دسته: آفات و بیماری ها در گیاهان

آفات و بیماری ها در گیاهان

در عصر امروز که کشاورزی نقش مهمی در زندگی روزمره ما ایفا می‌کند، آفات و بیماری‌های گیاهان به‌عنوان یکی از بزرگ‌ترین چالش‌ها برای کشاورزان، باغداران و حتی علاقه‌مندان به گیاهان آپارتمانی می‌باشد.

سایت پسته رفسنجان باهدف ارتقاء دانش در مورد آفات و بیماری‌های گیاهان ازجمله درختان میوه، گیاهان زراعی، گلخانه‌ای و گیاهان زینتی پا به عرصه گذاشته است.

آیا به دنبال راه‌حل‌ها و روش‌های جدیدی برای مدیریت و کنترل آفات و بیماری‌های گیاهان خود هستید؟

در این بخش، ما به شما راه‌های علمی و کاربردی را ارائه می‌دهیم تا با استفاده از آن‌ها بتوانید به‌راحتی این مشکلات را مدیریت کنید. از شناسایی و پیشگیری تا درمان و مراقبت، تمام جوانب مرتبط با آفات و بیماری‌های گیاهان را پوشش می‌دهیم.

با ما همراه شوید تا در مورد آفات و بیماری‌های گیاهی بیشتر بدانید و از طریق مقالات جامع و علمی ما، دانش خود را افزایش دهید. از گلخانه تا باغ، از آپارتمان تا زمین‌های زراعی، هر جا که گیاهان هستند، ما راه‌حل‌هایی برای محافظت از آن‌ها داریم.

اهمیت شناسایی آفات و بیماری‌های گیاهان

شناسایی آفات و بیماری‌های گیاهان نه‌تنها یک مهارت، بلکه یک ضرورت است که می‌تواند تأثیر عمده‌ای بر موفقیت و پایداری کشاورزی، باغبانی و حتی نگهداری گیاهان آپارتمانی داشته باشد.

حفاظت از محصولات:

شناسایی به‌موقع آفات و بیماری‌ها می‌تواند جلوی از دست رفتن محصولات را بگیرد و به حفاظت از سرمایه‌گذاری‌های شما کمک کند.

کیفیت محصول:

کنترل مناسب آفات و بیماری‌ها به حفظ و افزایش کیفیت محصولات کمک می‌کند که درنتیجه به رضایت مشتری و قیمت بهتر منجر می‌شود.

پایداری محیط‌زیستی:

شناخت دقیق آفات و بیماری‌ها اجازه می‌دهد تا از روش‌های کنترل غیر شیمیایی و بیولوژیک استفاده شود که این امر به حفظ تعادل محیط‌زیستی کمک می‌کند.

پیشگیری و کنترل:

درک عمیق از آفات و بیماری‌های مختلف به انتخاب روش‌های مؤثر پیشگیری و کنترل کمک می‌کند، بدون اینکه به سموم زیاد و مخرب نیاز باشد.

افزایش آگاهی عمومی:

آگاهی از آفات و بیماری‌های گیاهی نه‌تنها به کشاورزان و باغبانان کمک می‌کند، بلکه می‌تواند بخشی از آموزش عمومی و افزایش آگاهی جامعه باشد.

کسب اطلاعات و مهارت‌های لازم برای شناسایی آفات و بیماری‌های گیاهی از اهمیت بالایی برخوردار است. این دانش می‌تواند بر سلامت گیاهان، اقتصاد کشاورزان و حتی پایداری محیط‌زیست تأثیر مثبت بگذارد و باید جزء اصلی هر برنامه کشاورزی و باغبانی مدرن باشد.

دسته‌بندی آفات گیاهی

آفات گیاهی، چه در مزرعه‌های بزرگ و چه در گلخانه‌ها یا باغچه‌های خانگی، می‌توانند تهدید جدی‌ای برای سلامت و رشد گیاهان باشند. در این دسته‌بندی، ما با تمرکز بر تمام جنبه‌های مرتبط با آفات گیاهی، ازجمله انواع آفات، روش‌های شناسایی، پیشگیری و کنترل آن‌ها، مقالات جامع و علمی را ارائه می‌دهیم.

ما در این بخش به بررسی آفات مختلفی از قبیل حشرات پرداخته‌ایم. این آفات می‌توانند بر تمام نوع گیاهان و درختان ازجمله درختان میوه، گیاهان آپارتمانی، گیاهان زراعی، گیاهان زینتی و گلخانه‌ای تأثیرگذار باشند.

توسط کارشناسان ما، مقالات مرتبط با آفات گیاهی ازجمله مقاله آفات درخت انجیر، گرو، زردآلو، آفات خیار و… با تحقیقات دقیق و منابع معتبر تهیه‌شده‌اند تا شمارا در مواجهه با این مسائل یاری رسانند.

از راه‌های طبیعی و بیولوژیک تا استفاده از فناوری‌های مدرن، هر چیزی که برای مدیریت آفات گیاهی نیاز دارید در این بخش پوشش داده‌شده است.

با ما همراه شوید و دانش خود را در مورد آفات گیاهی افزایش دهید تا با استفاده از راه‌حل‌های علمی و کاربردی، به گیاهان سالم‌تر وزندگی بهتری دست‌یابید.

آفات گیاهان — آفات گیاهی، چه در مزرعه‌های بزرگ و چه در گلخانه‌ها یا باغچه‌های خانگی، می‌توانند تهدید جدی‌ای برای سلامت و رشد گیاهان باشند.

دسته‌بندی بیماری‌های گیاهی

در دسته‌بندی بیماری‌های گیاهی، ما به‌طور جامع و علمی به بررسی بیماری‌های مختلف گیاهی پرداخته‌ایم که می‌توانند بر تمام انواع گیاهان و درختان تأثیر بگذارند.

این دسته‌بندی شامل مقالاتی در رابطه با شناسایی علائم بیماری، روش‌های پیشگیری، راه‌حل‌های درمان و تأثیر بیماری‌ها بر محصول است. مثل مقاله بیماری‌های درخت پسته، بیماری‌های بادمجان، اسفناج و… .

چه شما کشاورز حرفه‌ای باشید یا فقط علاقه‌مند به نگهداری گیاهان زینتی و آپارتمانی، این بخش شما را با اطلاعات موردنیاز برای مقابله با بیماری‌های گیاهی مسلح می‌کند و به شما کمک می‌کند تا گیاهان و درختان خود را در برابر بیماری‌های احتمالی محافظت کنید و به‌سوی کشاورزی پایدار و موفق‌تر گام بردارید.

بیماری های گیاهان — چه شما کشاورز حرفه‌ای باشید یا فقط علاقه‌مند به نگهداری گیاهان زینتی و آپارتمانی، این بخش شما را با اطلاعات موردنیاز برای مقابله با بیماری‌های گیاهی مسلح می‌کند.

راه‌های کلی مدیریت آفات و بیماری‌ها

در دسته‌بندی راه‌های کلی مدیریت آفات و بیماری‌ها، ما به تمام جنبه‌های مدیریت این مسائل در گیاهان و درختان مختلف پرداخته‌ایم.

از گیاهان آپارتمانی گرفته تا مزارع زراعی و گلخانه‌های بزرگ، هر نوع گیاهی ممکن است تحت تأثیر آفات و بیماری‌های مختلف قرار گیرد و مدیریت این مسائل به‌طور مؤثر نیازمند دانش و فهم عمیق است.

مقالاتی ما در این بخش، مانند مقاله سم مناسب درخت گردو، سیب، انار، سم مناسب شته و…، با ترکیب تجربیات کارشناسان و تحقیقات علمی، راه‌ها و روش‌های مختلفی را برای مدیریت آفات و بیماری‌ها ارائه می‌دهند.

از استفاده از روش‌های بیولوژیک و طبیعی گرفته تا کاربرد فناوری‌های مدرن و پیشرفته، این مقالات می‌توانند به شما کمک کنند تا گیاهان و درختان خود را در برابر تهدیدات احتمالی محافظت کنید و به‌سوی کشاورزی سالم‌تر و پایدارتر حرکت کنید.

راه‌های مبارزه با آفات و بیماری‌ها

آفات و بیماری‌های گیاهی می‌توانند تهدیدات جدی برای سلامت و رشد گیاهان و درختان باشند. در مقالاتمان، ما به‌طور جامع در مورد راه‌های مختلف مبارزه با این تهدیدات توضیح داده‌ایم، ازجمله:

کنترل بیولوژیک: استفاده از سازمان‌های زنده برای کنترل آفات و بیماری‌ها.
کنترل شیمیایی: استفاده از مواد شیمیایی و سموم برای مبارزه با آفات و بیماری‌ها.
کنترل فیزیکی: استفاده از روش‌های فیزیکی مانند دستگیری یا حرارت برای از بین بردن آفات.
کنترل فرهنگی: تغییر در روش‌های کشاورزی و فرهنگی برای جلوگیری از آفات و بیماری‌ها.
پیشگیری و مدیریت تغذیه‌ای: استفاده از روش‌های تغذیه‌ای جهت پیشگیری و کنترل بیماری‌ها.
استفاده از فناوری‌های مدرن: استفاده از ابزارها و فناوری‌های جدید برای تشخیص و درمان آفات و بیماری‌ها.

ما به‌طور کامل و جامع به هر یک از این روش‌ها پرداخته‌ایم تا به شما کمک کنیم تا با استفاده از روش‌های مختلف و متنوع، به یک راه‌حل مناسب و پایدار برای مدیریت آفات و بیماری‌های گیاهی خود برسید.

آفات و بیماری های گیاه — کنترل شیمیایی: استفاده از مواد شیمیایی و سموم برای مبارزه با آفات و بیماری‌ها.

دعوت به مشارکت: شما نیز بخشی از ما باشید!

عزیزانی که به جهان گیاهان علاقه‌مند هستند، زمینه‌های کشاورزی پر از فراز و نشیب است و ما اعتقادداریم که تجربیات هر فرد می‌تواند یک گام بزرگ در پیشرفت این زمینه باشد.

ما در سایت مجله کشاورزی رفسنجان به دنبال مشارکت، تبادل دانش و تجربیات شما هستیم.

آیا تاکنون روش‌های نوآورانه و موفقی در مدیریت آفات و بیماری‌های گیاهی امتحان کرده‌اید؟ یا شاید با تکنیک‌های جدیدی در کشاورزی و نگهداری گیاهان آشنا شده‌اید که می‌خواهید با دیگران به اشتراک بگذارید؟

با ما تماس بگیرید و مقالات، تصاویر، ویدئوها یا هر چیز دیگری که مرتبط و مفید می‌دانید را با ما به اشتراک بگذارید.

با کمک شما، می‌توانیم اطلاعات و محتوای مفیدتری را برای مخاطبانمان ارائه دهیم و باهم به‌سوی یک کشاورزی پایدارتر حرکت کنیم.

پس همین حالا با ما به اشتراک بپیوندید و دانش خود را برای بهتر شدن جهان کشاورزی با ما به اشتراک بگذارید!

سخن پایانی

درختان و گیاهان نیز مانند انسان‌ها دچار بیماری‌ها و مشکلاتی می‌شوند که عملکرد زیستی آن‌ها را کاهش داده و کیفیت و کمیت محصولات آن‌ها را پایین می‌آورد.

میزان آفات و بیماری ها در گیاهان و درختان مختلف، می‌توانند متفاوت باشند و هرکدام مشکلات مخصوص به خود را ایجاد کنند.

به‌عنوان‌مثال ممکن است درختان پسته به آفات و بیماری‌هایی مانند سن‌های پسته، پسیل، گموز، زنجره، سوسک طوقه خوار، پوست خوار، بلایت، نماتد و … دچار شوند.

همچنین امکان ابتلا به پوسیدگی قهوه‌ای میوه، کنه‌ها، شته، پسیل و … برای درختان مرکبات وجود دارد.

به همین صورت هرکدام از گیاهان زراعی، صیفی‌جات، درختان باغی و گیاهان آپارتمانی در معرض آفات و بیماری‌های متفاوت هستند.

برای مدیریت آفات و بیماری ها در گیاهان نخستین گام این است که سطح دانش خود را نسبت به آن‌ها بالا ببریم.

لازم است بدانیم که هر آفت و بیماری چه زمانی به وجود می‌آید و چه زمانی از بین می‌رود، در زمستان به چه شکل زندگی می‌کند و در تابستان به چه صورت ظاهر می‌شود.

این بخش از مجله کشاورزی سایت پسته رفسنجان به‌منظور شناخت این آفات و بیماری‌ها برای شما عزیزان ایجادشده است.

مهم ترین بیماری های بادمجان

مهم ترین بیماری های بادمجان

بیماری ساق سیاه بادمجانPhytophthora capsici Leonian

بیماری ساق سیاه بادمجان در سال ۱۹۷۱ از ژاپن گزارش شده است (1971 ,Katsura) و برابر گزارش استیکلن بورگ (1980 ,Steekelenburg) در هلند ندرتاً باعث بیماری می شود. بیماری ساق سیاه بادمجان برای اولین بار در سال ۱۳۶۷ توسط فصیحیانی و ارشاد از مناطق جنوبی ایران استان هرمزگان گزارش شده است.

نشانه های بیماری ساق سیاه بادمجان Phytophthora capsici Leonian

در محل آلودگی ابتدا لکه ای به رنگ قهوه ای تیره و یا سیاه پدیدار گشته که کم کم به طرف بالا و پایین و اطراف محل آلودگی پیشروی می کند. پس از چندی عامل بیماری به بافت های مجاور لکه نفوذ کرده، مانع از جریان شیره های گیاهی می شود. عضو مورد حمله پژمرده و خشک می گردد. گاهی اوقات در محل آلودگی، زخم و حالت پوسیدگی نیز مشاهده می شود.

در هر صورت چنانچه شاخه ای آلوده گردد همان قسمت و اگر ساقه اصلی و یا طوقه مورد حمله واقع شود، تمامی بوته خشک می گردد. در نقاط مرطوب و بارانی علاوه بر ریشه و طوقه قسمت های خارج از خاک نیز آلوده می شوند. در نقاطی که این بیماری مشاهده می گردد بیشتر آلودگی و خشکیدگی قسمت های خارج از خاک جلب توجه می کند. و این بدان علت است که در این نقاط بادمجان در زمستان یعنی فصل بارندگی به محصول دهی می رسد و احتمالاً دمای خاک در این زمان کمتر از دمای مورد نیاز برای رشد بهینه عامل بیماری است.

عامل بیماری ساق سیاه بادمجان Phytophthora capsici Leonian

عامل بیماری alon capsici Leonian بالا، که از خانه ده راسته Peronosporales می باشد. عامل بیماری دارای رنسا سریع و حاشیه ای یکنواخت و کمی پرز داراست و ریسه های جوان کم و بیش عرض یکنواخت دارند ولی بمرور برجستگی ها و به عبارت دیگر آماس های کمی روی آن ها وجود می آید.

چرخه بیماری ساق سیاه بادمجان Phytophthora capsici Leonian

عامل بیماری در خاک و در بستر بذر وجود داشته و توسط آبیاری و وسائل کشاورزی به نقاط مختلف مزرعه جابجا می شود. اسپورهای عامل بیماری توسط قطرات باران از خاک به میوه ها و شاخ و برگ انتقال می یابد (1986 , Sherr & MacNab ). در محیط کشت CMA دمای کمینه ۱۱، بهینه ۳۰ و بیشینه نزدیک به ۳۵ درجه سانتیگراد می باشد. ( فصیحیانی وارشاد، ۱۳۶۷).

مبارزه بابیماری ساق سیاه بادمجان Phytophthora capsici Leonian

ضد عفونی خاک خزانه – انتقال و انهدام شاخ و برگ آلوده، شخم عمیق و زیر خاک کردن بقایای گیاهان ، تناوب زراعی سه ساله ، فاصله در کاشتن بوته ها و سم پاشی شاخ و برگ ها درصورت لزوم توصیه می شود (1986 , Sherf&MacNab ).

بیماری پوسیدگی طوقه بادمجان Phytophthora cryptogea Pethybridge et Lafferty

این بیماری توسط Phytophthora cryptogea ایجاد و سبب پوسیدگی طوقه بادمجان می گردد.

سفیدک سطحی بادمجان
Erysiphe polyphaga Hammarlund
Leveillula taurica (Lev.) Arnaud
Leveillula solanacearum Golov.

بیماری سفیدک سطحی توسط گونه های مختلف خانواده Erysiphaceae ایجاد می شود.در ایران قارچ Leveillula solanacearum اولین بار در سال ۱۳۴۹ توسط ارشاد از منطقه قصرشیرین گزارش شده است. قارچ Leveillula taurica علاوه بر بادمجان روی گوجه فرنگی و سیب زمینی خسارت وارد می کند. قارچ Erysiphe polyphaga در روی گیاه های جوان بادمجان در گلخانه در سال ۱۹۷۰ در هندوستان گزارش گردید.

نشانه های بیماری سفیدک سطحی بادمجان

علائم بیماری مربوط به قارچ Erysiphe polyphaga بدین صورت است که در روی برگ ها لکه های سفید کثیف که همان میسلیوم ها و اسپورهای قارچ هستند بوجود می آید. این لکه ابتدا کوچک و گرد بوده و سپس زاویه دار می شود. در روی سطح زیری و روئی برگ گسترش می یابد و تمام برگ، دمبرگ و ساقه را فرا می گیرد. برگ های پایین زودتر مورد حمله بیماری قرارمی گیرند. برگ های سفیدک زده ممکن است زرد شده، دفعتاً بمیرند.

قارچ Leveilhila taurica که مرحله غیر جنسی آن Oidiopsis taurica Tepper می باشد. در روی بادمجان علائم در سطح روئی برگ بصورت لکه های زرد کمرنگ در اندازه های مختلف ظاهر می شوند. در سطح زیرین برگ این لکه ها با یک پوشش سفید رنگ پوشیده می کردند. سرانجام این لکه ها بهم متصل و سپس برگ ها خشک می شوند، اما نمی افتند.

عامل بیماری سفیدک سطحی بادمجان

بیماری سفیدک سطحی بادمجان توسط سه گونه قارچ Erysiphue polyphiagaHammarlund و Leveillula taurica(Lev.)Arnaudو Leveillula SolanacearumGolov ایجاد می شود که از خانواده Erysiphaceae می باشند.

چرخه زندگی سفیدک سطحی بادمجان

قارچ Leveillula taturica با سایر سفیدک های سطحی متفاوت است زیرا رشته های این قارچ مستقیما به داخل بافت نفوذ می کند. و حدود ۴ کنیديوفر از یک روزنه خارج می شوند. درروی هر کدام از این کنیدیو فرها فقط یک کنیدی تولید می شود. بعد از مدتی کلیستوتس های
سیاه کروی از میان رشته های سفید میسلیوم بوجود می آیند. این کلیستوتس ها حاوی آسكوسپور هستند که می توانند زمستان را بگذرانند. کنیدی های تولید شده در سطح زیرین برگ هابه وسیله باد گسترش می یابند. این کنیدی ها در رطوبت نسبی ۵۲ تا ۷۵ درصد و دمای ۲۶ درجه سانتیگراد جوانه می زنند (1986 , Sherf&MacNab ).

مبارزه با سفیدک سطحی بادمجان

استفاده از سموم گوگردی برای کنترل بیماری مناسب است.

پژمردگی فوزاریومی بادمجان Fusarium oxysporum f.sp. melongenae

بیماری پژمردگی فوزاریومی بادمجان در قسمت های از اروپا و آسیا خسارت وارد می کند. درایران درمورد قارچ فوق گزارشی در دست نیست. اما گرلاچ و ارشاد (1970 , Gerlach&Ershad )قارچ .Fusarium semitectum Berk et Rav از اطراف تهران گزارش کرده اند ولی در موردبیماری زائی ، چرخه زندگی و مبارزه با بیماری در ایران مطالعه ای انجام نشده است.

نشانه های بیماری پژمردگی فوزاریومی بادمجان

علائم مربوط به قارچ F . oxysportant f . SP . Intelongeria در اثر تلقیح مصنوعی بدین صورت می باشدکه رگبرگ ها کوچک کم رنگ و روشن می شوند، در صورتی که رگبرگ های اصلی سبز باقی میمانند. بعدا برگ ها زرد و پژمرده می شوند و این حالت از برگ های پایینی شروع و به سمت بالا پیشروی می کند. پژمردگی و مرگ برگ ها همچنین در پژمردگی ورتیسیلیومی مشاهده می شود.

عامل بیماری پژمردگی فوزاریومی بادمجان

قارچ F . oxysporur f . sp . nelongeriae بادمجان را مورد حمله قرار داده و سبب پژمردگی می شود.

چرخه زندگی پژمردگی فوزاریومی بادمجان

چرخه زندگی تقریبا شبیه به چرخه زندگی F . oxysporum f . sp . , lycopersici می باشد. دمای بهینه برای رشد فوزاریوم بادمجان حدود ۲۸ درجه سانتیگراد است . بنابراین بیماری در هوای گرم شایع می شود.

مبارزه با پژمردگی فوزاریومی بادمجان

انتخاب ارقام مقاوم و ضدعفونی خاک برای کاهش اوليه آلودگی در کنترل بیماری بسیار اهمیت دارد.

پژمردگی ورتیسیلیومی بادمجان Verticillium albo-atrum Reinke and Berth, Verticillium dahliae Kleb.

پژمردگی ورتیسیلیومی اولین بار در سال ۱۸۶۹ از آلمان در روی سیب زمینی گزارش شد. تقریباً تمام خاک های مناطق گرمسیری و نواحی اطراف مناطق نیمه گرمسیری به قارچ فوق آلوده است. این قارچ به سبزی های مختلف از قبیل آرتیشو ، چغندر ، باقلا ، خیار ، بادمجان ،تربچه ، فلفل ، سیب زمینی ، ترب ، ریواس ، گوجه فرنگی و هندوانه حمله میکند و خسارت وارد می نماید.

بیماری پژمردگی ورتیسیلیومی بادمجان اولین بار در سال ۱۹۱۴ از اروگون و کالیفرنیا گزارش شده است و تقریباً در همه نقاط دنیا وجود دارد . اکنون در اروپا و آسیا در بعضی سال ها تا ۱۰۰ درصد خسارت وارد می کند. بادمجان نسبت به سایر سبزی ها حساس ترین میزبان محسوب می شود (1986 , Sherf & MacNab ). قارچ عامل بیماری توسط وزیری (۱۹۷۳) از منطقه دزفول از روی بادمجان گزارش شده است ولی بنظر می رسد بررسی زیادی در مورد این بیماری در ایران انجام نشده است.

نشانه های بیماری پژمردگی ورتیسیلیومی بادمجان

گیاهان در همه مراحل زندگی به بیماری مبتلا می شوند. اگر چه بیشترین خسارت بیماری و علائم آن در هنگام میوه دهی مشاهده می گردد. علائم بیماری در ابتدا از برگ های پائینی شروع می شود. تعدادی از این برگ ها کمی پژمرده می گردند و به رنگ زرد در می آیند. در مدت کوتاهی برگ ها شديداً زرد می شوند و قسمت های زرد شده می میرند.

ابتدا حاشیه برگ و سپس تمام برگ پیچ می خورد و برگ ها از گیاهان جدا می شوند. در مراحل پیشرفته بیماری، گیاهان کوتوله و کوچک مانده پژمرده و زرد می شوند. در گیاهان آلوده برگ ها می میرند. گیاهان آلوده میوه های کوچک تر و کمتر از گیاهان سالم تولید می کنند. در داخل میوه های آلوده نوارهای سیاه ممکن است دیده شوند. این نوارهای سیاه نماینده فساد بافت آوندی می باشد. بافت ساقه های چوبی و ریشه های گیاه قهوه ای شده که در تشخیص بیماری ورتیسیلیومی در مزرعه کمک زیادی می کند.

عامل بیماری پژمردگی ورتیسیلیومی بادمجان

عامل بیماری دو گونه قارچ به نام های.Verticillium albo – atrum Reinke and Berth و .Verticillium dahliae Kleb بوده که جزو Deuteromycetes می باشد & Sherf) MacNab,1986).

چرخه زندگی پژمردگی ورتیسیلیومی بادمجان

بذور تولید شده تجارتی معمولا حدود ۳ درصد آلوده هستند و اگر بذر از بوته های آلوده تهیه شود، ۳۱ درصد بذور آلوده خواهند بود. میزان آلودگی به قارچ بستگی به نژاد و زمان آلودگی دارد.

مبارزه با پژمردگی ورتیسیلیومی بادمجان

برای جلوگیری از ورود عامل بیماری به مزرعه، بذور باید به مدت ۲۰ دقیقه در آب ۴۹ درجه سانتیگراد خیسانده شود. از استعمال کرد و کمپوست که از بقایای گیاهان حساس به ورتیسیلیوم تهیه شده است باید خودداری کرد. کشاورزان باید از کاشت بادمجان بعد از گیاهان حساس به ورتیسیلیوم از قبیل سیب زمینی ،کدو و گوجه فرنگی خودداری کنند. بقایای گیاهان را باید بلافاصله بعد از برداشت محصول از زمین خارج نمود.

مواد غذائی کافی برای رشد بهینه گیاه باید به زمین داد. قبل از کاشت بادمجان در زمین آلوده، خاک را باید ضدعفونی کرد ضد عفونی خاک با سموم گازی از قبیل کلرو پیکرین و متام سدیم (Metham sodium) باید انجام گیرد. به هر حال در مزرعه مبارزه با سموم گازی شکل گاهی خیلی کامل نیست زیرا غلظت این سموم در اعماق خاک برای کنترل قارچ کافی نمی باشد.

سم پاشی خاک با قارچ کش هائی نظیر بنومیل (Benomyl) ، و کاپتان (Captan) برای کنترل بیماری مناسب تشخیص داده شده است. سم پاشی شاخ و برگ گیاه به عنوان مکمل مبارزه مفید است. اضافه کردن قارچ .Trichoderma sp برای مبارزه بیولوژیکی در روسیه گزارش شده است. مبارزه بیولوژیکی با استفاده از قارچ خاکزی Talaromyces flavus در ایالات متحده امریکا مورد بررسی و ارزیابی قرار گرفته و در آینده امکان دارد برای مبارزه از آن استفاده شود. استفاده از ارقام مقاوم به بیماری از بهترین راه های کنترل بیماری است (1986, Sherf & Mac Nab). همچنین Nagtzaam در سال ۱۹۹۵ قارچ Talaromyces flavus را برای مبارزه بیولوژیکی علیه قارچ .V dahliae بادمجان ارزیابی و توصیه نموده است.

پوسیدگی اسکروتینیایی گوجه فرنگی و بادمجان Sclerotinia Sclerotiorum (Lib.) de Bary Sclerotinia minor Jugger

گونه های .Sclerotinia spp در بیشتر نقاط دنیاسبب بیماری های خطرناکی می شوند. بیشتر گیاهان گوشتی به انضمام سبزی ها ، گل ها و بوته ها و علف های هرز مورد حمله قرار می گیرند. محصولات دیگری از قبیل لوبیا، هویج، کلم، کرفس، کاهو، لوبیا، پیاز، فلفل، سیب زمینی،کدو تنبل، کدو و هندوانه شدیداً مورد حمله قرار می گیرند. بیماری اسکلروتینیائی گوجه فرنگی و بادمجان توسط بنی هاشمی در سال ۱۳۶۴ در نواحی بوشهر گزارش شده است.

نشانه های بیماری پوسیدگی اسکروتینیایی گوجه فرنگی و بادمجان

در روی ساقه های گوجه فرنگی ، سیب زمینی ، خیار و لوبیا علائم بیماری در روی ساقه اصلی یا شاخه های فرعی مشاهده می شود. این علائم از محل زخم یا محل انشعاب شروع می گردد و بخصوص در نزدیکی سطح زمین مناطق آب سوخته ای با رنگ قهوه ای روشن یا قهوه ای تیره مشاهده می شوند. توده میسلیوم سفید با سختینه هائی در روی ساقه دیده شده و پوسیدگی نرم را سبب می گردد. در مناطق گرم و خشک شانکرهای خشک توسعه یافته ، سبب از بین رفتن گیاه می شود بدون اینکه پوسیدگی نرم ایجاد گردد (1986 , Sherf & MacNab ). بنی هاشمی (۱۳۶۴) علائم بوته میری و یا خشکیدگی برخی از شاخه های نبات را مشاهده نموده و متذکر شده است آلودگی در ناحیه طوقه یا قسمت هوائی نبات صورت می گیرد و درون نسج آلوده گیاه سختنیه ها ریز یا درشت سیاهرنگ بوجود می آیند.

عامل بیماری پوسیدگی اسکروتینیایی گوجه فرنگی و بادمجان

بنی هاشمی (۱۳۶۴) دو گونه قارچ با نام های Sclerotinia sclerotiorum دارای سختینه های درشت (۲ تا ۵ میلیمتر) و دیگری به نام S . minor دارای سختینه های ریز ( ۰/۵ تا ۱ میلیمتر) را از عوامل بیماری می داند.

چرخه زندگی پوسیدگی اسکروتینیایی گوجه فرنگی و بادمجان

عامل بیماری به صورت میسلیوم در روی گیاهانی که در مزرعه باقی مانده اند یا به صورت سختینه در بقایای گیاهان ، فصل نامساعد سال را می گذراند. هر کدام از این سختینه ها یک یا چند ساقه ایجاد میکند که در انتها به صورت یک جسم بشقابی یا پهن جلوه می نماید. در روی سطح فوقانی آن ها کیسه هائی وجود دارند که هرکدام حاوی ۸ آسكوسپور می باشد که به وسیله باد به سایر مزارع انتقال می یابند.

باد به عنوان مهم ترین عامل پخش اسپور می باشد. عوام دیگری از قبیل نشاء آلوده ، بذور مخلوط با سختینه نیز در انتقال بیماری نقش دارند. سختینه های خشک برای مدت چند سال در خاک می توانند زندگی کنند ولی آسكوسپورها زندگی کوتاه و اگر این آسكوسپورها بر روی گیاه حساس قرار گیرند، ظرف دو روز آلودگی ایجاد می کر د ه ظرف ۴ روز ظاهر می شود.

هیچ مرحله کنیدی در این قارچ مشاهده نشده است.قارچ عامل بیماری به رطوبت زیاد احتیاج دارد. در باران های مداوم ، مه یا آبیاری بارانی خسارت خیلی شدید است . قارچ های جنس Sclerotinia به دمای پایین نیاز دارد و بین صفر تا ۵/۲۷ درجه سانتیگراد می تواند رشد کند اما در دمای زیر ۲ درجه یا بالای ۵/۲۶ سانتی گراد به کندی رشد می نماید. دمای بهینه برای رشد قارچ بین ۵/۱۵ تا ۲۱ سانتیگراد می باشد (1986 , Sherf & MacNab ).

مبارزه با پوسیدگی اسکروتینیایی گوجه فرنگی و بادمجان

اگر گوجه فرنگی در گلخانه کشت شود، دادن بخار آب در خاک گلخانه به مدت یک ساعت در دمای ۵۵ درجه سانتیگراد یا ضدعفونی با کلرو پیکرین (Chloropicrin)، متام سدیم (Metham sodium) و دازو مت (Dazomet) سختینه ها را از بین می برد. این نوع مبارزه احتمالاً اقتصادی به نظر نمی رسد. بعضی از محققین سم پاشی شاخ و برگ با کینتوزن (Quintozene) را در اوایل فصل موفقیت آمیز دانسته اند.

سم پاشی با وینکلوزولين (Vinclozolin) و ایپرودیون (Iprodione مؤثر گزارش شده است. روش دیگر مبارزه ، غرقاب کردن زمین ها برای ۲۳ تا ۴۵ روز و ضمناً عدم آبیاری بارانی ، تناوب طولانی بدون کاشت کاهو، لوبیا و کلم در کنترل بیماری مؤثر می باشد. ضمناً واريته مقاوم تاکنون تهیه نشده است Sherf1986, MacNab &. ضمناً Gerlagh در سال ۱۹۹۵ گزارش داده است که قارچ Sclerotinia sclerotiorum توسط قارچ Coniothyrium minitans در شرایط مزرعه بخوبی کنترل می شود و می توان برای مبارزه بیولوژی از آن استفاده نمود.

بیماری موزائیک بادمجان

این بیماری توسط ایزدپناه در سال ۱۳۶۱ در شیراز و داراب گزارش شده است. و در بعضی از مزارع داراب تا ۱۰۰ درصد آلودگی مشاهده شده است. مایه زنی مکانیکی عصاره برگ مبتلا موجب ظهور لکه های موضعی در Nicotiana glutinosa رقم Xanthi، در توتون رقم Turkish موزائیک سیستمیک و در گوجه فرنگی لکه های کلروتیک به اضافه موزائیک خفیف سیستمیک ایجاد می نماید.

پژوهشگر فوق با میکروسکپ الکترونی وجود ذرات میله ای شکل را در عصاره بادمجان مشاهده نموده است و اعتقاد دارد لااقل یک ویروس از نوع ویروس موزائیک توتون (TMV) در ایجاد موزائیک بادمجان در داراب دخالت دارد. بهداد (۱۳۵۹) گزارش کرده است که یک نوع موزائیک خفیف با لکه های درشت و اختلاف رنگ ناچیز درشهریار (۱۳۴۰) و گیلان (۱۳۳۹) ملاحظه شده است و احتمال داده است که مربوط به ویروس موزائیک توتون می باشد.

علاوه بر این بهداد ( ۱۳۵۹) یک بیماری ویروسی دیگر که سبب کمرنگ شدن رگبرگ ها، ظهور لکه های موزائیکی و چین خوردگی خفیف ، کوچک ماندن برگ ، ظهور لکه های موزائیکی کوچک و بزرگ، ظهور لکه مردگی در برگ، زرد شدن و نکروز گردیدن و ریختن برگ های پایین بوته می شود را گزارش نموده است و در مناطق قمصر کاشان و اصفهان مشاهده کرده است.

ویروس موزائیک خیار( Cucumber Mosaic Virus (CMV)

حداقل یک نژاد از ویروس موزائیک خیار در روی بادمجان خسارت وارد میکند. این بیماری در برزیل، هندوستان، ایتالیا، لبنان و اردن مشاهده شده است. در هندوستان ۶۰ گیاهان در بعضی از مناطق به بیماری مبتلا می گردند. این ویروس سبب موزائیکی شدن برگ ها می شوند. اندازه آن ها کاهش می یابد و ممکن است قبل از موقع بريزند. امکان دارد برگ ها پیچیدگی پیدا کرده و حاشیه آن ها از بین بروند.

تولید میوه بشدت کاهش می یابد و میوه رنگ اصلی خود را از دست می دهد (1986, Sherf & MacNab ). اطلاعات مربوط به ویروس موزائیک خیار در فصل بیماری های جالیز ذکر شده است. باید یادآور شد که دانش (۱۳۴۲) در کرج ویروس خیار را روی بادمجان مایه زده است و نشانه های بیماری به صورت لکه های زرد رنگ با حاشیه محو ظاهر شده است (بهداد، ۱۳۵۹).

منبع:

بیماری های سبزی و صیفی جات و روش های مبارزه با آن ها

تالیف:

دکتر حسن رضا اعتباریان

برای مشاهده اخبار روز صنعت پسته و مطالب مفید کشاورزی و پسته به کانال پسته رفسنجان بپیوندید

برای عضویت در کانال بر روی تصویر زیر کلیک کنید:

25 ژوئن 2019
همه چیز درباره بیماری های پنبه و راه های مقابله با آن ها
همه چیز درباره بیماری های پنبه و راه های مقابله یا آن ها

پنبه در مناطق گرمسیری و نیمه‌گرمسیری سراسر جهان شامل مثل قاره آمریکا،آفریقا و هند یافت می شود. تنوع پنبه‌های وحشی بیشتر در مکزیک، و بعد در استرالیا و آفریقا یافت می‌شود. پنبه توسط ساکناناین کشور ها اهلی شد. بخش‌هایی از رشته های پنبه در پژوهش های باستان‌شناسان مربوط به مکزیک در ۵۰۰۰ پیش از میلاد در مکزیک و تمدن دره سند (پاکستان امروزی) پیدا شده‌اند. در این مطلب به بررسی مهمترین بیماری های پنبه و راه مقابله با آن ها می پردازیم.

بیماری پژمردگی ورتیسیلیوم پنبه (Verticillium Wilt) و راه مبارزه با آن

Verticillium dahliae Verticillium albo-atrum

نکاتی در مورد بیماری

١- علائم این نوع از بیماری های پنبه یک تا یک ونیم ماه پس از کاشت دیده میشود.

۲- این قارچ در شرایط مرطوب، قلیایی و خاک سنگین و رسی، فعالیت بیشتر و بهتری دارد.

۳- در مناطق خنک بیشتر دیده می شود (برعکس پی تیوم، فیتوفترا وپژمردگی فوزاریومی پنبه).

۴- در این قارچ کنیدیوفور در طول خود، یک یا چند فیالید را از یک محل (فراهم) تولید می کند که در نوک خود، دارای کنیدیوم های تک سلولی است و به حالت مجتمع است.

۵- زمستان گذرانی به صورت میکرواسکلرت (گونه ی اول) یا ریسه های تیره رنگ (گوندی دوم) در بافت آلوده یا در خاک نزدیک به بافت آلوده (گونه ی اول، گرما دوست تر است نسبت به گونه ی دوم).

۶- گونه ی اول دارای دو نژاد است: نژاد ایانژاد معمولی، این استرین، زیاد خسارت نمی زند و علائم؛ شامل خشکیدگی، پژمردگی، v شکل شدن برگها، نکروز شدن و در نهایت مرگ گیاه است (قهوه ای شدن مغز ساقه یا آوند چوبی دیده می شود).

۷- نژاد ۲ یا نژاد برگریز ، این استرین باعث ریزش برگها در حالت سبز بودن و فعال شدن جوانه های جانبی (برای تولید برگ جدید)، امکان ایجاد اپی ناستی (روخمشی برگهای انتهایی)، ایجاد پاجوش در اثر پنجه زنی زیاد، ریزش غوزه و لخت شدن ساقه میشود. این استرین در حرارتهای بالا و در زمان نزدیک به گل دهی دیده می شود.

۸- باید توجه نمود که در عوامل پوسیدگی ریشه، روی قسمت های آلوده (ریشه) تغییر رنگ و پوسیدگی ایجاد می شود ولی در این بیماری به دلیل تخریب آوندها، ریشه و طوقه سالم به نظر می رسد.

۹- این بیماری مونوسیکل بالفعل، پلی سیکل بالقوه و پلی اتیک می باشد؟

عوامل بیماریزای مونوسیکل را می توان به دو گروه تقسیم کرد:

در عوامل بیماریزای مونوسیکل یا بیمارگر ذات تک چرخه می باشد که این چرخه طولانی می باشد و قدرت اینکه چرخه ی جدید و اینوکلوم جدید را تولید کند را ندارد(اشکال از بیمارگر) مانند سیاهکهای غلات، نماتد گال گندم.

در بعضی عوامل بیماریزای مونوسیکل عامل بیماری الزاما به یک فصل کامل زراعی برای تکمیل سیکل بیماریزایی نیاز نداشته و در طی همان فصل زراعی اینو کلوم ثانویه (جدید) نیز تولید می کند ولی این زادمایه کارایی لازم جهت سیکل جدید بیماریزایی را نداشته.

به دلایلی مانند طی شدن مرحله ی حساس میزبان و یا در بیماری پژمردگی ورتیسیلیومی پنبه بعد از اینکه میکرواسکلرت های جدید(اینوکلوم ثانویه) درون بافتهای آوندی میزبان تشکیل می شوند تا زمانیکه وارد خاک نشوند امکان ایجاد آلودگی جدید وجود ندارد(اشکال از میزبان). که این جنین بیمارگرها را به دلیل تولید اینو کلوم ثانویه و کوتاه بودن سیکل بیماریزایی می توان به عنوان مونوسیکل بالفعل و پلی سیکل بالقوه نام برد.

لازم به ذکر است چون این بیماری را می توان در یک بازه زمانی طولانی تر از یک فصل زراعی بررسی نمود می تواند پلی اتیک نیز باشد.دقت شود.

روش مبارزه

و چون بیماری مونوسیکل است، پایین آوردن مقدار اینوکلوم اولیه موثر است. با دقت در رفتار و اپیدمی بیمارگرها در مورد مونویسکل یا پلی سیکل بودن به این نتیجه میرسیم که در تک چرخه ایها استراتژی ما باید در جهت کاهش جمعیت بیمارگرها باشد و در پرچرخه ایها استراتژی ما باید در کاهش تعداد چرخه ها باشد.

استفاده از ارقام متحمل کاربردی است ولی باید توجه کرد که اگر مقدار قارچ در خاک زیاد باشد، تحمل، به حساسیت تبدیل می شود.
- در این بیماری تناوب بهتر از آیش است چون خاک را فقال و آنتاگونیستها را زیاد می۔ کند.
- چون ورتیسیلیوم به تک لپه ها نمی زند (ولی دامنه میزبانی وسیعی دارد) بهتر است در تناوب قرار گیرند.
- ممانعت از تجمع رطوبت در مزرعه، آفتاب دهی، کشت روی پشته ها (گرمتر است) و شخم در کنترل بیماری موثر است.
- استفاده از کود پتاس (حرکت آب را در آوند چوبی تسهیل می کند) و ازت به فرم آمونیوم مناسب تر است.
بیماری پژمردگی فوزاریومی پنبه (Fusarium Wilt) و روش مبارزه با آن

Fusarium oxysporum f.sp. vasinfectum

نکاتی در مورد بیماری

۱- این قارچ در دمای نسبتا بالا، خاک اسیدی و سبک و رطوبت پایین فعالیت دارد (برعکس ورتیسیلیوم).

۲- چون خاکهای ایران بیشتر سنگین و قلیایی هستند، ورتیسیلیوم مهم تر است.

۳- در ورتیسیلیوم، زردی کمتر از فوزاریوم است یا اصلا وجود ندارد. در فوزاریوم، قهوه ای شدن آوند چوبی محدود بوده و حلقه ای شکل و کامل است؛ ولی در ورتیسیلیوم به مغز ساقه هم می رسد و حالت بریده بریده دارد (کامل نیست). فوزاریوم، گیاه را از بالا به پایین از بین می برد (برعکس ورتیسیلیوم).در فوزاریوم علائم را از گیاهچه تا گیاه بالغ می توانیم ببینیم؛ ولی ورتیسیلیوم روی گیاهچه دیده نشده است.

۴- مهم ترین و دقیق ترین راه تشخیص این دو جنس از یکدیگر، کشت دادن آوندها است (چون اغلب فوزاریوم های غیر بیمارگر درون خاک یعنی ساپروفیتها روی ریشه نیز هستند، برای تفکیک باید غیر از ریشه را کشت داد).

۵- پژمردگی از حاشیه برگها شروع و به تمام برگها می رسد. پژمردگی در این بیماری بود از یک دوره خشکی ودر فصل تابستان رخ می دهد و در صورت ایجاد تنش اتفاق می افتد.

۶- بقا به صورت کلامیداسپور در خاک، روی بقایا پنبه یا مواد آلی.

۷- وجود نماتد مولد گره در خاک باعث افزایش بیماری می شود.

مدیریت بیماری

• تناوب ۲-۳ ساله با غلات (تناوب به دلیل داشتن فرمهای مخصوص مهم است).

• جلوگیری از ایجاد هرگونه تنش به گیاه براساس نظم در دوره های آبیاری.

• عدم کاشت در خاک های سبک و مستعد حضور فوزاریوم.

بیماری پوسیدگی زغالی پنبه (Charcoa IRot) و راه مبارزه با آن ها

Macrophomina phaseolinaAscomycota Phyllum: Subphylum: PezizomycotinaDotidiomycetes Class:Incetae sedis Subclass:Botryosphaeriales Order:Botryosphaeriaceae Fam:MacrophominaGenus:

نکاتی در مورد بیماری

1- جزء آن دسته از بیماری های پنبه است که تنش به خشکی باعث افزایش بیماری می شود.

۲- از علائم مشخص، ایجاد پژمردگی و سیاه شدن ساقه است.

۳- در شرایط آب و هوایی گرم و خشک دیده میشود.

۴- زمستان گذرانی به صورت اسکلرتهای سیاه رنگ روی بافت آلوده است.

۵- بیماری در مزارعی که هرساله زیر کشت پنبه و دچار تنش آبی هستند بیشتر است.

۶- اندام های تولید مثل جنسی در این قارچ دیده نشده و تنها فرم های میسیلیوم، اسکلر و پیکنید شناخته شده است.

مدیریت بیماری
- جلوگیری از تنش آبی و ایجاد تناوب با غیرمیزبان.
بیماری لکه زاویه ای یا ساق سیاه (پاسوزک) یا بلایت باکتریایی غوزه پنبه و راه مبارزه با آن

war Leaf Spot/Black Arm/Boll Blight/ Bacterial Blight)(Angular Leaf Spotiomonas axonopodis pv.malvacearumXanthomonas

نکاتی در مورد بیماری

١- این نوع از بیماری های پنبه در شرایط خشک و کویری و کشت کرتی و غرقابی، مشکل ساز است.

۲- اگر بذر آلوده کاشته شود، اولین جایی که آلوده می شود برگ لپه ها (کوتیلدونها) هستند که اگر رطوبت زیاد باشد (وجود باران با آبیاری بارانی)، باعث مرگ گیاهچه میشود.

۳- روی برگها، نقاط ریز نکروزهای ایجاد می شود که بتدریج گسترش می یابند؛ ولی به دلیل وجود بافت استحکامی اسکلرانشیم محدوده به رگبرگها می شود (لکه زاویه ای).

۴- آبیاری غرقابی باعث می شود که باکتری به طوقه بزند و روی ساقه ایجاد شانکر کند (پاسوزک).

۵- چون باکتری به غوزه نیز می زند (در هوایی مرطوب از برگ به غوزه انتقال می یابد)؛ بنابراین می تواند بذرزاد شود (روی غوزه زخم های فرورفته ای ایجاد می کند).

۶- باکتری باعث ایجاد یک لایه جدا کننده در انتهای دمبرگها نیز می شود؛ بنابراین باعث ریزش برگ ها هم می شود.

۷- باکتری در بذر یا بقایا گیاهی آلوده در خاک باقی می مانند (در خاک بیش از ۱-۲ سال زنده نیست).

مدیریت تلفیقی بیماری
- تیمار بذر با اسید سولفوریک که باعث زدودن کرک ها می شود (راحت تر می توان بذر را کاشت)؛ همچنین باعث از بین رفتن باکتری می شود (بیشتر باکتری ها در محیطهای اسیدی رشد نمی کنند).
- شخم عمیق برای از بین بردن بقایا۔
انجام ندادن آبیاری غرقابی و بارانی.

بیماری پوسیدگی غوزه و الیاف پنبه (Lint and Boll Rot) و راه مبارزه با آن

(پوسیدگی زرد) Aspergillus flavus(پوسیدگی سیاه) Aspergillus niger(پوسیدگی خاکستری) Nigrospora oryzae(پوسیدگی نرم).Nematospora spp

نکاتی در مورد بیماری

۱- اگر هنگام تشکیل غوزه، بارندگی شود خسارت زیاد می باشد.

۲- در مزرعه و انبار، خسارت می زند. در شرایط مرطوب اگر دیر برداشت کنیم خسارت می زند.

٣- قارچ مولد پوسیدگی خاکستری توسط کنه منتقل می شود؛ ولی در غیاب کنه نیز ایجاد بیماری می کند. غوزه معمولا به وسیله ی حشرات یا عوامل طبیعی مانند تگرگ زخمی می شود.

۴- در اثر فعالیت عوامل ساپروفیت (جنس های یک تا سه) الياف آلوده، بد رنگ و کپک می زند.

مدیریت بیماری
- توجه به فاصله ی بین بوته ها، یک ردیف در میان کاشتن و توجه به سمت باد غالب منطقه به منظور گردش باد به داخل کرتها (عمود بر جهت باد نکاریم).
- کاهش مقدار مصرف کود ازته (برای کاهش رشد اندام های رویشی و به تبع آن افزایش رطویت).
و بعد از تشکیل غوزه در آخر فصل، از مواد برگ ریز برای ریزش برگها بهره جوییم.

• مبارزهی کنه ها و سایر حشرات

• برداشت قبل از بارندگی

• استفاده از ارقام با برگ های ریزتر.

بیماری نماتد مولد گره ریشه پنبه (Root – knot Nematodes) و راه مبارزه با آن

Meloidogyne javanica

نکاتی در مورد بیماری

١- لارو نماتد پس از خروج از تخم (لارو سن ۲) تحت تاثیر ترشحات ریشهی میزبان، به سمت میزبان جذب شده و پس از استقرار روی میزبان ایجاد سلول غول آسا کرده و به تغذیه ادامه می دهد.

۲-این نماتد علاوه بر تاثیری که به صورت مستقیم روی میزبان دارد در بسیاری از موارد سایر عوامل بیماری زا همکاری دارد.

٣- نماتد ماده تعداد کمی از تخمها را درون خاک قرار میدهد و اکثر تخمها را در یک پوشش ژلاتینی روی سطح گال های قرار می دهد (عامل پایداری)

۴- نماتد باعث ایجاد پژمردگی در بوته ها با وجود رطوبت در مزرعه می شود. بیماری مزرعه به صورت لکهای دیده می شود. نماند بسیار پلیفاژ است.

مدیریت بیماری
- آیش و غرقاب کردن (در مزارع برنح در حالت غرقاب ترکیبی به نام ,SHتولید می شود که برای نماتد، کشنده است).
آفتاب دهی توسط پوشش های نایلونی
- تناوب زراعی با گرامينه ها و خانواده کمپوزیته تناوب با ذرت و گندم (گرامينه)
- کاشت گل جعفری همراه با محصول اصلی (بخصوص گوجه فرنگی) و ارقام مقاوم
بیماری زنگ کتان (Fiber Flax Rust) و راه مبارزه با آن

Melampsora liniBasidiomycota Phyllum:Pucciniomycotina Subphylum:Pucciniomycetes Class:Pucciniales Order:Melampsoraceae Fam:

Melampsora Genus:

نکاتی در مورد بیماری

١- بلندچرخه و جور میزبانه (اتوئیک). زمستان گذرانی به صورت تلیوسپور در بقایای گیاهی

۲- تلیوسپورها، تک سلولی و بدون پایه هستند.

۳- به تمام قسمت هوایی حمله می کند و امکان برگریزی نیز وجود دارد.

مدیریت بیماری

ارقام مقاوم، از بین بردن بقایا، استفاده از بذر سالم و تیمار بذر

منبع:

بیماری های زراعی ایران و راهنمای تشخیص در مزرعه (محسن امانی مهر)

برای مشاهده اخبار روز صنعت پسته و مطالب مفید کشاورزی و پسته به کانال پسته رفسنجان بپیوندید

برای عضویت در کانال بر روی تصویر زیر کلیک کنید:
22 ژوئن 2019
آفات و بیماری های زنجبیل

آفات و بیماری های زنجبیل

همان گونه که ذکر شد، زنجبیل یک گیاه علفی بوده و آفات و بیماری های مختلفی دارد که موجب کاهش عملکرد شده و در هر فصل خسارات بالایی را به پرورش دهندگان زنجبیل وارد می کند.

اغلب کشاورزان وقوع ۱۰٪ ضایعات را قابل قبول می دانند، اما در بعضی مواقع ممکن است این میزان به بیش از ۸۰ برسد، که در این صورت موجب وارد آمدن زیان شدید به محصول می شود. ضایعات در اوایل برداشت کم هستند، اما با رسیدگی محصول و باقی ماندن آن در زمین افزایش می یابند.

زنجبیل گیاه آسیب پذیری بوده و در معرض تعدادی از بیماری های پس از برداشت نیز می باشد که اغلب این بیماری ها در ارتباط با آسیب بافت ریزوم ها در طی برداشت و اعمال ناصحیح پس از آن می باشد.

این آسیب ها را می توان با اعمال مناسب و صحیح برداشت و پس از آن، شستشوی مناسب و ترمیم ریزوم ها پس از شستشو برای تحریک بهبود زخم، کاربرد قارچکش های پس از برداشت و انبار کردن ریزوم ها در دمای ۱۲/۵ درجه سانتیگراد و رطوبت نسبی ۷۵-۷۰٪ کاهش داد.

در این بخش به بررسی آفات و بیماری های تهدید کننده زنجبیل پرداخته می شود. بعضی از بیماری های رایج زنجبیل شامل پوسیدگی زرد فوزاریومی می باشد که بیماری قارچی است که موجب پوسیدگی ریزوم های بذری پس از کاشت می شود. علائم این بیماری شامل زرد وخشک شدن و کوتاه شدن برگ ها و پوسیدگی ریزوم هاست.

بیماری دیگر که موجب آسیب به ریشه و ریزوم می شود، نماتد مولد غده ریشه و پیتیوم است. پیتیوم در مناطق گرم و مرطوبای هند و چین بوجود می آید و در سال های اخیر مسئله مهمی برای پرورش دهندگان زنجبیل شده است. بیماری های با رواج کمتر مثل پوسیدگی نرم باکتریایی که توسط اروینیا ایجاد می شود و آرمیلاریا نیز به زنجبیل آسیب می زنند.

بیماری های مهم گیاه زنجبیل

پوسیدگی نرم (توسط Ralstonia solanacearum Fusarium )

پژمردگی باکتریایی ( توسط Pythaium aphanidermatite )،

زردی ( توسط oxysportant )،

لکه برگی ( Philosticta zingiberi )

و پوسیدگی خشک ( توسط Pratylenchus coffeaema )

و پوسیدگی های انباری که موجب ضایعات اقتصادی می شوند.

آفات مهم زنجبیل

کرم طوقه بر(cutwor)، هلیوتیس( heliothis )و ( symphilids ) که مستقیما زنجبیل را پس از کاشت مورد حمله قرار می دهند. سوسک سیاه آفریقایی آفت کمتر رایجی است که معمولا در طی اوایل رشد گیاه را تحت تاثیر قرار می دهد. همچنین می توان به نماتد ریشه زنجبیل ( Meliodogyne incognita1 ) نیز اشاره کرد.

پرورش دهندگان تجاری زنجبیل از مواد شیمیایی برای ایجاد اختلال در چرخه رشد آفات و بیماری ها استفاده می کنند. متام به عنوان تدخین کننده عمومی و اتیلن دی برومایده بدین منظور استفاده می شود که امروزه به علت تاثیرات مخرب زیست محیطی کمتر استفاده می شود.

امروزه تیمار آب گرم بهترین روش برای کنترل نماند در ریزوم های بذری است. تناوب کشت، تکنیکی است که توسط بعضی پرورش دهندگان زنجبیل برای بازیابی و بهبود خاک با جلوگیری از ادامه یافتن سیکل تولید با شکستن سیکل بیماری ها و آفات است.

بیماری های قارچی زنجبیل

پوسیدگی نرم زنجبیل

این بیماری که پوسیدگی ریزوم یا پوسیدگی پی تیوم نیز گفته می شود، جزو بیماری های خاکزاد به شمار می رود و توسط گونه های مختلف پیتیوم در طی تمام مراحل رشد زنجبیل بوجود می آید. این بیماری در حد وسیعی موجب کاهش عملکرد در مزرعه، انبار و بازار فروش حتی تا ۵۰% می شود.

جوانه ها، ریشه ها، ریزوم های در حال رشد و ناحیه طوقه نقاط مهم مستعد آلودگی هستند. استفاده از ریزوم های بذری آلوده در زمان کاشت، به علت پوسیدگی جوانه ها، عدم جوانه زنی را در پی خواهد داشت. از جمله روش های کنترل بیماری، انتخابریزوم های سالم، کشت روی پشته های باریک، مالچ دهی، ضد عفونی خاک، زنبور تریکودرما و سایر روش های کنترل شیمیایی و کنترل بیولوژیکی می باشد.

علائم در ابتدا به صورت لکه های آب جذب کرده در ناحيه طوقه می باشد. این لکه ها بزرگ شده و این قسمت از گیاه، نرم و آبکی شده و سپس می پوسد. در گیاهان بالغ، آلودگی منجر به زرد شدن برگ ها می شود. آلودگی شدید می تواند منجر به از بین رفتن کل محصول شود.

آرمیلاریا

بیماری ریشه آرمیلاریا که به آن پوسیدگی بند کفشی نیز می گویند. این قارج پارازیت عمومی درختان جنگلی بوده و موجب زرد شدن ساقه (بسیار مشابه علائم فوزاریوم) می گردد. در مناطق آلوده می توان نوارهای سیاه و سفید روی ریزوم را مشاهده نمود. برای جلوگیری از گسترش آلودگی تمام ریشه ها و ریزوم های آلوده قبل از کشت در مزرعه جدید باید حذف شوند.

بیماری پوسیدگی اسکلروتیومی زنجبیل

پوسیدگی اسکلروتیومی توسط قارچ( Sclerotium rolfsii ) ایجاد می شود. در طول دوره رسیدگی محصول (آذر-دی) زرد شدن و خشک شدن برگ ها مشاهده می شود. بر روی ریزومهای رشد میسیلیوم های سفید قارچ و تشکیل اندام های اسکلروتیومی قابل مشاهده است.

بیماری زردی زنجبیل

این بیماری به صورت پوسیدگی شدید فوزاریومی می باشد که روی ساقه بوجود آمده، و اغلب باعث از بین رفتن کل محصول می شود. عامل آن، گونه های قارچ فوزاریوم و اغلب (.Foxysporum f . sp . zingiberi ) بوده و علائم این بیماری بر روی برگ ها، به صورت زردی در حاشیه های پایین تر برگ ها ایجاد می شود که به تدریج به داخل برگ گسترش می یابد.

در ابتدا برگ های پیرتر می ریزند و به دنبال آن برگ های جوان یکی یکی ریزش می کنند. قسمت انتهای گياه نرم و آبکی شده و شاخه به راحتی از ریزوم مادر جدا می شود، بر روی ریزوم ها معمولا لکه هایی به رنگ کرم یا قهوه ای پدید آمده و ریزوم ها چروکیده می شوند.

در نهایت ریشه ها پوسیده شده، و در مراحل پایانی تنها بافت فیبری درون ریزوم باقی می ماند. بافت های قارچی سفید رنگ بر سطح ریزوم های انبار شده نیز می تواند رشد کند. کنترل آن از طریق شیمیایی و بیولوژیکی صورت می گیرد.

بیماری لکه برگی زنجبیل

عمدتا توسط قارچ ( Phyllosticta zingiberi ) به وجود آمده و بصورت لکه های بیضی تا کشیده، به اندازه ۱ تا ۱۰ میلیمتر ×۰/۵ تا ۴ میلیمتر بر روی برگ های جوانتر مشاهده می شود. لکه ها در مرکز ظاهر شده و حاشیه های قهوه ای تیره دارند که توسط هاله های متمایل به زرد احاطه شده اند.

به تدریج اندازه آن ها افزایش یافته و تبدیل به زخم های بزرگتر می شوند و در نهایت برگ ها باریک و بدشکل شده و خشک می شوند. برای کنترل آن رعایت اصول کشت و پرورش سالم، سایه دهی، تیمارهای شیمیایی و استفاده از ارقام مقاوم توصیه می گردد.

تیمارهای شیمیایی شامل محلول پاشی ترکیب بوراکس ۱% و مانکوزب ۰/۲%می باشد. نوع دیگری بیماری لکه برگی توسط( Helminthosporium ) به وجود می آید که طی فصل باران و به فرم لکه های بیضی به قطر ۵-۴× ۳-۲ میلی متر بر روی برگ ها در هر دو سطح برگ پخش می شوند و سپس اندازه آن ها بزرگ می شود. لکه ها در نهایت در منطقه مرکزی به رنگ کاهی که توسط حلقه قهوه ای رنگی با منطقه متمایل به زرد احاطه شده است، در می آیند.

بیماری پوسیدگی مرطوب زنجبیل

این بیماری توسط ( Fusarium solani ) ایجاد می شود. برگ های گیاهان آلوده زرد شده و پژمرده و خشک می شوند، اما بر روی گیاه باقی می مانند. ریزوم های آلوده ظاهری نرم و آبکی به خود می گیرند. ساقه هوایی به آسانی از ریزوم مادر جدا می شود. سیستم آوندی ریزوم های آلوده به رنگ کرمی در آمده و دچار پوسیدگی کوتیکول می شود.

بیماری کپک آبی زنجبیل

این بیماری جزو بیماری های پس از برداشت زنجبیل بوده و عامل ایجاد کننده آن قارچ اپنیسیلیوم می باشد. کپک آبی عموما در شرایط کندانسه شدن رطوبت بر سطح ریزوم یا انبار کردن در رطوبت بالا (بیش از ۹۵) بروز می یابد. بافت پوسیده، قهوه ای کمرنگ تا تیره بوده و ممکن است سفت یا نرم باشد و به تدریج قسمت های سطحی و درونی ریزوم را فرا می گیرد.

بیماری پوسیدگی خشک زنجبیل

از جمله بیماری های مهم دیگر پس از برداشت زنجبیل بوده و توسط قارچ فوزاریوم بوجود آمد و علائم آن عبارت است از لکه های آبکی خشکی و علائم آن عبارت است اره های اپی خشک بی رنگ روی سطح ریزوم و دارای خاشی قهوه ای رنگ.

به تدریج قارچ به درون ریزوم نفوذ کرده و آن را چروکیده، قهوه ای و خشک می کند. در مناطق مرطوب، سطح ریزوم با لایه ضخیمی از کپک سفید پوشیده می شود.

Watery Rot

علائم این بیماری پس از برداشت که توسط قارچ ریزوپوس به وجود می آید، شامل پوسیدگی نرم آبکی است که به سرعت در یک هفته به درون ریزوم نفوذ می کند.

بافت آلوده نرم و قهوه ای شده و در شرایط مرطوب به سرعت پوشش کپکی سفیدی بر روی آن تشکیل می شود. این پوسیدگی نهایتا به قسمت های دیگر نیز منتقل می شود. قارچکش بوتران قبل از بسته بندی می تواند پوسیدگی آبکی را طی انتقال تا محل فروش کاهش دهد.

بیماری پوسیدگی ریزوم زنجبیل

پوسیدگی ریزوم در طی انبارداری و انتقال، می تواند مشکلات زیادی در امر صادرات زنجبیل ایجاد کند. در طول دوره انبارداری و طی ۴-۳ هفته، ریزوم ها ممکن است بیش از ۵۰ %ریزوم ها دچار پوسیدگی کامل شوند. در مناطق مختلف دنیا، قارچ های مختلفی مسئول ایجاد پوسیدگی می باشند

بیماری های باکتریایی زنجبیل

بیماری پژمردگی باکتریایی زنجبیل

این بیماری توسط( Ralstonia solanacearum ) ایجاد می شود و جزو بیماری های بذر زاد و خاکزاد می باشد. تکه ها یا رگه های آبگزیده بر روی محل طوقه ساقه کاذب مشاهده می شود. سپس برگها سست شده به رنگ برنزه مایل به زرد در می آید. برگ ها پیچیده شده و کل گیاه خشک می شود.

ساقه ها به راحتی از زمین کنده می شوند. اعمال زراعی انجام شده برای بیماری پوسیدگی نرم، در کنترل این بیماری نیز توصیه می شود. ریزوم های بذری قبل از کاشت باید با استرپتوسایکلین با غلظت ۲۰۰ میلی گرم در لیتر به مدت ۳۰ دقیقه تیمار شده و سپس در سایه خشک شوند. در صورت مشاهده این بیماری، بلافاصله باید زمین را با مخلوط بوراکس ۱% یا اکسی کلرید مس ۰/۲%آغشته کرد.

بیماری پوسیدگی نرم باکتریایی زنجبیل

عموما جزو آفات انباری بوده و توسط (.Erwinia sp ) ایجاد می شود. این باکتری در این خاک ها وجود دارد، اما در مناطق با بارندگی فراوان و عدم زهکشی مناسب خاک (غرقاب) بیشتر رخ می دهد. باکتری اروینیا موجب وارد آمدن آسیب شدیدی به ریزوم ها در بعضی مزارع م شود، البته با رعایت احتیاط، شدت آسیب کاهش می یابد. نرم شدن بافت ریزوم با تولید بوی شدید همراه بوده و نهایتا ریزوم به طور کامل از بین می رود.

تفاوت پوسیدگی نرم باکتریایی با سایر پوسیدگی های ریزومی در تولید همین بوی نامطبوع است. انجام زهکشی مناسب برای مقابله با این بیماری ضروری به نظر می رسد. از آنجا که وجود شکاف روی ساقه گسترش آلودگی را سرعت می بخشد، برداشت ریزوم بذری نباید قبل از خشک شدن طبیعی اندام هوایی انجام شود.

بهتر است پس از خشک شدن اندام های هوایی، برداشت صورت گرفته و در کیسه ها یا جعبه های تمیز، در محل خشک و دارای تهویه مناسب نگهداری شوند.

بیماری های ویروسی زنجبیل

ویروس موزائیک زنجبيل

علائم آن به صورت لکه های موزائیکی زرد و سبز تیره بر روی برگ ها نمایان می شود و گیاه از رشد باز می ماند. این ویروس در زنجبیل موجب ایجاد خطوط مارپیچی به قطر ۲۳ تا ۳۸ نانومتر می شود و توسط شیره گیاهان متفاوت انتقال می یابد..

نماتد ریشه زنجبیل

گیاهان آلوده به نماند علائم کلروز و توقف در رویش نشان می دهند. همچنین گال های کوچکی بر روی ریشه های گیاهان آلوده تشکیل می شود، که این گال ها دارای ساختار شبیه دانه های تسبیح هستند، گال ها به صورت متوالی روی ریشه دیده می شوند. عامل ایجاد این بیماری( Meloidogyne Grenaria )می باشد.

مهم ترین آفات زنجبیل

ساقه خوار و شپشک ریزوم دو افت عمده زنجبیل می باشند.

آفت ساقه خوار زنجبیل

آفت عمده زنجبیل به ویژه در هند می باشد، اما اطلاعات کمی از آن در دسترس است. این آفت گسترش وسعی در آسیا، آفریقا، آمریکا و استرالیا دارد اما اطلاعات صحیح و ثبت شده ای از آن در مورد زنجبیل ناچیز است.

لارو این آفت، ساقه هوایی را سوراخ کرده و بر روی شاخه در حال رشد گیاهان زنجبیل تغذیه می کند و در نهایت ساقه های آلوده شده زرد و خاک می شوند. وجود سوراخ هایی بر روی ساقه های هوایی که لارو از آن خارج شده و شاخه مرکزی سفید رنگ، علامت مشخصه آلودگی به این آفت است. این آفت با روش های مختلف شیمیایی بیولوژیکی، مدیریت تلفیقی و فرومون های جنسی کنترل می شود.

شپشک ریزوم زنجبیل

این آفت عمدتا در مناطق گرمسیری آسیا، آفریقا و آمریکای مرکزی گسترش دارد. این آفت، ریزوم زنجبیل را در مزرعه و انبار آلوده می کند. در مزرعه معمولا در مراحل نهایی رشد محصول دیده می شود و در صورت آلودگی شدید گیاهان سفید و خشک می شوند. در انبار، آلودگی آفت منجر به چروکیده شدن جوانه ها و ریزوم ها می گردد و کاهش عملکرد شدیدی را به دنبال دارد

کرم طوقه بر زنجبیل

این آفت پس از کاشت بر روی گیاه مشاهده شده و شاخه های اولیه در محل اطراف طوقه و حتی برگ اول گیاه را می خورد. تغذیه آن ها در شب انجام می شود و لاروها را می توان در طول روز در سطح زمین نزدیک انتهای شاخه مشاهده کرد. طول لاروها به بیش از ۴۰ میلیمتر، به رنگ خاکستری، قهوه ای یا صورتی بوده و موقع از بین رفتن می پیچند. محلول پاشی حشره کش ها به محض مشاهده و به ویژه بعد از ظهر باید صورت گیرد.

Heliothis

لارو ( Caiel ) به طول بیش از ۴۰ میلیمتر، به رنگ قهوه ای-صورتی تا سبز روشن باتعدادی لکه های تیره یا نوارهایی در طول بدن، شاخه های جوان را در سطح زمین می خورد. برای کنترل آن حتما باید از حشره کش های ثبت شده استفاده کرد.

سوسک سیاه آفریقایی

این سوسک ها ساقه های زنجبیل را تقریبا از تقریبا از ۵ سانتیمتری سطح زمین می جوند و باعث نابودی گیاه می شوند. سوسک های جوان قهوه ای تیره بوده و تقریبا به طول ۱۲ میلیمتر میباشند.

با مشاهده اولین آسیب باید محلولپاشی حشره کش ها به ویژه در اوایل بعد از ظهر صورت گیرد. برای تهیه محلول حشره کش باید از میزان آب زیادی استفاده کرد به طوری که خاک پر عمق ۵ سانتیمتری مرطوب شود. از سایر آفات زنجبیل حشرات ریز شامل تغذیه کننده های شیره، برگ و ریزوم می باشند.

حشراتی که موجب آلودگی زنجبیل خشک می شوند، عمدتا متعلق به کولئوپترا ۱ ( راسته سخت بال پوشان ) و لپیدو پترا ۲ ( راسته بال پولک داران ) و انواع سوسکها می باشند.

از جمله ناهنجاری های پس از برداشت زنجبیل در انبار می توان به جوانه زدن ریزوم ها در انبار و آسیب سرمازدگی (کمتر از ۱۲ درجه سانتیگراد) آنها اشاره کرد.

منبع:

راهنمای کاربردی پرورش زنجبیل ( سعیده علیزاده سالطه )

برای مشاهده اخبار روز صنعت پسته و مطالب مفید کشاورزی و پسته به کانال پسته رفسنجان بپیوندید

برای عضویت در کانال بر روی تصویر زیر کلیک کنید:

3 ژوئن 2019
آشنایی با صمغ درخت گیلاس
چرا صمغ درخت گیلاس بوجود می آید؟

آیا متوجه شده اید که از شاخه ها و تنه های درخت گیلاس ماده ای چسبنده شبیه آدامس بیرون می آید؟ به آن صمغ، شیره و یا گاموز می گویند. صمغ درخت گیلاس نشانه این است که درخت شما دچار نوعی استرس شده است! بله درست است درختان هم می توانند استرس پیدا کنند. صمغ یک بیماری نیست، اما می تواند یک علامت بیماری یا نشانه آسیب حشرات به درخت باشد. شما می توانید به صمغ به عنوان گریه درخت خود برای درخواست کمک در برابر هر یک از مشکلات نگاه کنید.

صمغ بیشتر در درختان میوه دار مانند آلو، هلو، شلیل، و گیلاس دیده می شود. درختان گیلاس میوه زودرس تولید می کنند، به این معنی که فرآیند شیره آنها زودتر از سایر درختان میوه شروع می شود. برخی از درخت شناسان و پزشکان درخت معتقدند که این به این دلیل است که درخت می داند که در حال مرگ است و در تلاش است تا قبل از پایان خودش را تکثیر کند.

اگر بدون اینکه به درخت ضربه یا آسیبی زده باشید، از آن درخت شیره ی گیاهی (صمغ) تراوش کند ممکن است نشان دهنده ی بیماری یا هجوم آفت هایی باشد که می تواند به درخت گیلاس شما آسیب بزند. رایج ترین عامل آن، حشرات ساقه خوار درخت هلو یا عفونتی به نام گاموز (آفت گیاهی که نشانه ی آن تولید و تراوش نابه هنجار صمغ است) .گاموز در درختان گیلاس می تواند از چند منبع مختلف به وجود آید، از جمله عفونتهای باکتریایی یا قارچی.

چگونه می توان از گموز جلوگیری کرد؟

پوست درخت گیلاس بسیار نازک است و باعث می شود شیره خیلی راحت از تنه درخت به بیرون تراوش کند. تراوش صمغ ممکن است در اثر آسیب ناشی از هرس نامناسب یا برخورد ماشین چمن زنی، بیماری، مشکلات فرهنگی یا حشرات باشد. برای درمان درخت گیلاس، ابتدا باید بفهمید که چه چیزی باعث ایجاد این مشکل شده است! به طور کلی، درختان گیلاس سالم اغلب خود به خود بهبود می یابند، اگرچه برخی از آنها ممکن است نیاز به درمان با قارچ کش یا آفت کش ها داشته باشند. سالم نگه داشتن درخت بهترین محافظت در برابرصمغ است.

در ابتدا، می خواهیم چندین عامل که باعث ایجاد صمغ درخت گیلاس می شود را بررسی کنیم.

1. مشکلات مکانیکی و هرس نامناسب

از آسیب رساندن به درخت خودداری کنید: هرس نامناسب، ضربات چمن زنی و صدمات ناشی از سایر ابزارهای باغبانی باعث ایجاد زخم هایی می شود که اسپورهای قارچ به درخت گیلاس وارد می شوند. در آنجا جوانه زده و به بافت نفوذ می کنند. به طور دقیق هرس کنید و بافت آسیب دیده را از بین ببرید. هنگام هرس بسیار مراقب باشید. برش های مناسب را بزنید. شاخه های آلوده را با هرس دقیق بردارید. درهوای مرطوب هرس نکنید. در صورت امکان این کار را باید در هوای خشک تابستان انجام دهید.

قاعده کلی در هنگام هرس درختان میوه این است که درخت هنگام زمستان به حالت خوابیده باشد. با این حال، درخت گیلاس از این قاعده مستثنی است. درخت گیلاس بیشتر در معرض بیماری های قارچی و باکتریایی هستند. بنابراین بهتر است اوایل بهار تا اواخر تابستان آنها را هرس کنید. به خاطر داشته باشید که هرس تابستانه انرژی درخت را برای تولید میوه و همچنین رشد آن کاهش می دهد. بنابراین فقط با استفاده از برش های نازک و کم این کار را انجام دهید.

2. مشکلات فرهنگی و شیوه نگهداری درخت گیلاس
- در طول زمستان از پوست درخت خود در برابر آفتاب محافظت کنید: آفتاب سوختگی باعث ضعیف شدن درخت و حمله حشرات می شود. برای این کار بهتر است تنه درخت گیلاس را رنگ کنید( با استفاده از رنگ لاتکس سفید که با آب رقیق شده است). رنگ کردن باعث می شود که درخت در تابستان خنک تر باشد و از آسیب های فصل زمستان در امان بماند.
- از کوددهی بیش از حد درخت خودداری کنید: اضافه کردن 2 تا 3 اینچ کود گیاهی مالچ، مثل تراشه ی چوب، به خاکی که درخت را احاطه کرده بدون مالیدن آن به تنه ی درخت به حفظ حاصلخیزی آن کمک میکند، خاک را خنک نگه میدارد و رطوبت را حفظ میکند. اطمینان حاصل کنید که خاک اطراف درخت گیلاس زهکشی خوبی داشته و از آسیب باد محافظت می شود. شما باید کوددهی با نیتروژن را در اواخر زمستان یا اوایل بهار انجام دهید.این باعث می شود که درخت شما رشد نکند تا در اثر سرما در پاییز آسیب نبیند.
- درخت را بیش از حد آبیاری نکنید: در ماه های گرم تر از آبیاری قطره ای روزانه استفاده کنید. به علاوه ی حدوداً 3 اینچ آبیاری بارانی هر سه هفته یکبار، که توصیه ایست از طرف دانشگاه کالیفرنیای بکیارد اورکارد. شیره از طریق ترک های تیره کوچکی که در پوست درخت وجود دارد تراوش می کند. قارچ ها .هوای مرطوب و خنک را ترجیح می دهند و در اثر باران های شدید و یا پاشیدن زیاد آب بوجود می آیند.
- فعالیت حیات وحش را کنترل کنید: مطمئن شوید سنجاب ها، گوفرها و پرندگان درخت را زخمی نمی کنند.
3. آفت زدگی و بیماری ها

اگر متوجه شدید که نخ های فرفری نارنجی از پوست بیرون زده اند، علت احتمالی آن بیماری سیتوسپورینا یا به اصطلاح شانکر است. یکی از دلایل اصلی گاموز درختان گیلاس، پیشروی شانکر مزمن است که به دلیل عوامل بیماری زای قارچی leucostoma persoonii و leucostoma cincta روی میدهد. این بیماری با هجوم به درخت گیلاس شما از طریق جراحت ها منجر به پیشروی شانکر، یا بیشتر شدن نواحی پینه بسته یا خشک شدن مواد گیاهی که روی اعضای درخت رشد میکنند می شود. شانکرها ممکن است موجب تراوش، یا گاموز و همچنین برشهای حلقه های پوست درخت و پس مرگ آن شود.

شاخه ها و اندام ها به طور ناگهانی می میرند حتی اگر برگ آنها هنوز چسبیده باشند. یک شانکر درخت ممکن است به صورت یک توده برجسته و پر از قارچ یا به صورت ضایعات فرو رفته با ظاهری مرطوب نشان داده شود.

3. هجوم حشرات و فعالیت آنها

دلیل عمده ی دیگری که باعث ترشح قرمز درخت گیلاس میشود حشره ی ساقه خوار (borer) درخت هلوست (Synanthedon exitiosa). دشمن اصلی درختان میوه سنگی،

حشره هایی که در چوب نرم و داخلی درخت گیلاس سوراخ ایجاد می کنند، این حشرات حوصله سر بر روی درختان گیلاس تخمک گذاری می کنند و وقتی از تخم بیرون می آیند توی تنه ذرخت تونل ایجاد می کنند. از چوب درخت تغذیه می کنند و ذر آن رشد می کنند و زمستان را می گذرانند. حشرات بالغ، که شبپره هایی با بدن آبی و مشکی و پرهای تمیز و حدود 1 اینچ هستند. در بهار و تابستان و پاییز از درخت بیرون می آیند. صدمات آنها موجب برش حلقوی پوست درخت و گاموز می شود که معمولاً روی تنه ی اصلی درخت دیده می شود و ممکن است منجر به مرگ درخت شود. بنابراین علف های هرز و سایر پوشش های گیاهی را از اطراف تنه درخت گیلاس از بین ببرید، تا نتوانند در بین آنها پنهان شوند.

چند روش مفید برای درمان صمغ درخت گیلاس
- برای کنترل آلودگی حشرات ساقه خوار درخت هلو، اقدامات پیشگیرانه بسیار موثر است. درخت را با حشره کشی که حاوی محتویات فعال است، مانند esfenvalerate اسپری کنید، یکبار در بهار و دوبار در تابستان تا در برابر آفت از آنها محافظت کرده باشید. حشره کش مناسب به مجوز نیاز دارد. همچنین میتوانید کرم های حشره ی ساقه خوار را به طور دستی با وسایل تیز، نظیر سیم فلزی از بین ببرید، البته اگر بتوانید کرم ها و تونل آنها پیدا کنید.
- برای کنترل کردن شانکر مزمن، از صدمه زدن به درخت اجتناب کنید و هرس را تمیز برش بزنید تا درخت در بهار دوباره شروع به رشد کند. شاخه های شانکردار را هرس کنید و از بین ببرید، و برش ها را از حداقل 6 اینچ پشت منطقه ی آلوده بزنید. قسمت شیره زده به همراه 1 اینچ اطراف آن را با مشعل پروپان بسوزانید. نکته : قبل از استفاده از مشعل پوست را کمی بتراشید تا لایه را پیدا کنید.
- در فاصله ی بین هرس کردن همیشه قیچی ها و اره های هرس را استریلیزه کنید.( با دستمال مرطوب لیزول یا سفید کننده 10٪ ) تا آلودگی گسترش پیدا نکند. درصورت گسترش قارچ، ممکن است هرس کردن همه بافت آسیب دیده امکان پذیر نباشد.
- برای کنترل بیماری های قارچی درخت از قارچ کش های مسی یا سیستمیک استفاده کنید.( قبل از مصرف دستورالعمل های روی برچسب را با دقت بخوانید).
- در اواخر زمستان، چوب های قدیمی را هرس کرده و به همراه شاخه های بیمار آن دور بریزید. در صورت امکان این مواد را بسوزانید تا بیماری از بین برود. (هرس کردن درختان قدیمی گیلاس در زمستان باعث فراهم کردن شرایط مناسب جهت نورگیری و ورود جریان هوای بیشتری می شود. در نتیجه درخت در تابستان باردهی بیشتری دارد).
بسیاری از مردم نمیدانند که چگونه از صمغ درخت گیلاس استفاده کنند و یا حتی می توان از آن استفاده کرد یا نه؟

قبل از استفاده از صمغ برای هر موردی، همیشه مطمئن شوید که درخت گیلاستان سالم است و آلوده نشده است.

استفاده از صمغ در خوراکی یا نوشیدنی : مورخان معتقدند كه بومیان آمریكا به مهاجران اولیه ایالات متحده آموخته اند كه چگونه از پسمانده ی صمغ درخت گیلاس برای ساخت آدامس استفاده کنند. به خاطر اینکه صمغ تمیز و بدون طعم و خشک است برای جویدن دارای استحکام است، و در نتیجه می توان از آن آدامس هایی راحت، فراوان و بدون شکر ساخت. با به کار بردن کمی صمغ با گیلاس و شکر یک شراب گیلاس براندی مقوی درست می کردند. تمام محتویات را با هم مخلوط ، بعد می گذاشتند مدتی بماند، معمولا بیشتر از یک ماه، و بعد یک نوشیدنی مقوی و خوشمزه درست میشد.

همچنین از آن برای درمان سرماخوردگی، سرفه وگرفتگی صدا، و هنگامی که در شراب حل می شد، برای درمان سنگ کیسه صفرا و سنگ کلیه استفاده می کردند. معتقد بودند که صمغ رنگ پوست صورت را روشن می کند، اشتها را تحریک و برای تقویت بینایی موثر است.

استفاده از صمغ به عنوان چسب: مورد دیگری که بومیان آمریکا از شیره درخت گیلاس استفاده می کردند ساخت نوعی چسب بود.
شیره ، وقتی گرم شد و با خاکستر چربی حیوانات مخلوط شد ، یک چسب بسیار محکم و قابل حل در آب تولید می شود. این چسب برای چسباندن نوک پیکان به شاخه و تیغه به دسته چاقو استفاده میشد. با این وجود چسب باید با رزین کاج پوشانده میشد تا ضد آب شود و در اثر تماس تیغه چاقو و نوک پیکان با خون از بین نرود.
همچنین از مخلوط صمغ درخت گیلاس با محصولات غلات، خمیری غلیظ درست می کردند و روی شاخه ی درختان می ریختند تا پرندگان کوچک را شکار کنند.

[product_category category = “18158” products limit=”12″ columns=”6″ orderby = “date” order = “ASC operator” = “IN”]
3 فوریه 2019
آشنایی با انواع بیماری های گیاه اسفناج
آشنایی با انواع بیماری های گیاه اسفناج

آفات و بیماریهای متفاوتی می توانند به گیاه اسفناج صدمه زده و آن را مورد حمله قرار دهند. در ادامه به بررسی برخی از این موارد می پردازیم..

شناخت بیماری مینوز برگ اسفناج

در مورد این آفت به موارد زیر تو ّجه نمائید :
1. لاروهای این آفت در داخل برگ های اسفناج دالان می سازند و از آن تغذیه می کنند.
2. این آفت به عنوان “مگس چغندر” نیز شناخته می شود.
برای کنترل خسارت آن باید :
1. از نشاءهای سالم استفاده کنید.
2. تمامی بوته های خسارت دیده را سریعاً از مزرعه حذف و نابود نمائید.
3. از ارقامی با کمترین حساسیت سود جوئید.
4. تناوب زراعی را رعایت کنید.
5. از دشمنان طبیعی آفت از جمله زنبورهای ریز (wasp ) پارازیت مثل : begini Diglyphus و
  parksi Chrysocharis استفاده کنید.
6. از آفتکش های گروه های : کاربامات ها ، پیرتروئیدها و ارگانوفسفات ها بهره نگیرید زیرا موجب بروزمقاومت در آفت مزبور می شوند.
7. از حشره کش میکربی Avermectin استفاده کنید تا آسیبی به دشمنان طبیعی آفت وارد نشود.
  دانشگاه کالیفرنیا به استفاده از حشره کش spinosad تأکید دارد.
8. از پوشش های توری بسیار ظریف بر روی محصولات برگی استفاده نمائید تا حشرات بالغ آفت امکان تخم گذاری نیابند.
شناخت بیماری شته سبز اسفناج

برای کنترل شته ها باید :
1. از کاشتن گیاهان جاذب شته ها مثل : نعناع ، بومادران ، شوید و رازیانه امتناع کنید.
2. برگ های به شدت آلوده را حذف کنید.
3. به مبارزه با مورچه ها بعنوان پرورش دهندگان شته ها اقدام نمائید.
4. اندام های پائینی گیاه را هرس کنید تا راه های تماس با مورچه ها کاهش یابند.
5. از دشمنان طبیعی آفت نظیر : کفشدوزک ها (ladybug )و “شیر شته ها” (lacewing )بهره گیرید.
6. به پاشیدن آب صابون اقدام ورزید.
7. از آفتکش های آلی نظیر : روغن دانه های گیاه “نییم” سود جوئید تا آسیبی به دشمنان طبیعی وارد نشود.
شناخت بیماری سفیده بزرگ کلم بر اسفناج

کنترل بیماری عبارت است از:
1. پوشاندن سطح بوته ها در 5-4 هفته آغازین با توری های ریزبافت
2. کنترل علف های هرز مزرعه
3. از آفتکش های آلی نظیر : روغن دانه های گیاه “نییم” با نام علمی (“indica Azadirachta( “neem oil سود جوئید تا آسیبی به دشمنان طبیعی وارد نشود.
4. استفاده از پارازیت هایی نظیر : زنبور adustus Agrothereutes
5. استفاده از پاتوژن هایی چون : قارچ bassiana Beauveria و باکتری sp B
شناخت بیماری سفیدک داخلی یا دروغین اسفناج

بروز این بیماری موجب لوله شدن برگ ها و ضایع شدن بوته ها می شود. برای کاهش خسارت و کنترل بیماری بهتر است اقدامات زیر انجام شود:
1. استفاده از ارقام مقاوم
2. رعایت تناوب زراعی
3. ایجاد زهکشی مناسب در مزرعه
4. تنک کردن بوته ها از گسترش بیماری می کاهد.
5. کاربرد سولفات دوکوئیور ، سولفات مس ، زینب ، مانب
شناخت بیماری پژمردگی فوزایومی اسفناج

بروز این بیماری در دماهای 30-25 درجه سانتیگراد شدت می گیرد. بیماری از طریق : بذور ، آبیاری ، افراد و ابزارها گسترش می یابد. حذف این بیماری خاکزاد از مزرعه تقریباً غیر ممکن است مگر اینکه از تناوب 15 ساله بدون حضور گیاهان میزبان استفاده شود. از ارقام مقاوم سود جوئید.

از قارچکش های میکربی نظیر : lydicus Streptomyces بهره گیرید. استفاده از عصاره گیاه “کوئینوا” )quinoa )بسیار مؤثر است. استفاده از آهک برای رساندن PH کم خاک به حدود 7 می تواند خسارات را تا 45 %کاهش دهد.

شناخت بیماری لکه سیاه اسفناج

بهترین شرایط رشد (آفتابگیر ، زهکشی ، آبیاری ، حاصلخیزی) را فراهم سازید تا مقاومت گیاه در برابر ابتلا به بیماری های گیاهی افزایش یابد. نمونه ای از خاک مزرعه را به آزمایشگاه تعیین عناصر غذائی بفرستید.

مزرعه را مرتباً بازرسی کنید و گیاهان غیر طبیعی و شدیداً آسیب دیده را حذف نمائید.هر گونه علائم بیماری و خسارات آفات را با دقت کنترل نمائید و واکنش مناسب را بروز دهید.

در شرایط آب و هوایی خنک و مرطوب بطور هفتگی نسبت به سمپاشی با قارچکش هایی نظیر :
pyraclostrobin به منظور جلوگیری از بروز بیماری های گیاهی اقدام ورزید.

شناخت بیماری موزائیک خیار بر اسفناج

این بیماری از برگ های جوان آغاز می گردد.نازکی حاشیه برگ ها و نتیجتاً لوله شدن برگ ها به طرف داخل از نشانه های بارز بیماری مزبور هستند.
گیاهان آلوده را از بین ببرید زیرا آلودگی های ویروسی قابل علاج نیستند.علف های هرز مزرعه را کنترل کنید.
با پاشیدن آفتکش های سیستمیک با آفات مکنده موجود در مزرعه مبارزه نمائید.از ارقام مقاوم به بیماری های ویروسی سود جوئید.
سطح مزرعه را با توری ریزبافت بپوشانید تا مانع ورود حشرات مکنده ای نظیر شته ها ، زنجره ها و غیر و بعنوان ناقلین ویروس ها شوید.
بذور مصرفی مشکوک را قبل از کاشت در محلول 10 درصد مواد سفیدکننده و رنگ زدا برای مدت 30 دقیقه قرار دهید.

شناخت بیماری لکه برگی اسفناج

بهترین شرایط رشد را برای گیاه فراهم سازید تا بر مقاومت آن در برابر تهاجم قارچ های بیماریزا افزوده شود. مزرعه را قبل از کاشت بذور با مقادیر متوازنی از NPK تقویت کنید.از تناوب زراعی بویژه با ذرت بهره گیرید. از آبیاری بارانی بویژه در ایام مرطوب بودن هوا بپرهیزید.زمین زراعی را بلا فاصله پس از برداشت محصول با شخم عمیق مواجه سازید.
علف های هرز مزرعه را کنترل کنید تا محلی برای حفظ اسپورهای قارچ نباشند.از تراکم گیاهی بکاهید تا رطوبت سطح برگ های بوته ها سریعتر زائل شوند.
ردیف های کاشت را شرقی-غربی انتخاب کنید تا در مسیر باد غلبه نمایند.برگ های مبتلا را بچینید و بسوزانید. مابقی گیاهان را با سموم مسی نظیر “زینب” ، گروه “فالکساپیروکساد” ، ” بی کربنات پتاسیم ” “استروبیلیورینن” ، “پنتیوپیراد” و یا “روغن نییم” (oil neem ) سمپاشی کنید.

شناخت بیماری زنگ برگ اسفناج

تمامی بوته های مبتلا را از مزرعه خارج ساخته و معدوم سازید. از ارقام مقاوم سود جوئید.کلیه بقایای گیاهی سال های قبل را از فواصل بین ردیف های کاشت جمع آوری و دفن کنید.از آبیاری بارانی بپرهیزید. بوته ها را در اوایل فصل رشد با گرد گوگرد تیمار دهید. از کاشت متراکم بوته ها بپرهیزید تا جریان هوا در لابلای گیاهان به خوبی صورت گیرد. بوته های باقیمانده را با سموم گروه “پیریترین ها” سمپاشی کنید تا از شدت خسارات کاسته گردد.

منبع: دکتر حسن رضا اعتباریان

[product_category category = “161” products limit=”12″ columns=”6″ orderby = “date” order = “ASC operator” = “IN”]
22 ژانویه 2019
نشانه های بیماری لکه زاویه ای خیار

بیماری لکه زاویه ای خیار چیست؟

این بیماری شرایط آب و هوایی کشت جالیز مشاهده می شود. میزبان این بیماری علاوه بر خیار به سایر گونه های کدوییان از جمله کدو سبز، هندوانه، خربزه و طالبی دیده می شود.

از نشانه های این بیماری در خیار روی برگ، ساقه، دمبرگ و میوه ظاهر می شود. بیماری بذر زاد است بنابراین گیاهچه های حاصل از بذرهای آلوده یا از بین می روند یا بوته های ضعیفی دارند.

اولین نشانه این بیماری ظهور لکه های آب سوخته، نیمه شفاف، گرد یا نامنظم می باشد. لکه ها در اندازه های مختلف بوده و چون به رگبرگ اصلی منتهی می شوند زاویه دار هستند. به همین علت به این بیماری لکه زاویه ای گفته می شود.

لکه ها ابتدا آبکی هستند و در شرایط مرطوب شیره باکتری از لکه ها به صورت قطره های کوچک اشک چشم خارج می شود. که در مجاورت هوا خشک می شوندو به رنگ سفید در می آیند. لکه ها سپس به رنگ قهوه ای در آمده و خشک می شوند.

قسمت آلوده برگ خشک شده از برگ جدا می شود. لذا سوراخ های بزرگ و کوچک بی نظمی ایجاد می شود.برگ های جوان حساس تر از برگ های پیر هستند. گل ها و میوه های کوچک پس از آلوده شدن خشک می شوند.

لکه های روی میوه کوچکتر از لکه های برگ و تقریبا گرد و فرو رفته هستند. لکه های به رنگ سفید تا خرمایی در آمده، ممکن است ترک خورده و ترشحات قهوه ای رنگ از آن خارج شود.

روی دمبرگ و ساقه لکه های سفید گچی رنگ با سطح ناهموار تولید می شود.

[products limit=”12″ columns=”6″ category=”161″]

1 آگوست 2018
مبارزه با سوسک شاخک بلند درختان میوه (رزاسه)
سوسک شاخک بلند درختان میوه

حشرات کامل معمولا به رنگ سیاه یا قهوه ای تیره می باشند، گاهی به رنگ سیاه متمایل به آبی و با جلای فلزی هم دیده می شوند.

طول بدن حشره کامل حدود ۱۶ تا ۲۵ میلی متر است. شاخک بلند و طول آن از انتهای بدن می گذرد، پاها بلند و هنگامی که پاهای عقب موازی بدن نگه داشته شوند، انتهای ران نسبت به انتهای بالپوش ها فاصله چندانی ندارد.

این حشره زمستان را به صورت لارو سن سوم یا سن آخر می گذراند در بهار مصادف با گرم شدن هوا فعالیت های غذایی خود را از سر میگیرد و با اشتهای فراوان از ناحیه چوب مجاور آوند های آبکش تغذیه می کند. در این مواقع لارو ها درشت و طول آن ها به حدود ۲ سانتی متر میرسد.

لارو ها استوانه ای شکل، دارای چین خوردگی فراوان در سطح بدن و رنگ عمومی آن ها نارنجی است.

به نظر می رسد که تغذیه لاروها از استوانه مرکزی نزدیک به آوند های آبکش اجباریست و به همین لحاظ در شاخه های قطور و تنه درختان جوان دالان های حاصله را به طور مارپیچ ایجاد میکند.

این حشره در اواخر اردیبهشت در داخل دالان های لاروی شفیره می شود و حشرات کامل از اواسط خرداد تا اوایل تیر روی درختان مشاهده می شوند.

این حشرات معمولا در ساعات گرم روز فعال بوده و پس از تغذیه از برگ تخم های خود را به صورت پولک های سفید رنگ به اندازه سر سنجاق در روی ته و سر شاخه درختان به خصوص در محل اتصال دمبرگها قرار می دهد.

لارو ها به فاصله ۱۰ تا ۱۵ روز از تخم خارج می شوند و مستقیما از سطح تکیه گاه تخم وارد پوست شده و تغذیه خود را آغاز می کنند .

اغلب در باغات معمولی روی سر شاخه درختان مشاهده می شوند.

در باغهای با درختان بارور و مسن اولین خسارت آفات به صورت سر شاخه های خشک در قسمت های انتهایی شاخه ها مشاهده می گردد که نشانه خوبی برای هرس و مبارزه مکانیکی است.

مبارزه با سوسک شاخه بلند درختان میوه (سوسک شاخک بلند رزاسه)
- هرس شاخه ها ی آلوده پس از مشاهده لاروها ی آفت و سوزاندن و منهدم ساختن آنها
- قرار دادن پنبه آغشته به پارا دی کلرو بنزن در سوراخ های لاروهای آفت
- فرو بردن میله های مفتولی درون سوراخ ها ی لاروی برای از بین بردن لارو های درون شاخه ها
- استفاده از خمیر و قرار دادن در سوراخ ها ی لاروی مانند خمیر زئو زران
- کاشت گیاهان دارای گلهای سفید بعنوان گیاه تله مثل هویج و گیاه و ازمک در اطراف درختان زیرا این آفت به رنگ سفید گل ها جذب می شوند و می توان سمپاشی را روی این بوته ها متمرکز کرد.
- رهاسازی زنبور پارازیتوئید لارو بنام xorides corcyrehsis ازخانواده Ichneumonidae
مبارزه شیمیایی: پودر لیندین ۵۰ درصد ۱۰۰ گرم + پودر گوزاتیون ۲۰ درصد ۲۰۰ گرم + اب ۱۰۰ لیتر

[products limit=”12″ columns=”6″ category=”18158″]

منبع:

دکتر مرتضی اسماعیلی
23 جولای 2018
مبارزه با کرم سرشاخه خوار هلو

شناخت کرم سرشاخه خوار هلو

کرم سرشاخه خوار هلو زمستان را به صورت لارو های سنین ۲ تا ۳ به رنگ قهوه ای شکلاتی با سر و پشت سینه سیاه رنگ در داخل پیله های قهوه ای رنگ می گذارند.

این پیله ها محکم به پوست تنه و شاخه درختان چسبیده و معمولا در محل اتصال شاخه های فرعی به تنه و شاخه اصلی دیده میشود. پیله ها در زیر محفظه لوله مانند که از بهم چسبیدن فضولات قطعات گیاهی و تار های مخصوص که لارو ها می تنند به وجود می آید مشاهده می گردد.

لارو ها در بهار مصادف با تورم و باز شدن جوانه ها شروع به فعالیت مجدد کرده و در داخل شاخه های آبدار و تازه رشد کرده می شوند و باعث خشک شدن سرشاخه ها و جوانه های انتهایی می گردند.

لارو ها تا پایان دوره تغذیه ممکن است چندین شاخه جوان را مورد حمله قرار دهند و باعث خشک شدن آن ها بشوند، پس از آن درداخل شاخه تو خالی یا در انشعابات شاخه شروع به تنیدن پیله می کنند و به شفیره تبدیل می شوند، دوره شفیرگی حدود ۱۰ تا ۱۴ روز است.

حشرات کامل کرم سرشاخه خوار هلو به رنگ خاکستری با لکه های تیره رنگ و جلای فلزی میباشد. حشرات کامل از اوایل خرداد مشاهده می شوند و معمولا شب پروازند.

مبارزه با کرم سرشاخه خوار هلو

کاربرد یکی از سموم نفوذی مانند دیازینون به نسبت یک در هزار بلافاصله پس از ریختن گلبرگها همراه با هرس بهاره درختان قبل از کامل شدن دوران تغذیه لارو ها یک روش تلفیقی بسیار موثر است.

در صورتیکه تراکم آفت شدید باشد سمپاشی دوم باید در اوایل تیرماه مصادف با ظهور لارو های نسل بهاره و قبل از نفوذ آن ها به داخل میوه صورت گیرد.

[products limit=”12″ columns=”6″ category=”18158″]

22 جولای 2018