برچسب: آموزش هرس

درخت به (Cydonia oblonga)، از گونه درختان خزان کننده با میوه‌های معطر و گل‌های جذاب صورتی – سفید، از دیرباز در مناطق مختلف جهان از جمله کشور عزیزمان ایران کشت می‌شده است. هرس درخت به به صورت اصولی و مناسب نقش حیاتی در حفظ سلامت درخت، شکل‌دهی مطلوب آن و تضمین تولید میوه (به اندازه استاندارد) ایفا می‌کند. در حالی که “درختان به” به طور کلی درختانی کم‌توقع و مقاوم هستند، اما هرس منظم برای افزایش طول عمر و باروری آن‌ها ضروری است.

آشنایی با عادات رشد و باردهی درخت به

“درختان به” معمولاً به صورت بوته‌ای رشد می‌کنند و می‌توانند به ارتفاع 4 تا 5 متر برسند، اگرچه با هرس می‌توان ارتفاع آن‌ها را تا حدود 2.5 تا 3 متر کوتاه کرد. این درختان عمدتاً روی نوک شاخه‌هایی که در سال قبل رشد کرده‌اند (چوب‌های جوان) میوه می‌دهند.

برخلاف سیب و گلابی، “درختان به” تعداد زیادی سیخک بارده تولید نمی‌کنند. درختان به را می‌توان به اشکال مختلفی مانند مرکز باز یا جامی (در این روش شاخه اصلی درخت قطع می‌شود و درخت به فرم جام توخالی در می‌آید) هرس کرد و حتی به صورت داربستی یا پرده‌ای در کنار دیوارها، به ویژه در مناطق سردتر، پرورش داد. با این حال، تربیت آن‌ها به فرم دارای یک شاخه اصلی مرکزی به دلیل تشکیل میوه در انتهای شاخه‌ها که باعث خم شدن آن‌ها می‌شود، دشوار است.

اینکه میوه درخت “به” روی چوب جوان تشکیل می‌شود، بر زمان و میزان هرس تأثیر مستقیم دارد. توجه داشته باشید که هرس بیش از حد می‌تواند شاخه‌های بارده سال آینده را حذف کند. همچنین، قابلیت تربیت درخت “به” به اشکال مختلف نشان می‌دهد که باغداران می‌توانند بر اساس فضای موجود و ترجیحات زیبایی‌شناختی خود روش مناسب را انتخاب کنند. با این وجود، دشواری در ایجاد یک شاخه اصلی مرکزی باید هنگام انتخاب روش هرس در نظر گرفته شود.

نحوه هرس درخت به

در ادامه بهترین روش های “هرس درخت به” معرفی شده است؛ پیشنهاد می‌کنیم تا انتها با ما همراه باشید.

تکنیک‌های شکل‌دهی اولیه

در 1 تا 3 سال اول پس از کاشت نهال به، هدف اصلی ایجاد یک ساختار قوی برای درخت در آینده است. معمولاً درختان “به” را به شکل مرکز باز یا جامی هرس می‌کنند، به طوری که 3 تا 5 شاخه اصلی (اسکلت) به طور یکنواخت در اطراف یک تنه نسبتاً کوتاه توزیع شده باشند. توصیه می‌شود در درختان جوان، یک تنه اصلی انتخاب شده و شاخه‌های رقیب حذف شوند. با این حال، باید توجه داشت که درخت “به” به طور طبیعی تمایل زیادی به ایجاد یک شاخه اصلی قوی ندارد.  

در اولین زمستان پس از کاشت، شاخه اصلی را در ارتفاع حدود 40 تا 90 سانتی‌متر (بسته به نظر باغدار و نوع هرس مورد نظر) از سطح زمین درست بالای یک جوانه سالم سربرداری می‌کنند تا رشد شاخه‌های جانبی تحریک شود. همچنین، هر شاخه‌ای که خیلی پایین‌تر از سطح زمین (معمولاً زیر 60 سانتی‌متر) رشد کرده باشد، حذف می‌شود. برای تربیت به صورت پرده‌ای در کنار دیوار، مراحل اولیه شامل انتخاب یک نهال یک ساله بدون شاخه یا دارای چند شاخه مناسب و هرس آن برای تشویق تشکیل بازوهای اصلی است. در سال اول تربیت به فرم دوکی، نهال در ارتفاع 60 سانتی‌متری سربرداری می‌شود.  

تأکید بر شکل مرکز باز به این دلیل است که باعث بهبود نفوذ نور و گردش هوا در داخل تاج درخت می‌شود که برای رسیدن میوه و جلوگیری از بیماری‌ها بسیار مهم است.

هرس اولیه در درختان جوان، پایه و اساس ساختار و بهره‌وری آینده درخت را بنا می‌نهد. همچنین هرس صحیح در این مرحله نیاز به هرس‌های سنگین در سال‌های بعد را کاهش می‌دهد.

هرس باردهی

پس از استقرار ساختار اصلی درخت (حدود 3 تا 4 سال پس از کاشت)، هدف از هرس، حفظ تاج باز و تشویق تولید میوه است. هرس سالانه در فصل خواب درخت برای حذف شاخه‌های مرده، بیمار، آسیب‌دیده و شاخه‌هایی که با یکدیگر برخورد می‌کنند، ضروری است. همچنین، باید شاخه‌های متراکم و درهم‌رفته را تنک کرد تا جریان هوا و نفوذ نور بهبود یابد، که این امر کیفیت میوه را افزایش داده و خطر ابتلا به بیماری‌ها را کاهش می‌دهد.  

شاخه‌های بیش از حد بلند یا آویزان را باید سرزنی کرد، زیرا میوه‌های “به” در نوک شاخه‌ها تشکیل می‌شوند و وزن زیاد آن‌ها می‌تواند باعث شکستن شاخه‌ها شود. شاخه‌های جانبی بلندتر را باید تا حدود 15 سانتی‌متر کوتاه کرد.

شاخه‌های عمودی قوی (نرک‌ها) که معمولاً میوه نمی‌دهند و باعث شلوغی درخت می‌شوند نیز باید حذف شوند. در درختان بالغ، توصیه می‌شود سالانه حداکثر یک چهارم (25 درصد) از قدیمی‌ترین شاخه‌ها را برای تشویق رشد شاخه‌های جوان‌تر حذف کنید. برش باید تا محل اتصال شاخه به تنه اصلی یا به یک شاخه جانبی که حدود یک سوم قطر شاخه حذف شده باشد، انجام شود.  

در هرس شاخه، می‌توان از دو روش سرزنی (کوتاه کردن) یا حذف کامل شاخه‌ها استفاده کرد. برای درختان “به”، حذف کامل شاخه‌های ناخواسته معمولاً به سرزنی آن‌ها ارجحیت دارد. هرس سبک و منظم در درختان بالغ نسبت به هرس سنگین و نامنظم مزایای بیشتری دارد. حذف شاخه‌های رو به داخل و شاخه‌هایی که با یکدیگر برخورد می‌کنند، باعث می‌شود انرژی درخت به سمت رشد شاخه‌های بارده و تولید میوه هدایت شود. شاخه‌های متقاطع همچنین می‌توانند با ساییدن یکدیگر زخم‌هایی بر روی یکدیگر ایجاد کنند که راه ورود بیماری‌ها می‌شوند.

هرس جوان سازی

برای درختان “به” مسن و کم‌بارده، ممکن است نیاز به هرس سنگین‌تری برای تحریک رشد شاخه‌های جدید باشد. این کار معمولاً در اوایل بهار انجام می‌شود. روش کار شامل حذف چند شاخه (حداکثر یک سوم) از قدیمی‌ترین و ضخیم‌ترین شاخه‌ها تا سطح زمین در طی یک دوره 2 تا 3 ساله است (هرس تجدید حیات).

این کار باعث تشویق رشد شاخه‌های جوان‌تر و پربارتر می‌شود. با این حال، باید در هرس جوان‌سازی احتیاط کرد، زیرا ممکن است تعداد گل‌ها و میوه‌ها را در سال بعد کاهش دهد. در مورد به زینتی (گلابی زینتی)، اگر درخت بسیار انبوه شده باشد، می‌توان آن را در اوایل بهار تا ارتفاع 15 سانتی‌متری از سطح زمین هرس کرد تا جوان شود، اگرچه در سال اول پس از چنین هرس سنگینی گل نخواهد داد.  

هرس جوان‌سازی راهی برای افزایش طول عمر باردهی درختان به مسن از طریق تشویق رشد چوب بارده جدید است. با این حال، این کار ممکن است به طور موقت باعث کاهش باردهی شود.

شاید برایتان خواندن مقاله علت عدم باردهی درخت به جالب باشد.

بهترین زمان هرس درخت به

“بهترین زمان هرس درخت به” اواخر زمستان یا اوایل بهار، زمانی که درخت در دوره خواب زمستانی خود قرار دارد، می‌باشد. این زمان معمولاً پس از گذراندن سرمای شدید زمستان و قبل از شروع تورم و باز شدن جوانه‌ها است. هرس در این زمان مزایای زیر را دارد:

• نبود برگ‌ها، دیدن ساختار درخت و شناسایی شاخه‌هایی که نیاز به حذف دارند را آسان‌تر می‌کند.  
• درخت در دوره خواب زمستانی کمتر در معرض استرس و بیماری قرار دارد.  
• هرس در اواخر زمستان / اوایل بهار باعث تحریک رشد قوی شاخه‌های جدید در بهار می‌شود که میوه تولید خواهند کرد.  

نکته مهم

توصیه می‌شود از هرس زودهنگام در پاییز خودداری کنید؛ زیرا ممکن است باعث رشد شاخه‌های جدیدی شود که در اثر سرمای زمستان آسیب ببینند.

همچنین، از هرس درختان میوه در سرمای شدید اواسط زمستان خودداری کنید، زیرا این کار می‌تواند باعث پس‌روی شاخه‌ها شده و درخت را در معرض خطر آفات و بیماری‌ها قرار دهد. هرس سبک برای حذف شاخه‌های مرده، آسیب‌دیده یا بیمار را می‌توان در هر زمان از سال انجام داد.

برای “به” زینتی، هرس سبک اغلب بلافاصله پس از گلدهی برای کنترل رشد بدون کاهش گلدهی سال بعد انجام می‌شود. هرس زمستانه، که به آن هرس سیاه نیز گفته می‌شود، معمولاً زمانی انجام می‌شود که گیاه در دوره خزان خود باشد، یعنی در فصول پاییز و زمستان.  

زمان هرس، تأثیر قابل توجهی بر واکنش درخت دارد. هرس در دوره خواب زمستانی باعث تشویق رشد رویشی و تولید میوه می‌شود، در حالی که هرس در زمان‌های دیگر می‌تواند اثرات متفاوتی داشته باشد.

درک چرخه فیزیولوژیکی درخت، کلید هرس مؤثر است. هرس در دوره خواب زمستانی از انرژی ذخیره شده درخت استفاده می‌کند و الگوهای رشد مطلوب را برای فصل آینده ترویج می‌دهد.

جدول زمانی هرس درخت به

میزان مناسب هرس درخت به در سنین مختلف

نهال‌های جوان

درختان “به” جوان (1 تا 3 ساله) نیاز به هرس سبک برای شکل‌دهی دارند تا فرم مرکز باز یا جامی مورد نظر ایجاد شود. تمرکز باید بر انتخاب 3 تا 5 شاخه اصلی با فاصله مناسب و حذف هرگونه شاخه رقیب، متقاطع یا رو به داخل باشد.

از هرس سنگین درختان جوان خودداری کنید، زیرا می‌تواند باردهی را به تأخیر بیندازد. هدف در این مرحله ایجاد یک ساختار قوی است، نه به حداکثر رساندن تولید میوه فوری. نهال “به” معمولاً در سال‌های ابتدایی پس از کاشت نیاز به هرس ساقه دارد.  

هدف اصلی در هرس درختان جوان، سرمایه‌گذاری در ساختار درخت است که از تولید میوه در آینده پشتیبانی خواهد کرد.

هرس بیش از حد در این مرحله می‌تواند رشد درخت را مختل کرده و ورود آن به مرحله باردهی را به تأخیر بیندازد. یک درخت قوی و خوش‌فرم بهتر می‌تواند وزن میوه را تحمل کرده و به طور کارآمد از نور خورشید و هوا استفاده کند. هرس اولیه، پایه و اساس یک درخت بالغ پربار و سالم را بنا می‌نهد.

درختان بالغ

میزان هرس در درختان بالغ به هدف از کاشت بستگی دارد: افزایش کمیت میوه یا کنترل اندازه درخت.  

• برای افزایش کمیت میوه: تمرکز بر هرس سبک سالانه برای بهبود نفوذ نور و گردش هوا، حذف شاخه‌های مرده، بیمار و متقاطع و سرزنی شاخه‌های بیش از حد بلند است. از هرس سنگین خودداری کنید، زیرا درخت به روی چوب جوان میوه می‌دهد. در یک جلسه هرس، بیش از 25 درصد از تاج درخت را حذف نکنید تا از استرس وارد کردن به درخت جلوگیری شود.  
• برای کنترل اندازه درخت: ممکن است نیاز به هرس قابل توجه‌تری باشد، از جمله کوتاه کردن ارتفاع و گسترش کلی درخت با برش شاخه‌های بلندتر تا جوانه‌های رو به بیرون. این کار اغلب در اواخر تابستان پس از رشد اولیه انجام می‌شود. با این حال، توجه داشته باشید که هرس بیش از حد می‌تواند تولید میوه را کاهش دهد.  

نکته مهم

از سال پنجم کشت به بعد، درختان “به” نیاز به هرس شاخه و برگ دارند. تعادل بین تولید میوه و کنترل اندازه نیاز به بررسی دقیق دارد. هرس بیشتر می‌تواند به مدیریت اندازه کمک کند اما ممکن است مقدار چوب بارده را کاهش دهد.

تمایل شاخه‌های “به” به آویزان شدن به دلیل سنگینی میوه نیز باید در نظر گرفته شود. هرس تا جوانه‌های رو به بیرون می‌تواند به هدایت رشد به سمت بیرون و بالا کمک کرده و از شکستگی شاخه‌ها جلوگیری کند.

ابزار مناسب برای هرس درخت به و نحوه استفاده صحیح از آن‌ها

ابزارهای ضروری برای هرس درخت به عبارتند از:

• قیچی هرس: برای شاخه‌های کوچک (تا حدود 2 سانتی‌متر قطر) و شاخه‌های جوان. قیچی‌های هرس نوع بای‌پس (دارای دو تیغه منحنی که مانند قیچی از کنار یکدیگر عبور می‌کنند) برای برش‌های تمیز روی چوب زنده نسبت به قیچی‌های سندانی (دارای یک تیغه صاف که روی یک سطح صاف بریده می‌شود) ترجیح داده می‌شوند.
• قیچی باغبانی دسته بلند: برای شاخه‌های ضخیم‌تر (تا حدود 4 تا 6 سانتی‌متر قطر) که برای قیچی هرس خیلی بزرگ هستند. دسته‌های بلند این قیچی‌ها اهرم بیشتری را فراهم می‌کنند.
• اره هرس: برای شاخه‌های ضخیم‌تر از آنچه قیچی باغبانی دسته بلند می‌تواند ببرد (بیش از 4 تا 5 سانتی‌متر قطر). اره‌های هرس دارای تیغه‌هایی هستند که برای برش کارآمد چوب طراحی شده‌اند و اغلب در هنگام کشیدن برش می‌دهند. برای دسترسی به شاخه‌های بالاتر ممکن است به قیچی یا اره هرس تلسکوپی نیاز باشد.

استفاده از ابزارهای تیز و تمیز برای ایجاد برش‌های تمیز و جلوگیری از انتشار بیماری‌ها بسیار مهم است. ابزارها را با محلول سفیدکننده و آب یا الکل ضدعفونی کنید، به خصوص پس از هرس شاخه‌های بیمار. تیز کردن منظم تیغه‌ها نیز ضروری است.

موارد مهم در هنگام هرس درخت به

• برش‌های تمیز را با زاویه 45 درجه درست بالای یک جوانه یا شاخه جانبی رو به بیرون ایجاد کنید. برش باید به سمت دور از جوانه شیب داشته باشد تا از تجمع آب و پوسیدگی جلوگیری شود.  
• از برش‌های همسطح (خیلی نزدیک به تنه) یا باقی گذاشتن کُنده‌ها (خیلی دور از تنه) خودداری کنید، زیرا این کار می‌تواند روند بهبودی را مختل کرده و خطر ابتلا به بیماری را افزایش دهد. درست در خارج از پشته پوست شاخه برش دهید و از آسیب رساندن به طوقه شاخه (ناحیه کمی متورم در محل اتصال شاخه به تنه) خودداری کنید.  
• برای شاخه‌های بزرگ، از روش سه برش برای جلوگیری از پاره شدن پوست استفاده کنید: ابتدا یک شکاف در قسمت زیرین شاخه ایجاد کنید؛ دوم، شاخه را بالاتر از شکاف ببرید؛ و در نهایت، کنده باقی مانده را حذف کنید.

پس از هرس درخت به، قسمت‌های بریده شده باید با یک محافظ مانند چسب باغبانی پوشانده شوند تا از آلودگی جلوگیری شود. این عمل را می‌توان برای درختان به نیز اعمال کرد.

استفاده از ابزار مناسب برای کار، برش‌های تمیز را تضمین کرده و تلاش مورد نیاز را کاهش می‌دهد و در نتیجه استرس را هم برای باغبان و هم برای درخت به حداقل می‌رساند.

تلاش برای برش شاخه‌های ضخیم با ابزارهای نامناسب می‌تواند منجر به برش‌های ناهموار شود که به درستی بهبود نمی‌یابند. تکنیک برش مناسب برای سلامت درخت ضروری است. اجتناب از برش‌های همسطح و کُنده‌ها به درخت اجازه می‌دهد تا به طور طبیعی بهبود یابد و از آن در برابر عفونت محافظت می‌کند.

اشتباهات رایج در هرس درخت به و نحوه جلوگیری از آن‌ها

• هرس بیش از حد: حذف بیش از حد شاخه از درخت در یک زمان (بیش از 25 تا 30 درصد) می‌تواند به گیاه استرس وارد کرده، عملکرد میوه را کاهش دهد و منجر به رشد رویشی بیش از حد شود. به خصوص اگر مطمئن نیستید، محافظه‌کارانه هرس کنید.
• هرس بدون هدف: هرس باید با یک هدف مشخص انجام شود، مانند حذف چوب مرده، بهبود شکل یا افزایش تولید میوه. از برش شاخه‌ها به صورت تصادفی خودداری کنید. 
• برش‌های نامناسب: ایجاد برش‌های همسطح یا باقی گذاشتن کُنده‌ها مانع از بهبودی شده و می‌تواند منجر به پوسیدگی و بیماری شود. همیشه درست در خارج از پشته پوست شاخه برش دهید.
• استفاده از ابزار کند یا کثیف: ابزارهای کند می‌توانند با پاره کردن پوست به شاخه‌ها آسیب برسانند و ابزارهای کثیف می‌توانند بیماری‌ها را منتشر کنند؛ ابزارها را تیز و استریل نگه دارید.
• هرس در زمان نامناسب: هرس خیلی زود در پاییز می‌تواند منجر به آسیب ناشی از سرما شود و هرس در طول رشد فعال می‌تواند به درخت استرس وارد کند. برای هرس‌های اصلی به اواخر زمستان / اوایل بهار پایبند باشید.
• نادیده گرفتن شاخه‌های مرده یا بیمار: این شاخه‌ها باید به سرعت حذف شوند تا سلامت درخت حفظ شده و از انتشار مشکلات جلوگیری شود.  
• هرس بی‌برنامه: هرس بدون داشتن ایده روشنی از شکل و ساختار مورد نظر می‌تواند منجر به درخت نامتعادل یا بدشکل شود؛ قبل از شروع برش‌ها را برنامه‌ریزی کنید.  
• بریدن بیش از حد شاخه‌های بارده: از آنجایی که درخت به روی چوب جوان میوه می‌دهد، حذف بیش از حد شاخه‌های جوان می‌تواند به طور قابل توجهی محصول فصل بعد را کاهش دهد.  
• نادیده گرفتن پاجوش‌ها: پاجوش‌هایی که از پایه درخت رشد می‌کنند باید حذف شوند زیرا می‌توانند انرژی را از قسمت‌های بارده درخت بگیرند.

نکته مهم

شناخت اشتباهات رایج در هرس درخت به، باغداران را قادر می‌سازد تا از این دام‌ها اجتناب کرده و درختان خود را به طور مؤثرتری هرس کنند، که منجر به درختان سالم‌تر و پربارتر می‌شود.

تأکید بر استفاده از ابزارهای تیز و تمیز و ایجاد برش‌های مناسب یک موضوع مکرر است که اهمیت اساسی آن‌ها را در هرس موفقیت‌آمیز در تمام انواع درختان میوه نشان می‌دهد.

این اقدامات اساسی برای به حداقل رساندن استرس وارد شده به درخت، ترویج بهبودی سریع و جلوگیری از ورود یا گسترش بیماری‌ها بسیار مهم هستند.

هرس درخت به در مناطق مختلف آب و هوایی ایران

درختان “به” سازگاری خوبی با طیف وسیعی از آب و هوا دارند، از جمله مناطق معتدل و سرد ایران، که با منشاء بومی آن‌ها در جنگل‌های هیرکانی جنوب دریای خزر همخوانی دارد. آن‌ها برای گلدهی و میوه‌دهی مناسب به یک دوره سرمای زمستانی (دمای زیر 7 درجه سانتیگراد) نیاز دارند، اما نیاز دقیق به ساعات سرما می‌تواند بسته به رقم متفاوت باشد.

درختان “به” می‌توانند دمای پایین تا -23 درجه سانتیگراد را در دوره خواب تحمل کنند. با این حال، گل‌ها در اوایل بهار در برابر سرمازدگی حساس هستند. کاشت در مکان‌های محافظت شده و دور از چاله‌های سرما توصیه می‌شود.  

در مناطقی با تابستان‌های گرم و خشک مانند برخی از نقاط جنوبی ایران، برخی از ارقام “به” ممکن است شیرین‌تر شده و برخلاف مناطق خنک‌تر که معمولاً قابض باقی می‌مانند و نیاز به پخت دارند، به صورت خام قابل مصرف شوند.  

درخت به اصفهان

روش‌های هرس به طور کلی در مناطق مختلف آب و هوایی یکسان است و بر حفظ تاج باز و حذف شاخه‌های مشکل‌دار در فصل خواب تمرکز دارد. با این حال، زمان دقیق دوره خواب ممکن است بسته به آب و هوای منطقه کمی متفاوت باشد.

باغداران در مناطق گرم‌تر ممکن است دوره خواب کوتاه‌تری را تجربه کنند. یک رقم “به” به نام اصفهان بومی ایران است و در مناطق بسیار گرم می‌تواند میوه‌ای تولید کند که تقریباً به اندازه‌ای شیرین باشد که بتوان آن را از درخت خورد. این نشان می‌دهد که انتخاب رقم می‌تواند در سازگاری با آب و هوای خاص ایران مهم باشد.  

در حالی که اصول اساسی هرس درخت به جهانی است، شرایط آب و هوایی محلی، به ویژه زمان و مدت دوره خواب و خطر سرمای دیررس، باید هنگام برنامه‌ریزی فعالیت‌های هرس در نظر گرفته شود.

تطبیق زمان هرس با آب و هوای محلی تضمین می‌کند که با چرخه فیزیولوژیکی درخت همسو باشد و خطر آسیب ناشی از سرما یا رشد زودرس را به حداقل می‌رساند.

در دسترس بودن ارقام به که به طور خاص با آب و هوای گرم‌تر ایران سازگار شده‌اند، نشان می‌دهد که باغداران می‌توانند ارقامی را انتخاب کنند که برای شرایط محلی آن‌ها مناسب‌تر هستند، که به طور بالقوه بر ویژگی‌های میوه و موفقیت کلی تأثیر می‌گذارد.

نکات عملی در رابطه با هرس درخت به

• سالانه در اواخر زمستان یا اوایل بهار در طول دوره خواب “درخت به” خود را هرس کنید.
• هدف ایجاد فرم مرکز باز یا جامی باشد.
• شاخه‌های مرده، بیمار، آسیب‌دیده، متقاطع و رو به داخل را حذف کنید.
• مناطق متراکم را تنک کنید تا نور و گردش هوا بهبود یابد.
• شاخه‌های بیش از حد بلند یا آویزان را سرزنی کنید.
• شاخه‌های عمودی قوی (نرک‌ها) را حذف کنید.
• از هرس بیش از حد خودداری کنید (بیش از 25 درصد از تاج درخت را حذف نکنید).
• از ابزارهای تیز و تمیز برای هرس استفاده کنید.
• برش‌های تمیز و زاویه‌دار درست بالای جوانه‌های رو به بیرون ایجاد کنید.
• پاجوش‌های پایه درخت را حذف کنید.
• برای درختان مسن و کم‌بارده، هرس جوان‌سازی را در نظر بگیرید.

کلام آخر

هرس منظم و صحیح برای سلامت، شکل و باروری درختان به ضروری است. درک عادات رشد درخت و پیروی از تکنیک‌های توصیه شده منجر به تولید بهتر میوه و درخت سالم‌تر و با عمر طولانی‌تر خواهد شد.

باغداران باید با اطمینان به هرس بپردازند، زیرا حتی اشتباهات نیز اغلب با گذشت زمان قابل اصلاح هستند، اما توجه دقیق به اصولی که در این مقاله تشریح شده است، بهترین نتایج را به همراه خواهد داشت.

[product_category category = “167” products limit=”12″ columns=”6″ orderby = “date” order = “ASC operator” = “IN”]

درخت سیب، یکی از محبوب‌ترین درختان میوه در سراسر جهان است. اما مانند هر موجود زنده‌ای، برای رشد و ثمردهی مطلوب به مراقبت و توجه نیاز دارد. هرس درخت سیب، به عنوان یکی از مهم‌ترین اقدامات باغبانی، نقشی اساسی در سلامتی، باردهی، فرم‌دهی بهتر و افزایش دریافت نور خورشید ایفا می‌کند در نتیجه درختان بهتر رشد می‌کنند و محصول باکیفیت‌تری می‌دهند.

هرس درخت سیب اگر در وقت و زمان مناسب به صورت اصولی و منظم انجام شود، در افزایش میوه‌دهی از باغ تأثیر بسزایی خواهد داشت. در این مقاله، با همراهی شما، به نحوه هرس درخت سیب می‌پردازیم، تا با ارائه نکات عملی، هرس صحیح و اصولی را انجام دهید که باعث باردهی و شادابی درختتان شود.

اهمیت هرس درخت سیب

برای سلامتی و زیبا به نظر رسیدن، درختان سیب باید به طور دوره‌ای هرس شوند. هرس منظم درخت سیب فوایدی دارد که عبارتند از:

• کمبود نورخورشید در اثر تعداد زیاد شاخه‌های داخلی و پایینی، باعث کاهش گلدهی و ضعیف‌شدن شاخه‌ها می‌شود، که هرس این کمبود نور را جبران می‌کند.
• باعث تحریک رشد قوی‌تر و بهتر جوانه‌های باقی مانده می‌شود.
• هرس گردش هوا را بهبود می‌بخشد که مشکلات آفات و بیماری‌های سیب را کاهش می‌دهد.
• شاخه‌های خشک و در حال مرگ، پناهگاه آفات هستند، که باید حذف یا سوزانده شوند.
• درخت را در ارتفاع قابل کنترل نگه می‌دارد تا در زمان چیدن میوه، دسترسی آسان‌تر باشد.
• سایبان را باز می‌کند و میوه‌های بزرگ‌تر و سالم‌تر تولید می‌کند.
• علاوه بر دلایل گفته شده، درخت سیب باید هرس شود تا شکل و ساختاری قوی داشته باشد.

برای اینکه بدانید درخت سیب را چه زمانی هرس کنید و همچنین چه روش‌هایی برای هرس درخت سیب وجود دارد، ادامه مقاله را مطالعه فرمایید.

زمان هرس درخت سیب

آب و هوای منطقه می‌تواند بر زمان بهینه هرس درخت سیب تأثیر بگذارد. برای انواع درختان دیگر در آب و هوای نیمه‌گرمسیری، هرس را می‌توان عملاً در تمام طول سال انجام داد. اما با این وجود، درخت سیب را معمولاً در دو زمان زمستان و تابستان هرس می‌کنند. در ادامه، هرس درخت سیب در این دو فصل را بررسی می‌کنیم.

هرس زمستانه

بهترین زمان سال برای هرس درخت سیب اواخر زمستان یا اوایل بهار است، قبل از شروع رشد فعال، زمانی که درخت هنوز خواب است.

چرا هرس درخت سیب در بهار یا اواخر زمستان ایده‌آل است؟

به دلیل اینکه زخم‌های حاصل از هرس، قبل از بیرون آمدن حشرات در بهار فرصت خشک‌شدن داشته باشند همچنین شاخه‌ها راحت‌تر دیده و هرس می‌شوند در نتیجه فصل بهار و اواخر زمستان بهترین زمان هرس می‌باشد.

هرس درختان در زمستان، مقاومت زمستانی را تا حد کمی کاهش می‌دهد و درخت را به مدت دو تا سه هفته پس از کاشت در معرض آسیب زمستانی ناشی از دماهای بسیار پایین قرار می‌دهد. وقتی‌که دما در محدوده دو تا سه هفته‌ای کاهش می‌یابد از هرس درخت سیب خودداری کنید.

هرس تابستانه

تابستان بهترین فصل برای اصلاح درخت سیب نیست. هرس تابستانه درختان را می‌توان در اواخر تیر یا مرداد انجام داد، اما مراقب باشید که از هرس سنگین خودداری کنید، زیرا باعث ضعیف شدن درخت می‌شود.

بهترین روش‌های هرس درخت سیب کدام هستند؟

عموماً دو نوع هرس برای درخت سیب صورت می‌گیرد که شامل هرس فرم‌دهی و هرس باردهی می‌باشد. هر دو نوع هرس در ادامه به طور کامل شرح داده شده است.

هرس فرم‌دهی درخت سیب

درختان سیب زمانی مولد و قوی هستند که هرس شوند و به فرم هرمی تربیت شوند. این فرم هرس دارای یک شاخه به صورت رهبر مرکزی است که همه شاخه‌های جانبی از آن سرچشمه می‌گیرند. این نوع هرس به صورت زیر انجام می‌شود.

• شاخه مرکزی را باید تقریباً 70 تا 75 سانتی‌متر بالاتر از بقیه شاخه‌های اطراف خود هدایت کنید.
• بالاترین جوانه باقیمانده روی شاخه مرکزی، یک شاخه مرکزی جدید قوی ایجاد می‌کند و هیچ شاخه دیگری نباید بلندتر از آن باشد.
• شاخه‌های جانبی باید از شاخه‌های رشد یافته از رهبر مرکزی انتخاب شوند. این‌ شاخه‌ها باید به صورت عمودی حدود 10 تا 15 سانتی‌متر از هم فاصله داشته باشند.
• شاخه‌های جانبی باید رشدی بیشتر افقی داشته باشند، همچنین در جهت‌های مختلف از تنه قرار بگیرند.
• هر شاخه جانبی بدون انشعاب را باید هرس کنید تا جوانه ایده‌آل بعدی انتخاب شود و شاخه‌های جانبی را تشویق کند.

هرس باردهی درخت سیب

دو نوع اصلی هرس باردهی درخت سیب تنک کردن شاخه‌ها و هرس جوانه انتهایی (سربرداری) هستند. تفاوت در این است که چه مقدار از شاخه هرس می‌شود و چگونه بر تعداد کلی شاخه‌های درخت سیب تأثیر می‌گذارد.

تنک کردن شاخه‌ها، تعداد کلی شاخه‌های درخت را کاهش می‌دهد، در حالی که سربرداری با تشویق رشد شاخه‌های جدید، تعداد آن‌ها را افزایش می‌دهد.

تنک کردن شاخه‌ها

تنک کردن شاخه‌ به قطع کل شاخه گفته می‌شود. تنک کردن تأثیر کمی بر ظاهر درخت دارد. برای از بین بردن شاخه‌های خشک یا کوتاه کردن شاخه‌های اضافی عالی است، همچنین رشد جوانه‌های گل را افزایش می‌دهد.

هرس جوانه انتهایی (سربرداری)

هرس سربرداری به کوتاه کردن سرشاخه‌ها گفته می‌شود که فقط بخشی از شاخه حذف می‌شود. هرس سربرداری جهت رشد شاخه و ظاهر درخت را تغییر می‌دهد.

این هرس همچنین جوانه‌ها و شاخه‌های نزدیک به هرس را تقویت می‌کند. هرس سربرداری جوانه انتهایی را در انتهای شاخه برمی‌دارد، سپس چندین شاخه در زیر برش رشد می‌کنند و یک سایبان متراکم‌تر ایجاد می‌کنند.

هرس باردهی درخت سیب چگونه انجام می‌شود؟

هرس باردهی درخت سیب را می‌توان در 6 مرحله انجام داد:

• درخت سیب را هرس کنید، زیرا شاخه‌ها را تشویق می‌کند تا کوتاه‌تر و ضخیم‌تر شوند همچنین باعث رشد کمتر در تاج درخت می‌شود. درنتیجه از ادامه رشد شاخه‌های درخت سیب به سمت بالا و بیرون جلوگیری می‌کند. به یاد داشته باشید که بالاتر از نقطه‌ای که جوانه‌ها در حال رشد هستند یعنی به سمت بیرون از درخت هرس را انجام دهید.
• ابتدا شاخه‌های خشک، آسیب دیده یا بیمار را جدا کنید. اگر کل شاخه خشک است، شاخه را تنک کنید. اگر نوک آن خشک است، با سربرداری شاخه خشک را جدا کنید.
• مکنده‌ها یا پاجوش‌هایی که از پایه تنه ایجاد می‌شوند را هرس کنید.
• شاخه‌های داخلی و پایینی درخت نیاز به دسترسی به نور خورشید دارند، در نتیجه می‌توانید سایبان درخت را از وسط باز کنید.
• شاخه‌های خیلی نزدیک به هم یا شاخه‌های اضافی که به مرکز درخت رشد می‌کنند را تنک کنید.
• 20-30 درصد از رشد فعال سال گذشته را با استفاده از تنک هرس کنید. شاخه‌ها را تا حدود یک چهارم اینچ بالای یک جوانه رو به بیرون هرس کنید تا از رشد شاخه‌های جدید در مرکز درخت جلوگیری کنید.

علاوه بر هرس فرم‌دهی و باردهی، درختان سیب به صورت شلاق، خارج از فصل و اسپور هم هرس می‌شوند که در ادامه مقاله آ‌ن‌ها ذکر شده‌اند.

هرس شلاق درخت سیب

شلاق به درختان بدون شاخه گفته می‌شود. اگر می‌خواهید کنترل بیشتری روی شاخه‌هایی که اجازه رشد دارند، داشته باشید، درخت‌های سیب بدون شاخه ایده‌آل هستند. در زمان کاشت تا 70 تا 90 سانتی‌متر بالاتر از سطح زمین هرس کنید. بعد از اینکه شاخه‌های جدید 7 تا 12 سانتی‌متر رشد کردند، شاخه‌ای را انتخاب کنید تا رهبر شود و بقیه به شاخه‌های جانبی درخت تبدیل شوند.

هرس خارج از فصل درخت سیب

گاهی حتی زمانی که فصل ایده‌آل نیست، هرس درخت سیب باید انجام شود. اگر شاخه‌ای در اثر باد یا بار سنگین میوه شکسته شود، هرس اضطراری ضروری است. به دلیل آسیب به درخت و شکستن شاخه‌ها هرس را انجام دهید.

صبر کردن تا زمان خواب برای هرس شاخه‌های آسیب‌دیده، خشک، بیمار و پاجوش‌ها (مکنده‌ها) برای درخت سیب سودی ندارد. مکنده‌های درخت که به سرعت رشد می‌کنند باید به محض دیدن آن‌ها کاملاً حذف شوند.

هرس اسپور (شاخه‌های خاردار) درخت سیب

شما نباید یک درخت سیب اسپوردار را که مقاوم‌تر از سایر درختان سیب است را به همان شدت هرس کنید. درختان اسپوردار به جای شاخه‌های بلند، خارهای کوچک زیادی ایجاد می‌کنند، بنابراین تعداد کمی از آن‌ها باید حذف شوند. از سوی دیگر، گاهی اوقات اسپورهای زیادی در امتداد یک شاخه رشد می‌کنند در نتیجه لازم است که برای تشویق میوه‌های بزرگ‌تر و بهتر، آن‌ها را تنک کنید.

شما به طور کلی نحوه هرس کردن درخت سیب را یاد گرفتید. برای آشنایی در مورد هرس درختان سیب دوساله و سه‌ساله همچنین درختان مسن به خواندن مقاله ادامه دهید.

شاید برایتان خواندن مقاله هرس درخت به جالب باشد.

هرس درخت سیب دوساله و سه‌ساله به چه صورت است؟

برای هرس درخت سیب دوساله و سه‌ساله مراحل زیر را دنبال کنید.

• قوی‌ترین شاخه عمودی به رهبر مرکزی درخت تبدیل می‌شود. با انتخاب 4 تا 5 شاخه به طور مساوی در اطراف درخت، شاخه‌های جانبی را ایجاد کنید.
• شاخه‌های جانبی را به صورت عمودی به سمت بالای تنه قرار دهید. این اولین ردیف شما از شاخه‌های جانبی دائمی است. شاخه مرکزی را به عقب برگردانید که 15 تا 25 سانتی‌متر بالاتر از طبقه اول قرار گیرد.
• گاهی اوقات درخت در طول سال اول آن‌طور که باید رشد نمی‌کند. اگر این اتفاق افتاد، درخت را به صورت شلاق هرس کنید. در این روش میوه‌دهی یکسال به تعویق می‌افتد اما درخت قابل کنترل‌تری خواهید داشت.
• در سال سوم، شاخه‌ها درست زیر سربرداری رهبر سال قبل، جوانه می‌زنند. دسته دوم شاخه‌های جانبی را که حدود 70 تا 90 سانتی‌متر بالاتر از شاخه‌های طبقه اول قرار دارند را نگه‌دارید.
• شاخه‌های شکسته شده را باید حذف کنید.
• شاخه رهبر مرکزی در صورتی که بیش از 70 سانتی‌متر رشد کند باید سربرداری شود.

هرس درختان مسن سیب چگونه صورت می‌گیرد؟

کل تولید درخت از شاخه‌های جانبی دائمی که انتخاب کرده‌اید، حاصل می‌شود. درختان مسن را باید به صورت شدید هرس کنید ولی از آنجایی که هرس سنگین، باردهی را به تأخیر می‌اندازد، باید در طول چندین سال انجام شود.

• همیشه شاخه رهبر مرکزی را به عنوان بالاترین نقطه روی درخت حفظ کنید. شاخه‌های جانبی اولیه و ثانویه باید در زیر شاخه مرکزی نگه‌داشته شوند.
• هنگامی که دو شاخه، تقریباً به موازات یکدیگر به شکل V، بسیار باریک رشد می‌کنند، یکی را بردارید.
• شاخه‌های جانبی را که یک V گسترده ایجاد می‌کنند نیز نامطلوب هستند، یکی از این شاخه‌ها را قطع کنید.
• اگر دو شاخه به موازات یکدیگر رشد کنند، یکی باید حذف شود.
• وزن میوه ممکن است شاخه‌ها را به سمت پایین خم کند. اگر یک شاخه به سمت افقی خم شود، ضعیف شده و رشد کمی خواهد داشت.

درختان بلند و مسن سیب، نیاز به قطع شاخه‌های بزرگ و بازسازی شدید در یک دوره 2 تا 3 ساله دارند. هرس شدید منجر به رشد بسیاری از جوانه‌های قوی در پایین درخت می‌شود.

برای هرس مؤثر درخت سیب به چه نکاتی توجه داشته باشیم؟

برای اینکه هرس درخت سیب را به صورت مؤثر و درست انجام دهید، این 6 نکته را در نظر داشته باشید:

• از هرس بیش از حد خودداری کنید. اگر درختی چند سال را بدون هرس سپری کرده است، هرس را در طی چندین سال انجام دهید تا استرسی که به درخت وارد می‌شود، محدود شود.
• درختان با باردهی کمتر را می‌توانید با شدت بیشتری هرس کنید تا سریع‌تر بازگردند.
• اگر دو شاخه نزدیک به هم دارید، شاخه‌هایی که جوانه‌های کمتری دارند یا هر کدام که عموماً بی‌ثمر هستند را هرس کنید. همیشه شاخه سالم‌تر و پربارتر از این دو را حفظ کنید.
• شاخه‌ها را بر اساس زاویه‌ای که در آن رشد می‌کنند برای هرس انتخاب کنید. شاخه‌هایی که مستقیماً به سمت بالا رشد می‌کنند و روی شاخه‌های پایینی سایه می اندازند یا شاخه‌هایی که به سمت پایین رشد می‌کنند و ضعیف بدون میوه هستند را قطع کنید.
• از هرس درختان سیب تازه کاشته شده و جوان (بعد از هرس اولیه برای تربیت شکل) خودداری کنید تا اینکه پس از دو فصل اول، درخت میوه دهد. هرس در این درختان به جای میوه، شاخه‌های برگدار را تشویق می‌کند، بنابراین تولید میوه در درختان سیب جوان را به تأخیر می‌اندازد.
• پس از اتمام هرس، شاخه‌های افتاده را جمع کنید تا از هر گونه آلودگی در اثر بیماری یا آفات درخت جلوگیری کنید.
• در پایان هرس محل زخم را با چسب باغبانی یا رنگ محافظ باغبانی (تیمار) بپوشانید.

ابزارهای مورد نیاز هرس درخت سیب

شاخه‌های یک درخت سیب بالغ اندازه‌های مختلفی را دارند، بنابراین برای انجام کارآمد هرس به چند ابزار مختلف نیاز دارید:

قیچی‌های هرس: قیچی دستی برای شاخه‌های کوچک و سهل الوصول به کار می‌رود. قیچی‌ شاخه‌زن شاخه‌های کوچک تا متوسط را می‌برند. دسته‌های بلند این قیچی به شما امکان می‌دهد که شاخه‌های بالاتر را هرس کنید. به علاوه آن‌ها قدرت برش بیشتری را برای شاخه‌های ضخیم‌تر فراهم می‌کنند.

اره‌های هرس: استفاده از اره‌ برای شاخه‌های بزرگ‌تر ضروری است. از اره دستی برای شاخه‌هایی با قطر حدود 4 سانتی‌متر و بیشتر استفاده می‌شود. اره برقی را برای هرس شاخه‌های خیلی بزرگ و مسن به کار می‌برند.

هنگام هرس درخت سیب یا هر نوع درخت دیگری مهم است که ابزار خود را تیز و تمیز نگه‌دارید. ابزارهای تیز باعث می‌شوند که شاخه‌ها سریع‌تر بریده شوند، بدون اینکه لبه‌ای ناهموار در محل برش باقی بماند. حال برای اینکه بدانید چگونه ابزارهای هرس خود را تمیز نگه‌دارید مطلب ذیل را بخوانید.

چگونه ابزارهای هرس را تمیز کنیم؟

قبل از شروع هرس، سطوح برش هرس و قیچی را به الکل ایزوپروپیل آغشته کنید و اجازه دهید در هوا خشک شوند. یک پارچه تمیز را با الکل ایزوپروپیل مرطوب کنید و تیغه اره خود را با دقت ضدعفونی کنید. این امر از انتقال و آلودگی متقابل هرگونه مشکل قارچی یا بیماری که ممکن است از سایر درختان برداشته شده باشد، جلوگیری می‌کند.

پس از اتمام هرس، خاک اره و شیره درخت را با یک پارچه پاک کنید. مقدار کمی روغن را روی قطعات متحرک بریزید تا روغن کاری شده و زنگ نزنند.

سوالات متداول باغداران در مورد هرس درخت سیب

با شاخه‌های بیمار و آفت‌زده درخت سیب چه کنیم؟

همیشه وقتی درخت سیب خود را هرس کردید، شاخه‌ها و برگ‌های دور ریخته شده را بسوزانید. اگر نمی‌توانید آن‌ها را بسوزانید، آن‌ها را از باغ خود خارج کنید.

آیا هرس درخت سیب شبیه به هرس درختان میوه دیگر است؟

در مورد این موضوع، نظرات مختلفی وجود دارد. هرس درختان میوه مانند درختان هلو و شلیل فقط با رشد فصل قبل میوه می‌دهند، بنابراین نیاز به هرس زیادی دارند. درختان سیب و گلابی روی شاخه‌های با عمر طولانی به نام اسپورهای بارده میوه می‌دهند، بنابراین به هرس کمتری نیاز دارند. سایر درختان میوه در بین این دو حد قرار می‌گیرند.

چقدر از درخت سیب را باید هرس کنیم؟

نباید بیش از 20 تا 30 درصد از درخت سیب را در سال هرس کنید. همچنین از قطع کامل شاخه بالایی درخت سیب خودداری کنید، زیرا می‌تواند به درخت آسیب دائمی برساند.

آیا درختان سیب هر سال باید هرس شوند؟

بله، هر سال باید درختان سیب را هرس کنید، چون‌که به درختان کمک می‌کند زمستان را راحت‌تر پشت سر بگذارند در نتیجه رشد و قدرت جوانه‌ها را برای فصل بهار تحریک می‌کند.

سخن آخر

هرس درخت سیب، هنری ظریف و کلیدی در باغبانی است که با ظرافت و دقت انجام می‌شود. هرس درخت سیب در زمستان به باغدار کمک می‌کند تا درخت سیب خود را به سوی سلامتی، باردهی و زیبایی هدایت کند در نتیجه درخت سیب به درختی باشکوه در بهار تبدیل خواهد شد. با هرس اصولی و منظم، می‌توان درخت سیب را به یک سرمایه‌گذاری ارزشمند تبدیل کند. امیدواریم با این مقاله به شما در درک بهتر هرس درخت سیب و انجام هرس اصولی و صحیح کمک کرده باشیم. سپاس از همراهی شما

[product_category category = “167” products limit=”12″ columns=”6″ orderby = “date” order = “ASC operator” = “IN”]

درخت بادام درختی بسیار مقاوم است. اگر به خوبی به آن رسیدگی شود، می‌تواند محصول بسیار خوبی برای کشاورز داشته باشد. هرس درخت بادام یکی از مهم‌ترین مراحل نگهداری آن است. هرس، علاوه بر شکل و ابعاد مناسب درخت، باعث بهبود جذب نور خورشید توسط شاخ و برگ‌ها و همچنین افزایش میزان باردهی درختان می‌شود.

اگر درخت در زمان مناسب هرس شود، به علت حذف شاخه‌های اضافی و امکان تقسیم شدن مواد غذایی به شاخه‌های دیگر، محصول آن افزایش می‌یابد. با روش‌های صحیح هرس و تربیت درخت بادام می‌توان تا حدودی ارتفاع درخت را کنترل کرد. به این ترتیب هرس درخت بادام باید با دقت و به صورت اصولی انجام شود، تا موجب حذف شاخه‌های بارده درخت نگردد. در ادامه با مراحل و روش‌های هرس درخت بادام آشنا می‌شویم.

اصول و قواعد هرس درخت بادام

برای هرس درخت بادام اصول و قواعدی وجود دارد، که باغدار یا شخص هرس کننده باید با توجه به آن‌ها و داشتن آگاهی و اطلاع کافی از اعضای بارده درخت و همچنین عادات باردهی آن، نسبت به هرس درخت اقدام نماید. این اصول عبارتند از:

• هوا و نور کافی باعث افزایش فتوسنتز و تولید کربوهیدرات بیشتر در برگ‌های تغذیه کننده شاخه‌های بارده شده و در نتیجه باردهی آن‌ها را افزایش می‌دهد.
• قسمت‌های فوقانی یک شاخه بهتر از قسمت‌های تحتانی آن تغذیه می‌شوند.
• از نظر رشد و نمو بین اعضای رویشی و زایشی درخت رقابت وجود دارد.
• قسمت‌های مختلف یک شاخه با یکدیگر همبستگی دارند.
• در شاخه‌هایی که به روش افقی رشد می‌نمایند شیره پرورده کندتر حرکت کرده و جوانه‌های روی این شاخه بهتر تغذیه می‌شوند. در نتیجه اعضای بارده بیشتری روی این گونه شاخه‌ها تشکیل می‌شوند.
• جوانه‌های واقع شده روی قسمت‌هایی از شاخه که جریان شیره خام بیشتر است، به صورت شاخه‌های تکامل نیافته رشد کرده و تولید چوب می‌نمایند.
• جوانه‌هایی که از شیره خام کمتری تغذیه شده ولی در عوض به حد کافی شیره پرورده دریافت نمایند، به آسانی به گل تبدیل می‌شوند.
• اعضای بارده سالم باید حفظ و نگه‌داری شوند و اعضای غیرضروری حذف شوند.
• اعضای بارده ضعیف باید تقویت و مراقبت شوند.
• هرس کننده باید از سیستم باردهی هر نوع درخت میوه و نحوه تشکیل و تکامل اعضای بارده آن مطلع باشد.

انواع هرس درخت بادام

معمولاً درخت بادام بر اساس اینکه چه زمانی، به چه منظوری و کدام قسمت درخت هرس می‌شود، به سه نوع، هرس بر اساس زمان، هرس به منظور تربیت و فرم درخت و هرس باردهی تقسیم می‌شود. برای اطلاعات بیشتر در مورد این نوع هرس‌ها با ما همراه باشید.

هرس بر اساس زمان آن

درختان بادام را در دو زمان زمستان که دوره خواب درخت است و تابستان که دوره رشد فعال درخت است، می‌توان هرس نمود. اما زمان معمول و مهم آن در زمستان است.

هرس سبز یا هرس تابستانه

هرس سبز درخت بادام در دوره رشد فعال درخت در طول فصل بهار و تابستان انجام می‌شود. اگرچه هرس سبز در درختان بادام چندان رایج نیست، ولی در طول فصل بهار و تابستان می‌توان شاخه‌های اضافی یا شاخه‌هایی که مانع از نفوذ نور به تاج درخت می‌شوند را هرس کنید. همچنین پاجوش‌ها را به منظور جلوگیری از هدر رفتن انرژی درخت در این زمان حذف نمایید.

تنک کردن میوه‌های اضافی، حذف شاخ و برگ درخت برای مقابله با خشکی و کم آبی، هرس ریشه و هرس پوست که برای وادار کردن درخت به باردهی انجام می‌گیرند نیز جزو هرس سبز می‌باشند، که در صورت لزوم باید در زمان مناسب خود انجام شوند.

هرس زمستانه یا هرس سیاه

هرس درختان در زمستان معمولاً در طول دوره خواب فیزیولوژیکی انجام می‌گیرد، زیرا در این مدت درخت در حالت خواب بوده و شیره نباتی در آوندها جریان ندارد، بنابراین از محل هرس، شیره خارج نمی‌شود.

هرس درخت بادام در زمستان چه اهمیتی دارد؟

هرس درخت بادام در فصل زمستان مفید بوده و حائز اهمیت فراوانی است که در زیر به آن‌ها اشاره شده است.

• در زمستان به دلیل اینکه برگ روی درخت وجود ندارد، به خوبی می‌توانید شاخه‌های مناسب را از نظر جهت و زاویه مناسب انتخاب کنید.
• شاخه‌های بدون بار، مریض یا شاخه‌هایی که محل استقرار خوبی ندارند در این زمان به وضوح نمایان بوده و به راحتی می‌توانید آن‌ها را قطع کنید.
• در این فصل هرس به راحتی و با کمترین خسارت وارده به محصول انجام می‌گیرد. چون نیاز سرمایی درختان بادام نسبت به دیگر درختان میوه کمتر است و همچنین جوانه‌های بارده بادام زودتر از سایر درختان میوه شکوفا می‌شوند.
• با توجه به شرایط اقلیمی منطقه، باید هرس درختان بادام را زودتر از هرس درختان میوه دیگر شروع کنید. برای این منظور می‌توانید بعد از ریزش برگ‌ها تا قبل از باز شدن جوانه‌های گل درخت بادام را هرس نمایید (آذر تا اواخر بهمن).

هرس به منظور تربیت درخت بادام

هرس درخت بادام برای شکل‌دهی باید در سال‌های اولیه بعد از کاشت صورت گیرد. معمولاً با انتخاب شکل مناسب و انجام عملیات هرس در زمان مناسب و به اندازه لازم، درخت بادام تا سال چهارم به فرم مناسب شکل می‌گیرد.

فرم مناسب تربیت درخت بادام کدام است؟

درختان بادام را می‌توان به فرم‌های مختلف هرمی، شلجمی و جامی تربیت کرد. ولی بررسی‌های انجام شده نشان می‌دهد که غالب ارقام بادام با فرم جامی سازگاری خوبی نشان می‌دهند. بنابراین فرم مناسب تربیت درخت بادام به صورت جامی می‌باشد.

در این فرم هرس درخت بادام باید سعی شود که شاخه‌های اصلی طوری هدایت شوند که نور خورشید به اندازه کافی به داخل تاج درخت بتابد، تا روی تمام شاخه‌ها جوانه بارده تشکیل شود. بنابراین تعادل، هماهنگی و باردهی مطلوب و یکنواختی در تاج درخت ایجاد می‌شود.

هرس به منظور شکل‌دهی و تربیت درخت بادام معمولاً از سال اول تا چهارم پس از کاشت صورت می‌گیرد. در ادامه به هر کدام به طور جداگانه می‌پردازیم.

هرس درخت بادام در سال اول

• پس از کاشت نهال‌ها در محل اصلی، این نهال‌ها باید در ارتفاع 80 یا 120 سانتی‌متری سربرداری شوند. در اثر فعال شدن جوانه‌های موجود روی تنه، شاخه‌های جانبی لازم به وجود می‌آیند.
• شاخه‌های فرعی نهال کاشته شده در یک سوم قسمت انتهای تنه، که به فاصله مناسب از یکدیگر (10 تا 15 سانتی‌متر) قرار گرفته‌اند، انتخاب می‌شوند.
• پس از انتخاب 4-5 شاخه در یک سوم قسمت انتهایی تنه، مابقی شاخه‌های موجود روی تنه نهال از ته قطع می‌شوند. اگر شاخه‌های انتخاب شده رشد طولی زیادی دارند، یک سوم طول آن‌ها قطع می‌شود.
• در طول فصل تابستان شاخه‌های جدیدی که مجدداً روی تنه رشد نموده‌اند و همچنین پاجوش‌ها قطع می‌شوند.
• نهال‌هایی که شاخه نداشته و کاشته شده‌اند، در طول سال اول جوانه‌های روی تنه آن‌ها رشد کرده و تعدادی شاخه تولید می‌نمایند. در پایان سال اول به همان ترتیبی که گفته شد بین آن‌ها شاخه‌های مناسب انتخاب می‌شوند.

هرس درخت بادام در سال دوم

• در اواخر زمستان سال اول یا شروع بهار در سال دوم از بین شاخه‌های موجود در یک سوم قسمت انتهایی تنه درخت بادام یکساله 3 و یا 4 شاخه قوی و مناسب که با همدیگر 10-15 سانتی‌متر فاصله دارند، به عنوان بازوهای اصلی درخت انتخاب می‌شوند و مابقی شاخه‌ها قطع می‌شوند.
• در طول بهار و تابستان سال دوم شاخه‌هایی که روی بازوهای اصلی به طرف داخل تاج رشد کرده‌اند قطع می‌شود.
• چنانچه زاویه شاخه‌های اصلی با تنه کمتر از 45 درجه باشد باید با قرار دادن یک قطعه چوب دو شاخه، بین تنه و این شاخه و یا شاخه‌های دیگر سعی شود شاخه‌ها را وادار به رشد افقی نموده تا با تنه زاویه مناسب را پیدا کنند.
• معمولاً در صورت رشد مناسب در سال دوم شاخه‌های اصلی به خوبی رشد کرده و در قسمت انتها دو شاخه شده و شکل Y می‌گیرند. این شاخه‌ها در طول سال دوم نگهداری می‌شوند. شاخه‌های اضافی که به طرف داخل تاج رشد کرده‌اند و یا شاخه‌هایی که در فاصله نامناسبی بین بازوهای اصلی قرار گرفته‌اند حذف می‌شوند.
• اگر بازوها در سال دوم رشد زیادی داشته باشند، باید امتداد رشد طولی آن‌ها تا یک سوم رشد سالیانه کوتاه شود و شاخه‌های جانبی آن‌ها نیز حذف شود به طوری که 1-2 بازوی ثانوی روی بازوهای اصلی با رعایت فاصله مناسب باقی بمانند.

هرس درخت بادام در سال سوم و چهارم

• در سال سوم و چهارم نیز با ادامه هرس فرم‌ باید سعی شود که تاج درخت بادام شکل جامی مورد نظر پیدا کند.
• در این سال‌ها باید شاخه‌های اصلی حفظ شوند و اگر در بین این بازوها، شاخه‌های جدیدی به طرف داخل تاج درخت رشد کرده‌اند باید قطع شوند.
• شاخه‌های فرعی تشکیل شده روی بازوها باید به تعداد لازم و با فاصله مناسب انتخاب شوند. چنانچه این شاخه‌ها متراکم باشند و روی یکدیگر سایه بیاندازند باید تعدادی از آن‌ها حذف شوند.
• همچنین پاجوش‌های درخت باید قطع شوند تا تمام موادغذایی و انرژی درخت صرف رشد و تکامل شاخه‌های اصلی و فرعی شده و درخت بادام بتواند در پایان سال چهارم به فرم مناسب شکل بگیرد.
• معمولاً از سال چهارم به بعد روی درختان بادام جوانه‌های بارده شروع به تشکیل شدن می‌نمایند. محل تشکیل این جوانه‌ها یا به عبارت دیگر عادت باردهی هر رقم بادام باید مورد توجه قرار گیرد.

هرس باردهی درخت بادام

عملیات هرس باردهی، پس از شروع باردهی اقتصادی درختان بادام، به منظور تجدید حیات شاخه‌های میوه دهنده و تحریک درخت به تولید شاخه‌های بارده جدید باید انجام شود. شاخه‌های بارده جدید با شاخه‌های بارده مسن برای تأمین برداشت محصولی منظم و یکنواخت، به طور سالیانه باید در سرتاسر درخت، جایگزین ‌شوند.

• در بادام اسپورهای بارده (شاخه‌های کوچکی که روی شاخه‌های اصلی و فرعی تشکیل می‌شوند) به تدریج تشکیل شده و پس از ۵-۴ سال قدرت تولید جوانه‌های گل خود را از دست می‌دهند.
• برای تنظیم باردهی سالیانه بادام علاوه بر حذف شاخه‌های آفت‌زده، خشک شده و شاخه‌های غیرمثمر (نرک‌ها) و تبدیل برخی از شاخه‌های چوبی به اسپورهای بارده، هر ۵-۴ سال باید یک هرس نیمه سنگین روی درختان بادام اعمال شود. با این کار شاخه‌های پیر و کم‌بار یا از کار افتاده حذف شده و به جای آن‌ها شاخه‌های بارده جدید به وجود می‌آیند.
• همچنین برای نفوذ کامل نور به داخل تاج درخت و تشکیل جوانه‌های بارده در قسمت‌های داخلی تاج درخت، شاخه‌هایی که در جهت نامناسب رشد می‌نمایند و شاخه‌های نرک اضافی باید حذف شوند.

شدت هرس درخت بادام

شدت هرس درخت بادام، به ارقام مختلف آن، شرایط رشد، سن، قدرت باردهی درخت، دیم و یا آبی بودن آن بستگی دارد. باید از هرس شدید درخت بادام در یک سال و عدم انجام هرس در سال بعد خودداری شود.

درختان بادام مانند دیگر درختان میوه نیاز به هرس شدید سالیانه ندارند بلکه باید هر سال درختان بادام را به طور ملایم هرس نمود. برای تجدید شاخه‌های بارده و تشکیل جوانه‌های گل در ارقام ضعیف تا ۲۰ درصد و در ارقام قوی تا ۱۵ درصد از شاخه‌های غیرمثمر هر سال باید هرس شوند. ولی در درختان خیلی قوی و پر رشد که شاخه‌های زیاد دارند شدت هرس بیشتر است.

هرس بازسازی و جوان کردن درختان بادام به چه صورت است؟

معمولا هرس جوان‌سازی در درختان بادامی که پیر شده ولی سالم هستند و مشکل آفت یا بیماری ندارند انجام می‌گیرد. چون‌که این گونه درختان به علت کهولت سن و خسته شدن شاخه‌های بارده قدیمی محصول کمی تولید می‌کنند.

برای وادار کردن درختان بادام مسن به تولید شاخه‌های جوان، عمل هرس بازسازی یا جوان‌سازی روی آن‌ها باید انجام شود. برای این منظور این گونه درختان شدیداً هرس می‌شوند تا با روییدن شاخه‌های جدید و تبدیل آن‌ها به شاخه‌های بارده مجدد توان باردهی درخت افزایش یابد.

هرس درخت بادام رقم مامایی چگونه است؟

نهال‌های بادام کاشته شده در سال اول باید در ارتفاع مناسب با توجه به شرایط اقلیمی منطقه و عادت رشد شاخه‌های آن و نوع فرمی که برای تربیت آن انتخاب شده است سربرداری شوند.

شاخه‌های درخت بادام رقم مامایی تمایل به رشد افقی دارند و منطقه مورد کاشت این رقم هر ساله دارای سرمای دیررس بهاره است. برای عبور بهتر ماشین‌آلات در بین ردیف‌های درختان و کاهش خسارت سرما بهاره، بهتر است این گونه ارقام بادام به شکل پابلند و از ارتفاع 120 سانتی‌متری سربرداری شوند.

نکات مهم هنگام هرس درخت بادام

• همیشه ابتدا شاخه‌های خشک و بیمار را جدا کنید. هنگام انجام هرس سربرداری، چند اینچ بالاتر از جوانه‌ها را هرس کنید.
• برای نفوذ نور خورشید به تاج درخت و تسهیل رسیدن میوه هرس کنید. ولی شاخه‌های زیادی را هرس نکنید، زیرا نور خورشید بیش از حد وارد تاج درخت شده و آفتاب سوختگی ایجاد می‌کند.
• شاخه‌هایی که از یکدیگر عبور می‌کنند و شاخه‌هایی که به سمت داخل یا با زاویه نامناسب رشد می‌کنند را هرس کنید.
• هرس در قسمت یقه شاخه، می‌تواند به جلوگیری از پوسیدگی و عفونت کمک کند، در حالی که هرس تا انتهای تنه می‌تواند مشکلاتی را ایجاد کند و درختان را ضعیف کند.
• درختان بادام به زخم ناشی از هرس بسیار حساس هستند. برای جلوگیری از ابتلای این درخت به بیماری‌ها حتما باید محل زخم را با چسب یا رنگ محافظ باغبانی بپوشانید.
• در زمان‌های بارندگی از هرس خودداری کنید، زیرا شرایط مرطوب برای نفوذ اسپورهای قارچی بسیار مناسب است.
• هرس فقط باید با ابزارهای استریل انجام شود تا از گسترش آلودگی جلوگیری شود. ابزارهای خود را قبل از شروع با محلول 10 درصد الکل و آب ضدعفونی کنید.

از چه ابزاری برای هرس درخت بادام استفاده می‌شود؟

قیچی‌های باغبانی: برای بریدن شاخه‌های کوچک از قیچی دستی و برای بریدن شاخه‌های بلندتر از قیچی‌های شاخه‌زن دسته بلند، استفاده می‌شود.

اره هرس: هرس شاخه‌های بزرگ با اره دستی و هرس شاخه‌های خیلی بزرگ‌تر با اره برقی صورت می‌گیرد.

صحبت پایانی

به طور کلی، هرس درخت بادام می‌تواند مزایای زیادی را برای رشد، شکل و عملکرد درخت فراهم کند. با این حال، برای دستیابی به نتایج مطلوب، باید هرس به صورت درست و اصولی در زمستان انجام گیرد تا شاخه‌هایی انتخاب شوند که درخت را به فرم جامی تربیت کنند. در نتیجه از هرس شدید مانند اغلب درختان میوه پس از دو سال اولیه، اجتناب کنید، مگر اینکه نیاز به بازسازی درخت بادام داشته باشید.

باید توجه داشته باشید که اگر عملیات هرس و تربیت درخت بادام بدون آگاهی کافی یا توسط فردی غیرمتخصص انجام شود می‌تواند باعث کاهش محصول یا حتی مرگ درخت شود. برای انجام هرس صحیح و مناسب درخت بادام باید مهارت و دانش لازم را داشته باشید. در صورت عدم اطمینان، بهتر است با کارشناسان مجموعه پسته رفسنجان مشورت کنید.

[product_category category = “167” products limit=”12″ columns=”6″ orderby = “date” order = “ASC operator” = “IN”]

با رشد درختان در باغات میوه، شاخه‌های مزاحم و پر پیچ و خم در داخل تاج درخت رشد می‌کنند. در نتیجه نیاز است که به طور منظم و مداوم هرس شوند. هرس درخت میوه با ایجاد یک چارچوب محکم و مناسب امکان باروری سالیانه همراه با کیفیت مطلوب را فراهم می‌نماید، بنابراین لزوم اجرای صحیح عملیات تربیت، جهت ایجاد شکل و فرم مناسب، همچنین انجام هرس به منظور باردهی منظم و مطلوب ضروری است.

با توجه به عادت گلدهی، نوع شاخه و خصوصیات رشدی در هر یک از گونه‌های درختان میوه، روش‌های مختلفی برای هرس درختان میوه به کار می‌رود. به منظور کمک به شفاف‌تر و آسان‌تر کردن فرآیند هرس و تربیت، ما این مقاله را در مورد نحوه هرس درختان میوه ایجاد کرده‌ایم.

هرس چیست؟

قطع کامل یا جزیی از قسمت‌های درخت شامل شاخه، ریشه، پوست، برگ، گل و میوه به منظور حذف شاخه‌های مزاحم، بهبود ساختار درخت، هدایت رشد جدید و سالم، در نتیجه تحت تأثیر قرار دادن رشد و باروری گیاه می‌باشد.

چرا درختان میوه را هرس کنیم؟

درختان میوه را به چهار دلیل اصلی هرس می‌کنند:

• با کنترل ارتفاع و شکل درختان، نگهداری و برداشت میوه‌ها را آسان می‌کند.
• برای حفظ یک درخت سالم، حذف چوب مرده، بیمار یا آسیب دیده ضروری است.
• گردش هوا که باعث کاهش آفات و بیماری‌ها می‌شود را بهبود می‌بخشد.
• هرس درختان میوه باعث می‌شود، نور خورشید به میوه‌ها برسد تا سالم و بزرگ شوند.

مزایای هرس درخت میوه

مزایای هرس و تربیت درختان میوه به شرح زیر است:

• افزایش اندازه و کیفیت میوه‌ها
• تحریک رشد جوانه گل در کل تاج درخت
• حذف شاخه‌های خشک، مزاحم و بیمار جهت حفظ و تأمین سلامت درختان
• کاهش تمایل به سال‌آوری
• ایجاد شرایط مناسب برای ورود نور و هوا به درون تاج درخت برای کاهش بروز و انتشار بیماری‌ها و آفات و افزایش کیفیت میوه‌ها
• تسهیل عملیات باغبانی مثل تنک کردن میوه‌ها، محلول‌پاشی انواع کودها، سمپاشی و برداشت میوه

انواع هرس درخت میوه

بر اساس اینکه کدام قسمت درخت هرس می‌شود، چه زمانی هرس درختان میوه انجام می‌شود، و همچنین هرس به چه منظوری صورت می‌گیرد، انواع مختلفی دارد، که در ادامه به آن‌ها اشاره شده است.

هرس باردهی درختان میوه

هدف اصلی هرس در نهایت به تولید میوه بهتر و بیشتر ختم می‌گردد. در این نوع هرس علاوه بر جبران کم‌باری سال‌های گذشته، محصول آینده نیز پربارتر خواهد بود. این نوع هرس خود به دو دسته هرس شاخه و هرس ریشه تقسیم می‌شود.

هرس شاخه

هرس شاخه‌های درختان میوه به دو نوع سرشاخه‌زنی و تنک کردن شاخه‌ها، تقسیم می‌شود، که توضیح مختصری از هر کدام آورده شده است.

کوتاه کردن شاخه (سرشاخه‌زنی)

در این روش فقط بخشی از شاخه حذف می‌شود که باعث تحریک رشد جوانه‌های باقی مانده می‌گردد. در سال‌های اولیه که هرس و تربیت نهال انجام می‌شود، عمل سرشاخه‌زنی برای تشکیل فرم مناسب درخت انجام می‌شود، ولی پس از باردهی، سرشاخه‌زنی بسیار کم‌تر انجام می‌شود.

در درختی مانند هلو که گل و میوه روی شاخه‌ یکساله تشکیل می‌شود، سرشاخه‌زنی باعث تحریک رشد شاخه‌های یکساله و تشکیل جوانه‌های بارده برای تأمین محصول سال بعد می‌شود. بنابراین برای اطمینان از داشتن جوانه گل کافی در هلو سربرداری سالیانه الزامی است. سرزنی شاخه‌ها می‌تواند موجب تحریک رشد 5 تا 7 جوانه پایینی شود.

تنک کردن شاخه‌ها

در این روش از هرس درختان میوه کل شاخه حذف می‌گردد. در درختان سیب و گلابی که گل و میوه بر روی شاخه‌های دوساله و مسن‌تر تشکیل می‌شود، حذف کامل شاخه انجام می‌شود، زیرا سرشاخه‌زنی رشد شاخه‌های جدید را تحریک کرده، در نتیجه امکان بالغ شدن و تولید میوه‌ به شاخه‌های یکساله داده نمی‌شود.

در درختانی که در اثر سرزنی دچار رشد جارویی شده‌اند باید حذف کامل شاخه انجام شود.

هرس ریشه

هرس ریشه یا ترسانیدن درخت، باعث می‌گردد حرکت شیره خام به طرف بالا کم شود درنتیجه رشد درخت کاهش یابد. در هنگام تشکیل میوه این هرس نباید انجام شود، زیرا باعث ریزش میوه و باردهی کم درخت می‌شود. بهترین زمان برای این نوع هرس در طول زمستان و نزدیک به زمان بیداری درخت است.

جهت جوان کردن درخت انگور از هرس ریشه استفاده می‌کنند، همچنین اندازه و رشد درخت سیب را با هرس ریشه محدود می‌سازند.

البته باید دقت شود که این نوع هرس به شکل محدود و در موارد خاص انجام می‌گیرد و هرس فراگیری برای درختان و گیاهان نمی‌باشد. بنابراین عموماً به شکل محدود و آن هم یکبار انجام می‌شود.

شما می‌توانید با مطالعه نحوه هرس درخت انگور و هرس درخت سیب اطلاعات لازم را در این زمینه کسب نمایید.

هرس بر اساس زمان آن

دو نوع هرس در درختان میوه بر اساس زمان وجود دارد که عبارتند از: هرس زمستانه یا سیاه و هرس تابستانه یا سبز

هرس زمستانه یا هرس سیاه

هرس درختان در زمستان بعد از خزان تا قبل از باز شدن جوانه‌ها در بهار انجام می‌شود. زمان صحیح هرس درختان هلو می‌تواند در کاهش کوتاهی عمر این درختان مؤثر باشد. توصیه می‌شود که هرس درخت هلو در زمانی که سرمای سخت زمستان به پایان رسید انجام شود.

هرس تابستانه یا هرس سبز

هرس تابستانه از اوایل تا اواخر تابستان انجام می‌شود و به عنوان هرس مکمل در مورد بعضی از درختان میوه از جمله انگور، هلو، انجیر و درختان سیب روی پایه‌های پاکوتاه انجام می‌شود.

هرس تابستانه بیش از هرس زمستانه باعث کاهش رشد درخت می‌شود. اثر این هرس، کوچک کردن درخت و بالا بردن کیفیت میوه در اثر افزایش نفوذ نور به درخت است. افزایش نفوذ نور به درخت بر شکوفا شدن گل‌های سال بعد نیز اثر مثبت دارد. در درختان سیب‌، هرس تابستانه باعث تحریک رشد زایشی می‌شود.

برای هرس درختان میوه، علاوه بر هرس شاخه، ریشه، هرس زمستانه و تابستانه نوع دیگری از هرس وجود دارد که در آن تربیت درختان میوه به شکل‌های مختلف صورت می‌گیرد.

هرس برای تربیت درختان میوه

تربیت و فرم‌دهی بر روی درختان جوان یک تا سه ساله انجام می‌شود. هدف از این نوع هرس ایجاد شکل و چهارچوب مناسب با توجه به طبیعت گیاه است، که بتواند عملکرد و کیفیت مناسبی را در آینده داشته باشد. سه نوع هرس برای تربیت درختان میوه انجام می‌شود، که شامل هرس فرم محور مرکزی (هرمی)، هرس فرم محور مرکزی اصلاح شده (شلجمی) و هرس فرم مرکز باز (جامی) هستند.

هرس فرم محور مرکزی (هرمی)

تربیت درختان میوه به فرم محور مرکزی، شکلی هرمی دارد که در پایه پهن‌تر و در بالا باریک‌تر است. این فرم هرس، برای درختان خرمالو، گردوی آمریکایی، سیب و گلابی انجام می‌شود.

نحوه انجام تربیت درختان میوه به شکل هرمی

• این نوع هرس باید دارای یک محور عمودی، با حدود چهار شاخه با فاصله مساوی در اطراف آن باشد. اگر دو شاخه کناری خیلی نزدیک به هم هستند، یکی را بردارید.
• اگر شاخه‌های کناری بزرگ نباشند، می‌توانید رشد آن‌ها را با کاهش تا 30 اینچ و برداشتن شاخه‌های جانبی تحریک کنید.
• در طول اولین فصل رشد در اوایل تیر، می‌توانید شاخه‌ها را طوری تربیت کنید که 45-60 درجه از مرکز فاصله داشته باشند.
• در بهار فصل دوم، می‌توانید هر شاخه رقیب را حذف کنید.
• در بهار فصل سوم، شاخه‌ها را به شکل هرمی هرس کنید.
• هنگامی که درخت مستقر شد، می‌توانید با هرس شاخه مرکزی، ارتفاع را کاهش دهید، که باعث رشد یک شاخه دیگر می‌شود.

هرس فرم محور مرکزی اصلاح شده (شلجمی)

فرم محور مرکزی اصلاح شده، مخلوطی از فرم محور مرکزی و فرم مرکز باز است. این فرم هرس دارای شاخه‌های جانبی است که قسمت بالایی شاخه مرکزی، حذف می‌شود. در نتیجه، تمام مزایای دو شکل دیگر را دارد. به عنوان مثال، تنه‌ای محکم، نور مرکزی، برداشت آسان‌تر میوه و شاخه‌های قوی‌تر از درخت فرم مرکز باز دارد.

این فرم هرس برای درختان بادام، سیب، زردآلو، گیلاس، انجیر، شلیل، زیتون، هلو، گلابی، گردوی آمریکایی، خرمالو، آلو، انار و گردو انجام می‌گیرد.

نحوه انجام تربیت درختان میوه به شکل شلجمی

• در زمستان تعداد 3 تا 5 شاخه‌ فرعی را که در اطراف تنه اصلی واقع شده‌اند و با یکدیگر 20 تا 30 سانتی‌متر فاصله عمودی دارند، به عنوان شاخه‌های اصلی درخت انتخاب کنید، بقیه شاخه‌ها را از ته قطع کنید.
• برای باز کردن زاویه شاخه می‌توان چوب‌های 30 تا 40 سانتی‌متری را در اطراف درخت، داخل خاک فرو نمود. در نتیجه شاخه‌هایی را که باید زاویه بازتری پیدا کنند به کمک نخ به آن چوب ببندید.

هرس فرم مرکز باز (جامی)

مرکز باز یا فرم جامی دارای یک شاخه مرکزی نیست، بنابراین اجازه ورود نور خورشید به درخت را می‌دهد. با این حال، این نوع هرس برای درختان، می‌تواند شاخه‌های ضعیف‌تر داشته و سایه بیشتری از برگ‌های شاخه‌های بالایی داشته باشد.

این فرم برای درختان بادام، زردآلو، گیلاس، انجیر، شلیل، زیتون، هلو، گلابی، خرمالو، آلو، انار و پسته صورت می‌گیرد.

نحوه انجام تربیت درختان میوه به شکل جامی

• سربرداری از ارتفاع 75 تا 100 سانتی‌متری انجام می‌شود و سه تا پنج شاخه اصلی با فاصله 10 تا 15 سانتی‌متر از یکدیگر نگه‌داشته می‌شوند.
• در اولین فصل رشد، شاخه های فرعی اضافی را هرس کنید، تا 3 یا 4 شاخه فرعی مهم، به طور مساوی در اطراف تنه قرار گیرند.
• در فصل بهار سال دوم و سوم هم شاخه‌های جانبی را هرس کنید.

نکات مهم هرس درختان میوه هسته‌دار

جوانه‌های بارده درختان هلو و زردآلو تنها در سال دوم روی شاخه‌ها رشد می‌کنند. در سال دوم حدود 50 درصد از شاخه‌های تولید شده در سال اول را هرس کنید و جوانه جدیدی برای شکوفه دادن میوه باقی بگذارید.

در درختان گیلاس جوانه‌های بارده روی چوب‌های مسن‌تر به شکل خارها یا خوشه‌های کوچک اما قابل توجهی، رشد می‌کنند. از هرس درختان گیلاس در سال اول به فرم جامی صرف نظر کنید.

درختان آلوچه جوان نیاز به هرس سالانه به فرم جامی دارند. همانطور که درخت با رشد جدید بزرگ می‌شود، به هرس ادامه دهید، تا یک سایبان تشکیل شود.

هرس مناسب آسیب وارده به درخت را به حداقل می‌رساند و به درخت اجازه می‌دهد تا به سرعت بهبود یابد. ولی گاهی اوقات هرس به صورت اشتباه و نادرست صورت می‌گیرد. برای اینکه بدانید هرس اشتباه درختان چگونه است که آن‌ها را انجام ندهید، ادامه مقاله را مطالعه فرمایید.

اشتباهات رایج هرس درختان

هرس نامناسب، می‌تواند صدمات جبران ناپذیری به درخت وارد کند. در ادامه مواردی که باعث هرس نادرست درختان می‌شوند آورده شده است.

هرس بدون هدف، بدون دلیل باعث آسیب به درختان می‌شود. هرس باید به یک هدف خاص، به عنوان مثال حذف شاخه‌های خشک یا افزایش تولید میوه یا گل دست یابد، بدون اینکه سلامت کلی گیاه را به خطر بیندازد.

هرس نزدیک به تنه، یقه شاخه را از بین می‌برد و یک زخم بزرگ در کنار درخت باقی می‌گذارد که به زودی خوب نمی‌شود.

هرس بیش از حد تنه، شاخه خشک زیادی را روی درخت باقی می‌گذارد. در نتیجه مرکز ریشه پوسیده می‌شود و به تنه درخت می‌رسد. این هرس‌های مخرب منجر به پوسیدگی می‌شوند که می‌توانند منجر به مرگ درخت شوند.

استفاده از ابزارهای آلوده و کند، می‌توانند برش‌های ناهموار یا نامناسبی ایجاد کنند، که پوست را شکسته یا تکه تکه می‌کنند، همچنین زخم‌های بزرگ‌تری ایجاد می‌کنند.

هرس سنگین در طول فصل رشد، باعث خطر کمبود موادغذایی درختان با برداشتن بیش از حد برگ‌ها می‌شود. همچنین باعث ایجاد آفتاب سوختگی می‌شود که به گیاه آسیب می‌رساند.

چه نکاتی را هنگام هرس درختان میوه باید رعایت کرد؟

• درختان میوه را در پاییز هرس نکنید، زیرا رشد جدید درخت شروع می‌شود. در اوایل زمستان هم هرس نکنید، چون‌که زخم ناشی از هرس می‌تواند مستعد ابتلا به بیماری‌ها باشد.
• اگر شاخه‌های مرده، بیمار یا آسیب‌دیده مشاهده کردید، باید بدون توجه به زمان سال، آن‌ها را قطع کنید تا درخت بیشتر آسیب نبیند.
• در روزهای بارانی هرس را انجام ندهید، زیرا خطر ابتلا به بیماری‌ها  افزایش پیدا می‌کند.
• هرس سنگین را در سال سوم پس از کاشت انجام دهید، زیرا این کار به درخت اجازه می‌دهد خود را مستقر کند. معمولاً این هرس را در طول چندین فصل انجام می‌دهند.
• به طور کلی، در زمان هرس برش‌ها را به‌درستی انجام دهید. برش‌های بزرگ را با چسب باغبانی یا رنگ محافظ باغبانی بپوشانید.
• ابزار هرس را با آب گرم، صابون یا مواد ضدعفونی کننده استریل کنید، تا از آسیب یا عفونت جلوگیری شود.

ابزار هرس درختان میوه

ابزار مورد استفاده بستگی به نوع شاخه‌ای دارد که هرس می‌کنید.

قیچی باغبانی دستی: برای هرس شاخه‌های کوچک از این قیچی استفاده کنید.

قیچی شاخه‌زن دسته بلند: برای شاخه‌های بزرگ با ضخامت حدود 1 اینچ استفاده می‌شود.

اره هرس: برای شاخه‌هایی با ضخامت حدود 3 اینچ و بیشتر، از اره استفاده کنید.

برای تهیه ابزار و وسایل لازم برای هرس درختان میوه، همچنین تهیه چسب و رنگ تیمار باغبانی می‌توانید به سایت پسته رفسنجان مراجعه کنید.

سخن پایانی

یادگیری نحوه هرس درختان میوه گام مهمی در دوستی با درختان و اطمینان از سالم ماندن آن و به بار آوردن میوه‌های باکیفیت است. هرس انواع درختان میوه بسیار متفاوت است، همچنین بسیاری از درختان به روش‌های خاص و به خصوصی هرس می‌شوند.

امروزه هرس کردن درختان میوه کار اصولی و نیازمند توانایی و تجربه است. هرس غیر اصولی می‌تواند درختان را ضعیف و بیمار سازد. در این مقاله که به صورت تخصصی و علمی گرد‌آوری شده است، به معرفی هرس و انواع روش‌های آن برای درختان میوه پرداختیم، امیدواریم این مطلب برای شما عزیزان مفید بوده باشد.

[product_category category = “167” products limit=”12″ columns=”6″ orderby = “date” order = “ASC operator” = “IN”]

درختان گردو با تنه کوتاه و تاج پهن خود قابل تشخیص هستند، همچنین تمایل دارند تا ارتفاع 35 متری رشد کنند. بنابراین هرس درخت گردو امری بسیار حیاتی است.

هرس درخت گردو در رشد و میزان باردهی درخت گردو بسیار مؤثر است. در واقع با هرس مناسب شاخه‌های درخت گردو، به تولید محصول سنگین و حفظ چوب میوه بارده، کمک می‌کنید. مهم‌ترین نکته این است که بفهمیم هرس درخت گردو چه زمانی است و با آگاهی از اصول هرس درخت گردو بتوانیم درختان خود را به خوبی هرس کنیم. در این مقاله قصد داریم تا اطلاعات دقیقی درباره نحوه صحیح هرس درخت گردو به شما ارائه دهیم.

چرا درخت گردو را هرس کنیم؟

درخت گردو را به منظور فضای محدود برای رشد درخت و ارتقای سلامت و ظاهر آن هرس می‌کنند.

فضای محدود رشد گردو

درختان گردو، شاخه‌های پهن و بلندی دارند. اگر که فضای محدودی برای رشد گردو دارید، هرس برای حذف شاخه‌های مرکزی و در نتیجه تشویق تولید شاخه‌های جانبی بهترین راه برای انجام این کار است.

ارتقای سلامت و ظاهر درخت گردو

برای ارتقای سلامت و ظاهر درخت گردو، شاخه‌های متقاطع یا شاخه‌هایی که در جهت‌های نامنظم دوشاخه می‌شوند، نیاز به هرس دارند. علاوه بر این، حذف چوب مرده و شاخه‌های آسیب‌دیده برای ایمن نگه‌داشتن درخت ضروری است.

اهمیت هرس درخت گردو

درختان گردو به طور کلی نیاز به هرس زیادی ندارند. ولی بیشتر اوقات لازم است که درخت گردوی خود را هرس کنید.

زمانی که تاج و شاخه‌های درخت گردو بسیار بزرگ و پراکنده می‌شوند، برای اینکه شکل درخت را حفظ کنید، شاخه‌هایی را که با یکدیگر رقابت می‌کنند، از بین ببرید. برای انجام این کار، فقط شاخه‌های مزاحمی که در یک جهت رشد می‌کنند یا نور یا فضا را از یکدیگر سلب می‌کنند، هرس کنید.

بهترین زمان برای هرس درخت گردو چه زمانی است؟

هرس باید فقط در اواسط زمستان یا اواسط تابستان انجام شود. شاخه‌های مرده، آسیب دیده یا دارای انشعابات بد را قطع کنید. ضروری است که در هر زمان بیش از 20 درصد از تاج درخت برداشته نشود.

درختان گردو بعد از هرس در زمستان، شیره یا صمغ کمتری ترشح می‌کنند، در نتیجه امکان بهبودی سریع‌تر فراهم می‌شود. به طور کلی و تا آنجا که ممکن است، بهتر است که درختان گردو در زمستان هرس شوند.

نحوه هرس درخت گردو

به طور کلی، درختان گردو نسبت به سایر درختان میوه به هرس کمتری نیاز دارند، اما قوانین هرس درختان میوه یکسان است.

در چند کلمه، ما درختان جوان گردو را در طول سال اول یا دوم هرس می‌کنیم (یا آموزش می‌دهیم) تا شکل آن‌ها را مشخص کنیم. شکل درخت، بسیار مهم است و می‌تواند بر کمیت، کیفیت و سهولت برداشت یا سایر فعالیت‌های کشاورزی تأثیر بگذارد.

هرس درخت گردو  در سال اول

در سال اول باید فقط 5 گره از درخت برجا گذاشت و برای تربیت شدن، بستن قیم خصوصا در مناطق پر باد الزامی است.

در طول تابستان با ظاهر شدن شاخه‌های جانبی باید آن‌ها را طوری هرس کرد که فقط 5 جفت برگ باقی بمانند، این هرس به ضخیم و قوی شدن هر چه بیشتر تنه اصلی کمک خواهد کرد.

هرس درخت گردو  در سال دوم

در زمستان سال دوم، باید تنه اصلی را به حدود 1.5 متر برسانید و منتظر رشد شاخه‌های جانبی در بهار سال آینده شوید.

در بهار سال آینده مسئله مهم، انتخاب شاخه جانبی از جوانه‌های زیرین است. در صورت رشد جوانه فوقانی، شاخه‌ای تولید می‌شود که با تنه اصلی زاویه‌ای حاده داشته و نمی‌تواند به خوبی در برابر بار سنگین میوه یا باد و برف مقاومت نماید، در عوض شاخه حاصل از جوانه زیرین که کمی لاغرتر است، با تنه اصلی زاویه‌ای بازتر و نزدیک به قائمه داشته که مقاومت آن بیشتر است. به همین علت در اوایل رشد باید نسبت به هرس جوانه فوقانی اقدام کرد.

در تابستان سال دوم که شاخه‌های جانبی درخت زیاد می‌شوند، باید آن‌ها را در اواخر زمستان به دو سوم تا نصف، برسانید. به این ترتیب هرس شاخه‌های پایین‌تر از اسکلت اصلی چهارچوب گردو، انجام می‌شود. همچنین در سال‌های بعد هرس بسیار سبک و تابع عوامل نامساعد است.

هرس گردوهای پاکوتاه که ارتفاع 7 متری دارند چگونه انجام می‌شود؟

در گردوهای جدید پاکوتاه که ارتفاع آن‌ها به حدود 7 متر می‌رسد هرس، تابع مراحل زیر است:

سال اول

چنانچه درخت گردوی کاشته شده در زمستان، ریشه‌دار است در سال اول باید هرس را انجام داد. چنانچه نهال با کاشت بذر حاصل شده است، این هرس یکسال به تاخیر می‌افتد. طول شاخه‌های جانبی را در این سال به نصف برسانید.

سال دوم و سوم

در سال دوم و سوم، شاخه‌هایی که پایین‌تر از اسکلت اصلی درخت (90 سانتی‌متری) رشد کرده‌اند را در اوایل زمستان قطع کنید.

سال چهارم به بعد

هرس درخت گردو از سال چهارم به بعد که درخت فرم اصلی خود را پیدا کرده است، به منظور حذف سرشاخه‌های خشک، مریض، سرمازده و یا مبتلا به آفت است. محل زخم را حتما با چسب مخصوص یا رنگ محافظ باغبانی بپوشانید.

هرس درخت گردو به منظور تولید مغز و چوب چه زمانی است؟

هرس، به درختان گردو کمک می‌کند تا چوب با کیفیت بالا تولید کنند، بنابراین می‌تواند با قیمت‌های بالاتری به بازار عرضه شود. هرس درختان گردو که برای مغز یا چوب رشد می‌کنند، زمانی انجام می‌شود که درختان هنوز در خواب هستند.

علاوه بر درختان گردوی جوان، درختان گردوی بالغ و کهنسال را هم باید هرس کنید. با ما همراه باشید که متوجه شوید چگونه می‌توانید آن‌ها را هرس کنید.

هرس درختان بالغ گردو

درختان بالغ گردو را باید هرس کنیم تا شکل تنه مرکزی خود را حفظ کند، که باعث رشد چوب و تولید مغز می‌شود. همچنین آن‌ها را هرس می‌کنیم تا شاخه‌های آویزان، شکسته، ضعیف یا بیمار را از بین ببریم. شاخه‌هایی که به هم ساییده می‌شوند نیز، باید حذف شوند.

باغداران قدیمی گردو، برای هرس درختان بالغ از قانون 33 درصد استفاده می‌کردند. این بدان معنی است که آن‌ها هیچ شاخه ثانویه‌ای را به قطر بزرگتر از 1.3 (یا 33٪) از تنه اصلی باقی نگذاشتند. با این حال، هرس شاخه‌هایی که قطر آن‌ها 7.62 سانتی‌متر و بیشتر است نیاز به تجربه دارد، زیرا ممکن است منجر به پوسیدگی شود.

درختان کهنسال گردو را چگونه هرس کنیم؟

پس از سن معینی (حدود 10 سال) درخت گردو باید تجدید شود، زیرا شاخه‌های آن شروع به بی‌ثمر شدن می‌کنند. وقتی این اتفاق می‌افتد، زمان مناسب برای هرس نوسازی درخت گردو است.

هرس نوسازی گردو را می‌توان در یک فصل انجام داد، اما در نتیجه، کاهش ناگهانی تولید میوه را نیز به همراه دارد. به همین دلیل توصیه می‌شود که در فصول متوالی هرس را به صورت پلکانی انجام دهید و شاخه‌های ضخیم را به سمت پایین هدایت کنید تا عملکرد به شدت کاهش پیدا نکند.

هنگام هرس درخت گردو به چه نکاتی توجه کنیم؟

در زمان هرس درختان گردو، چند نکته مهم را باید در نظر داشته باشید که در ادامه مقاله به آن‌ها اشاره شده است.

• سنجاب‌های خاکستری می‌توانند برای درخت گردو بسیار خطرناک باشند. بسیاری از مردم ترجیح می‌دهند درخت را با محافظ پلاستیکی بپیچند و تاج را تا 2.5 متر بلند کنند، تا از حمله این سنجاب‌ها جلوگیری کنند.
• بیماری لکه برگی گردو یک بیماری قارچی است که در زمانی که رطوبت هوا بالا باشد، گسترش می‌یابد. این بیماری بیشتر روی برگ‌های درخت تأثیر می‌گذارد، اما می‌تواند شاخه‌های جوان و میوه‌ها را نیز درگیر کند. خوشبختانه درختان بالغ به ندرت تحت تأثیر این بیماری قرار می‌گیرند، اگرچه میوه را نیز می‌توانند از بین ببرند.
• اطمینان حاصل کنید که قیچی باغبانی و اره هرس را قبل از استفاده تمیز و استریل کرده‌اید، تا بیماری را گسترش ندهید.
• اگر می‌خواهید شاخه بزرگ‌تری را قطع کنید، به صورتی برش دهید تا وزن شاخه، پوست بیرونی تنه را جدا نکند.

ابزارهای مورد نیاز هرس درخت گردو

ابزارهای مختلفی برای هرس یا پیرایش درخت گردو نیاز دارید. هر کدام با توجه به اندازه درخت و نوع هرس برای موارد مختلف مناسب است.

در نظر داشته باشید که قبل از هرس درخت گردو باید تمام ابزارهای هرس را ضدعفونی کنید. این کار به جلوگیری از انتقال بیماری‌ها کمک می‌کند.

مراقبت‌های مورد نیاز ابزارهای هرس

اگر می خواهید عمر مفید ابزارهای هرس خود را افزایش دهید، مراقبت‌های اساسی وجود دارد:

• از ابزار مناسب برای هرس استفاده کنید و از پیچاندن یا فشار دادن آن‌ها خودداری کنید.
• تیغه‌های ابزارها را مرتباً تمیز و روغن کاری کنید.
• لبه‌های برش را با استفاده منظم از سنگ روغنی، تیز نگه‌دارید.
• دسته‌های چوبی باید به طور منظم با روغن بذر کتان چرب شوند، تا از ترک خوردن آن‌ها جلوگیری شود.

نکته: مراقبت‌های لازم را به طور منظم انجام دهید، تا پول خرید ابزار جدید را پس‌انداز کنید.

کلام پایانی

هرس درخت گردو حتی زمانی که درخت بالغ شده باشد، یک رویداد سالانه است، که بهتر است در اواسط زمستان یا اواسط تابستان انجام شود. در صورت داشتن زمان و انرژی برای هرس، درختی قوی، پربار و جذاب، به دست می‌آید.

امیدوارم متوجه شده باشید، چگونه و چه زمانی باید هرس درخت گردو را انجام دهید، و وقتی ابزار خود را برمی‌دارید و شروع به هرس می‌کنید، شکی در آن نداشته باشید.

در صورت داشتن هر گونه سوال، می‌توانید با کارشناسان پسته رفسنجان تماس بگیرید، تا هرس را به صورت درست و اصولی انجام دهید.

[product_category category = “167” products limit=”12″ columns=”6″ orderby = “date” order = “ASC operator” = “IN”]

هرس، قطع قسمت‌هایی از درخت است که در برگیرنده‌ی دانش و هنر باغبانی، به‌منظور کنترل رشد و میوه‌دهی بهینه می‌باشد. هرس درخت انجیر می‌تواند به حداکثر رساندن محصول انجیر کمک کند، اندازه درخت را کاهش دهد یا فقط شکل آن را زیبا نگه‌دارد.

درنتیجه مهم است که هرس درختان انجیر خود را به روش صحیح انجام دهید. در اینجا ما تمام آنچه که باید درمورد هرس درخت انجیر بدانید، بررسی می‌کنیم.

چرا درخت انجیر خود را باید هرس کنید؟

در طبیعت، درختان انجیر می‌توانند به ارتفاع 6 تا 9 متر، با سرعت ثابت 30 سانتی‌متر در سال، رشد کنند.

بنابراین با هرس علاوه بر اینکه شکل درختان را خوب و مناسب نگه می‌دارید، شاخه‌های جدید را تشویق می‌کنید تا رشد کنند و تولید میوه را تحریک کنند. اگر درخت به حال خود رها شود، به جای تولید انجیر باکیفیت، انرژی بیشتری برای رشد برگ‌ها صرف می‌کند.

هرس درخت انجیر همچنین به شما این امکان را می‌دهد تا سلامت درخت خود را بررسی کنید و با کوتاه کردن قسمت‌های آسیب‌دیده قبل از تبدیل شدن به یک مشکل بزرگ، آن‌ها را حذف کنید.

هرس درختان انجیر چه اهمیتی دارد؟

اگر درخت انجیر هر سال هرس نشود، شاخه‌های جانبی بارده، رشد ضعیفی داشته که منجر تولید میوه‌هایی ریز و نامرغوب خواهند شد. بنابراین با هرس، شاخه‌‌های ضعیف حذف و شاخه‌های قوی حفظ خواهند شد.

بر این اساس هرس درختان انجیر سبب می‌شود، تا آب و موادغذایى به طور یکنواخت به اندام‌هاى گیاه رسیده و همه شاخه‌ها از نور و هوا به طور یکسان بهره‌مند گردند. در نتیجه گل‌‌ها درشت و میوه‌ها مرغوب خواهند شد.

اهداف هرس درخت انجیر

هرس در درختان انجیر جهت افزایش کیفیت محصول، هدف‌هایی را دنبال می‌کند که عبارتند از:

• هرس درخت انجیر برای تحریك جوانه‌ها جهت ایجاد شاخه‌های سال جاری، با قدرت مناسب مؤثر است.
• کیفیت میوه‌ها را تحت تأثیر قرار می‌دهد به طوری که صفاتی از میوه مانند اندازه، شکفتگی، رنگ، وزن و غیره همگی با نوع و شدت هرس قابل تغییر است.
• بین رطوبت خاک و نقاط نیازمند آن در قسمت هوایی درخت تناسب برقرار می‌کند.
• ایجاد تعادل بین رشد رویشی و میزان تولید محصول
• ایجاد شرایط مناسب جهت ورود نور و هوا به داخل تاج درخت

اثرات مفید هرس درخت انجیر

علاوه بر اهدافی که هرس درختان انجیر دنبال می‌کنند، دارای اثرات و فواید مفیدی هستند، که در ادامه به آن‌ها می‌پردازیم.

هرس شاخه‌های مزاحم

گاهى شاخه‌ها آن قدر به یکدیگر نزدیکند که هر یك مزاحم دیگرى است و روی یکدیگر سایه‌اندازی دارند، در نتیجه مانع دستیابی نور و هوا به شاخه‌های دیگر می‌شوند، بنابراین یکى از آن‌ها را بایستی حذف کرد.

شاخه‌های مزاحم درخت انجیر باید هرس شوند چون‌که در اثر سنگینی یا وزش باد در تماس با هم قرار می‌گیرند، در نتیجه با توجه به سستی پوست شاخه‌ها، محل‌های تماس، زخم می‌شوند. بنابراین با ایجاد خراش و لهیدگی، ورود عوامل بیماری‌زا تسهیل، و با از دست‌دادن رطوبت، ناحیه آسیب دیده شاخه، ضعیف خواهد شد.

حذف شاخه‌های آفت‌زده

شاخه‌هاى آفت‌زده که کانون حمله آفات انجیر هستند در اولویت هرس قرار می‌گیرند، تا مصرف سموم به حداقل برسد.

هرس شاخه‌های ضعیف

شاخه‌های ضعیف که به‌طور معمول در سال گذشته در موقعیت مکانی نامطلوب نور و هوا قرار داشتند، در صورتی که همچنان در موقعیت مکانی نامناسب قرار داشته باشند، حذف می‌شوند.

شاخه‌های ضعیف درخت انجیر به‌طور معمول میوه‌دهی ضعیفی خواهند داشت و در صورتی‌که هرس نشوند فقط مصرف کننده مواد غذایی و آب خواهند بود و به‌دلیل کمبود نور، سهمی در فتوسنتز ندارند.

انواع هرس در درختان انجیر

هرس درخت انجیر شامل دو نوع هرس زمستانه و هرس سبز است که هر کدام را به طور جداگانه توضیح می‌دهیم.

هرس زمستانه

هرس زمستانه در فصل زمستان هنگام استراحت و خواب گیاه انجام می‌شود که به هرس سیاه و خشک هم معروف است.

هرس زمستانه درخت انجیر دو نوع است، که عبارتند از: هرس شاخه‌های کوتاه یکساله و هرس سربرداری شاخه، که در نواحی انجیرکاری انجام می‌شود.

هرس شاخه‌های کوتاه يکساله

هرس شاخه‌های کوتاه جانبی یکساله که به اصطلاح محلی پنجه‌شکنی می‌گویند، برای افزایش کیفیت میوه ضروری است. یکی از معیارهای ارزیابی قدرت شاخه کوتاه جانبی، ضخامت شاخه است.

هرس پنجه‌شکنی به سه دسته سبک، متوسط و شدید تفکیک می‌شود. در هرس سبک، متوسط و شدید هر شاخه انجیر، به‌ترتیب سه، دو و یک شاخه کوتاه جانبی یکساله حفظ و دیگر شاخه‌ها که ضعیف هستند هرس می‌شوند.

هرس سربرداری شاخه

هرس سربرداری شاخه، معمولا در مناطق انجیرکاری شهرستان داراب انجام می‌شود، اما در سایر مناطق استان فارس معمول نیست.

هرس سبز یا هرس تابستانه

هرس سبز پس از پایان عملیات گرده‌افشانی در تیرماه انجام می‌شود. هرس سبز شامل حذف پاجوش، جوانه‌برداری و یا سربرداری انتهای شاخه سال جاری می‌باشد.

میزان هرس سبز انتهای شاخه سال جاری با توجه به میزان بارندگی، شرایط کشت آبی یا دیم، قدرت و سن درخت متفاوت است.

با هرس سبز گل‌هایی که توسط زنبور، گرده‌افشانی نکرده‌اند و یا آن‌هایی که میوه دیررس و بی‌کیفیت تولید می‌کنند، حذف خواهند شد.

نحوه هرس انجیر

برای بهترین نتیجه، موقعی که درخت انجیرتان نیاز به هرس دارد، این دستورالعمل‌های ساده را دنبال کنید:

• هنگام هرس در بهار، مطمئن شوید که مقدار زیادی از شاخه‌ها را هرس نکنید. ترجیحاً، شاخه‌های فشرده‌تر را با میوه‌های کوچک در نوک آن‌ها، حفظ کنید.
• درختان انجیر تمایل به ایجاد شاخه‌ها و شاخساره‌های بلند دارند. در نتیجه نیاز دارند که به شدت هرس شوند. شاخه‌ها را به طول 5 تا 8 سانتی‌متر و شاخه‌های جوان‌تر را به طول 2/5 سانتی‌متر برش دهید.
• هنگام هرس درخت انجیر در اوایل بهار، روش کلی این است، که شاخه‌ها را بدون هرس رها کنید یا آن‌ها را با سخت‌گیری هرس کنید. همیشه تعداد زیادی از شاخه‌های جدید را هرس نشده نگه‌دارید.
• برای تشویق به انشعابات بیشتر شاخه‌ها، به جای ایجاد شاخه‌های بلندتر، از اوایل تابستان تا اواسط تابستان، نوک شاخه‌های جدید را به محض اینکه پنج برگی شدند، هرس کنید.

بهترین زمان هرس درخت انجیر

زمان اصلی هرس درخت انجیر در اوایل تا اواسط بهار، پس از آخرین یخبندان سخت و در اوایل تا اواسط تابستان است، که می‌توانید آن‌ها را کمی کوتاه کنید.

همچنین آن‌ها را باید در زمستان به سرعت هرس کنید تا شاخه های مرده، بیمار یا متقاطع را جدا کنید.

در ادامه به هرس درختان انجیر در فصول مختلف بهار، تابستان و زمستان می‌پردازیم. برای اطلاعات بیشتر لطفا با ما همراه باشید.

هرس درخت انجیر در بهار

هرس درخت انجیر را مانند هرس درخت انار پس از رفع خطر یخبندان طولانی و سخت، اما قبل از شروع رشد جدید در بهار شروع کنید:

• شاخه‌های آسیب‌دیده، متقاطع یا ضعیف در اثر یخ‌زدگی را، تا جایی که 2/5 سانتی‌متر از شاخه‌ باقی بماند، هرس کنید تا رشد شاخه‌های جایگزین بهتر شود. هدف، حفظ شاخه‌ها با میوه‌های کوچک در نوک آن‌ها می‌باشد.
• در درختان بالغ، برای تشویق رشد شاخه‌های جایگزین، یک یا دو شاخه بیش از حد بلند و برهنه را تا 5 تا 8 سانتی‌متر هرس کنید.
• اگر نمی‌خواهید شاخه‌های جایگزین رشد کنند، به این دلیل که خیلی شلوغ یا نامناسب هستند، آن‌ها را به طور کامل حذف کنید.

هرس درخت انجیر در تابستان

بهترین زمان برای هرس تابستانی اوایل تابستان یعنی تیر ماه است زیرا به درخت فرصت می‌دهد تا میوه‌های سال بعد قبل از سرد شدن هوا تشکیل شوند.

• در اوایل تابستان، نوک شاخه‌های جوان را چنان قطع کنید که 5 برگ در آن‌ها باقی بمانند، این هرس فرآیند تشکیل میوه جنینی نهفته در بغل برگ‌ها را، تحریک خواهد کرد.
• هرس شاخه‌های جدید را تا اواسط تابستان ادامه دهید، به این دلیل که اگر بعد از اواسط تابستان هرس کنید، جنین میوه‌ها تشکیل نخواهد شد. بنابراین در سال بعد نیز میوه انجیر تولید نخواهد شد.

هرس درخت انجیر در زمستان

بهترین زمان برای هرس درخت انجیر در زمستان مانند درخت هلو و شلیل هنگامی است که درخت در خواب است. معمولا در اواخر زمستان، در یک روز خشک و بدون یخبندان انجام می‌شود.

• هرس در زمستان به منظور حذف شاخه‌های آسیب دیده، ضعیف، بیمار یا متقاطع است تا یک فضای باز و دلپذیر برای درخت ایجاد کند.
• این شاخه‌ها را تا حدود 2/5 سانتی‌متر از تنه هرس کنید تا شاخه‌های سالم جدید رشد کنند و سعی کنید از جدا کردن شاخه‌ها با میوه (انجیرهای ریز) در انتهای آن خودداری کنید.
• شاخه‌های شلوغ را می‌توان به طور کامل حذف کرد.

تربیت درخت انجیر

هرس به منظور تربیت درخت انجیر به دو صورت بادبزنی و بوته‌ای انجام می‌شود. برای آشنایی با هرس درخت انجیر به منظور تربیت با ما همراه باشید.

تربیت انجیر به روش بادبزنی

در این روش باید از قبل از کاشت درخت انجیر در زمین اصلی، نسبت به تربیت و آموزش آن اقدام کنید.

قبل از کاشت درخت نسبت به سیم‌کشی با سیم‌هایی با 30 سانتی‌متر فاصله از همدیگر و نصب ترکه و چوب‌هایی به عنوان قیم به صورت مورب و بادبزنی روی سیم‌ها اقدام کنید. نهال انجیر ریشه‌دار را در اواخر پاییز و یا در طول زمستان و حدود یک ماه قبل از باز شدن جوانه‌ها، در وسط آرایش بادبزنی قیم‌ها کاشت نموده و در یک برش زاویه‌دار آن را تا 40 سانتی‌متری سطح خاک قطع کنید.

تابستان اول: در طول این فصل با رشد مداوم شاخه‌ها، دو شاخه قوی و نزدیک به همدیگر را انتخاب و به عنوان دو بازوی اصلی درخت به قیم‌های چوبی وصل کنید و گره بزنید. هر شاخه دیگر پایین‌تر از دو بازو را قطع کنید.

زمستان دوم: طول بازوهای انتخاب شده را در اواخر زمستان و قبل از باز شدن جوانه‌ها در یک برش زاویه‌دار به حدود نصف برسانید و در صورت لزوم محل گره را تغییر و تعداد آن را افزایش دهید.

بهار و تابستان سوم: در طول این فصل رشد سعی بر پر کردن فضاهای خالی بادبزن و گره زدن شاخه‌های سرگردان است. شاخه‌هایی که رو به دیوار هستند را یا کاملا قطع کنید و یا فقط زائده‌ای برای جوانه‌زدن از آن‌ها باقی بگذارید. شاخه‌هایی که روی همدیگر افتاده‌اند تا باقی ماندن 4 برگ هرس کنید.

تربیت انجیر با هرس بوته‌ای

در سال اول قلمه به تنهایی و یا قلمه ریشه‌دار درون گلدان اقدام به کاشت می‌گردد. در صورتی‌که ازدیاد با قلمه است حدود یک سال رشد به تعویق می‌افتد.

 در زمستان اول پس از اینکه نهال جوان، رشدی حدود 60 سانتی‌متر پیدا نمود، در یک هرس ارتفاع آن را به 30 سانتی‌متر بالای سطح خاک با 4 جوانه در زیر آن می‌رسانند و درخت به صورت چهار شاخه شروع به رشد می‌نماید.

هرس تربیت به صورت بوته‌ای در مناطق سردسیر و گرمسیر با همدیگر متفاوت بوده است.

 در مناطق گرمسیر برای جلوگیری از صدمه پوست شاخه‌های جوان در اثر تابش نور خورشید، به درخت اجازه رشد بیشتری در شاخه‌های عمودی داده می‌شود و به اصطلاح درخت را پرپشت‌تر تربیت می‌کنند.

در مناطق سردسیر کلیه شاخه‌های سرما زده و خشک و درهم رفته قطع می‌گردد و درخت به صورت باز تربیت می‌شود. کلیه شاخه‌های لخت برای تحریک هر چه بیشتر به رشد در تابستان آینده تا باقی ماندن یک جوانه قطع می‌گردند. هرس تابستانه نیز در آن‌ها معمول است و کلیه شاخه‌های جانبی جدید به گونه‌ای قطع می‌گردند که فقط 5 تا 6 برگ در آن‌ها باقی بماند.

هرس درختان انجیر مسن به چه صورت انجام می‌شود؟

اگر درخت شما مسن‌ باشد، می‌توانید آن را هرس کنید، اما توجه داشته باشید که ممکن است سال بعد میوه زیادی به دست نیاورید.

شاخه‌های مسنی را که بیش از حد بزرگ شده‌‎اند تا حدود 5 تا 8 سانتی‌متر هرس کنید تا به طور سالم رشد کنند. هر گونه شاخه‌های بیش از حد شلوغ در مرکز درخت را می‌توان به طور کامل حذف کرد.

هرس درخت انجیر در شرایط دیم

حذف کامل شاخه‌های جانبی یكساله در شرایط دیم همراه با هرس سربرداری زمستانه، در افزایش رشد طولی شاخه سال جاری مؤثر است.

برای حفظ شادابی و سلامت درختان انجیر در شرایط دیم، هرس شدید زمستانه شاخه‌ها، همراه با هرس سربرداری و سبز مناسب‌ترین هرس برای پایداری برگ‌ها است.

هرس شدید زمستانه شاخه‌ها در نتیجه موجب افزایش وزن میوه‌ها در درخت می‌شود. با هرس سبك زمستانه شاخه‌ها، عملکرد گیاه کاهش می‌یابد، بنابراین در اجرای عملیات هرس انجیر در شرایط دیم بایستی دقت شود.

ابزارهای هرس

قیچی‌ها: برای هرس بوته‌های انجیر می‌توانید از قیچی دستی استفاده کنید. همچنین برای درختان بلندتر، باید از قیچی‌های دسته بلند استفاده کنید.

اره: اگر درخت انجیر شما خیلی بزرگ‌تر و بالغ‌تر است، برای هرس شاخه‌های ضخیم‌تر به اره هرس نیاز دارید.

شما می‌توانید به وب سایت پسته رفسنجان مراجعه کنید و تمام ابزار و وسیله‌هایی که برای انجام هرس نیاز دارید تهیه کنید.

موقع هرس درخت انجیر چه نکات ایمنی باید رعایت شود؟

تمیز کردن تمام تجهیزات: برای جلوگیری از گسترش بیماری، ضدعفونی کردن وسایل هرس بسیار مهم است. می‌توانید این کار را با یک پارچه تمیز آغشته به ماده ضدعفونی کننده یا الکل انجام دهید.

استفاده از دستکش باغبانی: شیره درخت انجیر می‌تواند پوست شما را تحریک کند، بنابراین باید حتما از دستکش هنگام هرس استفاده کنید. بهتر است هرس را از پایین درخت شروع کنید و به سمت بالا بروید، که احتمال چکیدن شیره روی دست شما کمتر شود.

در ادامه به سوالات متداولی که ممکن است باغدارن در مورد هرس درخت انجیر به آن‌ها برخورد کنند، پاسخ داده شده است.

صحبت پایانی

برای حفظ سلامتی درخت و افزایش عملکرد و کیفیت میوه‌ انجیر هرس درخت ضروری است. هرس درخت انجیر در زمان‌های مختلف از سال انجام می‌گیرد که بهترین زمان هرس، در اوایل بهار و اوایل تابستان می‌باشد. به طور کلی معمولا دو نوع هرس سبز و هرس زمستانه برای انجیر انجام می‌شود که بسته به اینکه چه شاخه‌هایی باید حذف شوند تا میوه سالم و باکیفیتی را تولید کنند، متفاوت هستند.

با مراجعه به وبلاگ پسته رفسنجان، اطلاعات بیشتری در مورد هرس درختان مختلفی را که ممکن است نیاز داشته باشید، می‌توانید مطالعه بفرمایید.

[product_category category = “167” products limit=”12″ columns=”6″ orderby = “date” order = “ASC operator” = “IN”]

زمستان زمان بسیار مناسبی برای رسیدگی به درخت است. برخی از مراقبت‌ها مانند هرس درختان در زمستان به منظور تحت تاثیر قرار دادن رشد و باروری آن‌ها انجام می‌شود که در نتیجه به سلامت کلی درختان منجر می‌شود.

به عنوان مثال هرس درختان میوه برای به حداکثر رساندن تولید میوه، فقط باید در حالی که درختان در زمستان به خواب زمستانی فرو رفته‌ و در حال استراحت هستند انجام شود.

در این مقاله از وبلاگ پسته رفسنجان به هرس درختان در زمستان و مزایای آن پرداخته شده است. با ما همراه باشید.

هرس زمستانه درختان چیست؟

هرس زمستانه در هنگام خواب درختان در زمستان انجام می‌شود که به آن هرس سیاه یا هرس خشک نیز می‌گویند.

شاخه مهم‌ترین قسمت درخت است که در این فصل هرس می‌شود، چون شاخه‌ها نقش بسیار مهمی در مقاومت گیاه در برابر تنش‌هایی مانند باد، یخبندان و همچنین وزن میوه‌ها ‌بر عهده دارند.

اهمیت هرس درختان در زمستان

درختانی که شاخه‌های زیاد و متراکمی دارند از نظر زیبایی، رسیدن نور و میوه‌دهی مناسب نیستند در نتیجه انجام هرس در زمستان برای آن‌ها باید در اولویت قرار گیرد.

هرس، درخت را جوان می‌کند و به درختان جوانی که در مرحله شکل‌گیری هستند فرم زیبایی می‌بخشد.

شاخه‌های درختان به دلایل متعددی هرس می‌شوند، که همگی منجر به داشتن درختی با ظاهر مناسب‌تر و عملکرد بهتر می‌شوند.

اگرچه درختان بدون هرس کاملاً طبیعی رشد می‌کنند، اما انجام هرس به طور منظم باعث می‌شود تا درختان شما از توانایی بالقوه خود برخوردار شوند و عمر طولانی داشته باشند.

مزایای هرس درختان در زمستان

انجام هرس در زمستان فوایدی دارد که در ادامه ذکر شده است:

• اصلاح شکل و ساختار درخت: هرس درختان در زمستان به صورت کلی به اصلاح شکل و ساختار درخت کمک می‌کند. با حذف شاخه‌های خشک و مزاحم می‌توان شکل ظاهری درخت را بهبود بخشید و به زیبایی و توازن درخت کمک کرد.
• رشد و تقویت درخت: هرس شدید زمستانه درخت موجب تقویت شاخه‌های تولید شده در سال آینده می‌شود و باعث تحریک رشد جوانه گل در کل تاج درخت و تقویت درخت می‌شود.
• عدم انتشار آفات و بیماری‌ها: هرس زمستانه درخت می‌تواند از گسترش بیماری‌ها و آفات به خصوص آفات چوبخوار مانند سوسک پوست نارون جلوگیری کرده و سلامت درخت را حفظ کند.
• افزایش نوردهی به درخت: هرس باعث ورود نور و هوا به درون تاج درخت می‌شود، در نتیجه موجب کاهش بروز و انتشار بیماری‌ها و آفات و افزایش کیفیت میوه در درختان میوه می‌شود.
• آماده‌سازی برای رشد بهاری: هرس شاخه‌های ضعیف در زمستان می‌تواند درختان را برای رشد قوی‌تر وسالم‌تر در بهار آماده‌ کند.
• تسهیل عملیات باغبانی: هرس درختان در زمستان موجب تسهیل انجام عملیات‌های باغبانی مانند محلول پاشی انواع کودها، سم‌پاشی و برداشت میوه می‌شود.

زمان دقیق هرس درختان در زمستان

هرس زمستانه بعد از خزان درختان تا پیش از بیدار شدن درخت قبل از باز شدن جوانه‌ها انجام می‌شود. با وجود این در تمام ماه‌های پاییز و زمستان این عمل میسر است. با این حال، زمان دقیق هرس درختان در زمستان بستگی به نوع درخت، شرایط محلی و هدف اصلی هرس دارد.

هرس درختان میوه در مناطق سردسیر باید در اواخر زمستان انجام شود. در این زمان، شیره درخت به کندی جریان دارد و مواد مغذی در تنه درخت ذخیره می‌شوند. بنابراین مشکلی برای درخت به وجود نمی‌آید.

هرس درختان مرکبات باید قبل از بیدارشدن درخت از خواب زمستانی و پیش از جوانه زدن انجام شود. در مناطق سردسیر، درختان مرکبات دیرتر جوانه می‌زنند، بنابراین نیاز به هرس دیرتری دارند.

چه درختانی در زمستان هرس می‌شوند؟

درختان متفاوتی در زمستان به هرس نیاز دارند که شامل گیاهانی مانند هورتانسیا، شمشاد، گل عروس، سرخدار، ارس و درختان میوه‌ای مانند بادام، انگور، شلیل، انار، توت، سیب، پسته و گلابی می‌شوند.

روش‌های هرس درختان در زمستان

انتخاب روش مناسب برای هرس ضروری است که بر اساس نوع درخت تعیین می‌شود، که شامل تنک کردن شاخه و هرس جوانه انتهایی است. در ادامه توضیح مختصری از هر کدام ارائه شده است.

تنک کردن شاخه‌ها Thining out

تنک کردن به حذف کل شاخه گفته می‌شود. این روش جهت جلوگیری از ازدیاد شاخه‌ها و باز کردن وسط درخت برای نورگیری بهتر شاخه‌های بارده انجام می‌شود، تا درخت در تمام جهات تعادل خود را حفظ کند و باردهی در کل درخت توزیع گردد.

در بعضی از درختان مانند انگور هرس از این نوع انجام می‌شود اما درختانی مانند سیب و گلابی که هرس خفیف سالیانه نیاز دارند بیشتر هرس سرزنی برای آن‌ها انجام می‌شود.

هرس جوانه انتهایی Terminal bud

هرس جوانه انتهایی به معنای حذف جوانه انتهایی که در اصطلاح باغبانی به روش کوتاه کردن سرشاخه‌ها یا Heading back هم معروف است.

برای بالا رفتن هر چه بیشتر و بهتر ساقه و تنه اصلی باید پدیده‌ای این بالا رفتن را تسریع و تسهیل کند.

جوانه انتهایی با فرستادن هورمون‌های بازدارنده رشد به جوانه‌های پایین‌تر از خود آن‌ها را از حرکت بازمی‌دارد و خود به طرف بالا حرکت می‌کند. درنتیجه در هرس به روش حذف سرشاخه‌ها در حقیقت فشار از روی جوانه‌های جانبی برداشته می‌شود و آن‌ها نیز شروع به رشد می‌کنند.

هرس گیاهان علفی و گیاهانی که یک تنه و یک ساقه دارند از این نوع است.

چه درختانی نیاز به هرس ندارند؟

درختان سوزنی برگ مانند کاج و صنوبر و سرو و غیره نیاز به هرس کردن ندارند.

درختانی مانند افرا و توس در صورت هرس صمغ از آن‌ها خارج می‌شود، که بهتر است آن‌ها را هرس نکنید.

درختانی که تازه کاشته شده‌اند به دلیل تغذیه و تولید انرژی به تمام شاخ و برگ خود نیاز دارند و بهتر است که هرس نشوند.

علاوه بر درختانی که به طور کلی نیاز به هرس ندارند، تعدادی از آن‌ها هستند که در زمستان نباید هرس شوند. با ما همراه باشید تا این نوع درختان را بشناسیم که مبادا اشتباه هرس شوند.

چه درختانی را نباید در زمستان هرس کرد؟

بسیاری از درختان به هرس نیاز دارند تا سلامت و زیبایی آن‌ها تامین شود، اما تعدادی از آن‌ها هم وجود دارند که بهتر است که در زمستان هرس نشوند. این درختان عبارتند از:

یاس بنفش: با هرس زمستانه این گیاه ممکن است جوانه‌هایی را که مدت زیادی برای کاشت آنها صبر کرده‌اید، از بین ببرید. بهترین زمان برای هرس آن‌ها اواخر بهار است.

یاسمن: گل یاسمن را در زمستان هرس نکنید، زیرا ممکن است در بهار گل ندهد. از سوی دیگر، فراموش نکنید که گونه‌ای به نام یاس زمستانی وجود دارد که در ماه‌های سردتر شکوفا می‌شود و گل‌ می‌دهد.

پیچ امین الدوله: پیچ امین الدوله به شدت گرما را تحمل می‌کند. بهترین زمان برای هرس در بهار، درست پس از محو شدن شکوفه‌های بهاری است.

رزماری: هرگز چوب‌های قدیمی را برش ندهید، زیرا این کار می‌تواند گیاهان رزماری را از بین ببرد. هرس جزئی را در اوایل بهار هنگام برداشت انجام دهید. هرس سنگین می تواند در پاییز انجام شود. در زمستان هرس را انجام ندهید زیرا گیاه در زمستان نسبت به یخبندان حساس است.

اسطوخودوس: اسطوخودوس را در زمستان هرس نکنید، چون جوانه‌هایی را که در بهار باز می‌شدند، قطع می‌کنید.

رودودندرون یا خرزه هندی: اگر آن‌ها را در زمستان هرس کنید، جوانه‌های گل را از بین می‌برید و میزان شکوفه‌های بهاری را کاهش می‌دهید.

یاس زرد: اگر یاس زرد در زمستان هرس شود، ممکن است جوانه‌های گل قطع شوند.

ماگنولیا: هرس ماگنولیا در زمستان می‌تواند به قیمت جوانه‌هایی تمام شود که قرار بود به گل‌های باشکوه، شکوفا شوند.

زغال اخته: این درختان که در اوایل بهار شکوفا می‌شوند نباید در زمستان هرس شوند تا جوانه‌ها رشد کنند و در بهار گل دهند.

درختان گیلاس: این درختان را پس از شکوفه دادن هرس کنید. هرس گیلاس در زمستان باعث کاهش تولید میوه می‌شود.

آزالیا: از هرس این گل‌ها در زمستان خودداری کنید زیرا ممکن است رشد آن‌ها را در فصل بهار متوقف کنید.

برخی از انواع گل رز: برخی از انواع گل‌های رز مانند گل محمدی و گیاهان کوهی تنها یک بار در سال شکوفا می‌شوند، بنابراین هرس زمستانی ممکن است به قیمت گل‌های آن‌ها تمام شود. در عوض، فقط در تابستان پس از گلدهی آن‌ها را هرس کنید.

چه نکاتی را هنگام هرس باید رعایت کرد؟

از جمله اقدامات پیشگیرانه توصیه شده هنگام هرس عبارتند از:

• ابزارهای هرس را بطور دوره‌ای ضد عفونی کنید.
• هنگامی که نوعی نکروز یا پوسیدگی در حین هرس تشخیص داده شد، شاخه آلوده بریده شود.
• حذف و سوزاندن شاخه‌هایی که هرس شده‌اند.
• در روزهای بارانی یا مه آلود هرس نکنید، زیرا احتمال آلودگی توسط قارچ‎ها و باکتری‌ها بیشتر می‌شود. حتی توصیه می‌شود روزهای بعد از یک دوره بارندگی هم هرس انجام ندهید.
• در ساعات اولیه روز از انجام هرس خودداری کنید، زیرا شبنم یا رطوبت احتمالی روی درختان در زمان هرس می‌تواند مضر باشد.
• سطوح برش حاصل از هرس، اگر بزرگتر از 5 سانتی‌متر باشد باید با استفاده از رنگ تیمار باغبانی یا قارچ‌کش‌های حاوی مس پوشانده شوند.

ابزارهای مناسب برای هرس درختان

ابزارهای مختلفی برای هرس وجود دارد که به قطر شاخه‌ای که هرس می‌شود بستگی دارد.

قیچی باغبانی: از این قیچی برای هرس و بریدن شاخه‌هایی به عمق 3 سانتی‌متر استفاده می‌کنند.

قیچی شاخه‌زنی: این نوع قیچی مانند قیچی باغبانی است، با این تفاوت که دسته‌های بلندی دارد که بریدن شاخه‌هایی که در ارتفاع بالاتری قرار دارند را راحت‌تر می‌کنند. برای شاخه‌های تا قطر 1/5 اینچ کاربرد دارد.

اره هرس: اره هرس برای شاخه‌های بزرگتر از قطر 1/5 اینچ مناسب است. می‌توانید هنگام برش‌هایی بسیار صاف و دقیق از آن استفاده کنید.

سخن پایانی

هرس درختان در زمستان اهمیت زیادی دارد و می‌تواند به رشد، سلامت و زیبایی آن‌ها کمک کند. با این حال، هرس درختان نیازمند تخصص و دانش است. برای انجام هرس باید شرایط مربوط به منطقه جغرافیایی و نوع درختان مورد نظر قرار بگیرد.

در این مقاله به مزایای مختلف هرس درختان در زمستان و یکسری اقدامات مربوط به هرس که باید رعایت شود اشاره شد. در نتیجه برای انجام هرس درختان در زمستان می‌توانید از آن‌ها استفاده کنید تا به درختانتان آسیب نرسانید.

[product_category category = “167” products limit=”12″ columns=”6″ orderby = “date” order = “ASC operator” = “IN”]