هرآنچه باید درباره پیوند و پایه پسته UCB1 بدانید

پسته کالیفرنیا در ابتدا روی 3 گونه پایه عمده و یک هیبرید بین گونه ای که همگی از جنس پسته (Pistacia) بودند. این 3 پایه شامل پایه آتلانتیکا( P. atlantica)، پایونیر گلد” ، P.integrrima و UCB1 که از هیبرید بین P . atlantica بعنوان والد مادری و P. integrrima بعنوان پایه پدری بود، می باشد.

 

 

نهال پسته آمریکایی

 

2 پایه دیگر هم وجود داشت که در کالیفرنیا بعضی باغداران استفاده می کردند که شامل پسته گونه تربیتوس P . terebinthus و پایونیر گلد Pioneer Gold II) II) بود که پایونیر گلد II یک هیبرید بین گونه بین پسته آتلانتیکا ( P . atlantica) بعنوان والد مادری و P . integrrima بعنوان والد پدری است.

پایه های پسته از بذر پسته تولید می شوند و همه پایه های ذکر شده حاصل از گرده افشانی آزاد بوده به جز UCB1 که نتیجه گرده افشانی کنترل شده بوده است.

بنابراین در بین پایه های ذکر شده در بالا به جز UCB1 تنوع زیادی دیده می شود. در دره سان جوکیون PGI و UCB1 عمده ترین پایه مورد استفاده باغداران می باشد.

در مناطق سردتر کالیفرنیا خارج دره سان جوکیون پایه آتلانتیکار UCB1 عمده ترین پایه مورد استفاده می باشد. در ارتباط با ارقام تنها دو رقم بطور وسیع بعنوان پیوندک در کالیفرنیا استفاده می شود که هر دو از گونه اهلی یعنی P . vera هستند که شامل رقم کرمان بعنوان رقم ماده و پیترز بعنوان رقم اهلی گرده دهنده می باشد.

 

 

نهال پسته هیبریدی آمریکایی

جوانه زنی بذور پایه های پسته

شرایط برای جوانه زنی بین پایه ها و گونه های مختلف زیاد متفاوت نیست. بذور پایه ها معمولا کوچی بوده و یک پوست استخوانی (آندوکارپ) داشته و ناخندان هستند.

پوست سبز بذر را می شود با مالش دادن برداشت. بذور معمولا در یخچال ( دمای 25 درجه سانتیگراد) برای یک تا سه ماه قبل از کاشت در بهمن چینه سرمایی می شود.

بعد از عمل چینه سرمایی بذور را معمولا در آب به مدت 2 تا 48 ساعت در شرایط دمای اتاق قرار داده می شود. به علت پایین بودن درصد جوانه زنی بذور پایه تربینتوس برای بالا بردن درصد جوانه زنی می توان از اسید سولفوریک ( H2SO4 )  برای از بین بردن پوست استخوانی (فراش دهی) استفاده کرد البته بعد ازتیمار اسید بلافاصله جهت هضم کامل پوسته بذر پایه چند مرتبه آب شویی انجام شود.

بعد از تیمار اسید و شستشو بذور معمولا به مدت 1 تا 2 ساعت قبل از کاشت باید در آب غوطه ور شوند. بعد از غوطه ور شدن در آب بذور را در یک پارچه پنبه ای با حوله مرطوب قرار داده بذور را روی این پارچه یا حوله ریخته و روی آن ها را با همان پارچه با حوله مرطوب پوشانده شود.

باید توجه نمود همیشه حوله و یا پارچه باید مرطوب نگه داشته شود و در دمای 27-21 درجه سانتیگراد به مدت 3 تا 6 روز نگه داشته شود. بنابراین روزی یک یا دو بار سرکشی شود و ضمن مرطوب سازی بذوری که جوانه زده است و هیپوکوتیل آن ها دیده می شود با یک پنس استریل برداشته شود.

نهال پسته

 طریقه کاشت بذور پسته

بعد از جوانه زنی بذور، آن ها آماده کاشت هستند معمولا در کالیفرنیا از گلدان های ردیفی جیفی پات، بسترهای ضدعفونی شده، یا بطور مستقیم در گلدان های پلاستیکی استفاده می شود.

بعضی باغداران بذور جوانه زده را با هیپوکلریت سدیم با غلظت 3٪ ضدعفونی می کنند. بطور معمول در کالیفرنیا بذور جوانه زده را در گلدان های جیفی پات کاشته شده ودر گلخانه در دمای  23-21 درجه سانتی گراد نگه داشته می شود.

بذور جوانه زده باید مرتب آبیاری شوند البته نه زیاد  چرا که آبیاری بیش از حد باعث بوته میری و پوسیدگی ریشه نهال ها می شود.بستری که گلدان های جیفی پات قرار داده می شود باید تمیز و ضدعفونی گردد چرا که عامل بیماری را در محیط آلوده و ضدعفونی نشده میتوانند دانهال جوان پسته را آلوده کنند.

 طریقه جابجایی دانهال های پسته

دانهال ها باید 10 – 7/5 سانتیمتر در اواسط اردیبهشت طول داشته باشند و در این شرایط دانهال ها آماده انتقال به گلدان های بزرگتر می باشد بعد از انتقال آن ها به گلدان ها در بیرون در شرایط نو کامل قرار داده شود.

دانهال هایی که از بسترهای کاشت به زمین مستقیما انتقال می یابند ممکن است در ابتدا کمی شوک به آن ها وارد شود، اما به تدریج سیستم ریشه توسعه یافته بخصوص اگر ریشه های صدمه دیده هرس شوند و مابقی ریشه های بطور منظم در سطح زمین گسترده شوند.

در ارتباط با گلدان های جیفی پات سیستم ریشه شوکی وارد نمی شود ولیکن باید در هنگام انتقال مواظب بود که کناره های گلدان شکسته نشود و به سیستم ریشه آسیب وارد نگردد. توزیع غیریکنواخت آب ممکن است رشد و نمو ریشه ها را در اطراف خاک به تاخیر بیاندازد.

دانهال ها معمولا به گلدان های با محیط های مختلف انتقال می یابد. مخلوط استاندارد برای دانهال ها معمولا شامل خاک، هوموس، پرلیت، و پیت موس در حجم های مختلف است این مخلوط معمولا با مقداری ماسه جهت زهکشی، تهویه و اصلاح ساختار بافت خاک اصلاح می گردد.

یکسری مخلوط های تجاری از قارچ ریشه ها (میکوریزها) موجوداتی که به خاک می تواند اضافه گردد تا جذب مواد غذایی از جمله نیتروژن و فسفر بهبود بخشد.

بعد از انتقال دانهال ها، آن ها باید مرتبط آبیاری و تغذیه شوند و هر 10  روز پاجوش ها جهت رشد بهتر جوانه های انتهایی حذف شود. وقتی دانهال ها24 تا 40 سانتیمتر رشد کردند بهتر است با قیمی بطول 90 سانتیمتر جهت حفظ آن ها در مقابل باد و رشد مناسب بسته شوند.

دانهال ها معمولا به گلدان هایی با قطر 15 سانتیمتر و 40-35 سانتی متر عمق انتقال می یابند بعضا از گلدان های کاغذی بهتر است استفاده شود که مستقیما می توان آن ها را به زمین اصلی انتقال داد و کمتر به ریشه ها آسیب رساند.

گلدان های پلاستیکی با همان سایز نیز به کرات استفاده می شود گلدان های پلاستیکی بسیار مقاوم و پایدار بوده و از تبخیر خاک گلدان جلوگیری می شود. گلدان های پلاستیکی در طی حمل و نقل نیز مقاومتر بوده اما در زمان کاشت باید این پلاستیک برداشته شود. دانهال ها پایه های پسته بسیار حساس بوده و در زمان حمل و نقل و کاشت باید بسیار مواظب بود.

راه های انتقال دانهال های پسته به داخل زمین

پایه های پسته چه پیوند شده یا بدون پیوند از گلدان های پلاستیکی یا کاغذی به زمین اصلی منتقل گردد. دانهال های پسته به بلندی 40 – 35 سانتیمتری جهت انتقال به زمین اصلی عرضه می گردد.

اگرچه انتقال دانهال ها بصورت ریشه لخت هم ممکن است اما به لحاظ حساسیت بالای ریشه به خشکی معمولا توصیه نمی شود. محافظت مناسب و اصولی بعد از انتقال دانهال ها خیلی مهم است و بدون توجه به نوع گلدان ها منتقل شده و نوع مواظبت دانهال قبل از انتقال و بعد از انتقال مواظبت اصولی برای رشد بهینه نهال و جلوگیری از خشک شدن آن انجام داد.

از جمله بعد از انتقال فورا باید دانهال ها آبیاری شوند و رطوبت خاک باید تا 90 سانتیمتری ناحیه ریشه ادامه یابد. دومین آبیاری باید بعد از دو هفته همراه با یک برنامه کوددهی انجام شود. در شرایط انتقال به زمین نیز توصیه می شود از قیم جهت رشد بهتر دانهال ها و حفاظت آن ها در مقابل باد استفاده شود.

انتقال مستقیم دانهال های پسته با طول 12-10 سانتیمتری به باغ(پسته)

در بعضی اوقات برای کاهش زمان باقی ماندن دانهال ها در نهالستان ها و کاهش هزینه قیمت دانهال ها، دانهال های چهار ماهه پایه UCB1 مستقیما به زمین اصلی انتقال می یابد.

این دانهال ها معمولا در دی ماه در گلدان های پلاستیکی 25*5 سانتیمتری جوانه دار می شوند و بذور جوانه زده در عمق 1 سانتیمتری کاشته می شوند و با یک آبپاش روزانه آبیاری می شوند.

گلدان های پلاستیکی در جعبه های چوبی به ابعاد 13*40*38  سانتیمتری قرار داده شد و در گلخانه جایی که از پایین بستر گرمایی به دمای 28-20 درجه سانتیگراد تولید می شود، گذاشته می شود.

در زمان جابجایی ته ظرف کاشته شده بریده شد و پایه به راحتی به بیرون از گلدان ها به جایی که یک سوراخ کوچک با قطر 5 سانتیمتر درست شد، انتقال می یابد. ظروف کاشت به نظر می رسد که رشد اولیه ریشه ها را با فراهم کردن فضاهای وسیع و عمق برای رشد ریشه ها ایجاد می کند.

کاشت بذور جوانه بطور مستقیم در زمین همچنین فرصت مناسب برای مایه کوبی کردن محیط کاشت با میکوریزاها در مقایسه با ظروف جیفی پات است.

از آنجایکه دانهال های خیلی کوچک و نازک هستند می توان آن ها را به تیوب های پلاستیکی که هر دو طرف آن باز است انتقال داد .
تیوب های پلاستیکی تهویه دار به نظر می رسد که دانهال های جوان را از باد، جوندگان، آفتاب سوختگی و علف کش ها حفاظت می کند و یک میکروکلیمای ایده آل را برای رشد ایجاد می کند. تیوبهای پلاستیکی تهویه دار همچنین برای زمان پیوند زدن مناسب است.

این نوع تیوب های پلاستیکی برای نهال های انگور بطور موفقیت آمیز استفاده شده است. قسمت پایین این تیوبها در 2-1 سانتیمتری زیر سطح خاک باید قرار داده شود تا دانهال ها از گرم شدن بیش از حد حفاظت شوند.

کودهای مختلفی اغلب به خاک اضافه می شود تا رشد دانهال ها را بهبود بخشد. پیوند باید در خرداد ماه انجام شود. در خردادماه دانهال ها باید بین
50 – 66 سانتیمتر طول داشته باشد.

بعد از عمل پیوند تیوب های رشد می تواند مجددا در اطراف دانهال ها جهت حفاظت و تسریع در دوره نونهالی گذاشته شود. پایه های UCB1 به نظر می رسد در کاشت اولیه در باغ سازگاری بهتر پیدا می کند و رشد بیشتری در یک دوره زمانی دارد چرا که نسبت به پایه های P . integrrima به سرما نیز مقاومتر است.

اگر دانهال ها در سال اول فروخته نشود نهال کاران می توانند آن را به گلدان های بزرگتر انتقال دهند و آن ها را در سال بعد در زمان14 ماهگی بفروش برسانند.

مقدمه ای برای پیوند درختان پسته

پیوندک های رقم کرمان و پیترز با استفاده از روش های پیوندهای جوانه و پیوند شاخه معمولا قابل پیوند هستند. هم پیوند جوانه و هم پیوند شاخه شبیه به هم هستند و در هر دو یک بخش از گیاه به بخش دیگر الحاق می شود با یک سیستم ژنتیکی از یک پیوندک و پایه را تشکیل دهند.

با استفاده از روش پیوند جوانه فقط یک جوانه روی پایه جای گذاری می شود در حالیکه در پیوند شاخه یک بخش بزرگی از ساقه که شامل چند جوانه است و پیوندک نامیده می شود روی پایه تعبیه می شود وقتی که یک باغ جدید پسته می خواهد احداث شود بهتر است پایه ها در بهمن یا اسفند در زمین کاشته شود و عمل پیوند جوانه در خرداد ماه انجام گیرد.

پیوند شکمی پسته

عمل پیوند جوانه معمولا در اوایل تابستان انجام می گیرد. یعنی موقعی که جوانه های پیوندک بالغ و در حال خواب هستند و پوست پایه به راحتی کنده می شود و فعال است.

برگ های قرمز بر روی رشد جدید پایه ها نشانه خوبی از فعال بودن پایه و پوست دادن آن می باشد اگر عمل پیوند جوانه در اوایل تابستان موفقیت آمیز نباشد می توان آن را تا اوایل شهریور نیز دوباره پیوند زد.

بعضی پایه ها در نهالستان ها قابل پیوند جوانه می باشند و 26 – 20 ماه بعد بصورت یک نهال پیوندی به فروش می رسند. این نهال ها یا در پاییز (آبان و آذر) و یا در اواخر بهمن و اوایل اسفند قابل فروش می باشد . هنگامی که از پایه آتلانتیکا ( P. atlantica) بعنوان پایه استفاده می شود.

عمل پیوند معمولا در سال بعد و فصل رشد بعدی قابل انجام است چرا که رشد آن ها در مقایسه با UCB1 و اینتگریما ( P . integrrima) کندتر است.

روش پیوند T کاراترین و عمده ترین پیوندی است که بطور عمومی برای عمل پیوند پسته استفاده می شود و 99٪ از پیوندها در پسته کاری های کالیفرنیا از این روش پیوند استفاده می نمایند.

طریقه پیوند زدن

همانطور که گفته شد پیوند T موقعی که پایه پوست خوبی می دهد و به سادگی قابل کندن است در اوایل تابستان قابل انجام می باشد. در این زمان پیوندک انتخابی باید بالغ و مقاوم انتخاب شود البته ندرتا در نوع عمل پیوند شاخه نیز برای پسته استفاده می شود که پیوند اسنکه معمولترین آن است و هم در گلخانه و هم در زمین اصلی قابل انجام است.

پیوند اسکنه معکوس هم بعضا در پسته انجام می شود و هر دو این پیوندهای شاخه معمولا در آخر تابستان به انجام می رسد. پایه سالم برای عمل پیوند جوانه و پیوند شاخه در پسته یکی از مهمترین مواردی است که باید رعایت شود.

پیوندک و پایه باید قطر یکسانی داشته باشند. بهترین قطر ساقه در پیوند T، پیوند وصله ای و اسکنه معکوس 1/5 – 0/7 سانتیمتر است. برای پیوند قاشی قطر پایه باید 2 – 1 سانتیمتر باشد و قطر پایه در پیوند اسکنه باید 2 – 0/7 سانتیمتر باشد و بهترین انطباق باید بین پایه و پیوندک از نظر بافت های کامبیومی انجام شود.

برای پیوند وصله ای نیز بافت های کامیومی حداکثر انطباق را با هم داشته باشند. انتخاب پیوندک مناسب نیز برای عمل پیوند از ضروریات می باشد. انتخاب پیوند باید از شاخه های ترک نیمه سخت و یا از شاخه بدون میوه انتخاب شود.

از آنجایی که جوانه های در حال خواب روی درخت پسته اکثرا جوانه گل هستند باید با توجه به اندازه جوانه و محل آن از جوانه رویشی برای پیوندک انتخاب گردد.

جوانه های رویشی از نظر اندازه کوچکتر از جوانه های گل هستند و معمولا در پایین شاخساره های رشد یافته فصل جاری دیده می شوند. جوانه های رویشی شکل کننده داشته با نوک تیزتر در حالیکه جوانه های گل حالت گرد داشته و نوک آن تیزی کمتری دارد.

شاخساره های فصل جاری که رشد سریعتر داشته و طول آن بیشتر از 50 سانتیمتر باشد (شاخه های نرک) بیشترین جوانه های رویشی را داشته و برای گرفتن پیوندک بهتر است.

همچنین درختان جوان پسته با ۶ سال عمر بهترین منبع جهت انتخاب پیوندک می باشد. برای یک عمل موفق پیوند جوانه با شاخه، چاقوی پیوند زنی تیزی نیاز است تا برش های منظم و خوبی بتوان ایجاد نمود.

پیوندک باید در حال خواب و دورمانت باشد در حالیکه پایه برای پیوند باید در حال رشد در خزانه و یا در زمین اصلی باشد. در عمل پیوند باید توجه داشت که نواحی کامبیومی پایه و پیوند حداقل در یک نقطه تماس بسیار نزدیکی برای عمل موفق پیوند باید داشته باشند.

بعد از عمل پیوند باید با یک نوار با نخ تمیز بسته شود. نخ های پیوند معمولترین وسیله برای بستن پیوند است. موها نیز برای جلو گیری از خشک شدن پیوندک و نواحی کامبیومی قابل استفاده است ولی معمولا برای پیوندک T استفاده نمی شود.

ریزازدیادی پایه های پسته چگونه است؟

ریزازدیادی کلونال پسته ( P .vera) با استفاده از کشت بافت در منابع از سال 1982گزارش شده است (1982Barazi and Schwabe) هم اکنون 12 مقاله در ارتباط با عمل ریزازدیادی پسته بصورت موفقیت آمیز با استفاده از محیط های کشت مختلف چاپ شده است که جدیدترین آن ها از انای در سال 2000 بوده است (2000 ,Anay). پروتکل ازدیاد برای پایه آتلانتیکا، تربیتوس و اینتگریما چاپ و گزارش شده است (1994 ,Picchioni and Davies 1990, Pontiks , 1984 , Parfitt and Almehdi).

در بین پایه ها پایه پسته اهلی از نظر ازدیاد موفقیت آمیز تر بوده و بدون مشکل براحتی قابل ازدیاد است( Barghchi and Aldeson 1983 a , b)
اما در ارتباط با ازدیاد دیگر گونه ها و هیبریدها عمل ازدیاد مشکل بوده و عملا این گونه ها و هیبریدها شاخه دهی کمی داشته و سیستم ریشه دهی آن ها مشکل است.

برای شروع عمل ازدیاد بوسیله کشت بافت نیاز است شاخه های با رشد فعال در ابتدا ضدعفونی شود و این شاخه ها نیاز است در محیط استریل برای یک مدت جهت ضدعفونی قرار داده شود.

این شاخه ها بهتر است در یک محیط بعد از ضدعفونی برای چند ساعت شستشو شود عمل استریل کردن بهتر است با محلول هیپوکلریت سدیم( 10 تا 15 در صد کلراکس) انجام شود و بعد چندین بار با آب ضد عفونی شده و استریل شستشو انجام گیرد.

یک عامل خیس کننده با مویان مانند 20Tween به هیپو کلریت سدیم اضافه می شود تا عمل ضد عفونی به خوبی انجام شود. عمل استریل کردن برای یک کشت موفق خیلی ضروری است اگر عمل ضد عفونی کمتر از حد معمول باشد باعث می شود شاخه ها آلوده شوند و اگر بیش از حد معمول عمل ضد عفونی انجام شود ممکن است به مرگ شاخه ها در اثر مسمومیت منجر شود.

غلظت دقیق مواد و زمان ضد عفونی دقیق بین محققان متفاوت بوده و به محل و زمان گرفتن نمونه بستگی دارد. معمولا گرفتن نمونه از مزرعه با آلودگی زیاد نمونه ها همراه است در حالیکه نمونه گیری از گلخانه کمتر آلوده می باشد. میزان آلودگی قارچ ها و باکتری ها در آخر تابستان زیاد می شود.

آلودگی های باکتریایی با گرفتن نمونه ها از گلخانه و در اوایل بهار می تواند کمتر باشد و عمل ازدیاد موفق تر باشد.(1 و 19 | Cassells ) پارفیت و المهدی(1994 Parfitand Aimmedi) مشکلات مربوط به آلودگی های نمونه ها را  با استفاده از یک محیط کشت کم کربنی که با اضافه کردن CO2 تکمیل شده بود را حل کردند.

بعد از عمل استریل کردن یک میلی متر تا یک سانتی متر از شاخه نمونه گرفته می شود در یک محیط جامد از آگار که با مواد معدنی نیتروژن، پتاسیم و فسفر و ترکیب هورمون هایی مانند اکسین( IBA و 1AA) و سیتوکنین( BA و Kimitim و TD2 ) تکمیل شده است قرار داده می شود.

نسبت بین اکسین و سیتوکنین برای یک کشت موفق خیلی مهم است. یک نسبت بالایی از اکسین به سیتوکنین باعث ریشه دهی بهتر نمونه ها می شود در حالیکه نسبت بالای سیتوکنین به اکسین باعث شاخه زایی بهتر می شود.

بهتر است یک منبعی از کربن ( مانند CO2 و قندها ) به محیط کشت اضافه شود. بیشترین محیط کشت که برای پسته ها استفاده می شود محیط Murashiye and skoog’ s 1962 ) MS) و محیط Mccranahan et al. ) DKw 1987) است.

پارفیت و المهدی یک محیط جدیدی برای تکثیر پایه های پسته های اهلی و پایه های پسته اینگریما آزمایش کردند که این محیط برای تکثیر پایه های ذکر شده موفقیت آمیز بود در این محیط ایشان محیط MS را از نظر بعضی مواد معدنی تغییر ایجاد نمودند و بجای ساکارز به عنوان منبع کربن از CO2 و نور زیاد استفاده کردند.

آخرین مرحله و البته مهمترین قدم در پروسه ازدیاد سازگار کردن نمونه ها ریشه دار شده است. چندین پروتکل برای سازگاری نهال های حاصل از کشت بافت در منابع منتشر شده است.

مهمترین نکته این است که به تدریج نهال های آماده شده را به محیطی با رطوبت نسبی کم انتقال دهیم چرا که نهالچه های حاصل از کشت بافت در محیطی با 100٪ رطوبت نسبی رشد کرده اند و در سطح برگی آن ها به مومی جهت کم کردن تعرق درست نشده است.

در بعضی منابع محققان پیشنهاد کردند که در محیط کشت شیشه ای در زمان کشت بافت روزنه های گیاهی توسعه کامل نیافتند و بعد از انتقال از محیط کشت باید یک دور سازگاری جهت انجام وظیفه روزنه ها انجام گیرد. اگر نهالچه های حاصل از کشت بافت از محیط شیشه مستقیما به زمین اصلی یا گلخانه انتقال یابند و دوره ساز گاری را نبیند قطعا از بین خواهند رفت.

یک پروتکل که اغلب برای سازگاری نهالچه های حاصل از کشت بافت معمول است به این صورت است که نهالچه ها به گلدان هایی با محیط پرلیت که محلول هوگلند و با محلول های غذایی آبیاری می شوند انتقال یابند برای ایجاد محیط مرطوب از پوشش های پلاستیکی با سیستم میست می توان استفاده کرد و پیشنهاد می شود میزان نور باید طی 4 هفته به تدریج اضافه شود و از رطوبت محیط در این زمان به تدریج کم شود.

ریزازدیادی پایه های پسته

منابع نوشته شده در ارتباط با ریزازدیادی پسته شامل:

(1987 ,Bonya and DurzamAhvja (1993) Hartamann et al., (1997) ,Bebergh and Zimmerman, (1991), Conyer (1981

منابع:

Ahuja, M.R. 1993. Miocrpropagation of Woody Plants. Kluwer Academic Publishers, Dordrecht; Boston. 507 p. 2. Barazi, Z. and  Schwabe. 1982. Rooting softwood cuttings of adult Pistacia vera. Hortie. Sci. 57(2):247-252.
Barghchi, M. and P.G. Alderson. 1983a. In vitro propagation of Pistacia species. ActaHortic. 131:49-60.
Barghchi, M. and P.G. Alderson. 1983b. In vitro propagation of Pistacia vera L. from seedling tissues. J. Hortic. Sci. 58(3):435-445.  Bonga, J.M., and D.J. Durzan (eds.). 1987. Cell and Tissue Culture in Forestry, Vol. 1. Martinus Nijhoff Publishers, Dordrecht, Boston. 422 p. 6. Cassells, A.C. 1991. Problems in tissue culture: culture contamination. In: P.C. Debergh and R.H. Zimmerman (eds.),Micropropagation: Technology and Application. Kluwer Academic Publishers, Dordrecht, Boston. p. 447-469..”, 7. Conger, B.V. (ed). 1981. Cloning Agricultural Plants. CRC Press, Boca Raton FL. 273 p.

 

مشاهده محتوا بیشتر
ادامه مطلب مهندس مرتضی زینلی
  • مراحل طراحی و احداث باغ پسته(UCB1

    مراحل طراحی و احداث باغ پسته(UCB1)

    مراحل طراحی و احداث باغ پسته(UCB1) درختان پسته دارای عمر طولانی هستند، صرف وقت مناسب جهت ط…
  • آفت سر خرطومی پسته

    مقدمه حشره کامل سوسک قهوه ای مایل به خاکستری رنگ به طول 5/5 تا 7 میلی متر و عرض 2 تا 3 میل…
  • تقویم مدیریتی باغ پسته

    مدیریت باغ پسته چکیده: مدیریت بهاره باغات پسته، مدیریت مبارزه با آفات، روش های مبارزه، مدی…
بارگذاری بیشتر در نهال پسته هیبریدی ( آمریکایی ) و پیوندی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

همچنین ببینید

هرس درختان نیمه گرمسیری خزان دار (درخت انار و درخت انجیر)

هرس درختان نیمه گرمسیری خزان دار (درخت انار و درخت انجیر) چگونگی هرس درختان انار در مورد ه…