نتایج جستجو برای “پسته”

آیا درخت پسته برای دادن محصول به درخت نر نیاز دارد؟

درخت پسته درختی پرسود و اقتصادی است که از جنبه تجاری از جایگاه بالایی برخوردار می‌باشد. به همین دلیل است که کسب هر اطلاعاتی در ارتباط با آن سودمند است. گفته می‌شود که این درخت دوپایه است به این معنی که یک درخت می‌تواند فقط گل‌های نر یا گل ماده داشته باشد. شاید برای شما نیز سؤالاتی در ارتباط با گل نر و ماده پسته پیش آمده باشد. تنها درصورتی‌که گرده درختان نر از طریق باد به درختان ماده منتقل شوند درخت پسته محصول و ثمر خواهد داد و میوه دهی نیز فقط توسط درخت ماده انجام می‌گیرد. در این مقاله سعی داریم در ارتباط با گل نر پسته و تفاوت آن با گل ماده صحبت کنیم. با ما تا پایان مطلب همراه باشید تا به سؤالات شما ازجمله تعداد موردنیاز درخت نر در باغ نسبت به درخت ماده پاسخ دهیم.

 

ویژگی‌های درخت نر پسته

همه افراد به‌راحتی می‌توانند درختان نر پسته را تشخیص دهند. این درختان بلندتر و بسیار قوی‌تر از درختان ماده هستند. همچنین یکی از راه‌های اصلی تشخیص آن، شناخت گل‌های نر و ماده است. کارشناسان متبحر نیز از روی شکل برگ‌ها، شکل جوانه‌ها و نحوه استقرار آن‌ها بر روی شاخه‌ها درخت نر را از ماده تشخیص می‌دهند. درختان نر پسته معمولاً پس از درختان ماده برگ‌های خود را از دست می‌دهند و در مقابل درصد زیادی از گل‌های نر خیلی زودتر از گل‌های ماده شکوفا می‌شوند.

به همین دلیل است که مقدار قابل‌توجهی از گرده‌ها از بین می‌روند و تشکیل و تولید میوه کاهش می‌یابد. کشاورزان باتجربه گرده گل نر پسته را جمع‌آوری کرده و آن را در شرایط مناسب نگهداری می‌کنند تا پس از شکوفه دادن آن را در درختان ماده پراکنده سازند. به این نوع گرده‌افشانی، گرده‌افشانی مصنوعی یا تکمیلی نیز گفته می‌شود.

مشخصات گل نر پسته

گل نر پسته در اوایل بهار و زودتر از گل‌های ماده شکوفا می‌شوند. این گل‌ها به‌صورت خوشه‌ای هستند و هر خوشه توده‌ای از گل‌های متراکم است. این گل‌ها گلبرگ و کاسبرگ حقیقی ندارند و هرکدام از آن‌ها دارای 5 پرچم بیضی‌شکل با میله کوتاه سبزرنگ می‌باشند. گل نر در ابتدای شکوفایی قرمزرنگ است و کم‌کم با نزدیک شدن به مرحله رسیدگی و گرده‌افشانی به رنگ زرد درمی‌آید. طول دوره گل‌دهی درختان نر بین یک تا دو هفته متغیر است و طول عمر دانه‌های گرده به‌ندرت به بیش از یک روز می‌رسد.

به طور خلاصه مشخصات گل نر پسته را میتوان به شکل زیر بیان نمود:

• درخت نر در فروردین ماه حدود ۵ تا ۷ روز زود تر از درخت ماده به گل می نشیند.
• گلهای آن به صورت خوشه ای بوده و هر خوشه  توده ای از گلهای متراکم می باشد.
• گلها بدون گلبرگ و کاسبرگ حقیقی هستند هر گل نر مشتمل بر ۵ پرچم بیضی شکل با میله کوتاه سبز رنگ است.
• گل ماده همانند گل نر خوشه ای میباشد با این تفاوت که شکل قرار گرفتن گلها بر روی خوشه به صورت منفرد و با فاصله از یکدیگر است
• گلهای ماده ابتدا به رنگ سبز هستند که این رنگ را تا دو روز حفظ می کنند اگر در این فاصله دانه های گرده به آنها نرسد و عمل لقاح انجام نگیرد رنگ کلاله سه شاخه ای ان به قرمز مایل به قهوه ای تغییر میکند سپس کلاله خشک شده و می ریزد.
• درصورت تلقیح خوشه های گل ماده شروع به رشد کرده و دانه های ان به تدریج بزرگ می شوند.
•  پوست نرم خارجی دانه ها در حین رشد، رنگهای سبز و صورتی آمیخته به زرد و بنفش كم رنگ به خود میگیرد.

مشخصات گل ماده پسته

گل‌های ماده پسته نیز مانند گل‌های نر خوشه‌ای هستند اما شکل قرار گرفتن گل‌ها بر روی خوشه به‌صورت منفرد و بافاصله از یکدیگر می‌باشند. تا زمانی که گل‌های ماده به رنگ سبز هستند باید دانه‌های گرده به آن‌ها برسد. رنگ سبز گل‌ها تا دو روز حفظ می‌شود و در صورت نرسیدن گرده گل نر پسته به آن‌ها و انجام نشدن لقاح، رنگ کلاله سه‌شاخه‌ای آن به قرمز مایل به قهوه‌ای تغییر می‌کند. بعدازآن کلاله خشک شده و می‌ریزد. در صورت انجام لقاح نیز گل ماده شروع به رشد کرده و دانه‌های آن به‌تدریج بزرگ می‌شوند.

تفاوت گل نر و ماده پسته

معمولاً نوک فلس‌های پوشش‌دهنده جوانه گل در گل‌های نر به سمت بیرون است اما در گل‌های ماده روی غنچه خوابیده است. با تکان دادن گل نر پسته از آن پودر زردرنگی خارج می‌شود که گرده نام دارد اما این ماده زردرنگ از گل ماده خارج نمی‌گردد و همچنین درختان نر معمولاً در تابستان برگ‌های سبزتر، پهن‌تر و پر رشدتری دارند و ارتفاع تاج آن‌ها معمولاً بزرگ‌تر از درختان ماده است. تفاوت بارز درخت نر و ماده پسته نیز تشکیل میوه بر روی آن‌ها است. به‌طوری‌که هیچ میوه‌ای روی درختان نر مشاهده نمی‌شود.

نسبت درختان نر به ماده و تعیین الگوی صحیح قرار گرفتن آن‌ها

جهت افزایش تراکم دانه‌ گرده در سطح باغ و بهبود گرده‌افشانی لازم است کشاورزان و باغداران به‌خوبی درختان نر باغ پسته را مدیریت نمایند که در نظر گرفتن نسبت مناسب درختان نر به ماده بسیار اهمیت دارد. یک درخت نر بالغ می‌تواند میلیاردها دانه گرده تولید کند. کارشناسان کشاورزی توصیه می‌کنند که با توجه به حجم دانه گرده تولیدی و الگوهای متنوع احداث باغ در ایران بهتر است به‌جای در نظر گرفتن یک الگوی عددی ثابت، نسبت درختان نر به ماده بر اساس فاصله درختان ماده تا اولین درخت نر موجود در باغ، تعیین گردد.

بر اساس مشاهدات و تحقیقات انجام‌شده یک درخت نر می‌تواند یک شعاع 20 متری از درختان ماده را در اطراف خود پوشش دهد؛ بنابراین با توجه به این موضوع لازم است چیدمان درختان نر در باغ به‌گونه‌ای باشد که هر درخت ماده با اولین درخت نر بیش از 20 متر فاصله نداشته باشد. در هر هکتار زمین پسته نیاز به 25 تا 30 عدد درخت نر است به صورتی که به ازای هر 25 درخت ماده یک درخت نر وجود داشته باشد. البته توجه داشته باشید که درصورتی‌که به‌تازگی باغ‌های پسته احداث گردیده باشند و مناطقی که میزان رطوبت هوا بالا باشد به درختان نر بیشتری نیاز است.

ایجاد شرایط مناسب برای گرده‌افشانی

ازآنجایی‌که دانه‌های گرده گل نر پسته باید توسط باد به گل ماده برسند و عمل لقاح انجام گیرد، محل قرار گرفتن درختان نر باید به‌گونه‌ای باشد که با وزش با دمای غالب منطقه گرده‌افشانی به‌خوبی انجام گیرد. برای بهبود عملیات گرده‌افشانی لازم است شرایط مناسبی وجود داشته باشد. به‌عنوان‌مثال رطوبت هوا باید بین 35 تا 50 درصد باشد که البته دامنه رطوبتی بین 25 تا 65 درصد نیز قابل‌تحمل است. دمای مناسب برای عملیات گرده‌افشانی 16 تا 22 درجه سانتی‌گراد می‌باشد و با افزایش دما شاهد کاهش چشمگیر کارایی گرده‌افشانی خواهیم بود. سرمازدگی گل نر پسته قبل از رسیدگی دانه‌های گرده سبب کاهش حجم گرده در سطح باغ خواهد شد. در هنگام گرده‌افشانی به‌سرعت باد در حدود 3 متر در ثانیه نیاز است و سرعت بالای باد و طوفان موجب خروج حجم زیادی دانه گرده در مدت‌زمان کوتاهی از سطح باغ می‌گردد.

مشکلات ناشی از عدم گرده‌افشانی مناسب

درصورتی‌که گرده‌افشانی اتفاق نیفتد و گل‌های نر و ماده در هم نیامیزند، درصد زیادی از گل‌های ماده پس از رشد اولیه شروع به ریزش می‌کنند. تعداد کمی از آن‌ها نیز بااینکه به رشد خود ادامه می‌دهند اما پسته‌های پوک و بدون مغزی تشکیل می‌دهند. این موضوع به همین‌جا ختم نمی‌شوند. ازآنجایی‌که پسته‌های پوک تا پایان دوره رشد روی درخت باقی می‌مانند، بخش قابل‌توجهی از مواد غذایی و انرژی گیاه هدر خواهد رفت.

این میزان مصرف مواد غذایی نیز به علت رشد و توسعه محور خوشه و جدارهای میوه است؛ بنابراین می‌توان گفت در صورت عدم گرده‌افشانی مناسب توسط گل نر پسته مشکلاتی ازجمله ریزش کامل خوشه‌ها، تنک و کم دانه شدن خوشه‌ها، افزایش میزان پوکی و درنهایت کاهش عملکرد اقتصادی باغ را در پی خواهد داشت.

تغذیه درختان نر پسته

ازآنجایی‌که طول دوره گل‌دهی درختان نر کوتاه است و درخت نیز در طول فصل رشد فاقد میوه است، برخی بر این باور اشتباه‌اند که تغذیه درخت نر اهمیت زیادی ندارد. در آغاز بیداری و شکوفایی گل‌ نر، درخت پسته نیازمند مصرف حجم بالایی از مواد غذایی و انرژی در مدت‌زمان کوتاه گرده‌افشانی است. با توجه به ساختار گل نر پسته برخی عناصر غذایی در تغذیه آن از اهمیت بیشتری برخوردارند. ازجمله این عناصر می‌توان به بر، منگنز، روی، نیتروژن، کلسیم و پتاسیم اشاره نمود. تحقیقات نشان داده‌اند که تغذیه و آبیاری مناسب درختان نر پسته نقش مهمی در تولید کمی و کیفی دانه‌های گرده دارند. نیاز زیاد درختان گرده دهنده به جذب، متابولیسم و ذخیره‌سازی حجم زیادی از مواد غذایی در طول فصل رشد واضح و روشن است.

سخن پایانی

همان‌طور که در این مقاله توضیح دادیم درخت پسته گیاهی دوپایه است و برای تولید محصول پسته نیازمند وجود هر دو گل نر و ماده پسته باهم در محل باغ هستیم. درختان دارای گل نر پسته وظیفه تولید گرده را دارند تا عمل گرده‌افشانی به‌خوبی صورت گیرد. این درختان میوه نمی‌دهند و تولید محصول پسته بر عهده درختان ماده است. در این مقاله سعی کردیم در ارتباط با نحوه گرده‌افشانی، خصوصیات گل نر و ماده پسته و تفاوت آن‌ها با یکدیگر صحبت نماییم. در صورت وجود هرگونه پرسشی در این رابطه می‌توانید با کارشناسان سایت پسته رفسنجان در ارتباط باشید.

کود سولفات روی برای درختان پسته

از سولفات روی با آنالیز های 20%- 24% و 33% به عنوان کود ریز مغذی در کشاورزی استفاده فراوانی می شود. عنصر روی در تولید هورمون های رشد، فعالیت آنزیم ها، باروری و تشکیل میوه نقش اساسی دارد. عنصر روی فعال کننده بیش از 300 نوع آنزیم در انسان، دام و گیاهان است.

کمبود روی باعث ریز برگی، ریزش میوه و تاخیر در باز شدن برگ و گل ها را در پی دارد. مصرف كود سولفات روی به تدریج گلدهی، تشكیل میوه و میزان عملكرد گیاهان را افزایش خواهد داد. همچنین از سولفات روی به عنوان خوراک دام نیز استفاده می شود. مصرف این کود به صورت مخلوط با کودهای حیوانی بخصوص در محدوده فعالیت ریشه موجب افزایش کارآیی کود سولفات روی می شود.

سولفات روی و تاثیرات کمبود آن بروی گیاهان!

کمبود سولفات روی چه اثری بروی گیاهان میگذارد؟روی عنصری است که در مقادیر کم و حیاتی برای گیاه لازم است تا اجازه فعالیتهای فیزیولوژیک را به گیاه داده و این فعالیت ها نقش مهمی در فرایندهای فتوسنتز و تشکیل قند، سنتز پروتیین، حاصلخیزی و رشد و مقاومت در برابر بیماری دارند.هنگامیکه کمبود روی رخ می­دهد.

این فعالیتهایفیزیولوژیک تضعیف شده و سلامت و حاصلخیزی گیاه بسیار تحت تاًثیر قرار می­گیرد که باعث افت محصول و پایین آمدن کیفیت آن می­شود.در ادامه با ما همراه باشید تاعلاوه بر تاثیر کمبود آن بروی گیاهان با چگونگی برطرف نمودن این مشکل نیز آشنا شویم.

چه گیاهانی به کمبود روی واکنش نشان می دهند؟

در میان ریزمغذی های اصلی ، سولفات روی فواید بسیاری دارد، تشخیص کمبود آن در محصولات بسیار آسان است، معمولاً تجزیه خاک و برگ نتایج خوبی در مورد احتمال وقوع کمبود می­دهد و هنگامیکه کمبود رخ داده و یا گیاه در معرض کمبود روی قرار دارد.

روشهای متعددی برای بهبود سریع و مؤثر کمبود وجود دارد.حلالیت سولفات روی بسیار وابسته به pH خاک استسولفات منیزیم قابلیت دسترسی روی و جذب توسط ریشه را افزایش می­ دهد.خاکهایی که دارای کمبود روی هستند، اگر عرضه روی کافی نباشد گیاه با وجود هر گونه حساسیتی که به کمبود روی داشته باشد، تحت تأثیر قرار خواهد گرفت.

میزان حساسیت انواع گیاهان به کمبود روی

ذرت، گندم، برنج، سویا، نخود، سورگوم، مرکبات و انگور (بسیار حساس) همه نحت تاًثیر کمبود روی هستند.درختان مرکبات در جنوب و شمال ایران نسبت به سایر درختان میوه مثل سیب ، گلابی و هلو نسبت به کمبود روی حساستر هستند.برخی محصولاتی که نسبت به کمبود روی مقاوم هستند عبارتند از هویچ، سبزیجات و جو . همچنین در خاکهایی که دارای کمبود روی هستند، اگر عرضه روی کافی نباشد گیاه با وجود هر گونه حساسیتی که به کمبود روی داشته باشد، تحت تأثیر قرار خواهد گرفت.

انتقال روی در گیاه چگونه صورت می گیرد؟

روی از طریق آوندهای چوبی از ریشه به شاخ و برگها منتقل می­شود.. جابجایی روی از برگهای پیرتر به برگهای جوانتر در زمان نمو دانه نیز اتفاق می­افتد. در گیاهانی که دچار کمبود نیتروژن هستند. لذا نشانه های کمبود روی در هنگام کمبود نیتروژن بیشتر می باشد.

روی در خاک چه واکنشی را ایجاد می کند؟

حلالیت روی بسیار وابسته به PH خاک است. حضور کربنات کلسیم قابلیت دسترسی روی را به دلیل ایجاد PH بالا کاهش داده و نیز با تشکیل کربنات روی ، قابلیت دسترسی روی کاهش می­یابد. مقادیر بالای فسفر در خاک نیز می­تواند باعث کمبود روی شود.

مس و تاثیرآن بروی خاک

وجود مقادیر بیش از حد مس نیز قابلیت دسترسی روی را کاهش می­دهد چون جذب هر دو کاتیون از طریق یک مکانیزم یکسان صورت می­گیرد.بیشترین قسمت روی در ساختمان شبکه­ای خاک وجود دارد و بنابراین غیر قابل دسترس برای گیاه است. روی قابل دسترس در محلول خاک به صورت یونی یا کمپلکس بوده و می تواند بر روی ساینهای تبادلی کانیهای رسی و مواد آلی نیز جذب شود. همچنین روی می­توند به صورت کاتیون دوظرفیتی، هیدروکسید روی و یا کلرید روی یافت شود.

کمبود روی در کشاورزی باعث به وجود آمدن چه عواملی خواهد شد؟

بیش از نیمی از زمینهای زراعی درکشورمان دارای کمبود روی میباشد و باعث کاهش ۵۰ درصدی محصولات ­گردیده است. مانند غلات و درختان میوه (مرکبات، سیب، گلابی و هلو ) به شدت تحت تاًثیر کمبود روی هستند دلایل اصلی کمبود روی در خاکهای کشورمان عبارتست از:

•  آهکی بودن خاک های زراعی، PH بالا
• مصرف فراوان و بیش از نیاز کودهای فسفاته
• وجود غلظتهای بالای بی کربنات در آب آبیاری
•  عدم استفاده صحیح از کودهای حاوی روی یا سولفات روی

علائم کمبود روی در گیاهان مختلف چیست؟

رنگ سبز یا زرد در برگ های جوان.یا لکه های سوخته در محل های میان رگبرگ ها در برگهای نسبتاً مسن.برگهای جوان در انتهای شاخه که بصورت رزت در می آیند کوچک ماندن.باعث خشگیدگی بعضی از بافتها ،تا خیر در رسیدگی و بلوغ و رشد نامناسب میوه ها میشود.

خسارت مهم کمبود روی ریختن میوه­های درختان دانه­دار و هسته­دار در طول تکامل آنهاست و شدیدترین حالت را می­توان در موقعی که سیب به اندازه گردو می­شود مشاهده نمود. در این شرایط گاهاً تا ۸۰ درصد میوه درختان ریزش خواد داشت.در مرکبات کمبود روی با پوست کلفت شدن و ضخیمشدن سفیده و غیر قابل فروش شدن میوه نمایان می­گردد.

پیشگیری و درمان کمبود روی در گیاهان

کمبود روی در باغات جوانی که اراضی آن بکر یا تسطیح شده باشد ظاهر می­شود، لذا توصیه شده است که قبل از اقدام به کاشت درخت وضعیت روی در این خاکها بررسی و نسبت به اصلاح اقدام شود. به دلیل اینکه گیاهان خانواده بقولات مانند شبدر و یونجه قدرت زیادی برای جذب روی دارند و ریشه آنها ، روی را از اعماق خاک به سطح می­آورد .

کاشت این گیاهان به عنوان کود سبز برای اصلاح اراضیی که مشکوک به کمبود روی هستند ، توصیه شده است .روی باید به بصورت محلول در خاک وجود داشته باشد. دو ترکیب سولفات روی و کلات های روی برای اصلاح کمبود روی با توجه به اینکه محول در آب هستند، بسیار مناسب هستند.مقدار مصرف سولفات روی ۲۰۰ تا ۴۰۰ گرم برای هر درخت ، ۲۰تا ۴۰ کیلوگرم در هکتار برای کشت خطی و ۱/۵ برابر آن برای کشت دست پاش

 

[products limit=”12″ columns=”6″ category=”161″]

معرفی پسته شور (بو داده) و پسته خام 

منظور از پسته شور (بو داده) چیست؟

بو دادن فرآیندی است که آجیل را با استفاده از حرارت مستقیم و بدون استفاده از روغن و آب پخته می شود. همچنین برای خوشمزه شدن از آبلیمو، سرکه، زعفران و … استفاده می شود. این فرآیند باعث خوشمزه شدن و طعم دار شدن محصول خام می شود. بو دادن اثرات منفی هم دارد که از ویتامین میوه پسته نیز می کاهد. بو دادن پسته اثراتی مثبتی نیز به همراه دارد که می توان به کاهش دادن ترکیبات قندی مغز پسته اشاره کرد. این مورد برای افراد دیابتی مفید است اما در صورتی که در آن مواد نگهدارنده نباشد، زیرا در بعضی از جاها از مالتو دکسترین به عنوان ماده نگه دارنده استفاده می کنند که این ماده قند خون را به آسانی بالا می برد.

پسته خام و کاربردهای آن 

پسته خام بسیار پر کاربردتر از پسته شور است، زیرا از آن در غذاها شیرینی ها، شکلات ها و دیگر فرآورده های غذایی استفاده می شود اما پسته شور فقط مخصوص آجیل است. از روغن پسته در لوازم آرایشی نیز استفاده می شود.

مزیت پسته خام نسبت به پسته شور (بو داده)

پسته یک میوه بسیار خوشمزه و مقوی است که داری ویتامین و عناصر های مورد نیاز بدن می باشد. یکی از این عناصر آهن می باشد که در پسته به فراوانی پیدا می شود. همچنین پسته خواص ضد سرطان هم دارد. پسته را به دو روش مصرف می کنند: یکی خام و دیگری بو داده و با طعم های مختلف (زعفرانی، فلفلی و …).

 

 

[products limit=”12″ columns=”6″ category=”157, 18262″]

برای احداث باغ پسته بایستی شرایط و عوامل مختلفی را در نظر گرفته و به تمام نکات مهم توجه داشت تا پس از سرمایه گذاری در این حیطه بتوانیم به میزان سود مورد نظر دست پیدا کنیم. با ما همراه باشید تا تمامی اطلاعات برای باغی پر محصول را در اختیارتان قرار دهیم.

انتخاب بهترین محل برای احداث باغ پسته

در مناطق مختلف کشور مالکین یا کشاورزان برای ایجاد باغ پسته از دو قسم اراضی استفاده می کنند که طرز آماده نمودن زمین آن ها متفاوت است:

1.  اراضی زراعتی که قبلا آباد بوده و از آن استفاده کشت و کار می شد.
2. اراضی بایر یا کویری و شوره زار که سابقه زراعت نداشته اند.

[products p_ids=”279,278,277″]

 ایجاد باغ پسته در اراضی زراعتی

اراضی زراعتی نیز بر دو قسم است:

• اراضی زراعتی که از سال های خیلی قدیم در آن کشت و زرع معمول بوده و در اثر دادن کودهای آلی به زمین عمق خاک زراعتی زیاد و مسلماً یکی از اراضی مرغوب و مطلوب کشت پسته محسوب می شوند.
• اراضی زراعتی تازه آباد شده که سابقه زراعی آن به 15-10 سال می رسد که در آن عمق مرغوب به زحمت به 40-30 سانتیمتر می رسد. در صورتی که عمق خاک زراعتی زیاد باشد زمین را به عمق 50 سانتیمتر و در صورتی که عمق خاک زراعتی کم باشد با افزایش کود حیوانی به زمین عمق شخم را تا 75 سانتیمتر در نظر گرفته و با بیل عمیقا زیرو رو می کنند.

ایجاد باغ پسته در اراضی بایر و شوره زار

اگر زمین شوره زار باشد ابتدا زمین را شیرین می کنند طرز عمل در مناطق یزد و کرمان به ترتیب زیر است:

• ابتدا زمین را به قطعات کوچک (150 الی 200 متر مربعی) تقسیم و نهرکشی می کنند.
• سپس آب را در این قطعات به جریان می اندازند، بطوری که همیشه عمق آب در داخل قطعات 15-10 سانتیمتر بوده و آب از یک طرف وارد زمین شده و از انتهای آن خارج میگردد. این عمل طی دو الی سه روز ادامه یافته و نتیجه آن اینکه آب، شوری زمین را شسته و پس از حل در خود از زمین خارج می کند.
• چند روز پس از این عملیات و گاو رو شدن، زمین را به عمق 75 سانتیمتر الی یک متر شکافته که اینگونه شخم را به اصطلاح محلی ها (زمین بری) می نامند.
• سپس در اواخر زمستان مقداری کود حیوانی پوسیده روی زمین ریخته و یک شخم سطحی به عمق 35-25 سانتیمتر می زنند تا کود با خاک مخلوط گردد و بعد از آن زمین را جهت کشت هموار می نماید. در این نوع اراضی کشت غلات مانند جو توصیه می گردد.

نقش بافت خاک بر روی زمین 

تغییرات باف خاک روی زمین و ساختار آن در زیر زمین تاثیر زیادی در نفوذپذیری خاک دارد، زیرا در قسمتی از خاک احتمالا آب به سهولت فرورفته ولی در قسمت دیگر آب قادر به نفوذ نبوده و روی طبقات زمین انباشته یا روان گردد.
یکنواخت نبودن بافت خاک سبب سختی نفوذ آب در خاک و آبیاری غرقابی سبب عدم تعادل توزیع صحیح آب در طبقات مختلف زمین گردیده و باعث تمرکز آب در یک نقطه و کمبود آن در منطقه ریشه و تشدید بیماری های ریشه خواهد شد.

شناخت محدودیت های فیزیکی خاک

بهترین طریقه شناخت جنس خاک قبل از احداث باغ ابتدا جمع آوری اطلاعات خاکشناسی محل از طریق سازمان های خاکشناسی و آزمایشگاه های مربوطه می باشد که از تجزیه و بررسی های لازم روی پروفیل خاک و نمونه برداری از لایه های مختلف آن بدست می آیند.

با در دست داشتن این اطلاعات و داده ها است که می توان اصلاح خاک اقدام نمود. عموما چهار تیپ خاک وجود دارند که محدودیت های فیزیکی آنها نیاز مبرمی به اصلاح اولیه دارند که این چهار نوع خاک عبارتند از:

1. خاک های مطبق: مرکب از خاک هائی هستند از لایه های مختلف الجنس خاک تشکیل و بر روی هم در زیر زمین قرار گرفته اند .و لایه ای از خاک های ممکن است به سبب فشردگی بیش از حد مانع عبور نفوذ زه آب شده و عملا مانع از تهویه زمین و رشد و گسترش ریشه می شوند . اصلاح چنین اراضی مختطرا از طریق شخم عمیق یا سلولز و با در هم ریختن لایه های سفت و همگن کردن آن میسر می شود .
2. خاک های رسی: خاک های با رس یکدست بصورت فشرده در آمدند مانع نفوذ آب و هوا به زمین شده و در نتیجه در رشد ریشه اختلال ایجاد می کنند. در این نوع خاک ها اگر لایه رس در 5 تا 10 سانتیمتری سطوح بالای زمین قرار گرفته باشند و زیرا این لایه از شن و رس یا شن و ماسه ترکیب شده باشد با عملیات زراعی می توان خاک را اصلاح نمود .
3. خاک های سخت و غیر قابل نفوذ: این نوع خاکها شبیه به تیپ دوم بوده با این تفاوت که ذرات آنها مخلوط با مواد معدنی بسیار سخت چنان بهم چسبیده اند که نرم کردن آنها حتی با رطوبت آب و عملیات زراعی میسر نبوده و عدم نفوذ آب و هوا به داخل زمین در اینگونه خاکها به کلی رشد و نمو ریشه را محدود نموده و قابل اصلاح نیز نمی باشند لذا توصیه می شود که در این قبیل اراضی باغ احداث نشود .
4. خاک های دایر (زراعی): آن دسته خاک هایی هستند که اغلب در باغ های پسته عملا دیده می شوند و این نوع خاک ها قابل کشت هر نوع گیاه و درختکاری بوده و طی سالیان متمادی شخم خورده و لایه های نامتجانس (ناهموار) آن در اثر عملیات مکانیکی و زراعی یکنواخت و همگن شده اند، نقص عمده این نوع خاک ها کم عمق بودن آن است (4 تا 8 سانتیمتر). لذا برای احداث باغ بایستی اصلاح عمق خاک نیز مورد توجه قرار گیرد.

درخت پسته نسبت به شوری زمین و آب تا حدودی مقاوم بوده ولی اراضی شیرین و زراعتی را ترجیح می دهند.

بیشتر بخوانید: بهترین خاک برای کاشت درخت پسته

انتخاب زمین مناسب برا احداث باغ پسته

معمولاً زمینی که برای پسته کاری انتخاب می شود باید خاک آن عمیق با بافت یکنواخت و قابل نفوذ باشد. چنین خاکی می تواند با حفظ مقدار زیادی آب مفید در خود و تهویه امکان رشد مطلوب ریشه را فراهم کند. ریشه درخت پسته می تواند به اعماق زمین نفوذ نموده و آب و رطوبت لازم و مورد نیاز خود را جذب نماید، لذا اگر جنس اعماق زمین مناسب باشد، تبعاً به حاصلخیزی باغ کمک موثری انجام خواهد شد.
اراضی شنی و رسی (سبک) نمو درخت پسته بخصوص نمو و طولی آن را زیاد می کند. احداث باغ پسته در ایران به دو طریق زیر انجام می شود:

• کشت بذر در زمین اصلی باغ پسته
• تهیه نهال در خزانه و انتقال ان به زمین اصلی

تهیه و انتخاب بذر مناسب پسته جهت کاشت

باغداران و کشاورزان مناطق پسته کاری تا حدودی اطلاعات لازم جهت انتخاب بذر برای کشت و تکثیر نهال پسته دارند ولی غالباً پسته هایی برای این منظور انتخاب می کنند که آفت زده و نامرغوب بوده و قیمت آن ارزان باشد. بعضی از باغداران نیز بذوری انتخاب می کنند مقاومتشان در مقابل عدم مرغوبیت خاک و بیماری گموز (شیره سیاه) یا ابتلا به آفات و بیماری های کم است.

چون غالباً درختان پسته را در کلیه مناطق پیوند می زنند، لذا بهتر است بذوری که جهت نهال پیوندی انتخاب می شوند از درختان پسته وحشی یا پسته بادامی مخصوص بذر که دارای مقاومت بیشتری در مقابل امراض و آفات هستند، انتخاب گردند. به نظر می رسد اگر بذور سالم و درشت پسته وحشی از جنس P.mutica انتخاب شود مقاومت های آن نسبت به کم آبی و نامرغوب بودن اراضی بیشتر از سایر پایه ها باشد. بذوری که برای کشت انتخاب می شوند باید از محصول همان سال و فاقد پوسته خارجی (سبز) و خندان باشد و بهتر است پوست سبز آن با دست گرفته شود .

نحوه آماده کردن بذور

بذور انتخابیمی بایست به مدت 24 ساعت در آب نیم گرم (ولرم) خیس کرده و سپس آن ها را در داخل یک کیسه از نوع کنفی یا پارچه کتان که مرطوب باشد در انبار یا اتاق گرمی به مدت 4 تا 6 روز نگهداری می کنند. ضمناً هر روز روی کیسه آب می باشند تا رطوبت بذور حفظ و شروع به جوانه زدن نمایند.

در غالب مناطق کشور باغداران معتقد به عمل جوانه زدن بذور قبل از کاشت نیستند فقط بذور را مدت 24 ساعت در آب خیس کرده و سپس کشت می نمایند ولی اگر جوانه بذر قبل از کشت انجام شود دو مزیت به شرح زیر خواهد داشت:

1. بذوری که به علت فساد جوانه نزده اند معلوم و از کشت آن ها خودداری می شود.
2. بذوری که جوانه زده اند پس از کاشت سریع تر رشد خواهند نمود .

کشت بذر پسته در زمین اصلی

همانطور که قبلا هم اشاره شد، نهال پسته در ابتدای رشد ریشه های اصلی و عمودی آن زیاد نمو نموده حتی در سال اول ریشه عمودی آن بعمق 70-50 سانتیمتر زمین نفوذ میکند و ریشه های فرعی و جانبی آن بطور 20-10 سانتیمتر به اطراف پراکنده می شوند. کشت بذر در زمین اصلی باغ به این ترتیب انجام می شود که ابتدا زمین را شخم و تسطیح نموده و جویه هایی به عرض 30 الی 40 سانتیمتر به عمق 20 تا 30 سانتیمتر به فاصله ردیف 7-6 متر حفر می نمایند. سپس در کنار این جوی ها در بستر کرت های ایجاد شده به فاصله درخت 4-2 متر بذر پسته را می کارند. روی بذرهای کاشته شده، شن خالص جهت نگهداری رطوبت در این چاله ها ریخته سپس آبیاری می کنند.

غالباً در اینگونه کاشت ها بعضی از پرندگان و حیوانات صحرائی مانند کلاغ، موش و خرگوش، بذور کاشته شده را از زمین بیرون می آورند. ممکن است در این قبیل مواقع برای ترساندن کلاغ ها از آدمک (مترسک) استفاده می شود که به این منظور نتیجه مثبتی ندارد و اکثرا کلاغ ها خطوط بذرکاری شده را پیدا کرده و مرتباً با منقار از زمین در آورده و به نقاط دیگری حمل و ذخیره سازی می نمایند. بعضی از باغداران جهت واکاری باغات متوسل به کاشت بذر در خزانه می شوند و به این ترتیب بجای نهال های از بین رفته از نهال های از بین رفته از نهال های گلدانی و موجود در خزانه استفاده می کنند.

تاریخ اصلی کاشت بذر در زمین اصلی در نواحی و مناطق مختلف کشور از اول تا آخر فروردین ماه طول میکشد. در اواخر فصل پائیز نهال هائی که از کاشت بذور به دست آمده تنک می کنند به این ترتیب که در هر چاله یک نهال قوی نگهداشته و بقیه نهال ها را از سطح زمین قطع می کنند.

در رفسنجان در داخل هر چاله کاشت بذر پسته یک عدد تخم کرچک نیز به همراه بذر پسته کاشته و روی آن شن شسته ریخته و روی شن مقداری خاک مخلوط یا کود پوسیده می ریزند علت کاشت توام پسته با بذر کرچک این است که چون جوانه کرچک قوی است به بیرون آمدن جوانه پسته کمک می کند. در این روش فواصل چاله ها را در حاشیه پشته نزدیک به هم یعنی 2-1 متر در نظر می گیرند که اگر به هر علتی تعدادی از بذور سبز نشده یا بوسیله حیوانات از بین برود نیازی به واکاری نهال پیدا نشود.

بیشتر بخوانید: 0 تا 100 کاشت بذر پسته

تهیه نهال در خزانه و انتقال به زمین اصلی

طرز تهیه نهال پسته در خزانه بین باغداران و کشاورزان مناطق مختلف کشور قبلا مرسوم نبوده، دلیل عمده اش هم این بود که در نهال به زمین اصلی دقت های لازم نمی شد و تعدادی از آن ها از بین می رفت. خوشبختانه در سال های اخیر به همت کارشناسان کشاورزی این مشکل مرتفع شده و باغداران می توانند هر موقع اراده بکنند نهال مورد نیاز خود را از قوی ترین و سالم ترین نهال های پیوندی با دقت و رعایت اصول فنی انتقال نهال از نهالستان های مورد اعتماد تهیه و به موقع رفع نیاز نمایند و امروزه تولید و تکثیر نهال پیوندی مرغوب پسته در خزانه معمول و یکی از روش های تهیه و تدارک نهال برا ی احداث باغ پسته می باشد.

همچنین کشاورزان می توانند به جای نهال های معمولی پسته از نهال های هیبریدی آمریکایی (ucb1) که از طریق کشت بافت تولید می شوند استفاده کنند. این نهال های اصلاح شده دارای رشد بالایی هستند که می توان بعد یکسال آن ها را پیوند زد. همچنین مقاومت بالایی در برابر شوری، کم آبی، سرما، گرما و بیماری ها و آفات دارند و همچنین باردهی آن ها چند برابر نهال ها معمولی پسته نیز می باشد و زمان رسیدن به باردهی آن هم کمتر هست و به کشاورزان پیشنهاد می شود در صورت امکان از این نهال استفاده کنند که هم یک باغ یکدست و شناسنامه دار داشته باشند و همجنین سریع تر به باردهی سریع تر و مطلوب برسند.

جهت خرید نهال های هیبریدی آمریکایی (ucb1)، مشاوره و دریافت اطلاعات بیشتر با شماره های زیر تماس حاصل نمایید:

مهندس  غلامی: 09916924189 | مهندس  یادگاری: 09916924189

[products limit=”12″ columns=”6″ category=”159″]

تهیه نهال معمولی در خزانه

تهیه یک نهال سالم و فاقد بیماری یکی از مهمترین عواملی است که موجب می شود شما صاحب یک باغ پربارده و زیبا شوید. در واقع شما باید نهایت دقت در انتخاب نهال را داشته باشید تا هزینه ای را که برای خرید نهال انجام داده اید، در آینده به خوبی جبران شود.

 آماده کردن زمین خزانه

یک قطعه زمین زراعتی را که خاک آن مرغوب و سبک بوده و در محل مناسبی از نظر دسترسی به آب، نور و … واقع باشد، باید برای ایجاد خزانه انتخاب کرده و در پاییز مقدار 40-30 تن کود حیوانی پوسیده به آن داده و شخم نمود. در اواخر زمستان مجددا زمین را شخم کرده و آن را صاف می نمایند. سپس جوی های کوچکی به عمق 30-15 سانتیمتر و به عرض 30-20 سانتیمتر به فاصله 50 سانتیمتر ایجاد می کنند. بهتر است جهت جلوگیری از تبخیر زیاد و حفظ رطوبت خزانه سطح آن را با مقداری از خاک برگ پوسیده پوشاند.

نحوه بذرکاری در خزانه 

تاریخ بذر کاری در خزانه در خزانه بسته به شرایط جوی از 15 اسفند تا اواخر فروردین متغیر می باشد. جهت کاشت بذر باید حاشیه جوی های تهیه شده را در نظر گرفته و در محل داغ آب جوی های گودالی به عمق 6-4 سانتیمتر و به فواصل 25-20 سانتیمتر از هم ایجاد نموده، سپس در هر گودال یک عدد بذر پسته جوانه زده را کاشته روی آن شن خالص شسته ریخته و روی شن را با مقداری خاک برگ پوسیده می پوشانند.
زمین خزانه را در سال اول می بایست هر 8-6 روز یکبار آبیاری نمود. به منظور تسریع در رشد و تقویت نهال های خزانه بهتر است هر 24-16 روز یک مرتبه کود شیمیایی کامل به زمین داده، سپس اقدام به آبیاری کرد.

شیوه انتقال نهال های خزانه

معمولاً نهال های خزانه را در سالهای اول و دوم به زمین اصلی باغ انتقال داده و می کارند. سپس موقعی که نهال پسته 3-2 ساله شد (بسته به مناطق مختلف) نسبت به پیوند آن ها در زمین اصلی اقدام می کند. بعضی از کارشناسان باغبانی معتقدند که نهال های قوی پسته در خزانه در همان سال اول یا سال دوم پیوند شده، سپس در زمستان همان سال به زمین اصلی منتقل گردند.

برای انتقال درختان به زمین اصلی باید نهایت دقت به عمل آید تا ریشه های اصلی و فرعی آسیب ندیده و با دقت بیشتری نهال ها از زمین خزانه برداشت و به زمین اصلی منتقل شوند. امروزه یکی از روش های معمول و قابل توصیه تولید و توزیع نهال پسته تولید آن در کیسه های نایلونی (گلدانی) است. از مزایای این روش امکان دستیابی باغداران به نهال های پیوندی مرغوب و انتقال سالم و غرس مطمئن آن در زمین اصلی است که 2 الی 3 سال باردهی باغات را جلو می اندازد.

تاریخ انتقال نهال از خزانه به زمین اصلی بسته به نواحی مختلف از اول آذر تا دهم اسفند ماه است ولی در اراضی شور و کویری کمی دیرتر، مثلا از اواخر بهمن ماه تا اوایل اسفند انجام می شود. بطور کلی درخت پسته را به چهار طریق زیر می توان تکثیر کرد:

• بوسیله خوابانیدن شاخه
• بوسیله پاجوش
• تکثیر سلولی یا بافتی (کشت بافت)
• بوسیله کاشت بذر و پیوند آن

بیشتر بخوانید:  پایه ucb1 (نهال پسته آمریکایی)

مراحل مختلف احداث باغ پسته

برای احداث یک باغ پسته اصولی، شما باید طبق اصول خاصی پیش بروید تا بتوانید یک باغ استاندارد با درخت های سالم و پر بارده داشته باشید و در آینده از هزینه که صرف این زمین کرده اید استفاده کرده و لذت ببرید.

مرحله آماده کردن زمین باغ

پس از تسطیح (هموار کردن) زمین، نقشه باغ را پیاده و محل غرس نهال ها را در ابعاد (حداقل 6 متر فاصله ردیف ها و 2 متر فاصله درختان) تعیین نموده سپس اقدام به حفر چاله های کاشت می کنند. اگر محل انتخاب شده در اراضی مزروعی نبوده و زمین بکر باشد، ابتدا با دستگاه زیرشکن تا عمق یک متری زمین را نرم نموده و قابل نفوذ به آب و هوا شود سپس با شخم عمیق خاک را نرم و آماده کاشت می نمائیم. بدیهی است با شخم سطحی باید 15 الی 20 تن کود دامی به زمین باغ داد شود. درصورتی که به هر علت استفاده از زیر شکن (دستگاه سوسلز) مقدور نباشد بایستی پس از شخم عمیق و تسطیح زمین و پیاده نمودن نقشه باغ حفر گودال ها با خاک مرغوب و کود پوسیده مخلوط پر می کنند.

[products ids=”39549, 39550, 38162, 38161″]

گودال ها 8-10 روز قبل از کاشت با خاک و کود پر شده و لزوما یک نوبت آبیاری می کنند تا خاک چاله ها نشست نموده و سپس اقدام به کاشت نهال می نمایند. موضوع مهم و اساسی در این مرحله این است که پس از قرار دادن نهال در گودال باید اطراف آن را خاک ریخته و با فشار پا خاک را فشرده تا سطح تماس با ریشه ها سریعتر برقرار شود که به اصطلاح (هواگیری) می گویند. بلافاصله پس از کاشت باید آبیاری کرد و دقت نمود که طوقه (یقه) درخت در سطح خاک قرار گیرد تا از ابتلا درخت به بیماری گوموز جلوگیری گردد. این بیماری در رفسنجان (شیره سیاه) نامیده می شود.

تهیه طرح و نقشه احداث باغ پسته

درخت پسته یکی از بادوام ترین درختان میوه است که تهیه طرح دقیق فنی و نقشه مناسب برای احداث باغ مطلوب جهت صرفه جویی در هزینه های اضافی بعدی و اتلاف وقت ضروری است و موجب درآمد بیشتری در آینده خواهد گردید.

در پیاده کردن طرح و نقشه پسته کاری با مشخصات کامل موقعیت خیابان های اصلی و فرعی، محل چاه و تاسیسات آبرسانی، محل استخر ذخیره آب، قطعه بندی برای کاشت ارقام مختلف، جهت و فرم کاشت درختان (شرقی، غربی و مستطیلی) با فاصله ردیف های حداقل 6 متر و با فاصله بین درختان حداقل 2 متر، محل احداث بادشکن و محل قرار گرفتن درختان نر که باید در جهت باد غالب منطقه در ابتدا و وسط ردیف ها باشد، بایستی مد نظر قرار گیرد.

نحوه حفر گودال در زمین

معمولا در اراضی ای که خاک شرایط خیلی مناسبی برای رشد درختان پسته نداشته باشد به وسیله گوده زن یا با دست چاله ای به قطر 60 سانتی متر و به عمق 80 سانتی متر ایجاد نموده و پس از خاک برداری مقداری کود آلی پوسیده با خاک مرغوب مخلوط کرده و اقدام به کاشت نهال می کنند، به طوریکه یقه نهال (حدفاصل ریشه و ساقه) در سطح قرار گیرد.

 مرحله انتخاب ارقام یا واریته ها

ارقامی که دارای پتانسیل تولید کمی و کیفی مطلوب و مقاوم به آفات و بیماری ها و تنش های محیطی و … باشند از اهمیت و ارزش بیشتری برخوردار خواهند بود که به پاره ای از آنها اشاره می گردد.

1. زودرسی یا دیر رسی نحوه تشکیل و تکمیل میوه آن

ارقام پسته از نظر ظهور و خاتمه گل به سه گروه پسته های زودرس، متوسط رس و دیر رس تقسیم بندی می شوند بعد از تلقیح و بارور شدن گل های ماده تخمدان به سرعت رشد کرده و بزرگ می شود. در اواسط تا اواخر خرداد به حداکثر اندازه نهایی رشد خود رسیده و پس از آن یک دوره استراحت 20-25 روزه یعنی حدوده 80 روز پس از تلقیح مغز در دانه پسته شروع و در عرض 20-25 روز تکمیل می شود.

پوسته سخت و سلولزی آن بلافاصله پس از رشد کامل تخمدان شروع و تا چند هفته ادامه و خندان شدن آن از اواسط مرداد آغاز و تا رسیدن کامل مغز ادامه می یابد. زمانی که پوسته نرم و رویی پسته به راحتی جدا شود، پسته کاملا رسیده و محصول قابل برداشت است. بسته به نوع رقم از نظر زودرسی و دیرسی پسته از شهریور ماه تا اوایل آبان ماه قابل برداشت هستند (البته نوعی پسته زودرس مانند تیرماهی در رفسنجان وجود دارد که اواخر تیرماه کاملا رسیده است)

2. شرایط خندان بودن پسته 

خندان بودن یک رقم با درصد بالا صفات خوب و بارز در استاندارد های تجاری پسته محسوب می شود. این صفت در گونه p.vera ژنتیکی و در بین واریته های مختلف متفاوت است واز نظر تحقیقات نیز بسیار مهم است. در یک واریته در سال های مختلف نیز میزان خندان بودن آن فرق می کند. براساس تحقیقات انجام شده به غیر از پدیده های ژنتیکی عوامل جوی و فیزیولوژیکی و بالاخره مواد غذایی و غیره در میزان خندان بودن پسته موثر است.

3. عامل پوکی در پسته

این عامل نیز مانند عامل خندانی در اثر عوامل مختلف از جمله عدم گرده افشانی، رشد ناقص جنینی یا تغذیه نامطلوب درخت و پارتنوکارپی، ممکن است اتفاق افتد. در ضمن درصد پوکی در واریته ها و حتی در سال های مختلف متغیر می باشد.

4. اثرات سال آوری در پسته

در پسته سال آوری نیز مانند خندان شدن یک پدیده ژنتیکی است. در اکثر محصولات باغبانی علت اصلی سال آوری این است که گیاه در سالی که دارای محصول زیاد است، جوانه گل کم تولید می کند. درنتیجه سال بعد به علت کمبود جوانه گل مقدار محصول کم می شود. ولی در پسته همه ساله مقداری جوانه گل تولید اما در سال بارآوری مقدار زیادی از جوانه های ریزش نموده و مقدار محصول سال را کاهش می دهد.

5. شکل و ساختار رقم در طی این مرحله

ارقام پسته از نظر شکل به دو دسته تقسیم می شوندکه عبارتند از ارقام بادامی و فندقی. در ارقام بادامی، معمولاً راس میوه باریک تر از قاعده و درازی آن بیشتر از قطر آن می باشد، ولی در ارقام فندقی معمولا راس میوه باریک تر از قاعده و درازی آن بیشتر از قطر آن می باشد. در اقام فندقی معمولاً این اختلاف کمتر است. علاوه براین خندان بودن در ارقام فندقی بیش از بادامی می باشد.

6. اندازه میوه و ارزش آن در پسته

اندازه میوه از روی تعداد آن در 100 گرم پسته یا تعداد آن در یک اونس(3/28 گرم) پسته معلوم می شود.
از لحاظ تجارتی هرچند تعداد دان پسته در یک اونس کمتر باشد ارزش پسته بیشتر است و یکی از فاکتور های اصلی قیمت گذاری تجارتی پسته به شمار می رود.

تراکم درخت در واحد سطح 

باغ پسته مطلوب باغی است که در فضای کافی جهت تهویه و نفوذ نور خورشید به درختان از یک طرف و از طرف دیگر تعداد درخت در واحد سطح آن چنان در نظر گرفته شود که حداکثر محصول را بتوانیم تولید نمائیم.

تناسب تعداد درخت نر وماده 

درخت پسته جزو گیاهان دو پایه است، یعنی گل های نر روی یک درخت و گل های ماده روی درخت دیگری می باشد. برای بارور نمودن گل های درخت ماده وجود درخت نر در باغ ضروری است و اگر در باغ پسته درخت نر به تعداد کافی وجود نداشته باشد، گل های ماده تلقیح نشده و بارور نمی شوند.

تامین تلقیح کننده های کافی و مناسب یکی از مسائلی است که اکثر باغداران به اهمیت آن خیلی توجه نمی کنند. بررسی های انجام شده در باغات پسته استان کرمان نشان داده که به ازاء هر 150 تا 180 اصله درخت ماده یک درخت نر کاشته شده است. در حالیکه در باغات کالیفرنیا به ازا هر 10 تا 12 درخت ماده یک درخت نر وجود دارد.

ذکر این نکته را لازم می دانم که زنبوران عسل به گل های درخت نر جذب شده اما به گل های ماده درختان پسته که فاقد نکتار می باشند، جذب نمی شود. بنابراین در اکثر باغات پسته فقط باد عامل اصلی گرده افشانی درختان پسته می باشد. در مناطق پسته خیز استان کرمان، به خصوص رفسنجان، معمولاً ظهور و تلقیح گل های ماده از نیمه دوم فروردین تا نیمه اول اردیبهشت صورت می گیرد. این زمان برای هر رقم بین 5 تا 7 روز و برای کلیه ارقام حدود 14 تا 15 روز طول میکشد. در طی این مدت و در صورتی که گرده مناسب به گل های ماده نرسد، گل ها بارور نشده و میوه پوک می شود.

بر اساس تجربیات و یافته های تحقیقاتی خارج و داخل کشور، نسبت تعداد درختان نر به ماده 1:9 یا 1:8 با آرایش زیر توصیه می شود. در ایران به ازا هر تا 12 تا درخت ماده یک درخت نر کافی است که صد البته باید درختان در مسیر باد غالب منطقه غرس گردد. به طور کلی داشتن یک تلقیح کننده خوب و مناسب تضمین کننده یک محصول پسته با کیفیت مطلوب و پوکی کمتر است.

به طور کلی عوامل زیر در مورد تلقیح کننده باید مد نظر باشد:

1. زمان آزاد شدن گرده توسط تلقیح کننده مورد نظر همزمان با دوره پذیرش گرده توسط گل های ماده رقم موجود در باغ باشد.
2. دوره گلدهی تلقیح مورد نظر طولانی باشد، به طوری که دوره گلدهی مفید آن بین 16-15 روز طول بکشد.
3. میزان گل تولید شده در درخت های تلقیح کننده بالا و همه ساله باشد.
4. قدرت باروری گرده های تلقیح کننده زیاد باشد.

اصلاح باغات پسته از لحاظ تعداد نر و ماده

در باغات پسته که تعداد درختان نر و ماده متناسب نیستند، بایستی باغ را از این لحاظ اصلاح نمود. به این ترتیب که در ازاء هر 10 اصله درخت ماده یک اصله درخت نر پرورش می دهند. معمولاً یک درخت ماده را از بالای تنه یا شاخه های قطور آن قطع کرده و روی جوانه های دو ساله ای که روییده اند با جوانه درختان نر پیوند می کنند. چون 8 عمل اصلاح باغ ممکن است چند سالی طول بکشد تا پیوند های نر بزرگ شده و گل فراوان داده و کافی برای تلقیح درختان ماده بشوند، بایستی طی این مدت برای بارور کردن درختان ماده اقدام به تلقیح مصنوعی یا به اصطلاح گرده ریزی نمود. از لحاظ اهمیت موضوع تلقیح مصنوعی در باروری باغات قدیمی پسته به رئوس مطالب تلقیح مصنوعی ذیل اشاره می شود.

طرز تلقیح مصنوعی درختان پسته

در بعضی مواقع به دلیل شرایط آب و هوایی و یا تعداد درختان نر گرده افشانی به خوبی انجام نمی شود و در نتیجه این أمر موجب تأثیر منفی بر روی محصول باغ می شود. بنابراین کشاورز باید عمل گرده افشانی را بصورت مصنوعی مصنوعی انجام بدهد.

 آمادگی گل های ماده برای تلقیح

رنگ کلاله گل ماده در اول ظهور غنچه سبز است و موقع رسیدگی رنگ آن سفید مایل به صورتی می شود و آماده برای تلقیح می باشد. اگر در این موقع گل بطور طبیعی یا مصنوعی تلقیح نگردد، یعنی گرده نر روی آن ننشیند، بعد از دو روز رنگ کلاله قرمز مایل به قهوه ای می شود. در این وضع وقت تلقیح گل ماده گذشته و دیگر گرده نر نمی تواند گل بارور نماید. بنابراین تنها وقت تلقیح گل های ماده طی مدت دو روزی است که رنگ کلاله ها سفید مایل به صورتی می باشد.

 آمادگی گل نر برای گرده دهی 

رنگ گل های نر در روی خوشه در ابتدا سبز است. سپس رنگ گلی که در راس خوشه قرار گرفته زرد رنگ و به اصطلاح رسیده می شود. در این موقع اگر آن را تکان بدهند گرده زرد رنگی (گرده نر) از آن خارج می گردد. رسیدگی گل های نر از راس خوشه شروع شده و 7 تا 10 روز طول می کشد که رسیدگی آن به تدریج به گل های قاعده خوشه رسیده و زرد بشود.

 طرز جمع آوری گرده های گل نر

وقتی که گل های راس خوشه زرد شد میبایستی شاخه ای از درخت نر را که حداقل دارای 4-3 خوشه گل باشد قطع نمود. سپس شاخه های قطع شده زا در داخل ظرف تمیز گذاشته به ساختمان باغ (محل گرده گیری) می برند. باید توجه داشت که فقط 30 الی 40 درصد خوشه های گل نر از روی درخت برداشته شود و بقیه گلهای نر برای تلقیح طبیعی باغ روی درخت باقی می ماند.

شاخه های قطع شده را در یک اتاق محفوظ که درجه حرارت آن 22 الی 25 درجه سانتیگراد باشد روی صفحات بزرگ کاغذ کاهی یا مومی قرار می دهند. بعد از دو روز باید شاخه های گل را آهسته بهم کوبیده و گرده های نر ریخته شده روی کاغذ را جمع آوری نمود. سپس گرده های ریخته شده روی کاغذ را از الک خیلی ریز می گذرانند تا مواد خارجی آن جدا گردد. گرده هایی که به این ترتیب بدست آمده اند، بایستی به صورت لایه های خیلی نازک روی کاغذ پهن نمود تا خشک شود.

طرز تلقیح مصنوعی درختان پسته

هنگامی که رنگ کلاله های گل های ماده سفید مایل به صورتی شد یعنی گل های ماده شروع به رسیدن نمودند. مقداری از گرده گل نر را که قبلا مقداری از آن را در کیسه کوچک نازک ریخته اند بر چوبی به درازای 3-2 متر وصل نموده و به وسیله کارگران کیسه گرده را روی هر درخت پسته آهسته تکان می دهند تا مقداری از گرده روی گل های ماده درخت پسته ریخته شود. برای هر درخت ماده مقدار 2 گرم گرده که روی گل ها باید پخش شود کافی است و این عمل می بایست در روز هایی که هوا صاف و آفتابی است هنگام صبح یا عصر انجام شود. عمل تلقیح را در سه مرحله انجام می دهند. به این ترتیب که دو روز بعد از تلقیح اول تلقیح مرحله دوم و بعد از سه روز مرحله سوم تلقیح درختان پسته را انجام و گرده ریزی می نمایند.

عملیات هایی که در داخل باغ باید انجام شوند

باغ پسته پس از کاشت نهال از اغاز تا هنگام بلوغ و باردهی نیاز به یکسری مراقبت های فصلی دارد که به منظور حفظ خاک کمک به رشد و بهداشت درخت با توجه به انتخاب محل اقلیم و منطقه باید انجام شود که از آن جمله اند آبیاری به موقع ، مبارزه با علف های هرز ،آفات ، بیماریها، تقویت خاک، تسهیل در رفت و آمد ماشین آلات پس از بارندگی ، جلوگیری از یخبندان، پوشش خاک با گیاهان خاص پوششی ، حذف پا جوش و غیره.

شیوه صحیح آبیاری باغ در  این روش 

تسطیح (هموار کردن) و آماده سازی زمین باغ پسته به روش های مختلف آبیاری بستگی به دارد و هدف از برنامه ریزی و پیاده کردن طرح آبیاری تامین آب مورد نیاز درخت با زمان بندی منظم در حد مصرف درخت است، به طوری که رطوبت خاک را در حد اعتدال نگه دارد. اتخاذ چنین تصمیم و اجرای آن مستلزم شناخت آب مورد مصرف، سیستم های آبیاری و اهنگ آبدهی و آب رسانی است.

نمونه برداری از آب و خاک باغ قبل از احداث و اطلاع از میزان املاح آن رابطه مستقیمی با اقتصاد تولید محصول دارد. به این معنی که اطلاع از کم و کیفیت خاک و آب محل در رفع محدودیت ها و موانع تولید کمک نموده و می توانیم با اقدامات لازم نسبت به حل مسائل آنها تلاش نمائیم.

با توجه به مراتب فوق الذکر دو راه منطقی برای تهیه نمونه های آب و خاک و تجزیه و تشخیص میزان املاح آن ها وجود دارد:

1. نمونه برداری قبل از احداث باغ
2. نمونه برداری پس از کاشت درخت هر سال یا دو سال یکبار

حل مشکلات مربوط به آب و خاک در حد امکان قبل از کاشت درختان بهتر و آسان تر است. نمونه برداری باید صحیح، دقیق و به طوری انجام گیرد که نمایانگر واقعی ترکیبات آب و خاک محل باشد و اشتباهی در تجزیه و ارزیابی آن ها روی ندهد. چون نتیجه مطلوبی از آینده باغ بدست نخواهد آمد.

شیوه نگهداری از باغ های با و یا بدون پوشش گیاهی

نگهداری سطح باغ پسته بدون پوشش گیاهی

باغی که زمین آن با شخم و دیسک و تیلر زدن و غیره دائما تمیز نگه داشته و خالی از هر گونه رستنی (علف) و گیاه باشد، طبیعی است که چنین زمینی نیاز به دفع علف هرز با مواد شیمیایی یا مکانیکی ندارد، زیرا با شخم دو طرفه و دائم علفی فرصت سبز کردن در زمین و سطح باغ پیدا نخواهد کرد.

بدیهی است که باغ هایی که با سیستم های آبیاری تحت فشار آبیاری می شوند، جابه جا کردن چنین تاسیساتی از نظر اقتصادی مقرون به صرفه نخواهد بود. در اراضی که سیستم های آبیاری تحت فشار بخصو قطره ای اجرا می شود، اولاً سطح باغ تقریباً به علت عدم آبیاری غرقابی غالباً عاری از علف بوده و در صورت وجود علف های هرز می توان به وسیله مواد شیمیایی نسبت به رفع آن ها اقدام کرد.

نگهداری سطح باغ پسته با پوشش گیاهی

هر چند که پوشش گیاهی سطح باغ پسته مزیت هایی از قبیل جلوگیری از فرسایش و کنترل علف های هرز مزاحم و خنک کردن فضای باغ تا حدودی جلوگیری از سرمازدگی دارد، ولی در مناطق پسته خیز ایران، به خصوص اراضی حاشیه کویری، که کاشت پسته در آنجا معمول است به علت کمبود آب ایجاد و احداث پوشش سبز دائم علاوه بر مصرف زیاد آب و کود موجب تکثیر جوندگان، آفات و بیماری های پسته می گردد.

کنترل علف های هرز در اراضی عاری از پوشش گیاهی

در این روش علف های هرز اطراف درخت را با علف کش ها کنترل نموده و علف های بین ردیف ها را با وسایل مکانیکی پاک می کنند. این روش علف زدایی اگر همراه با آبیاری تحت فشار باشد. مدت ها داخل باغ عاری از علف های هرز مانده و فقط آب به مصرف درختان کاشته شده خواهد رسید.

خصوصیات آب و خاک باغ و اصلاح آن

مطالعات و بررسی کارشناسان نشان می دهد که در اغلب مناطق پسته خیز ایران، به خصوص استان کرمان و رفسنجان، سنگ های مادری تشکیل دهنده خاک این اراضی قلیایی بوده و بافت خاک در اراضی زیر کشت پسته از سبک نسبتاً سنگین متغییر می باشد.

همانطور که قبلاً نیز اشاره شد، خاک های این منطقه غالبا شور یا قلیایی و آب آن ها نیز در همین راستا قرار دارند. بنابراین آب و خاک باغ پسته از چهار نقطه نظر باید مورد توجه قرار گیرد:

1. شوری یا غلظت کل نمک های محلول
2.  قلیایی بودن یا غلظت سدیم موجود در آب نسبت به سایر کاتیون ها
3. ترکیبات آنیونی آب به ویژه غلظت کربنات و بی کربنات
4. غلظت بر یاد گیری عناصری که ممکن است برای رشد گیاه مضر می باشد.

برای اصلاح این نوع خاک ها دو فرآیند عمده صورت می گیرد:

1.  خارج ساختن نمک های محلول
2. کاهش درصد سدیم قابل تبادل

فرایند دوم تنها راه ممکن برای خارج ساختن نمک های محلول شسشوی خاک است که عمل نسبتاً ساده تری است اما باید با احتیاط انجام شود چون اگر خاک های خیلی شور بدون در نظر گرفتن مواد اصلاح کننده آبشویی شوند، به خاک های قلیایی تبدیل می شوند که مشکل مضاعف می شود.

کاهش درصد سدیم قابل تبادل تا اندازه ای مشکل است، زیرا یون های سدیم که جذب ذرات خاک شده اند باید از طریق فرآیندهای شیمیایی به وسیله یون های دو ظرفیتی موجود در محلول خاک جایگزین و سپس شسته و از منطقه ریشه با زهکشی طبیعی (درخاک های سبک) یا با زهکشی مصنوعی (در خاک های سنگین و رسی) خارج گردد. بنابراین اصلاح خاک های سدیک ترکیبی از فرآیندهای شیمیایی و شستشوی خاک است.

اصلاح خاک های قلیایی به چه صورت انجام می شود؟

در خاک های قلیایی سدیم بصورت تبادلی روی ذرات کلوئیدی قرار دارد. جهت بهبود خاک مورد نظر می بایست سدیم تبادلی به وسیله کلسیم جایگزین گردد. برای افزودن کلسیم به خاک منابع متعددی از جمله آهک، گچ و یا در خاک های آهکی با افزودن اسید یا مواد تولید کننده اسید، مانند گوگرد را وارد محلول خاک می نمایند.

[products ids=”38252, 36118, 39183″]

تخمین و برآورد میزان و مقدار ماده اصلاح کننده برای خاک های قلیایی بستگی به ظرفیت تبادلی کاتیونی خاک و وزن مخصوص ظاهری و عمق خاک دارد. زمان تبدیل گوگرد به اسید سولفوریک در خاک حدود یک هفته تا 3 ماه و مقدار نیاز با در نظر گرفتن سایر شرایط فیزیکی و شیمیایی خاک حداکثر 2 تن در هکتار است. در باغات پسته به سبب دور آبیاری طولانی باید از میکروارگانیسم های لازم در خاک اطمینان حاصل نموده و سپس گوگرد را با کود حیوانی مخلوط و به خاک داده شود.

[products ids=”35710″]

کلرو کلسیم نسبت به سایر املاح کلسیم (گچ و آهک) بیشتر و آسان تر در آب حل می شود ولی استفاده از آن ها در خاک های خیلی شور توصیه نمی شود. معمولی ترین ماده اصلاح کننده خاک گچ است (CaSo4,N2O2) است که به آب آبیاری و خاک اضافه می شود. اگر خاک آهکی باشد می توان از اسید سولفوریک یا سولفات آهن و آلومینیم یا گوگرد نیز استفاده نمود. به ازاء هر 100 کیلوگرم ازت می توان تا 600 کیلوگرم گچ به زمین اضافه کرد.

مقدار گچ گرانوله که به خاک داده می شود، بین 2 تا 20 تن در هکتار می باشد. معمولاً گچ در خاک پاشیده می شود و سپس به وسیله دیسک با خاک سطحی مخلوط می شود.اگر گچ مستقیماً به خاک اضافه شود بیش از 700 کیلوگرم آن در 1000 متر مکعب آب آبیاری حل نخواهد شد. چنانچه مستقیماً گچ با آب مخلوط گردد به مقداری کمتری از آن نیاز خواهد بود.

بیشتر بخوانید: خاک های شور و قلیایی

راهکار های اصلاح خاک های شور

در خاک های شور، به علت موجود نبودن سدیم در سطح خاک در نتیجه نفوذ پذیر بودن خاک اصلاح این نوع خاک ها معمولاً به وسیله غرقاب کردن زمین انجام می شود. عمق خاکی که با این ترتیب اصلاح می شود برابر عمق نفوذ آب در آن می باشد. در هنگام استفاده از آب شور باید تکنیک های خاصی بکار برده شود تا دو هدف اصلی تامین گردد یکی از هدف ها کاهش میزان شوری خاک و دیگری بهبود وضع فیزیکی خاک به خصوص افزایش نفوذ آب در خاک است.

استفاده مکرر از شستشوی خاک به وسیله آب مزیت های زیر را نیز برخواهد داشت:

1. کوتاه کردن فاصله آبیاری ها موجب می گردد تا متوسط رطوبت خاک افزایش یاید. به این ترتیب غلظت نمک بحدی نخواهد رسید که برای گیاه زیان آور باشد.
2. آبیاری های مکرر باعث شستشوی خاک شده نمک های محلول خاک را که معمولاً در لایه های سطحی تجمع می کنند از دسترس ریشه خارج نموده و به اعماق زیر یا بوسیله زهکش ها خارج می کند.
3. در نهایت افزایش تعداد آبیاری ها بیشتر باعث نفوذ پزیری خاک شده و سدیم اضافی خاک را نیز شسته و حتی با کاهش میزان سدیم خاک نسبت به نفوذ پذیری آن نیز کمک شده است.

روش های آبیاری باغ در شستشوی خاک و کاهش مواد مضر آن موثر است. به این ترتیب که اگر آب در تمام سطح باغ به طور یکنواخت پخش شود میزان شوری به صورت یکنواخت به عمق زمین نفوذ می کند، ولی اگر دور آبیاری ها طولانی شود، یعنی باغ را دیر به دیر آبیاری کنیم، میزان تبخیر از سطح زمین زیاد شده و در این صورت شوری خاک در لایه های سطحی در فاصله بین دو آبیاری افزایش پیدا می کند. در آبیاری جوب و پشته نمک در دو جهت افقی و عمودی جمع می شود و نمک بیشتر متوجه پشته ها می شود و همواره میزان نمک در بالای پشته ها بیش از سایر نقاط می باشد. این یکی از معایب آبیاری جوب و پشته است .

آبیاری قطره ای و تشتکی نیز می تواند با آب شور مطرح شود که در این صورت آبیاری تشتکی نسبت به آبیاری تحت فشار قطره ای، اولویت و برتری دارد، زیرا در آبیاری قطره ای معمولاً مشکل گرفتگی قطره چکان ها با آب شور وجود دارد که مشکلاتی برای باغداران ایجاد می کند. اما در این روش همواره خاک مرطوب نگه داشته شده و اثر شوری در این نوع آبیاری (قطره ای) زیاد محسوس نخواهد بود.

آبیاری قطره ای در مقایسه با غرقابی ریشه گیاه را فشان تر نموده و تراکم آن در شعاع رطوبتی قطره چکان ها محدود می سازد. روش های آبیاری غرقابی (کرتی و جوب و پشته) از نظر تغییر فاصله بین دو آبیاری و میزان ارتفاع آب قابلیت انعطاف زیادی ندارد. مثلا نمی توان ارتفاع آب را از 80 تا 100 میلیمتر در هر نوبت آبیاری کمتر داد، لذا گرچه کم کردن فاصله بین دو آبیاری از نظر کنترل شوری مفید خواهد بود ولی باعث هدر رفتن مقداری زیادی آب می گردد.

درخت پسته یکی از مقاوم ترین درختان نسبت به خشکی و کم آبی می باشد و از نظر شوری می تواند تا 8 میلی موس بر سانتیمتر، بدون کاهش محصول، تحمل نماید. از 8 تا 12 میلی موس بر سانتیمتر، کاهش محصول شروع شده و هنگامی که شوری خاک از 17 میلی موس تجاوز کرد، گیاه فقط زنده می ماند و میزان محصول به حداقل رسیده یا اصلا محصولی تولید نمی کند. از نظر میزان مصرف آب باغ باید متذکر شد که در سال های اول تا سوم کاشت هر 17 تا 15 روز یکبار آبیاری و در سال های چهارم و پنجم هر 20 روز یکبار آبیاری کافی به نظر می رسد و برای درختان 10 سال به بالا هر 30 تا 45 روز یکبار آبیاری کافی خواهد بود.

[product_category category = “158” products limit=”12″ columns=”6″ orderby = “date” order = “ASC operator” = “IN”]

شناخت عارضه زود خنداني و ترک خوردگي پسته

عارضه زود خنداني و ترک خوردگي از مشکلات فيزيولوژيکي ديگر ميوه هاي پسته هستند و معمولا پوست سبز رويي قبل از بالغ شدن ميوه و قبل از برداشت شکاف نمي خورد. گاهي اوقات پوسته سبز رويي در امتداد پوسته سخت استخواني شکاف بر مي داردکه زود خنداني نام دارد (Pearson et al., 1994).

شکاف پوست رويي در قسمت هاي ديگر غير از امتداد پوست استخواني ترک خوردگي نام دارد (Doster et al., 1999). 5-1 درصدميوه ها در زمان برداشت زود خندان هستند (Crane and Iwakiri, 1987) و کمتر از 5 درصد ميوه ها ترک خورده هستند.

پسته هاي با پوست ترک خورده يا زود خندان از لحاظ کيفيت نسبت به پسته هاي با پوست معمولي در سطح پايين تري قرار دارند و اغلب کپک زده بوده و خسارت ناشي از حشرات در آن ها ديده مي شود. ژنتيک پايه و پيوندک، شرايط آب و هوايي، عدم تعادل عناصر غذايي، آبياري و زمان نامناسب برداشت دلايل زود خنداني و ترک خوردگي را تشکيل مي دهند.

 

[products limit=”12″ columns=”6″ category=”157″]

 

برای عضویت در کانال تلگرام، اینستاگرام و آپارات پسته رفسنجان بر روی تصاویر زیر کلیک کنید:

مصرف صحیح کود های فسفره در باغات پسته

افراط در مصرف کود های فسفره در دهه های گذشته و در واقع روش نادرست مصرف یعنی پخش سطحی کود های فسفره موجب تجمع فسفر در قسمت سطحی خاک شده است در صورتی که کود های فسفره را بایستی در منطقه  توسعه ریشه و نزدیک ریشه قرار داد تا کارایی لازم را داشته باشد.

با توجه به این که ریشه های درختان بارور پسته در عمقی پایین تر از 40 سانتی متر قراردارند می بایستی میزان فسفر موجود در این عمق و پایین تر ملاک ارزیابی  فسفر خاک قرار گیرد. تحقیقات موسسه تحقیقات پسته کشور بر روی 200 نمونه خاک نشان می دهد که متوسط میزان فسفر در عمق توسعه ریشه به حدود ppm15 (حد بحرانی فسفر در خاک های شور) ضروری می باشد.

از کودهای فسفاته قابل استفاده در باغات پسته می توان به سوپر فسفات ساده با 20 درصد و فسفات آمونیوم (دی آمونیوم فسفات) با 46 درصد و 18 درصد ازت و بیوفسفات  طلایی اشاره کرد. در حال حاضر مناسب ترین کود قابل توصیه برای باغات پسته که با کمبود فسفر مواجه هستند فسفات آمونیوم می باشد.

برای خرید کود به صفحه فروشگاه ما مراجعه کنید.

 

[products limit=”12″ columns=”6″ category=”161″]

 

برای عضویت در کانال تلگرام، اینستاگرام و آپارات پسته رفسنجان بر روی تصاویر زیر کلیک کنید:

منبع: راهنمای پرورش و تولید پسته با نگرش کاربردی

علائم کمبود روی در درختان پسته

مقدار روی در محلول خاک بسیار ناچز بوده و هر چهPH  خاک بیشتر شود از مقدار روی قابل جذب گیاه کاسته میشود بنابراین در خاکهای با  PH قلیایی که خاص خاکهای آهکی است کمبود روی شایع و گسترده میباشد . استفاده ی زیاد از کودهای فسفره در خاک هایی که مقدار روی قابل استفاده کمی دارند . موجب بروز کمبود تحمیلی روی در گیاه میشود . روی در بسیاری از سیستم های آنزیمی گیاه نقش کاتالیزوری فعال کننده ویا ساختمانی داشته و در ساخته شدن و تجزیه پروتئین ها در گیاه نیز دخیل است . یکی از بارزترین نقشهای روی در ساخت اسید امینه تریپتوفان به عنوان پیش نیاز ساخت هورمون اکسین است که در رشد طولی شاخه ها موثر میباشد . همچنین روی در مرحله گرده افشانی و جوانه زدن دانه های گرده نقش اصلی را ایفا نموده و موجب تسریع در رشد لوله گرده شده و در نتیجه امکان لقاح و تشکیل میوه را افزایش میدهد.

از جمله علائم کمبود روی ، تاخیر در باز شدن جوانه های رویشی و زایشی حتی تا مدت یک ماه ، تشکیل دانه های کوچکتر و قرمزتر از دانه های سالم ، ریز برگی ، کم برگی ، کوچک شدن میان گره های سرشاخه و روزت میباشد . حد بحرانی روی در خاک  2قسمت در ملیون (PPM) ودر برگ پسته 30 قسمت در ملیون (PPM) میباشد مصرف خاکی سولفات روی چالکود به همرا کود حیوانی به میزان حداقل 250 گرم به ازای هر درخت در باغات دچار کمبود ، همچنین محلول پاشی سولفات روی پس از برداشت و اواخر اسفند هنگام تورم جوانه ها و در اردیبهشت ماه در باغات پسته توصیه میگردد.

کمبود روی در درختان پسته

كمبود روي كاهش گل آوري را به دنبال دارد و ممكن است مانع از باز شدن گل ها در زمان شكفتن جوانه ها شود. مصرف روي بطور غير مستقيم، با افزايش سطح برگ ها در اوايل بهار به تشكيل ميوه كمك مي كند. در مناطقي كه كمبود آب دارند، كمبود روي بيشتر ديده مي شود. در زماني كه كمبود بر خفيف است، تلقيح تخمك پس از گرده افشاني به علت رشد ضعيف لوله گرده در خامه كاهش مي يابد. كمبود بر سبب خشك شدن سرشاخه ها مي شود. يكي از موارد استفاده اين عنصر براي نمو و تكامل جوانه هاست.

لزوما كمبود بر در خاك يا برگ مطرح نيست. بلكه كمبود در درون جوانه ها مهم است. در نتيجه كمبود بر، پرچم ها رشد نكرده و بدون دانه گرده باقي مي مانند و مادگي و گل ها كوچك باقي مي مانند و مانند شكوفه هاي مبتلا به بيماري از بين مي روند.

محلول پاشي بر در زمان متورم شدن جوانه ها افزايش تشكيل ميوه را به دنبال دارد. بين ميزان نياز به بر و آنچه از تجزيه برگ و خاك بدست مي آيد، چندان ارتباطي وجود ندارد. بالاترين ميزان بر به آغاز متورم شدن جوانه ها در اواخر زمستان يعني هنگامي كه پرچم و مادگي به حداكثر رشد خود مي رسند مربوط است.

برای عضویت در کانال تلگرام، اینستاگرام و آپارات پسته رفسنجان بر روی تصاویر زیر کلیک کنید:

[products limit=”12″ columns=”6″ category=”کود”]

شناخت بیماری ماسوی پسته

بیماری ماسوی پسته اولین بار در سال 1343 از باغات استان کرمان گزارش شد (ابوسعیدی ، 1379). در اثر این بیماری ماده ای چسبناک و بی رنگ متمایل به سفید در بین پوست استخوانی میوه و لپه های مغز دیده می شود. این ماده در مرحله ای که میوه از نظر رشد کامل شده است، سفید و نسبتا سخت می باشد و به همین دلیل این بیماری را ماسو  نامیده اند.

عامل بیماری ماسوی پسته و نحوه انتقال:

طبق بررسی های به عمل آمده، قارچ Nematospora coryli peglion عامل بیماری می باشد. که توسط خرطوم سن باعث خشکیدن میوه های تازه می شود. در مراحل ابتدایی رشد میوه، با حمله سن و انتقال قارچ، تغییر شکل مغز میوه و یا لکه های نکروتیک روی مغز مشاهده می شود.

زمستانگذرانی این قارچ در داخل خرطوم های آلوده می باشد. سن های ناقل بیماری شامل گونه های Lygeaus sp, Brachynema spp , Apodiphus sp , Acrosternum spp  می باشند و برای کنترل این بیماری، مبارزه با سن های ناقل در زمان حمله آن ها پیشنهاد می گردد.

 

 

[products limit=”12″ columns=”6″ category=”18158″]

 

برای عضویت در کانال تلگرام، اینستاگرام و آپارات پسته رفسنجان بر روی تصاویر زیر کلیک کنید:

منبع : پسته- آفات ، بیماری ها و کمبود ها مهندس محمد شجاع الدینی

نقش عنصر مس در گیاهان

این عنصر همانند عنصر روی (ZN) برای گیاهان سمی است بجز اینکه غلظت آن بسیار کم باشد. مس معمولاً به مقدار مناسب برای رفع احتیاجات گیاه در خاک های بدون پوششی که مواد آلی آنها کم است وجود دارد و کمبودی در این گونه خاک ها مشاهده نمی شود.

در خاک هایی که مواد آلی آنها زیاد باشد (خاک های پیت) در صورت قلیای بودن، کمبود مس را می توان انتظار داشت. در باغ هایی که به مدت طولانی از کودهای حیوانی و مرغی استفاده کرده اند، میزان مس موجود در برگ درختان بسیار کم است .

علائم کمبود مس در درختان پسته 

علائم کمبود مس در درختان پسته در اواخر تیر ماه تا اواسط مرداد ماه شروع می شود. در کمبود این عنصر برگ های تشیکل شده در انتهای شاخساره به صورت صعودی کوچکتر و گردتر می شوند. نتیجه آن نکروزه شدن برگهای جوان انتهای شاخه است. در اواخر مرداد ماه نوک شاخساره ممکن است تاب برداشته یا خشک شود.

اگر میزان مس در برگ ها از مقدار 4 قسمت در میلیون کمتر شود، علائم کمبود  را می توان بر روی برگ ها مشاهده نمود. بهترین محدوده آن بین 10-6 قسمت در میلیون می باشد. عنصر مس در گروه عناصر کم مصرف همراه با آلومینیوم ، کلسیم و آمینو اسیدها در جوانه زنی دانه گرده و در نتیجه باروری پسته موثر است.

چگونه می توان کمبود مس در درختان پسته را رفع کرد ؟ 

برای رفع کمبود مس می توان از کود های حاوی مس را به خاک اضافه و یا محلول پاشی نمود. محلول پاشی برگ ها با کلات مس (CU-EDTA) با 5/10 درصد مس خالص به میزان 900-250 گرم در هزار لیتر آب صورت می گیرد.

این عمل پس از گل دادن در اواخر فروردین تا اوایل اردیبهشت ماه بهترین نتیجه و کمترین مسمومیت را به همراه دارد. کاربرد سولفات مس در حد 1200-600 گرم در هزار لیتر آب در اوایل بهار نیز موفقیت آمیز بوده است.

استفاده از کودهای مس به خاک، همانند محلول پاشی، کاملاً در رفع کمبود موفق نیست اما به عنوان یک برنامه تکمیلی می تواند به همراه محلول پاشی روی برگ به کار برده شود.

[products limit=”12″ columns=”6″ category=”18148″]

منبع: پسته – آفات – بیماریها  و کمبودها – مهندس محمد شجاع الدینی