نتایج جستجو برای “هرس تابستانه”

درخت سیب، یکی از محبوب‌ترین درختان میوه در سراسر جهان است. اما مانند هر موجود زنده‌ای، برای رشد و ثمردهی مطلوب به مراقبت و توجه نیاز دارد. هرس درخت سیب، به عنوان یکی از مهم‌ترین اقدامات باغبانی، نقشی اساسی در سلامتی، باردهی، فرم‌دهی بهتر و افزایش دریافت نور خورشید ایفا می‌کند در نتیجه درختان بهتر رشد می‌کنند و محصول باکیفیت‌تری می‌دهند.

هرس درخت سیب اگر در وقت و زمان مناسب به صورت اصولی و منظم انجام شود، در افزایش میوه‌دهی از باغ تأثیر بسزایی خواهد داشت. در این مقاله، با همراهی شما، به نحوه هرس درخت سیب می‌پردازیم، تا با ارائه نکات عملی، هرس صحیح و اصولی را انجام دهید که باعث باردهی و شادابی درختتان شود.

اهمیت هرس درخت سیب

برای سلامتی و زیبا به نظر رسیدن، درختان سیب باید به طور دوره‌ای هرس شوند. هرس منظم درخت سیب فوایدی دارد که عبارتند از:

• کمبود نورخورشید در اثر تعداد زیاد شاخه‌های داخلی و پایینی، باعث کاهش گلدهی و ضعیف‌شدن شاخه‌ها می‌شود، که هرس این کمبود نور را جبران می‌کند.
• باعث تحریک رشد قوی‌تر و بهتر جوانه‌های باقی مانده می‌شود.
• هرس گردش هوا را بهبود می‌بخشد که مشکلات آفات و بیماری‌های سیب را کاهش می‌دهد.
• شاخه‌های خشک و در حال مرگ، پناهگاه آفات هستند، که باید حذف یا سوزانده شوند.
• درخت را در ارتفاع قابل کنترل نگه می‌دارد تا در زمان چیدن میوه، دسترسی آسان‌تر باشد.
• سایبان را باز می‌کند و میوه‌های بزرگ‌تر و سالم‌تر تولید می‌کند.
• علاوه بر دلایل گفته شده، درخت سیب باید هرس شود تا شکل و ساختاری قوی داشته باشد.

برای اینکه بدانید درخت سیب را چه زمانی هرس کنید و همچنین چه روش‌هایی برای هرس درخت سیب وجود دارد، ادامه مقاله را مطالعه فرمایید.

زمان هرس درخت سیب

آب و هوای منطقه می‌تواند بر زمان بهینه هرس درخت سیب تأثیر بگذارد. برای انواع درختان دیگر در آب و هوای نیمه‌گرمسیری، هرس را می‌توان عملاً در تمام طول سال انجام داد. اما با این وجود، درخت سیب را معمولاً در دو زمان زمستان و تابستان هرس می‌کنند. در ادامه، هرس درخت سیب در این دو فصل را بررسی می‌کنیم.

هرس زمستانه

بهترین زمان سال برای هرس درخت سیب اواخر زمستان یا اوایل بهار است، قبل از شروع رشد فعال، زمانی که درخت هنوز خواب است.

چرا هرس درخت سیب در بهار یا اواخر زمستان ایده‌آل است؟

به دلیل اینکه زخم‌های حاصل از هرس، قبل از بیرون آمدن حشرات در بهار فرصت خشک‌شدن داشته باشند همچنین شاخه‌ها راحت‌تر دیده و هرس می‌شوند در نتیجه فصل بهار و اواخر زمستان بهترین زمان هرس می‌باشد.

هرس درختان در زمستان، مقاومت زمستانی را تا حد کمی کاهش می‌دهد و درخت را به مدت دو تا سه هفته پس از کاشت در معرض آسیب زمستانی ناشی از دماهای بسیار پایین قرار می‌دهد. وقتی‌که دما در محدوده دو تا سه هفته‌ای کاهش می‌یابد از هرس درخت سیب خودداری کنید.

هرس تابستانه

تابستان بهترین فصل برای اصلاح درخت سیب نیست. هرس تابستانه درختان را می‌توان در اواخر تیر یا مرداد انجام داد، اما مراقب باشید که از هرس سنگین خودداری کنید، زیرا باعث ضعیف شدن درخت می‌شود.

بهترین روش‌های هرس درخت سیب کدام هستند؟

عموماً دو نوع هرس برای درخت سیب صورت می‌گیرد که شامل هرس فرم‌دهی و هرس باردهی می‌باشد. هر دو نوع هرس در ادامه به طور کامل شرح داده شده است.

هرس فرم‌دهی درخت سیب

درختان سیب زمانی مولد و قوی هستند که هرس شوند و به فرم هرمی تربیت شوند. این فرم هرس دارای یک شاخه به صورت رهبر مرکزی است که همه شاخه‌های جانبی از آن سرچشمه می‌گیرند. این نوع هرس به صورت زیر انجام می‌شود.

• شاخه مرکزی را باید تقریباً 70 تا 75 سانتی‌متر بالاتر از بقیه شاخه‌های اطراف خود هدایت کنید.
• بالاترین جوانه باقیمانده روی شاخه مرکزی، یک شاخه مرکزی جدید قوی ایجاد می‌کند و هیچ شاخه دیگری نباید بلندتر از آن باشد.
• شاخه‌های جانبی باید از شاخه‌های رشد یافته از رهبر مرکزی انتخاب شوند. این‌ شاخه‌ها باید به صورت عمودی حدود 10 تا 15 سانتی‌متر از هم فاصله داشته باشند.
• شاخه‌های جانبی باید رشدی بیشتر افقی داشته باشند، همچنین در جهت‌های مختلف از تنه قرار بگیرند.
• هر شاخه جانبی بدون انشعاب را باید هرس کنید تا جوانه ایده‌آل بعدی انتخاب شود و شاخه‌های جانبی را تشویق کند.

هرس باردهی درخت سیب

دو نوع اصلی هرس باردهی درخت سیب تنک کردن شاخه‌ها و هرس جوانه انتهایی (سربرداری) هستند. تفاوت در این است که چه مقدار از شاخه هرس می‌شود و چگونه بر تعداد کلی شاخه‌های درخت سیب تأثیر می‌گذارد.

تنک کردن شاخه‌ها، تعداد کلی شاخه‌های درخت را کاهش می‌دهد، در حالی که سربرداری با تشویق رشد شاخه‌های جدید، تعداد آن‌ها را افزایش می‌دهد.

تنک کردن شاخه‌ها

تنک کردن شاخه‌ به قطع کل شاخه گفته می‌شود. تنک کردن تأثیر کمی بر ظاهر درخت دارد. برای از بین بردن شاخه‌های خشک یا کوتاه کردن شاخه‌های اضافی عالی است، همچنین رشد جوانه‌های گل را افزایش می‌دهد.

هرس جوانه انتهایی (سربرداری)

هرس سربرداری به کوتاه کردن سرشاخه‌ها گفته می‌شود که فقط بخشی از شاخه حذف می‌شود. هرس سربرداری جهت رشد شاخه و ظاهر درخت را تغییر می‌دهد.

این هرس همچنین جوانه‌ها و شاخه‌های نزدیک به هرس را تقویت می‌کند. هرس سربرداری جوانه انتهایی را در انتهای شاخه برمی‌دارد، سپس چندین شاخه در زیر برش رشد می‌کنند و یک سایبان متراکم‌تر ایجاد می‌کنند.

هرس باردهی درخت سیب چگونه انجام می‌شود؟

هرس باردهی درخت سیب را می‌توان در 6 مرحله انجام داد:

• درخت سیب را هرس کنید، زیرا شاخه‌ها را تشویق می‌کند تا کوتاه‌تر و ضخیم‌تر شوند همچنین باعث رشد کمتر در تاج درخت می‌شود. درنتیجه از ادامه رشد شاخه‌های درخت سیب به سمت بالا و بیرون جلوگیری می‌کند. به یاد داشته باشید که بالاتر از نقطه‌ای که جوانه‌ها در حال رشد هستند یعنی به سمت بیرون از درخت هرس را انجام دهید.
• ابتدا شاخه‌های خشک، آسیب دیده یا بیمار را جدا کنید. اگر کل شاخه خشک است، شاخه را تنک کنید. اگر نوک آن خشک است، با سربرداری شاخه خشک را جدا کنید.
• مکنده‌ها یا پاجوش‌هایی که از پایه تنه ایجاد می‌شوند را هرس کنید.
• شاخه‌های داخلی و پایینی درخت نیاز به دسترسی به نور خورشید دارند، در نتیجه می‌توانید سایبان درخت را از وسط باز کنید.
• شاخه‌های خیلی نزدیک به هم یا شاخه‌های اضافی که به مرکز درخت رشد می‌کنند را تنک کنید.
• 20-30 درصد از رشد فعال سال گذشته را با استفاده از تنک هرس کنید. شاخه‌ها را تا حدود یک چهارم اینچ بالای یک جوانه رو به بیرون هرس کنید تا از رشد شاخه‌های جدید در مرکز درخت جلوگیری کنید.

علاوه بر هرس فرم‌دهی و باردهی، درختان سیب به صورت شلاق، خارج از فصل و اسپور هم هرس می‌شوند که در ادامه مقاله آ‌ن‌ها ذکر شده‌اند.

هرس شلاق درخت سیب

شلاق به درختان بدون شاخه گفته می‌شود. اگر می‌خواهید کنترل بیشتری روی شاخه‌هایی که اجازه رشد دارند، داشته باشید، درخت‌های سیب بدون شاخه ایده‌آل هستند. در زمان کاشت تا 70 تا 90 سانتی‌متر بالاتر از سطح زمین هرس کنید. بعد از اینکه شاخه‌های جدید 7 تا 12 سانتی‌متر رشد کردند، شاخه‌ای را انتخاب کنید تا رهبر شود و بقیه به شاخه‌های جانبی درخت تبدیل شوند.

هرس خارج از فصل درخت سیب

گاهی حتی زمانی که فصل ایده‌آل نیست، هرس درخت سیب باید انجام شود. اگر شاخه‌ای در اثر باد یا بار سنگین میوه شکسته شود، هرس اضطراری ضروری است. به دلیل آسیب به درخت و شکستن شاخه‌ها هرس را انجام دهید.

صبر کردن تا زمان خواب برای هرس شاخه‌های آسیب‌دیده، خشک، بیمار و پاجوش‌ها (مکنده‌ها) برای درخت سیب سودی ندارد. مکنده‌های درخت که به سرعت رشد می‌کنند باید به محض دیدن آن‌ها کاملاً حذف شوند.

هرس اسپور (شاخه‌های خاردار) درخت سیب

شما نباید یک درخت سیب اسپوردار را که مقاوم‌تر از سایر درختان سیب است را به همان شدت هرس کنید. درختان اسپوردار به جای شاخه‌های بلند، خارهای کوچک زیادی ایجاد می‌کنند، بنابراین تعداد کمی از آن‌ها باید حذف شوند. از سوی دیگر، گاهی اوقات اسپورهای زیادی در امتداد یک شاخه رشد می‌کنند در نتیجه لازم است که برای تشویق میوه‌های بزرگ‌تر و بهتر، آن‌ها را تنک کنید.

شما به طور کلی نحوه هرس کردن درخت سیب را یاد گرفتید. برای آشنایی در مورد هرس درختان سیب دوساله و سه‌ساله همچنین درختان مسن به خواندن مقاله ادامه دهید.

شاید برایتان خواندن مقاله هرس درخت به جالب باشد.

هرس درخت سیب دوساله و سه‌ساله به چه صورت است؟

برای هرس درخت سیب دوساله و سه‌ساله مراحل زیر را دنبال کنید.

• قوی‌ترین شاخه عمودی به رهبر مرکزی درخت تبدیل می‌شود. با انتخاب 4 تا 5 شاخه به طور مساوی در اطراف درخت، شاخه‌های جانبی را ایجاد کنید.
• شاخه‌های جانبی را به صورت عمودی به سمت بالای تنه قرار دهید. این اولین ردیف شما از شاخه‌های جانبی دائمی است. شاخه مرکزی را به عقب برگردانید که 15 تا 25 سانتی‌متر بالاتر از طبقه اول قرار گیرد.
• گاهی اوقات درخت در طول سال اول آن‌طور که باید رشد نمی‌کند. اگر این اتفاق افتاد، درخت را به صورت شلاق هرس کنید. در این روش میوه‌دهی یکسال به تعویق می‌افتد اما درخت قابل کنترل‌تری خواهید داشت.
• در سال سوم، شاخه‌ها درست زیر سربرداری رهبر سال قبل، جوانه می‌زنند. دسته دوم شاخه‌های جانبی را که حدود 70 تا 90 سانتی‌متر بالاتر از شاخه‌های طبقه اول قرار دارند را نگه‌دارید.
• شاخه‌های شکسته شده را باید حذف کنید.
• شاخه رهبر مرکزی در صورتی که بیش از 70 سانتی‌متر رشد کند باید سربرداری شود.

هرس درختان مسن سیب چگونه صورت می‌گیرد؟

کل تولید درخت از شاخه‌های جانبی دائمی که انتخاب کرده‌اید، حاصل می‌شود. درختان مسن را باید به صورت شدید هرس کنید ولی از آنجایی که هرس سنگین، باردهی را به تأخیر می‌اندازد، باید در طول چندین سال انجام شود.

• همیشه شاخه رهبر مرکزی را به عنوان بالاترین نقطه روی درخت حفظ کنید. شاخه‌های جانبی اولیه و ثانویه باید در زیر شاخه مرکزی نگه‌داشته شوند.
• هنگامی که دو شاخه، تقریباً به موازات یکدیگر به شکل V، بسیار باریک رشد می‌کنند، یکی را بردارید.
• شاخه‌های جانبی را که یک V گسترده ایجاد می‌کنند نیز نامطلوب هستند، یکی از این شاخه‌ها را قطع کنید.
• اگر دو شاخه به موازات یکدیگر رشد کنند، یکی باید حذف شود.
• وزن میوه ممکن است شاخه‌ها را به سمت پایین خم کند. اگر یک شاخه به سمت افقی خم شود، ضعیف شده و رشد کمی خواهد داشت.

درختان بلند و مسن سیب، نیاز به قطع شاخه‌های بزرگ و بازسازی شدید در یک دوره 2 تا 3 ساله دارند. هرس شدید منجر به رشد بسیاری از جوانه‌های قوی در پایین درخت می‌شود.

برای هرس مؤثر درخت سیب به چه نکاتی توجه داشته باشیم؟

برای اینکه هرس درخت سیب را به صورت مؤثر و درست انجام دهید، این 6 نکته را در نظر داشته باشید:

• از هرس بیش از حد خودداری کنید. اگر درختی چند سال را بدون هرس سپری کرده است، هرس را در طی چندین سال انجام دهید تا استرسی که به درخت وارد می‌شود، محدود شود.
• درختان با باردهی کمتر را می‌توانید با شدت بیشتری هرس کنید تا سریع‌تر بازگردند.
• اگر دو شاخه نزدیک به هم دارید، شاخه‌هایی که جوانه‌های کمتری دارند یا هر کدام که عموماً بی‌ثمر هستند را هرس کنید. همیشه شاخه سالم‌تر و پربارتر از این دو را حفظ کنید.
• شاخه‌ها را بر اساس زاویه‌ای که در آن رشد می‌کنند برای هرس انتخاب کنید. شاخه‌هایی که مستقیماً به سمت بالا رشد می‌کنند و روی شاخه‌های پایینی سایه می اندازند یا شاخه‌هایی که به سمت پایین رشد می‌کنند و ضعیف بدون میوه هستند را قطع کنید.
• از هرس درختان سیب تازه کاشته شده و جوان (بعد از هرس اولیه برای تربیت شکل) خودداری کنید تا اینکه پس از دو فصل اول، درخت میوه دهد. هرس در این درختان به جای میوه، شاخه‌های برگدار را تشویق می‌کند، بنابراین تولید میوه در درختان سیب جوان را به تأخیر می‌اندازد.
• پس از اتمام هرس، شاخه‌های افتاده را جمع کنید تا از هر گونه آلودگی در اثر بیماری یا آفات درخت جلوگیری کنید.
• در پایان هرس محل زخم را با چسب باغبانی یا رنگ محافظ باغبانی (تیمار) بپوشانید.

ابزارهای مورد نیاز هرس درخت سیب

شاخه‌های یک درخت سیب بالغ اندازه‌های مختلفی را دارند، بنابراین برای انجام کارآمد هرس به چند ابزار مختلف نیاز دارید:

قیچی‌های هرس: قیچی دستی برای شاخه‌های کوچک و سهل الوصول به کار می‌رود. قیچی‌ شاخه‌زن شاخه‌های کوچک تا متوسط را می‌برند. دسته‌های بلند این قیچی به شما امکان می‌دهد که شاخه‌های بالاتر را هرس کنید. به علاوه آن‌ها قدرت برش بیشتری را برای شاخه‌های ضخیم‌تر فراهم می‌کنند.

اره‌های هرس: استفاده از اره‌ برای شاخه‌های بزرگ‌تر ضروری است. از اره دستی برای شاخه‌هایی با قطر حدود 4 سانتی‌متر و بیشتر استفاده می‌شود. اره برقی را برای هرس شاخه‌های خیلی بزرگ و مسن به کار می‌برند.

هنگام هرس درخت سیب یا هر نوع درخت دیگری مهم است که ابزار خود را تیز و تمیز نگه‌دارید. ابزارهای تیز باعث می‌شوند که شاخه‌ها سریع‌تر بریده شوند، بدون اینکه لبه‌ای ناهموار در محل برش باقی بماند. حال برای اینکه بدانید چگونه ابزارهای هرس خود را تمیز نگه‌دارید مطلب ذیل را بخوانید.

چگونه ابزارهای هرس را تمیز کنیم؟

قبل از شروع هرس، سطوح برش هرس و قیچی را به الکل ایزوپروپیل آغشته کنید و اجازه دهید در هوا خشک شوند. یک پارچه تمیز را با الکل ایزوپروپیل مرطوب کنید و تیغه اره خود را با دقت ضدعفونی کنید. این امر از انتقال و آلودگی متقابل هرگونه مشکل قارچی یا بیماری که ممکن است از سایر درختان برداشته شده باشد، جلوگیری می‌کند.

پس از اتمام هرس، خاک اره و شیره درخت را با یک پارچه پاک کنید. مقدار کمی روغن را روی قطعات متحرک بریزید تا روغن کاری شده و زنگ نزنند.

سوالات متداول باغداران در مورد هرس درخت سیب

با شاخه‌های بیمار و آفت‌زده درخت سیب چه کنیم؟

همیشه وقتی درخت سیب خود را هرس کردید، شاخه‌ها و برگ‌های دور ریخته شده را بسوزانید. اگر نمی‌توانید آن‌ها را بسوزانید، آن‌ها را از باغ خود خارج کنید.

آیا هرس درخت سیب شبیه به هرس درختان میوه دیگر است؟

در مورد این موضوع، نظرات مختلفی وجود دارد. هرس درختان میوه مانند درختان هلو و شلیل فقط با رشد فصل قبل میوه می‌دهند، بنابراین نیاز به هرس زیادی دارند. درختان سیب و گلابی روی شاخه‌های با عمر طولانی به نام اسپورهای بارده میوه می‌دهند، بنابراین به هرس کمتری نیاز دارند. سایر درختان میوه در بین این دو حد قرار می‌گیرند.

چقدر از درخت سیب را باید هرس کنیم؟

نباید بیش از 20 تا 30 درصد از درخت سیب را در سال هرس کنید. همچنین از قطع کامل شاخه بالایی درخت سیب خودداری کنید، زیرا می‌تواند به درخت آسیب دائمی برساند.

آیا درختان سیب هر سال باید هرس شوند؟

بله، هر سال باید درختان سیب را هرس کنید، چون‌که به درختان کمک می‌کند زمستان را راحت‌تر پشت سر بگذارند در نتیجه رشد و قدرت جوانه‌ها را برای فصل بهار تحریک می‌کند.

سخن آخر

هرس درخت سیب، هنری ظریف و کلیدی در باغبانی است که با ظرافت و دقت انجام می‌شود. هرس درخت سیب در زمستان به باغدار کمک می‌کند تا درخت سیب خود را به سوی سلامتی، باردهی و زیبایی هدایت کند در نتیجه درخت سیب به درختی باشکوه در بهار تبدیل خواهد شد. با هرس اصولی و منظم، می‌توان درخت سیب را به یک سرمایه‌گذاری ارزشمند تبدیل کند. امیدواریم با این مقاله به شما در درک بهتر هرس درخت سیب و انجام هرس اصولی و صحیح کمک کرده باشیم. سپاس از همراهی شما

[product_category category = “167” products limit=”12″ columns=”6″ orderby = “date” order = “ASC operator” = “IN”]

درخت بادام درختی بسیار مقاوم است. اگر به خوبی به آن رسیدگی شود، می‌تواند محصول بسیار خوبی برای کشاورز داشته باشد. هرس درخت بادام یکی از مهم‌ترین مراحل نگهداری آن است. هرس، علاوه بر شکل و ابعاد مناسب درخت، باعث بهبود جذب نور خورشید توسط شاخ و برگ‌ها و همچنین افزایش میزان باردهی درختان می‌شود.

اگر درخت در زمان مناسب هرس شود، به علت حذف شاخه‌های اضافی و امکان تقسیم شدن مواد غذایی به شاخه‌های دیگر، محصول آن افزایش می‌یابد. با روش‌های صحیح هرس و تربیت درخت بادام می‌توان تا حدودی ارتفاع درخت را کنترل کرد. به این ترتیب هرس درخت بادام باید با دقت و به صورت اصولی انجام شود، تا موجب حذف شاخه‌های بارده درخت نگردد. در ادامه با مراحل و روش‌های هرس درخت بادام آشنا می‌شویم.

اصول و قواعد هرس درخت بادام

برای هرس درخت بادام اصول و قواعدی وجود دارد، که باغدار یا شخص هرس کننده باید با توجه به آن‌ها و داشتن آگاهی و اطلاع کافی از اعضای بارده درخت و همچنین عادات باردهی آن، نسبت به هرس درخت اقدام نماید. این اصول عبارتند از:

• هوا و نور کافی باعث افزایش فتوسنتز و تولید کربوهیدرات بیشتر در برگ‌های تغذیه کننده شاخه‌های بارده شده و در نتیجه باردهی آن‌ها را افزایش می‌دهد.
• قسمت‌های فوقانی یک شاخه بهتر از قسمت‌های تحتانی آن تغذیه می‌شوند.
• از نظر رشد و نمو بین اعضای رویشی و زایشی درخت رقابت وجود دارد.
• قسمت‌های مختلف یک شاخه با یکدیگر همبستگی دارند.
• در شاخه‌هایی که به روش افقی رشد می‌نمایند شیره پرورده کندتر حرکت کرده و جوانه‌های روی این شاخه بهتر تغذیه می‌شوند. در نتیجه اعضای بارده بیشتری روی این گونه شاخه‌ها تشکیل می‌شوند.
• جوانه‌های واقع شده روی قسمت‌هایی از شاخه که جریان شیره خام بیشتر است، به صورت شاخه‌های تکامل نیافته رشد کرده و تولید چوب می‌نمایند.
• جوانه‌هایی که از شیره خام کمتری تغذیه شده ولی در عوض به حد کافی شیره پرورده دریافت نمایند، به آسانی به گل تبدیل می‌شوند.
• اعضای بارده سالم باید حفظ و نگه‌داری شوند و اعضای غیرضروری حذف شوند.
• اعضای بارده ضعیف باید تقویت و مراقبت شوند.
• هرس کننده باید از سیستم باردهی هر نوع درخت میوه و نحوه تشکیل و تکامل اعضای بارده آن مطلع باشد.

انواع هرس درخت بادام

معمولاً درخت بادام بر اساس اینکه چه زمانی، به چه منظوری و کدام قسمت درخت هرس می‌شود، به سه نوع، هرس بر اساس زمان، هرس به منظور تربیت و فرم درخت و هرس باردهی تقسیم می‌شود. برای اطلاعات بیشتر در مورد این نوع هرس‌ها با ما همراه باشید.

هرس بر اساس زمان آن

درختان بادام را در دو زمان زمستان که دوره خواب درخت است و تابستان که دوره رشد فعال درخت است، می‌توان هرس نمود. اما زمان معمول و مهم آن در زمستان است.

هرس سبز یا هرس تابستانه

هرس سبز درخت بادام در دوره رشد فعال درخت در طول فصل بهار و تابستان انجام می‌شود. اگرچه هرس سبز در درختان بادام چندان رایج نیست، ولی در طول فصل بهار و تابستان می‌توان شاخه‌های اضافی یا شاخه‌هایی که مانع از نفوذ نور به تاج درخت می‌شوند را هرس کنید. همچنین پاجوش‌ها را به منظور جلوگیری از هدر رفتن انرژی درخت در این زمان حذف نمایید.

تنک کردن میوه‌های اضافی، حذف شاخ و برگ درخت برای مقابله با خشکی و کم آبی، هرس ریشه و هرس پوست که برای وادار کردن درخت به باردهی انجام می‌گیرند نیز جزو هرس سبز می‌باشند، که در صورت لزوم باید در زمان مناسب خود انجام شوند.

هرس زمستانه یا هرس سیاه

هرس درختان در زمستان معمولاً در طول دوره خواب فیزیولوژیکی انجام می‌گیرد، زیرا در این مدت درخت در حالت خواب بوده و شیره نباتی در آوندها جریان ندارد، بنابراین از محل هرس، شیره خارج نمی‌شود.

هرس درخت بادام در زمستان چه اهمیتی دارد؟

هرس درخت بادام در فصل زمستان مفید بوده و حائز اهمیت فراوانی است که در زیر به آن‌ها اشاره شده است.

• در زمستان به دلیل اینکه برگ روی درخت وجود ندارد، به خوبی می‌توانید شاخه‌های مناسب را از نظر جهت و زاویه مناسب انتخاب کنید.
• شاخه‌های بدون بار، مریض یا شاخه‌هایی که محل استقرار خوبی ندارند در این زمان به وضوح نمایان بوده و به راحتی می‌توانید آن‌ها را قطع کنید.
• در این فصل هرس به راحتی و با کمترین خسارت وارده به محصول انجام می‌گیرد. چون نیاز سرمایی درختان بادام نسبت به دیگر درختان میوه کمتر است و همچنین جوانه‌های بارده بادام زودتر از سایر درختان میوه شکوفا می‌شوند.
• با توجه به شرایط اقلیمی منطقه، باید هرس درختان بادام را زودتر از هرس درختان میوه دیگر شروع کنید. برای این منظور می‌توانید بعد از ریزش برگ‌ها تا قبل از باز شدن جوانه‌های گل درخت بادام را هرس نمایید (آذر تا اواخر بهمن).

هرس به منظور تربیت درخت بادام

هرس درخت بادام برای شکل‌دهی باید در سال‌های اولیه بعد از کاشت صورت گیرد. معمولاً با انتخاب شکل مناسب و انجام عملیات هرس در زمان مناسب و به اندازه لازم، درخت بادام تا سال چهارم به فرم مناسب شکل می‌گیرد.

فرم مناسب تربیت درخت بادام کدام است؟

درختان بادام را می‌توان به فرم‌های مختلف هرمی، شلجمی و جامی تربیت کرد. ولی بررسی‌های انجام شده نشان می‌دهد که غالب ارقام بادام با فرم جامی سازگاری خوبی نشان می‌دهند. بنابراین فرم مناسب تربیت درخت بادام به صورت جامی می‌باشد.

در این فرم هرس درخت بادام باید سعی شود که شاخه‌های اصلی طوری هدایت شوند که نور خورشید به اندازه کافی به داخل تاج درخت بتابد، تا روی تمام شاخه‌ها جوانه بارده تشکیل شود. بنابراین تعادل، هماهنگی و باردهی مطلوب و یکنواختی در تاج درخت ایجاد می‌شود.

هرس به منظور شکل‌دهی و تربیت درخت بادام معمولاً از سال اول تا چهارم پس از کاشت صورت می‌گیرد. در ادامه به هر کدام به طور جداگانه می‌پردازیم.

هرس درخت بادام در سال اول

• پس از کاشت نهال‌ها در محل اصلی، این نهال‌ها باید در ارتفاع 80 یا 120 سانتی‌متری سربرداری شوند. در اثر فعال شدن جوانه‌های موجود روی تنه، شاخه‌های جانبی لازم به وجود می‌آیند.
• شاخه‌های فرعی نهال کاشته شده در یک سوم قسمت انتهای تنه، که به فاصله مناسب از یکدیگر (10 تا 15 سانتی‌متر) قرار گرفته‌اند، انتخاب می‌شوند.
• پس از انتخاب 4-5 شاخه در یک سوم قسمت انتهایی تنه، مابقی شاخه‌های موجود روی تنه نهال از ته قطع می‌شوند. اگر شاخه‌های انتخاب شده رشد طولی زیادی دارند، یک سوم طول آن‌ها قطع می‌شود.
• در طول فصل تابستان شاخه‌های جدیدی که مجدداً روی تنه رشد نموده‌اند و همچنین پاجوش‌ها قطع می‌شوند.
• نهال‌هایی که شاخه نداشته و کاشته شده‌اند، در طول سال اول جوانه‌های روی تنه آن‌ها رشد کرده و تعدادی شاخه تولید می‌نمایند. در پایان سال اول به همان ترتیبی که گفته شد بین آن‌ها شاخه‌های مناسب انتخاب می‌شوند.

هرس درخت بادام در سال دوم

• در اواخر زمستان سال اول یا شروع بهار در سال دوم از بین شاخه‌های موجود در یک سوم قسمت انتهایی تنه درخت بادام یکساله 3 و یا 4 شاخه قوی و مناسب که با همدیگر 10-15 سانتی‌متر فاصله دارند، به عنوان بازوهای اصلی درخت انتخاب می‌شوند و مابقی شاخه‌ها قطع می‌شوند.
• در طول بهار و تابستان سال دوم شاخه‌هایی که روی بازوهای اصلی به طرف داخل تاج رشد کرده‌اند قطع می‌شود.
• چنانچه زاویه شاخه‌های اصلی با تنه کمتر از 45 درجه باشد باید با قرار دادن یک قطعه چوب دو شاخه، بین تنه و این شاخه و یا شاخه‌های دیگر سعی شود شاخه‌ها را وادار به رشد افقی نموده تا با تنه زاویه مناسب را پیدا کنند.
• معمولاً در صورت رشد مناسب در سال دوم شاخه‌های اصلی به خوبی رشد کرده و در قسمت انتها دو شاخه شده و شکل Y می‌گیرند. این شاخه‌ها در طول سال دوم نگهداری می‌شوند. شاخه‌های اضافی که به طرف داخل تاج رشد کرده‌اند و یا شاخه‌هایی که در فاصله نامناسبی بین بازوهای اصلی قرار گرفته‌اند حذف می‌شوند.
• اگر بازوها در سال دوم رشد زیادی داشته باشند، باید امتداد رشد طولی آن‌ها تا یک سوم رشد سالیانه کوتاه شود و شاخه‌های جانبی آن‌ها نیز حذف شود به طوری که 1-2 بازوی ثانوی روی بازوهای اصلی با رعایت فاصله مناسب باقی بمانند.

هرس درخت بادام در سال سوم و چهارم

• در سال سوم و چهارم نیز با ادامه هرس فرم‌ باید سعی شود که تاج درخت بادام شکل جامی مورد نظر پیدا کند.
• در این سال‌ها باید شاخه‌های اصلی حفظ شوند و اگر در بین این بازوها، شاخه‌های جدیدی به طرف داخل تاج درخت رشد کرده‌اند باید قطع شوند.
• شاخه‌های فرعی تشکیل شده روی بازوها باید به تعداد لازم و با فاصله مناسب انتخاب شوند. چنانچه این شاخه‌ها متراکم باشند و روی یکدیگر سایه بیاندازند باید تعدادی از آن‌ها حذف شوند.
• همچنین پاجوش‌های درخت باید قطع شوند تا تمام موادغذایی و انرژی درخت صرف رشد و تکامل شاخه‌های اصلی و فرعی شده و درخت بادام بتواند در پایان سال چهارم به فرم مناسب شکل بگیرد.
• معمولاً از سال چهارم به بعد روی درختان بادام جوانه‌های بارده شروع به تشکیل شدن می‌نمایند. محل تشکیل این جوانه‌ها یا به عبارت دیگر عادت باردهی هر رقم بادام باید مورد توجه قرار گیرد.

هرس باردهی درخت بادام

عملیات هرس باردهی، پس از شروع باردهی اقتصادی درختان بادام، به منظور تجدید حیات شاخه‌های میوه دهنده و تحریک درخت به تولید شاخه‌های بارده جدید باید انجام شود. شاخه‌های بارده جدید با شاخه‌های بارده مسن برای تأمین برداشت محصولی منظم و یکنواخت، به طور سالیانه باید در سرتاسر درخت، جایگزین ‌شوند.

• در بادام اسپورهای بارده (شاخه‌های کوچکی که روی شاخه‌های اصلی و فرعی تشکیل می‌شوند) به تدریج تشکیل شده و پس از ۵-۴ سال قدرت تولید جوانه‌های گل خود را از دست می‌دهند.
• برای تنظیم باردهی سالیانه بادام علاوه بر حذف شاخه‌های آفت‌زده، خشک شده و شاخه‌های غیرمثمر (نرک‌ها) و تبدیل برخی از شاخه‌های چوبی به اسپورهای بارده، هر ۵-۴ سال باید یک هرس نیمه سنگین روی درختان بادام اعمال شود. با این کار شاخه‌های پیر و کم‌بار یا از کار افتاده حذف شده و به جای آن‌ها شاخه‌های بارده جدید به وجود می‌آیند.
• همچنین برای نفوذ کامل نور به داخل تاج درخت و تشکیل جوانه‌های بارده در قسمت‌های داخلی تاج درخت، شاخه‌هایی که در جهت نامناسب رشد می‌نمایند و شاخه‌های نرک اضافی باید حذف شوند.

شدت هرس درخت بادام

شدت هرس درخت بادام، به ارقام مختلف آن، شرایط رشد، سن، قدرت باردهی درخت، دیم و یا آبی بودن آن بستگی دارد. باید از هرس شدید درخت بادام در یک سال و عدم انجام هرس در سال بعد خودداری شود.

درختان بادام مانند دیگر درختان میوه نیاز به هرس شدید سالیانه ندارند بلکه باید هر سال درختان بادام را به طور ملایم هرس نمود. برای تجدید شاخه‌های بارده و تشکیل جوانه‌های گل در ارقام ضعیف تا ۲۰ درصد و در ارقام قوی تا ۱۵ درصد از شاخه‌های غیرمثمر هر سال باید هرس شوند. ولی در درختان خیلی قوی و پر رشد که شاخه‌های زیاد دارند شدت هرس بیشتر است.

هرس بازسازی و جوان کردن درختان بادام به چه صورت است؟

معمولا هرس جوان‌سازی در درختان بادامی که پیر شده ولی سالم هستند و مشکل آفت یا بیماری ندارند انجام می‌گیرد. چون‌که این گونه درختان به علت کهولت سن و خسته شدن شاخه‌های بارده قدیمی محصول کمی تولید می‌کنند.

برای وادار کردن درختان بادام مسن به تولید شاخه‌های جوان، عمل هرس بازسازی یا جوان‌سازی روی آن‌ها باید انجام شود. برای این منظور این گونه درختان شدیداً هرس می‌شوند تا با روییدن شاخه‌های جدید و تبدیل آن‌ها به شاخه‌های بارده مجدد توان باردهی درخت افزایش یابد.

هرس درخت بادام رقم مامایی چگونه است؟

نهال‌های بادام کاشته شده در سال اول باید در ارتفاع مناسب با توجه به شرایط اقلیمی منطقه و عادت رشد شاخه‌های آن و نوع فرمی که برای تربیت آن انتخاب شده است سربرداری شوند.

شاخه‌های درخت بادام رقم مامایی تمایل به رشد افقی دارند و منطقه مورد کاشت این رقم هر ساله دارای سرمای دیررس بهاره است. برای عبور بهتر ماشین‌آلات در بین ردیف‌های درختان و کاهش خسارت سرما بهاره، بهتر است این گونه ارقام بادام به شکل پابلند و از ارتفاع 120 سانتی‌متری سربرداری شوند.

نکات مهم هنگام هرس درخت بادام

• همیشه ابتدا شاخه‌های خشک و بیمار را جدا کنید. هنگام انجام هرس سربرداری، چند اینچ بالاتر از جوانه‌ها را هرس کنید.
• برای نفوذ نور خورشید به تاج درخت و تسهیل رسیدن میوه هرس کنید. ولی شاخه‌های زیادی را هرس نکنید، زیرا نور خورشید بیش از حد وارد تاج درخت شده و آفتاب سوختگی ایجاد می‌کند.
• شاخه‌هایی که از یکدیگر عبور می‌کنند و شاخه‌هایی که به سمت داخل یا با زاویه نامناسب رشد می‌کنند را هرس کنید.
• هرس در قسمت یقه شاخه، می‌تواند به جلوگیری از پوسیدگی و عفونت کمک کند، در حالی که هرس تا انتهای تنه می‌تواند مشکلاتی را ایجاد کند و درختان را ضعیف کند.
• درختان بادام به زخم ناشی از هرس بسیار حساس هستند. برای جلوگیری از ابتلای این درخت به بیماری‌ها حتما باید محل زخم را با چسب یا رنگ محافظ باغبانی بپوشانید.
• در زمان‌های بارندگی از هرس خودداری کنید، زیرا شرایط مرطوب برای نفوذ اسپورهای قارچی بسیار مناسب است.
• هرس فقط باید با ابزارهای استریل انجام شود تا از گسترش آلودگی جلوگیری شود. ابزارهای خود را قبل از شروع با محلول 10 درصد الکل و آب ضدعفونی کنید.

از چه ابزاری برای هرس درخت بادام استفاده می‌شود؟

قیچی‌های باغبانی: برای بریدن شاخه‌های کوچک از قیچی دستی و برای بریدن شاخه‌های بلندتر از قیچی‌های شاخه‌زن دسته بلند، استفاده می‌شود.

اره هرس: هرس شاخه‌های بزرگ با اره دستی و هرس شاخه‌های خیلی بزرگ‌تر با اره برقی صورت می‌گیرد.

صحبت پایانی

به طور کلی، هرس درخت بادام می‌تواند مزایای زیادی را برای رشد، شکل و عملکرد درخت فراهم کند. با این حال، برای دستیابی به نتایج مطلوب، باید هرس به صورت درست و اصولی در زمستان انجام گیرد تا شاخه‌هایی انتخاب شوند که درخت را به فرم جامی تربیت کنند. در نتیجه از هرس شدید مانند اغلب درختان میوه پس از دو سال اولیه، اجتناب کنید، مگر اینکه نیاز به بازسازی درخت بادام داشته باشید.

باید توجه داشته باشید که اگر عملیات هرس و تربیت درخت بادام بدون آگاهی کافی یا توسط فردی غیرمتخصص انجام شود می‌تواند باعث کاهش محصول یا حتی مرگ درخت شود. برای انجام هرس صحیح و مناسب درخت بادام باید مهارت و دانش لازم را داشته باشید. در صورت عدم اطمینان، بهتر است با کارشناسان مجموعه پسته رفسنجان مشورت کنید.

[product_category category = “167” products limit=”12″ columns=”6″ orderby = “date” order = “ASC operator” = “IN”]

با رشد درختان در باغات میوه، شاخه‌های مزاحم و پر پیچ و خم در داخل تاج درخت رشد می‌کنند. در نتیجه نیاز است که به طور منظم و مداوم هرس شوند. هرس درخت میوه با ایجاد یک چارچوب محکم و مناسب امکان باروری سالیانه همراه با کیفیت مطلوب را فراهم می‌نماید، بنابراین لزوم اجرای صحیح عملیات تربیت، جهت ایجاد شکل و فرم مناسب، همچنین انجام هرس به منظور باردهی منظم و مطلوب ضروری است.

با توجه به عادت گلدهی، نوع شاخه و خصوصیات رشدی در هر یک از گونه‌های درختان میوه، روش‌های مختلفی برای هرس درختان میوه به کار می‌رود. به منظور کمک به شفاف‌تر و آسان‌تر کردن فرآیند هرس و تربیت، ما این مقاله را در مورد نحوه هرس درختان میوه ایجاد کرده‌ایم.

هرس چیست؟

قطع کامل یا جزیی از قسمت‌های درخت شامل شاخه، ریشه، پوست، برگ، گل و میوه به منظور حذف شاخه‌های مزاحم، بهبود ساختار درخت، هدایت رشد جدید و سالم، در نتیجه تحت تأثیر قرار دادن رشد و باروری گیاه می‌باشد.

چرا درختان میوه را هرس کنیم؟

درختان میوه را به چهار دلیل اصلی هرس می‌کنند:

• با کنترل ارتفاع و شکل درختان، نگهداری و برداشت میوه‌ها را آسان می‌کند.
• برای حفظ یک درخت سالم، حذف چوب مرده، بیمار یا آسیب دیده ضروری است.
• گردش هوا که باعث کاهش آفات و بیماری‌ها می‌شود را بهبود می‌بخشد.
• هرس درختان میوه باعث می‌شود، نور خورشید به میوه‌ها برسد تا سالم و بزرگ شوند.

مزایای هرس درخت میوه

مزایای هرس و تربیت درختان میوه به شرح زیر است:

• افزایش اندازه و کیفیت میوه‌ها
• تحریک رشد جوانه گل در کل تاج درخت
• حذف شاخه‌های خشک، مزاحم و بیمار جهت حفظ و تأمین سلامت درختان
• کاهش تمایل به سال‌آوری
• ایجاد شرایط مناسب برای ورود نور و هوا به درون تاج درخت برای کاهش بروز و انتشار بیماری‌ها و آفات و افزایش کیفیت میوه‌ها
• تسهیل عملیات باغبانی مثل تنک کردن میوه‌ها، محلول‌پاشی انواع کودها، سمپاشی و برداشت میوه

انواع هرس درخت میوه

بر اساس اینکه کدام قسمت درخت هرس می‌شود، چه زمانی هرس درختان میوه انجام می‌شود، و همچنین هرس به چه منظوری صورت می‌گیرد، انواع مختلفی دارد، که در ادامه به آن‌ها اشاره شده است.

هرس باردهی درختان میوه

هدف اصلی هرس در نهایت به تولید میوه بهتر و بیشتر ختم می‌گردد. در این نوع هرس علاوه بر جبران کم‌باری سال‌های گذشته، محصول آینده نیز پربارتر خواهد بود. این نوع هرس خود به دو دسته هرس شاخه و هرس ریشه تقسیم می‌شود.

هرس شاخه

هرس شاخه‌های درختان میوه به دو نوع سرشاخه‌زنی و تنک کردن شاخه‌ها، تقسیم می‌شود، که توضیح مختصری از هر کدام آورده شده است.

کوتاه کردن شاخه (سرشاخه‌زنی)

در این روش فقط بخشی از شاخه حذف می‌شود که باعث تحریک رشد جوانه‌های باقی مانده می‌گردد. در سال‌های اولیه که هرس و تربیت نهال انجام می‌شود، عمل سرشاخه‌زنی برای تشکیل فرم مناسب درخت انجام می‌شود، ولی پس از باردهی، سرشاخه‌زنی بسیار کم‌تر انجام می‌شود.

در درختی مانند هلو که گل و میوه روی شاخه‌ یکساله تشکیل می‌شود، سرشاخه‌زنی باعث تحریک رشد شاخه‌های یکساله و تشکیل جوانه‌های بارده برای تأمین محصول سال بعد می‌شود. بنابراین برای اطمینان از داشتن جوانه گل کافی در هلو سربرداری سالیانه الزامی است. سرزنی شاخه‌ها می‌تواند موجب تحریک رشد 5 تا 7 جوانه پایینی شود.

تنک کردن شاخه‌ها

در این روش از هرس درختان میوه کل شاخه حذف می‌گردد. در درختان سیب و گلابی که گل و میوه بر روی شاخه‌های دوساله و مسن‌تر تشکیل می‌شود، حذف کامل شاخه انجام می‌شود، زیرا سرشاخه‌زنی رشد شاخه‌های جدید را تحریک کرده، در نتیجه امکان بالغ شدن و تولید میوه‌ به شاخه‌های یکساله داده نمی‌شود.

در درختانی که در اثر سرزنی دچار رشد جارویی شده‌اند باید حذف کامل شاخه انجام شود.

هرس ریشه

هرس ریشه یا ترسانیدن درخت، باعث می‌گردد حرکت شیره خام به طرف بالا کم شود درنتیجه رشد درخت کاهش یابد. در هنگام تشکیل میوه این هرس نباید انجام شود، زیرا باعث ریزش میوه و باردهی کم درخت می‌شود. بهترین زمان برای این نوع هرس در طول زمستان و نزدیک به زمان بیداری درخت است.

جهت جوان کردن درخت انگور از هرس ریشه استفاده می‌کنند، همچنین اندازه و رشد درخت سیب را با هرس ریشه محدود می‌سازند.

البته باید دقت شود که این نوع هرس به شکل محدود و در موارد خاص انجام می‌گیرد و هرس فراگیری برای درختان و گیاهان نمی‌باشد. بنابراین عموماً به شکل محدود و آن هم یکبار انجام می‌شود.

شما می‌توانید با مطالعه نحوه هرس درخت انگور و هرس درخت سیب اطلاعات لازم را در این زمینه کسب نمایید.

هرس بر اساس زمان آن

دو نوع هرس در درختان میوه بر اساس زمان وجود دارد که عبارتند از: هرس زمستانه یا سیاه و هرس تابستانه یا سبز

هرس زمستانه یا هرس سیاه

هرس درختان در زمستان بعد از خزان تا قبل از باز شدن جوانه‌ها در بهار انجام می‌شود. زمان صحیح هرس درختان هلو می‌تواند در کاهش کوتاهی عمر این درختان مؤثر باشد. توصیه می‌شود که هرس درخت هلو در زمانی که سرمای سخت زمستان به پایان رسید انجام شود.

هرس تابستانه یا هرس سبز

هرس تابستانه از اوایل تا اواخر تابستان انجام می‌شود و به عنوان هرس مکمل در مورد بعضی از درختان میوه از جمله انگور، هلو، انجیر و درختان سیب روی پایه‌های پاکوتاه انجام می‌شود.

هرس تابستانه بیش از هرس زمستانه باعث کاهش رشد درخت می‌شود. اثر این هرس، کوچک کردن درخت و بالا بردن کیفیت میوه در اثر افزایش نفوذ نور به درخت است. افزایش نفوذ نور به درخت بر شکوفا شدن گل‌های سال بعد نیز اثر مثبت دارد. در درختان سیب‌، هرس تابستانه باعث تحریک رشد زایشی می‌شود.

برای هرس درختان میوه، علاوه بر هرس شاخه، ریشه، هرس زمستانه و تابستانه نوع دیگری از هرس وجود دارد که در آن تربیت درختان میوه به شکل‌های مختلف صورت می‌گیرد.

هرس برای تربیت درختان میوه

تربیت و فرم‌دهی بر روی درختان جوان یک تا سه ساله انجام می‌شود. هدف از این نوع هرس ایجاد شکل و چهارچوب مناسب با توجه به طبیعت گیاه است، که بتواند عملکرد و کیفیت مناسبی را در آینده داشته باشد. سه نوع هرس برای تربیت درختان میوه انجام می‌شود، که شامل هرس فرم محور مرکزی (هرمی)، هرس فرم محور مرکزی اصلاح شده (شلجمی) و هرس فرم مرکز باز (جامی) هستند.

هرس فرم محور مرکزی (هرمی)

تربیت درختان میوه به فرم محور مرکزی، شکلی هرمی دارد که در پایه پهن‌تر و در بالا باریک‌تر است. این فرم هرس، برای درختان خرمالو، گردوی آمریکایی، سیب و گلابی انجام می‌شود.

نحوه انجام تربیت درختان میوه به شکل هرمی

• این نوع هرس باید دارای یک محور عمودی، با حدود چهار شاخه با فاصله مساوی در اطراف آن باشد. اگر دو شاخه کناری خیلی نزدیک به هم هستند، یکی را بردارید.
• اگر شاخه‌های کناری بزرگ نباشند، می‌توانید رشد آن‌ها را با کاهش تا 30 اینچ و برداشتن شاخه‌های جانبی تحریک کنید.
• در طول اولین فصل رشد در اوایل تیر، می‌توانید شاخه‌ها را طوری تربیت کنید که 45-60 درجه از مرکز فاصله داشته باشند.
• در بهار فصل دوم، می‌توانید هر شاخه رقیب را حذف کنید.
• در بهار فصل سوم، شاخه‌ها را به شکل هرمی هرس کنید.
• هنگامی که درخت مستقر شد، می‌توانید با هرس شاخه مرکزی، ارتفاع را کاهش دهید، که باعث رشد یک شاخه دیگر می‌شود.

هرس فرم محور مرکزی اصلاح شده (شلجمی)

فرم محور مرکزی اصلاح شده، مخلوطی از فرم محور مرکزی و فرم مرکز باز است. این فرم هرس دارای شاخه‌های جانبی است که قسمت بالایی شاخه مرکزی، حذف می‌شود. در نتیجه، تمام مزایای دو شکل دیگر را دارد. به عنوان مثال، تنه‌ای محکم، نور مرکزی، برداشت آسان‌تر میوه و شاخه‌های قوی‌تر از درخت فرم مرکز باز دارد.

این فرم هرس برای درختان بادام، سیب، زردآلو، گیلاس، انجیر، شلیل، زیتون، هلو، گلابی، گردوی آمریکایی، خرمالو، آلو، انار و گردو انجام می‌گیرد.

نحوه انجام تربیت درختان میوه به شکل شلجمی

• در زمستان تعداد 3 تا 5 شاخه‌ فرعی را که در اطراف تنه اصلی واقع شده‌اند و با یکدیگر 20 تا 30 سانتی‌متر فاصله عمودی دارند، به عنوان شاخه‌های اصلی درخت انتخاب کنید، بقیه شاخه‌ها را از ته قطع کنید.
• برای باز کردن زاویه شاخه می‌توان چوب‌های 30 تا 40 سانتی‌متری را در اطراف درخت، داخل خاک فرو نمود. در نتیجه شاخه‌هایی را که باید زاویه بازتری پیدا کنند به کمک نخ به آن چوب ببندید.

هرس فرم مرکز باز (جامی)

مرکز باز یا فرم جامی دارای یک شاخه مرکزی نیست، بنابراین اجازه ورود نور خورشید به درخت را می‌دهد. با این حال، این نوع هرس برای درختان، می‌تواند شاخه‌های ضعیف‌تر داشته و سایه بیشتری از برگ‌های شاخه‌های بالایی داشته باشد.

این فرم برای درختان بادام، زردآلو، گیلاس، انجیر، شلیل، زیتون، هلو، گلابی، خرمالو، آلو، انار و پسته صورت می‌گیرد.

نحوه انجام تربیت درختان میوه به شکل جامی

• سربرداری از ارتفاع 75 تا 100 سانتی‌متری انجام می‌شود و سه تا پنج شاخه اصلی با فاصله 10 تا 15 سانتی‌متر از یکدیگر نگه‌داشته می‌شوند.
• در اولین فصل رشد، شاخه های فرعی اضافی را هرس کنید، تا 3 یا 4 شاخه فرعی مهم، به طور مساوی در اطراف تنه قرار گیرند.
• در فصل بهار سال دوم و سوم هم شاخه‌های جانبی را هرس کنید.

نکات مهم هرس درختان میوه هسته‌دار

جوانه‌های بارده درختان هلو و زردآلو تنها در سال دوم روی شاخه‌ها رشد می‌کنند. در سال دوم حدود 50 درصد از شاخه‌های تولید شده در سال اول را هرس کنید و جوانه جدیدی برای شکوفه دادن میوه باقی بگذارید.

در درختان گیلاس جوانه‌های بارده روی چوب‌های مسن‌تر به شکل خارها یا خوشه‌های کوچک اما قابل توجهی، رشد می‌کنند. از هرس درختان گیلاس در سال اول به فرم جامی صرف نظر کنید.

درختان آلوچه جوان نیاز به هرس سالانه به فرم جامی دارند. همانطور که درخت با رشد جدید بزرگ می‌شود، به هرس ادامه دهید، تا یک سایبان تشکیل شود.

هرس مناسب آسیب وارده به درخت را به حداقل می‌رساند و به درخت اجازه می‌دهد تا به سرعت بهبود یابد. ولی گاهی اوقات هرس به صورت اشتباه و نادرست صورت می‌گیرد. برای اینکه بدانید هرس اشتباه درختان چگونه است که آن‌ها را انجام ندهید، ادامه مقاله را مطالعه فرمایید.

اشتباهات رایج هرس درختان

هرس نامناسب، می‌تواند صدمات جبران ناپذیری به درخت وارد کند. در ادامه مواردی که باعث هرس نادرست درختان می‌شوند آورده شده است.

هرس بدون هدف، بدون دلیل باعث آسیب به درختان می‌شود. هرس باید به یک هدف خاص، به عنوان مثال حذف شاخه‌های خشک یا افزایش تولید میوه یا گل دست یابد، بدون اینکه سلامت کلی گیاه را به خطر بیندازد.

هرس نزدیک به تنه، یقه شاخه را از بین می‌برد و یک زخم بزرگ در کنار درخت باقی می‌گذارد که به زودی خوب نمی‌شود.

هرس بیش از حد تنه، شاخه خشک زیادی را روی درخت باقی می‌گذارد. در نتیجه مرکز ریشه پوسیده می‌شود و به تنه درخت می‌رسد. این هرس‌های مخرب منجر به پوسیدگی می‌شوند که می‌توانند منجر به مرگ درخت شوند.

استفاده از ابزارهای آلوده و کند، می‌توانند برش‌های ناهموار یا نامناسبی ایجاد کنند، که پوست را شکسته یا تکه تکه می‌کنند، همچنین زخم‌های بزرگ‌تری ایجاد می‌کنند.

هرس سنگین در طول فصل رشد، باعث خطر کمبود موادغذایی درختان با برداشتن بیش از حد برگ‌ها می‌شود. همچنین باعث ایجاد آفتاب سوختگی می‌شود که به گیاه آسیب می‌رساند.

چه نکاتی را هنگام هرس درختان میوه باید رعایت کرد؟

• درختان میوه را در پاییز هرس نکنید، زیرا رشد جدید درخت شروع می‌شود. در اوایل زمستان هم هرس نکنید، چون‌که زخم ناشی از هرس می‌تواند مستعد ابتلا به بیماری‌ها باشد.
• اگر شاخه‌های مرده، بیمار یا آسیب‌دیده مشاهده کردید، باید بدون توجه به زمان سال، آن‌ها را قطع کنید تا درخت بیشتر آسیب نبیند.
• در روزهای بارانی هرس را انجام ندهید، زیرا خطر ابتلا به بیماری‌ها  افزایش پیدا می‌کند.
• هرس سنگین را در سال سوم پس از کاشت انجام دهید، زیرا این کار به درخت اجازه می‌دهد خود را مستقر کند. معمولاً این هرس را در طول چندین فصل انجام می‌دهند.
• به طور کلی، در زمان هرس برش‌ها را به‌درستی انجام دهید. برش‌های بزرگ را با چسب باغبانی یا رنگ محافظ باغبانی بپوشانید.
• ابزار هرس را با آب گرم، صابون یا مواد ضدعفونی کننده استریل کنید، تا از آسیب یا عفونت جلوگیری شود.

ابزار هرس درختان میوه

ابزار مورد استفاده بستگی به نوع شاخه‌ای دارد که هرس می‌کنید.

قیچی باغبانی دستی: برای هرس شاخه‌های کوچک از این قیچی استفاده کنید.

قیچی شاخه‌زن دسته بلند: برای شاخه‌های بزرگ با ضخامت حدود 1 اینچ استفاده می‌شود.

اره هرس: برای شاخه‌هایی با ضخامت حدود 3 اینچ و بیشتر، از اره استفاده کنید.

برای تهیه ابزار و وسایل لازم برای هرس درختان میوه، همچنین تهیه چسب و رنگ تیمار باغبانی می‌توانید به سایت پسته رفسنجان مراجعه کنید.

سخن پایانی

یادگیری نحوه هرس درختان میوه گام مهمی در دوستی با درختان و اطمینان از سالم ماندن آن و به بار آوردن میوه‌های باکیفیت است. هرس انواع درختان میوه بسیار متفاوت است، همچنین بسیاری از درختان به روش‌های خاص و به خصوصی هرس می‌شوند.

امروزه هرس کردن درختان میوه کار اصولی و نیازمند توانایی و تجربه است. هرس غیر اصولی می‌تواند درختان را ضعیف و بیمار سازد. در این مقاله که به صورت تخصصی و علمی گرد‌آوری شده است، به معرفی هرس و انواع روش‌های آن برای درختان میوه پرداختیم، امیدواریم این مطلب برای شما عزیزان مفید بوده باشد.

[product_category category = “167” products limit=”12″ columns=”6″ orderby = “date” order = “ASC operator” = “IN”]

آیا درختان همیشه سبز نیاز به هرس دارند؟ اکثر درختان همیشه سبز دارای یک شاخه مرکزی قوی هستند که به هرس نیاز دارند. برای هرس درختان همیشه سبز که میوه تولید می‌کنند، هدف، حفظ سلامتی گیاه و تولید میوه مرغوب است. همچنین این درختان نیاز به توجه بیش‌تری دارند تا ساختار زیبا و یکپارچه خود را حفظ کنند.

هرس در مورد برخی از درختان همیشه سبز مانند زیتون برحسب اینکه زیتون به چه‌منظوری مصرف می‌شود، زمان آن متفاوت است. اما درختان ازگیل معمولا در زمستان نیاز به هرس دارند. برای اینکه بدانید چگونه این درختان و دیگر درختان مانند موز، ازگیل و خرما را هرس کنید، این مقاله را مطالعه بفرمایید.

چرا هرس درختان همیشه سبز مهم است؟

هرس درختان همیشه سبز به دلایل مختلفی مهم هستند که عبارتند از:

• هرس می‌تواند به کنترل اندازه یک درخت همیشه سبز و رشد مستقیم آن کمک کند.
• به حفظ سلامت و ظاهر درخت کمک می‌کند.
• هرس شاخه‌های شکسته، بیمار، مرده یا در حال مرگ درختان همیشه سبز، ایمنی درختان را افزایش می‌دهد.

در ادامه این مقاله به نحوه و زمان هرس تعدادی از درختان همیشه سبز، که شامل موز، ازگیل، زیتون، خرما و مرکبات می‌شوند، می‌پردازیم. همراه ما باشید.

هرس درخت موز

درختان موز جزو درختان همیشه سبز هستند که در محیط‌های گرمسیر رشد می‌کنند. هرس کردن درخت موز منجر به تولید میوه‌های باکیفیت می‌شود. برخی افراد از این درخت به عنوان درخت زینتی استفاده می‌کنند که هرس کردن این درخت برای داشتن برگ‌های سالم برای آن‌ها ضروری است.

چه زمانی درخت موز خود را هرس کنید؟

درخت موز در هر فصل باید بررسی شود. بسته به آسیب درخت، باید بدانید چه زمانی برگ‌ها را هرس کنید.

درخت موز به دلایل مختلفی هرس می‌شوند که عبارتند از یخبندان، آفات و کم‌آبی. بسته به اینکه به چه منظور هرس انجام می‌شود، زمان آن متفاوت است.

کم آبی: برگ‌های قهوه‌ای، پژمرده، خشک و مرده را در طول تابستان هرس کنید تا درخت موز شاداب بماند. در مناطق پرباران نیازی به دادن آب اضافی به درخت نخواهید داشت. در مناطق خشک، حتما درخت را تا زمانی که خاک مرطوب شود آبیاری کنید.

آفات: اگر برگ‌های درخت موز سوراخ دارند، ممکن است تحت تأثیر آفات قرار گرفته باشند. معمولا در فصل بهار و تابستان این اتفاق می‌افتد. در این صورت، لازم است که درخت را در بهار هرس کنید.

یخبندان: در روی درخت موز در اثر یخ‌زدگی، برگ‌های پژمرده و  در نهایت قهوه‌ای ظاهر می‌شوند. یکی از راه‌های رایج برای جلوگیری از آسیب ناشی از یخبندان، کندن و جابجایی گیاه است. با این حال، اگر این روش آسان نیست، می توانید ساقه را تا حدود 30 سانتی‌متر از زمین، بعد از زمستان هرس کنید. سپس روی ساقه را با پلاستیک بپوشانید تا از عوامل مختلف در امان بماند.

نحوه هرس درخت موز

هرس درختان همیشه سبز موز، بسیار آسان است. برای هرس صحیح درخت موز باید چند مرحله ساده را دنبال کنید.

• فقط برگ‌های مرده و قهوه‌ای رنگ را قطع کنید و ساقه یا تنه آن را هرس نکنید. از بیرونی‌ترین لایه برگ شروع کنید و به سمت داخل بروید. اگر می‌خواهید به دلیل آسیب، ساقه را تا انتهای تنه هرس کنید، باید توجه داشته باشید که این امر احتمالاً روی قابلیت گلدهی تأثیر می‌گذارد.
• ساقه را با یک چاقوی تمیز و تیز حدود نصف تا 1 اینچ از تنه ببرید. هرس منظم به گیاه موز شما اجازه می‌دهد تا سرسبز به نظر برسد. قبل از اینکه ساقه را هرس کنید، مطمئن شوید که، تا برداشتن میوه و گلدهی گیاهتان صبر کرده‌اید.
• پاجوش‌هایی که دور از گیاه اصلی موز جوانه زده است را قطع کنید، زیرا تمایل به بزرگ شدن و پخش شدن دارند. پیشنهاد می‌شود حداقل یک پاجوش اصلی برای درخت موز باقی بگذارید و بقیه را حذف کنید.

نکات هرس درخت موز

هنگام هرس درخت موز باید به یکسری نکات توجه داشته باشید:

• تمام شاخه‌های اضافی باید حذف شوند. فقط یک ساقه اصلی که میوه می‌دهد را نگه‌دارید چون‌که این کار به هدایت تمام انرژی گیاه به تولید میوه کمک می‌کند.
• هنگامی که ساقه اصلی 6-8 ماهه شد، اجازه دهید یک پاجوش، به عنوان یک ساقه جایگزین برای فصل بعد رشد کند.
• وقتی میوه برداشت شد، ساقه‌ای که میوه داده است را تا 30 اینچ از سطح زمین برش دهید.
• ساقه را می‌توان به قطعات کوچک برش داد و به عنوان مالچ استفاده کرد.

هرس درخت ازگیل

درخت ازگیل از نظر زیبایی و فرم درخت به عنوان درختی همیشه سبز و زینتی کاشته می‌شود. به دلیل کم توقعی و رشد کم سالیانه، درخت ازگیل هرس قابل توجهی ندارد. حتی از نظر سنتی بر این عقیده هستند که هرس درخت ازگیل موجب وارد آمدن خسارت به آن خواهد شد.

اما چون پس از چند سال شاخه‌ها زیاد و سنگین می‌شوند و درهم فرو می‌روند، پس از فرم گرفتن درخت، هر 3 یا 4 سال یکبار نسبت به قطع شاخه‌های مریض و اضافی اقدام می‌کنند.

زمان هرس درخت ازگیل

هرس درخت ازگیل باید در اواخر زمستان تا اوایل بهار زمانی که درخت از خواب خارج می‌شود، انجام شود. هرس زیاد در سال‌های اولیه باعث تاخیر در برداشت میوه درخت ازگیل می‌شود.

اگر برای کنترل اندازه درخت هرس می‌کنید، در اواخر زمستان، این کار را هر سه تا پنج سال یکبار انجام دهید.

چگونه درخت ازگیل را هرس کنیم؟

درخت ازگیل در جوانی به منظور فرم و شکل درخت هرس می‌شود، تا اطمینان حاصل شود که به شکل باز و آسانی رشد می‌کند. همچنین باعث می‌شود برداشت میوه راحت‌تر باشد و شاخه‌های درخت تا حد امکان قوی و سالم بمانند.

زمستان سال اول: شاخه مرکزی در درخت ازگیل، به دو سوم رشد تابستانه سال قبل کاهش می‌یابد. محل قطع درست در بالای یک جوانه قوی رو به بیرون خواهد بود. شاخه‌های جانبی بدجا و ضعیف چنان قطع می‌گردند که 3 جوانه از آن‌ها باقی بماند.

زمستان سال دوم: رشد سال قبل شاخه مرکزی، به نصف یا دو سوم کاهش می‌یابد. درباره شاخه‌های جانبی بدجا و ضعیف نیز مانند سال قبل عمل می‌شود.

نکات هرس درخت ازگیل

در اینجا چند نکته در مورد هرس درختان همیشه سبز ازگیل وجود دارد:

• در اولین سال‌های رشد درخت ازگیل، ساختار خوبی برای درخت ایجاد کنید، به طوری‌که 4 شاخه اول آن در ارتفاع حدود 1.25 متری قرار بگیرد.
• تمام پاجوش‌ها و شاخه‌های پایینی را جدا کنید تا تنه درخت مشخص باشد.
• در سال‌های بعد، هرس درختان ازگیل فقط مستلزم حذف شاخه‌های مرده، آسیب دیده، بیمار یا متقاطع است.
• از هرس در روزهای بارانی خودداری کنید، زیرا این امر می‌تواند درخت شما را مستعد مشکلات قارچی کند.
• همیشه برش‌های زاویه‌دار ایجاد کنید تا آب به راحتی تخلیه شود، بنابراین از پوسیدگی جلوگیری شود.
• به شاخه‌های درخت به عنوان داربستی برای نگه داشتن برگ‌ها و میوه‌ها فکر کنید. اگر داربست خیلی ضعیف باشد، به ویژه در شرایط مرطوب یا باد می‌تواند به راحتی بشکند.

تا اینجا شما نحوه هرس درختان همیشه سبز موز و ازگیل را آموختید، بنابراین، برای آشنایی با هرس درختان زیتون، خرما و مرکبات، می‌توانید به ادامه مقاله مراجعه کنید.

هرس درخت زیتون

خاصیت ذاتی درخت زیتون برگشت به فرم و قامت طبیعی خود بعد از هر هرس است، که برحسب واریته اگر بلند یا خمیده یا راست قامت است، به همان شکل بر می‌گردد.

هرس برای برداشت حداکثر محصول و در ضمن جلوگیری از سال‌آوری لازم است. درخت زیتون، سه مرحله نونهالی، جوانی و پیری را پشت سر می‌گذارد. در مرحله جوانی هرس بسیار کم و در حد هرس فرم انجام می‌شود. در مرحله جوانی و بلوغ که میوه‌دهی و رشد رویشی در آن زیاد است هرس ملایم، همچنین در دوران پیری به منظور جوان کردن آن، هرس جوان‌سازی باید انجام گردد.

چه زمانی درخت زیتون را هرس کنیم؟

زمان هرس برحسب اینکه زیتون کنسروی یا روغنی باشد، متفاوت است. هرس درختان زیتون‌ روغنی در ماه‌های آبان و آذر و زیتون‌های کنسروی دیرتر و در آخر زمستان انجام می‌شود.

نظر به اینکه حجم تاج درخت، حفاظی در برابر سرماست، در مناطقی که خطر سرمازدگی وجود دارد باید در ماه‌های زمستان از هرس اجتناب کرد. بدیهی است که، با در جریان افتادن شیره گیاهی به علت ترمیم نشدن زخم‌‌ها، هرس در اوایل فصل رشد نیز نباید صورت گیرد.

نحوه هرس درخت زیتون

هدف از هرس درختان زیتون، ایجاد چهارچوبی است که بتواند اندام‌های رویشی (شاخه، برگ و میوه) را به راحتی نگه‌دارد. انتخاب صحیح و مناسب نوع هرس فرم، دوره غیرباردهی زیتون را کاهش می‌دهد. به طور کلی دو شکل تربیت یک شاخه‌ای و چند شاخه‌ای برای آن در نظر می‌گیرند.

فرم‌های یک شاخه‌ای برای باغ‌هایی که تعداد درخت در هکتار آن بالاتر از 150 اصله است، صورت می‌گیرد. در صورتی که تعداد درخت در هکتار کمتر از 150 اصله باشد، فرم چندشاخه‌ای توصیه می‌گردد، زیرا نفوذ نور به درخت زیتون در تولید میزان روغن دانه‌ها و درشت شدن آن‌ها، تاثیر بسزایی دارد.

هرس در زیتون علاوه بر ایجاد تعادل بین رشد رویشی و زایشی باید تا آنجایی که امکان دارد دوره غیربارده گیاه را کاهش داده و دوره باردهی را طولانی‌تر سازد. برای رسیدن به این منظور، در نظر گرفتن محصول سال قبل و میزان سبزینه و شاخ و برگ درخت در میزان محصول نقش مهمی دارد.

هرس درخت خرما

هرس درختان همیشه سبز خرما، بخش جدایی ناپذیر حفظ سلامت درختان است. بنابراین یادگیری بهترین روش هرس نخل خرما یکی از عوامل بسیار تاثیرگذار در محصول‌دهی آن می‌باشد.

بیشتر اوقات هرس کردن درخت خرما می‌تواند منجر به آسیب آن گردد. بنابراین اگر زمان هرس درخت نخلتان فرارسید، با احتیاط و با استفاده از روش درست هرس را انجام دهید.

بهترین زمان برای هرس درخت خرما چه موقع است؟

زمان مناسب در هرس بسیار مهم است، زیرا درخت خرما میوه می‌دهد، بنابراین هر چه بیشتر صبر کنید، برگ‌ها سنگین‌تر می‌شوند. اکثر کارشناسان معتقدند که بهتر است درخت خرما را، در اواخر بهار یا اوایل تابستان (از اواخر اردیبهشت تا اوایل تیر) هرس کنید.

نحوه هرس درخت خرما

• قسمت بیرونی ساقه را اول ببرید که باعث ریزش برگ آن شود. این برش باید بالای خوشه‌ها باشد.
• برش دوم برای حذف دمبرگ‌ها و خوشه‌ها خواهد بود. مراقب باشید زیرا آن‌ها بسیار نوک تیز هستند.
• شاخه‌های مرده، در هر برش باید یک دوم تا 1 اینچ از تنه فاصله داشته باشند و از بریدن برگ‌های با کمتر از 60 درصد زردی، خودداری شود.
• به عنوان یک قانون خوب، شاخه‌های آویزان زیری را در موقعیت ساعت 9 و 3 هرس کنید. هرس را به صورت تمیز و مستقیم انجام دهید، تا درخت سریع‌تر بهبود یابد.
• هنگامی که برگ‌ها را از تنه جدا کردید، باید بتوانید دمبرگ‌های شل را نیز از درخت جدا کنید. اگر به راحتی آزاد نمی‌شوند، آن‌ها را روی درخت بگذارید.

به چه نکاتی هنگام هرس درخت خرما توجه کنیم؟

• هنگام هرس شاخه‌های بزرگ از کمربند ایمنی که به تنه وصل می‌شود، استفاده کنید.
• از نردبان‌های سطلی برای درختان بلند استفاده کنید، نه از نردبان‌های معمولی، زیرا تکیه دادن نردبان به درخت، می‌تواند باعث آسیب دائمی به تنه درخت شود.
• حتماً از پیراهن آستین بلند، دستکش و کلاه ایمنی برای انجام هرس، استفاده کنید.

هرس درختان مرکبات

هرس بخش مهمی از رشد و سلامت درختان همیشه سبز مرکبات است. پیروی از روش‌های دقیق هرس، رشد و شکوفایی درخت را ممکن می‌کند.

درختان مرکبات نسبت به سایر درختان میوه به هرس کمتری احتیاج دارند. از طرف دیگر با انجام هرس شدید طی چندین سال می‌توان اثر پاکوتاهی را در آن‌ها مشاهده نمود. در چارچوب داشتن یک مدیریت خوب در باغ، انتخاب و انجام هرس، نوعی عملیات مدیریتی محسوب شده که سطح تولید و اندازه میوه را بهبود می‌بخشد. بنابراین انجام هرس ضروری و مفید است.

چه زمانی درختان مرکبات را هرس می‌کنند؟

در مناطق گرمسیر، در زمستان تا اوایل بهار هرس کنید. زیرا درخت مقداری از شاخ و برگ خود را برای محافظت در برابر سرما حفظ می‌کند، همچنین به جوانه‌ها آسیب نمی‌‎رساند.

در مناطق سردسیر، در اواسط تا اواخر بهار هرس کنید. زیرا درخت به تمام شاخ و برگ خود، حتی شاخه‌های مرده، نیاز دارد تا آسیب یخبندان را تحمل کند.

نحوه هرس درختان مرکبات

حذف 20 درصد از کل سایبان: هرس بیش از حد درخت می‌تواند توانایی میوه‌دهی آن را فلج کند. بهترین مکان‌های باردهی مرکبات در بیرونی‌ترین قسمت شاخه‌ها قرار دارند. اگر بیش از 20 درصد از آن‌ها را هرس کنید، شاخه‌های اصلی میوه را می‌برید.

هرس شاخه‌های بلند و پرانشعاب: شاخه‌هایی را هرس کنید، که به شکلی نامناسب یا واضح از سایبان بیرون زده‌اند، یا شاخه‌هایی که مسیر را مسدود می‌کنند. در بالای درخت، شاخه‌های پشتی را که به شکل U خم می‌شوند، کوتاه کنید.

حذف شاخه‌های کم ارتفاع پایینی: شاخه‌های کم ارتفاع پایینی درخت به راحتی می‌پوسند، یا به مکان مناسبی برای آفات تبدیل می‌شوند. همچنین این شاخه‌ها از حرکت هوا در اطراف تنه جلوگیری می‌کنند، که می‌توانند باعث ایجاد بیماری شوند. شاخه های پایینی را تا حدی هرس کنید که حداقل 0.91 متر از زمین فاصله داشته باشند.

بریدن ساقه‌های متورم: زنبورهای بالغ روی ساقه‌های جدید درختان مرکبات تخم می‌گذارند. در اثر رشد لاروها، روی ساقه‌ها گال تشکیل می‌شود که باید هر چه سریع‌تر این ساقه‌ها را هرس کنید.

هرس چوب‌های خشک و آسیب دیده: شاخه‌های شکسته، اندام‌های در حال پوسیدن و دارای لکه‌های قارچی، همگی به طور بالقوه زمینه‌ای برای رشد آفات و بیماری‌ها هستند. آن‌ها را هرس کنید.

هرس شاخه‌های در تماس با هم: شاخه‌هایی که روی هم قرار گرفته‌اند، جریان هوا را در اطراف تنه درخت محدود می‌کنند و می‌توانند ساختار کلی درخت را تضعیف کنند. در نتیجه باید آن‌ها را نزدیک تنه هرس کنید.

حذف شاخه‌های نابارور درختان جوان: شاخه‌های نابارور، شاخه‌هایی هستند که در قسمت پایین تنه درختان، رشد می‌کنند. این شاخه‌ها مواد مغذی حیاتی درخت را مصرف می‌کنند، بنابراین حتماً آن‌ها را هرس کنید.

نکات هرس درختان مرکبات

هنگام هرس درختان مرکبات، به نکات ذیل توجه داشته باشید:

• برای محافظت از خود در برابر صدمات حاصل از هرس، از لباس محافظ، عینک و دستکش‌های ضخیم استفاده کنید.
• برای احیای درختان کهنسال مرکبات، تنه را هرس کنید. این روش فقط برای درختان غیربارور، برای رشد بیش از حد درختان در نظر گرفته می‌شود.
• بعد از هرس، برای جلوگیری از آفتاب‌سوختگی درختان، پوست درخت را با رنگ محافظ باغبانی بپوشانید. برای کمک به چسبندگی رنگ، قبل از رنگ‌زدن، پوست را با مخلوط آب و صابون بشویید.

برای اطلاعات بیشتر در مورد هرس درختان و مشاوره تخصصی با کارشناسان پسته رفسنجان در ارتباط باشید.

ابزارهای هرس درختان همیشه سبز

انواع ابزارهایی که می‌توانند شما را برای هرس کردن درختان همیشه سبز یاری کنند، عبارتند از:

قیچی باغبانی: برای هرس کردن، بریدن و کوتاه‌کردن شاخه‌ها و برگ‌های نازک استفاده می‌شود.

قیچی شاخه‌‌زن: برای هرس و بریدن شاخه‌ها و برگ‌های ضخیم‌ کاربرد دارد.

اره باغبانی دستی: برای هرس شاخه‌های درشت‌تر و ضخیم‌تر، همچنین جدا کردن شاخه‌های خشک از درختان به کار می‌رود.

اره‌ باغبانی برقی: برای بریدن شاخه‌های بزرگ و تنه‌ درختان خشکیده استفاده می‌شوند.

سخن پایانی

هرس درخت در جوانی و برای حفظ سلامت آن ضروری است. با انجام هرس، درختان به مرور رشد خواهند کرد و باردهی افزایش خواهد یافت. مراقب باشید درختان همیشه سبز را بیش از حد هرس نکنید. زیرا باعث رشد شاخه‌های بیشتر و برگ‌های بزرگ می‌شود، در نتیجه سرعت امکان نفوذ نور و گردش هوا محدود می‌شود، بنابراین، از حمله آفات و بیماری‌ها جلوگیری می‌کند.

[product_category category = “167” products limit=”12″ columns=”6″ orderby = “date” order = “ASC operator” = “IN”]

هرس، قطع قسمت‌هایی از درخت است که در برگیرنده‌ی دانش و هنر باغبانی، به‌منظور کنترل رشد و میوه‌دهی بهینه می‌باشد. هرس درخت انجیر می‌تواند به حداکثر رساندن محصول انجیر کمک کند، اندازه درخت را کاهش دهد یا فقط شکل آن را زیبا نگه‌دارد.

درنتیجه مهم است که هرس درختان انجیر خود را به روش صحیح انجام دهید. در اینجا ما تمام آنچه که باید درمورد هرس درخت انجیر بدانید، بررسی می‌کنیم.

چرا درخت انجیر خود را باید هرس کنید؟

در طبیعت، درختان انجیر می‌توانند به ارتفاع 6 تا 9 متر، با سرعت ثابت 30 سانتی‌متر در سال، رشد کنند.

بنابراین با هرس علاوه بر اینکه شکل درختان را خوب و مناسب نگه می‌دارید، شاخه‌های جدید را تشویق می‌کنید تا رشد کنند و تولید میوه را تحریک کنند. اگر درخت به حال خود رها شود، به جای تولید انجیر باکیفیت، انرژی بیشتری برای رشد برگ‌ها صرف می‌کند.

هرس درخت انجیر همچنین به شما این امکان را می‌دهد تا سلامت درخت خود را بررسی کنید و با کوتاه کردن قسمت‌های آسیب‌دیده قبل از تبدیل شدن به یک مشکل بزرگ، آن‌ها را حذف کنید.

هرس درختان انجیر چه اهمیتی دارد؟

اگر درخت انجیر هر سال هرس نشود، شاخه‌های جانبی بارده، رشد ضعیفی داشته که منجر تولید میوه‌هایی ریز و نامرغوب خواهند شد. بنابراین با هرس، شاخه‌‌های ضعیف حذف و شاخه‌های قوی حفظ خواهند شد.

بر این اساس هرس درختان انجیر سبب می‌شود، تا آب و موادغذایى به طور یکنواخت به اندام‌هاى گیاه رسیده و همه شاخه‌ها از نور و هوا به طور یکسان بهره‌مند گردند. در نتیجه گل‌‌ها درشت و میوه‌ها مرغوب خواهند شد.

اهداف هرس درخت انجیر

هرس در درختان انجیر جهت افزایش کیفیت محصول، هدف‌هایی را دنبال می‌کند که عبارتند از:

• هرس درخت انجیر برای تحریك جوانه‌ها جهت ایجاد شاخه‌های سال جاری، با قدرت مناسب مؤثر است.
• کیفیت میوه‌ها را تحت تأثیر قرار می‌دهد به طوری که صفاتی از میوه مانند اندازه، شکفتگی، رنگ، وزن و غیره همگی با نوع و شدت هرس قابل تغییر است.
• بین رطوبت خاک و نقاط نیازمند آن در قسمت هوایی درخت تناسب برقرار می‌کند.
• ایجاد تعادل بین رشد رویشی و میزان تولید محصول
• ایجاد شرایط مناسب جهت ورود نور و هوا به داخل تاج درخت

اثرات مفید هرس درخت انجیر

علاوه بر اهدافی که هرس درختان انجیر دنبال می‌کنند، دارای اثرات و فواید مفیدی هستند، که در ادامه به آن‌ها می‌پردازیم.

هرس شاخه‌های مزاحم

گاهى شاخه‌ها آن قدر به یکدیگر نزدیکند که هر یك مزاحم دیگرى است و روی یکدیگر سایه‌اندازی دارند، در نتیجه مانع دستیابی نور و هوا به شاخه‌های دیگر می‌شوند، بنابراین یکى از آن‌ها را بایستی حذف کرد.

شاخه‌های مزاحم درخت انجیر باید هرس شوند چون‌که در اثر سنگینی یا وزش باد در تماس با هم قرار می‌گیرند، در نتیجه با توجه به سستی پوست شاخه‌ها، محل‌های تماس، زخم می‌شوند. بنابراین با ایجاد خراش و لهیدگی، ورود عوامل بیماری‌زا تسهیل، و با از دست‌دادن رطوبت، ناحیه آسیب دیده شاخه، ضعیف خواهد شد.

حذف شاخه‌های آفت‌زده

شاخه‌هاى آفت‌زده که کانون حمله آفات انجیر هستند در اولویت هرس قرار می‌گیرند، تا مصرف سموم به حداقل برسد.

هرس شاخه‌های ضعیف

شاخه‌های ضعیف که به‌طور معمول در سال گذشته در موقعیت مکانی نامطلوب نور و هوا قرار داشتند، در صورتی که همچنان در موقعیت مکانی نامناسب قرار داشته باشند، حذف می‌شوند.

شاخه‌های ضعیف درخت انجیر به‌طور معمول میوه‌دهی ضعیفی خواهند داشت و در صورتی‌که هرس نشوند فقط مصرف کننده مواد غذایی و آب خواهند بود و به‌دلیل کمبود نور، سهمی در فتوسنتز ندارند.

انواع هرس در درختان انجیر

هرس درخت انجیر شامل دو نوع هرس زمستانه و هرس سبز است که هر کدام را به طور جداگانه توضیح می‌دهیم.

هرس زمستانه

هرس زمستانه در فصل زمستان هنگام استراحت و خواب گیاه انجام می‌شود که به هرس سیاه و خشک هم معروف است.

هرس زمستانه درخت انجیر دو نوع است، که عبارتند از: هرس شاخه‌های کوتاه یکساله و هرس سربرداری شاخه، که در نواحی انجیرکاری انجام می‌شود.

هرس شاخه‌های کوتاه يکساله

هرس شاخه‌های کوتاه جانبی یکساله که به اصطلاح محلی پنجه‌شکنی می‌گویند، برای افزایش کیفیت میوه ضروری است. یکی از معیارهای ارزیابی قدرت شاخه کوتاه جانبی، ضخامت شاخه است.

هرس پنجه‌شکنی به سه دسته سبک، متوسط و شدید تفکیک می‌شود. در هرس سبک، متوسط و شدید هر شاخه انجیر، به‌ترتیب سه، دو و یک شاخه کوتاه جانبی یکساله حفظ و دیگر شاخه‌ها که ضعیف هستند هرس می‌شوند.

هرس سربرداری شاخه

هرس سربرداری شاخه، معمولا در مناطق انجیرکاری شهرستان داراب انجام می‌شود، اما در سایر مناطق استان فارس معمول نیست.

هرس سبز یا هرس تابستانه

هرس سبز پس از پایان عملیات گرده‌افشانی در تیرماه انجام می‌شود. هرس سبز شامل حذف پاجوش، جوانه‌برداری و یا سربرداری انتهای شاخه سال جاری می‌باشد.

میزان هرس سبز انتهای شاخه سال جاری با توجه به میزان بارندگی، شرایط کشت آبی یا دیم، قدرت و سن درخت متفاوت است.

با هرس سبز گل‌هایی که توسط زنبور، گرده‌افشانی نکرده‌اند و یا آن‌هایی که میوه دیررس و بی‌کیفیت تولید می‌کنند، حذف خواهند شد.

نحوه هرس انجیر

برای بهترین نتیجه، موقعی که درخت انجیرتان نیاز به هرس دارد، این دستورالعمل‌های ساده را دنبال کنید:

• هنگام هرس در بهار، مطمئن شوید که مقدار زیادی از شاخه‌ها را هرس نکنید. ترجیحاً، شاخه‌های فشرده‌تر را با میوه‌های کوچک در نوک آن‌ها، حفظ کنید.
• درختان انجیر تمایل به ایجاد شاخه‌ها و شاخساره‌های بلند دارند. در نتیجه نیاز دارند که به شدت هرس شوند. شاخه‌ها را به طول 5 تا 8 سانتی‌متر و شاخه‌های جوان‌تر را به طول 2/5 سانتی‌متر برش دهید.
• هنگام هرس درخت انجیر در اوایل بهار، روش کلی این است، که شاخه‌ها را بدون هرس رها کنید یا آن‌ها را با سخت‌گیری هرس کنید. همیشه تعداد زیادی از شاخه‌های جدید را هرس نشده نگه‌دارید.
• برای تشویق به انشعابات بیشتر شاخه‌ها، به جای ایجاد شاخه‌های بلندتر، از اوایل تابستان تا اواسط تابستان، نوک شاخه‌های جدید را به محض اینکه پنج برگی شدند، هرس کنید.

بهترین زمان هرس درخت انجیر

زمان اصلی هرس درخت انجیر در اوایل تا اواسط بهار، پس از آخرین یخبندان سخت و در اوایل تا اواسط تابستان است، که می‌توانید آن‌ها را کمی کوتاه کنید.

همچنین آن‌ها را باید در زمستان به سرعت هرس کنید تا شاخه های مرده، بیمار یا متقاطع را جدا کنید.

در ادامه به هرس درختان انجیر در فصول مختلف بهار، تابستان و زمستان می‌پردازیم. برای اطلاعات بیشتر لطفا با ما همراه باشید.

هرس درخت انجیر در بهار

هرس درخت انجیر را مانند هرس درخت انار پس از رفع خطر یخبندان طولانی و سخت، اما قبل از شروع رشد جدید در بهار شروع کنید:

• شاخه‌های آسیب‌دیده، متقاطع یا ضعیف در اثر یخ‌زدگی را، تا جایی که 2/5 سانتی‌متر از شاخه‌ باقی بماند، هرس کنید تا رشد شاخه‌های جایگزین بهتر شود. هدف، حفظ شاخه‌ها با میوه‌های کوچک در نوک آن‌ها می‌باشد.
• در درختان بالغ، برای تشویق رشد شاخه‌های جایگزین، یک یا دو شاخه بیش از حد بلند و برهنه را تا 5 تا 8 سانتی‌متر هرس کنید.
• اگر نمی‌خواهید شاخه‌های جایگزین رشد کنند، به این دلیل که خیلی شلوغ یا نامناسب هستند، آن‌ها را به طور کامل حذف کنید.

هرس درخت انجیر در تابستان

بهترین زمان برای هرس تابستانی اوایل تابستان یعنی تیر ماه است زیرا به درخت فرصت می‌دهد تا میوه‌های سال بعد قبل از سرد شدن هوا تشکیل شوند.

• در اوایل تابستان، نوک شاخه‌های جوان را چنان قطع کنید که 5 برگ در آن‌ها باقی بمانند، این هرس فرآیند تشکیل میوه جنینی نهفته در بغل برگ‌ها را، تحریک خواهد کرد.
• هرس شاخه‌های جدید را تا اواسط تابستان ادامه دهید، به این دلیل که اگر بعد از اواسط تابستان هرس کنید، جنین میوه‌ها تشکیل نخواهد شد. بنابراین در سال بعد نیز میوه انجیر تولید نخواهد شد.

هرس درخت انجیر در زمستان

بهترین زمان برای هرس درخت انجیر در زمستان مانند درخت هلو و شلیل هنگامی است که درخت در خواب است. معمولا در اواخر زمستان، در یک روز خشک و بدون یخبندان انجام می‌شود.

• هرس در زمستان به منظور حذف شاخه‌های آسیب دیده، ضعیف، بیمار یا متقاطع است تا یک فضای باز و دلپذیر برای درخت ایجاد کند.
• این شاخه‌ها را تا حدود 2/5 سانتی‌متر از تنه هرس کنید تا شاخه‌های سالم جدید رشد کنند و سعی کنید از جدا کردن شاخه‌ها با میوه (انجیرهای ریز) در انتهای آن خودداری کنید.
• شاخه‌های شلوغ را می‌توان به طور کامل حذف کرد.

تربیت درخت انجیر

هرس به منظور تربیت درخت انجیر به دو صورت بادبزنی و بوته‌ای انجام می‌شود. برای آشنایی با هرس درخت انجیر به منظور تربیت با ما همراه باشید.

تربیت انجیر به روش بادبزنی

در این روش باید از قبل از کاشت درخت انجیر در زمین اصلی، نسبت به تربیت و آموزش آن اقدام کنید.

قبل از کاشت درخت نسبت به سیم‌کشی با سیم‌هایی با 30 سانتی‌متر فاصله از همدیگر و نصب ترکه و چوب‌هایی به عنوان قیم به صورت مورب و بادبزنی روی سیم‌ها اقدام کنید. نهال انجیر ریشه‌دار را در اواخر پاییز و یا در طول زمستان و حدود یک ماه قبل از باز شدن جوانه‌ها، در وسط آرایش بادبزنی قیم‌ها کاشت نموده و در یک برش زاویه‌دار آن را تا 40 سانتی‌متری سطح خاک قطع کنید.

تابستان اول: در طول این فصل با رشد مداوم شاخه‌ها، دو شاخه قوی و نزدیک به همدیگر را انتخاب و به عنوان دو بازوی اصلی درخت به قیم‌های چوبی وصل کنید و گره بزنید. هر شاخه دیگر پایین‌تر از دو بازو را قطع کنید.

زمستان دوم: طول بازوهای انتخاب شده را در اواخر زمستان و قبل از باز شدن جوانه‌ها در یک برش زاویه‌دار به حدود نصف برسانید و در صورت لزوم محل گره را تغییر و تعداد آن را افزایش دهید.

بهار و تابستان سوم: در طول این فصل رشد سعی بر پر کردن فضاهای خالی بادبزن و گره زدن شاخه‌های سرگردان است. شاخه‌هایی که رو به دیوار هستند را یا کاملا قطع کنید و یا فقط زائده‌ای برای جوانه‌زدن از آن‌ها باقی بگذارید. شاخه‌هایی که روی همدیگر افتاده‌اند تا باقی ماندن 4 برگ هرس کنید.

تربیت انجیر با هرس بوته‌ای

در سال اول قلمه به تنهایی و یا قلمه ریشه‌دار درون گلدان اقدام به کاشت می‌گردد. در صورتی‌که ازدیاد با قلمه است حدود یک سال رشد به تعویق می‌افتد.

 در زمستان اول پس از اینکه نهال جوان، رشدی حدود 60 سانتی‌متر پیدا نمود، در یک هرس ارتفاع آن را به 30 سانتی‌متر بالای سطح خاک با 4 جوانه در زیر آن می‌رسانند و درخت به صورت چهار شاخه شروع به رشد می‌نماید.

هرس تربیت به صورت بوته‌ای در مناطق سردسیر و گرمسیر با همدیگر متفاوت بوده است.

 در مناطق گرمسیر برای جلوگیری از صدمه پوست شاخه‌های جوان در اثر تابش نور خورشید، به درخت اجازه رشد بیشتری در شاخه‌های عمودی داده می‌شود و به اصطلاح درخت را پرپشت‌تر تربیت می‌کنند.

در مناطق سردسیر کلیه شاخه‌های سرما زده و خشک و درهم رفته قطع می‌گردد و درخت به صورت باز تربیت می‌شود. کلیه شاخه‌های لخت برای تحریک هر چه بیشتر به رشد در تابستان آینده تا باقی ماندن یک جوانه قطع می‌گردند. هرس تابستانه نیز در آن‌ها معمول است و کلیه شاخه‌های جانبی جدید به گونه‌ای قطع می‌گردند که فقط 5 تا 6 برگ در آن‌ها باقی بماند.

هرس درختان انجیر مسن به چه صورت انجام می‌شود؟

اگر درخت شما مسن‌ باشد، می‌توانید آن را هرس کنید، اما توجه داشته باشید که ممکن است سال بعد میوه زیادی به دست نیاورید.

شاخه‌های مسنی را که بیش از حد بزرگ شده‌‎اند تا حدود 5 تا 8 سانتی‌متر هرس کنید تا به طور سالم رشد کنند. هر گونه شاخه‌های بیش از حد شلوغ در مرکز درخت را می‌توان به طور کامل حذف کرد.

هرس درخت انجیر در شرایط دیم

حذف کامل شاخه‌های جانبی یكساله در شرایط دیم همراه با هرس سربرداری زمستانه، در افزایش رشد طولی شاخه سال جاری مؤثر است.

برای حفظ شادابی و سلامت درختان انجیر در شرایط دیم، هرس شدید زمستانه شاخه‌ها، همراه با هرس سربرداری و سبز مناسب‌ترین هرس برای پایداری برگ‌ها است.

هرس شدید زمستانه شاخه‌ها در نتیجه موجب افزایش وزن میوه‌ها در درخت می‌شود. با هرس سبك زمستانه شاخه‌ها، عملکرد گیاه کاهش می‌یابد، بنابراین در اجرای عملیات هرس انجیر در شرایط دیم بایستی دقت شود.

ابزارهای هرس

قیچی‌ها: برای هرس بوته‌های انجیر می‌توانید از قیچی دستی استفاده کنید. همچنین برای درختان بلندتر، باید از قیچی‌های دسته بلند استفاده کنید.

اره: اگر درخت انجیر شما خیلی بزرگ‌تر و بالغ‌تر است، برای هرس شاخه‌های ضخیم‌تر به اره هرس نیاز دارید.

شما می‌توانید به وب سایت پسته رفسنجان مراجعه کنید و تمام ابزار و وسیله‌هایی که برای انجام هرس نیاز دارید تهیه کنید.

موقع هرس درخت انجیر چه نکات ایمنی باید رعایت شود؟

تمیز کردن تمام تجهیزات: برای جلوگیری از گسترش بیماری، ضدعفونی کردن وسایل هرس بسیار مهم است. می‌توانید این کار را با یک پارچه تمیز آغشته به ماده ضدعفونی کننده یا الکل انجام دهید.

استفاده از دستکش باغبانی: شیره درخت انجیر می‌تواند پوست شما را تحریک کند، بنابراین باید حتما از دستکش هنگام هرس استفاده کنید. بهتر است هرس را از پایین درخت شروع کنید و به سمت بالا بروید، که احتمال چکیدن شیره روی دست شما کمتر شود.

در ادامه به سوالات متداولی که ممکن است باغدارن در مورد هرس درخت انجیر به آن‌ها برخورد کنند، پاسخ داده شده است.

صحبت پایانی

برای حفظ سلامتی درخت و افزایش عملکرد و کیفیت میوه‌ انجیر هرس درخت ضروری است. هرس درخت انجیر در زمان‌های مختلف از سال انجام می‌گیرد که بهترین زمان هرس، در اوایل بهار و اوایل تابستان می‌باشد. به طور کلی معمولا دو نوع هرس سبز و هرس زمستانه برای انجیر انجام می‌شود که بسته به اینکه چه شاخه‌هایی باید حذف شوند تا میوه سالم و باکیفیتی را تولید کنند، متفاوت هستند.

با مراجعه به وبلاگ پسته رفسنجان، اطلاعات بیشتری در مورد هرس درختان مختلفی را که ممکن است نیاز داشته باشید، می‌توانید مطالعه بفرمایید.

[product_category category = “167” products limit=”12″ columns=”6″ orderby = “date” order = “ASC operator” = “IN”]

چرا صمغ درخت گیلاس بوجود می آید؟

آیا متوجه شده اید که از شاخه ها و تنه های درخت گیلاس ماده ای چسبنده شبیه آدامس بیرون می آید؟ به آن صمغ، شیره و یا گاموز می گویند. صمغ درخت گیلاس نشانه این است که درخت  شما دچار نوعی استرس شده است! بله درست است درختان هم می توانند استرس پیدا کنند. صمغ یک بیماری نیست، اما می تواند یک علامت بیماری یا نشانه  آسیب حشرات به درخت باشد. شما می توانید به صمغ به عنوان گریه درخت خود برای درخواست کمک در برابر هر یک از مشکلات نگاه کنید.

صمغ بیشتر در درختان میوه دار مانند آلو، هلو، شلیل، و گیلاس دیده می شود. درختان گیلاس میوه زودرس تولید می کنند، به این معنی که فرآیند شیره آنها زودتر از سایر درختان میوه شروع می شود. برخی از درخت شناسان و پزشکان درخت معتقدند که این به این دلیل است که درخت می داند که در حال مرگ است و در تلاش است تا قبل از پایان خودش را تکثیر کند.

اگر بدون اینکه به درخت ضربه یا آسیبی زده باشید، از آن درخت شیره ی گیاهی (صمغ) تراوش کند ممکن است نشان دهنده ی بیماری یا هجوم آفت هایی باشد که می تواند به درخت گیلاس شما آسیب بزند. رایج ترین عامل آن، حشرات ساقه خوار درخت هلو یا عفونتی به نام گاموز (آفت گیاهی که نشانه ی آن تولید و تراوش نابه هنجار صمغ است) .گاموز در درختان گیلاس می تواند از چند منبع مختلف به وجود آید، از جمله عفونتهای باکتریایی یا قارچی.

چگونه می توان از گموز جلوگیری کرد؟

پوست درخت گیلاس بسیار نازک است و باعث می شود شیره خیلی راحت از تنه درخت به بیرون تراوش کند. تراوش صمغ ممکن است در اثر آسیب ناشی از هرس نامناسب یا برخورد ماشین چمن زنی، بیماری، مشکلات فرهنگی یا حشرات باشد. برای درمان درخت گیلاس، ابتدا باید بفهمید که چه چیزی باعث ایجاد این مشکل شده است! به طور کلی، درختان گیلاس سالم اغلب خود به خود بهبود می یابند، اگرچه برخی از آنها ممکن است نیاز به درمان با قارچ کش یا آفت کش ها داشته باشند. سالم نگه داشتن درخت بهترین محافظت در برابرصمغ است.

در ابتدا، می خواهیم چندین  عامل که باعث ایجاد صمغ درخت گیلاس می شود را بررسی کنیم.

1. مشکلات مکانیکی و  هرس نامناسب

از آسیب رساندن به درخت خودداری کنید: هرس نامناسب، ضربات چمن زنی و صدمات ناشی از سایر ابزارهای باغبانی باعث ایجاد زخم هایی می شود که اسپورهای قارچ به درخت گیلاس وارد می شوند. در آنجا جوانه زده و به بافت نفوذ می کنند. به طور دقیق هرس کنید و بافت آسیب دیده را از بین ببرید. هنگام هرس بسیار مراقب باشید. برش های مناسب را بزنید. شاخه های آلوده را با هرس دقیق بردارید.  درهوای مرطوب هرس نکنید. در صورت امکان این کار را باید در هوای خشک تابستان انجام دهید.

  قاعده کلی در هنگام هرس درختان میوه این است که درخت هنگام زمستان به حالت خوابیده باشد. با این حال، درخت گیلاس  از این قاعده مستثنی است. درخت گیلاس  بیشتر در معرض بیماری های قارچی و باکتریایی هستند. بنابراین بهتر است اوایل بهار تا اواخر تابستان آنها را هرس کنید. به خاطر داشته باشید که هرس تابستانه انرژی درخت را برای تولید میوه و همچنین رشد آن کاهش می دهد. بنابراین فقط با استفاده از برش های نازک و کم این کار را انجام دهید.

2. مشکلات فرهنگی و شیوه نگهداری درخت گیلاس

• در طول زمستان از پوست درخت خود در برابر آفتاب محافظت کنید:  آفتاب سوختگی  باعث ضعیف شدن درخت و حمله حشرات می شود. برای این کار بهتر است تنه درخت گیلاس را رنگ کنید( با استفاده از رنگ لاتکس سفید که با آب رقیق شده است). رنگ کردن باعث می شود که درخت در تابستان خنک تر باشد و از آسیب های فصل زمستان در امان بماند.

• از کوددهی بیش از حد درخت خودداری کنید: اضافه کردن 2 تا 3 اینچ کود گیاهی مالچ، مثل تراشه­ ی چوب، به خاکی که درخت را احاطه کرده بدون مالیدن آن به تنه­ ی درخت به حفظ حاصلخیزی آن کمک می­کند، خاک را خنک نگه می­دارد و رطوبت را حفظ می­کند. اطمینان حاصل کنید که خاک اطراف درخت گیلاس زهکشی خوبی داشته و از آسیب باد محافظت می شود.  شما باید کوددهی با نیتروژن را در اواخر زمستان یا اوایل بهار انجام دهید.این باعث می شود  که درخت شما رشد نکند تا در اثر سرما در پاییز آسیب نبیند.
• درخت را بیش از حد آبیاری نکنید: در ماه­ های گرم­ تر از آبیاری قطره ­ای روزانه استفاده کنید. به علاوه­ ی حدوداً 3 اینچ آبیاری بارانی هر سه هفته یکبار، که توصیه ایست از طرف دانشگاه کالیفرنیای بکیارد اورکارد. شیره از طریق ترک های تیره کوچکی که در پوست درخت وجود دارد تراوش می کند. قارچ ها  .هوای مرطوب و خنک را ترجیح می دهند و در اثر باران های شدید و یا پاشیدن زیاد آب بوجود می آیند.
• فعالیت حیات وحش را کنترل کنید: مطمئن شوید سنجاب ها، گوفرها و پرندگان درخت را زخمی نمی کنند.

3. آفت زدگی و بیماری ها

اگر متوجه شدید که نخ های فرفری نارنجی از پوست بیرون زده اند، علت احتمالی آن بیماری سیتوسپورینا یا به اصطلاح شانکر است. یکی از دلایل اصلی گاموز درختان گیلاس، پیشروی شانکر مزمن است که به دلیل عوامل بیماری­ زای قارچی leucostoma persoonii و leucostoma cincta روی می­دهد. این بیماری با هجوم به درخت گیلاس شما از طریق جراحت­ ها منجر به پیشروی شانکر، یا بیشتر شدن نواحی پینه­ بسته یا خشک شدن مواد گیاهی که روی اعضای درخت رشد می­کنند می­ شود. شانکرها ممکن است موجب تراوش، یا گاموز و همچنین برش­های حلقه ه­ای پوست درخت و پس ­مرگ آن شود.

شاخه ها و اندام ها به طور ناگهانی می میرند حتی اگر برگ آنها هنوز چسبیده باشند. یک شانکر درخت ممکن است به صورت یک توده برجسته و پر از قارچ  یا به صورت ضایعات فرو رفته با ظاهری مرطوب نشان داده شود.

3. هجوم حشرات و فعالیت آنها

دلیل عمده­ ی دیگری که باعث ترشح قرمز درخت گیلاس می­شود حشره­  ی ساقه­ خوار (borer) درخت هلوست (Synanthedon exitiosa). دشمن اصلی درختان میوه سنگی،

حشره هایی که در چوب نرم و داخلی درخت گیلاس سوراخ ایجاد می کنند، این حشرات حوصله سر بر روی درختان گیلاس تخم­ک گذاری می­ کنند و وقتی از تخم بیرون می آیند توی تنه ذرخت تونل ایجاد می کنند. از چوب درخت تغذیه می کنند و ذر آن رشد می کنند و زمستان را می گذرانند. حشرات بالغ، که شب­پره­ هایی با بدن آبی و مشکی و پرهای تمیز و حدود 1 اینچ هستند. در بهار و تابستان و پاییز از درخت بیرون می آیند. صدمات آنها موجب برش حلقوی پوست درخت و گاموز می شود که معمولاً روی تنه ­ی اصلی درخت دیده می­ شود و ممکن است منجر به مرگ درخت شود. بنابراین علف های هرز و سایر پوشش های گیاهی را از اطراف تنه درخت گیلاس از بین ببرید، تا نتوانند در بین آنها پنهان شوند.

 چند روش مفید برای درمان صمغ درخت گیلاس

• برای کنترل آلودگی حشرات ساقه­ خوار درخت هلو، اقدامات پیشگیرانه بسیار موثر است. درخت را با حشره­ کشی که حاوی محتویات فعال است، مانند esfenvalerate اسپری کنید، یکبار در بهار و دوبار در تابستان تا در برابر آفت از آنها محافظت کرده باشید. حشره­ کش مناسب به مجوز نیاز دارد. همچنین می­توانید کرم ­های حشره­ ی ساقه ­خوار را به طور دستی با وسایل تیز، نظیر سیم فلزی از بین ببرید، البته اگر بتوانید کرم­ ها و تونل آنها پیدا کنید.
• برای کنترل کردن شانکر مزمن، از صدمه زدن به درخت اجتناب کنید و هرس را تمیز برش بزنید تا درخت در بهار دوباره شروع به رشد کند. شاخه­ های شانکردار را هرس کنید و از بین ببرید، و برش­ ها را از حداقل 6 اینچ پشت منطقه­ ی آلوده بزنید. قسمت شیره زده به همراه 1 اینچ اطراف آن را با مشعل پروپان بسوزانید. نکته : قبل از استفاده از مشعل پوست را کمی بتراشید تا لایه را پیدا کنید.

• در فاصله­­ ی بین هرس کردن همیشه قیچی­ ها و اره ­های هرس را استریلیزه کنید.( با دستمال مرطوب لیزول یا سفید کننده 10٪ ) تا آلودگی گسترش پیدا نکند. درصورت گسترش قارچ، ممکن است هرس کردن همه بافت آسیب دیده امکان پذیر نباشد.
• برای کنترل بیماری های قارچی درخت از قارچ کش های مسی یا سیستمیک استفاده کنید.( قبل از مصرف دستورالعمل های روی  برچسب را با دقت بخوانید).
• در اواخر زمستان، چوب های قدیمی را هرس کرده و به همراه شاخه های بیمار آن دور بریزید. در صورت امکان  این مواد را بسوزانید تا بیماری از بین برود. (هرس کردن درختان قدیمی گیلاس در زمستان باعث فراهم کردن شرایط مناسب جهت نورگیری و ورود جریان هوای بیشتری می شود. در نتیجه درخت در تابستان باردهی بیشتری دارد).

بسیاری از مردم نمیدانند که چگونه از صمغ درخت گیلاس   استفاده کنند و یا حتی می توان از آن استفاده کرد یا نه؟

قبل از استفاده از صمغ برای هر موردی، همیشه مطمئن شوید که درخت گیلاستان سالم است و آلوده نشده است.

 استفاده از صمغ در خوراکی یا نوشیدنی : مورخان معتقدند كه بومیان آمریكا به مهاجران اولیه ایالات متحده آموخته اند كه چگونه از پسمانده ی صمغ درخت گیلاس برای ساخت آدامس استفاده کنند. به خاطر اینکه صمغ تمیز و بدون طعم و خشک است برای جویدن دارای استحکام است، و در نتیجه می توان از آن آدامس هایی راحت، فراوان و بدون شکر ساخت.  با به کار بردن کمی صمغ با گیلاس و شکر یک شراب گیلاس براندی مقوی درست می کردند.  تمام محتویات را با هم مخلوط ، بعد می گذاشتند مدتی بماند، معمولا بیشتر از یک ماه، و بعد یک نوشیدنی  مقوی و خوشمزه درست میشد.

همچنین از آن برای درمان سرماخوردگی، سرفه وگرفتگی صدا،  و هنگامی که در شراب حل  می شد، برای درمان سنگ کیسه صفرا و سنگ کلیه استفاده می کردند. معتقد بودند که صمغ رنگ پوست صورت را روشن می کند، اشتها را تحریک و برای تقویت بینایی موثر است.

استفاده از صمغ به عنوان چسب:  مورد دیگری که بومیان آمریکا از شیره درخت گیلاس استفاده می کردند ساخت نوعی چسب بود.
شیره ، وقتی گرم شد و با خاکستر چربی حیوانات مخلوط شد ، یک چسب بسیار محکم و قابل حل در آب تولید می شود. این چسب برای چسباندن نوک پیکان به شاخه و تیغه به دسته چاقو استفاده میشد. با این وجود چسب باید با رزین کاج پوشانده میشد تا ضد آب شود و در اثر تماس تیغه چاقو و نوک پیکان با خون از بین نرود.
همچنین از مخلوط صمغ درخت  گیلاس با محصولات غلات، خمیری غلیظ درست می کردند و روی شاخه ی درختان می ریختند تا پرندگان کوچک را شکار کنند.

[product_category category = “18158” products limit=”12″ columns=”6″ orderby = “date” order = “ASC operator” = “IN”]