نتایج جستجو برای “پسته”

مهم‌ترین و معمول‌ترین آفت درختان پسته، پسیل است که باغات پسته را مورد تهدید خود قرار می‌دهد. آفت پسیل که آفت کلیدی پسته محسوب می‌شود، خسارات زیاد و جبران‌ناپذیری به باغات وارد می‌کند. حشره بالغ در فصل زمستان در درز و شکاف درختان و زیر پوستک‌ها، بین علف‌های هرز و زیر برگ درختان که روی زمین ریخته است و در بین کلوخه های سطح زمین وجود دارند. نسل دو و سه این آفت برای درختان پسته خطرناک هستند، زیرا در این زمان درختان حساس بوده و میوه در حال تشکیل شدن است. آفت پسیل مقاومت زیادی در برابر سرما دارد، به‌طوری‌که می‌تواند سرمای زیر صفر درجه را تحمل کرده و از بین نرود. در این مقاله از مجله کشاورزی پسته رفسنجان با ما همراه باشید تا با آفت زمستان گذران پسیل پسته بیشتر آشنا شوید.

پسیل یا شیره خشک پسته

حشره پسیل آلودگی را در بین باغات پسته منتقل می‌کند. طول زمان رسیدن پسته، یعنی خرداد تا مردادماه، زمانی است که پسیل بیش‌ترین آسیب را به پسته وارد می‌کند.

در این زمان حشره خرطوم خود را در بافت برگ یا میوه فرو کرده و از درختان پسته تغذیه کرده و شیره گیاهی درخت را به‌طور کامل می‌خورد.

پسیل باعث جذب مواد پروتئینی گیاه و دفع مواد قندی موجود در شیره می‌شود. زمانی که مواد قندی در برابر هوا قرار می‌گیرند خشک‌شده، به رنگ سفید درآمده و به شکل شکر می‌شوند.

به همین دلیل این آفت را به نام شیره خشک می‌شناسند. این حشرات نسبت به سایر حشرات قدرت پرواز زیادی دارند و آلودگی گسترده‌ای در باغ ایجاد می‌کنند.

اگر آفت پسیل از بین نرود و به رشد خود ادامه دهد، جمعیت آن‌ها به‌سرعت افزایش می‌یابد. با افزایش جمعیت آفت و تغذیه برگ‌ها، نوبت به تغذیه میوه‌ها و جوانه‌ها توسط حشرات می‌رسد.

با ادامه این روند، محصول درختان پسته به‌طور کامل از بین خواهند رفت (درصد پوکی بالا می‌رود).

مرفولوژی آفت پسیل پسته

این آفت سه دوره زندگی دارد. در واقع حشرات پس از جفت‌گیری روی جوانه‌های خوشه و برگ تخم‌ریزی می‌کنند. ابتدا به‌صورت تخم بوده که تعداد آن‌ها به 50 تا 60 عدد می‌رسد.

این تخم‌ها به‌صورت انفرادی یا دسته‌جمعی و به شکل‌های نیم‌دایره، مارپیچ و غیره روی سطح برگ و نزدیک به گلبرگ‌ها گذاشته می‌شوند.

سپس بعد از مدتی تخم‌ها تبدیل به نوزاد (پوره) می‌شوند. پوره‌ها نارنجی‌رنگ و شبیه  دانه‌های خاکشیر هستند. فعالیت و تغذیه نوزادها از اوایل اردیبهشت‌ماه شروع می‌شود.

طول دوره زندگی نوزادها معمولاً 20 روز خواهد بود. در اواخر سن پورگی، بال‌های ابتدایی دارای لکه‌های سیاه‌رنگ هستند. درنهایت این آفات به یک حشره نر یا ماده تبدیل خواهند شد.

حشره بالغ دارای سر و سینه نارنجی یا قرمزرنگ بوده و روی سر و سینه لکه‌های قهوه‌ای‌رنگ وجود دارد. بال های جلو و عقب این حشره بالغ حالت غشایی دارند.

آفت پسیل پسته یک معضل جدی برای کشاورزان و باغداران محسوب می‌شود. مبارزه و مقابله با آن‌ها هزینه‌های اقتصادی زیادی دارد که با توجه به خساراتی که وارد می‌کند، ارزش دارد.

میزان خسارت شیره خشک پسته بستگی به نوع نژاد پسته دارد. برخی از انواع پسته در برابر خشکی یا ریزش برگ درخت مقاوم‌تر می‌باشند و ریزش کمتری نسبت به سایر نژادها دارند.

هر چه برگ درختان نازک‌تر، پهن‌تر، بزرگ‌تر و لطیف‌تر باشد، آفت پسیل بیشتر جذب برگ می‌شود. رقم اکبری نسبت به آفت پسیل حساس‌تر و رقم اوحدی مقاوم‌تر می‌باشند.

علت پسیل درخت پسته

عوامل و شرایط زیادی وجود دارد که باعث رشد و افزایش جمعیت پسیل در باغات پسته می‌شود. این حشره با تغذیه از شیره نباتی درختان، عسلک فراوانی را دفع می کند که در مجاورت هوا این عسلک به سرعت خشک شده و به رنگ سفید تغییر پیدا میکند. و باعث ایجاد حالت شکرک در روی برگ ها و با فعالیت شدید این آفت، حالت شکرک بر روی زمین و در زیر درختان دیده می شود. در ادامه به معرفی آن‌ها پرداخته می‌شود تا با آن‌ها آشنا شده و بتوانید آفت پسیل را کنترل نمایید.

سم‌پاشی اشتباه

سم‌پاشی در زمان اجرای اول علیه آفاتی ازجمله پروانه میوه‌خوار و چوب‌خوار، شپشک های پسته، زنجره  و غیره انجام می‌شود. درصورتی‌که این سموم استفاده‌شده روی پسیل اثر نداشته باشند، رشد آفت پسیل افزایش خواهد یافت.

درصورتی‌که نوبت اول از سمومی استفاده شود که تخم‌ریزی را تحریک و طول دوره یک نسل را کوتاه‌تر کند، جمعیت پسیل پسته طغیان می‌کند.

دقت کنید که سم‌پاشی به‌صورت مکرر و مخلوط با انواع دیگر سموم نباشد. این کار باعث حذف کامل دشمنان طبیعی آفت پسیل و افزایش رشد آن‌ها می‌شود.

سم‌پاشی باغات پسته در زمان نامناسب

اگر سم‌پاشی در زمان نامناسب انجام شود که تمام مراحل رشد پسیل، ازجمله تخم، نوزادی و حشره کامل شده باشد. همچنین اگر شکرک زیادی روی برگ‌ها دیده‌شده باشد، تأثیر سم روی آفت کاهش می‌یابد.

مقاوم نبودن ارقام مختلف پسته به پسیل

ارقام مختلف پسته نسبت به آفت پسیل مقاومت متفاوتی از خود نشان می‌دهند. ارقام اکبری، احمد آقایی و کله قوچی حشره پسیل بالغ را بیشتر به خود جذب می‌کنند.

آبیاری نامناسب باغات پسته

در شرایطی که باغات پسته دچار کم‌آبی شوند، خسارت آفت پسته بیشتر خواهد شد. پسیل پسته حشره‌ای است که شرایط خشکی را دوست دارد؛

بنابراین باید توجه داشت که آبیاری باغات پسته در زمان و با دور مناسب انجام شود. البته این موضوع به این معنی که آبیاری سنگین انجام دهیم نیست.

مصرف کودهای ازته در تابستان

مصرف کودهای شیمیایی ازته به‌ویژه سولفات آمونیوم و اوره در ماه‌های گرم سال شرایط را برای افزایش جمعیت پسیل فراهم می‌کند.

استفاده بیش از حد کودهای ازت، سبب رقیق شدن شیره گیاهی و رشد رویشی گیاه شده و شرایط برای تغذیه آفت پسیل فراهم می‌شود.

تغذیه نامناسب و فقیر خاک

کمبود و سمیت عناصر غذایی پرمصرف و کم‌مصرف،  باعث ضعیف شدن درخت و به دنبال آن موجب بروز انواع بیماری‌ها و آفات ازجمله آفت پسیل خواهد شد؛ بنابراین فقیر بودن خاک ازنظر مواد غذایی یکی دیگر از عوامل رشد آفت پسیل است.

توجه داشته باشید که میزان پتاسیم و سیلیس کافی، موجب افزایش مقاومت درختان پسته در برابر حمله پسیل می‌شود.

بافت سبک و سنگین خاک

بافت خاک نیز در رشد و افزایش جمعیت آفت پسیل مؤثر است. خاک‌های شنی و رسی به دلیل عدم جذب آب و نگهداری رطوبت به‌اندازه کافی، سریع‌تر به آفت شیره خشک پسته آلوده می‌گردند.

عدم هرس صحیح درختان پسته

انجام ندادن هرس زمستانه و تابستانه و همچنین حذف نکردن شاخه‌های آلوده با آفت، به‌طور مستقیم و غیرمستقیم روی افزایش آفت پسیل پسته مؤثر است.

استفاده نکردن از کود دامی و شخم عمیق بر پسیل

استفاده نکردن از کودهای دامی و چاله زنی و شخم عمیق در باغات به مدت طولانی می‌تواند در جمعیت این آفت مؤثر باشد. مصرف کود مرغی به مقدار زیاد و بدون هیچ نوع کود دیگر افزایش‌دهنده رشد جمعیت آفت پسیل پسته است.

انجام شخم عمیق در زمستان و آبیاری باعث می‌شود که تعداد زیادی از این حشرات از بین بروند و در شروع فصل بهار شاهد جمعیت کمتری از  این آفت باشیم.

تراکم کاشت درختان پسته و علف هرز

کاشت متراکم درختان و عدم وجود فاصله مناسب بین آن‌ها و همچنین عملیات نامناسب هرس، ازدیاد رشد آفات را به دنبال خواهد داشت. رشد علف‌های هرز در خردادماه به بعد باعث رشد پسیل می‌شود.

علائم آسیب پسیل پسته در درختان

• شکرک زدن برگ درختان پسته
• چسبناک شدن برگ‌ها
•  خشک شدن برگ‌ها
•  ریزش برگ‌های آسیب‌دیده
• ریزش جوانه‌های زایشی
• از بین رفتن طراوت جوانه‌ها

مبارزه با شیره خشک پسته و آشنایی با انواع روش‌های درمان

همه آفات درختان هرچقدر هم خطرناک بوده و خسارات جبران‌ناپذیری داشته باشند، همچنان روشی برای مقابله و مبارزه با آن‌ها وجود دارد. حتی اگر کامل از بین نروند، امکان مهار و کنترل آن‌ها وجود دارد.

درصورتی‌که اقدامی جهت از بین بردن این آفت انجام نشود، جمعیت آن‌ها افزایش‌یافته و خسارات وارده نیز تشدید خواهند شد. گاهی آسیب‌زدگی به‌قدری شدید می‌شود که جوانه‌های زایشی سال آینده نیز ریزش می‌کنند.

با توجه به خسارات واردشده توسط آفت پسیل پسته، توصیه می‌شود کشاورزان حتماً نسبت به پیشگیری و همچنین مقابله با خسارات پسیل اقدام نمایند. روش‌های مقابله و مبارزه با این آفت به روش‌های مکانیکی، بیولوژیکی و شیمیایی تقسیم می‌شوند که عبارتند از:

• مبارزه زراعی و عملیات خاک‌ورزی در فصل زمستان
• استفاده از کارت‌های چسباننده زردرنگ
• مبارزه با آفت پسیل پسته به کمک دشمنان طبیعی (کفشدوزک ها، بالتوری ها و …)
• مبارزه شیمیایی و استفاده از سموم برای پسیل
• گوگرد پاشی (برای جلوگیری از ایجاد خسارت زیر نظر کارشناس مصرف گردد.)
• محلول پاشی کائولین
• محلولپاشی کود های حاوی سیلیس و پتاس (سیلیکات پتاسیم، کود استرانگ و …)

سخن پایانی

در خاتمه، این آفت تهدید قابل‌توجهی برای صنعت پسته است، زیرا می‌تواند خسارت قابل‌توجهی به درختان وارد کند و عملکرد محصول را کاهش دهد؛ اما راه‌های مختلفی برای کنترل و جلوگیری از انتشار این آفت وجود دارد.

آفت‌کش‌های شیمیایی به‌طور سنتی برای مبارزه با آفت پسیل پسته مورداستفاده قرار می‌گرفتند، اما نگرانی‌هایی در مورد تأثیر آن‌ها بر محیط‌زیست و سلامت انسان وجود دارد. درنتیجه، جایگزین‌های طبیعی و ایمن‌تر در حال بررسی هستند.

اگرچه این روش‌های طبیعی نتایج امیدوار کننده‌ای را نشان داده‌اند، اما نیاز به تحقیقات بیشتر برای تعیین اثربخشی طولانی‌مدت و عوارض جانبی احتمالی آن‌ها وجود دارد. علاوه بر این، اتخاذ استراتژی‌های مدیریت تلفیقی آفات که ترکیبی از رویکردها و تکنیک‌های مختلف در پیشگیری و مبارزه علیه این آفت است، ممکن است مؤثرترین راه برای کنترل این آفت و حفاظت از درختان و عملکرد پسته باشد. به‌طورکلی، ادامه تحقیقات و نوآوری در روش‌های کنترل آفات برای تضمین پایداری و شکوفایی صنعت پسته بسیار مهم است.

[product_category cat_id=”6″]

پسته یک میان وعده محبوب در سراسر جهان است، اما آیا تابه‌حال در مورد درختی که این خوراکی‌های کوچک خوشمزه را تولید می‌کند فکر کرده‌اید؟ درخت پسته، درختی خزان کننده با اندازه متوسط، گیاهی جذاب با قدمت طولانی و تنوع ویژگی‌های منحصربه‌فرد است. درخت پسته از خواستگاهش در خاورمیانه تا کشت گسترده آن در سراسر جهان، توجه تولیدکنندگان، متخصصان تغذیه و دوستداران غذا را به خود جلب کرده است. در این مقاله از مجله کشاورزی پسته رفسنجان به بررسی تاریخچه، کشت و چالش‌هایی که پرورش‌دهندگان در تولید این محصول ارزشمند با آن مواجه هستند خواهیم پرداخت. پس بنشینید، یک‌مشت پسته بردارید و شگفتی‌های این درخت قابل‌توجه را کشف کنید.

تاریخچه درخت پسته

درخت پسته تاریخچه‌ای طولانی و باستانی دارد و قدمت آن به هزاران سال پیش به تمدن‌های باستانی خاورمیانه می‌رسد. درواقع، اعتقاد بر این است که پسته یکی از غذاهایی بود که در جاده افسانه‌ای ابریشم معامله می‌شد.

اولین درختان پسته در ایران کشت شدند و در آنجا به دلیل طعم لذیذ و ارزش غذایی بالا موردتوجه قرار گرفتند. ازآنجا به سایر نقاط خاورمیانه ازجمله سوریه، ترکیه و عراق سرایت کردند.

باگذشت زمان، این درختان به اروپا نیز راه یافتند، جایی که در کشورهایی مانند ایتالیا و یونان محبوب شد. بااین‌حال، سال 1800 بود که درخت پسته به ایالات‌متحده معرفی شد.

امروزه ایالات‌متحده یکی از بزرگ‌ترین تولیدکنندگان پسته در جهان است که کالیفرنیا در این زمینه پیشتاز می‌باشد.

پرورش درخت پسته

درختان پسته در مناطقی با آب‌وهوای گرم و خشک رشد می‌کنند، زیرا به نور خورشید فراوان و خاک با زهکشی مناسب نیاز دارند.

آن‌ها را می‌توان از دانه رشد داد، اما اکثر تولیدکنندگان تجاری از درختان پیوندی استفاده می‌کنند تا اطمینان حاصل کنند که محصول پسته از کیفیت بالایی برخوردار است.

خود درختان متوسط ​​هستند و معمولاً ارتفاع آن‌ها به 2 تا 3 متر می‌رسد. آن‌ها طول عمر زیادی دارند و برخی از درختان تا 200 سال نیز عمر می‌کنند.

یکی از بزرگ‌ترین چالش‌هایی که تولیدکنندگان در کاشت درخت پسته با آن مواجه هستند، آبیاری است. پسته به آب زیادی نیاز دارد، اما اگر خاک خیلی مرطوب باشد، مستعد پوسیدگی ریشه نیز می‌شود.

برای غلبه بر این چالش، بسیاری از پرورش‌دهندگان از آبیاری قطره‌ای استفاده می‌کنند که به آن‌ها امکان می‌دهد میزان آبی که درختان دریافت می‌کنند را کنترل کنند.

چالش دیگری که کشاورزان با آن روبرو هستند آفات و بیماری‌ها است. درخت پسته به تعدادی از آفات حساس است. همچنین در برابر بیماری‌های قارچی نیز آسیب‌پذیر است.

پرورش‌دهندگان برای محافظت از محصولات خود از روش‌های مختلفی ازجمله استفاده از حشره‌کش‌ها و قارچ‌کش‌ها استفاده می‌کنند. آن‌ها همچنین درختان خود را از نزدیک زیر نظر دارند تا هرگونه نشانه‌ای از آفت یا بیماری را در اوایل تشخیص دهند.

کاشت درخت پسته

در مورد کاشت درخت پسته باید چندین فاکتور مهم را در نظر گرفت. در اینجا چند نکته کلیدی وجود دارد:

شرایط آب‌وهوایی و خاک

درختان پسته در آب‌وهوای با تابستان گرم و خشک و طولانی و زمستان‌های معتدل رشد می‌کنند.

آن‌ها خاک با زهکشی خوب با pH بین 7.0 تا 7.5 را ترجیح می‌دهند. اگر خاک خیلی قلیایی یا خیلی اسیدی باشد، درختان ممکن است به‌خوبی رشد نکنند.

انتخاب نوع مناسب

انواع مختلفی از درختان پسته وجود دارد که هرکدام ویژگی‌های منحصربه‌فرد خود را دارند. برخی نسبت به خشک‌سالی مقاوم‌ هستند، درحالی‌که برخی دیگر به بیماری‌ها مقاوم‌تر می‌باشند.

مهم است که گونه‌ای را انتخاب کنید که با شرایط آب‌وهوایی و خاک شما مناسب باشد.

تکثیر

درختان پسته را می‌توان از طریق بذر و یا از طریق پیوند تکثیر کرد. بیشتر پرورش‌دهندگان تجاری از درختان پیوندی استفاده می‌کنند، زیرا آن‌ها پسته با کیفیت بالاتری تولید می‌کنند و به بیماری‌ها مقاوم‌تر هستند.

آن‌ها با برداشتن پیوندک از یک واریته مطلوب و پیوند زدن آن به پایه‌ای که بهتر با آب‌وهوای محلی و شرایط خاک سازگار است ایجاد می‌شوند.

آبیاری

درختان پسته به آبیاری منظم به‌ویژه در چند سال اول رشد نیاز دارند. آبیاری قطره‌ای یک روش محبوب برای آبیاری درختان پسته است، زیرا امکان کنترل دقیق بر میزان آبی که درختان دریافت می‌کنند را فراهم می‌کند.

هرس و تربیت

هرس و تربیت صحیح برای سلامت و بهره‌وری درختان پسته ضروری است.

درختان را در زمستان هرس کنید تا هرگونه چوب مرده یا بیمار از بین برود و آن‌ها را طوری تربیت کنید که به شکل گلدان رشد کنند تا به‌خوبی در معرض نور خورشید قرار بگیرند.

با پیروی از این دستورالعمل‌ها برای کاشت درخت پسته، پرورش‌دهندگان می‌توانند از رشد سالم و پربار درختان خود اطمینان حاصل کنند و برداشت پرباری از پسته‌های خوشمزه را فراهم کنند.

پیوند درخت پسته

یک روش معمول و رایج در پرورش و تکثیر درخت پسته پیوند است، زیرا به پرورش‌دهندگان اجازه می‌دهد تا درختانی را ایجاد کنند که با شرایط آب‌وهوایی و خاک خاص خودسازگاری بیشتری داشته باشند.

پیوند زدن شامل برداشتن پیوندک یا قلمه کوچکی از انواع مطلوب درختان پسته و چسباندن آن به پایه‌ای است که بهتر با شرایط محلی سازگار است.

درخت به‌دست‌آمده دارای ویژگی‌های مطلوب پیوندک، مانند مقاومت در برابر بیماری است، درحالی‌که به‌خوبی با محیط محلی سازگار است.

روش‌های مختلفی برای پیوند وجود دارد که می‌توان از آن‌ها در کشت درختان پسته استفاده کرد. یکی از رایج‌ترین پیوندها پیوند شکمی است که شامل ایجاد برش معکوس T شکل در پوست پایه و قرار دادن جوانه از پیوندک داخل آن است.

سپس برش را با نوار پیوند می‌پیچند تا جوانه را در جای خود نگه دارد. باگذشت زمان، جوانه به شاخه تبدیل می‌شود و پیوندک درنهایت به قسمت غالب درخت تبدیل خواهد شد.

یکی دیگر از روش‌های رایج پیوند، پیوند لوله‌ای است. این روش شامل قرار دادن یک شاخه جوان (پیوندک) در ساقه یک درخت دیگر (پایه) برای ایجاد یک درخت جدید می‌باشد.

به‌طورکلی، پیوند یک تکنیک ضروری در کشت درخت پسته است. با درک روش‌های مختلف پیوند و انتخاب ترکیب مناسب پیوندک و پایه، پرورش‌دهندگان می‌توانند درختانی ایجاد کنند که بازدهی بالایی داشته باشند و با محیط خودسازگاری خوبی داشته باشند.

عمر درخت پسته

درختان پسته به دلیل عمر طولانی خود شناخته‌شده‌اند و برخی از آن ها بیش از یک قرن عمر می‌کنند. طول عمر این درختان تحت تأثیر عوامل مختلفی ازجمله شرایط رشد، مراقبت و بیماری است.

به‌طورکلی یک درخت پسته که به‌خوبی از آن مراقبت شده باشد می‌تواند تا 150 سال یا بیشتر عمر کند. بااین‌حال، برخی از درختان ممکن است عمر کوتاه‌تری داشته باشند، اگر مراقبت مناسبی به آن‌ها داده نشود یا تحت تأثیر بیماری قرار گیرند.

علاوه بر بیماری، طول عمر درخت می‌تواند تحت تأثیر عوامل محیطی مانند خشک‌سالی، دمای شدید و شرایط نامناسب خاک نیز باشد.

درختانی که در مناطقی با خطر خشک‌سالی یا شرایط آب‌وهوایی شدید رشد می‌کنند ممکن است نسبت به درختانی که در شرایط مساعدتر رشد می‌کنند، عمر کوتاه‌تری داشته باشند.

برای اطمینان از عمر طولانی و پربار درخت پسته، مراقبت و نگهداری مناسب از آن مهم است. این شامل آبیاری منظم، کود دهی، هرس و اقدامات کنترل آفات برای جلوگیری از بیماری و آسیب حشرات است.

آبیاری درخت پسته

درختان پسته برای اطمینان از رشد سالم و حداکثر تولید محصول به آبیاری کافی نیاز دارند. شیوه‌های صحیح آبیاری می‌تواند به حفظ رطوبت خاک، جلوگیری از تنش خشکی و کاهش خطر بیماری و آسیب حشرات کمک کند.

میزان و دفعات آبیاری موردنیاز این درختان به عوامل مختلفی ازجمله نوع خاک، آب‌وهوا، سن درخت و تراکم کاشت بستگی دارد.

به‌طورکلی، درختان جوان نسبت به درختان بالغ نیاز به آبیاری مکرر دارند و درختانی که در خاک‌های شنی رشد می‌کنند نیاز به آبیاری بیشتر از درختانی که در خاک‌های رسی رشد می‌کنند، دارند.

دو روش رایج و برتر آبیاری

یکی از روش‌های رایج آبیاری درختان پسته، آبیاری قطره‌ای است که شامل استفاده از سیستمی از لوله‌ها و قطره‌چکان‌ها برای رساندن مستقیم آب به ناحیه ریشه درخت است.

این روش به حفظ آب کمک می‌کند و همچنین می‌تواند با به حداقل رساندن رطوبت برگ، خطر ابتلا به بیماری را کاهش دهد.

روش دیگر آبیاری درختان پسته، آبیاری غرقابی است که شامل غرقاب کردن اطراف درخت با آب است. درحالی‌که این روش می‌تواند در رساندن آب به ناحیه ریشه درخت مؤثر باشد، اما می‌تواند منجر به هدر رفتن آب و افزایش خطر بیماری و مشکلات آفات شود.

در نظر گرفتن زمان آبیاری نیز مهم است. درختان پسته در دوره‌های رشد فعال و رشد مغزها به آب بیشتری نیاز دارند که معمولاً در ماه‌های بهار و اوایل تابستان اتفاق می‌افتد.

آبیاری در ماه‌های پاییز و زمستان که درخت خواب است، باید کاهش یابد یا متوقف شود.

چرا درخت پسته بار نمی‌دهد؟

درخت پسته درختی است خزان پذیر که هرساله برداشت فراوانی از پسته تولید می‌کند، اما دلایل متعددی وجود دارد که چرا ممکن است میوه نداشته باشند.

عدم گرده‌افشانی

یکی از شایع‌ترین دلایلی که باعث می‌شود درخت پسته میوه ندهد، عدم گرده‌افشانی آن است. این درختان دوپایه هستند به این معنی که درختان نر و ماده جدا هستند.

برای اینکه یک درخت ماده میوه دهد، باید توسط درخت نر مجاور گرده‌افشانی شود. اگر درخت نر در این نزدیکی وجود نداشته باشد، یا اگر درخت نر گرده کافی تولید نکند، درخت ماده میوه نمی‌دهد.

شرایط نامناسب رشد

یکی دیگر از دلایل عدم باردهی درخت پسته، شرایط نامناسب رشد است. این درختان برای رشد به خاکی با زهکشی خوب، نور کامل خورشید و آبیاری منظم نیاز دارند.

اگر درخت آب یا مواد مغذی کافی دریافت نکند، ممکن است میوه تولید نکند. به عنوان مثال، کمبود عناصر غذایی روی و بور در زمان گرده افشانی موجب کاهش گرده افشانی موفق شده و درنتیجه باعث تولید میوه هایی بدون مغز و در اصطلاح پوک می شود.

همچنین اگر نیاز سرمایی درختان پسته در فصل خواب و استراحت تامین نشود( بسته به ارقام مختلف متفاوت می باشد) تمایز یابی جوانه های زایشی به خوبی صورت نگرفته و باعث عدم باردهی موفق خواهد شد. به همین ترتیب، اگر درخت در مکانی که بیش‌ازحد سرد باشد کاشته شود، ممکن است میوه ندهد.

بیماری‌ها و آفات

درختان پسته نیز در صورت آلوده شدن به بیماری یا آفات ممکن است میوه تولید نکنند. برخی از بیماری‌های رایجی که می‌توانند این درختان را تحت تأثیر قرار دهند عبارت‌اند از: پژمردگی ورتیسیلیوم، پوسیدگی ریشه Phytophthora و شانکر Botryosphaeria.

این بیماری‌ها می‌توانند باعث ضعیف شدن درخت و عدم تولید میوه شوند. به‌طور مشابه، آفاتی مانند کنه‌ها، شته‌ها و حشرات فلس دار نیز می‌توانند به درخت آسیب رسانده و تولید میوه را کاهش دهند.

سن درخت

درنهایت، سن درخت نیز می‌تواند بر تولید پسته تأثیر بگذارد. درختان پسته معمولاً از پنج تا هفت‌سالگی شروع به تولید میوه می‌کنند.

به‌طورکلی، دلایل متعددی وجود دارد که چرا این درختان ممکن است میوه نداشته باشد.

با اطمینان از گرده‌افشانی مناسب درخت، شرایط رشد و محافظت در برابر بیماری‌ها و آفات، پرورش‌دهندگان می‌توانند به اطمینان از برداشت پربار پسته خوشمزه و مغذی کمک کنند.

تشخیص درخت نر و ماده پسته

درخت پسته دو پایه است، یعنی برای تولید میوه به وجود هر دو پایه نر و ماده نیاز می‌باشد و تشخیص درخت نر و ماده از یکدیگر به‌جز از روی گل آن‌ها (آن‌هم در فصل بهار و به هنگام گل دادن) میسر نیست.

مشخصات کلی گل نر پسته

درخت نر در فروردین‌ماه حدود ۵ تا ۷ روز زودتر از درخت ماده به گل می‌نشیند. غنچه‌های گل‌های نر در فصل زمستان و قبل از باز شدن نیز قابل‌تشخیص هستند.

این غنچه‌ها از غنچه‌های گل‌های ماده بزرگ‌تر و قهوه‌ای‌تر هستند. گل‌ها آن به‌صورت خوشه‌ای متراکم بوده و هر خوشه، توده‌ای از گل‌های متراکم می‌باشد. گل‌ها بدون گلبرگ و کاسبرگ حقیقی هستند و در هر گل ۵ پرچم بیضی‌شکل با میله‌ای کوتاه وجود دارد.

هر گل نر مشتمل بر ۵ پرچم بیضی‌شکل با میله کوتاه سبزرنگ است.

مشخصات گل ماده پسته

گل‌های ماده دارای یک تخم‌دان و یک تخمچه هستند ولی کلاله منشعب و دارای سه شاخه است. برگ درخت پسته از ۵ تا ۷ برگچه تشکیل‌شده است. تلقیح گل‌های ماده به‌وسیله باد انجام می‌گیرد.

سخن پایانی

در خاتمه، درخت پسته یک درخت جذاب و مهم است که هزاران سال است به دلیل داشتن مغزهای خوشمزه و مغذی کشت می‌شود. نقش و ارزش اقتصادی پسته (طلای سبز) باعث شده که پسته به عنوان یک محصول عالی دارای جایگاه ویژه ای در بین محصولات کشاورزی باشد.  این درخت با توانایی خود برای رشد در مناطق خشک و مقاومت در برابر آفات و بیماری‌ها، به یک محصول مهم فزاینده در بسیاری از نقاط جهان تبدیل‌شده است.

از کاشت و پیوند گرفته تا آبیاری و مدیریت آفات، عوامل زیادی در رشد و نگهداری موفق باغ پسته نقش دارند. بااین‌حال، با مراقبت و توجه مناسب، پرورش‌دهندگان می‌توانند هرساله از برداشت پرباری از پسته با کیفیت بالا لذت ببرند.

ازآنجایی‌که تقاضای مصرف‌کنندگان برای گزینه‌های غذایی سالم و پایدار همچنان در حال افزایش است، درخت پسته در موقعیت خوبی قرار می‌گیرد تا در سال‌های آینده به محصول مهم‌تری تبدیل شود. تاریخچه غنی و اهمیت فرهنگی آن، همراه با فواید سلامتی فراوان و تطبیق‌پذیری آن در آشپزخانه، این درختان را به گیاهی واقعاً قابل‌توجه تبدیل کرده است که شایسته تحسین و احترام ماست.

[products limit=”12″ columns=”6″ category=”161″]

 

پسته یک آجیل درختی محبوب است که به دلیل طعم غنی و ارزش غذایی بالا شناخته‌شده می‌باشد. به‌ویژه نهال پسته هیبریدی پیوند خورده به دلیل پتانسیل افزایش عملکرد و مقاومت در برابر بیماری در سال‌های اخیر موردتوجه قرارگرفته است. در این مقاله از مجله کشاورزی پسته رفسنجان به بررسی نهال پسته هیبریدی پیوند خورده و تأثیر آن بر صنعت پسته خواهیم پرداخت.

درخت پسته هیبریدی پیوند خورده چگونه تولید می‌شود؟

پیوند فرآیندی است از به هم پیوستن دو گیاه مختلف برای ایجاد یک گیاه جدید با ویژگی‌های دلخواه. در مورد درختان پسته، پیوند می‌تواند باعث بهبود رشد، عملکرد و مقاومت درخت در برابر بیماری شود.

نهال پسته هیبریدی پیوند خورده در ایران از پیوند پایه هیبریدی و پیوندک ارقام معمولی مانند اکبری و احمد آقایی تولید می‌شود. این منجر به درختی می‌شود که هم پتانسیل عملکرد بالا و هم مقاومت در برابر بیماری را دارد.

عملکرد بالا در درختان پسته هیبریدی

یکی از مزایای اولیه نهال پسته هیبریدی، افزایش پتانسیل عملکرد آن‌هاست. ازآنجایی‌که درختان پیوندی دارای ویژگی‌های مطلوب درخت ماده هستند، نسبت به درختان غیر پیوندی قادر به تولید مغزهای بیشتری هستند.

درواقع، مطالعات نشان داده است که درختان پسته پیوندی می‌توانند تا 60 درصد بیشتر از درختان غیر پیوندی پسته تولید کنند. همچنین درختان غیر پیوندی، میوه های بی کیفیت و فاقد ارزش اقتصادی تولید می کنند.

علاوه بر آن درختان پسته هیبریدی رشد بسیار بالایی دارند. به این صورت که نهال آن‌ها را می‌توان در یک‌سالگی پیوند زد. این موضوع موجب می‌شود تا شاهد باردهی سریع‌تر پسته هیبریدی پیوند خورده باشیم.

مقاومت پسته هیبریدی در برابر بیماری‌ها

یکی دیگر از مزایای نهال پسته هیبریدی، مقاومت آن در برابر بیماری است. درختان پسته در برابر انواع بیماری‌ها ازجمله پژمردگی ورتیسیلیوم آسیب‌پذیر هستند که می‌تواند آسیب قابل‌توجهی به درخت وارد کند و عملکرد آن را کاهش دهد.

با پیوند خصوصیات مطلوب درختان مقاوم در برابر بیماری، درخت پیوندی حاصله قادر به مقاومت بالایی در برابر آفات و بیماری‌ها خواهد داشت.

تأثیر پسته هیبریدی پیوند خورده بر صنعت پسته

پذیرش نهال پسته هیبریدی این پتانسیل را دارد که به‌طور قابل‌توجهی بر صنعت پسته تأثیر بگذارد.  البته درصورتی‌که تمامی شرایط برای رشد و پرورش فوق‌العاده این نوع درخت مهیا باشد.

با افزایش پتانسیل عملکرد و مقاومت در برابر بیماری، پرورش‌دهندگان می‌توانند پسته بیشتری با خطر کمتر از دست دادن محصول به دلیل بیماری تولید کنند. این می‌تواند منجر به افزایش سود برای تولیدکنندگان و عرضه پایدارتر پسته برای مصرف‌کنندگان شود.

معایب پسته هیبریدی پیوند خورده

بااینکه در مزایا و عملکرد بسیار خوب پسته هیبریدی شکی وجود ندارد اما نباید از شرایط خاصی که این‌گونه از درختان نیاز دارند چشم‌پوشی نمود.

به‌عنوان‌مثال این درختان به دلیل رشد بسیار بالایی که دارند نیاز به فاصله کاشت بیشتری دارند که برخی از کشاورزان به دلیل عدم اطلاع از این موضوع، دچار مشکل می‌شوند.

همچنین نیازهای آبیاری و تغذیه‌ای درختان پسته هیبریدی بسیار بیشتر از درختان پسته معمولی است؛ بنابراین علاوه بر هزینه بالای پایه هیبریدی، این نوع مراقبت‌ها ازجمله آبیاری و کود دهی نیز هزینه‌های بیشتری را نیز در برمی‌گیرند.

یکی از معایب درختان پسته هیبریدی این است که به شرایط آب و هوایی و دما حساس‌تر هستند. درنتیجه برای کاشت این نوع درختان نباید بر اساس مزایای فوق‌العاده آن، هیجانی عمل کرد و بدون در نظر گرفتن شرایط مناطق پسته‌کاری خود، اقدام به کاشت پسته هیبریدی نمود.

شرایط خاک مناسب برای کاشت پسته هیبریدی پیوند خورده

هنگامی‌که صحبت از شرایط خاک می‌شود، درختان پسته هیبریدی به خاکی با زهکشی خوب با pH بین 7.0 تا 8.0 نیاز دارند.  آن‌ها همچنین به شوری خاک حساس هستند و به خاکی با محتوای نمک کم‌نیاز دارند.

این بدان معناست که مناطقی با شوری خاک بالا یا زهکشی ضعیف ممکن است برای کاشت درختان پسته هیبریدی مناسب نباشند.

علاوه بر این الزامات عمومی، در نظر گرفتن شرایط آب و هوایی و خاک خاص محل کاشت موردنظر مهم است.

ممکن است لازم باشد آنالیز خاک و آب و همچنین مشورت با کارشناسان محلی انجام شود تا مشخص شود که آیا منطقه پسته‌کاری شما برای رشد درختان پسته هیبریدی مناسب است یا خیر.

کود پیشنهادی برای پسته هیبریدی پیوند خورده

کود آب نگهدار که تولید شده توسط کارخانه آب نگهدار کویر آریا می‌باشد، یکی از بهترین پیشنهادها برای کوددهی به پسته هیبریدی است.

از نظر کارایی تا دو برابر کود مرغی کارا است. ولیکن خاصیت اصلی آن نگهداری آب بین مواد معدنی آن و نگهداری عناصر مفید مثل پتاسیم و کلسیم به شکل یونی در ساختار لانه زنبوری مواد معدنی آن می باشد.

سخن پایانی

درنتیجه، نهال پسته هیبریدی پیوند خورده مزایای بی‌شماری را برای تولیدکنندگان و کشاورزان ارائه می‌دهد.  درختان پیوندی با افزایش پتانسیل عملکرد، مقاومت در برابر بیماری و کیفیت خشکبار، پتانسیل ایجاد انقلابی در صنعت پسته را دارند. البته این در صورتی است که تمامی شرایط کاشت و پرورش نهال پسته هیبریدی را بتوانیم در مناطق پسته‌کاری ایران فراهم نماییم.

به طور کلی در نظر گرفتن دقیق شرایط آب و هوایی و خاک هنگام تصمیم‌گیری برای سرمایه‌گذاری در درختان پسته هیبریدی پیوند خورده ضروری است.  با انتخاب مکان‌های کاشت مناسب و اطمینان از مدیریت مناسب خاک و آب، پرورش‌دهندگان می‌توانند مزایای بالقوه این فناوری را به حداکثر برسانند و به عملکرد بالای آجیل با کیفیت بالا دست پیدا کنند.

[products limit=”12″ columns=”6″ category=”158″]

قبل از هر اقدامی برای کاشت پسته یا هر محصول دیگری و همچنین اعمال مدیریت در باغ‌های موجود، باید خصوصیات ظاهری یا شکل شناختی، ویژگی‌های فیزیکی و شیمیایی خاک محل موردنظر مطالعه گردد. به این منظور اقدام به حفر پروفیل به عمق 2 متر می‌شود، به‌طوری‌که بتوان در این پروفیل نیمرخ عرضی خاک را به‌طور کامل مشاهده کرد و لایه‌های مختلف خاک را شناسایی نمود. به‌این‌ترتیب می‌توان بهترین خاک برای پسته را مشخص کرد. در این مقاله از مجله کشاورزی پسته رفسنجان به بررسی بهترین خاک برای کاشت پسته می‌پردازیم.

پروفیل را برای نمونه‌برداری از خاک چگونه حفر کنیم؟

در پروفیل حفرشده باید خصوصیات ظاهری خاک مانند ضخامت و ترتیب لایه‌های خاک، بافت، ساختمان، گچ، آهک، استحکام، خلل و فرج و وجود احتمالی لایه‌های سخت و… موردتوجه و بررسی قرار گیرد.

همچنین تعیین عمق تراکم ریشه‌های ریز در پروفیل حائز اهمیت است، چون در مدیریت کود دهی، حفر چال کود و عمق آن کاربرد دارد.

بسته به خصوصیات خاک و مدیریت آبیاری، ریشه‌های اصلی پسته تا عمق بیش از 2 متر نفوذ می‌کنند، ولی معمولاً ریشه‌های ریز یا مویین که نقش اصلی را در جذب آب و عناصر غذایی دارند، عمق نفوذ بیش از یک متر را ندارند.

بسیاری از مشکلات باغ‌های پسته مربوط به خصوصیات ظاهری، فیزیکی و رابطه آب، خاک و گیاه است. علیرغم این مسئله معمولاً به خصوصیات شیمیایی و حاصلخیزی (که البته این خصوصیات هم در جایگاه خود مهم هستند) بیشتر توجه می‌شود.

نمونه‌برداری از خاک و انتقال آن به آزمایشگاه خاک

نمونه‌برداری از خاک فرآیند برداشتن نمونه کوچکی از خاک است که سپس برای تعیین محتوای مواد مغذی به آزمایشگاه فرستاده می‌شود.

همچنین می‌توان خاک را برای خواص شیمیایی، فیزیکی و بیولوژیکی که برای تغذیه گیاه حیاتی هستند، آزمایش کرد. تغذیه اولیه گیاه مستلزم وجود مواد مغذی مانند نیتروژن، فسفر و پتاسیم است.

نمونه‌برداری از خاک همچنین می‌تواند سطح pH خاک را در کنار محتوای هوموس، آهک موجود، محتوای گوگرد کامل و کل CaCO3 تعیین کند.

تجزیه‌وتحلیل خاک با نمونه‌برداری از خاک و انجام آزمایشات آزمایشگاهی انجام می‌گردد که سپس نتایج تفسیر و آنالیز می‌شوند. پس از آزمایش و با توجه به تجزیه‌وتحلیل خاک، می‌توان توصیه‌های بیشتری برای کود و حفظ خاک ارائه کرد.

آموزش نمونه‌برداری از خاک برای پسته

انجام نمونه‌برداری از خاک باید حتماً طبق اصول انجام شود تا اطلاعات صحیح و دقیقی در اختیار کاربر قرار دهد. زمینی به مساحت یک هکتار به 3 تا 4 نمونه نیاز دارد.

این نمونه‌ها باید از نقاطی در زمین گرفته شوند که شرایط باغ یکسان بوده و وضعیت درختان بیانگر وضعیت کل باغ باشد.

ابتدا باید در قسمت سایه‌انداز درخت و در فاصله حدود 1.5 متر از درخت، پروفیلی در جهت عمود بر ردیف حفر کرد.

اندازه پروفیل حفرشده حدوداً عمقی برابر با 1.5 متر و عرض 1 متر مناسب است. به صورتی که شخص نمونه‌بردار بتواند به‌راحتی داخل کانال بایستد.

در هر پروفیل نمونه‌برداری از سه عمق 0 تا 40، 40 تا 80 و 80 تا 120 سانتی‌متر از سطح زمین نیاز است. جهت نمونه‌برداری باید سطح خاک را که برگ، خاشاک و علف‌های هرز قرارگرفته را کنار زده و عمق‌های گفته‌شده را علامت زد.

سپس با استفاده از تیشه، بیلچه و اوگر های نمونه‌برداری به برداشتن و جمع‌آوری نمونه اقدام می‌شود. باید دقت کرد که حدود چند سانتی‌متر سطح رویی خاک که املاح زیادی دارد، داخل نمونه‌ها ریخته نشود.

نکات لازم برای نمونه‌برداری از خاک درخت پسته

سعی کنید منطقه نمونه‌برداری را جایی انتخاب کنید که داخل قسمت آبگیر منطقه باشد و رطوبت لازم را برای نمونه‌برداری داشته باشد. درصورتی‌که خاک خشک باشد عملیات کندن خاک سخت خواهد بود.

همچنین باید به این نکته توجه کرد که برگ، ریشه، سنگ و حتی کود وارد نمونه‌ها نشود. درصورتی‌که لایه‌ای از خاک دارای کود دامی بود، حتماً از قسمت دیگر همان عمق نمونه برداشت شود.

بعد از اتمام نمونه‌برداری مشخصات باغ، نمونه و عمق موردنظر و همچنین مشخصات مالک باغ باید یادداشت کرد.

خصوصیات و ساختار بهترین خاک برای کاشت پسته

خاک پسته معمولاً دارای ساختار یکنواختی نیست، بلکه لایه‌لایه بوده و هر لایه دارای ضخامت و ویژگی‌های خاص خود است، بنابراین نمونه‌برداری از لایه‌های مختلف خاک انجام می‌شود.

در صورت یکنواخت بودن خاک، از اعماق مساوی 30 یا 40 سانتی‌متری تا حداقل 120 سانتی‌متری نمونه‌برداری صورت می‌گیرد. این نمونه‌ها جهت تعیین خصوصیات فیزیکی و شیمیایی به آزمایشگاه منتقل می‌گردند.

شناسایی خاک و نتایج تجزیه آزمایشگاهی می‌توانند در تشخیص محدودیت‌های خاک جهت کاشت پسته کمک کنند.

بهترین خاک برای کاشت پسته

در مناطق پسته‌کاری ایران بهترین محصول در بافت شنی لومی که یک بافت متوسط به‌حساب می‌آید تولید می‌شود.

در بافت های سنگین‌تر خاک مثل لوم رسی سیلتی و حتی لوم رسی نیز محصول مناسبی تولید شده است. چرا که زهکش‌های طبیعی یک لایه شنی در عمق 1 تا 2 متر وجود دارد.

این لایه شنی توانسته سنگینی بافت خاک را تا حدی تعدیل نماید. مناسب‌ترین و بهترین خاک برای کشت پسته ازنظر عمق، خاک‌های عمیق همراه با بافت یکنواخت و با حداقل لایه‌بندی می‌باشد.

چنین خاک‌هایی معمولاً دارای نفوذپذیری مطلوب، همراه با ظرفیت نگهداری نسبتاً زیاد آب و مواد غذایی به همراه تهویه مناسب برای ریشه‌های گیاه خواهد بود.

وجود خاک‌های کم‌عمق و یا سخت لایه باعث می‌شود که قسمت‌های هوایی و زیرزمینی درخت رشد کافی نکنند. در این صورت باروری و عملکرد درخت به‌طور محسوسی کاهش می‌یابد.

به‌طورکلی درختان پسته خاک‌های عمیق با بافت سبک تا متوسط را بیشتر می‌پسندند.

خاک مناسب برای پسته باید چگونه باشد؟

خصوصیات خاک	متوسط حدود مناسب
شوری (مقدار املاح محلول در خاک)	کمتر از 6 دسی زیمنس بر متر گرچه تا 12 دسی زیمنس بر متر تحمل وجود دارد.
نسبت جذب سدیم (SAR)	کمتر از 15 (وقتی نسبت سدیم به کلسیم بیشتر از 1 باشد علائم کمبود کلسیم در درخت پسته معمولاً پس از مدتی ظاهر می‌شود)
عمق خاک	خاک عمیق (حداقل 2 متر) بدون لایه‌بندی شدید
درصد حجمی سنگریزه یا ذرات درشت (ذرات درشت‌تر از 2 میلی‌متر)	کمتر از 25 درصد
لایه غیرقابل نفوذ	حداقل تا 1.5 متری وجود نداشته باشد
بافت خاک	نسبتاً سبک تا متوسط
درصد آهک	کمتر از 15 درصد
ظرفیت تبادل کاتیونی (CEC)	بیشتر از 15 سانتی مول بر کیلوگرم رس

پسته در چه خاکی رشد می‌کند؟

پسته به‌طورکلی در خاک‌هایی با زهکشی خوب با محدوده pH 7.0-8.0 رشد می‌کند. در اینجا برخی از ویژگی‌های بهترین خاک برای کاشت پسته آورده شده است:

1. بافت خاک: پسته می‌تواند در بافت های مختلف خاک به‌خوبی رشد کند، اما معمولاً خاک‌هایی با زهکشی خوب با بافت لومی یا شنی ترجیح داده می‌شود. خاک‌هایی با محتوای رس بالا می‌توانند مشکل‌ساز باشند، زیرا تمایل به حفظ آب زیاد دارند و می‌توانند منجر به پوسیدگی ریشه شوند.
2. زهکشی خاک: پسته به خاک‌هایی با زهکشی خوب نیاز دارد، زیرا خاک‌های غرقابی می‌تواند منجر به پوسیدگی ریشه و سایر مسائل شود. خاک باید بتواند آب اضافی را به‌سرعت و کارآمد تخلیه کند.
3. pH خاک: پسته خاک‌های کمی قلیایی با محدوده pH 7.0-8.0 را ترجیح می‌دهد. PH خاک را می‌توان در صورت لزوم با استفاده از اسید یا گوگرد تنظیم کرد.
4. مواد مغذی خاک: پسته به طیف وسیعی از مواد مغذی ازجمله نیتروژن، فسفر، پتاسیم، کلسیم، منیزیم و گوگرد نیاز دارد. آزمایش خاک می‌تواند به تعیین کمبود مواد مغذی کمک کند.
5. مواد آلی خاک: مواد آلی خاک برای حاصلخیزی خاک و ظرفیت نگهداری آب مهم هستند. افزودن مواد آلی به خاک از طریق چالکود یا روش‌های دیگر می‌تواند به بهبود سلامت خاک و رشد پسته کمک کند.
6. شوری خاک: پسته نسبت به خاک‌های نسبتاً شور مقاوم است، اما شوری زیاد خاک می‌تواند مشکل‌ساز باشد. آزمایش خاک می‌تواند به تعیین اینکه آیا سطح نمک بیش‌ازحد بالا است یا خیر، کمک کند.

[product_category cat_id=”6″]

دانشمندان آمریکایی در سال 1965 نهال بنه ایرانی آتلانتیکا را به‌عنوان والد ماده و پسته چینی را به‌عنوان والد نر انتخاب کرده و آن‌ها را تلاقی دادند. محصول تلاقی این نهال‌ها تولید پسته هیبریدی می‌باشد که به نام های پسته آمریکایی یا UCB_1 که نام دانشگاه کالیفرنیا می‌باشد (University of California Berkeley)، نام‌گذاری شده است. در این مطلب از مجله کشاورزی پسته رفسنجان به مزایای نهال پسته هیبریدی و تفاوت آن با پسته معمولی پرداخته می‌شود.

جوانه زنی نهال پسته هیبریدی و تکثیر از طریق کشت بافت به چه صورت است؟

خوب است که در ابتدا با روش کشت بافت آشنا شده و نحوه رشد و تکثیر گیاه را در محیط کشت بافت بدانید. بعد از آن به سراغ مزایای پسته هیبریدی و تفاوت‌های اینگونه با درخت معمولی پسته خواهیم رفت.

آشنایی با محیط کشت بافت

کشت بافت یک روش جهت تکثیر گیاه در شرایط استریل و ضدعفونی شده که به‌اصطلاح درون شیشه‌ای نیز گفته می‌شود، می‌باشد.

محیط کشت شامل یکسری مواد، عناصر پرمصرف و کم‌مصرف (Macro and Micro Elements)، ویتامین‌ها و هورمون‌های تنظیم‌کننده رشد گیاهی هستند.

ازآنجایی‌که جوانه‌ها نمی‌توانند در محیط کشت مایع رشد کنند، آگار (مشابه ژلاتین) به محیط کشت افزوده می‌شود تا محیط حالت ژله‌ای پیدا کند و امکان رشد و تکثیر وجود داشته باشد. همه مواد گفته‌شده با نسبت های مشخص به محیط کشت افزوده‌شده و در شرایط دمایی و نوری ویژه قرار می‌گیرند.

ماده آگار در محیط کشت بافت چیست؟

پودر آگار یک ژلاتین گیاهی سفید و نیمه شفاف می‌باشد که از جلبک دریایی گرفته می‌شود (عصاره خشک جلبک‌های قرمز). این ماده مشابه ژلاتین عمل کرده و باعث شکل گرفتن مایعات می‌شود.

این ماده به‌عنوان یک ماده تثبیت‌کننده و ضخیم کننده استفاده می‌شود. یکی از کاربردهای آگار تهیه بستر جامد و ژله‌ای برای محیط کشت میکروبیولوژی است.

پودر آگار در آب سرد نامحلول می‌باشد، بنابراین ابتدا باید در آب جوش حل‌شده و سپس در دمای سرد نگه‌داشته شود تا حالت ژله‌ای به خود بگیرد.

رشد و تکثیر در محیط کشت و بافت

جوانه زنی و رشد اولیه نهال‌های UCB_1 در یک محیط کشت بافت و ضدعفونی شده انجام می‌شود. در این محیط، جوانه اولیه‌ای که برای تولید، رشد و تکثیر انتخاب می‌شود بسیار مهم است که از چه پایه‌ای بوده و به عبارتی پایه مادری آن چه می‌باشد؟

درصورتی‌که انتخاب اولیه صحیح و درست نباشد، پایه‌های نهال UCB_1 تولیدی فقط شکل ظاهری مشابه با UCB_1 واقعی دارند، اما درواقع سرعت رشد، عملکرد و سایر خصوصیات آن مطلوب نخواهد بود.

بعد از تهیه محیط کشت بافت در شرایط موردنظر، ابتدا ساقه ها و سپس ریشه شروع به رشد می‌کنند. پس‌ازاینکه جوانه‌ها به رشد مطلوبی از ریشه و ساقه رسیدند، در گلدان‌های مناسب کاشته شده و جهت سازگاری با محیط به گلخانه منتقل می‌شوند.

مرگ‌ومیر در گیاهانی که این دوره رشدی را طی می‌کنند، صفر است. زمانی که این گیاهان به باغ می‌روند، به دلیل اینکه چندین ماه در گلخانه نگهداری شده‌اند، آدابته بوده و با محیط سازگار می‌باشند.

پسته هیبریدی چه تفاوتی با پسته معمولی دارد؟

قبل از آنکه در ارتباط با مزایای پسته هیبریدی صحبت کنیم خوب است که تفاوت‌های بین این نوع درختان را با پسته‌های معمولی بدانید. در ادامه برخی از مهم‌ترین تفاوت‌های این دو نوع پسته را بررسی نموده‌ایم.

سرعت و تراکم رشد نهال‌های هیبریدی

نهال‌های پسته هیبریدی سرعت رشدی حدود 3 الی 2 برابر نهال‌های سنتی دارند. به همین منظور تراکم کاشت این نهال‌ها بسیار بیشتر از نهال‌های سنتی است.

کاشت پایه‌های سنتی معمولاً بین 700 تا 800 و گاهی تا 2000 درخت در هکتار می‌باشد، اما چون پایه‌های UCB_1 درختان بسیار تنومند و بزرگی هستند 400 نهال در هکتار کفایت می‌کند.

درختان تک ساقه یا تک تنه با ارتفاع 1 الی 2 متر از زمین رشد و سپس تاج درخت رشد می‌کند. تراکم زیاد تاج درختان هیبریدی یک تفاوت آشکار بین درخت پسته هیبریدی و پسته معمولی است.

مناطق مناسب برای کاشت نهال هیبریدی

اکثر نقاط کشور برای کاشت این  نوع نهال مناسب هستند. استان‌های تهران، البرز، قزوین، خراسان، کرمان، یزد، اصفهان و شیراز بهترین آب‌وهوا و شرایط را برای کشت نهال پسته هیبریدی دارند.

نیمه غرب کشور که دارای آب‌وهوایی سرد در زمستان می‌باشند و درجه حرارت به منفی 10، 12 و حتی منفی 15 می‌رسد، کشت نهال پسته UCB_1 نتیجه مطلوبی نخواهد داشت.

فاصله کشت درختان پسته هیبریدی

درختان پسته هیبریدی به دلیل تراکم بالایی که دارند باید با فاصله زیادی کشت شوند. در آینده که به حداکثر رشد خود رسیدند شاخه‌ها به هم نرسند و دچار مشکل نشوند.

یکی دیگر از تفاوت‌های نهال پسته هیبریدی با پسته معمولی تراکم و ارتفاع بیشتر آن‌ها نسبت به درختان پسته معمولی می‌باشد. بنابراین توصیه می‌شود که فاصله ردیف‌ها 6 الی 7 متر در نظر گرفته شود.

همچنین بهتر است فاصله کاشت بین دو نهال در یک ردیف 4 الی 5 متر باشد. در غیر این صورت درختان به هم رسیده و روی‌هم سایه انداخته و درنهایت مراحل داشت و برداشت مشکل خواهد بود.

درصورتی‌که فواصل بین ردیف‌ها و درختان رعایت شود، امکان انجام عملیات داشت و برداشت به‌صورت صنعتی نیز وجود دارد.

شرایط آبیاری نهال‌های هیبریدی

زمان آبیاری و نوع آب جهت آبیاری نهال‌های پسته یکی دیگر از تفاوت‌های پسته هیبریدی با پسته معمولی است. آبیاری پایه‌های UCB_1 در سال‌های اولیه باید بیشتر و بهتر از پایه‌های سنتی باشد.

این درختان بسیار مقاوم می‌باشند، اما در سال‌های اولیه آبیاری و تغذیه باید کامل و به‌طور مناسب انجام شود تا نهال‌ها به رشد مدنظر برسند.

توصیه می‌شود نهال‌های هیبریدی در سال اول با آب شیرین و با فواصل کم آبیاری گردند. کشاورزان باید فواصل آبیاری را در فصل پاییز به حداقل برسانند تا گیاه تحریک رشد نداشته باشد.

مزایای پسته هیبریدی

درخت پسته هیبریدی دارای مزایای متعددی نسبت به سایر رقم‌های پسته می‌باشد. ازجمله این مزایا می‌توان به مقاومت در برابر بیماری‌ها، عملکرد بالا، رشد سریع و … اشاره نمود. در ادامه با برخی از این مزایا بیشتر آشنا خواهید شد.

مقاومت در برابر بیماری ها و آفات

یکی از مزایای پسته هیبریدی این است که این‌گونه از درخت پسته به بسیاری از بیماری‌های رایج که می‌تواند بر محصولات تأثیر بگذارد مقاوم است.

این باعث می‌شود محصول قابل‌اطمینان‌تری تولید شود و درختان نیاز به نگهداری کمتری داشته باشد. درخت پسته هیبریدی از طریق برنامه‌های اصلاحی که برای مقاومت در برابر بیماری ها و آفات مختلف انتخاب‌شده است، توسعه‌یافته است.

در تحقیقات صورت گرفته، نشان داده‌شده که این‌گونه از درخت پسته به چندین بیماری قارچی رایج ازجمله پژمردگی ورتیسیلیوم و گموز پسته مقاوم است.

فرآیند پیوند در درختان پسته هیبریدی

یکی دیگر از تفاوت‌های نهال پسته هیبریدی با نهال پسته معمولی زمان پیوند زنی می‌باشد. پایه‌های هیبریدی نسبت به پایه‌های سنتی نیاز به نگهداری بیشتری دارند.

روش پیوند نهال‌های UCB_1 یا هیبریدی مشابه با پایه‌های سنتی است. باید دقت شود که پیوند در پایه‌های هیبریدی در سال اول و درنهایت در سال دوم انجام می‌شود که این تنها یکی از مزایای پسته هیبریدی می‌باشد.

پایه‌های سنتی حدود 3 الی 4 سال زمان می‌برد تا فرآیند پیوند روی آن‌ها اعمال شود. همه نوع پیوندی روی پایه‌های هیبریدی سازگار است، اما به دلیل بازارپسندی بالا و تولید محصول بهتر توصیه می‌شود پیوندهای احمد آقایی و اکبری انجام شود.

خزان نهال‌های پسته هیبریدی در پاییز و زمستان

یکی دیگر از مزایای پسته هیبریدی خزان دیرهنگام این درخت است. پایه‌های UCB_1 به‌واسطه مکانیزم هایی که برای تحمل به سرما دارند، خیلی بهتر عمل کرده و نسبت به پایه‌های سنتی و معمولی دیرتر خزان می‌کنند.

به عبارتی این پایه‌ها در فصل پاییز خزان نکرده (البته قبل از پیوند) و حتی دیده‌شده که در زمستان برگ‌های خود را حفظ می‌کنند. برگ درختان پسته هیبریدی در فصل زمستان از رنگ سبز به رنگ قرمز تبدیل می‌شوند.

استفاده از کود ازته برای نهال‌های هیبریدی در فصل پاییز ممنوع است. این کود محرک رشد بوده و موجب می‌شود که درختان نسبت به سرما حساس شوند.

اما استفاده از کود پتاسه در فصل تابستان و پاییز توصیه می‌شود. این فرآیند باعث می‌شود تا مقاومت سلولی گیاهان نسبت به فصل سرد سال افزایش یابد.

رشد و تراکم ریشه در نهال‌های پسته هیبریدی

یکی از مزایایی که نهال‌های پسته هیبریدی یا UCB_1 دارد و دیده نمی‌شود، رشد و توسعه ریشه می‌باشد که به‌عنوان مزایای پسته هیبریدی از آن یاد می‌شود.

رشد ریشه در خاک بسیار مهم است. درصورتی‌که ریشه در خاک شرایط ایده آلی داشته باشد و به‌خوبی رشد کند، درخت نیز رشد خوبی خواهد داشت.

کاشت نهال‌های پسته سنتی و معمولی نیاز به حفر چاله‌ای با عمق نسبتاً 2 متر دارد. حفر چاله با این ارتفاع به دلیل رشد و توسعه ریشه به‌صورت عمقی می‌باشد.

درحالی‌که رشد و توسعه ریشه درختان هیبریدی به‌صورت افشان و پراکنده است. به همین دلیل نیازی به حفر چاله عمیق وجود ندارد.

مزه پسته هیبریدی با پسته معمولی چه تفاوتی دارد؟

پسته ایران به‌ویژه پسته شهرستان رفسنجان ازلحاظ طعم و شکل در جهان جزء مرغوب‌ترین پسته‌ها در جهان محسوب می‌شوند.

پسته ایرانی به دلیل چربی بالایی که دارد، از طعم بی‌نظیر و خوشمزه‌ای نسبت به پسته آمریکایی برخوردار است. چربی موجود در این نوع پسته فقط جنبه خوشمزگی ندارد، بلکه پسته چرب تر را می‌توان به مدت طولانی‌تری در معرض درجه حرارت بالا قرار داد.

چرب تر بودن پسته ایرانی به دلیل ارتفاع مناطق کشت پسته که حدود 800 الی 2000 متر است، می‌باشد. این ارتفاع سبب اختلاف دمای زیاد در روز و شب، فشار هوای کم و رطوبت نسبی پایین‌تر می‌شود. بنابراین باعث غلیظ شدن و حرکت بهتر شیره نباتی می‌گردد.

پسته‌های هیبریدی تفاوت طعم و مزه ای نسبت به پسته‌های معمولی ندارد و شما می‌توانید با خوردن این نوع پسته جدید از طعم آن لذت ببرید.

سخن پایانی

به‌طور خلاصه، درحالی‌که درخت پسته هیبریدی دارای معایبی است، مزایای آن ممکن است برای بسیاری از تولیدکنندگان بیشتر از چالش‌ها باشد. درنهایت، انتخاب گونه‌ای که باید رشد کند به عوامل مختلفی ازجمله تجربه، شرایط منطقه پسته‌کاری و تقاضای تولیدکننده بستگی دارد. بنابراین لازم است که کشاورزان با کسب اطلاعات کافی از این درخت و مشورت با کارشناسان متخصص در این زمینه طبق شرایط مناطق خود اقدام به کاشت درخت پسته هیبریدی نمایند. در غیر این صورت امکان خسارت به باغات و سرمایه‌گذاری آن‌ها در این زمینه از کشاورزی وجود دارد.

[product_category category = “158” products limit=”12″ columns=”6″ orderby = “date” order = “ASC operator” = “IN”]

وقتی صحبت از کاشت درخت پسته در ایران می‌شود، کشاورزان طیف وسیعی از انواع گزینه‌های کاشت را برای انتخاب دارند. درحالی‌که درخت پسته هیبریدی به دلیل پتانسیل عملکرد بالا و مقاومت در برابر بیماری محبوبیت پیدا کرده است، مهم است که قبل از تصمیم به کاشت این رقم، معایب احتمالی آن را در نظر بگیرید. در این مقاله از مجله کشاورزی پسته رفسنجان به بررسی معایب پایه پسته هیبریدی ucb1 برای کاشت در ایران ازجمله حساسیت آب و هوایی، نیاز آبی، اندازه و هزینه های کاشت می‌پردازیم. با درک این معایب بالقوه، کشاورزان می‌توانند تصمیمات آگاهانه‌ای در مورد اینکه کدام گونه درخت پسته را بکارند، اتخاذ کنند که درنهایت منجر به برداشت‌های موفق و سودآورتر شود.

چرا درخت پسته هیبریدی را انتخاب می‌کنند؟

درخت پسته هیبریدی به دلیل مزایای بی‌شماری که دارد، انتخاب محبوبی در بین کشاورزان است. این رقم به دلیل پتانسیل بازدهی بالای خود شناخته‌شده است و نسبت به بسیاری از گونه‌های دیگر آجیل بیشتری در هر درخت تولید می‌کند.

با سرعت بیشتری رشد می‌کند و به بهره‌برداری می‌رسد. علاوه بر این، درخت پسته هیبریدی در برابر بیماری‌ها و آفات بسیار مقاوم است که می‌تواند ازنظر مدیریت محصول هم در زمان و هم در هزینه کشاورزان صرفه‌جویی کند.

درنهایت، کاشت یک درخت پسته هیبریدی می‌تواند یک سرمایه‌گذاری عاقلانه برای کشاورزانی باشد که به دنبال به حداکثر رساندن محصول و سود خود هستند.

با تمامی موارد گفته‌شده کشاورزان و پسته کاران در ایران باید بدانند که این نوع پایه نیاز به فراهم کردن شرایط خاصی برای رشد دارد.

برخی این شرایط را به‌عنوان معایب پایه پسته ucb1 مطرح می‌کنند. درصورتی‌که این موارد تنها شرایط رشد و پرورش درختان پسته هیبریدی است.

در ادامه شرایط لازم برای کاشت این نوع درختان را معرفی کرده و به بررسی آن‌ها می‌پردازیم.

حساسیت پایه پسته ucb1 به آب و هوا

درخت پسته هیبریدی به دماهای شدید حساس‌تر است و ممکن است برای همه آب‌وهواها مناسب نباشد. در ایران که دارای طیف وسیعی از اقلیم و دما است، ممکن است برخی مناطق برای این رقم مناسب نباشند و منجر به کاهش عملکرد و یا حتی شکست محصول شود.

بنابراین یکی از مواردی که به‌عنوان معایب پایه پسته ucb1 مطرح می‌شود، حساسیت این نوع درخت پسته به دماهای شدید چه گرم و چه سرد است. در مناطقی که تابستان‌های گرم دارند، درختان ممکن است تنش گرمایی را تجربه کنند.

این موضوع می‌تواند منجر به کاهش محصول، آسیب به برگ‌ها و حتی مرگ درخت شود. به‌طور مشابه، در مناطقی با زمستان‌های سرد، درختان ممکن است آسیب سرمازدگی را تجربه کنند که می‌تواند بر عملکرد و سلامت درختان تأثیر بگذارد.

علاوه بر این، درخت پسته هیبریدی برای رشد و تولید پسته به ساعات سرمای معینی نیاز دارد. ممکن است در برخی از مناطق ایران رعایت نشود.

در مناطقی که آب و هوا برای درخت پسته هیبریدی مناسب نیست، کشاورزان ممکن است کاهش عملکرد، افزایش فشار آفات و بیماری را تجربه کنند.

نیاز آبی درخت پسته هیبریدی

پایه پسته هیبریدی ucb1 نیاز آبی متوسط ​​تا زیاد دارد که می‌تواند برای کشاورزان در ایران به‌ویژه در مناطقی با منابع آبی محدود یا خشک‌سالی چالش‌برانگیز باشد.

آبیاری کافی و مداوم برای رشد مناسب و عملکرد خوب درخت ضروری است. به‌طورکلی، درخت پسته هیبریدی نسبت به برخی از انواع دیگر درختان پسته به آب بیشتری نیاز دارد و دور آبیاری آن‌ها کمتر است.

این بدان معناست که کشاورزان باید برای آبیاری برنامه‌ریزی دقیقی کنند که می‌تواند هزینه‌بر و زمان‌بر باشد. به‌منظور اطمینان از سلامت و بهره‌وری درختان، تأمین آب ثابت و کافی در طول فصل رشد بسیار مهم است.

عدم انجام این کار می‌تواند منجر به کاهش عملکرد و حتی مرگ درخت شود که به‌عنوان یکی از معایب اصلی پایه پسته ucb1 مطرح می‌شود.

میزان شوری قابل تحمل برای پایه پسته ucb1

یکی از شرایط سخت کاشت درخت پسته هیبریدی که به‌عنوان معایب پایه پسته ucb1 از آن یاد می‌شود، میزان تحمل آن در برابر شوری آب و خاک است.

این نوع درختان تحمل کمتری در برابر شوری، نسبت به پایه‌های معمولی و ایرانی دارند. به‌طوری‌که می‌توان گفت که شوری آب با EC بیشتر از 4 تا 5 هزار را نمی‌پذیرند.

بنابراین درختان هیبریدی با تمامی مزایایی که دارد شرایط سختی نیز برای رشد دارد که باید فراهم شوند. در غیر این صورت پرورش این درختان با شکست مواجه شده و ممکن است تمامی سرمایه کشاورز را از بین ببرد.

اندازه و سایز درختان پسته هیبریدی

پایه پسته ucb1 رشد بسیار زیادی دارد که می‌تواند مدیریت و برداشت آن‌ها را دشوار کند. کشاورزان معمولاً در ایران طبق سایز درختان بومی خود، فاصله کمتری را برای کاشت نهال‌‌ها در نظر می‌گیرند.

درصورتی‌که آن‌ها آگاهی لازم را در ارتباط با فاصله کاشت درختان پسته هیبریدی از یکدیگر نداشته باشند، بعد از رشد و بزرگ شدن آن‌ها دچار مشکلات زیادی خواهند شد.

فاصله ردیف‌های کشت درختان پسته هیبریدی باید 6 الی 7 متر و فاصله درختان از یکدیگر 4 الی 5 متر در نظر گرفته شود.

هزینه‌های زیاد برای پرورش درختان پسته هیبریدی

یکی دیگر از معایب پایه پسته ucb1، هزینه کاشت و پرورش این درختان در ایران است که به دلیل عوامل مختلف می‌تواند نسبتاً بالا باشد.

یکی از هزینه‌های اصلی، هزینه خرید پایه با کیفیت برای رشد موفق می‌باشد. هزینه آبیاری و کود دهی نیز می‌تواند قابل‌توجه باشد، به‌خصوص اگر کشاورزان نیاز به سرمایه‌گذاری در تجهیزات یا زیرساخت‌های جدید داشته باشند.

همان‌طور که رشد این نوع درختان بسیار زیاد است، به همان نسبت نیاز آبی و کودی آن نیز بالا می‌باشد. به‌طورکلی، کشاورزان در ایران باید قبل از انتخاب این پایه پسته ucb1، هزینه‌های مربوط به کاشت و رشد این نوع درختان را به‌دقت در نظر بگیرند.

بااین‌حال، با برنامه‌ریزی دقیق و سرمایه‌گذاری در شیوه‌های مراقبت و مدیریت مناسب، کشاورزان ممکن است بتوانند به برداشت‌های سودآور از این محصول محبوب و پرتقاضا نیز دست یابند.

منطقه مناسب در ایران برای کاشت پسته هیبریدی

با مدیریت صحیح و شناخت نیازهای پایه‌ی پسته هیبریدی ucb1، می‌توان تمام راندمان‌ها و خصوصیات این پایه را بهره‌برداری کرد. اما در صورت کشت این پایه در مناطقی با خاک شور، آب شور و کمبود منابع آبی، قطعاً نمی‌توان با عملکرد مطلوبی مواجه شد.

همچنین در مناطقی با بادهای سوزان و شنی، این گیاه نیاز به مراقبت ویژه دارد. لذا برای برداشت بهترین عملکرد از این پایه، باید مناطق مناسب و با شرایط اقلیمی مناسب انتخاب شود.

همچنین نیازهای آبی و خاکی پایه را به‌صورت دقیق بررسی و تأمین کرد. درنتیجه با توجه به شرایط محیطی و مدیریت صحیح و مؤثر، می‌توان از این پایه‌ی پسته با عملکرد مطلوب بهره‌مند شد.

سخن پایانی

در خاتمه، درحالی‌که پایه پسته ucb1 دارای فواید زیادی ازجمله عملکرد و رشد مطلوب است، چندین معایب مهم نیز برای کاشت در ایران وجود دارد. این‌ها شامل حساسیت درختان به شرایط آب و هوایی، به‌ویژه در مناطقی با دمای بسیار بالا یا بسیار پایین یا کمبود آب و همچنین هزینه‌های قابل‌توجهی که برای کاشت و رشد این محصول وجود دارد، می‌باشد. اما با مدیریت صحیح و توجه به نیازهای منحصربه‌فرد این محصول می‌توان بر این چالش‌ها فائق آمد و به برداشت‌های موفق و سودآوری دست‌یافت. درنهایت، کشاورزان در ایران باید مزایا و معایب بالقوه کاشت درختان پسته هیبریدی را به‌دقت ارزیابی کنند و بر اساس شرایط فردی و منابع موجود تصمیمات آگاهانه بگیرند.

[products limit=”8″ columns=”4″ category=”نهال”]

برای عضویت در کانال تلگرام، اینستاگرام و آپارات پسته رفسنجان بر روی تصاویر زیر کلیک کنید:

هیبریدی برگرفته از یک واژه انگلیسی Hybrid می‌باشد که به معنی ترکیبی، دو رگه و پیوندی است. هیبرید یک واژه مربوط به جانورشناسی یا گیاه‌شناسی است. واژه هیبرید در فارسی به معنی فرزندان دو گیاه یا حیوان که ازنظر ژنتیکی، گونه، نوع، نژاد و غیره متفاوت هستند، می‌باشد. به همین دلیل نهال‌های پسته جدید که از تلاقی دو گونه متفاوت بنه و پسته هستند را “نهال‌های پسته هیبریدی“ نام‌گذاری کرده‌اند. در این مقاله از مجله کشاورزی پسته رفسنجان به پیوند نهال پسته هیبریدی پرداخته می‌شود.

آیا نهال پسته هیبریدی را می‌شناسید؟

دانشمندان آمریکایی در سال 1965 نهال بنه ایرانی آتلانتیکا را به‌عنوان والد ماده و پسته چینی را به‌عنوان والد نر انتخاب کرده و آن‌ها را تلاقی دادند.

محصول تلاقی این نهال‌ها تولید پسته هیبریدی می‌باشد که به نام های پسته آمریکایی یا UCB_1 که نام دانشگاه کالیفرنیا می‌باشد (University of California Berkeley)، نام‌گذاری شده است. نهال پسته هیبریدی با نهال بذری تفاوت‌های زیادی دارد.

شرکت آریا نهال رفسنجان تولیدکننده باکیفیت‌ترین نهال‌های پسته هیبریدی می‌باشد. کشت و تولید نهال‌های UCB_1 به روش کشت بافت با کادری مجرب از بهترین متخصصین بیوتکنولوژی و اصلاح نباتات در شهرستان رفسنجان انجام می‌شود.

فاصله کاشت درخت پسته هیبریدی

زمانی که درختان پسته هیبریدی به حداکثر رشد خود رسیدند از تراکم بالایی برخوردار خواهند شد؛ بنابراین زمان کاشت باید دقت کرد که فاصله بین هر درخت به‌قدری باشد تا شاخه‌ها در آینده به هم نرسند و دچار مشکل نشوند.

درصورتی‌که فواصل بین ردیف‌ها و درختان رعایت شود، امکان انجام عملیات داشت و برداشت پسته به‌صورت صنعتی نیز وجود دارد.

یکی از آشکارترین تفاوت‌های نهال پسته هیبریدی با پسته معمولی تراکم و ارتفاع بیشتر آن‌ها نسبت به درختان پسته معمولی است؛ بنابراین توصیه می‌شود که فاصله ردیف‌های کشت 6 الی 7 متر در نظر گرفته شود.

همچنین توصیه می‌شود فاصله کاشت بین دو نهال در یک ردیف 4 الی 3 متر باشد. در غیر این صورت درختان به هم رسیده و روی‌هم سایه می‌اندازند. درنهایت مراحل داشت و برداشت پسته از نهال‌های UCB_1 با مشکل همراه خواهد بود.

کاشت نهال پسته هیبریدی در ایران

شرایط آب‌وهوایی لازم برای کاشت پسته معمولی، تابستانی گرم و خشک و زمستانی نسبتاً سرد است. رطوبت بالا برای رشد پسته بذری مناسب نیست. درحالی‌که پسته هیبریدی در اکثر مناطق ایران قابلیت کشت دارد.

یکی از تفاوت‌های اصلی نهال پسته معمولی با پسته هیبریدی شرایط آب‌وهوایی لازم برای کاشت و باردهی می‌باشد. نهال هیبریدی به‌گونه‌ای پرورش‌یافته است تا با شرایط آب‌وهوایی مختلف سازگار باشد.

اکثر نقاط کشور ایران برای کاشت این  نوع نهال مناسب هستند. استان‌های تهران، البرز، قزوین، خراسان، کرمان، یزد، اصفهان و شیراز بهترین آب‌وهوا و شرایط را برای کشت نهال پسته هیبریدی دارند.

نیمه غرب کشور که در زمستان دارای آب‌وهوایی سرد هستند و درجه حرارت به منفی 10، 12 و حتی منفی 15 درجه سانتی‌گراد می‌رسد، کشت نهال پسته UCB_1 عملکرد ایده آلی نخواهد داشت.

نهال پسته هیبریدی با سرعت رشد و تراکم بالا

به‌طورمعمول سرعت رشد نهال هیبریدی بیشتر از نهال بذری است. نهال‌های پسته هیبریدی سرعت رشدی حدود 3 الی 2 برابر نهال‌های سنتی دارند.

به همین منظور تراکم کاشت این نهال‌ها بسیار بیشتر از نهال‌های سنتی است. درصورتی‌که شرایط برای رشد و توسعه نهال وجود داشته باشد، نهال‌های UCB_1 یک الی دو سال بعد از کاشت به تراکم مطلوبی خواهند رسید.

کاشت پایه‌های سنتی معمولاً بین 700 تا 800 و گاهی تا 2000 درخت در هکتار می‌باشد، اما چون پایه‌های UCB_1  درختان بسیار تنومند و بزرگی هستند 400 نهال در هکتار کفایت می‌کند.

درختان تک ساقه یا تک تنه با ارتفاع 1 الی 2 متر از زمین رشد و سپس تاج درخت رشد می‌کند. تراکم زیاد تاج درختان هیبریدی یک تفاوت آشکار بین درخت پسته هیبریدی و پسته معمولی است.

ایده آل ترین شرایط آبیاری برای نهال پسته هیبریدی

یکی دیگر از تفاوت‌هایی که نهال معمولی با نهال هیبریدی دارد، میزان و نوع آب جهت آبیاری و همچنین زمان آبیاری باغات است. پایه‌های UCB_1 در سال‌های اولیه نیاز به آبیاری بیشتر و بهتری نسبت به پایه‌های سنتی دارند.

این درختان بسیار مقاوم می‌باشند، اما در سال‌های اولیه، آبیاری و تغذیه باید کامل و به‌طور مناسب انجام شود تا رشد و باردهی نهال‌ها به حداکثر برسد. کشاورزان باید فواصل آبیاری را در فصل پاییز به حداقل برسانند تا گیاه تحریک رشد نداشته باشد.

توصیه می‌شود نهال‌های هیبریدی در سال اول با آب شیرین و با فواصل کم آبیاری گردند.

خزان نهال‌های پسته هیبریدی در فصل سرد سال

به خزان رفتن پایه‌های UCB_1 نسبت به پایه‌های سنتی و معمولی دیرتر است، زیرا آن‌ها به‌واسطه مکانیزم هایی که برای تحمل به سرما دارند، خیلی بهتر عمل می‌کنند.

به عبارتی این پایه‌ها قبل از فرآیند پیوند در فصل پاییز خزان نکرده و حتی دیده‌شده که در زمستان برگ‌های خود را حفظ می‌کنند.

برگ درختان پسته هیبریدی در فصل زمستان از رنگ سبز به رنگ قرمز تبدیل می‌شوند.

استفاده از کود ازته برای نهال‌های هیبریدی در فصل پاییز ممنوع است، اما استفاده از کود پتاسه در فصل تابستان و پاییز توصیه می‌شود.

نحوه رشد و توسعه ریشه نهال‌های پسته هیبریدی در دل خاک

تفاوت دیگری که نهال هیبریدی یا آمریکایی با نهال سنتی دارد و دیده نمی‌شود، نحوه توسعه ریشه درخت در خاک است. رشد ریشه در خاک از اهمیت زیادی برخوردار است.

درصورتی‌که شرایط برای رشد و تراکم ریشه در خاک وجود داشته باشد، به‌خوبی رشد کرده و درنهایت درخت نیز به رشد مطلوبی خواهد رسید.

کاشت نهال‌های پسته سنتی و معمولی نیاز به حفر چاله‌ای با عمق نسبتاً 2 متر دارد. حفر چاله با این ارتفاع به دلیل رشد و توسعه ریشه به‌صورت عمقی می‌باشد.

درحالی‌که رشد و توسعه ریشه درختان هیبریدی به‌صورت افشان و پراکنده است. به همین دلیل نیازی به حفر چاله عمیق وجود ندارد.

زمان عملیات پیوند زنی

زمان پیوند زنی یکی دیگر از تفاوت‌های برجسته نهال پسته هیبریدی با نهال پسته معمولی است. پایه‌های هیبریدی نسبت به پایه‌های سنتی نیاز به نگهداری بیشتری دارند.

روش پیوند نهال‌های UCB_1 یا هیبریدی مشابه با پایه‌های سنتی است. باید دقت شود که پیوند در پایه‌های هیبریدی در سال اول و درنهایت در سال دوم انجام می‌شود.

پایه‌های سنتی حدود 4 الی 5 سال زمان می‌برد تا فرآیند پیوند روی آن‌ها اعمال شود. همه نوع پیوندی روی پایه‌های هیبریدی سازگار است، اما به دلیل بازارپسندی بالا و تولید محصول بهتر توصیه می‌شود پیوندهای احمد آقایی و اکبری انجام شود.

عملیات پیوند بر روی نهال‌های پسته هیبریدی یا آمریکایی

برای درخت پسته بهترین نوع پیوند، پیوند شکمی و لوله‌ای است که بسته به میزان رشد درخت معمولی یا بذری در سن 2 تا 3 سالگی انجام می‌گیرد.

عملیات پیوند در درختان پسته هیبریدی در سال اول یا نهایت در سال دوم انجام‌شده و سپس 1 الی 2 سال پس از پیوند باردهی وجود دارد.

پیوند شکمی درختان پسته هیبریدی

درختان پسته دارای صمغ فراوانی هستند که ایجاد هرگونه خراش روی تنه و شاخه‌های آن موجب تراوش صمغ می‌شود. این صمغ در مجاورت هوا سفت شده و مانع از رشد جوانه‌ها می‌گردد.

امروزه کشاورزان از پیوند شکمی برای درختان پسته استفاده می‌کنند. لازم به ذکر است که برخی باغداران برای جلوگیری از ترشح صمغ شکاف را به‌صورت T معکوس می‌زنند.

پیوند شکمی به‌طورمعمول روی شاخه‌های رشد کرده و پس از سر برداری نهال به‌صورت T معمول انجام می‌شود. 2 تا 3 شکاف در طول شاخه ایجاد و 2 تا 3 پیوندک در امتداد یکدیگر در داخل شکاف‌ها قرار داده و سپس با نخ یا پلاستیک بسته می‌شوند.

پیوند شکمی گیرایی بالا داشته، اما در محل‌هایی که شدت باد زیاد است در برابر باد مقاومت خوبی ندارند.

پیوند لوله‌ای درختان پسته هیبریدی

نهال آماده پیوند لوله ای باید قطر مناسب و حداقل 1 تا 1.5 سانتی‌متر را داشته تا پس از سرزنی، توان تولید شاخه‌های جانبی را داشته باشد.

ابتدا باید شاخه‌های اصلی نهال‏ که قطر کافی دارند از ارتفاع مناسب در اسفندماه سر برداری شوند. بهتر است تنها یک شاخه سر برداری و سایر شاخه‌ها قطع شوند، اما معمولاً 2 تا 4 شاخه سر برداری می‌گردد.

پس از سر برداری باید 1 الی 3 شاخه جانبی را نگه‌داشته و مابقی آن‌ها حذف و عملیات پیوند روی آن‌ها انجام شود. برای شروع پیوند باید پایه و شاخه مناسب با یکدیگر انتخاب شود.

یک اصل مهم در پیوند لوله‌ای هم‌قطر بودن پایه و پیوندک است.

پسته هیبریدی پیوند خورده

پسته هیبریدی پیوند خورده مزایای متعددی نسبت به درختان پسته سنتی دارد. به‌عنوان‌مثال ازنظر رشد و باردهی یکنواخت‌تر هستند و نسبت به نهال‌های سنتی سریع‌تر و راحت‌تر تکثیر می‌شوند و در برابر بیماری‌ها و آفات مقاومت بهتری دارد.

درست است که پسته هیبریدی مزایای فوق‌العاده‌ای دارد که نمی‌توان از آن‌ها چشم‌پوشی کرد اما باید به یاد داشته باشید که این درختان نیاز به شرایط خاصی دارند که در همه مناطق نمی‌توان آن‌ها را فراهم نمود.

بهترین توصیه این است که با کارشناسان کشاورزی و متخصصان این حوزه در ارتباط با گیرایی پسته هیبریدی در مناطق پسته‌کاری خود مشورت نمایید.

سخن پایانی

وقتی صحبت از کاشت نهال پسته هیبرید یا آمریکایی می‌شود، باید چند نکته را در نظر داشت. این درختان خاک با زهکشی خوب و قرار گرفتن کامل در معرض نور خورشید را ترجیح می‌دهند. آن‌ها باید حداقل با فاصله 4 متر از هم کاشته شوند تا شرایط برای  رشد کافی فراهم شود. علاوه بر این، مهم است که یک نهالستان معتبر را انتخاب کنید که نهال‌های با کیفیت بالا را بفروشد تا بهترین نتایج ممکن را تضمین کنید. حداکثر میزان باردهی درخت پسته هیبریدی در حدود 7 تن در هکتار تخمین زده‌شده است.

[product_category cat_id=”5″]

درخت پسته یکی از مهم‌ترین محصولات کشاورزی در مناطق نیمه گرمسیری است. این درخت سازگاری بالایی با شرایط آب و هوایی گرم و خشک دارد. به دلیل میوه‌های خوشمزه و باارزشی که تولید می‌کند در بسیاری از کشورها از آن استفاده می‌شود. اما برای رشد مطلوب و بالاترین محصول، درخت پسته نیاز به پیوند دارد. در این مقاله از مجله کشاورزی پسته رفسنجان به بررسی زمان پیوند درخت پسته و عوامل مؤثر بر آن می‌پردازیم.

اهمیت پیوند زدن درخت پسته

اگر نهال پسته را بدون پیوند رها کنیم و به‌طور طبیعی رشد دهیم، این ممکن است به دو حالت ختم شود. اول، نهال ممکن است به درخت نری تبدیل شود که در این صورت پسته‌ای تولید نخواهد کرد.

دوم، نهال ممکن است به درخت ماده تبدیل شود و در این صورت پسته‌هایی کوچک و باکیفیت پایین تولید خواهد کرد که برای تجارت و صادرات مناسب نیستند.

اما با پیوند زدن، ما می‌توانیم ویژگی‌های نهال پسته را کنترل کنیم و به‌عنوان نهال درخت ماده یا نر انتخاب کنیم.

همچنین، با انتخاب روش پیوند درست، می‌توانیم به کیفیت و مقاومت بیشتری در برابر بیماری‌ها و شرایط آب و هوایی دست پیدا کنیم. به همین دلیل، پیوند زدن نهال پسته یکی از اصلی‌ترین روش‌های بهبود کیفیت و عملکرد آن‌ است.

بهترین زمان پیوند

پیوند درخت پسته به معنای اتصال قسمت جوانه‌دار به قسمت دیگری که دارای ساقه و برگ است می‌باشد.

تقسیم معمولی سلول‌ها در محل اتصال باعث می‌شود که زخم‌های حاصله ترمیم و رشد بافت ها ادامه یافته، بخش‌ها درهم‌آمیخته و گیاه واحدی حاصل آید. بخش بالایی این گیاه پیوندی، پیوندک و بخش پایینی که ریشه‌های گیاه را در بردارد، پایه نامیده می‌شود.

زمان پیوند درخت پسته به عوامل متعددی بستگی دارد که ازجمله آن‌ها می‌توان به دمای هوا، رطوبت خاک و … اشاره نمود. بهترین زمان پیوند درخت پسته از اواخر اردیبهشت تا اوایل تیر بسته به شرایط آب و هوایی منطقه، انتخاب می‌شود.

بهترین زمان آبیاری قبل و بعد از پیوند پسته

زمان آبیاری قبل و بعد از پیوند پسته به شرایط محیطی، شرایط خاک و شرایط آبیاری بستگی دارد. بااین‌حال، در اینجا چند راهنمایی کلی برای زمان‌بندی آبیاری قبل و بعد از پیوند پسته ارائه می‌شود.

بهتر است حداقل یک هفته تا ده روز قبل از پیوند پسته، آبیاری خاک را انجام دهید تا خاک برای کاشت بهتر آماده شود.

بعد از انجام عملیات پیوند، آبیاری باید به‌صورت منظم و بافاصله ۱۴ روز یک‌بار صورت پذیرد. درعین‌حال باید جوانه‌ها و پاجوش هایی که از زیر محل پیوند و روی پایه ایجاد می‌شوند، قطع شوند.

حدود ۱۵ تا ۲۰ روز پس از انجام عملیات پیوند، با اطمینان از جوش خوردن پیوند، می‌توان نوار پیوند را باز کرد.

پیشنهاد می‌کنیم ویدیوی کامل و جامع را در مورد پیوند درخت پسته مشاهده کنید.

پیوند درخت پسته در شهریور

پیوند زدن درخت پسته در ماه شهریور (معمولاً در اواخر تابستان و اوایل پاییز) به دلیل دمای بالا و نور کافی امکان‌پذیر است. اما برای موفقیت در این عملیات ، نیاز به شرایطی مانند رطوبت خاک، درجه حرارت مطلوب و اطمینان از کیفیت پایه دارید.

همچنین باید مراقب بیماری‌ها و آفاتی که ممکن است در این زمان شروع به فعالیت کنند، باشید. به‌هرحال، بهتر است با کمک یک کارشناس باغبانی این عملیات را انجام دهید تا بهترین نتیجه را بگیرید.

پیوند درخت پسته در پاییز

فصل پاییز عموماً زمان مناسبی برای پیوند درختان پسته است زیرا فصلی است که درختان در حال خوابیدن و آماده شدن برای زمستان هستند.

در طول این مدت، رشد درختان متوقف‌شده و انرژی خود را حفظ می‌کنند و آن‌ها را پذیرای پیوند می‌کند. علاوه بر این، دمای گرم در طول روز و دمای خنک‌تر در شب باعث تشکیل بافت پینه و پیوند موفقیت‌آمیز می‌شود.

توجه به این نکته ضروری است که پیوند موفقیت‌آمیز به تکنیک‌ها و تجهیزات مناسب و همچنین توجه دقیق به زمان‌بندی فرآیند پیوند نیاز دارد.

علاوه بر این، عواملی مانند دما، رطوبت و شرایط خاک نیز می‌توانند بر موفقیت پیوند تأثیر بگذارند. بنابراین توصیه می‌شود افرادی که به دنبال پیوند درختان پسته در پاییز هستند با باغداران یا درختکاران باتجربه مشورت کنند تا از بهترین شانس موفقیت اطمینان حاصل کنند.

پیوند درختان در فصل زمستان

پیوند درخت پسته در زمستان به‌طورکلی توصیه نمی‌شود زیرا دمای سردتر می‌تواند تشکیل پیوند را دشوارتر کند. در دماهای سرد، تشکیل پیوند به تأخیر می‌افتد یا اصلاً انجام نمی‌‌گیرد.

علاوه بر این، شرایط آب و هوایی زمستانی نیز می‌تواند مانع از خشک شدن چوب پیوندک و پایه شود که می‌تواند بر موفقیت فرآیند پیوند تأثیر بگذارد.

در فصل زمستان عملیات‌های دیگر باغبانی را می‌توانید انجام دهید که در مقاله مدیریت باغات پسته در زمستان به آن‌ها پرداخته شده است.

زمان سر برداری درخت پسته برای پیوند

عمل سر برداری درخت پسته قبل از پیوند لوله‌ای انجام می‌گیرد. این عمل عمدتاً در اسفندماه انجام می‌شود و در آن، از بالای ۲ تا ۳ جوانه رویشی که در انتهای شاخه‌های فصل جاری قرار دارند، برشی انجام می‌شود.در اسفند ماه نهال های پسته آماده برای پیوند زنی، از ارتفاع 50-80 سانتی متری سطح زمین سربرداری می شوند.

پس از رشد جوانه های جانبی، بسته به نوع قرارگیری شاخه ها جانبی بر روی تنه درخت، 1-3 شاخه جانبی بر روی پایه اصلی نگهداری می شود و سایر شاخه ها حذف شده و بر روی شاخه های باقی مانده عملیات پیوند انجام می شود.

کود دهی درخت پسته در سال پیوند

در سال پیوند زنی درخت پسته توصیه می‌شود که کود دهی انجام نشود. مخصوصاً بهتر است از کودهای ازته و کودهای مرغ که ازت بالایی دارند، استفاده نگردد.

زمان تهیه پیوندک

به یاد داشته باشید که لازم است در کمترین زمان ممکن پیوندک‌های تهیه‌شده را به پایه متصل کرد. به همین دلیل بهترین زمان جدا کردن پیوندک، دقیقاً قبل از انجام عملیات پیوند است.

درصورتی‌که پیوندک‌ها را از فروشنده دیگری خریداری نموده‌اید و لازم به نگهداری آن‌ها تا زمان اتصال دارید، باید آن‌ها را در دمای پایین مانند دمای یخچال حفظ کنید تا جوانه‌ها خشک نشوند.

سخن پایانی

پیوند زدن درخت پسته یک عملیات بسیار مهم و ضروری است که تمامی کشاورزان و تولید کنندگان این محصول باید به آن توجه لازم را داشته باشند. در این مقاله از مجله کشاورزی پسته رفسنجان سعی کردیم بهترین زمان پیوند پسته را با یکدیگر بررسی کنیم. مقالات دیگر این مجله به بهترین روش‌های پیوند پرداخته‌ایم. در نهایت لازم است برای رسیدن به بهترین نتیجه در تمامی عملیات‌های باغبانی طبق شرایط باغات خود، با کارشناسان و متخصصان کشاورزی مشورت نمایید.

پسته یکی از محصولات باغی مهم در ایران است و در سال‌های اخیر، کشت و تولید آن به‌شدت در حال افزایش است. پیوند پسته نیز به‌عنوان یکی از مهم‌ترین عملیات‌های باغی در تولید این محصول، برای افزایش عملکرد و کیفیت محصول بسیار مهم است.

با وجود اهمیت این عملیات، بسیاری از کشاورزان هنوز به دنبال بهترین روش برای پیوند پسته خود هستند. در این مقاله از مجله کشاورزی پسته رفسنجان، به بررسی بهترین روش‌های پیوند پسته و گیرایی آن‌ها خواهیم پرداخت. همچنین، نکات مهمی را در مورد انتخاب رقم و پایه مناسب، همچنین بهترین زمان و دمای مناسب برای انجام پیوند بررسی خواهیم کرد. با مطالعه این مقاله، شما می‌توانید بهترین روش پیوند پسته را برای باغ خود انتخاب کنید و عملکرد و کیفیت محصول خود را افزایش دهید.

پیوند درخت پسته

برای انتخاب بهترین روش پیوند زدن پسته باید با انواع پیوند و ویژگی‌های آن‌ها در باغات پسته رفسنجان آشنا باشیم.

در روش سنتی پیوند زنی پایه‌های چندساله را که در زمستان سر برداری شده‌اند، در اواخر اردیبهشت و خرداد بر روی تعداد 1-3 شاخه تولیدی همان سال به روش پیوند لوله‌ای پیوند می‌زنند.

در شهرستان رفسنجان به دلیل وزش بادهای فصلی و تند از روش پیوند زنی یا پیوند زدن لوله‌ای استفاده می‌شود.

یکی دیگر از انواع پیوندزنی که در بین کشاورزان رفسنجانی رواج دارد، پیوند زنی شکمی است.

این روش نیز در سطوح کمتری نسبت به پیوند زنی لوله‌ای اجرا و در بعضی از مناطق پسته‌کاری شده رفسنجان معمول است. بهترین زمان پیوند زنی شکمی در خردادماه می‌باشد.

انواع روش‌های پیوند زدن پسته چیست؟

• پیوند زنی لوله‌ای
• پیوند زنی شکمی
• پیوند زنی اسکنه‌ای

پیوند لوله‌ای به دلیل سادگی و درصد بالای جوش خوردن آن بیشتر از پیوند شکمی و اسکنه‌ای معمول می‌باشد و از نظر برخی بهترین نوع پیوند پسته است.

عمل پیوند یعنی کندن قسمتی از بافت زاینده یک گیاه و چسباندن آن به قسمتی از اندام روینده گیاه دیگر، به‌صورتی که از ترکیب این اتصال رقم موردنظر به دست آید.

پیوند شکمی معمولی‌ترین نوع پیوند در باغبانی است. ولی در مورد نهال‌های پسته معمولی بیشتر از پیوند لوله‌ای استفاده می‌شود.

از روش پیوند شکمی برای پیوند زدن نهال‌های هیبریدی (ucb1) استفاده می‌شود.

پیوند اسکنه‌ای که به‌ندرت مورداستفاده قرار می‌گیرد معمولاً جهت احیا باغات فرسوده  و تجدید حیات درختان بکار گرفته می‌شود.

شرط اصلی موفقیت در این پیوند وجود پایه سالم و انتخاب قطر مطلوب ساقه یا تنه است.

برای انتخاب پیوندک در این قسم پیوند باید از قست های بالغ تاج درخت یا پاجوش‌های جوان در پای درخت استفاده  کرد. چون جوانه‌های خواب در درختان بالغ معمولاً جوانه‌های گل دهنده هستند؛ لذا بهتر است که از جوانه‌های رویشی  برحسب  اندازه و محل رویش آن‌ها استفاده شود.

 

دلایل مهم گیرایی پیوند درختان پسته

جهت توفیق بیشتر در پیوند شکمی یا وصله ای باید از چاقوهای تیز و برنده مخصوصی استفاده کرد.

دقت شود تا لایه‌های روینده پایه و پیوندک هر چه بیشتر و محکم‌تر به هم چسبیده و متصل شوند.

حال‌آنکه در پیوند اسکنه‌ای اتصال همه‌جانبه لایه‌های روینده و پیوندک با هم چندان ضرورتی ندارد.

بستن پیوندک به پایه پس از انجام عمل پیوند در هر نوع پیوندی شرط موفقیت است. باآنکه از هر نخی می‌توان برای این منظور استفاده کرد اما مصرف نوارهای پلاستیکی  امروز نتیجه بهتری داده است.

همچنین از چسب‌های پیوند به خصوصی برای پیوند اسکنه‌ای به‌ منظور جلوگیری از خشک شدن شیره نباتی در لایه‌های روینده نیز توصیه می‌شود.

در پیوند شکمی فقط یک جوانه ولی در پیوند وصله ای یک تکه با جوانه از درخت مادری جدا می‌شود و به بدنه پایه متصل می‌شود.

گیرایی پیوند بر اساس نوع پیوند زده‌شده

گیرایی پیوند درخت پسته بر اساس نوع پیوند زده‌شده متفاوت است.

برخی از کشاورزان بهترین نوع پیوند پسته را بر همین اساس تعیین می‌کنند.

در پیوند لوله‌ای، گیرایی به دلیل اینکه پیوندک به‌صورت کامل به ساقه درخت پایه متصل می‌شود، بسیار بالا است.

از پیوند شکمی نیز گیرایی مناسبی به دست می‌آید. اما به‌ مرورزمان ممکن است به دلیل جدا شدن ساقه پیوندک از ساقه درخت پایه، این پیوند از بین برود.

پیوند اسکنه ای نیز گیرایی خوبی دارد، اما اگر پیوند نادرست انجام شود، ممکن است سبب جدایی و شکستگی پیوند شود. این نوع پیوند در بعضی جاها و با هدف جوانسازی درختان پیر انجام می شود.

به‌طورکلی، پیوندهایی که به‌صورت صحیح و با استفاده از تجهیزات و فناوری‌های مناسب انجام شوند، دارای گیرایی بسیار خوبی هستند و می‌توانند منجر به ایجاد یک درخت پسته سالم و قوی شوند.

بهترین نوع پیوند پسته

پیوند درخت پسته یک فناوری مهم در کشت و تولید این محصول است که به دلیل توانایی ایجاد درختان سالم و با عملکرد بالا، توسط باغداران استفاده می‌شود.

برای انجام پیوند درخت پسته، معمولاً از چندین نوع پیوند استفاده می‌شود، اما پیوند لوله‌ای به‌عنوان بهترین نوع پیوند درخت پسته شناخته می‌شود. این نوع پیوند برای ایجاد درختان پسته با عملکرد بالا و درخشان، به دلیل گیرایی بسیار خوب و عدم شکستن در طول زمان، توصیه می‌شود.

در پیوند لوله‌ای، پیوندک به‌صورت کامل به ساقه درخت پایه متصل می‌شود که به دلیل پوشش بیشتر ساقه و کمتر شدن خطر خشکیدگی پیوندک، باعث ایجاد درختان پسته با محصولاتی، با کیفیت بالاتر می‌شود.

بااین‌حال، انتخاب نوع پیوند مناسب بستگی به شرایط محل کاشت پسته، نوع گیاه پایه و پیوندک مورداستفاده دارد. در نهایت، باغداران باید با توجه به شرایط خود، نوع پیوند مناسب را برای ایجاد درختان پسته با عملکرد بالا انتخاب کنند.

 بهترین رقم برای پیوند پسته

ارقام مختلفی از پسته برای پیوند زدن بر روی پایه موجود می‌باشد ارقام معروفی مانند:

• رقم اکبری
• رقم احمد آقایی
• رقم فندقی
• رقم کله قوچی

انتخاب رقم پسته برای پیوند بستگی به شرایط محل کاشت، نوع خاک، تیپ خاک، شرایط آب و هوایی و انتظارات بازار دارد. بااین‌حال، رقم‌های پسته احمد آقایی و اکبری به‌عنوان دو رقم پر محصول و با عملکرد بالا در کشور ما شناخته‌شده‌اند و برای پیوند بسیار مناسب هستند.

همچنین، برای اطمینان از انتخاب بهترین رقم پسته برای پیوند، بهتر است با کارشناسان و متخصصان مربوطه مشورت کرده و بهترین توصیه‌های آن‌ها را در انتخاب رقم پسته برای پیوند دنبال کنید.

بهترین پایه برای پیوند پسته

بیشتر از انواع رقم‌های پسته بر روی پایه بادامی که در ایران متداول هستند، پیوند می‌شوند. بااین‌حال، بسته به شرایط خاص منطقه، پایه‌های دیگری مانند هیبریدی آمریکایی نیز می‌توانند برای پیوند پسته استفاده شوند.

به‌طورکلی، برای انتخاب پایه مناسب، نیاز به مشورت با کارشناسان و متخصصان مربوطه دارید تا با توجه به شرایط خود، بهترین پایه را برای پیوند پسته انتخاب کنید.

بهترین دما برای پیوند پسته

در عمل، بهترین دمای هوا برای عملیات پیوند پسته بین 15-30 درجه سانتی‌گراد می‌باشد. همچنین، باید به این نکته توجه داشت که انتخاب تاریخ انجام پیوند نیز بسیار مهم است.

به‌طورکلی، بهترین زمان برای انجام پیوند پسته در مناطقی با شرایط آب و هوایی معتدل، در بهار است. در شرایطی که دما به 30 درجه سانتی‌گراد نیز می‌رسد، عملیات پیوند با موفقیت انجام می‌شود. اما در دماهای بسیار پایین‌تر از 15 درجه سانتی‌گراد ممکن است با مشکلاتی مواجه شود و به نتیجه منفی برسد.

سخن پایانی

در این مقاله، بهترین روش‌های پیوند پسته را بررسی کرده‌ایم. انتخاب رقم مناسب، استفاده از پایه‌های سالم و مناسب، محافظت از پیوندها و همچنین انجام پیوند در زمان و دمای مناسب، از مهم‌ترین نکاتی هستند که باید در نظر داشته باشید. با رعایت این نکات، می‌توانید بهترین روش پیوند پسته را برای باغ خود انتخاب کنید و عملکرد و کیفیت محصول خود را بهبود بخشید.

[product_category category = “167” products limit=”12″ columns=”6″ orderby = “date” order = “ASC operator” = “IN”]

 

 

درخت پسته یکی از محصولات ارزشمندی است که در مناطق خشک و کم‌آبی قابل‌کشت است؛ اما برای رشد و توسعه این درختان، پیوندک پسته به‌عنوان یکی از عناصر مهم و اساسی برای تکثیر درخت پسته، نقش بسیار مهمی دارد؛ اما پیوندک پسته چیست؟ چگونه این پیوندک‌ها تهیه و نگهداری می‌شوند؟ چه تأثیری بر روی رشد و توسعه درخت پسته دارند؟ در این مقاله از مجله کشاورزی پسته رفسنجان، به بررسی و توضیح این موارد می‌پردازیم. همچنین، روش‌های بهبود کیفیت پیوندک پسته و نگهداری مناسب آن را نیز بررسی خواهیم کرد. با ما همراه باشید.

آنچه را که باید درباره پایه و پیوندک نهال پسته بدانید!

انتخاب پایه از مهم‌ترین مسائلی است که در زمان احداث هر باغ پسته باید به آن توجه کرد. گرچه تمام پیوندک های ارقام پسته می‌توانند بر روی همه گونه‌های آن پیوند شوند ولی در ایران برای ازدیاد نهال پسته از سه گونه به نام های پسته اهلی (P.vera) چاتلانقوش (P.Khinjuk) و بنه (P.mutica) به‌عنوان پایه استفاده می‌شود.

در اکثر باغ‌های پسته ایران از گونه اهلی P.vera به‌عنوان پایه استفاده‌شده است. رشد اولیه آن زیاد و با پیوندک های ارقام مختلف پسته به‌خوبی سازگاری دارد، ولی به نماتد مولد غده ریشه، گموز و ورتیسلیوم حساس است. پایه بنه به‌عنوان یکی از پایه‌های مقاوم به نماتد مولد غده ریشه پسته و چاتلانقوش به‌عنوان پایه‌ای مقاوم به خشکی و کم‌آبی شناخته‌شده‌اند.

در ایلات کالیفرنیای آمریکا موفقیت کشت پسته به دلیل انتخاب و کشت پایه‌هایی است که گسترش دامنه پسته‌کاری آن کشور را تضمین می‌کند. تاکنون پنج پایه از گونه‌های وحشی پسته در صنعت پسته‌کاری کالیفرنیا بکار گرفته‌شده که عبارت‌اند از (P. integrrima)، (P. atlantica)، (P. terbinthus) و دو پایه دیگر از دو رگ‌های حاصل بین گونه‌های (آتلانتیکا × اینتگریما) به‌دست‌آمده است.

دو پایه پسته معروف در کالیفرنیا

اخیراً دو پایه با نام های اختصاری عبارت‌اند از P.G.I و P.G.II است که هر دو پایه با محیط کالیفرنیا کاملاً انطباق و سازش دارند.

در اولین سال‌های کاشت و پیشرفت صنعت پسته‌کاری در کالیفرنیا دو پایه وحشی پسته از گونه‌های آتلانتیکا و تربین توس به سبب مقاومت آن‌ها در مقابل نماتد و بعضی از بیماری‌های دیگر، مورد انتخاب و تکثیر پسته در آمریکا قرار گرفتند.

حتی آتلانتیکا به سبب سهولت در پیوند زدن برتری بیشتری پیدا نموده ولی بعداً معلوم شد که حساسیت زیادی در مقابل بیماری‌های قارچی ناشی از خاک (ورتیسیلیوم ویلت) داشته است.

آزمایش لازم با کاشت پایه‌ ایتگریما در خاک‌آلوده به ورتیسلوم نشان داد که این‌گونه مقاوم به این بیماری است. لذا کشف این موضوع باعث شد که پایه غالب برای تکثیر پسته باشد.

کاشت بذر برای تهیه نهال پسته

برای کاشت بذر به‌منظور تهیه پایه معمولاً از انواع پسته بادامی استفاده می‌شود. پس از انتخاب بذور، به مدت 2 روز آن‌ها را خیسانده و 3 تا 4 روز در محیطی گرم و مرطوب جهت جوانه زدن نگهداری می‌کنند و سپس آن‌ها را در محل اصلی می‌کارند.

البته لازم است برای جلوگیری از فعالیت قارچ‌ها و ضدعفونی بذور در موقع خیساندن می توان بذرها را با استفاده از  قارچ‌کش‌های مناسب ضدعفونی نمود. معمولاً بذرکاری از اوایل دی‌ماه تا اوایل فروردین‌ماه می‌باشد.

خزانه کاری (کاشت بذر در خزانه یا گلدان)

اصولاً کاشت بذر پسته در خزانه، به علت طبیعت ریشه این درخت، جز با مراقبت‌های ویژه که اغلب پرزحمت و مستلزم هزینه اضافی می‌باشد، امکان‌پذیر نیست؛ زیرا در کشور ما هنگام انتقال نهال از خزانه به محل اصلی همیشه تعدادی از نهال‌ها خشک می‌شوند. در این صورت لازم است مجدداً در سال آینده واکاری انجام گیرد.

به همین دلیل این نوع کاشت در بین پسته کاران در گذشته کمتر مرسوم بوده است و اکثراً از روش کشت مستقیم بذر در محل اصلی استفاده می‌کردند. در کشورهای آمریکا، استرالیا، سوریه و غیره خزانه‌داری بیشتر متداول است.

سالهاست در کشور ما کاشت بذر در کیسه نایلون تیره‌رنگ مخصوص این کار انجام می‌شود که تقریباً مشکل خشک شدن به هنگام انتقال نهال برطرف شده است. برای پسته‌کاری در خزانه بایستی زمین آن را به نحو مطلوبی آماده نمود.

زمین خزانه می‌تواند به‌صورت کرتی یا به‌صورت نهرهایی باشد که با فاصله 25-20 سانتی‌متر و عمق 5 سانتی‌متر در آن کاشته شوند.

بهترین زمان برای خزانه کاری آذرماه تا اواسط زمستان می‌باشد، مدتی که نهال بایستی در خزانه بماند 1 تا 2 سال است و بهتر است با عملیات داشت مناسب مانند تغذیه کافی نهال را آن‌چنان قوی کرد که در سال اول قابل جابجایی باشد.

در آوردن نهال از زمین خزانه و انتقال آن به محل اصلی نیز به‌صورت سنتی در ایران انجام می‌شود که لازم است به علت حساسیت شدید به خشکی هوا در جابجایی و کاشت آن‌ها دقت کافی را داشته باشید.

شناخت عملیات پیوند گیاهان (عملیات تکثیر گیاهان)

در روش سنتی کاشت که قبلاً به آن اشاره شد نهال‌های غیر پیوندی چندساله را که در زمستان سر برداری شده‌اند در خرداد یا تیرماه بر روی تعداد 6-3 شاخه تولیدی همان سال عملیات پیوند زنی به روش لوله‌ای انجام می‌شود.

در رفسنجان به علت وزش بادهای فصلی و تند از روش پیوند لوله‌ای که احتیاج به مراقبت زیاد ندارد استفاده می‌شود. پیوند شکمی نیز در سطوح کمتری اجرا و در بعضی از مناطق معمول است و فصل مناسب آن نیز خرداد است.

مقایسه پیوندک برای پیوند شکمی با پیوند وصله ای

در پیوند شکمی فقط یک جوانه ولی در پیوند وصله ای یک تکه با جوانه از درخت مادری به‌عنوان پیوندک پسته جدا می‌شود و به بدنه پایه متصل می‌شود.

پیوند شکمی از اواخر اردیبهشت ماه تا اوایل تیرماه یعنی هنگامی زده می‌شود که جوانه رسیده و خواب باشد اما پایه فعال و لغزنده و به‌اصطلاح پوست دهنده باشد. معمولاً هنگام احداث باغ اعم از جدید تا قدیم، پایه‌های نرک را ابتدا در اسفندماه می‌کارند و در تیرماه سر جا پیوند می‌کنند.

چنانچه نگرفت همان پایه را در شهریورماه مجدداً پیوند می‌زنند. بعضی‌ها پایه را درخزانه پیوند می‌زنند و در اسفند سال بعد یا در آذرماه همان سال به محل اصلی منتقل می‌سازند.

پیوند شکمی معمولی‌ترین پیوندی است که به شکل T به‌طور تجارتی تا 99 درصد در پسته‌کاری‌های جدید عمل می‌شود (درصورتی‌که در ایران معمولی‌ترین آن پیوند لوله‌ای است) و چنان‌که اشاره‌شده است بهترین فصل پیوند هنگامی است که پایه لغزنده و جوانه رسیده باشد.

پیوند وصله ای نوعی دیگری است که باید روی پایه‌های مسن و قطورتر از پایه‌های پیوند شکمی در بهار و پاییز در خزانه زده شوند.

بهترین محل انتخاب پیوندک پسته

عملیات موفقیت آمیز پیوند پسته نیاز به رعایت نکاتی ضروری دارد. پیوندک ها باید از شاخه‌های رویشی همان سال انتخاب شوند، چنانکه پیوندک ها از شاخه‌هایی که در زیر آن‌ها جوانه‌های میوه‌های سال آینده به وجود آمده‌اند تهیه شوند، درختان حاصله از این قبیل پیوندک ها معمولاً پس از گذشت دو سال اولین محصول خود را تولید خواهند نمود.

درحالی‌که پیوندک های تهیه‌شده از سایر قسمت‌های رویشی گیاه مادر اولین محصول را در سال‌های سوم یا چهارم بعد از پیوند تولید خواهند نمود.

پیوندک پسته بهتر است از جوانه‌های قسمت‌های میانی شاخه‌ها انتخاب شوند زیرا جوانه‌های قسمت‌های انتهایی معمولاً علفی و فوق‌العاده نرم و آبدار بوده و اگر این جوانه برای پیوندک ها انتخاب شوند به علت گرمای محیط و از دست دادن آب آن‌ها را قبل از رویش می‌خشکانند و اگر هم رشد نمایند ضعیف خواهند شد.

ضمناً جوانه‌های ابتدایی یعنی جوانه‌هایی که در قسمت‌های پایین ساقه‌ها قرار دارند معمولاً به علت خشک بودن پوست آن‌ها به‌راحتی تولید پیوند نمی‌کنند.

لازم به یادآوری است که در آمریکا عمل پیوند شکمی به‌صورت T انجام می‌شود و به‌صورت معمول پسته کرمان را روی پایه‌ اینتگریما پیوند می‌زنند.

پیوندک پسته اکبری

یکی از ویژگی‌های منحصربه‌فرد پیوندک پسته اکبری عملکرد بالای آن است. این نوع درخت پسته که با پیوندک پسته اکبری پرورش‌یافته باشد قادر است سالانه مقدار زیادی محصول تولید کنید. علاوه بر عملکرد بالا، به دلیل کیفیت استثنایی نیز شناخته می‌شود.

پسته تولیدشده توسط این درخت بزرگ است و طعم و بافت منحصربه‌فردی دارد که آن را از سایر انواع پسته متمایز می‌کند. یکی دیگر از فواید پیوندک اکبری مقاومت آن در برابر بیماری‌ها و آفات است. این باعث می‌شود که به نگهداری و مراقبت کمتری نیاز داشته باشد.

اگر علاقه‌مند به پرورش درختان با پیوندک پسته اکبری هستید، انتخاب عرضه‌کننده معتبری که بتواند پیوندک‌های با کیفیت و مطابق با نوع اصلی را در اختیار شما قرار دهد، مهم است.

شرایط لازم برای عملیات پیوند

جهت موفقیت در عمل پیوند درختان لازم است شرایط زیر مهیا باشد:

• پیوند و پیوندک ها با هم، هم‌قطر باشند.
• پایه و پیوندک باید در مرحله نیم خشبی باشد.
• پیوندک ها از جوانه‌های سالم و شاداب تهیه شوند.
• چنانچه هشت تا ده روز قبل از عمل پیوند باغ را آبیاری کنید، به علت بالا بودن رطوبت نسبی شاخه‌ها و همچنین شادابی پایه، عمل پیوند زنی با موفقیت بیشتری توأم خواهد شد.
• معمولاً ده تا پانزده روز بعد از عمل پیوند، جوانه پیوندک شروع به فعالیت و رویش می‌کند. به‌منظور رشد بهتر باید شاخه‌های کوچک جانبی از محل جوانه‌های زیر پیوندک قطع گردد.

فروش پیوندک پسته

چگونه پیوندک پسته را تهیه کنیم؟ خریدوفروش پیوندک پسته یکی از فعالیت‌های مهم در صنعت باغبانی است. پیوندک های پسته از درختان بالغ جداسازی شده و برای پیوند زدن به درختان جوان استفاده می‌شوند.

درصورتی‌که به دنبال خرید پیوندک پسته هستید، بهتر است از تأمین‌کنندگان باتجربه و معتبر در این زمینه استفاده کنید. انتخاب پیوندک‌های با کیفیت و سالم، برای رشد و توسعه صحیح درخت پسته بسیار حائز اهمیت است.

معمولاً این پیوندک‌ها در فصل بهار عرضه می‌شوند و باید در زمان مناسب به درختان پسته پیوند زده شوند.

نگهداری پیوندک پسته در یخچال

نگهداری پیوندک پسته در یخچال یکی از روش‌های مهم برای حفظ کیفیت این محصول حیاتی در فصل بهار است. پیوندک پسته درواقع یک قسمت زنده است که نیاز به شرایط خاصی برای نگهداری دارد تا در زمان پیوند زدن به درخت پسته سالم و قابل‌استفاده باشد.

بهترین روش برای نگهداری پیوندک پسته در یخچال، استفاده از بسته‌بندی مناسب است. بسته‌بندی باعث محافظت از پیوندک‌ها در برابر رطوبت، سرما و عوامل محیطی دیگر می‌شود. بهترین دمای مناسب برای نگهداری پیوندک پسته در یخچال بین ۲-۳ درجه سانتی‌گراد است.

همچنین، پیوندک‌ها باید درجایی قرار داده شوند که با سایر مواد غذایی در تماس نباشند تا مزاحمتی برای محیط پیوندک‌ها ایجاد نشود.

همچنین، توصیه می‌شود که پیوندک‌ها در اسرع وقت قبل از پیوند زدن بر روی پایه، از یخچال خارج‌شده و در دمای محیط نگهداری شوند تا بهترین کیفیت ممکن را داشته باشند.

رشد پیوندک پسته

پیوندک پسته، به‌عنوان یکی از اجزای مهم در تولید و تکثیر درخت پسته، به‌طور مستقیم بر روی رشد و توسعه این گیاه تأثیر می‌گذارد. رشد پیوندک پسته در حقیقت به عوامل مختلفی ازجمله نوع پیوند، شرایط محیطی و مراقبت‌های لازم بستگی دارد.

برای رشد بهتر پیوندک پسته، انتخاب نوع پیوند مناسب بسیار مهم است. نوع پیوند باید با شرایط منطبق باشد و در درخت پسته به‌خوبی بتواند رشد کند.

همچنین، شرایط محیطی نیز از اهمیت بالایی برخوردار هستند. همچنین، مراقبت‌های لازم نیز می‌توانند به رشد پیوندک پسته کمک کنند.

این مراقبت‌ها شامل آبیاری مناسب، کاشت در شرایط مناسب و کنترل آفات و بیماری‌های محیطی می‌شود. همچنین، تغذیه‌ی مناسب با کودهای طبیعی و شیمیایی نیز به رشد و توسعه پیوندک پسته کمک می‌کند.

مشخصات پایه خوب پسته

مشخصات پایه خوب پسته به شرح زیر می‌باشد:

• دارای رشد مناسب و قوی باشد.
• مقاوم به املاح آب‌وخاک و خشکی باشد.
• مقاوم به آفات و به‌خصوص امراض منطقه باشد.
• سازگاری با پیوندک داشته باشد.
• به‌راحتی قابل تکثیر باشد.
• دارای ساقه صاف و بافت قوی باشد.
• مناسب برای برداشت مکانیزه محصول باشد.
• عملکرد بیشتری نسبت به بقیه ارقام پسته داشته باشد.

اقدامات بعد از پیوند

برای رشد و توسعه صحیح درختان پسته پس از انجام عملیات پیوند، لازم است که به روش‌های مناسب آبیاری، تغذیه و حفاظت از درختان پسته توجه شود. با این اقدامات، می‌توان از رشد صحیح و بهبود کیفیت محصولات درخت پسته برخوردار شد. پس‌ازاینکه عمل پیوند با موفقیت انجام گردید، آبیاری به‌موقع و منظم معمولاً بعد از پیوند و به فواصل چهارده روز یک بار باید انجام شود.

منبع: پسته یا طلای سبز ایران – کاشت ، داشت و برداشت