0 تا 100 کاشت بذر پسته

چگونه بذر پسته را اصولی بکاریم؟

شاید شما از آن دسته افرادی باشید که با دیدن قیمت پسته در بازار علاقه مند شده اید سهمی از این بازار بزرگ داشته باشید و با احداث باغ خود در آینده درآمدی از پسته و باغ پسته بدست آورید. درخت پسته به دلیل مقاومت زیادی که در مقابل انواع آب و هوا دارد و سازگاری آن با انواع محیط های مختلف دارای شهرتی جهانی است. برای اینکه بدانید چگونه می شود یک باغ پسته اصولی با کاشتن بذر پسته پست احداث کرد با ما تا آخر مطلب همراه باشید.

چگونه بذر پسته را اصولی بکاریم؟

قطعه بندی و ایجاد جویه ها در زمین برای کاشت بذر پسته

 قطعه بندی و ایجاد جو به (شیار)ها در زمین تسطیح شده، به منظور غرس نهال با کاشت بذر پسته به صورت ردیفی متناسب با مساحت و نیز شکل هندسی زمین اتخاذ می شود.

بدیهی است فواصل جوی ها یا ردیف ها و همچنین فاصله درختان بر روی هر ردیف از یکدیگر (مثل قطعه بندی و خیابان کشی باغ) بستگی به تصمیم استفاده از ماشین های کشاورزی در مراحل مختلف کاشت و داشت و برداشت محصول خواهد داشت.

علاوه بر این فواصل مذکور با توجه به کیفیت زمین از نظر حاصلخیزی و میزان ذخایر تامین آب برای آبیاری تغییر می کند. افزون بر این ها عوامل دیگری در اتخاذ این فواصل مؤثر هستند که شرایط اقلیمی حاکم بر هر یک از نقاط پسته خیز و نیز ارقام یا واریته های درختان پایه و پیوند انتخابی از آن جمله اند.

ضرورت رعایت فواصل استاندارد در بین ردیف های زیر کشت

در هر صورت فواصل ردیف ها و نیز فاصله درختان هر ردیف از یکدیگر اگر نزدیک به هم باشند، نه تنها حیطه نفوذ و تغذیه ریشه درختان را در داخل زمین محدود می کند، بلکه شاخه های درختان پس از رشد و رسیدن به مرحله کمال و باروری در فرورفتگی های یکدیگر تداخل می کنند.

در این صورت درختان مسلما به هرس بیشتری نیاز دارند و برداشت محصول را نیز مشکل می کنند بنا بر این فواصل مذکور باید با توجه به نکات و دقایق اختصاصی نقاط یا مناطق در نظر گرفته شود. در شرایط عمومی و به طور متوسط می توان فواصل مطلوب را در ردیف ها هفت متر و فاصله درختان را از یکدیگر بر روی هر ردیف ۵ متر دانست.

قطعه بندی و ایجاد جویه ها مناسب کاشت بذر

بر این اساس اول خطوط جویه ها با مقیاس و تناسب لازم بر روی نقشه به موازات یکدیگر (و معمولا عمود بر مجاری یا جوی های اصلی آبیاری قطعات باغ) ترسیم می شود، و نقاط غرس نهال ها ( یا کاشت بذر) با همان مقیاس و به فاصله ۵ متر بر روی خطوط ردیف ها مشخص می شود.

اقدامات عملی در زمین تسطیح شده باغ، که باید مطابق نقشه تهیه شود به شرح زیر انجام می شود:

پس از خط کشی بر روی زمین تسطیح شده مسیر جویه ها به فاصله هفت متر از یکدیگر تعیین و عملیات جویه کنی انجام می گیرد. عرض جویه ها ۶۰ تا ۷۰ سانتیمتر در نظر گرفته می شود و با عمق ۳۰ تا ۴۰ سانتیمتر حفر می گردد. پس از آن بر روی دیواره یک سمت تمامی جویه ها نقاط غرس نهال (یا بذر) به فاصله ۵ متر از یکدیگر علامت گذاری می شود.

در هر یک از این نقاط گودالی به ابعاد یک متر در یک متر  (یا در سطح دایره ای گودالی به نظر یک متر و با عمق ۱۲۰ سانتیمتر) حفر می شود. پس از آن داخل گودال ها با مخلوطی از کود پوسیده حیوانی با شن خالص و خاک زراعی انباشته می شود.

بعد از انجام عملیات فوق آبیاری صورت می گیرد. مسلما پس از اتمام کار آبیاری جای گودال ها نشست می کند و دیواره برخی از شیارها (جویه ها) ریزش خواهد داشت.ترمیم و اصلاح این قسمت ها پس از گاورو شدن زمین انجام می گیرد.

قطعه بندی و ایجاد جویه ها مناسب کاشت بذر

غرس کردن بذر پسته یا نهال

زمین باغ در شرایط مذکور برای غرس نهال ( یا بذر پسته) پسته آماده است. آغاز عملیات مذکور باید طوری در نظر گرفته شود که متناسب با موقع غرس نهال پسته خاتمه پیدا کند. بهتر است تاریخ خاتمه عملیات مذکور در پاییز و قبل از آغاز یخبندان باشد و کاشتن نهال ها نیز در همین وقت انجام گیرد. توضیح مربوط به غرس نهال پسته در دنباله مباحث بعدی آمده است.

اتخاذ روش کاشت درختان پسته در باغ 

کاشت بذر در خزانه یا کاشت بذر در زمین کشاورزی؟

بسته کاری یا ایجاد باغ های پسته در نواحی مختلف ایران معمولا با دو روش صورت می گیرد یکی روش کاشتن بذر پسته در زمین اصلی باغ؛ و دیگری کاشت بذر پسته در خزانه و انتقال نهال به زمین اصلی باغ.

اتخاذ روش کاشت درختان پسته در باغ 

 

امتیاز کاشت بذر در زمین کشاورزی

غالبا باغداران ایرانی با روش اول موافق اند، و ترجیح می دهند بذر پسته را مستقیما در زمین اصلی باغ کشت کنند. چون ظاهرا به جابجا کردن سالم نهال، بی آنکه به آن صدمه ای برسد و گرفتن نهال در جایگاه دومش ( باغ) اطمینان ندارند. به همین جهت روش اول را مطمئن تر می دانند. تردید نیست که کاشتن بذر در زمین اصلی از این بابت مطمئن تر است.

امتیاز کاشت بذر پسته در خزانه

اما امتیازهای اصولی روش دوم را نمی توان نادیده گرفت. زیرا اولا با کمی دقت در جابجایی نهال از خزانه به باغ و غرس آن در زمین اصلی، اطمینان به گرفتن نهال حاصل می شود. ثانیا فراهم آوردن شرایط و امکانات رشد سریع نهال در محیط محدود خزانه نسبت به حیطه وسیع باغ به مراتب آسانتر است. 

از جمله تأمین خاک مناسب و حاصلخیز، کنترل ترکیب خاک و نیازهای غذایی نهال، آبیاری به موقع، کنترل درجات حرارت محیط، بازبینی های منظم از بابت رشد مطلوب نهال ها و کنترل آفات، پیوند نهال در خزانه و بازبینی نتایج آن، و سایر مراقبت ها امتیازاتی است که دستیابی به آن ها در محوطه وسیع باغ بسیار مشکل تر و با صرف وقت و هزینه بیشتری امکانپذیر است.

ثالثا وقتی اشخاصی به صورت حرفه ای علاقه مند به پرورش نهال شوند، و نهال های پیوندی مرغوب را در اختیار باغداران بگذارند و انتقال سالم و غرس مطمئن آنها را تعهد کنند، نه تنها عدم اطمینان باغداران زایل می گردد بلکه حداقل دو تا سه سال باردهی باغ های پسته احداث شده جلو می افتد (مورد اخیر می تواند جنبه پیشنهادی به علاقه مندان پرورش نهال پسته نیز داشته باشد).

 

بذر پسته مطلوب جهت کاشت 

در ایران به پیروی از سنت های پیشین، بذر پسته از اقلام پسته معمولی و خندان انتخاب می شود. ارقام پسته ای که برای بذر در نظر گرفته می شود باید کاملا سالم، بدون هیچگونه لک و پرمغز و خندان و محصول همان سال باشد.

شما میتواند بذر پسته بادامی زرندی با کیفیت مطلوب را از فروشگاه ما تهیه کنید.

برای اطمینان بیشتر توصیه می شود، در موقع جمع آوری محصول پسته، دانه های بذر از درختان سالم و قوی انتخاب گردد و پس از جدا کردن پوست نرم از روی پوست خشبی (پوست سخت پسته) و خشک کردن پسته های انتخابی، آن ها را در کیسه های پارچه ای جای داده و در محل نسبتا خنک و مطمئنی ( بدور از حشرات و آفات و رطوبت) تا اواخر اسفند ماه نگهداری نمایند.

بذر پسته مطلوب جهت کاشت 

آماده کردن بذر پسته برای کاشت

در اواخر اسفند ماه یا اوایل بهار (مقارن شکسته شدن درجه یخبندان در هر یک از مناطق پسته خیز) باید بذرهای مطلوب برای مدت ۲۴ ساعت در درون ظرفی از آب خیس شود. در این فاصله باید ۲ تا ۳ مرتبه آب ظرف تخلیه و تجدید شود.

پس از آن باید دانه های بذر در داخل کیسه های پارچه ای یا کنفی جای گیرد. این کیسه ها را باید به طور منظم برای مدت ۴ تا ۵ روز مرطوب نگاه داشت، تا دانه های پسته جوانه بزند و آماده کاشت گردد. به این منظور می توان کیسه ها را هر چند ساعت یک مرتبه در آب فرو برد و بیرون آورد. یا به طور منظم روی آنها را آب پاشید.

بعد از جوانه زدن، بذر پسته برای کاشت در زمین خزانه یا زمین اصلی آماده می شود. کاشت در گلدان های با جداره توربی ( یا گلدانهایی که جداره آنها قابلیت نفوذ تدریجی ریشه را دارد و موسوم به جفی پات است) و نیز در کیسه های نایلونی سیاه نسبتا ضخیم سوراخ دار نیز میسر است، و هر یک شیوه ای خاص خود دارد. در اینجا تنها به روش کاشت بذر در زمین خزانه پرداخته می شود.

آماده کردن زمین خزانه برای کاشت بذر پسته

 زمینی که برای خزانه در نظر گرفته می شود باید دارای خاکی حاصلخیز و قوی و قابلیت نفوذ کافی باشد تا بتواند موجبات تغذیه کامل و رشد سریع نهال ها را فراهم کند.

این زمین در اوایل زمستان یک شخم عمیق می خورد و همراه آن مقداری کود دامی پوسیده ( به ازای هر هکتار ۳۰ تن) با خاک مخلوط می شود. در حدود اوایل اسفند تا اوایل فروردین (متناسب با شرایط اقلیمی مناطق پسته خیز) شخم سطحی مجددی زده و روی زمین صاف می شود.

پس از آن، در جهت عمودی بر خط شیب زمین جویه هایی به عمق ۲۰ سانتیمتر و عرض ۳۰ سانتیمتر به موازات یکدیگر حفر می شود؛ به طوری که فاصله دوجویه – یعنی پشته بین آنها هفتاد سانتیمتر باشد.

آماده کردن زمین خزانه برای کاشت بذر پسته

اصول کاشت بذر پسته در خزانه

کاشت بذر پسته در خزانه جویه های زمین خزانه در وضعیت فوق، پنج روز قبل از کاشتن بذر، آبیاری و پرآب می شود. معمولا بعد از آبیاری رطوبت و نم حاصل بر روی دیواره جویه ها نفوذ می کند و اثر یا نشانی بر جای می گذارد که در اصطلاح به آن محل داغ آب یا رنگ آب گفته می شود.

بعد از گاورو شدن زمین خزانه ( که معمولا پنج روز است) گودال های کوچکی در کنار جویه ها و در فاصله ۵ سانتیمتری زیر محل داغ آب با نوک بیلچه کنده می شود. عمق این گودال ها ۵ سانتیمتر و فاصله آن ها از یکدیگر ۲۵ سانتیمتر باید باشد.

آن گاه از بذرهای جوانه زده آماده در هر گودال یک دانه گذارده می شود و با ریختن ماسه نرم کاملا شسته روی بذر، داخل گودال پر می شود. برخی از باغبانان ریختن مقداری خاکستر نرم را بر روی ماسه ها توصیه می کنند و معتقدند که خاکستر، مغز پسته بذری را از مورچه ها مصون می دارد. اگر صحت این نظر مورد تردید باشد، ترکیبات معدنی موجود در خاکستر برای تغذیه نهال ها مفید خواهد بود.

آبیاری خزانه و مراقبت از نهال های پسته

آبیاری خزانه و مراقبت از نهال های پسته به فاصله ۳ تا ۴ هفته بعد از کاشتن بذر در زمین خزانه، رویش جملگی آنها انجام می گیرد و نهال های ریز سبز و ظاهر می شود. در این فاصله در هر هفته یک مرتبه آبیاری سبکی انجام می گیرد. در آبیاری جویه ها باید کاملا دقت شود که آب روی گودال محتوی بذر یا نهال کوچک سبز شده را نپوشاند، و قبل از رسیدن به سطح گودال ها جریان آب قطع شود.

به این ترتیب موجبات تجمع شوره حاصل از املاح محلول در آب و خاک در بالای محل داغ آب فراهم می گردد، در نتیجه ساقه تازه رسته و نازک نهال از گزند شوره مصون خواهد ماند. آبیاری هفته ای یک مرتبه به طور منظم ادامه می یابد تا نهال ها به ارتفاع ۱۰ تا ۱۲ سانتیمتر برسد. پس از آن آبیاری بر مدار ۸ تا ۱۲ روز (متناسب با شرایط آب و هوایی) مناطق تنظیم و تا اواسط پاییز انجام می شود.

در این فاصله سله شکنی و مبارزه با علف های هرز از جمله مراقبت های اصولی است که یک باغبان خوب باید آن را انجام دهد. مصرف کود شیمیایی اوره یا سولفات آمونیم به مقدار ۴۰ تا ۶۰ کیلوگرم در هر هکتار زمین خزانه کمک شایان توجهی به رشد نهال ها خواهد کرد. دوره نگهداری نهال در خزانه یک تا دو سال است، در صورتی که کاشت زود و به موقع انجام گردد و عملیات زراعی با دقت انجام شود، نهال های قوی با رشد کافی با ساقهای متناسب برای پیوند در اوایل پاییز آماده خواهد شد. در غیر این صورت پیوند به سال بعد موکول می شود.

آبیاری خزانه و مراقبت از نهال های پسته

منبع:

پسته ایران (محمد حسن ابریشمی)

 

برای عضویت در کانال تلگرام، اینستاگرام و آپارات پسته رفسنجان بر روی تصاویر زیر کلیک کنید:

 

 



برچسب‌ها:, , , , , , , , ,
برگشت به بالا