دسته: آب و خاک در کشاورزی

اگر تعداد زیادی از شکوفه‌های درختان‌تان می‌ریزند و تعداد کمی از آن‌ها به میوه تبدیل می‌شوند، مشکل از گرده افشانی درختان است.

هر فرد کشاورز و باغداری، دوست دارد که بیشترین محصول را داشته باشد و یکی از مهم‌ترین عوامل مؤثر در افزایش میزان محصول، گرده‌ افشانی موفق درختان است.

گرده افشانی به صورت طبیعی (وزش باد، حشرات و …) و مصنوعی (توسط انسان) انجام می‌شود. در ادامه خواهیم گفت گه گرده افشانی چیست و چگونه انجام می‌شود. اگر می‌خواهید  میزان محصول باغ خود را افزایش دهید، با پسته رفسنجان همراه باشید.

گرده افشانی چیست؟

در گرده افشانی؛ دانه گرده از روی پرچم های گل نر جدا شده، و بر روی کلاله گل ماده قرار می گیرد و آن را بارور می‌کند. گرده افشانی به شیوه‌های مستقیم و غیرمستقیم انجام می‌شود.

گرده افشانی مستقیم

در این نوع گرده افشانی، دانه‌های گرده یک گل روی کلاله مادگی همان گل یا گل دیگر در همان گیاه منتقل می‌شود. در گرده افشانی مستقیم، محصولات جدید شبیه به محصولات همان گیاه هستند، تنوع ژنتیکی کمتری دارند و  این باعث می شود که گیاه شانس بقای کمتری داشته باشد. از طرفی در برابر شرایط نامناسب رشد، مقاومت کمتری دارند.

این گرده افشانی معمولاً، با حرکات طبیعی پرچم گل و یا حرکت گل توسط باد اتفاق می‌افتد؛ اما حشرات و انسان نیز می‌توانند در آن نقش داشته باشند.

گرده افشانی غیرمستقیم

در گرده افشانی غیرمستقیم، دانه‌های گرده از روی یک گل بر روی گلی در گیاه دیگر منتقل می‌شود. در گرده افشانی غیرمستقیم، محصول متنوعی تولید می‌شود؛ چون این محصول نتیجه ترکیب گرده‌های دو گیاه مجزا است و همچنین سازگاری بیشتری با محیط دارد.

به چه گیاهانی خود گرده‌افشان و یا دگر گرده‌افشان می‌گویند؟

بعدازاینکه با انواع گرده افشانی آشنا شدیم، لازم است در مورد گیاهان خود گرده‌افشان و دگر گرده‌افشان نیز توضیح بدهیم.

گیاهان خودگرده‌افشان

خودگرده‌افشان به معنای این است که گیاه به خودی خودگرده افشانی می‌کند. گیاهان خودگرده‌افشان، تمام قسمت‌های جنسی که برای تولید یک میوه نیاز هست را دارد؛ یعنی روی یک گیاه، هم گل‌ نر و هم گل ماده وجود دارد. بسیاری از محصولاتی مانند کدوسبز، خربزه، گوجه‌فرنگی و فلفل دارای گل‌های نر و ماده هستند.

گیاهان دگر گرده‌افشان

گیاهان دگر گرده‌افشان، برای بارور شدن به وجود یک گیاه مشابه خود و یا گیاهی از گونه دیگر نیاز دارد؛ یعنی باید گرده از گیاهی دیگر به آن‌ها منتقل شود. برای مثال؛ درخت سیب برای محصول دادن، به درخت سیب دیگری نیاز دارد.

عوامل مؤثر در گرده افشانی درختان

همان‌طور که در بالا اشاره شد، گرده افشانی توسط خود گیاه، باد، حشرات و … انجام می‌شود. در این بخش می‌خواهیم عوامل مؤثر بر گرده افشانی درختان و گل‌ها را بررسی کنیم و ببینیم چه عواملی می‌تواند باعث کاهش یا افزایش گرده افشانی شود.

گونه گیاه

این مورد در گیاهانی که برای گرده افشانی به حشرات وابسته هستند، بسیار مهم است. شکل، اندازه، رنگ و بوی هرگونه گیاه، بر روی جذب حشرات و از طرفی بر روی کارایی حشره در انتقال دانه گرده تأثیر دارد.

گل‌هایی که رنگ و بوی جذابی داشته باشد بیشتر می‌تواند حشرات را جذب کند. از طرفی، اگر ساختار گل به‌گونه‌ای باشد که حشره به‌راحتی به گرده دسترسی پیدا کند، این مورد هم باعث افزایش گرده افشانی درختان می‌شود. 

تنوع گرده‌افشان‌ها

وجود انواع گرده‌افشان‌ها مثل؛ زنبور، پروانه، پرنده، خفاش و… نقش به سزایی در گرده افشانی دارد. بنابراین اگر باغ شما در منطقه‌ای باشد که تعداد زیادی از این گرده‌افشان‌ها زندگی می‌کنند، شانس گرده افشانی و درنتیجه محصول دهی بیشتر می‌شود.

فعالیت‌های انسانی

انسان‌ها با شهرنشینی و استفاده از آفت‌کش‌ها، باعث نابودی زیستگاه حشرات و جانوران گرده‌افشان و درنتیجه کاهش جمعیت آن‌ها شده‌اند.

زمان گلدهی

گیاهانی که هم‌زمان با سایر گیاهان شکوفه می‌دهند، رقابت بین گرده‌افشان‌ها را تجربه می‌کنند. در این هنگام چون تنوع گل زیاد است، گرده‌افشان‌ها سراغ گل‌هایی که جذاب‌تر هستند و یا دسترسی به شهد در آن‌ها راحت‌تر است می‌روند.

گرده افشانی توسط گرده‌افشان‌های خاص

برخی از گیاهان به‌گونه‌ای هستند که فقط می‌توانند توسط گرده‌افشان‌های خاص گرده افشانی شوند؛ به همین دلیل نرخ گرده افشانی آن‌ها پایین می‌آید.

انواع گرده‌افشان‌ها

گرده افشانی درختان یا به‌صورت طبیعی با حرکات پرچم گل و یا توسط باد، حشرات، آب، جانوران و یا انسان انجام می‌شود. در ادامه خواهیم گفت که هرکدام از گرده‌افشان‌ها به چه شکل عمل می‌کنند.

گرده افشانی توسط باد

این نوع گرده افشانی که به آنموفیلی (Anemophil) نیز شناخته می‌شود، نوعی گرده افشانی است که بسیاری از گیاهان به‌خصوص آن‌هایی که دانه و میوه تولید می‌کنند، به آن نیاز دارند.

گیاهانی گه برای گرده افشانی به کمک باد نیاز دارند؛ اغلب مقدار زیادی گرده تولید کرده و آن را در هوا آزاد می‌کنند. این گیاهان معمولاً گل‌هایی بدون رنگ و عطر جذاب هستند؛ چون نیازی به جذب حشرات برای گرده افشانی ندارند و گل های نر و گل های ماده این گیاهان بر روی پایه هایی جداگانه هستند.

پرچم های گل نر توسط باد تکان داده می شود و دانه گرده توسط باد به مناطق مختلف انتقال داده می شود. سبک بودن این گرده‌ها و همچنین مقدار زیاد آن‌ها، شانس گرده افشانی موفق توسط باد را افزایش می‌دهد.

سرانجام، باد گرده‌ها را به گل‌های ماده می‌رساند. ساختار تولیدمثلی گل‌های ماده به‌گونه‌ای طراحی شده که دانه‌های گرده موجود در هوا را به‌خوبی جذب می‌کنند؛ به‌عنوان‌مثال، این گل‌ها کلاله‌های پردار یا کشیده‌ای دارند.

گیاهانی مانند؛ خانواده غلات (گندم، برنج، ذرت، جو و غلات دیگر)، خانواده مخروطیان (کاج و صنوبر)، بلوط، افرا، قاصدک و… به گرده افشانی توسط باد نیاز دارند.

گرده افشانی توسط آب

خیلی‌ها می‌پرسند که آیا آب در گرده افشانی گل‌ها نقش دارد؟ جواب این سؤال مثبت است؛ اما نیاز به توضیح دارد.

هیدروفیلی یا گرده افشانی توسط آب، نمونه کمیابی از گرده افشانی درختان است. در این نوع گرده افشانی، گرده برخی از گیاهان آبزی و نیمه آبزی از طریق آب به کلاله گیاه دیگر منتقل می‌شود.

انواع گرده افشانی توسط آب

دو نوع اصلی گرده افشانی توسط آب وجود دارد: اپی هیدروفیلی و هیپو هیدروفیلی.

اپی هیدروفیلی

این گرده افشانی در سطح آب صورت می‌گیرید. گیاهانی که از این روش استفاده می‌کنند گل‌هایی دارند که روی سطح آب شناور هستند یا به بالای آب می‌رسند. دانه‌های گرده روی سطح آب شناور می‌شوند و توسط جریان‌های آب به کلاله‌ها منتقل می‌شوند.

هیپو هیدروفیلی

گل‌هایی که در زیر آب قرار دارند، گرده‌های خود را در آب رها می‌کنند و سپس جریان آب، گرده‌ها را به گل‌های دیگر منتقل می‌کند؛ به این نوع گرده افشانی توسط آب، هیپو هیدروفیلی میگویند.

گرده افشانی توسط حشرات

اِنتوموفیلی یا گرده افشانی توسط حشرات، فرآیندی است که حشرات دانه‌های گرده را به گل‌های ماده منتقل می‌کنند.

حشراتی مانند؛ زنبورها، پروانه‌ها، سوسک‌ها و مگس‌ها معروف‌ترین حشرات گرده‌افشان هستند. این حشرات برای تغذیه از شهد یا گرده گل، به گل‌ها سر می‌زنند، گرده بر روی بدن پُر از موی آن‌ها می‌نشیند و با نشستن روی گل‌های دیگر، به‌طور ناخواسته گرده‌ها را منتقل می‌کنند.

رابطه بین گرده‌افشان‌ها و گیاهان یک رابطه بُرد-بُرد هست که هر دو طرف از این رابطه سود می‌برند.

چگونگی گرده افشانی زنبورعسل

گرده افشانی توسط زنبورعسل، یکی از مهم‌ترین و مفیدترین گرده افشانی‌هاست. ازآنجایی‌که غذای زنبورها، شهد و گرده گل هست، آن‌ها مرتب به گل‌ها سر می‌زنند و دانه‌های گرده را داخل سبدهای مخصوص خود قرار می‌دهند. آن‌ها از این گل به آن گل می‌روند و در همین حین، گرده‌هایی که داخل سبد آن‌هاست یا به بدن آن‌ها چسبیده، به گل‌های دیگر نیز منتقل می‌شود.

زنبورها به همین سادگی به گرده افشانی مستقیم و غیرمستقیم کمک می‌کنند. 

گرده افشانی توسط انسان

در گرده افشانی توسط انسان، گرده‌ها به‌صورت دستی از گل‌های نر به گل‌های ماده منتقل می‌شوند. این نوع گرده افشانی برای محیط‌هایی مثل گلخانه و محیط‌های کشاورزی که تعداد گرده‌افشان‌هایی مثل حشرات کم هست یا در دسترس نیستند، استفاده می‌شود.

در ادامه با انواع گرده افشانی توسط انسان آشنا می‌شویم.

گرده افشانی دستی

این روش رایج‌ترین روشی است که در آن فرد از یک قلم‌موی کوچک، سواب پنبه‌ای، گوش پاک‌کن و یا حتی انگشتان برای جمع‌کردن گرده از گل نر و انتقال به گل ماده استفاده می‌کند.

گرده افشانی دستی معمولاً برای گیاهانی استفاده می‌شود که گل‌های آن‌ها در دسترس هستند؛ مانند گوجه‌فرنگی، کدو و برخی از درختان میوه.

عصای گرده افشانی

یکسری ابزارهای تخصصی برای گرده افشانی گل‌هایی که قسمت‌های تولیدمثل آن‌ها به‌سختی در دسترس است یا گل‌های ریزی دارند، وجود دارد.

در برخی از موارد، به‌ویژه برای تولید تجاری گیاهان خاص، گرده را جمع‌آوری کرده و با استفاده از وسیله‌ای مشابه سرنگ، مستقیماً آن را به بخش تولیدمثل گل ماده منتقل می‌کنند. این روش‌ها تضمین می‌کند که گرده مستقیماً وارد قسمت تولیدمثل شده و شانس لقاح را افزایش می‌دهد.

دستگاه‌های ارتعاشی

برخی از گیاهان مانند؛ گوجه‌فرنگی و فلفل با تکان خوردن گل‌ها، گرده‌ها را بهتر آزاد می‌کنند.

برای تکان دادن آرام گل‌ها می‌توان از وسایل ارتعاشی کوچک مثل مسواک برقی استفاده کرد و گرده‌ها را روی کلاله گل ماده رها کرد.

گرده افشانی انفجاری

در گلخانه‌های بزرگ، از تکنیک «گرده افشانی انفجاری» استفاده می‌شود. در این روش با دستگاه، جریان هوای قدرتمندی به گیاهان دمیده می‌شود که گرده‌ها را از گلی به گل دیگر منتقل می‌کند.

گرده افشانی مصنوعی درخت گیلاس

از تکنیک گرده افشانی مصنوعی درخت گیلاس برای افزایش محصول، به‌ویژه در زمانی که گرده‌افشان‌هایی مثل حشرات به‌اندازه کافی وجود نداشته باشند و یا زمانی که آب‌وهوا نامساعد است استفاده می‌شود. گرده‌افشانی در کنار کارهای دیگر مثل؛ کوددهی، هرس کردن، آبیاری به‌موقع و… اثرگذار است. برای گرده افشانی مصنوعی گیلاس، باید مراحل زیر را انجام دهید.

زمان مناسبی مشخص کنید

درختان گیلاس معمولاً در اوایل بهار شکوفا می‌دهند. روزی را انتخاب کنید که هوا خشک و آرام باشد، زیرا رطوبت یا باد می‌تواند روند گرده افشانی را مختل کند.

گرده را جمع‌آوری کنید

یک گل نر روی درخت گیلاس با شکوفه‌های بالغ و باز پیدا کنید؛ گل‌های نر پرچم‌های بزرگ‌تری دارند. به‌آرامی چند گل نر بچینید یا از یک برس کوچک برای جمع‌آوری گرده از گل نر استفاده کنید.

گرده را به گل ماده منتقل کنید

در انتهای شکوفه‌های ماده درخت گیلاس، برجستگی سبزی وجود دارد باید گرده نر را آنجا بریزید. برای این کار، یا گل نر را بر روی گل‌های ماده تکان دهید یا اینکه قلم‌مویی که با آن گرده را جمع کردید، به کلاله گل ماده بمالید.

این روند را تکرار کنید

ازآنجایی‌که همه گل‌ها باهم باز نمی‌شوند، شاید لازم باشد که گرده افشانی مصنوعی را طی دوره گلدهی، چندین مرتبه تکرار کنید.

نکته

معمولاً درخت گیلاس تک‌پایه است یعنی گل‌های نر و ماده روی یک درخت قرار دارند و به‌طور طبیعی گرده افشانی می‌شود. گرده افشانی مصنوعی درخت گیلاس برای باغ‌های بزرگ کار سختی است و اگر شما در خانه فقط چند درخت گیلاس دارید، این را انجام دهید.

گرده افشانی پسته توسط انسان

درخت پسته دو پایه است؛ یعنی درخت نر و ماده از هم جدا هستند.

معمولاً گرده افشانی پسته به‌طور طبیعی انجام می‌شود؛ اما عواملی مانند تعداد کم گرده، شرایط آب‌وهوایی نامناسب و یا قرار نداشتن درخت در جای مناسب می‌تواند منجر به کاهش محصول شود. در این مواقع با گرده افشانی توسط انسان، می‌توان محصول را تضمین کرد.

روش‌های مختلفی برای گرده افشانی پسته توسط انسان وجود دارد که در ادامه آن‌ها می‌پردازیم.

گرده افشانی با دست

در این روش، انسان با استفاده از یک قلم‌مو یا سواب پنبه‌ای، گرده را از درخت نر به درخت ماده منتقل می‌کند. گرده افشانی با دست، به دلیل سختی کار و زمان بر بودن برای یک الی دو درخت مناسب است و نمی توان از این روش برای تمام درختان یک باغ و در حجم وسیع استفاده کرد.

جمع‌آوری و توزیع گرده

با استفاده از این روش، شاخه های حاوی گل های نر که هنوز گل های آن ها باز نشده است، از درختان نر جمع‌آوری می‌شود. شاخه ها را داخل یک بطری آب قابل شرب گذاشته و آن را روی شاخه های بالایی درختان ماده قرار داده و با کمک نخ محکم می گردد. با وزش باد دانه های گرده به سطح کلاله گل های ماده انتقال می یابند و یا اینکه با استفاده از یک دمنده، گرده را در هوا پخش و گرده افشانی باد را شبیه‌سازی کرد.

همچنین می توان با تکان دادن گل های نر بر روی گل های ماده، عمل گرده افشانی را انجام داد.

تکان دادن درخت

در این روش باید چند شاخه از درخت نر را در نزدیکی درخت ماده تکان داد تا گرده رهاشده، بر روی گل‌های ماده بریزند.

پیوند زدن

برخی از پرورش‌دهندگان ممکن است، شاخه‌های درخت نر را به درخت ماده پیوند بزنند؛ تا گل‌های نر و ماده در مجاورت یکدیگر قرار گیرند و احتمال گرده افشانی موفقیت‌آمیز افزایش یابد.

زمان گرده افشانی مصنوعی پسته

بهترین زمان برای گرده افشانی پسته، اولین روزهای گلدهی درخت نر و ماده در اوایل فروردین ماه است. معمولاً درخت نر چند روز زودتر از درختان ماده گل می‌دهد؛ به همین دلیل باغداران گرده‌های نر را ذخیره می‌کنند و در زمان گلدهی ماده، گرده‌ها را روی آن‌ها می‌ریزند.

درخت نر خوشه‌هایی از گل‌های فشرده دارد. گل‌های نر، هرکدام 5 پرچم بیضی شکل دارند که در ابتدا قرمز رنگ هستند و با نزیک شدن به مرحل گرده افشانی، زردرنگ می‌شود.

گل‌های درخت ماده با فاصله بر روی خوشه قرار گرفته‌اند و شکوفه‌های ریزی هستند که کاملاْ با گل‌های نر متفاوت است.

پیشنهاد می‌شود که برای آشنایی بیشتر با این روش، مقاله «گرده افشانی مصنوعی درخت پسته» را مطالعه کنید. 

گرده افشانی مصنوعی درخت گردو

معمولاً گرده افشانی درخت گردو توسط باد انجام می‌شود؛ بااین‌حال در صورت مؤثر نبودن گرده افشانی طبیعی، تصمیم به پرورش گونه جدید و یا افزایش محصول می‌توان از گرده افشانی مصنوعی درخت گردو استفاده کرد.

گرده افشانی مصنوعی درخت گردو مانند روش‌های گفته‌شده برای گرده افشانی مصنوعی درخت پسته است.

گرده افشانی درخت خرما

درختان خرما دوپایه هستند؛ یعنی درخت نر و ماده از هم جدا می‌باشند. گرده افشانی درخت خرما به صورت طبیعی، توسط باد و حشرات انجام می شود. ولی این گرده افشانی به تنهایی عملکرد مناسبی ندارد. برای باردهی خوب درختان خرما، باید گرده افشانی به صورت مصنوعی انجام شود.  بااین‌حال، برای تولید خرمای بیشتر و یا شرایطی که گرده افشانی طبیعی مؤثر نیست، گرده افشانی دستی برای افزایش محصول استفاده می‌شود. متداول ترین نوع گرده افشانی درخت خرما، به صورت دستی می باشد.

در این روش گل های نر را جدا کرده و چند شاخه از آن را به صورت وارونه داخل خوشه گل ماده قرار داده و برای تلقیح بیشتر آن را می بندند. یک راه دیگر برای گرده افشانی گل های ماده به این صورت می باشد که گل های نر را از درخت جدا کرده و در شرایط مناسبی نگهداری می کنند بعد از چند روز که گل های ماده آمادگی لازم برای پذیرش دانه گرده را پیدا کردند، گرده های خالص جدا شده از گل ها را با نسبت مشخصی با آرد و یا برخی ترکیب های دیگر مخلوط کرده و درون کیسه پارچه ای نازک ریخته و برای انجام گرده افشانی، این کیسه ها را بر روی گل های ماده تکان میدهند.

برای تعیین بهترین زمان برای گرده افشانی درخت خرما، نظارت بر مراحل گلدهی درختان نر و ماده ضروری است.

گل‌های نر، به‌صورت خوشه‌ای هستند و یک محفظه بزرگ گرده‌ها را در خود جای‌داده که بعد بلوغ، شکافته می‌شود و گرده‌ها را رها می‌کند.

نخل‌های ماده گل‌هایی شبیه به خوشه‌های نر دارند، با این تفاوت که گل‌های آن بسیار کوچک‌تر هستند.

گرده افشانی توسط جانوران

تا به اینجای مقاله درمورد گرده افشانی توسط انسان، حشرات، باد و آب توضیح دادیم؛ در ادامه می‌خواهیم به گرده افشانی توسط جانوران بپردازیم.

گرده افشانی توسط مرغ مگس‌خوار

مرغ مگس‌خوار از شهد گل تغذیه می‌کند و مجذوب گل‌هایی به رنگ قرمز، نارنجی و صورتی می‌شود. این پرنده معمولاً سراغ گل‌هایی می‌رود که لوله مانند هستند و با ساختار نوک پرنده سازگار است.

مرغ مگس‌خوار، حس بویایی ضعیفی دارد و معمولاً گل‌هایی که توسط مرغ مگس‌خوار گرده افشانی می‌شوند، معطر نیستند.

گرده گل‌ها به سر، نوک و پرهای این پرنده می‌چسبد و با نشستن روی گل‌های دیگر، این گرده منتقل می‌شود.

گرده افشانی توسط خفاش

گل‌های بزرگی که در شب باز می‌شوند، رنگ روشن و عطر زیادی دارند؛ خفاش‌ها را جذب می‌کنند. وقتی خفاش می‌خواهد از گل تغذیه کند، گرده گل روی بدن خفاش می‌نشیند و زمانی که سراغ گل‌های دیگر می‌رود، این گرده را به آن گل منتقل می‌کند.

سخن پایانی

یکی از دلایلی که باعث شود همه شکوفه‌های درختان به میوه تبدیل نمی‌شوند، انجام نشدن گرده افشانی صحیح در درختان است. گرده افشانی به روشهای طبیعی (حرکات پرچم‌ها)، گرده افشانی توسط باد، حشرات، آب، جانوران و انسان انجام می‌شود. خیلی از درختان دو پایه هستند؛ به این معنی که درخت نر و ماده از هم جدا می‌باشند در این حالت گرده افشانی طبیعی آن‌طور که باید موثر نیست. برای درختان دو پایه و همچنین به طور کلی برای افزایش محصولات درختان تک پایه باید گرده افشان‌ها به کمک آن‌ها بیایند.

در مواقعی که گرده افشان‎‌هایی مثل باد، حشرات و … در دسترس نیستند و یا تعداد آنها کم است؛ انسان‌ها باید دست به‌کار شوند. این کار شاید کمی زمان‌بر و سخت باشد ولی با دیدن نتیجه کار تمام سختی ها فراموش می‌شوند.

ورمی کولایت چیست؟

آیا می‌خواهید بین ورمی کولیت، پرلایت، پیت‌ماس و کوکوپیت تصمیم بگیرید و انتخاب کنید؟ شاید می‌دانید که همه آنها به حفظ خاک کمک می‌کنند، اما در مورد اینکه کدام یک برای نیاز خاک‌های باغ و باغچه و حتی گلدان‌های شما مناسب است، سردرگم شده‌اید.
شما نمی‌توانید هر کدام را به جای یکدیگر استفاده کنید. تفاوت‌های مهمی بین آنها وجود دارد و باید بدانید برای شکوفایی باغ، باغچه و یا حتی در گلدان‌های خود، کدام یک برای نیازهای خاک شما بهتر است.

اگر به دنبال پاسخی سریع هستید، نکته اصلی این است که ورمیکولایت در خاک مخلوط می‌شود تا به گیاه شما در حفظ آب کمک کند. از سوی دیگر، پرلایت به خاکی که با آن مخلوط شده است، زهکشی اضافه می‌کند. پیت‌ماوس و کوکوپیت نیز خواص بسیار خوبی در خاک گلدان، به عنوان یک ماده بهبود دهنده خاک و همچنین برای نهال دارد.

با این‌حال، ویژگی‌های بیشتری در آنها وجود دارند، پس برای تمام آگاهی از جزئیات ضروری به ادامه مطلب بروید.

ورمیکولایت، یک ماده معدنی است که از مواد سیلیکات فشرده به دست آمده از سنگ‌های استخراج‌ شده می‌باشد که شبیه پوسته‌های خشک است و وقتی حرارت داده می‌شود، منبسط و در نهایت منافذ و حفره‌هایی را تشکیل می‌دهد که هوا و آب می‌توانند در آن ذخیره شده و به آرامی آزاد شوند. ورمیکولایت تا دمای بالای 1600 درجه سانتی‌گراد گرم می‌شود.

پوسته‌های حاصل، قابلیت جذب و حالت اسفنجی مانند دارند که به رنگ قهوه‌ای طلایی تا قهوه‌ای تیره است. برخی از انواع زرد، طلایی یا مسی نیز می‌باشند. ورمیکولایت با پتاسیم، کلسیم و منیزیم موجود در خاک تعامل دارد. همچنین می‌تواند سطح pH خاک گلدان شما را افزایش دهد، حتی اگر ورمیکولایت دارای pH: 7.0 باشد.

فواید و معایب ورمیکولایت چیست؟

فواید ورمیکولایت:

_ به عنوان جایگزین پیت‌ماوس ارگانیک در باغبانی استفاده می‌شود و در نگهداری آب، بهتر از پرلایت است، اما در حفظ هوا چندان خوب نیست.

_ خواص ورمیکولایت بیشتر شبیه به پیت‌ماوس است. بنابراین، یک راه عالی برای بهبود همیشگی بافت و خواص خاک است.

_ اگر بذر گیاهی را می‌کارید که عاشق آب است، می‌توانید یک پیمانه ورمیکولایت به خاک گلدان خود اضافه کنید؛ زیرا ورمیکولایت 3-4 برابر حجم خود را آب جذب می‌کند و تا زمانی که خاک خشک شود، آب را در خاک نگه می‌دارد.

_ ورمیکولایت یک نرم‌کننده دائمی خاک است. این بدان معناست که برخلاف کمپوست، در خاک شما تجزیه نمی‌شود.

عیب ورمیکولایت:

_ ورمیکولایت یک سنگ طبیعی است؛ بنابراین گرمای مورد نیاز برای گسترش آن در کوره‌ها، یک مشکل زیست محیطی ایجاد می‌کند.

روش‌های استفاده از ورمیکولایت در خاک باغچه و گلدان‌های شما

نمی‌دانید که چگونه از ورمیکولایت در خاک باغچه و گلدان‌های خود استفاده کنید؟ در اینجا چند ایده وجود دارد:

_ برای حفظ رطوبت، از ورمیکولایت در ظروف گلدانی، چمن‌زارها و یا در کمپوست استفاده کنید.

_ ورمیکولایت را به بستر پرورش قارچ، اضافه کنید.

_ ورمیکولایت را در خاک بگنجانید تا تراکم آن کمتر شود.

_ از ورمیکولایت به عنوان یک لایه پوششی برای کمک به جوانه زدن بذرها، استفاده کنید.

_ برای کشت قلمه‌ها در خاک، ورمیکولایت به حفظ رطوبت خاک کمک می‌کند.

_ هنگامی که ورمیکولایت با پیت‌ماوس یا کمپوست ترکیب می‌شود، به رشد سریع‌تر ریشه کمک می‌کند و ثبات بهتری برای ریشه‌های جوان فراهم می‌کند.

پرلایت چیست؟

پرلایت، یک سنگ آتشفشانی است که دارای بافت شیشه‌ای می‌باشد و ترکیبی اسیدی که از تماس سنگ با آب تشکیل می‌شود. این عمل نوعی شیشه آتشفشانی با محتوای آب بالا ایجاد می‌کند. پرلایت سپس تا 1600 درجه سانتیگراد گرم می‌شود، در این مرحله مانند دانه ذرت می‌ریزد و سیزده برابر اندازه اصلی خود منبسط می‌شود.
پرلایت سبک وزن، حمل آن آسان و بی‌بو است. پرلایت در هر فوت مکعب، تنها حدود 3_4 کیلوگرم وزن دارد.

آیا فواید و معایب پرلایت را می‌دانید؟

فواید پرلایت:

_ پرلایت برای حفظ آب و همچنین حفظ هوا مفید است. اغلب همراه با پیت‌ماوس استفاده می‌شود؛ زیرا پیت‌ماوس خواص نگهداری هوای بهتری نسبت به پرلایت دارد.

_ پرلایت برای همیشه نیز ماندگار خواهد بود که یک مزیت اضافی است. پرلایت توانایی ایجاد رطوبت و هوادهی خوب را دارد و در عین حال بافت خاک را در زمانی که خیلی فشرده است، از بین می‌برد.

_ پرلایت نیز مانند ورمیکولایت ارگانیک است، اگرچه در استخراج، از سوخت فسیلی استفاده می‌شود. همچنین مانند پیت‌ماوس بی اثر است؛ به این معنی که می‌تواند مواد مغذی را برای مدت طولانی در خود نگه دارد، اما خود هیچ چیزی را تامین نمی‌کند. همچنین به راحتی در دسترس است، به همین دلیل است که مورد علاقه باغ‌داران در سراسر جهان است.

_ پرلایت اجازه می‌دهد تا آب اضافی به سرعت تخلیه شود؛ زیرا متخلخل است. پرلایت تهویه خاک را بهبود می‌بخشد، خاک را با بهبود زهکشی، سبک می‌کند و دسترسی بیشتری به اکسیژن برای ریشه گیاهان فراهم می‌کند.

معایب پرلایت:

_ نقطه ضعف پرلایت این است که  در حین استفاده از آن، گرد و غبار در هوا پخش می‌کند، بنابراین می‌تواند ریه‌ها و گلو را تحریک کند و شرایط تنفسی موجود را تشدید کند. هنگام کار با آن از محافظ چشم و دهان استفاده کنید.

_ پرلایت از روش‌های مخربی استخراج می‌شود و یک منبع تجدید ناپذیر است.

روش‌های استفاده از پرلایت در خاک گیاه شما چه هستند؟

در اینجا چند راه مفید برای استفاده از خواص آن وجود دارد:

_ پرلایت، دمای خاک را ثابت نگه می‌دارد.

_ پرلایت، باعث بهبود زهکشی می‌شود.

_ پرلایت، اجازه می‌دهد اکسیژن بیشتری به خاک وارد شود.

_ پرلایت، ایده آل برای پرورش کاکتوس و ساکولنت است.

شباهت‌های بین ورمیکولایت و پرلایت چیست؟

قبل از اینکه تفاوت این دو کانی را بررسی کنیم، بیایید شباهت‌های ورمیکولایت و پرلایت را در نظر بگیریم.

_ هر دوی آنها مواد معدنی استخراج شده‌ای هستند که می‌توانند برای عایق‌کاری و تصفیه آب استفاده شوند. آنها هم می‌توانند رطوبت را در خاک حفظ کنند و هم زهکشی را در خاک بهبود بخشند.

_ پرلایت و ورمیکولایت هر دو آب را نگه می‌دارند ولی به روش‌های مختلفی عمل می‌کنند. شکل ورمیکولایت صاف است و آب را مانند یک اسفنج نگه می‌دارد. به این فکر کنید که چگونه یک اسفنج خشک وقتی آب را روی آن می‌ریزید، چاق می‌شود؛ این همان ورمیکولایت است. از طرف دیگر شکل پرلایت گرد است و آب را از ساختار سبکی عبور می‌دهد. آن توپ‌های کوچک، انواع گوشه‌ها و سوراخ‌هایی دارند که آب را می‌مکند.

تفاوت بین ورمیکولایت و پرلایت چیست؟

زمانی‌که صحبت از ورمیکولایت و پرلایت به میان می‌آید، تفاوت‌های قابل توجهی وجود دارد؛ بنابراین شما باید برای نیازهای گیاه خود، نوع مناسب را انتخاب کنید. این تفاوت‌ها چه هستند؟ بیایید آنها را بررسی کنیم.

زهکشی

ورمیکولایت با خاک مخلوط می‌شود و به حفظ آب کمک می‌کند. از سوی دیگر، پرلایت به خاک خاصیت زهکشی اضافه می‌کند تا میزان آب موجود در خاک را کاهش دهد.
بسیاری از باغبانان پرلایت را ترجیح می‌دهند؛ زیرا این گلوله‌های کوچک سفید به زهکشی سریع‌تر و بهتر خاک نسبت به ورمیکولایت کمک می‌کنند.
باغبانان اغلب ورمیکولایت را به مخلوط‌های خاک اولیه کشت بذر خود اضافه می‌کنند؛ زیرا از نهال‌ها در برابر عوامل‌ بیماری‌زایی مانند قارچ‌ها محافظت می‌کند. از سوی دیگر، پرلایت می‌تواند برای کمک به شروع رشد نهال‌ها خصوصا زمانی که نهال‌ها را به گلدان‌های بزرگتر منتقل می‌کنید، استفاده شود تا به زهکشی اضافی کمک کند.

pH

سطح pH پرلایت بین 7.0 تا 7.5 است. اگر از پرلایت بیش از حد استفاده کنید، می‌تواند باعث مشکلات جزئی مواد مغذی شود.

ورمیکولایت دارای سطح pH بین 6.5 تا 7.2 است که باعث می‌شود افزودنی خنثی‌تری به خاک شما باشد و بنابراین برای برخی گیاهان بهتر است.

طول عمر

بر عکس ورمیکولایت، پرلایت طول عمر بیشتری دارد؛ زیرا خراب نمی‌شود. تمیز، بی‌بو، غیر‌سمی و استریل است و هرگز کپک نمی‌زند و نمی‌پوسد.

هوادهی

ورمیکولایت هوادهی ضعیفی برای خاک است؛ زیرا آب بسیار بیشتری را جذب می‌کند. همچنین ورمیکولایت برای برخی از گیاهان ایده آل نیست؛ زیرا ممکن است باعث پوسیدگی ریشه در گیاهانی شود که ریشه‌های مرطوب را دوست ندارند. پرلایت با آزاد کردن مقادیر اضافی آب باعث افزایش هوادهی می‌شود.

احتباس آب

ورمیکولایت مقدار زیادی آب را در خود نگه می‌دارد و در صورت اشباع شدن تا 3-4 برابر اندازه خود منبسط می‌شود. پرلایت حفظ آب را بهبود می‌بخشد و همچنین زهکشی و سطح رطوبت اطراف گیاهان را افزایش می‌دهد.
با این حال، پرلایت اجازه می‌دهد تا آب خیلی سریع تخلیه شود، بنابراین برای بذرها یا نهال‌هایی که به خاک مرطوب نیاز دارند، ایده آل نیست.

ورمیکولایت یا پرلایت: در چه زمانی باید کدام را انتخاب کرد؟

اکنون که شباهت‌ها و تفاوت‌های ورمیکولایت و پرلایت را می‌دانید؛ با این حال چگونه می‌دانید در چه زمانی باید یکی را انتخاب کنید؟ به یاد داشته باشید که هر کدام هدفی را در باغ انجام می‌دهند، بنابراین یکی لزوما بد نیست. این فقط یک موضوع ارزیابی اهداف و نیازهای گیاه شماست.

زمان‌هایی که باید از پرلایت استفاده کنید:

_ شما گیاهانی دارید که باید بین دو آبیاری خشک شوند.
_ هنگامی که نهال‌های جوان در یک گلدان را به گلدان‌های جداگانه‌ای منتقل می‌کنید.
_ شما باید خاک رسی در باغ خود را سبک کنید.
_ خاک باغچه شما خیلی اسیدی است و می‌خواهید سطح pH را به سطح قلیایی نزدیک کنید.
_ اگر در یک منطقه بارانی زندگی می‌کنید که به خاکی نیاز دارید تا سریع خشک شود.

زمان‌هایی که باید از ورمیکولایت در موارد زیر استفاده کنید:

_ شما گیاهانی دارید که باید مرطوب نگه داشته شوند.
_ شما گیاهانی دارید که در سینی‌های کشت و یا در گلدان‌ها، رشد کرده‌اند و می‌خواهید آنها را به نهال‌های قوی تبدیل کنید.
_ اگر در آب و هوای خشک زندگی می‌کنید تا به خاک خود در حفظ رطوبت کمک کنید.

کدام یک برای روش کشت هیدروپونیک بهتر است: ورمیکولایت یا پرلایت؟

هم پرلایت و هم ورمیکولایت سال‌هاست که در دنیای هیدروپونیک مورد استفاده قرار می‌گیرند، زیرا آنها یک تمجید عالی برای یکدیگر هستند. در هیدروپونیک، یک محیط رشد، جای خاک را می‌گیرد و آب و کود و مواد مغذی را تامین می‌کنند.
پرلایت به ندرت به عنوان تنها محیط رشد در هیدروپونیک استفاده می‌شود که به دلیل وزن سبک آن است. آب در اطراف محیط رشد، جریان دارد و پرلایت قادر به ایستادگی در برابر حرکت نیست.

ورمیکولایت به تنهایی خوب کار نمی‌کند؛ زیرا آب زیادی را در خود نگه می‌دارد. اگر فقط از ورمیکولایت استفاده کنید، تمام آب را نگه می‌دارد و باعث پوسیدگی ریشه‌های گیاه می‌شود.
در عوض، بیشتر باغبان‌های هیدروپونیک از مخلوطی از این دو استفاده می‌کنند. نسبت 50-50 یک مکان عالی مناسب برای کشت هیدروپونیک و حتی برای شروع کشت اولیه بذر می‌باشد.

ورمیکولایت و پرلایت برای هیدروپونیک به خوبی با هم کار می‌کنند. ورمیکولایت رطوبت را حفظ می‌کند؛ در حالی که پرلایت رطوبت را حفظ نمی‌کند. بنابراین، می‌توان مخلوطی با نسبت 50-50، نوعی سیستم خاکی را ایجاد کرد.
مخلوط 50-50 مقداری از آب را نگه می‌دارد. همچنین برخی از مواد مغذی را حفظ می‌کند و به ریشه‌ها غذای لازم برای رشد و همچنین اکسیژن فراوان را می‌رساند.

پیت‌ماوس چیست و از کجا می‌آید؟

پیت‌ماوس، یک محیط رشد فیبری کاملا طبیعی و ارگانیک است که از نوعی خزه به نام اسفاگنوم که گروهی از گیاهانی که در باتلاق‌های سرد رشد می‌کنند، به دست می‌آید. هیچ فرآیند دگرگونی، هیچ دست انسانی، هیچ فناوری پیشرفته‌ای در ساخت آن وجود ندارد و به سادگی استخراج می‌شود.

پیت‌ماوس از تالاب‌ها یا باتلاق‌ها، به گلدان‌ها یا باغ شما می‌آید.
این ماده تجزیه نشده است؛ به دلیل این که آب روی سطح باتلاق اجازه نمی‌دهد، اکسیژن و هوا در زیر زمین فیلتر شود. بنابراین، الیاف خزه اسفاگنوم تقریبا دست نخورده باقی می‌مانند. اما با این حال وزن آب و خزه زنده روی آن، آن را به سمت پایین فشار می‌دهد و شبکه متراکمی از الیاف را تشکیل می‌دهد که ما آن را پیت‌ماوس می‌نامیم.
به طور متوسط، پیت‌ماوس هر سال تنها 0.5 میلی‌متر رشد می‌کند. بنابراین، این یک فرآیند بسیار کند است.

چگونه از پیت‌ماوس در باغ خود استفاده کنید؟

حتماً کیسه‌های بزرگ پیت‌ماوس را در مراکز باغ دیده‌اید؟ پیت‌ماوس که به عنوان یک محیط رشد در گلدان‌ها، باغ‌های تزئینی و سبزیجات استفاده می‌شود، به دلیل ویژگی‌های عالی آن بسیار محبوب شده است.
پیت‌ماوس را می‌توان به عنوان جزئی از خاک گلدان یا تهیه کمپوست استفاده کرد و حتی می‌تواند خاک شما را بهبود بخشد.

پیت‌ماوس را گاهی اوقات متراکم می‌کنند؛ به همین دلیل است که می‌توانید آن را یا به صورت آجر جامد یا به عنوان ماده فیبری سست پیدا کنید. پس از برداشت از زمین، کیسه می‌شوند و مستقیماً به مراکز توزیع ارسال می‌شود. استخراج پیت‌ماوس، بدون نیاز به حفاری عمیق انجام می‌شود؛ زیرا پیت ماوس درست از زیر سطح باتلاق‌ها می‌آید.

پیت‌ماوس از چه چیزی ساخته شده است؟

پیت‌ماوس از لایه‌های زیادی از گیاهان مرده نیمه تجزیه شده تشکیل شده است که می‌تواند علف‌ها، خزه‌ها و نی‌ها باشد. بنابراین، این ماده کاملاً تجزیه نشده است. این خصوصیت می‌تواند بسیار مهم می‌باشد؛ زیرا تخلخل الیافی را که این گیاهان دارند، حفظ می‌کند. این بدان معنی است که می تواند آب را جذب کند و حتی دارای حفره‌هایی از هوا باشد که به ریشه‌ها اجازه تنفس می‌دهد.
از نظر شیمیایی، پیت‌ماوس دارای نسبت کربن: نیتروژن 58:1 است، به این معنی که به ازای هر گرم نیتروژن در پیت‌ماوس، 58 گرم کربن وجود دارد.
این باعث می‌شود که پیت‌ماوس منبع عالی کربن در کمپوست، خاک گلدان یا مخلوط با سایر انواع خاک باشد.

تفاوت بین خزه اسفاگنوم و پیت‌ماوس چیست؟

پیت‌ماوس را با ماوس اسفاگنوم اشتباه نگیرید. آنها از گیاهان مشابهی می‌آیند، هر دو از رده اسفگنوپسیدا هستند؛ اما دقیقاً یکسان نیستند. پیت‌ماوس چیزی است که در زیر آب این گیاهان به دست می‌آید، در حالی‌که خزه اسفاگنوم از قسمت‌های شناور هنوز زنده گیاه، جمع‌آوری می‌شود.

تفاوت کاربرد خزه اسفاگنوم و پیت‌ماوس:

_ پیت‌ماوس به عنوان خاک گلدان یا برای بهبود خاک و مصارف مشابه استفاده می‌شود؛ در حالی‌که خزه اسفاگنوم به عنوان پوشش زمین و همچنین برای بافتن سبد و مبلمان مینیاتوری استفاده می‌شود. در واقع شما آن را در صنایع دستی، فروشگاه‌ها و همچنین باغ نیز استفاده می‌کنید.

_ پیت‌ماوس کمی اسیدی است، در حالی که خزه اسفاگنوم خنثی است.

_ هر دو از اسفاگنوم می‌آیند؛ پیت‌ماوس به دلیل توانایی در تغییر بافت خاک و خواص نگهداری آب و به دلیل اینکه PH پایین آن می‌تواند برای اصلاح اسیدیته خاک به کار رود، برای اصلاح خاک استفاده می‌شود.

_ از طرف دیگر، خزه اسفاگنوم فقط به عنوان مالچ یا برای اهداف تزئینی در باغبانی استفاده می‌شود.

فواید پیت‌ماوس چیست؟

در باغبانی، خواص خاک یا محیط رشدی که استفاده می‌کنید، فاکتور بسیار مهمی است که باید در نظر گرفته شود. پیت‌ماوس دارای ویژگی‌های بسیار مهمی است که آن را مورد علاقه کشاورزان، باغ‌داران، پرورش‌دهندگان در سراسر جهان قرار داده است.

_ پیت‌ماوس مواد مغذی را نگه می‌دارد: در زمان کوددهی یا تغذیه خاک، الیاف پیت‌ماوس آنها را جذب کرده و سپس به آرامی به ریشه گیاهانتان رها می‌کنند.

_ پیت‌ماوس آب را نگه می‌دارد: چون یک ماده آلی فیبری است، می‌تواند 20 برابر وزن خود را در آب نگه دارد. این کیفیت و همچنین توانایی آن در حفظ مواد مغذی، اگر خاک شما شنی باشد مفید است.

_ پیت‌ماوس می‌تواند هوا را حفظ کند: ریشه‌ها به تنفس و همچنین تغذیه و جذب مواد‌ غذایی نیاز دارند و در منافذ و فضاهای درون الیاف پیت‌ماوس، هوا می‌تواند مکان خوبی برای پنهان شدن پیدا کند.

_ پیت‌ماوس دارای pH کمی اسیدی است: این باعث می‌شود که یک اصلاح کننده اسیدیته خوب باشد، به خصوص در مورد گیاهانی که تحمل نمی‌کنند و در خاک قلیایی هستند.

_ پیت‌ماوس به بافت خاک کمک می‌کند. قرار دادن مواد آلی در خاک باعث تغییر بافت خاک، امکان هوادهی، تغذیه و حفظ رطوبت بهتر را برای خاک فراهم کند. از آنجایی که الیاف پیت‌ماوس به آرامی جدا می‌شوند، در میان باغبانانی که می‌خواهند بافت خاک رسی را اصلاح کنند، محبوب شده است.

_ پیت‌ماوس استریل است: از آنجایی که در یک محیط بی‌هوازی تشکیل شده است و بسیاری از باکتری‌ها برای زندگی به اکسیژن نیاز دارند، عاری از عوامل بیماری‌زاست که می‌تواند به ریشه گیاهان شما آسیب برساند.

_ پیت‌ماوس زمان تجزیه طولانی دارد: الیاف پیت‌ماوس به آرامی تجزیه می‌شوند.

_ پیت‌ماوس کاملاً ارگانیک است: تا اینجا می‌دانید که پیت‌ماوس از باتلاق‌ها تهیه می‌شود و کاملاً طبیعی است. با این حال، استخراج و حمل و نقل، سوخت های فسیلی زیادی را می سوزاند.

نکته مهم : پیت‌ماوس در حفظ آب بسیار خوب است، اما در هوا بسیار کمتر است.

معایب پیت‌ماوس چیست؟

پیت‌ماوس یک ماده محبوبی است که مورد توجه قرار گرفته و همچنین به عنوان یک محیط رشد یا اصلاح کننده خاک، مفید است؛ اما در حقیقت به هیچ وجه کامل نیست.

_ پیت‌ماوس پایدار نیست: 500 سال طول می‌کشد تا طبیعت، 25 سانتی‌متر پیت ماوس بسازد. این موضوع در دنیای باغبانی و به ویژه در جامعه ارگانیک و در میان باغبانانی که به پایداری واقف هستند، محوری شده است.

_ پیت‌ماوس گران است: بسیار فراتر از قیمت قابل مقایسه با کوکوپیت است.

_ پیت‌ماوس به مرور زمان متراکم می‌شود: پیت‌ماوس تحت فشار آب، فشرده و غلیظ می‌شود که به معنی این است که خاصیت هوادهی دارد و جذب خود را از دست می‌دهد. این مشکل با مخلوط کردن آن با سایر مواد به خصوص پرلایت برطرف می‌شود.

_ پیت‌ماوس از نظر مواد مغذی فقیر است: این ماده تجزیه نمی‌شود، به این معنی که می‌توانید از آن برای تغییر بافت و خواص خاک خود استفاده کنید. برای مثال، کرم‌های خاکی و همچنین بسیاری از میکروارگانیسم‌ها جذب پیت‌ماوس نمی‌شوند.

_ اسیدیته پیت‌ماوس برای همه گیاهان مناسب نیست: همانطور که می‌دانید بیشتر گیاهان، خاک خنثی تا قلیایی را دوست دارند و پیت‌ماوس اسیدی است.

با پنج کاربرد اصلی پیت‌ماوس در باغبانی آشنا شوید

1: پیت‌ماوس به عنوان خاک گلدان

پیت‌ماوس در مخلوط خاک گلدان بسیار رایج است. از این جهت دارای چند ویژگی مهم است:

_ رطوبت را حفظ می‌کند.
_ پس از تغذیه گیاهان خود، مواد مغذی را به آرامی آزاد می‌کند.
_ بافت خاک گلدان را بهبود می‌بخشد.
_ بذر علف‌های هرز را ندارد.
_ استریل است.
_ برای گیاهان اسید دوست مانند آزالیا، کاملیا، تمشک و گیاهانی که خاک اسیدی دوست دارند، مفید است.

پیت‌ماوس معمولاً با سایر مواد مانند پرلایت مخلوط می‌شود؛ زیرا پرلایت هوادهی مخلوط خاک را بهبود می‌بخشد. در مواردی که گیاه رطوبت بالایی را دوست دارد، کمتر از ورمیکولایت استفاده می‌شود.

مواد دیگری که در مخلوط پیت‌ماوس رایج است، پوست و برگ‌های خشک و حتی ماسه است که برای بهبود زهکشی بسیار مفید است؛ زیرا پیت‌ماوس ممکن است رطوبت بیش از حد را برای بسیاری از گیاهان، در خود نگه دارد.

2: پیت‌ماوس برای کشت اولیه قلمه گیاهان 

هنگامی که از گل، سبزیجات یا سایر گیاهان، قلمه گرفته می‌شود، ریشه‌ها برای استقرار، به محیطی دلپذیر نیاز دارند. به عنوان مثال، اگر خاک خیلی سفت باشد، به ویژه گیاهانی که خاک شکننده و اسیدی را دوست دارند، رشد گیاه خود را محدود می‌کنند.
بنابراین، درختچه‌ها و گیاهان رودودندرون ها و حتی گیاهان مشابه، باغبانان به اضافه کردن پیت‌ماوس به خاک روی آورده‌اند که دارای مزیت‌های زیر می‌باشد:

_ پیت‌ماوس، قوام و بافت خاک را از بین می‌برد، به خصوص اگر خاک رس باشد.
_ پیت‌ماوس، اسیدیته خاک را اصلاح می‌کند.
_ پیت‌ماوس پس از کوددهی، باعث کاهش ترشح مواد مغذی می‌شود.
_ پیت‌ماوس، رطوبت را بالا نگه می‌دارد تا زمانی که گلدان گیاهان عوض شود، ضروری است.
_ پیت‌ماوس، شکاف‌هایی را فراهم می‌کند که ریشه‌های جدید و لطیف در آن رشد کنند.

3: پیت‌ماوس برای بهبود خاک

خاک رس بافتی بسیار سخت و سنگینی دارد، ولی ماسه دقیقاً برعکس است.

پیت‌ماوس دقیقاً دارای ویژگی‌هایی است که خاک رس و شنی فاقد آن هستند:

_ پیت ماوس بافت خاک رس که خیلی فشرده است را می‌شکند. این امر زهکشی را بهتر می‌کند و خاک را سبک‌ و نرم‌تر می‌کند.

_ پیت‌ماوس مواد مغذی و آب را نگه می‌دارد. خاک رس و ماسه، الگوهای بسیار بدی از حفظ و رهاسازی آب و مواد مغذی دارند. خاک رس مقدار زیادی آب را در خود نگه می‌دارد و پیت‌ماوس می‌تواند زهکشی ایجاد کند؛ در حالی که ماسه اصلا آب را در خود نگه نمی‌دارد و در عوض پیت‌ماوس می‌تواند این کار را انجام دهد.

_ پیت‌ماوس اسیدیته خاک رس را تصحیح می‌کند که بسیار قلیایی است، در واقع برای بسیاری از گیاهان بیش از حد قلیایی است. در این موارد نیز پیت‌ماوس به خاک اضافه می‌شود، خاکی که دارید را به طور کامل با پیت‌ماوس جایگزین نکنید.

_ استفاده از پیت‌ماوس برای بهبود شرایط خاک این مزیت را دارد که ماندگاری طولانی مدت دارد؛ بسته به مقداری که اضافه می‌کنید، کیفیت، خاک، محصول و غیره می‌باشد. از طرف دیگر پیت‌ماوس عمدتا اصلاح‌کننده است و احیاکننده نیست. بهترین راه برای تغییر دائمی کیفیت خاک از طریق تکنیک‌های احیا کننده است.

4: پیت‌ماوس برای یک چمن سالم

اگر زمین چمنی دارید و می‌دانید که حفظ آن در حالت خوب، سالم و سبز چقدر سخت است. بخش عمده‌ای از موفقیت به کیفیت خاک بستگی دارد، به خصوص خاک بالای سطح زمین که باید به خوبی هوادهی شود و رطوبت را حفظ کند؛ اما با استفاده از پیت‌ماوس هرگز غرقاب نمی‌شود و ساختار و بافت خوبی پیدا خواهد کرد، نه خیلی فشرده و نه خیلی سست می‌شود.

پیت‌ماوس ویژگی‌های زیادی دارد که می تواند به شما در داشتن بهترین چمن در زمین خانه خود کمک کند:
_ پیت‌ماوس، رطوبت را حفظ می‌کند.
_ پیت‌ماوس، مواد مغذی را حفظ می‌کند.
_ پیت‌ماوس، به ریشه‌های چمن اجازه رشد می‌دهد؛ زیرا بافت خاک بالایی را بهبود می‌بخشد.

دو راه برای اضافه کردن پیت‌ماوس به چمن شما وجود دارد:
_ برای بهبود کیفیت خاک چمن خود، می‌توانید پیت‌ماوس را قبل از کاشت یا همزمان با کاشت چمن به خاک، اضافه کنید.
_ از طرف دیگر، اگر قبلاً یک زمین چمن رشد یافته دارید، می‌توانید پیت‌ماوس را روی سطح بپاشید و آبیاری بعد از آن به آرامی پیت‌ماوس را به داخل زمین می‌برد.

5: پیت‌ماوس برای کمپوست

یکی از راه‌های استفاده از پیت‌ماوس، برای تهیه کمپوست می‌باشد.
کمپوست معمولاً نسبت کربن: نیتروژن 30:1 می‌خواهد و پیت‌ماوس تقریباً دو برابر آن را دارد. بنابراین، می‌توان از آن برای افزایش کربن موجود در کمپوست استفاده کرد.

چند راه برای استفاده از پیت‌ماوس در کمپوست وجود دارد:

_ می‌توانید از پیت‌ماوس به عنوان پایه کربن استفاده کنید. در این صورت، یک لایه پیت‌ماوس پخش کنید و مواد غنی از نیتروژن را روی آن اضافه کنید، سپس با لایه‌های دیگر، کپه کمپوست خود را ادامه دهید.

_ شما می‌توانید پیت‌ماوس را با توده کمپوست مخلوط کنید.

_ می‌توانید پیت‌ماوس را به سایر مواد غنی از کربن مانند برگ‌های خشک و غیره اضافه کنید.

_ می‌توانید نسبت کربن به نیتروژن توده کمپوست خود را اصلاح کنید. وقتی توده کمپوست شما بوی زیادی می‌دهد، به این معنی است که نیتروژن زیادی دارد. پیت‌ماوس بافت ظریفی دارد و برای اصلاح آن به راحتی می‌توان آن را با آن مخلوط کرد.

_ می‌توانید پیت‌ماوس را در بالای توده کمپوست خود اضافه کنید و آن را مخلوط کنید. این را می‌توان با شروع تشکیل کمپوست و تجزیه پایه انجام داد.

کوکوپیت چیست؟

کوکو پیت ماده‌ای غیر فیبری، اسفنجی، سبک و چوب پنبه‌ای است که الیاف زغال سنگ را در پوسته نارگیل نگه می‌دارد. پوسته الیافی نارگیل از قبل شسته شده، خشک شده و سپس الک می‌شود و عاری از شن و ماسه و سایر آلودگی‌ها مانند بقایای حیوانات و گیاهان است.

کوکوپیت جایگزین بسیار خوبی برای پیت‌ماوس سنتی و پشم سنگ است. تخلخل پر از هوا و ظرفیت بالای نگهداری آب، آن را به یک محیط رشد ایده آل برای محصولات گیاهی تبدیل می‌کند. کوکوپیت 100٪ ارگانیک و سازگار با محیط زیست است و عاری از عوامل بیماری‌زا و علف‌های هرز است.

در اوایل دهه 90 بود که استفاده از کوکوپیت در باغبانی کشف شد و از آن زمان تاکنون تقاضای این ماده در حال افزایش است. این ماده در سطح جهانی با نام کوکوپیت و در ایالات متحده به نام کوکوکویر و در خاورمیانه به نام کوکوپیت نیز شناخته می‌شود.

کوکوپیت یک ماده 100٪ ارگانیک، طبیعی و زیست تخریب‌پذیر است که محصول جانبی فرآیند استخراج الیاف نارگیل است.

کاربردهای کوکوپیت در باغبانی چه هستند؟

_ به عنوان بستر یا محیط رشد در گلخانه‌ها استفاده می‌شود.

_ به عنوان اصلاحیه‌ای برای بهبود بافت خاک، تهویه خاک و ظرفیت حفظ رطوبت می‌باشد.

_ کوکوپیت، پایدار و دوست‌دار محیط زیست است، به عنوان جایگزینی برای پیت‌ماوس استفاده می‌شود؛ زیرا پیت‌ماوس به گرم شدن جهانی کمک می‌کند.

_ کوکوپیت کمپوست شده به عنوان کود آلی استفاده می‌شود.

_ به عنوان یک عنصر در خاک گلدان برای بهبود ظرفیت نگهداری رطوبت و ظرفیت بافر خاک گلدان استفاده می‌شود.

_ در نهالستان‌ها، برای جوانه‌زنی بذر و رشد نهال‌ها استفاده می‌شود؛ زیرا کوکوپیت می‌تواند رطوبت خاک را حفظ و شرایط ایده‌آل را برای جوانه‌زنی بذر فراهم کند.

چه مزایایی کوکوپیت را برای اهداف باغبانی ایده‌آل می‌کند؟

_ دارای ظرفیت حفظ رطوبت بالا، قادر به حفظ حداکثر 800٪ رطوبت با وزن خشک است.

_ دارای ظرفیت تبادل کاتیونی بالا از 20 تا 30 meq/100g متغیر است.

_ هوادهی خاک را بهبود می‌بخشد و به ریشه‌ها اجازه تنفس می‌دهد.

_ ظرفیت بافر خاک را بهبود می‌بخشد؛ زیرا کوکوپیت عمدتاً به تغییرات pH متحمل است.

_ به لطف طبیعت اسفنجی خود، کوکوپیت می‌تواند مواد مغذی را در صورت نیاز به گیاهان ذخیره و آزاد کند.

_ کوکوپیت تا 5 سال قابل استفاده مجدد است و پس از آن می‌توان از آن برای کمپوست استفاده کرد یا مستقیماً به خاک اضافه کرد.

_ مهم‌تر از همه، کوکوپیت از یک منبع 100% طبیعی و قابل تجدید که از پوسته نارگیل تهیه شده است که آن را بهترین انتخاب به عنوان جایگزینی برای پیت‌ماوس می‌کند.

وقتی صحبت از آفات مزاحم باغ می‌شود، گاهی این طور به نظر می‌رسد که راه حلی پیدا نمی کنید. شما می‌خواهید از شر آفاتی که گیاهان شما را ویران می‌کنند خلاص شوید. اما اکثر مواد و دستگاه های موجود در بازار گران هستند و برای سلامتی شما نیز خطرناک می باشند.

یکی از کارهایی که می‌توانید برای حل این مشکل انجام دهید، این است که خودتان تله‌هایی بسازید که از مواد طبیعی استفاده می‌شوند. این تله‌ها به شما کمک می‌کنند تا از شر مورچه‌ها، مگس‌ها و سایر حشرات مزاحم خلاص شوید. بدون اینکه نگران آسیب مواد شیمیایی به گیاهانتان باشید یا حتی مهم‌تر از آن، سلامتی‌تان به خطر بیافتد.

تله‌های ساخته شده برای آفات، چگونه کار می‌کنند؟

اگر از مشاهده مداوم باغ برای یافتن آفات خسته شده‌اید و همیشه به دنبال نشانه‌هایی از آسیب جدید حشرات هستید، ممکن است زمان آن رسیده که در استراتژی کنترل آفات خود تجدید نظر کنید.

باغبانی ارگانیک ممکن است سخت باشد، به خصوص زمانی که نخواهید از مواد شیمیایی استفاده کنید. اینجاست که تله‌های آفات به کار می‌آیند. این تله ها تمام کارها را برای شما انجام می‌دهند؛ در حالی که شما می نشینید و از مزایای باغ ارگانیک خود لذت می برید.

[products p_ids =”441,494″]

چند نوع تله می‌توانید در باغ خود ایجاد کنید که هر کدام به استراتژی متفاوتی برای فریب دادن، کشتن و از بین بردن و یا حتی جلوگیری از آفات متکی هستند.

مثلا تله آفاتی که از نوع جذب‌کننده هستند؛ این آفات در استفاده از نور، غذا، شکل، رنگ یا بو فریب می‌خورند. انواع خاصی از حشرات به محرک‌های خاصی جذب می‌شوند. به عنوان نمونه تله‌ی پروانه ممکن است با استفاده از فرمون‌های جفت‌گیری، گونه‌های مختلفی از پروانه‌ها را به داخل تله‌ها بکشاند، در حالی که یک حشره بدبو ممکن است به یک تله استوانه‌ای تیره که شبیه تنه درخت است، جذب شود.

کنترل آفات به طور طبیعی در باغ شما به درک این موضوع منجر می‌شود که چه چیزی باعث جذابیت گیاهان باغ شما برای انواع خاصی از آفات می‌شود. در زیر به شما ایده‌هایی می‌دهیم که چگونه می‌توانید برای آفات باغ، تله بسازید.

ساخت 10 تله برای آفات مزاحم و زیان‌آور

1. تله ای برای مگس میوه یا مگس سرکه

مگس‌های میوه زمانی که در داخل خانه و یا باغ شما هستند مزاحم و زیان آور می باشند. برای به تله انداختن این مگس‌های میوه می‌توانید از یک بطری پلاستیکی شفاف با دهانه‌ی باریک استفاده کنید. در داخل آن مجموعه‌ای از مواد تشکیل دهنده ای که مگس‌های میوه را جذب می‌کنند، بریزید. مگس‌های میوه به راحتی وارد بطری می‌شوند، اما به سختی از آن خارج می‌شوند.

به سادگی یک سوراخ کوچک در دو طرف بالای بطری ایجاد کنید، یک سیم نازک را از آن سوراخ‌ها عبور دهید، سپس انتهای آن را به یک شاخه درخت به هم وصل کنید. می‌توانید بطری را با طعمه نیز پر کنید و تله را در درختان میوه خود آویزان کنید، چند روز بعد مگس‌های میوه از بین خواهند رفت.

برخی از مواد طعمه‌ای که می‌توانید در این نوع تله‌ها استفاده کنید عبارتند از:
سرکه سیب
آب میوه
شربت
مخلوط کردن یکی از موارد بالا با کمی صابون ظرفشویی، تله شما را موثرتر می‌کند.

2. تله ای شیرین برای حلزون‌ها و راب‌ها

بچه‌های شما ممکن است عاشق بازی با همه حلزون‌ها و راب‌هایی باشند که در باغ پیدا می‌کنند، اما شما نه؟ به خصوص وقتی می‌بینید که آنها با گیاهان شما چه می‌کنند.

راب‌ها به سمت ماده گلوتن دار کشیده می‌شوند. می‌توانید با ریختن مقداری نوشیدنی انگور در ظرف کم عمق و قرار دادن آن در باغ، یک تله درست کنید. کمی نان، شکر یا آرد به آن اضافه کنید تا تله موثرتر شود. حلزون‌ها و راب‌ها به داخل طعمه خزیده و غرق می‌شوند و قادر به بازگرداندن خود نیستند. این تله‌ها وقتی در میان گیاهانی مانند توت‌ فرنگی، کاهو و سایر گیاهانی که راب‌ها، حلزون‌ها و سایر آفات خزنده را جذب می‌کنند، کارآمدتر هستند.

3. تله توپی برای شب پره سیب (کرم سیب)

اگر در باغ خود در حال پرورش درختان سیب هستید، احتمالاً از قبل می‌دانید که مقابله با شب پره سیب چقدر می‌تواند سخت باشد. خوشبختانه می‌توانید با آویزان کردن تله‌های فریبنده در درختان میوه خود از شر آنها خلاص شوید.

تنها کاری که باید انجام دهید این است که یک توپ تنیس قرمز یا سبز و یا هر توپ کوچکی که در دسترس دارید را با مقداری مواد چسبنده مانند وازلین بپوشانید. آن را بر روی شاخه‌های درختان خود آویزان کنید و شب پره‌ها جذب توپ خواهند شد و فکر می‌کنند که میوه‌ای آبدار است. آنها در ماده چسبنده به دام می‌افتند و بعداً می‌توانید آنها را بردارید.

4. تله ای چسبناک برای شته ها

این تله‌ای است که به خوبی برای شته‌ها همراه با سایر حشرات کوچک مانند کک و مگس سفید کار می‌کند. از یک کارت زرد که با یک ماده چسبنده مانند وازلین پوشیده شده است، یک تله چسبناک درست کنید.

تله‌های چسبنده را در میان آسیب پذیرترین گیاهان خود قرار دهید و متوجه خواهید شد که چه نوع آفاتی باغ شما را ویران می‌کنند. شته‌ها مانند مگس‌ها، سوسک‌های خیار و سوسک‌های کک، بیشتر جذب رنگ زرد می‌شوند. از طرف دیگر تریپس، رنگ آبی را دوست دارد. هنگامی که تعداد زیادی حشره را گرفتار کردید، می‌توانید با خالی کردن تله‌ها در سطل‌های دارای آب صابون، آنها را دور بیندازید.

5. تله خوردنی برای ماهی نقره‌ای ها

ماهی نقره‌ای معمولاً از گیاهان زنده تغذیه نمی‌کند، به جای آن حشرات یا قارچ‌های مرده را می‌خورد. جمعیت بیش از حد آنها می‌تواند نشان‌دهنده عدم تعادل مواد مغذی یا مواد آلی در باغ شما باشد، اگر ماهی نقره‌ای بیش از حد وجود داشته باشد، ممکن است گیاهان آسیب‌پذیر شما را هدف قرار دهند.

خوشبختانه چند راه وجود دارد که می‌توانید از شر آنها خلاص شوید. ساده‌ترین کار ساخت یک تله با استفاده از تخته‌های چسب یا کارت‌های چسبنده است. از مقداری چسب نواری از طرف چسبندگی به سمت بالا روی یک تکه مقوا استفاده کنید و آن را در هر انتها تا کنید. مقداری طعمه، مانند کره بادام زمینی، در مرکز کارت قرار دهید تا ماهی نقره‌ای را وسوسه کند تا روی آن بخزد و آن را گیر بیندازید.

6. تله ای زرد برای جذب سوسک خیار 

همانطور که قبلا ذکر کردیم، سوسک‌های خیار رنگ زرد را دوست دارند. برای خلاص شدن از شر این آفات، تله‌های بطری با سوراخ‌های ورودی که به اندازه دقیق سوسک خیار است، درست کنید. به این ترتیب، لازم نیست نگران شکار زنبورها یا سایر حشرات مفید باشید.

می‌توانید از سوراخ‌های کاغذی برای ایجاد سوراخ‌های کوچک استفاده کنید و مواد جذاب یا طعمه‌هایی مانند پوست خیار اضافه کنید تا سوسک‌های خیار را جذب کنید. ممکن است مجبور شوید مدت زیادی منتظر بمانید تا اثرات این تله‌ها را ببینید. قبل از اینکه به سراغ تله دیگری بروید، آنها را حدود یک یا دو هفته زیر نظر بگیرید.

7. تله اسید بوریک برای مورچه های مزاحم

برای از بین بردن مورچه‌ها می‌توانید اسید بوریک را با کمی عسل یا آب قند مخلوط کنید و آن را در ظرفی کم‌عمق در محلی قرار دهید که مورچه‌ها در باغ شما مشکل‌ ساز هستند. این می‌تواند یک راه موثر برای از بین بردن مورچه‌های موجود در اطراف گیاهان شما باشد.

هشدار: اگر حیوانات خانگی یا کودکانی در اطراف خود دارید، نباید از این تله برای آفات مورچه استفاده کنید. اسید بوریک ماده ای سمی می باشد.

8. محافظت از گیاهان در برابر لارو ساقه خوار

لاروهای ساقه خوار، لارو پروانه‌هایی هستند که در طول روز در زیر بستر یا خاک پنهان می‌شوند و در تاریکی بیرون می‌آیند تا از گیاهان تغذیه کنند. یک لارو معمولاً به اولین قسمت گیاهی که با آن برخورد می‌کند یعنی ساقه یا اغلب نهال، حمله می‌کند و در نتیجه آن را قطع می‌کند. از این رو به نام cutworm مشهور است. لاروهای ساقه خوار از جمله آفاتی هستند که کشاورزان باید با آن‌ها مقابله کنیم.

از آنجایی که لاروهای ساقه خوار در طول روز در زمین پنهان می‌شوند، یافتن آنها دشوار است. با این حال، یک تله آسان که می‌توانید بسازید؛ شامل قرار دادن یک تکه لوله مقوایی مانند یک لوله کاغذ توالت در اطراف ساقه است. به سادگی لوله مقوایی را چند سانتی‌متر به زمین فشار دهید و نهال را تا زمانی که کمی بزرگ‌تر شده و کمتر در معرض شکار لاروهای ساقه خوار باشد، محافظت کنید.

9. تله کاغذی برای کرم های ابریشم یا کرم پیله‌ساز

کرم ابریشم، از جمله آفاتی است که روی درختان می‌تواند خساراتی را ایجاد کند. شما می‌توانید به راحتی با بستن تکه‌های مقوا و پلاستیک دور تنه در ارتفاع درخت، تله کرم ابریشم برای درختان خود درست کنید.

همانطور که کرم ابریشم به دنبال مکان‌های مخفی می‌گردد، در داخل تله به دام می‌افتد. می‌توانید با دولا کردن مقوا، این تله‌ها را مفیدتر کنید تا حالت دامنی درست شود تا کرم‌های ابریشم را احاطه کند. این تله‌ها کرم‌ها را نمی‌کشند. باید تله‌ها را خالی کنید و در سطل‌ دارای آب صابون بیندازید تا آنها کشته شوند.

10. تله شپشک آردآلود و حشره پولک‌دار

هم حشرات پولک‌دار و هم شپشک‌های آردآلود، آفات رایجی هستند که هم در گیاهان داخل خانه و هم در گیاهان بیرون خانه یافت می‌شوند. این حشرات کوچک تا متوسط، به دنبال انواع گیاهان آپارتمانی، گیاهان زینتی و سبزیجات خواهند بود.

می‌توانید از نوار چسب دو طرفه، یک تله آفات طبیعی درست کنید و حشرات را در حین حرکت روی گیاهان خود جمع‌آوری کنید، سپس می‌توانید نوار را پس از پر شدن از حشرات دور بیندازید و از شر آنها نیز خلاص شوید.

چرا برای نابودی آفات، از تله استفاده می کنید؟ 

آفات بدترین کابوس باغبان‌ها هستند. آنها می‌توانند به سرعت گیاهان شما را نابود کنند و تمام کار سختی را که برای پرورش گیاهی زیبا برای خود یا دیگران انجام می دهید، از بین ببرند. راه‌های زیادی برای خلاص شدن از شر آفات وجود دارد.

ساختن آنها آسان و سریع است و اغلب هزینه کمتری نسبت به محصولات بازاری و گران دارند. بهترین چیز در مورد این تله‌های دست ساز این است که کاملاً طبیعی هستند. این تله‌ها با موادی ساخته می‌شوند که از قبل در خانه دارید و همچنین می‌توانید در داخل یا خارج از خانه از آنها استفاده کنید.

[product_category cat_id=”57″]

زمین‌های کشاورزی یا باغچه‌هایی با خاک قلیایی بالا ممکن است در کشت گیاهان سالم و سرسبز دچار مشکل شوند. این امر موجب می‌شود که محصول شما کمتر و در آینده باعث نابودی سرمایه شما می‌شود. با روش‌های مناسب می‌توانید PH خاک را در محدوده امن قرار دهید تا گیاهان به خوبی رشد کنند.

خاک‌ها را می‌توان بسته به سطح pH آنها به عنوان اسیدی یا بازی طبقه بندی کرد. خاک‌هایی با pH بالاتر از 7 قلیایی در نظر گرفته می‌شوند و معمولاً از موادی مانند سنگ آهک تشکیل شده‌اند. متأسفانه، اکثر گیاهان نمی توانند pH خاک، بیش از 7.5 را تحمل کنند، زیرا خاک‌های با pH بالا دسترسی به مواد مغذی خاک را کاهش می‌دهند. انواع روش‌های شیمیایی و غیرشیمیایی می‌توانند قلیایی بودن خاک را کاهش دهند.

چگونه قلیایی بودن خاک را کاهش دهیم؟

خاک‌هایی که درصد قلیاییت بالایی دارند (سطح PH آن 8 یا بالاتر باشد) مواد مغذی را که کلید رشد گیاه هستند، ازبین می‌برند (مواد مغذی نمی‌تواند آزاد شوند). این امر می‌تواند منجر به زرد تا سفید شدن برگ‌ها، توقف رشد و یا رشد ضعیف ریشه شود. با کمک عنصر گوگرد و مواد آلی می‌توان قلیایی بودن خاک را کاهش داد. با درست به کاربردن این اصلاح‌کننده‌ها، PH خاک کاهش می‌یابد، مواد مغذی ضروری آزاد می‌شوند و امکان رشد محصولات شما به خوبی فراهم می‌شود.

کشاورزان و باغداران چگونه قلیایی بودن خاک را تشخیص دهند؟

خاک را آزمایش کنید تا سطح قلیایی بودن آن را بفهمید. با بیل یا هر وسیله‌ی دیگر تا عمق 15 سانتیمتری را بکنید و یک نمونه از خاک باغ را بردارید. خاک را در یک کیسه پلاستیکی بریزید و در آن را ببندید. این روند را دو تا چهار بار دیگر در مناطق مختلف در سراسر باغ تکرار کنید. نمونه‌های خاک را برای آزمایش به آزمایشگاه خاک ببرید.

با استفاده از نتایج آزمایش خاک، PH خاک مشخص می‌شود. با توجه به آزمایش سطح pH خاک باغ یا باغچه را متوجه می‌شوید. بسیاری از گیاهان در خاک‌هایی با سطح pH بین 6 تا 7.5 به خوبی رشد می‌کنند.

[products p_ids =”562″]

روش‌های کاهش قلیایی بودن خاک چیست؟

• استفاده از گوگرد
• استفاده از پیت ماس
• اضافه کردن کود اسیدی

چگونگی استفاده از گوگرد برای کاهش میزان قلیایی بودن خاک

گوگرد عنصری است که می‌تواند خاک را از بازی بودن به سمت اسیدی بودن ببرد، زیرا باکتری‌های خاک گوگرد را به اسید سولفوریک تبدیل می‌کنند و pH خاک را کمتر می‌کنند. به ازای هر نیم واحدی که می خواهید pH خاک را کاهش دهید، عنصر گوگرد را به میزان 45 گرم به ازای هر 3.5 متر مربع به خاک لومی اضافه کنید.

به عنوان مثال، برای کاهش PH از 7 به 6.5، 45 گرم در هر 3.5 متر مربع و برای کاهش pH از 7.5 به 6.5، 90 گرم در هر 3.5 متر مربع گوگرد باید در زمین کشاوزی یا باغچه استفاده شود. این میزان را برای خاک‌های شنی به یک سوم کاهش دهید و برای خاک‌های رسی آن را به نصف افزایش دهید.

گوگرد را در بهار در ابتدای فصل رشد باید استفاده کرد. گوگرد را روی سطح خاک پخش کنید و آن را به اندازه 2.5 تا 5 سانتیمتر روی خاک بریزید سپس زمین یا باغچه خود را آبیاری کنید تا گوگرد با خاک مخلوط شود.

هشدار: هنگام استفاده از مواد شیمیایی از لباس‌های محافظ، از جمله دستکش و عینک ایمنی استفاده کنید و از تماس آنها با پوست خودداری کنید.

استفاده از پیت ماس برای کاهش قلیایی بودن خاک

یک لایه 2.5 تا 5 سانتیمتری پیت ماس ​​اسفاگنوم را روی سطح خاک بریزید. پیت ماس ​​را با چنگک به طور مساوی روی خاک پخش کنید و سپس پیت ماس ​​را با بیل روی سطح خاک مخلوط کنید. به طور متوسط، خاک‌هایی که مواد آلی بیشتری دارند، اسیدی‌تر هستند.

سالیانه مجدداً از گوگرد و پیت ماس ​​استفاده کنید. خاک اصلاح شده را هر سال آزمایش کنید تا سطح pH آن را تعیین کنید. پس از رسیدن PH خاک به سطح مورد نظر، استفاده از گوگرد و پیت ماس را متوقف کنید.

اضافه کردن یک کود اسیدی به خاک برای تنظیم PH و کاهش قلیایی بودن خاک

یک کود اسیدی را با خاک مخلوط کنید. به عنوان مثال، هنگام استفاده از کود سولفات آمونیوم 21-0-0، گرانول‌های خشک را هر چهار تا شش هفته به میزان لازم با خاک مخلوط کنید. کودهای اسیدی و سایر محصولاتی که دارای برچسب واکنش اسیدی در خاک هستند ممکن است با استفاده مکرر pH خاک را کاهش دهند.

چگونگی استفاده از گچ کشاورزی برای اصلاح خاک باغات کشاورزی

گچ یا دی هیدرات سولفات کلسیم، در هر دو شکل طبیعی و مصنوعی، برای قرن‌ها به عنوان کود یا اصلاح کننده خاک استفاده می‌شود. گچ چند برابر بیشتر از کربنات کلسیم یا آهک کشاورزی با خاک حل می‌شود، بنابراین با سهولت بیشتری در خاک حرکت می‌کند تا به ریشه‌های عمیق گیاهان زیر خاک برسد. گچ مانند آهک کشاورزی، pH خاک را افزایش نمی‌دهد یا اسیدیته را برطرف نمی‌کند، اما بیش بود منیزیم را که همراه با اسیدیته خاک است، برطرف می‌کند و در عین حال کلسیم و گوگرد مکمل را نیز برای گیاهان تامین می‌کند.

گچ کشاورزی چگونه باعث به حداکثر رساندن اثربخشی مواد مغذی (کودها) در خاک می‌شود؟

برای استفاده از گچ به عنوان اصلاح کننده خاک، آن را به میزان حدود 2 تا 3 کیلوگرم به ازای هر 31 متر مربع سطح خاک با استفاده از پخش کننده کود یا با دستکش بر روی خاک بریزید. آن را در حدود 15 تا 20 سانتیمتر روی سطح خاک بریزید. گچ را با دقت استفاده کنید و توصیه‌های ایمنی را با دقت رعایت کنید.

توجه: قرار گرفتن در معرض گرد و غبار گچ می‌تواند باعث تحریک پوست، چشم و مجاری تنفسی شود، بنابراین از دستکش، عینک ایمنی و ماسک مناسب استفاده کنید تا خطرات ناشی از آن کاهش پیدا کرده و برای شما مشکلی به وجود نیاید.

نحوه افزایش pH خاک آلی برای باغات کشاوزی چگونه است؟

اسیدیته یا قلیائیت خاک که بر حسب pH اندازه گیری می‌شود. اسیدی یا قلیایی بودن خاک بر روی دسترسی به مواد مغذی ضروری برای گیاهان در حال رشد تأثیر می‌گذارد. مقیاس pH از 14 تا 0 متغیر است که 0 اسیدی ترین و 14 قلیایی‌ترین یا بازی ترین حالت است. pH 7.0 خنثی در نظر گرفته می شود و pH آب خالص است. اکثر گیاهان در خاک با pH در محدوده 7.5 تا 6.0 بهترین رشد را دارند. اگر خاک ارگانیک باغ شما بیش از حد اسیدی است، باید اصلاح شود و PH را تا حدی افزایش دهید که گیاهان یا محصولات شما به خوبی بتوانند رشد کنند و شکوفا شوند.

چگونگی تشخیص اسیدی بودن خاک و تعیین PH دقیق آن

نمونه‌هایی از خاک را جمع‌آوری کنید و قبل از افزودن هرگونه مواد اصلاح کننده، آن را آزمایش کنید. شما همچنین می‌توانید از کیت آزمایش خاک استفاده کنید. خاک را در پاییز آزمایش کنید. نتایج آزمایش مشخص می‌کند که آیا pH خاک نیاز به افزایش دارد یا خیر و تا چه میزان باید PH خاک را افزایش دهید.

روش‌های افزایش PH خاک برای باغات کشاورزی

سنگ آهک خرد شده را روی خاک پخش کنید. برای هر نیم نقطه‌ای که می‌خواهید PH خاک را افزایش دهید، سنگ آهک را به میزان 900 گرم در هر 31 متر مربع برای خاک‌های شنی، 1.5 کیلوگرم در هر 31 متر مربع برای خاک‌های لومی و 2.26 کیلوگرم در هر 31 متر مربع برای خاک رس بریزید.

چگونگی استفاده از سنگ آهک برای اصلاح خاک باغات کشاورزی

مواد اصلاح‌کننده را روی خاک بریزید و به خوبی با خاک مخلوط کنید تا یکدست شوند و سپس به خوبی آن را آبیاری کنید.

اندازه گیری مجدد PH در بهار و پاییز

PH خاک را مجدداً در بهار آزمایش کنید تا تغییر pH را بررسی کنید. آزمایش را زمانی انجام دهید که دمای خاک حداقل 4 درجه سانتیگراد باشد. سنگ آهک به آرامی در خاک تجزیه می‌شود، بنابراین اولین نتایج آزمایش ممکن است تغییر کمتری در pH نسبت به آنچه می‌خواهید نشان دهد.

ممکن است 1 تا 2 سال طول بکشد تا سنگ آهک pH را به سطح مورد نظر برساند. به انجام آزمایش‌های خاک در هر پاییز و بهار ادامه دهید تا سطح pH را کنترل کنید. در صورت نیاز، دوباره از سنگ آهک در پاییز استفاده کنید.

چگونه خاک نابارور را حاصلخیز کنیم؟

ممکن است باغ یا حتی باغچه خانه شما در یک منطقه‌ای قرار گرفته باشند که خاک ناباروری دارد و سعی دارید این خاک نامناسب را به یک خاک حاصلخیز تبدیل کنید تا بتوانید در آن کشاورزی کنید. از ویژگی‌های خاک نابارور این است که لایه‌های زیرین خاک فشرده باشد و یا اینکه خاک رس سنگین یا خاک شنی باشد، این عوامل همگی اجازه کاشت محصول جدید را نمی‌دهند.

با این حال، مهم نیست که خاک شما چقدر فقیر است، زمانی که شروع به آماده کردن خاک باغ خود می‌کنید، می‌توانید با صبر و حوصله و با اصلاحات ارگانیک و همچنین تلاش و پشتکار خاکی سالم و حاصلخیز بسازید.

اقدامات لازم کشاورزان برای اصلاح خاک در اوایل پاییز

• هر گونه علف هرز را از بستر باغ بردارید. سپس خاک را با یک چرخاننده یا بیل، تا عمق حداقل 30 سانتیمتر زیر و رو کنید و تا جایی که ممکن است سنگ ها را بردارید.
• 5 سانتیمتر کود یا کمپوست را روی سطح خاک بریزید. کود را با خاک کاملا مخلوط کنید. سنگ‌هایی که از سطح باغ برداشته‌اید را در حاشیه باغ استفاده کنید. بستر باغ را به گونه‌ای آبیاری کنید تا خاک مرطوب شود.
• سطح باغ را با پلاستیک‌های متری شفاف بپوشانید. خورشید خاک را گرم می‌کند و علف‌های هرز را تشویق می‌کند تا جوانه بزند و سپس در زیر پلاستیک می‌میرند.
• بعد از 4 تا 6 هفته پلاستیک را بردارید. بذر گیاه خود را که مناسب منطقه شماست را روی خاک بپاشید و سپس آبیاری کنید. وقتی خاک خشک شد دوباره آنرا آبیاری کنید تا بذرها جوانه بزنند. تا رسیدن فصل بارندگی به میزان لازم آبیاری کنید.

اقدامات لازم کشاورزان برای اصلاح خاک در بهار

•  با استفاده از دستگاه چمن‌زنی بقایای محصول پوششی را از سطح خاک می‌زنیم، سپس آنها را در خاک فرو کنید.
• یک لایه 8 سانتیمتری از کمپوست خوب پوسیده را روی خاک بریزید و با خاک مخلوط کنید.
• اجازه دهید خاک برای چند روز استراحت کند، سپس آن را با کیت آزمایش خاک خانگی آزمایش کنید یا به آزمایشگاه ببرید.
•  با توجه به نتایج آزمایش خاک در صورت نیاز کود یا اصلاح خاک اضافه کنید. به عنوان مثال، اگر در حال کاشت گل‌ها و درختچه‌های اسید دوست هستید، ممکن است خاک برای افزایش اسیدیته به کود حاوی نیتروژن یا گوگرد بالا نیاز داشته باشد.
• یک لایه مالچ درشت به ضخامت 8 تا 10 سانتیمتری روی کل سطح باغ بریزید. مالچ به حفظ سطح رطوبت در خاک کمک می‌کند. علاوه بر این، با تجزیه مالچ، مواد آلی و مواد مغذی را به خاک اضافه می‌کند.
• مالچ‌های قدیمی و هر گونه بقایای گیاهی را در پاییز در خاک بهم بزنید (مراقب باشید به ریشه درختان و درختچه‌های تازه کاشته شده آسیب نرسد). به افزودن کمپوست و سایر مواد افزودنی به خاک هر پاییز و بهار ادامه دهید.

نحوه مالچ کردن خاک رس با سنگ گچ و شن نخودی

خاک رسی به دلیل ماهیت تراکم پذیری که دارد گاهی اوقات به سختی گیاه در آن رشد می‌کند. خاک رس سخت باعث می‌شود که ریشه گیاهان به سختی در خاک فرو رود و رشد کند و دریافت اکسیژن از خاک برای گیاه سخت‌تر است. همچنین مشکلاتی برای زهکشی ایجاد می‌کند زیرا آب نمی‌تواند فرو برود و به سایر نقاط نفوذ کند. افزودن مالچ گچ کشاورزی به حالت‌دهی خاک رس، شل شدن خاک کمک می‌کند و همچنین تراکم پذیری آن را کم می‌کند. شن نخودی یک مالچ دائمی است که در صورت مخلوط شدن با خاک به زهکشی کمک می‌کند.

نکات کاربردی در استفاده از گچ کشاورزی برای باغات دارای خاک رسی

گچ را روی خاک رسی با استفاده از  دستگاه چمن پخش کن، پخش کنید. پس از پخش شدن گچ، خاک را آبیاری کنید. گچ کشاورزی را می‌توان در هر زمان از سال اضافه کرد.

شن نخودی را برای کمک به حفظ رطوبت در خاک در اطراف گیاهان پخش کنید. شن موجود در خاک همچنین به جلوگیری از جویدن ریشه‌های گیاه توسط جوندگان زیرزمینی کمک می‌کند.

سالی یک بار خاک را با گچ مخلوط کنید. پس از سه سال، شروع به تأثیر دائمی بر وضعیت خاک می‌کند. شن نخودی و گچ مواد مغذی به خاک اضافه نمی‌کنند و بر PH تأثیر نمی‌گذارند، بنابراین برای رساندن مواد مغذی به گیاهان از کودها و کمپوست استفاده کنید.

در خاک فقیر (بدون مواد مغذی) چگونه باید چمن کاشت؟

چمنی که به خوبی در حیاط خانه پرورش داده شود حیاط خانه را با صفا می‌کند. متأسفانه، در خاک بدون مواد مغذی، چمن نمی‌تواند به خوبی رشد کند و چمن شما را مانند یک زمین بایر می‌شود. عواملی مانند سطح pH، کمبود مواد مغذی و نوع خاک، می‌تواند ظاهر چمن شما را ناخوشایند کند. با بهبود کیفیت خاک، می‌توانید بذر چمن بکارید و چمنی سرسبز پرورش دهید.

نحوه‌ی تشخیص اینکه آیا خاک مواد مغذی دارد یا نه؟

نمونه‌هایی از خاک را در 10 مکان مختلف باغ با یک بیل جمع آوری کنید. از عمق 15 تا 20 سانتیمتری از سطح خاک نمونه برداری می‌کنیم. نمونه ها را در یک سطل ریخته و با هم مخلوط کنید. 400 گرم از نمونه خاک را در روزنامه مرطوب بپیچید، آن را در یک کیسه پلاستیکی قرار دهید و آن را در یک پاکت به آزمایشگاه آنالیز خاک ارسال کنید.

برای تعیین نوع خاک و سطح pH آن، نتیجه آزمایشگاه را بررسی کنید. خاک شنی به سرعت خشک می‌شود و حاوی مواد مغذی زیادی نیست. خاک رسی متراکم است و زهکشی ضعیفی دارد. خاک لومی به خوبی زهکشی می‌کند، مواد مغذی را حفظ می‌کند و برای رشد چمن بهترین است. سطح pH خاک باید بین 6.0 تا 7.0 باشد.

نحوه کاشت چمن چگونه است؟

یک جفت دستکش کار بپوشید و برای تنظیم سطح pH، آهک یا گوگرد را به دستگاه پخش کننده چمن اضافه کنید. پخش‌کننده چمن‌زار را روی خاک فشار دهید تا آهک یا گوگرد به طور یکنواخت پخش شود. خاک را به آرامی با شلنگ آب مرطوب کنید تا آهک یا گوگرد به خوبی داخل خاک فرو بروند و مخلوط شوند.

یک لایه 5 سانتیمتری از مواد آلی مانند کمپوست یا خاک سطحی با کیفیت بالا را روی خاکی که دارای مواد مغذی نیست بریزید. مواد آلی سطح مواد مغذی خاک را افزایش می‌دهد، زهکشی بهتری را فراهم می‌کند و هوادهی را بهبود می‌بخشد.

هرگونه سنگ یا زباله را از خاک جدا کنید. یک کود اولیه را روی خاک پخش کنید و آن را با چنگک  با خاک مخلوط کنید.

بذر چمن را در دستگاه بذرپاش بریزید. پخش کننده را به طور یکنواخت در سطح خاک فشار دهید تا کل منطقه با بذر چمن پوشانده شود، خاک را مرطوب نگه دارید. پس از کاشت، خاک را دو بار در روز آبیاری کنید. هنگامی که ارتفاع چمن ها 5.5 سانتیمتر رسید آبیاری را یک روز در میان کنید.

توجه: هرگز اجازه ندهید چمن خشک شود، باید آن را مداوم آبیاری کنید.

تفسیر نتایج خاک برای تشخیص اسیدی یا بازی بودن خاک

عوامل زیادی بر pH تأثیر می‌گذارند، از جمله تغییرات فصلی، نوع و ترکیب خاک، فعالیت بیولوژیکی، مواد آلی، نمک خاک و رطوبت خاک همگی بر نتایج شما تأثیر می‌گذارند. یک نمونه خشک شده نتایج متفاوتی نسبت به همان نمونه مرطوب دارد. همانطور که در بالا گفته شد، مقیاس pH از 0.0 تا 14.0 است.

pH کمتر از 7.0 اسیدی‌تر و pH بالاتر از آن قلیایی در نظر گرفته می‌شود. دانشگاه کالیفرنیا توصیه می‌کند که دقت اندازه گیری pH خاک 0.5 واحد pH باشد. به عبارت دیگر، وقتی PH خاک شما 7.5 است، یعنی ممکن است PH بین 7.0 و 8.0 باشد.

نحوه‌ی تشخیص مناسب‌ترین نوع گیاه برای هر خاک چگونه است؟

بهترین سطح pH خاک برای باغ شما بستگی به گیاهانی دارد که می‌خواهید در آن پرورش دهید. برای اینکه گیاهان از مواد مغذی که به طور طبیعی در خاک هستند یا از طریق کودها اضافه می‌شوند، استفاده کنند، مواد مغذی باید محلول باشند. با تغییر pH، واکنش‌هایی رخ می‌دهد که توانایی گیاه را برای جذب برخی مواد مغذی محدود می‌کند.

بسیاری از عناصر مانند آهن و آلومینیوم در خاک‌های اسیدی با pH پایین در دسترس گیاهان قرار می‌گیرند. گیاهانی که به مقادیر بیشتری از این عناصر نیاز دارند در خاک قلیایی رنج می‌برند، اما این گیاهان استثنا هستند. اکثر مواد مغذی در pH تقریباً خنثی خاک به حداکثر میزان دسترسی خود به گیاهان می‌رسند. محدوده PH از 6.5 تا 7.5، PH مناسب خاک برای اکثر گیاهان است.

زندگی با خاک‌های قلیایی در مناطق گرم و خشک

تلاش برای حفظ خاک قلیایی طبیعی در محدوده PH اسیدی یک نبرد بی‌پایان است. معمولا در مناطق خشک، به دلیل آب و هوای گرم و خشک و بارش کم بیشتر خاک‌های قلیایی وجود دارد. در این مناطق به دلیل بارش کم عناصر در خاک از بین نمی‌روند. این فرآیندهای طبیعی دائماً قلیاییت خاک را دوباره پر می‌کنند.

برای گیاهانی که نیاز به خاک اسیدی دارند، ظروف را در نظر بگیرید. برای اکثر گیاهان دیگر، خاک با pH 7.5 ممکن است ایده آل باشد. بسیاری از گیاهان مقاوم به خشکی، گیاهان بومی منطقه خشک و بومی مدیترانه خاک کمی قلیایی را ترجیح می‌دهند. طبق خاک باغ خود گیاهان مورد نظر را در آن بکارید.

به طور کلی چه کارهایی برای افزایش یا کاهش PH خاک باید انجام داد؟

کارهایی باید برای افزایش یا کاهش PH خاک انجام داد عبارتند از:

1. خاک را با استفاده از کیت آزمایش در خانه یا با ارسال نمونه خاک به آزمایشگاه آزمایش کنید تا سطح pH خاک و همچنین غلظت مواد مغذی خاص در خاک مشخص شود.
2. بسته به نتایج آزمایش خاک، آهک را برای بالا بردن pH خاک یا گوگرد برای کاهش آن اضافه کنید. اکثر سبزیجات و بسیاری از گیاهان دیگر با pH خاک بین 6.0 تا 7.0 بهترین رشد را دارند.
3. در پاییز کمپوست، کود دامی یا سایر مواد آلی را به آرامی با خاک مخلوط کنید.
4. بسته به نتایج آزمایش خاک، در صورت نیاز کودهای آلی اضافه کنید. برای کمک به افزایش سطح نیتروژن خاک و برای افزودن پتاسیم بیشتر، غذای خون اضافه کنید. پودر استخوان نیز سطح نیتروژن خاک را افزایش می‌دهد و همچنین فسفر خاک را افزایش می‌دهد.
5. در فصل پاییز یک محصول پوششی مانند چمن چاودار یا باقلا بکارید. گیاهان پوششی از فرسایش خاک در طی بارندگی‌های زمستانی جلوگیری می‌کنند و در بهار به ساخت خاک سطحی کمک می‌کنند.
6. گیاه پوششی را در طول بهار نیز بکارید تا مواد مغذی به خاک سطحی اضافه شود. قبل از اینکه بذر را در فصل بهار بکارید آن را خیس نکنید تا جوانه بزند.
7. برای داشتن خاک مناسب و مغذی، هر پاییز کمپوست بیشتری به خاک اضافه کنید.

نحوه استفاده از سرباره اولیه برای خاک باغات کشاورزی

سربارهای اولیه (CaSiO3) از طریق روش فولادسازی با تهویه باز تولید می‌شوند و برای اصلاح خاک بسیار اسیدی استفاده می‌شود. اثر افزایش pH آن شبیه به سنگ آهک آسیاب شده است. علاوه بر خواص آهکی، سرباره رهش آهسته کلسیم (به شکل سیلیکات کلسیم)، منیزیم و فسفات را فراهم می‌کند، سایر مواد مغذی ضروری را به راحتی در دسترس گیاه قرار می‌دهد (مواد مغذی را در دسترس‌تر می‌کند) و گیاهان را از عناصر بالقوه سمی مانند منگنز و آلومینیوم محافظت می‌کند.

نکته: مقدار توصیه شده پودر سرباره را 2 تا 3 ماه قبل از فصل کاشت با خاک خود مخلوط کنید. اگرچه سرباره PH خاک را سریع‌تر از آهک کشاورزی افزایش می‌دهد، اما هنوز به زمان نیاز دارد تا در خاک اثر کند.

به طور کلی اطلاعاتی که هر کشاورز باید بداند، چیست؟

دانستن PH خاک و نحوه مدیریت آن، کلیدهای موفقیت باغبانی است. pH خاک بر مواد مغذی که سلامت و رشد گیاه را کنترل می کنند، تأثیر می‌گذارد. اگر خاک باغ شما با pH 7.5 آزمایش شده است، دقیقاً بالاتر از نقطه خنثی 7.0 است. قبل از اینکه شروع به تنظیم pH خاک کنید، باید بدانید چه گیاه یا محصولی می‌خواهید در باغ خود بکارید و بسته به آن PH خاک را تنظیم کنید. و اقدامات لازم را انجام دهید.

[product_category cat_id=”6″]

ما هنوز روی زمینی زندگی می کنیم که گیاهان گرما را دوست دارند و در مکان های گرم و آفتابی  به خوبی رشد می کنند، گیاهانی که در هر شرایطی رشد خواهند کرد. آنها گیاهان عالی، کم آب و مقاوم به خشکی هستند.

مناطقی که آب و هوای گرم و خشک دارند دارای تابستان هایی نسبتا گرم تا بسیار گرم با هوای بسیار خشک و بارندگی کم هستند. بیشتر بیابانها دارای آب و هوای گرم و خشک هستند و گیاهان در این آب و هوا برای زنده ماندن با این مناطق سازگار شده اند. تابش آفتاب در این مناطق  شدید است و دوره های طولانی بدون بارندگی دارد.

در صورتی که در موقعیتی قرار ندارید که بتوانید به طور منظم  گیاه را آبیاری کنید، برخی از گیاهان مقاوم به خشکی چند ساله و محکم را به باغ خود اضافه کنید.

 انواع گلهای وحشی، مناسب آب و هوای گرم وخشک

از گلهای وحشی در آب و هوای گرم و خشک می توان  به خشخاش اشاره کرد. خشخاش یک گیاه گلدار علفی شاخه ای است که گلهای نارنجی روشن، تولید می کند. این گیاه دارای ریشه ای قوی است که می تواند به عمق 9 اینچ برسد .این عمق ریشه باعث می شود به محض بارش اولین باران دوباره شروع به رشد کند.

یکی دیگر از گلهای وحشی آب و هوایی گرم و خشک ، برگ لوبیا ، یک گیاه چند ساله که شکوفه های زرد روشن تولید می کند.

نوک لک لکی یک گیاه خزنده است که گلهای اسطوخودوس خوشه ای را تولید می کند.

دیگر گلهای وحشی آب و هوایی گرم و خشک عبارتند از فاسلیا آبی ، چوپاروز ، چلیپایی ، مریم گلی خال دار و شیرخشک خالدار (freckled milkvetch).

[products p_ids =”279,152″]

معرفی انوع کاکتوس ها و ساکولنت ها برای آب و هوای گرمسیری

اگر به ساکولنت ها و کاکتوس ها علاقه دارید (مخصوصاً اگر در آب و هوای گرم و خشک زندگی می کنید) ، خوش شانس هستید! ساکولنت و کاکتوس برای آب و هوای گرم و خشک مناسب هستند و به آب بسیار کمی نیاز دارند. اینجا به معرفی چند نمونه از آنها می پردازیم:

خار تاجدار (Euphorbia Millii)

یک ساکولنت زیبا، بسیار سفت با گلهای کوچک زرق و برق دار در شاخ و برگ هایی با رنگ قرمز، صورتی، زرد کرمی و سبز تیره. رشد این گیاه بسیار آسان است

این گیاه در خشکسالی و حرارت بسیار سخت و مقاوم است. رشد در آفتاب کامل، مناسب برای باغها (از جمله باغهای گرمسیری) و گلدانها.

لیدی دمپایی (Euphorbia tithynis loides)

یک ساکولنت بسیار دوست داشتنی شبیه درختچه است که در صخره ها ، باغهای کاکتوسی ، و همچنین باغهای گرمسیری بسیار زیبا به نظر می رسد و در بین گیاهان گرمسیری مانند زنجبیل در حال رشد عالی به نظر می رسند. تقریباً در تمام طول سال گل می دهد و هرگز ناخوشایند به نظر نمی رسد. آفتاب کامل ، مقاوم در برابر خشکسالی ، مقاوم در برابر گرما. در باغ یا گلدان آنرا پرورش دهید.

ساکولنت هایی مانند Kalanchoe fedtschenkoi ، Aloe vera ، زبان مادر و کاکتوس های مادر شوهر ؛ گیاه شیر آفریقایی (Euphorbia Trigona) را نیز می توانید در مناطق گرمسیری به خوبی پرورش دهید.

کاکتوس بشکه ای (استوانه ای شکل)

کاکتوس بشکه ای یک کاکتوس استوانه ای شکل است که در بیابان های آمریکای شمالی رایج است. این یکی از بزرگترین کاکتوس ها است و وجود خارهای سنگین و منحنی  آنرا از بقیه متمایز می کند. گلهای این گیاه در بالای آن رشد می کند و هیچ گونه فلس یا خار ندارد. میوه حلقه ای (chain-fruit)یا کاکتوس (jumping cholla) یک کاکتوس با شاخه های جدا شده هستند.

گیاه قرن ( ساقه نازک و بلند)

گیاه قرن دارای ساقه های بلند و نازک است که می تواند تا 40 فوت ارتفاع داشته باشد.

کاکتوس جوجه تیغی ( تولید گل سرخ)

کاکتوس جوجه تیغی یک کاکتوس بشکه ای شکل کوچک است که گل سرخ تولید می کند.

انواع دیگر کاکتوس ها و ساکولنت ها عبارتند از یوکای موهاو ، کاکتوس دم سگ آبی، دیتیل یوکا و یوکا درخت خیس.

چمن و درختچه های مناسب مناطق گرم و خشک

• گوزن وحشی یک گیاه آب و هوایی گرم و خشک چند ساله و انگلی است. گوزن وحشی برای بقا، خود را به سایر گیاهان متصل می کند. این گیاه از نظر جنسی و رویشی تکثیر می شود.

• بوته کرئوزوت یک درختچه متوسط ​​همیشه سبز است که دارای ساقه های انعطاف پذیر زیادی است که از قاعده خود زاویه دار هستند. این گیاه دارای برگهای مومی ، رزینی و رنگ سبز زرد تیز است که برای دفع حرارت و حفظ آب سازگار شده است.

از دیگر گیاهان این دسته می توان به گزنه گزنده و علف هرز اشاره کرد.

درختان مقاوم و سرسخت که در مناطق گرم و خشک رشد می کنند

درختان زیادی می توان در این مناطق پرورش داد که ما به شرح چند مورد مهم و کاربردی میپردازیم:

درخت فیل

درخت فیل گونه ای کمیاب از درختان کوچک ، معطر ، دارای تنه ها و شاخه های کوتاه و مخروطی است.

درخت پالو ورد

نوع دیگری از درختان که در آب و هوای گرم و خشک رشد می کنند درخت پالو ورد است. این یک درخت خاردار ، سبز و برگریز است که عموما بین 6 تا 12 متر ارتفاع دارد.

درخت جوشوا

درخت جوشوا یک درخت آب و هوایی گرم و خشک است که دارای شکوفه های زرد سبز است.

درختان نخل سخت

نخل ها جزء اصلی باغ های گرم و خشک هستند. در زیر نمونه هایی از برخی از نخل ها ذکر شده است که بسیار ، در برابر آفتاب ، خشکسالی و گرما مقاوم هستند. آنها به آسانی رشدمی کنند. این نخل ها چیز زیادی نمی خواهند. آنها برای آفتاب کامل تا سایه مناسب هستند. مقاوم در برابر خشکسالی و مقاوم در برابر حرارت هستند.  این درختان در باغ های گرمسیری به خوبی رشد می کنند:

اسکندر نخل (Archontophoenix alexandrae) ؛ لیدی پالم (Rhapis excelsico) ، چینی فن پال ، (Livistona Chinensis) ؛ نخل رژ لب (Crtostachys venda) یا نخل موم قرمز مهر و موم ؛ نخل تاج صورتی (Dypsis gracilis/تاج صورتی) ، نخل کلبه گریه کننده (Livistona decipiens) ؛ Bugalow Palms ، Fan Palm (Licuala ramsayi) Frangipani (Plumeria rubra) کوتوله همیشه سبز Frangipanis.

انواع گیاه زنجبیل سخت و هلیوسیانا برای مناطق گرم و خشک

• زنجبیل صدف راست (Alpina Zerumbet)  یک زنجبیل زیبا با گلهای سفید و صورتی بزرگ و شاخ و برگهای گرمسیری سرسبز است. در سایه کامل تا سایه ملایم می توانید آنرا بکارید. نسبتاً به خشکسالی مقاوم است. مقاوم در برابر حرارت با آب کافی.

• پنجه خرچنگ (Heliconia rostata) یک هلیکونای مرتفع است.

• زنجبیل مارپیچی (Costus pictus) این یک زنجبیل عالی برای رشد است. همیشه با شاخ و برگ سبز سرسبز و گلهای کوچک زرق و برق دار قابل خوردن شگفت انگیز به نظر می رسد. بسیار مقاوم در برابر خشکسالی ، مقاوم در برابر حرارت و مناسب برای آفتاب کامل تا سایه جزئی. این یک گیاه گرمسیری خوب برای ایجاد سایه برای سایر گیاهان گرمسیری است.

گیاه هلیکونیا توت فرنگی و کرم

این هلیکونی کوچک زیبا برای باغ های گرمسیری است. برای آفتاب کامل تا سایه مناسب است ، گرما را تحمل می کند (با آبیاری معمولی  عالی به نظر می رسد). گلدهی خیره کننده دارد و در  هر باغی را که کاشته شود برق میزند و باغ را روشن می کند.

گیاهان زینتی ، شاخ و برگ و گیاهان سخت

پرنده بهشت ​​(Strelitzia reginae) یک گیاه عجیب و غریب خارق العاده با گلهای نارنجی شگفت انگیز و شاخ و برگ سبز است. در زیر آفتاب کامل تا سایه رشد می کند. یک گیاه گرمسیری مقاوم در برابر خشکسالی ست و به خوبی با گرما مقابله می کند.

گیاه  گرمسیری پرنده غول پیکر بهشت ​​(Strelitzia Nicolai) با گلهای بزرگ ، زیبا با شاخ و برگ هایی که  بسیار سریع رشد می کنند. در  آفتاب کامل باید کاشته شود و بسیار مقاوم در برابر خشکسالی ست.

Alpina mutica (پوسته کوچک/زنجبیل هل کاذب) یک گیاه شاخ و برگی است.

گیاه کانوا اندیکا برای مناطق گرم و خشک

Anu Canua  

یک گیاه کاملا خیره کننده و یک اثر هنری است. و یک گیاه  فوق العاده برای باغ شما است. Canua indica  یکی از سخت ترین کانوای های موجود است و برای موقعیت کامل آفتاب تا سایه مناسب است. بسیار مقاوم در برابر حرارت و با آبیاری معمولی کاملا سازگار است ، اما در برابر خشکسالی نیز بسیار مقاوم است.

Perennial Basic (Ocimun sp)

یک گیاه زیبا برای زنبور هاست .این گیاه خوراکی خیلی مقاوم است. ریحان چند ساله یک گیاه عالی برای جذب زنبورها است. در طول روز ، با زنبورها پوشانده شده است.  صدای “وزوز” زنبور در اطراف این گیاه به خوبی شنیده میشود. این گیاه بوی بهشت می دهد.

Petunia Bush (Iponoea carnea)

بوته پتونا یک گیاه زیبا است که می توان آن را در هر ارتفاعی نگهداری کرد. گلها آن بسیار خیره کننده و رنگ آنها صورتی کم رنگ یا سفید هستند. برگها بزرگ و ظاهری شاداب دارند. گیاهی عالی برای باغ های گرمسیری. مقاوم در برابر خشکسالی و حرارت و به آفتاب کامل احتیاج دارند.

پوشش های زمینی گرمسیری سخت

ستاره یاسمن (Trachelospermum tricolor)

یک پوشش شگفت انگیز رنگارنگ برای زمین! بسیار مقاوم در برابر خشکسالی، در سایه کامل یا سایه ملایم بکارید. مناسب برای آب و هوا های گرم.

یاقوت کبود آبی (Evolvulus Pilosus)

پوشش  مورد علاقه زمین. این گیاه در مدت زمان کوتاهی به خوبی زمین باغ  مناطق گرمسیری را پوشش می دهد. بسیار مقاوم( مقاوم در برابر خشکسالی و مقاوم در برابر حرارت است).

این گیاه به آفتاب کامل تا کمی ابری نیاز دارد.

همچنین در آویزان کردن به سبدها و گلدان ها عالی به نظر می رسد.

Stripey mondo Grass- (Ophiopogon intermedians)

یک پوشش عالی زمینی با شاخ و برگ های بسیار متنوع با رنگ های سفید و سبز تسمه مانند.

موسی در گهواره (Rhoeo spathacea)

این گیاه پوشش فوق العاده ای برای افزودن رنگ در طول سال به باغ خودتان است، با شاخ و برگ سبز و بنفش. مناسب برای آفتاب کامل .

به گرما و خشکسالی مقاوم است.

[product_category cat_id=”5″]