عناصر دخیل در رشد پسته و تامین آن ها

عناصر دخیل در رشد پسته و تامین آن ها

چه عناصری در رشد پسته تاثیر می گذراند؟ 

عناصر اصلی در گیاهان از طریق سیستم ریشه ای یا برگ ها جذب می گردند. خاک مقدار زیادی از همه عناصر را دارا می باشد، اما فقط بخشی از نیاز گیاه را رفع می کند. که برای رشد گیاه مفید هستند. این مقدار از نیاز گیاه حد بحرانی یا حد مطلوب نام دارد. اگر گیاه میزان کمتری از حد بحرانی را جذب کند، گیاه دچار کمبود و اگر میزان بیشتری جذب نماید، گیاه دچار سمیت می شود.

۱۶ عنصر شیمیایی برای رشد و نمو هر گیاهی از جمله پسته مورد نیاز هستند. این ۱۶ عنصر به دو گروه عناصر پر مصرف و عناصر کم مصرف تقسیم بندی می شوند. البته برخی این تعداد را تا 18 و حتی 20 می دانند که به دلیل بسیار کم مصرف بودن آنها در این مقاله از آنها صرف نظر کردیم. این مقاله به توضیح مختصری از عناصر دخیل در رشد پسته می پردازد.

چه عناصری در رشد پسته تاثیر می گذراند؟ 

عناصر غذایی پر مصرف در رشد پسته (عناصر ماکرو)

عناصر غذایی پر مصرف عناصری هستند که به مقدار زیاد مورد نیاز درختان هستند. سالیانه مقادیر زیادی از این عناصر توسط ریشه های درختان پسته از خاک برداشت می شوند تا به مصرف برسند. گروه اصلی عناصر ماکرو یا پر مصرف شامل ۳ عنصر نیتروژن، پتاسیم و فسفر (N,P,K) هستند. معمولا به دلیل اینکه میزان جذب این عناصر توسط ریشه درختان پسته فوق العاده بالاست هر سال باید کمبود این عناصر را با استفاده از کود دهی جبران کرد.

دسته دوم عناصر ماکرو شامل کلسیم، منیزیم و گوگرد هستند. معمولا نیازی به اضافه کردن کود برای جبران کمبود این دسته از عناصر ماکرو نیست چون به وفور در خاک موجود هستند. البته در نواحی با خاک های اسیدی یا PH پایین، برای جبران کمبود دو عنصر کلسیم و منیزیم کودهای حاوی این عناصر باید حتما به خاک اضافه شوند.

به هر حال در شرایط خاکی غالب باغات پسته کشور به دلیل قلیایت شدید خاک و PH بالا نیازی به افزودن کودهای کلسیمی و منیزیومی نیست چون به حد کافی در خاک وجود دارند.

تغذیه غیر اصولی و عدم شناخت آب و خاک باعث شده است کشاورزان بدون علم کافی با دادن عناصری مثل فسفر یا آهن و روی بیش از حد جذب منیزیم و کلسیم را کاهش دهند. از طرفی وجود منیزیم در خاک در بسیاری از باغات به دلیل اثر مقابل (آنتاگونیستی) باعث شده است که این عنصر مانع جذب سایر عناصر گردد.

عناصر غذایی کم مصرف در رشد پسته (عناصر میکرو)

عناصر غذایی کم مصرف عناصری هستند که به مقدار جزیی مورد نیاز درختان پسته هستند و شامل ۷ عنصر می باشند. این عناصر عبارتند از بور، مس، آهن، کلر، منگنز، مولیبدن و روی. البته اگر همین مقدار کم هم در خاک موجود نباشد یا در اختیار درختان قرار نگیرد درختان دچار عوارض نامطلوب شدیدی خواهند شد.

دقت داشته باشیم که کم مصرف بودن عناصر به معنی کم اهمیت بودن آنها نیست.

کمبود عناصر میکرو در درختان پسته می تواند بسیار خسارت زا باشد. بر خلاف عناصر پر مصرف که تمام نیاز درختان را نمی توان از طریق محلول پاشی تامین کرد، عناصر میکرو را می توان از طریق محلول پاشی بر روی برگ در اختیار درختان پسته گذاشت. به این روش کمبودشان را می توان رفع کرد.

محلول پاشی درختان پسته

نقش عنصر پتاسیم در رشد پسته 

یکی از عناصر دخیل در رشد پسته پتاسیم (K) است. عنصر پتاسیم به عنوان یکی از عناصر پرمصرف نقش مهمی در افزایش عملکرد و بازدهی درختان پسته دارد. نقش عنصر پتاسیم بسیار ضروری و مهم است و باید حتما کودهای پتاسیمی به باغات افزوده شوند. بررسی ها مشخص کرده اند که در درختان پسته بعد از نیتروژن بیشترین مقدار عنصری که سالانه از خاک برداشت می شود پتاسیم است. بیشترین مقدار جذب پتاسیم اساسا در مرحله پر شدن دانه اتفاق می افتد.

مطالعات نشان داده که در سال های بارور، درختان پسته پتاسیم جذب شده مستقیماً در تشکیل جنین یا مغز پسته به مصرف می رسند. در سال های نابارور پتاسیم جذب شده توسط ریشه در سایر اندام ها ذخیره می شود. به همین دلیل است که غلظت پتاسیم در برگ های سال های بارور کمتر از غلظت پتاسیم در برگها در سال های نابارور است. همچنین مطالعات نشان داده میزان جذب پتاسیم در سال های باروری در بازه زمانی پر شدن مغز تقریبا بیش از ۲ برابر میزان جذب پتاسیم در سال های ناباروری است.

افزایش بازدهی و عمکلرد در باغات پسته با تغذیه پتاسیم 

تغذیه پتاسیمی مناسب درختان پسته کلید بازدهی و افزایش عملکرد در باغات پسته است. مطالعات انجام شده نشان می دهد که بیشترین میزان پتاسیم در برگ در مرداد و شهریور ماه هر سال مقارن با به مغز رفتن یا پر شدن دانه ها در برگ، مشاهده می شود.

بنابراین در این دوره زمانی حساس نباید درخت از نظر پتاسیم کمبودی داشته باشد؛ بخصوص پتاسیم موجود در دسترس ریشه ها. مشخص شده که در درختان پسته میزان جذب پتاسیم در اردیبهشت نسبتا پایین است و از خاک در پایین ترین سطح خود قرار دارد.

میزان غلظت پتاسیم در برگ های درختان پسته در بهار زیر ۱ درصد برآورد می شود. این غلظت در طی رشد و توسعه میوه به صورت شگفت انگیزی افزایش می یابد. به خصوص در ماه های تیر تا شهریور. در نهایت در زمان بلوغ و پایان تشکیل پوست و مغز و اتمام دوره رشد یعنی تقریبا در شهریور، حداکثر جذب پتاسیم از ریشه های پسته را خواهیم داشت.

غلظت پتاسیم در برگ ها در مهر ماه یعنی دوره پس از برداشت به طور ناگهانی کاهش پیدا می کند. بنابراین نیازی به کاربرد کود پتاسه در دوره پس از برداشت در باغات پسته وجود ندارد. چه به صورت محلولپاشی و چه بصورت کاربرد در خاک.

تاثیر استفاده از کودهای حاوی پتاسیم بر درختان پسته

کوددهی با استفاده از کودهای پتاسیمی، موجب افزایش مقاومت درختان پسته به تنش های مختلف شامل تنش شوری، کم آبی و سرمازدگی و همچنین افزایش مقاومت در برابر آفات و بیماری های مختلف خواهد شد. اگر پتاسیم کافی در اختیار درختان پسته باشد تعداد خوشه ها و دانه ها و همچنین درصد خندانی و وزن خشک دانه در پسته افزایش چشمگیری خواهد یافت. نکته قابل تأمل در مورد پتاسیم آن است که کمبود این عنصر تقریبا در غالب باغات پسته کشور مشاهده می شود.

علامت اصلی کمبود پتاسیم در درختان پسته سوختگی حاشیه برگ است. باید توجه کرد که این سوختگی هیچگاه در اوایل فصل دیده نشده، بلکه به مرور مشخص می شود. از پیامدهای دیگر کمبود پتاسیم جساسیت به آفتاب سوختگی و کاهش درجه خندانی میوه های رسیده است.

بسیاری از کشاورزان و حتی کارشناسان، کمبود پتاسیم را با تنش شوری اشتباه می گیرند. وجه تمایز این دو آن است که در تنش شوری بر عکس کمبود پتاسیم سیاه شدگی (یا نکروز) حاشیه برگ ها وجود ندارد.

تاثیر استفاده از کودهای حاوی پتاسیم بر درختان پسته

شما می توانید برای خرید کود حاوی پتاسیم بر روی محصولات زیر کلیک کلیک کنید.

مشاهده تمامی محصولات فروشگاه

مشاهده تمامی محصولات فروشگاه

منبع : مهندس عباس سعیدی

خوشحال می شویم نظراتتان را با ما به اشتراک بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *