اصول تربیت درختان جوان پسته

تربیت درختان جوان پسته جهت استقرار شکل دلخواه درخت برای تسهیل برداشت و عملیات زراعی ضروری است. درختان پسته در کالیفرنیا به شکل جامی باز با باقی گذاشتن تعداد زیادی شاخه در داخل درخت به منظور زود باردهی، تربیت می شوند.

بسته به نوع پایه، درختان دارای قدرت رشد کم تا متوسطی هستند و به پنج تا هفت سال رشد قبل از باردهی تقریبا اقتصادی احتیاج دارند. پسته در کالیفرنیا روی پایه های مهم P . integerrima P . atlantica و یک تلاقی درون گونه ای به نام UCB1 تولید می شود.

پایه .P integerrema به دلیل سابقه تحمل آن به ورتیسیلیوم Verticilium dahliae و تولید محصول خوب بطور وسیعی کاشته شده است. آزمایشات پایه نشان داده است که پایه UCB1 محصول بیشتری نسبت به .P integerrima تولید می کند و نسبت به سرما متحمل تر است.

درختان جوان پسته

اصول تربیت(کاشت، داشت، برداشت) درخت پسته

بحث و توضیح در خصوص تربیت درخت طولانی است. برای باغداران حرفه ای لازم است که چهار مفهوم اصلی را بخاطر داشته باشند.

  1.  بطور کلی هرس و تربیت باعث کوتاه شدن اندازه درخت می شود (کاهش رشد را به دنبال دارد). یک درخت هرس شده ممکن است شکل دلخواهی داشته باشد ولی همیشه رشد کمتری نسبت به درختان هرس نشده دارد.
  2.  تربیت در زمان رکود (زمستان) بسیار تقویت کننده می باشد. حذف قسمت هایی از یک درخت در این زمان باعث افزایش مواد غذایی برای دیگر نقاط رشد باقیمانده می شود. بنابراین شاخه های باقیمانده با آهنگ رشد سریعتری در بهار رشد می کنند. بنابراین شاخه ها طویل تر می شوند.
  3. این موضوع در پسته مهم است، زمانی که رشد شاخه ها کند است، نیاز به هرس زمستانه جهت ایجاد رشد مناسب در شاخه های انتخابی است.

 تربیت در زمان رشد (سرشاخه زنی) بیشترین اثر کاهش رشد را روی درختان دارد. بخاطر اینکه درخت انرژی جهت تولید بخشهایی از درخت که حذف شده اند، مصرف کرده است که عموماً هرس تابستانه نامیده می شود. سرشاخه زنی در این فصل تعداد شاخ و برگ را کاهش می دهد.

بنابراین میزان مواد ساخته شده در اثر فتوسنتز کاهش می یابد. بنابراین باغداران نباید در سرشاخه زنی در این فصل در هنگام تربیت درختان جوان، تاخیر کنند. در صورت تاخیر رشد زیادی همراه با شاخ و برگ حذف می شود.

در این فصل برای تولید شاخه، باید فقط مقداری از رشد شاخه که می تواند با دست قطع شود، سرشاخه زنی انجام شود. هیچ گاه سرشاخه با طول بیشتر از ۶ اینچ (۱۵ سانتیمتر) را حذف نکنید.

4. قطع نوک شاخه ها (حذف تنها قسمتی از یک شاخه)، رشد بیشتر را تحریک می کند رشد سریعتر نسبت به تنک کردن (حذف کل یک شاخه از محل تشکیل).

قطع قسمتی از شاخه اغلب بر روی درختان جوان با شاخه های مستقیم، شاخه های پر رشد و طویل با رشد سریع انجام می شود. تنک کردن شاخه ها به منظور کنترل شکل درخت و حذف شاخه های نامطلوب و نگه داشتن قدرت رشد درخت در سطح دلخواه انجام می شود. تنک کردن شاخه باعث حذف تعداد کمی از جوانه ها شده بنابراین اثر تقویت کنندگی کمتری بر روی رشد های بعدی دارد.

درختان جوان پسته

اولین فصل (کاشت و پیوند پسته)

کاشت پایه های خزانه ای پیوند نشده بذری در ژانویه و فوریه (دی، بهمن و اسفند ) در زمانی که گیاه در رکود و یا در اوایل مرحله برگ دهی است، صورت می پذیرد. کاشتن درختان در حال خواب حاشیه امنیت بیشتری نسبت به کاشتن بعد از برگ دهی ایجاد می کند.

اما مواجهه با دماهای یخبندان وجود دارد. کاشت پایه ها تا ماه می (اردیبشت) ادامه می یابد. کاشت در اوایل تابستان نیز می تواند موفقت آمیز باشد اما مواجهه با تنش گرما و رشد ناکافی جهت پیوند زدن در آگست (مرداد) را به دنبال دارد.

پیوند زدن در مزرعه از لحاظ یکنواختی باغ و رشد اولیه خوب، نسبت به پیوند زدن در خزانه برتری دارد. قبل از انتقال نهال ها از خزانه، نهال های یک ساله تقریباً در فاصله ۲۴ اینچی (۶۱ سانتیمتر) سربرداری شده و در جعبه های میوه جهت حمل و نقل قرار داده می شوند.

چونکه پایه ها معمولاً برگ هایشان را در اثر حمل نقل از دست می دهند، بنابراین لازم است که آن ها در حین حمل و نقل تا محل باغ پوشانده شوند که اغلب با گذاشتن یک جعبه دیگر روی جعبه پر شده نهال انجام می شود.

به محض رسیدن و خالی نمودن نهال ها، امکانات جهت آبیاری نهال ها باید مهیا باشد. در صورتی که در اثر شرایط آب و هوایی نامناسب کاشت نهال ها با تاخیر انجام شود، تحت هیچ شرایط نبایستی نهال ها با خشکی و تنش مواجه شوند. ریشه نهال ها در حین حمل و نقل به مزرعه و کاشت باید مرطوب و بدون صدمه نگه داشته شود.

پیمانکار کاشت نهال معمولاً از یدک کش برای حمل جعبه های پر شده با نهال به مزرعه استفاده می کنند. پایه ها معمولاً در کیسه های پلاستیکی با قطر ۶ اینچ (۱۵ سانتیمتر و ارتفاع ۱۶-۱۴ اینچ (۳۵ تا ۴۵ سانتیمتر) رویش می یابند. تقریباً یک اینچ (2/5 سانتیمتر) از توده ریشه فشرده در ته کیسه پلاستیکی قبل از کاشت قطع می شود.

باغداران و خزانه داران عقیده دارند که با این کار رشد و توسعه ریشه های جدید با محدودیت کمتری انجام می شود  چاله ها معمولاً با دست حفر شده و نهال ها در کمی بالاتر از سطح خاک در درون چاله قرار داده می شوند.

این کار پایین رفتن نهال را بعد از آبیاری را جبران کرده و از تجمع رطوبت زیاد در اطراف طوقه (محل خروج نهال از خاک) نهال جلوگیری می کند. قبل از پر کردن چاله، کیسه پلاستیکی به بالا کشیده شده و از خاک اطراف نهال جدا می شود.

پر کردن چاله با پا و با دقت برای اجتناب از صدمه دیدن ریشه های کوچک محل طوقه انجام می شود. سوراخ کوچک ایجاد شده در اثر برداشتن قیم چوبی به منظور جلوگیری از خشک شدن ریشه های محل طوقه باید با خاک پر شود.

ترجیحاً بلافاصله برای نهال قیم استفاده شود تا کلیه عوامل تنش زای کاشت قبل از آبیاری و بعد از کاشت یکی شوند. از قیم های انگور چهارگوش به طول ۶ فوت (m6/1) و ابعاد ۲ اینچ (۵*۵) که به طول ۱۸ اینچ (۴۵ سانتیمتر تقسیم می شوند) اکثر کشاورزان کالیفرنیا قیم را در فاصله ۳ اینچ (7/5سانتیمتر) از نهال در جهت باد برای بیشترین کارایی قرار می دهند بعد از کاشت، علف کش های قبل از رویش (اغلب Prowl و Goal به ترتیب با ماده موثره ,Oxyfluorfen pendimethalin) در یک عرض ۶ فوتی (1/8 متری) در ردیف درخت استفاده می شوند.

حذف دستی علف های هرز با کارگران پیمانکار در اطراف تنه نهال ها در اولین سال کاشت انجام می شود. قبل از پیوند زدن، پایه در مزرعه رشد می کند. در ابتدای فصل رشد، پاجوش ها و رشدهای تا فاصله ۸ اینچی (۲۰ سانتی متری) از سطح خاک به منظور سهولت در کنترل علف های هرز قطع می شوند.

شاخه های قوی و پر ارشد به قیم بسته می شوند تا تنه بطور عمودی رشد کرده و شکسته شدن در اثر وزش باد کاهش یابد و همچنین سهولت در پیوند زدن انجام شود. برخی کشاورزان جهت کاهش خسارت علف کش در اثر تماس با تنه، دور تنه را با کاغذهایی به طول ۱۲ اینچ (۳۱ سانتیمتر) می پوشانند.

پیوند زدن در اواسط جولای ( اواخر تیر ماه) شروع می شود، قطر مناسب تنه جهت پیوند سه هشتم اینچ (یک سانتیمتر) و وجود دو تا سه شاخه است. تجربه نشان داده است که تاخیر در پیوند زدن تا اواخر جولای یا اوایل آگوست( اوایل مرداد تا اواسط مرداد) قدرت بیشتر و یکنواختی بیشتر رشد پیوندک را موجب می شود.

پیوند قاشی بهاره یا در فصل خواب به دلیل درصد گیرایی پایین (۶۰ تا ۶۵ درصد) و ایجاد مشکلات عدم یکنواختی در باغ به صورت تجارتی پذیرفته نشده است. پنج تا هفت روز بعد از پیوند زدن، ۵۰ درصد از رشد بالای پیوندک حذف می شود. همچنین کارگران پیوند زن بلافاصله بالای پیوند بر روی پایه با استفاده از تیغ اره ۲۴ دندانه شکاف ایجاد می کنند (حلقه زنی).

بلافاصله بعد از اینکه تعداد قابل قبولی از پیوند ها شروع به سبز شدن کردند، قسمت باقیمانده پایه بالای پیوندک به منظور جلوگیری از رقابت آن با رشد پیوندک (رقم کرمان) حذف می شود. اگر پیوندک سبز نشد و مشخص شد که از بین رفته است، پایه به منظور جلوگیری از کاهش شدید برگ ها به مقدار کمی سربرداری می شود.

تعیین زنده بودن جوانه های غیر فعال با لمس دمبرگ کنار آن امکان پذیر است. اگر دمبرگ با وارد نمودن نیروی کم در مقابل جدا شدن مقاومت کرد، جوانه از بین رفته است. در صورتیکه پوست دهی وجود داشته باشد، پیوند زدن تا اواخر سپتامبر (اوایل مهرماه) امکان پذیر است.

پیوندک ها بخاطر خطر کاهش ناگهانی دما نبایستی در پاییز تشویق به رشد شوند. رشد زیان آخر فصل، هم پایه و هم پیوندک را مستعد خسارت سرما در اثر کاهش دمای شبانه به حدود  (۱۶ سانتی گراد) برای یک ساعت یا بیشتر می کند.

رشد آخر فصل ترد و نازک بوده و در صورت سرور آب و هوای مرطوب، مستعد به آلودگی به بیماری Botrytis cinerea می شود. جوانه هایی که در پاییز بطور طبیعی شروع به رشد می کنند، باید به منظور جلوگیری فشار نوار و از بین رفتن در طول زمستان به قیم محکم بسته شوند (1985 ,Peterson).

کاشت و پیوند پسته

 طریقه رشد تنه پسته

پیوندموفقیت آمیز در جولای (تیر ماه) بهترین نتیجه را خواهد داشت. پایه های پر رشد و قوی، رشد بیشتر از ۶ فوتی (۱۸۰ سانتی متر) رقم کرمان را در اولین فصل رشد، امکان پذیر می نماید. هنگامی که ارسال پیوندک رقم کرمان به ۴ تا ۶ اینچ (۱۰ تا ۱۵ سانتیمتر) رسید.تربیت درخت شروع می شود.

ابتدا قسمت بادی باید به سمت قیم کشیده شده و به وسیله نوار پلاستیکی به عرض یک اینچ (2/5 سانتیمتر) یا نوار دیگر محکم به قیم بسته می شود. این کار فاصله بین شاخه رشد کرده پیوندی با قیم را کاهش می دهد.

سپس شاخه پیوندک با نوار پلاستیکی سبز رنگ به عرض نیم اینچ ( 1/25 سانتیمتر) به قیم گره زده می شود. زدن گره های بعدی بیشتر بستگی به سرعت رشد و یکنواختی باغ و شرایط بادهای منطقه دارد، معمولاً هر ۸ تا ۱۰ اینچ (۲۰ تا ۲۵ سانتیمتر) رشد یک گره زده می شود.

در صورت مدیریت خوب، پیوند هر روز یک اینچ (2/5 سانتیمتر) رشد می کنند. بنابراین هر دو هفته یک بار، نیاز به بستن رشد جدید به قیم می باشد. جهت ایجاد تعداد کم شاخه های جانبی روی شاخه پیوندی رقم کرمان، سرزنی شاخه ها به دلیل تهیه بیشترین سطح برگ نسبت به حذف شاخه ها ارجحیت دارد.

جهت باقی گذاشتن برگ های پایه نیز بهتر است شاخه های جانبی ایجاد شده روی پایه سرزنی شوند . بعد از رشد شاخه تا ارتفاع ۴۶ تا ۵۲ اینچی ( 1/2-1/3 متری)، سرزنی شاخه رقم کرمان در ارتفاع ۴۲ اینچی (۱ / ۱ متری) برای تشکیل اسکلت اولیه انجام می شود.

معمولاً این کار به منظور جلوگیری از دست رفتن کربوهیدرات ها که در نزدیک فصل زمستان بسیار ضروری هستند، انجام نمی شود. همچنین طول دوره رشد بعد از سرزنی اغلب خیلی کوتاه بوده و شاخه های جانبی قادر به حاصل نمودن طول کافی نیستند، معمولاً تعداد محدودی شاخه های جانبی در این حالت تولید می شود. لذا این کار برای کشاورزان تازه کار توصیه نمی شود.

هرس اولین فصل خواب درخت پسته

اولین هرس زمستانه شامل حذف قسمت پایه بالای پیوند در درختان پیوند زده شده و حذف شاخه های انتخابی در درختان غیر پیوندی است. شاخه های پیوندک کرمان بلندتر از ۴۰ اینچ در فاصله ۴۲ اینچ (m ۱ / ۱) به منظور تشکیل شاخه های اسکلتی اولیه سربرداری می شوند.

سربرداری در زمان خواب گیاه باعث افزایش تعداد شاخه های جانبی نسبت به سر برداری در زمان رشد (۳ تا ۵ در مقابل ۲-۳ عدد شاخه) می شود. شاخه مربوط به پایه در بالای پیوند ک بایستی از فاصله ۳ تا ۴ اینچی (7/5 تا 10سانتیمتری) بالای پیوندک سر برداری شود.

قسمت باقیمانده پایه به منظور محکم بستن درخت به قیم جهت رشد عمودی پیوندک بدون فشار به محل پیوند که هنوز ظریف و شکننده است، استفاده می شود. درختانی که در پاییز پیوند زده شده اند، دارای رشد کم و یا بدون رشد پیوندک، پاجوش زنی می شوند و همچنین شاخه مربوط به پایه در فاصله ۳ تا ۴ اینچی (7/5 تا 10سانتیمتری) بالای محل پیوند قطع می شود.

پیوندک هایی که فقط به مقدار کمی رشد کرده اند، تا رسیدن فصل بهار به قیم بسته نمی شوند (در بهار انعطاف پذیری شاخه پیوندی، اجازه بستن شاخه پیوندی به قیم بدون آسیب رساندن را به محل پیوندک می دهد).

درختان غیر پیوندی بر اساس وضعیت رشدشان هرس می شوند. پایه های دارای رشد ضعیف به میزان 1/3 تا 1/2 ارتفاع خودسر برداری می شوند. نهال های بذری با رشد کمتر از ۶ تا ۸ اینچ (۱۵ تا ۲۰ سانتیمتر) بهتر است حذف شده و با نهال های دیگر جایگزین شوند، مخصوصاً اگر در آن مناطق موش صحرایی وجود دارد.

در نهال های بذری پر رشد و قوی هم ارتفاع یا بیشتر از ارتفاع قیم، تنک کردن شاخه های انتخابی کمتر از یک سوم درخت انجام می شود. شاخه اصلی بسته شده به قیم در فصل رشد در ارتفاع ۳۶ اینچی (91/4سانتیمتر) به منظور رشد جانبی در بهار سربرداری می شود که هر یک از این شاخه ها می تواند در بهار پیوند زده شوند که پیوند زدن شاخه های اسکلتی به یکنواختی باغ کمک می کند.

دومین فصل رشد درخت پسته

درختان پیوند زده شده در پاییز به سمت بالای قیم تربیت می شوند و سپس شاخه های پیوندی در فاصله ۴۲ اینچی (۱ / ۱ متر) در صورت داشتن رشد کافی در اواخر ژوئن تا اواسط جولای (اوایل مرداد تا اواخر تیر) سرزنی می شوند.

نوار پلاستیکی نیم اینچی ( 1/25 سانتیمتر) باید برای تربیت شاخه های جوان استفاده شود، نوار های ضخیم در شب های سرد منقبض شده و به محل پیوند فشار وارد می کنند.

رشد پایه در زیر پیوند و رشد شاخه های جانبی مربوط به پیوند با سرزنی شاخه ها متوقف می شود که این کار باعث می شود که بیشترین سطح برگ و کمترین رقابت با شاخه اصلی ایجاد شود. شاخه های نزدیک به سطح زمین بایستی به منظور کاستن از صدمه علف کش ها به درخت، قطع شوند.

این کار بایستی در اولین زمان ممکن به منظور جلوگیری از کاهش سطح برگ درخت انجام شود. درختانی که ارتفاع پیوندک به اندازه کافی در فصل قبلی رسیده و در ارتفاع ۴۲ اینچی سربرداری شده اند، دارای چندین شاخه جانبی نزدیک به سطح بریده شده هستند.

این شاخه ها شاخه های اسکلتی اصلی را تشکیل می دهند. این شاخه های پر رشد هستند و لازم است در ماههای می یا جون ( اردیبهشت و خرداد) جهت ایجاد شکل جامی بسته شوند.

در غیر این صورت شاخه های اسکلتی شکل جامی بسیار بازی را ایجاد می کنند. شاخه های جانبی دارای رشد متوسط در اطراف تنه اصلی توسعه می یابند. تجارب نشان می دهد که حذف این شاخه ها نسبت به سرزنی آن ها نتایج بهتری را ایجاد می کند.

چونکه این شاخه ها به سرعت رشد کرده و همزمان با رشد شاخه های اسکلتی اولیه رشدشان کامل می شود. برگ های ساده و یا سیخک های کوتاه ایجاد شده در حین رشد باقی گذاشته می شوند چونکه آن ها به رشد قطری تنه کمک می کنند.

وقتی که شاخه های اسکلتی اولیه به طول ۱۲ تا ۱۴ اینچ (30/5 -35/5 سانتیمتر) رشد کردند در فاصله ۱۱ تا ۱۳ اینچی (۲۸ تا ۳۳ سانتیمتر) سربرداری می شوند. سرزنی معمولاً در اوایل جون (اواسط خرداد) انجام می شود. تولید شاخه های جانبی با قطع پهنک برگ از دمبرگ در اولین گره از محل برش، افزایش می یابد.

در صورتی که دو شاخه جانبی دارای رشد یکسانی باشند، شاخه ای که نزدیک محل برش است، انتخاب می شود. درختان جوان پسته تمایل به تولید شاخه های کم قطر دارند و شاخه های اسکلتی اولیه، اغلب قادر به تحمل وزن رشد جدید شاخه های جانبی نیستند.

بستن این شاخه ها اغلب در این مرحله از رشد و نمو صورت می پذیرد. عموماً تلاش برای تولید شاخه های ثانویه و ثالثیه در یک سال با هرس تابستانه خیلی دیر، توصیه نمی شود.

سر برداری شاخه های ثانویه بایستی هنگامی انجام شود که طول این شاخه ها در اواسط جولای (اواخر تیر) ۱۱ تا ۱۳ اینچی (۲۸ تا ۳۳ سانتیمتر) باشد تا قدرت کافی جهت ایجاد شاخه های ثالثیه به طول ۳۰ اینچ (۷۶ سانتیمتر) را تا اواسط سپتامبر (اواخر شهریور) فراهم کند. هرس شدید تابستانه در دومین فصل رشد باعث ضعیف شدن درخت و رشد دوکی شکل و افزایش خسارت سرما در زمستان می شود.

پایه های غیر پیوندی به همان روش قبلی پیوند و تربیت می شوند. انجام پیوند باید در اولین زمان ممکن به منظور جلوگیری از بزرگ شدن بیش از حد درخت صورت پذیرد.

هرس اولین فصل خواب درخت پسته

دومین هرس زمستانه درخت پسته

درختان دارای شاخه های ثانویه روی هر شاخه اولیه باید به ۲ تا ۳ شاخه تنک شوند. در انتخاب این شاخه ها بایستی از انتخاب دو شاخه مقابل هم خودداری شود. ترجیحاً فاصله دو شاخه ۳ تا ۴ اینچ (۸ تا ۱۰ سانتیمتر) باشد.

بعد از انتخاب شاخه ها، هر یک از آن ها در فاصله ۱۰ تا ۱۳ اینچی (۲۸ تا ۳۳ سانتیمتر) سربرداری شده و در صورت لزوم بسته شوند. درختانی که در فصل رشد سربرداری می شوند باید به تعداد ۳ تا ۴ شاخه که بطور صحیحی در جهات مختلف گسترش یافته اند، تنک شده و سپس هر یک از شاخه های انتخابی در فاصله ۱۱ تا ۱۳ اینچی (۲۸ تا ۳۳ سانتیمتری) سربرداری شده و برای ایجاد شکل جامی عمودی بسته شوند. انجام هرس برای درختان در اولین مرحله تربیت در قسمت های قبلی توضیح داده شده است.

سومین، چهارمین و پنجمین فصل رشد درخت پسته

عملیات تربیت در سومین فصل رشد نیز خیلی شبیه به سال های قبل می باشد. درختان دارای شاخه های ثانویه در زمستان قبل، شاخه های ثالثیه را تولید می کنند. شاخه های ثالثیه نباید در سومین فصل رشد سربرداری شوند.

در نتیجه رشد شاخه های ثالثیه بسیار طویل شده که اغلب آن ها با زمین تماس حاصل می کنند. هدف از این کار افزایش اندازه کل تاج و قطر شاخه ها است، بنابراین درخت دارای اسکلت قوی خواهد شد. عملیات تربیت درخت بایستی به منظور حذف پاجوش های پایه انجام شود که در این مرحله نیز هنوز ایجاد می شوند.

سومین، چهارمین و پنجمین فصل خواب درخت پسته

هرس درختان دارای شاخه های ثالثیه مشابه هرس شاخه های ثانویه است. ۲ تا ۳ انشعاب روی انشعابات ثانویه انتخاب شده و در فاصله ۱۸ تا ۲۴ اینچی (۴۶ تا ۶۱ سانتیمتر) سربرداری می شوند . بستن شاخه ها به منظور حفظ شکل دلخواه هنوز هم لازم است. معمولاً نصف شاخه های بلند با قطر مناسب قطع می شود و حذف برخی از شاخه های کوچک در داخل درختان متراکم نیز انجام می شود.

شاخه هایی که در موقعیت بهتری از شاخه های قبلی انتخابی رشد کرده اند نیز باقی گذاشته می شوند. تاج درخت مرکز باز در اوایل دوره رشد غیر منطقی می باشد. حذف شاخه های مرکزی درختان ۳ تا ۸ ساله پتانسیل تولید اولیه را کاهش داده و شاخه های به طرف خارج از مرکز از درخت رشد بسیار زیادی می کنند.

شاخه های قوی تمایل به توسعه و نگهداری جوانه های گل دارند. مخصوصاً در درختان نر پیترز، چونکه درختان تمایل به تولید گل و گرده کم در سال های اولیه باروری دارند. بنابراین شکل اصلی درخت بایستی فقط با تربیت در چهار سال اول شکل گیرد.

باردهی اولیه با کاهش تعداد شاخه های هرس شده در هر درخت افزایش می یابد. این رشد به تولید تعداد بیشتر سیخک های کوتاه منجر شده و به تعداد شاخه های مثمر بیشتری پخش می شود. هرس شدید در مرکز درخت همچنین باعث سایه اندازی و آسیب به شاخه های میوه دهنده در سال های اولیه رشد نمی شود، زیرا نور در این مرحله یک عامل محدود کننده نیست.

تاخیر در سربرداری در درختان جوان و قوی تا مدت کوتاهی بعد از پیوند، افزایش رشد سیخک ها را به دنبال دارد. تربیت درختان پسته نسبت به دیگر درختان خشکباری به کارگر زیادی احتیاج دارد و پر هزینه است. به هر حال پرداخت این هزینه های مربوط به این مرحله بحرانی، سود زیادی را در زمان بلوغ باغ حاصل خواهد نمود.

هرس تاج درختان بالغ خیلی سیستماتیک و با دقت کمتری توسط کارگران انجام خواهد شد. برداشت خیلی آسانتر در اثر افزایش ریزش میوه ها و کاهش صدمه دستگاه برداشت به درخت از مزایای دیگر است که سرمایه گذاری ها را اقتصادی می نماید.

پسته رسیده

منابع:

راهنمای تولید پسته

 Epstein L., R. Beede, S. Kaur, L.Ferguson. 2004. Rootstock effects on pistachio trees grown in Verticilliumdahliae-infested soil. Phytopathology. 94:388-395. 2. Peterson, B. 1985. New pistachio training technique. In Calif. Pistachio Ann. Rpt.1985. pp. 127-29.

مشاهده محتوا بیشتر
ادامه مطلب مهندس مرتضی زینلی
بارگذاری بیشتر در پسته

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

همچنین ببینید

هرس درختان نیمه گرمسیری خزان دار (درخت انار و درخت انجیر)

هرس درختان نیمه گرمسیری خزان دار (درخت انار و درخت انجیر) چگونگی هرس درختان انار در مورد ه…