دسته: آموزش کشاورزی

گل گندمی گیاهی پرکاربرد و زیبا

گیاه گل گندمی یا همان گل عنکبوتی معروف، یکی از سازگارترین گیاهان خانگی است که رشدی فوق العاده آسان و خوبی دارد.این گیاه زیبا هر جایی که حضور داشته باشد خودنمایی می کند. گل گندمی را بیشتر به صورت آویز میبینید هر چند که در جاهای دیگری مثل روی میز هم می تواند خوش بنشیند.گل گندمی با توجه به ویژگی های فوق العاده ای که دارد به گیاه تصفیه کننده هوا معروف است. پس این گیاه برای داشتن یک خانه با هوای سالم گزینه بسیار مناسبی خواهد بود.

مورفولوژی (مشخصات ظاهری) گیاه گل گندمی

• ریشه: گیاه گل گندمی دارای ریشه های ضخیم و گوشتی مانند است.
• گل: گیاه گل گندمی دارای گل هایی کوچک به رنگ های زرد و سفید است.

• ساقه: گیاه گل گندمی فاقد ریشه اصلی بوده و همه ی برگ ها از روی ساقه ی مادر رشد می کنند.
• برگ: برگ های این گیاه به طول تقریبی 20 سانتی متری بوده و برگ هایی کشیده و سوزنی شکل دارد که به حالت آویزان به سمت پایین از گیاه قرار گرفته اند.

نور و مکان مناسب برای نگهداری گل گندمی

گیاه گل گندمی گیاهی است که نسبت به نور کم مقاوم است یعنی در مکانی که دارای نور کم است زنده می ماند ولی اگر می خواهید گیاهی سرحال داشته باشید آن را در معرض نور غیر مستقیم قرار دهید.

میزان دمای مناسب برای رشد گل گندمی

بهترین دما برای نگهداری گل گندمی دمایی بین 18 تا 24 درجه سانتی گراد است. ولی این گیاه به دما های مختلف حساسیت نشان نمیدهد و به راحتی می تواند تا دمای 10 درجه سانتی گراد را تحمل کند.

حواستان باشد که هر چه دمای محیط افزایش یابد، باید میزان آبیاری این گیاه هم افزایش یابد و حتی ممکن است در دما های بالا گیاهتان از بین برود.

رطوبت مناسب برای گل گندمی

گیاه گل گندمی گیاهی رطوبت دوست است. شاید برایتان عجیب باشد که بهترین محل برای نگهداری آن داخل حمام و یا سرویس بهداشتی است زیرا در این دو مکان میزان رطوبت بالا است.

راه دیگری که می توانید برای این گیاه رطوبت سازی کنید غبارپاشی و یا ساخت جزیره برای این گیاه است.

به گیاه گل گندمی خود چقدر آب بدهیم

برای گیاه گل گندمی هم مانند اکثر گیاهان باید صبر کنید که خاک آن خشک شود و بعد آبیاری مجدد را انجام دهید.

بهترین ترکیب خاکی برای گل گندمی

گل گندمی دارای ریشه های ضخیم و تو پری است برای همین باید توجه داشته باشید که از خاکی استفاده کنید که ریشه آن به راحتی بتواند در آن رشد کند. بهترین خاک مورد استفاده برای این گیاه ترکیبی از ماسه، خاک باغچه و خاک برگ و یا خاک کمپوست است که می توانید از خاک های آماده هم استفاده کنید. و به این نکته نیز توجه داشته باشید که خاک گیاهتان دارای زهکشی مناسب باشد.

برای این که گیاه شادابی داشته باشید در صورت ضعیف شدن گیاهتان می توانید در طول سال خاک سطحی آن را عوض کنید و از خاک مناسبی استفاده کنید.

کود مناسب برای گل گندمی

بهترین نوع کودی که می توانید برای این گیاه استفاده کنید کود مخصوص گیاهان زینتی است. برای استفاده از این کود باید یک قاشق چای خوری از آن را در یک لیتر آب مخلوط کنید و هر 2 هفته یکبار به گیاه بدهید.

مناسب ترین زمان استفاد از کود ها در فصل های رشد گیاه است (فروردین تا تابستان).

بهترین زمان برای تعویض گل گندمی

گلدان گیاه گل گندمی را بهتر است هر سال عوض کنید و از یک گلدان بزرگ تر استفاده کنید زیرا این گیاه، گیاهی است که از رشد زیادی برخوردار است.

برای تشخیص زمان مناسب برای تعویض گلدان کافی است به ته گلدان نگاه کنید. اگر ریشه ها به سمت بیرون راه پیدا کرده بودند از گلدان بزرگ تری باید استفاده کنید.

راه های تکثیر گل گندمی

گل گندمی به دو روش زیر قابل تکثیر است.

تکثیر به روش تقسیم بوته

در این روش شما می توانید زمانی که میخواهید گلدان گیاهتان را را عوض کنید چند بوته که دارای ریشه های مناسبی هستند را از گیاه مادر جدا کنید و آنها را در یک گلدان مناسب بکارید که نه زیاد بزرگ و نه زیاد کوچک باشد.

تکثیر به وسیله گیاهچه

گیاهچه هایی که در انتهای برگ های مسن به وجود آمده اند را به دو روش می توانید به یک گیاه مستقل تبدیل کنید.

در روش اول

گیاهچه های تولیده شده که متصل به گیاه مادری است را درون آب گذاشته و چند روزی صبر کنید تا ریشه دهند. شما می توانید با استفاده از یک سنجاق گیاهچه خود را در آب نگه دارید.

بعد از ریشه دار شدن گیاهچه، با استفاده از یک قیچی استریل شده آن را از گیاه مادری جدا کنید.

در روش دوم

این روش همانند روش دوم است با این تفاوت که باید به جای قرار دادن گیاهچه در داخل آب آن را در داخل خاک بگذارید تا گیاهچه ی شما ریشه دار شود.

در طی ریشه دار شدن گیاهتان آبیاری منظم را فراموش نکنید. از غرقاب کردن خاک هم خورداری کنید چون باعث ایجاد پوسیدگی در گیاه می شود.

گیاهچه هایی که در خاک ریشه دار شدن دارای سریعتر با شرایط محیط سازگار می شوند نسبت به گیاهچه هایی که در آب ریشه دار شدند.

گیاهچه هایی که در آب ریشه دار شده اند در هنگام کشت در خاک کمی پژمرده و زرد رنگ می شوند که این شرایط عادی است و بعد از سازگار شدن آن به محیط جدید دوباره به حالت عادی خود برمی گردد.

انواع مختلف گیاه گل گندمی

گیاه گل گندمی و یا عنکبوتی دارای 215 گونه می باشد که این دو نمونه سبز و ابلق از محبوب ترین انواع گیاه گل گندمی هستند.

• نمونه ابلق: گیاهی است دارای برگ هایی با حاشیه سبز رنگ و نوار سفید رنگی در وسط برگ ها که یک گیاه زیبا را به وجود آورده است. همچنین ممکن است این گیاه را با حاشیه ی سبز با نوار سبز رنگ در وسط برگ ها مشاهد کنید.
• نمونه سبز: برگهای این گیاه کاملا به رنگ سبز است.

انواع بیماری ها و راه های درمان در گل گندمی

در طول نگهداری از گیاه گل گندمی ممکن است با یک سری از بیماری های آن مواجه شوید که عبارت اند از:

ضعیف و خشک شدن برگ ها

با افزایش دمای محیط، برگ های گل گندمی شروع به ضعیف و خشک شدن می کنند که با منتقل کردن گلدان به یک محیط خنک تر دوباره شادابی خود را به دست می آورند.

نرم و شفاف شدن برگ ها

اگر گل گندمی ما در محیطی سرد باشد برگ های آن شروع به نرم شدن می کنند که با انتقال گیاه به مکانی گرم این مشکل حل می شود.

محو شدن نوار سفید رنگ وسط برگ ها

کم نور بودن محیطی که از گیاه گل گندمی نگهداری می کنید باعث بروز این مشکل شده است.

اگر محیطی که از گیاه گل گندمی نگهداری می کنیم کم نور باشد باعث از بین رفتن نوار سفید رنگ در وسط برگ ها می شود که با منتقل کردن گیاه به محیطی پرنور این مشک حل می شود.

زرد شدن برگ

این عامل ممکن است به دلیل نزدیک بودن گیاه به وسایل گرمایشی به وجود آمده باشد که در این شرایط گیاه باید حداقل در فاصله 2-3 سانتی متری وسایل گرمایشی قرار گیرد.

سوختگی در قسمت نوک برگ ها

آبیاری کم، نور مستقیم و شدید باعث سوختگی نوک برگ ها می شود.

آفات موجود در گل گندمی

آفاتی که ممکن است در گل گندمی مشاهده شوند به شرح زیر است.

آفت کنه قرمز

کنه قرمز باعث تار عنکبوتی شدن سطح زیرین برگ ها و پژمردگی و خاکستری شدن آن ها می شود. راه مبارزه با این آفت استفاده از سم کنه کش است.

آفت تریپس

تریپس آفتی است که از برگ ها این گیاه تغذیه می کند و باعث پیچ خوردگی برگ ها به هم و ایجاد لکه های سفید رنگ روی برگ ها می شود. برای از بین بردن این آفت باید از سموم سیستماتیک استفاده کرد.

آفت شپشک

این آفت در سطح زیرین برگ ها و نزدیک به ریشه ها ظاهر می شوند که با تغذیه از شیره برگ ها باعث زرد و ضعیف شدن برگ ها می شوند. این آفت با تولید عسلک باعث چسبناک شدن برگ ها شده و یک منظره ی نا مناسبی برای گیاه به وجود می آورد.

آفت های قارچی پیتیوم و ریزوکتونیا

این قارچ باعث پوسیدگی ریشه ها شده که در ادامه این پوسیدگی ریشه باعث پژمردگی برگ ها و در آخر مرگ گیاه می شود.

این بیماری می تواند در اثر نامناسب بودن زهکش ایجاد شده باشد. این موضوع سبب خیس ماندن طولانی خاک می شود. توصیه می شود برای درمان از قارچ کش استفاده کنید.

جواب به چند سوال احتمالی

چگونه برگ های گل گندمی را تمیز کنیم؟

خوب است که هر از چند گاهی برگ های گیاه گل گندمی خود را بررسی کنید و گرد و غبار و آلودگی ها را از روی آن پاک کنید. برای این کار می توانید از یک پارچه میکروفیبر نرم استفاده کنید.

همچنین می توانید برای بهتر پاک شدن برگ ها، پارچه را کمی با آب مرطوب کنید و سپس اقدام به پاک کردن برگ های گیاه کنید.

آیا گیاه گل گندمی برای حیوانات خانگی سمی است؟

خوشبختانه گیاهان گل گندمی گزینه امنی برای استفاده در خانه ای هستند که در آن حیوانات خانگی نگهداری می شوند. پس اگر حیوان شما، برگ های گیاه را بلعید نگران مسمومیت آن نباشید.

آیا می توانیم نوک قهوه ای گیاه کل گندمی را برش دهیم؟

بله، با رعایت چند نکته ساده می توانید اقدام به قطع کردن قسمت قهوه ای رنگ نوک برگ های گیاه گل گندمی کنید.

• اطمینان حاصل کنید که از قیچی تیز و مناسبی استفاده می کنید تا برشی که روی برگ ایجاد می کنید دقیق باشد.
• اگر بیشتر برگ قهوه ای رنگ شده است، بهتر است برگ را به طور کامل جدا کنید.
• هنگام برش دادن، سعی کنید که شکل ظاهری برگ را شبیه سازی کنید.
• هنگام چیدن برگ، کمی عقب تر از قسمت قهوه ای را بچینید تا از باز شدن دوباره زخم گیاه جلوگیری کنید.

با گیاه گل گندمی خود که در اثر آبیاری بیش از حد دچار مشکل شده است چه کنیم؟

ابتدا گیاه خود را به یک محل که در سایه قرار دارد منتقل کنید هرچند که گل گندمی آفتاب را دوست دارد. سپس تمام برگ های مرده یا در حال مردن گیاه را بچینید و از آن جدا کنید.

همچنین ببرسی کنید که آیا گلدان گیاه شما زهکشی مناسبی دارد یا خیر و در صورت امکان یک فضای تنفس برای ریشه گیاه در خاک ایجاد کنید. در مورد ریشه نیز مانند برگ های گیاه، قسمت های مرده یا در حال مردن را از آن جدا کنید. در نهایت می توانید در صورت نیاز گیاه خود را با قارچ کش درمان کنید.

[product_category category = “158” products limit=”12″ columns=”6″ orderby = “date” order = “ASC operator” = “IN”]

منبع : www.apartmenttherapy.com

www.proflowers.com

کپک ها نوعی از قارچ های میکروسکوپی هستند که روی سطح مواد غذایی از جمله میوه ها و سبزیجات به طور وسیعی رشد می کنند. این آلودگی ها از مواد ریزی به نام اسپور تشکیل شده اند که در هوا معلق هستند. هنگامی که این اسپور ها در تماس با یک مواد غذایی مرطوب و با رطوبت زیاد قرار می گیرند، شروع به رشد کرده و در نهایت کپک ها را به وجود می آورند.

علت کپک زدن مواد به خصوص میوه و سبزیجات درون و بیرون از یخچال 

نان، میوه، سبزیجات، ماست و بالاخره همه چیز می تواند کپک بزند. بسیاری از افراد وقتی چند روز از یخچال و مواد غذایی داخل آن غافل می شوند متوجه می شوند که همه چیز داخل آن کپک زده است. این موضوع زمانی غم انگیز خواهد بود که وقتی سر و کله کپک ها پیدا می شود و بوی زننده شان داخل یخچال را پر می کند، راهی جز بیرون ریختن مواد درون یخچال وجود نخواهد داشت. بیرون ریختن مواد درون یخچال به خصوص میوه ها شاید راحت ترین کار ممکن باشد اما بهترین کار نیست! زیرا علاوه بر اسراف و نابودی میوه و مواد غذایی برای تهیه و خرید آن کلی وقت و هزینه نیز صرف شده است.

از این رو عاقلانه ترین کار، یاد گرفتن روش هایی است که از نفوذ این کپک به درون مواد غذایی جلوگیری کرده و یا حتی روش هایی که از ورود این کپک ها به درون یخچال جلوگیری می کنند.

به طور کلی علت کپک زدن میوه و سبزیجات درون یخچال، وجود رطوبت می باشد. این رطوبت می تواند هم رطوبت داخل یخچال و هم رطوبت ناشی از درون میوه ها باشد.

ظاهر میوه های آلوده به بیماری های قارچی

کپک ها به رنگ ها و شکل های مختلفی بر روی میوه و ها و سبزیجات پدیدار می شوند. کپکی که روی میوه لیمو رشد می کند شبیه یک پودر سبز آبی به نظر می رسد، یا آلودگی ایجاد شده بر روی توت فرنگی به صورت پرز های سفید مایل به خاکستری است. گل کلم نیز از گزند قارچ ها و کپک ها در امان نبوده و به نوعی کپک به نام اسکلروتینیا اسکلرویتوریوم حساس است. این کپک در گل کلم سبب سبز شدن، سیاه شدن یا ظاهر آبکی آن می شود. همچنین تمشک و گوجه فرنگی نیز از گزند کپک بوتریتیس بلایت یا همان کپک خاکستری در امان نیستند. سبزیجات و میوه هایی که به این بیماری آلوده می شوند دارای یک پرز خاکستری هستند.

به طور کلی کپک ها نه تنها روی سطح مواد غذایی رشد می کنند، بلکه به شکل خز خاکستری بر روی کالباس، حلقه های مخملی به اندازه سکه روی میوه ها نیز دیده شده و با رشد زیاد  رشته های نخ مانند زیادی تولید می کنند که در عمق مواد غذایی و میوه ها نفوذ کرده و سمیت آن را دو چندان می کنند.

آیا آلودگی های ایجاد شده بر روی میوه و سبزیجات سمی هستند؟

کپک ها آن دسته از قارچ هایی هستند که اگر چه بیماری های خطرناک ایجاد نمی کنند، اما می توانند در برخی موارد سبب ضعف سیستم ایمنی بدن شوند. این امر ممکن است برخی از آن ها را خطرناک کند به گونه که حتی پختن این مواد نمی تواند سموم موجود در آن ها را از بین ببرد.

برخی از گونه های کپک می توانند سم تولید کنند و موجب مسمومیت در فرد مصرف کننده شوند. این گونه از آلودگی ها معمولا دارای ظاهر پنبه ای مانند و کوکی شکل هستند که در رطوبت به سرعت رشد کرده و سمی خطر ناک را ایجاد می کنند. مواد غذایی و میوه هایی که به این سم آلوده می شوند دارای ظاهری نرم، طعمی ترش و ظاهری متفاوت از شکل اولیه خود هستند. این سموم به راحتی موجب مسمومیت، ضعف سیستم ایمنی بدن و حتی ممکن است سبب ایجاد سرطان شوند. باید به این نکته اشاره کرد که این کپک ها بر روی گوشت و آجیل بسیار سمی تر و خطرناک از کپک های بر روی میوه ها هستند.

راه های پیشگیری از کپک زدن میوه ها و سبزیجات

کپک زدن میوه و سبزیجات درون یخچال ممکن است دردسرساز باشد. این میوه ها دارای لاشه آبکی بوده و بوی نامطبوعی به خود می گیرند، از این رو جمع کردن لاشه آن ها از یخچال کار آزار دهنده ای می باشد. همانطور که گفته شد علت کپک زدن میوه ها درون یخچال هم آب درون میوه ها بوده و هم رطوبت درون یخچال بنابراین بهترین راه برای پیشگیری از این موضوع خرید میوه به اندازه نیاز و مصرف و یا قرار دادن آن ها درون پارچه ها نخی می تواند تا حد زیادی از کپک زدن آن ها جلوگیری کند. همچنین اگر یک قطعه اسفنج را درون جا میوه ای یخچال خود قرار دهید، رطوبت و آب اضافی موجود در یخچال را جذب کرده و از این رو مانع کپک زدگی و قارچ می شود.

به طور کلی آلودگی های قارچی در صورت مناسب و مساعد بودن شرایط رشد از جمله رطوبت به سرعت رشد کرده و می توانند در کوتاه ترین زمان سبب آلودگی و غیر قابل استفاده شدن مواد غذایی و میوه ها شوند. اگر چه ممکن است همه کپک ها دارای ظاهر و شکل و شمایلی شبیه هم باشند، اما هر نوع ماده غذایی آلودگی مخصوص خودش را دارا می باشد.

یکی از راه های دیگر برای پیشگیری از ایجاد این نوع آلودگی بر روی میوه ها و مواد غذایی تمیز کردن هفتگی یخچال و فریزر است. وجود هر گونه آلودگی داخل یخچال و فریزر زمینه را برای ایجاد و رشد آن ها هموار کرده و آن را تشدید می کند.

کدام میوه ها و سبزیجات با جدا کردن قسمت آلوده قابل مصرف هستند؟

در صورت مشاهده ایجاد کپک بر روی میوه و سبزیجات سخت نظیر هویج، کلم، فلفل سبز و … می توان با جداسازی قسمت آلوده در حد فاصل 2 سانتی متر از محل آلودگی، آن میوه و سبزی را دوباره مصرف نمود. اما در خصوص میوه ها و سبزیجات نرم مانند گوجه فرنگی، هلو و … در صورت مشاهده هر گونه آلودگی قارچی به هیچ وجه قابل مصرف دوباره نبوده و باید کاملا دور ریخته شوند.

[product_category category = “161” products limit=”12″ columns=”6″ orderby = “date” order = “ASC operator” = “IN”]

گیاهانی که نگهداری از آن ها مانند آب خوردن است

در زندگی ماشینی امروزه، وجود عناصر زنده ای مانند گیاهان در محیط های بسته بسیار ضروری و حائز اهمیت است. وجود این گیاهان سبب حس تازگی و شادابی در محیط می شود و علاوه بر مزیت هایی چون تصفیه کنندگی هوا، دارای آثار روحی و روانی زیادی نیز می باشد. اما به دلیل شرایط نگهداری خاص برخی گیاهان، افراد از نگهداری آن ها در محیط های بسته مانند محل کار شانه خالی می کنند. بی شک این افراد با گیاهان ضد گلوله یا به طور واضح گیاهان مقاوم آشنا نیستند!

گیاهان ضد گلوله یا گیاهان مقاوم آپارتمانی، گیاهانی هستند که به سختی نابود می شوند و نگهداری از آن ها بسیار ساده است. این دسته از گیاهان به افراد مبتدی در باغبانی، افراد پر مشغله و افرادی که در زمان سفر نگران گیاهان خود هستند، توصیه می شود.

ویژگی گیاهان ضد گلوله

گیاهان ضد گلوله یا گیاهان مقاوم به گیاهانی گفته می شود که شرایط زیر را داشته باشند:

 مقاوم به نوسانات دمایی (سرد و گرم شدن ناگهانی هوا)

غالبا گیاهان به تغییرات ناگهانی هوا واکنش نشان می دهند و در بازه دمایی خاصی قابل نگهداری هستند. این گیاهان را نمی توان در انواع محیط ها نگهداری کرد و برای تعیین مکان نگهداری آن ها باید به نکاتی چون دور بودن از پنجره ها و ورودی ها توجه کرد.

اما گیاهان مقاوم یا ضد گلوله این گونه نیستند. این گیاهان در طیف گسترده ای از دما رشد می کنند و آسیب نمی بینند.

کم توقع نسبت به آبیاری

یکی از مهم ترین دغدغه ها برای نگهداری گیاهان آپارتمانی، آبیاری آن هاست. برای آبیاری نیاز است خاک گلدان چک شود و و سپس به آبیاری به میزان لازم اقدام شود. به همین دلیل برای افراد پرمشغله که آبیاری گیاه را فراموش می کنند، و یا به هنگام سفر که آبیاری به طور مرتب انجام نمی شود، وجود گیاهی که به آبیاری حساس نباشد، می تواند یک امتیاز مثبت باشد.

گیاهان ضد گلوله یا گیاهان مقاوم گیاهانی هستند که نگرانی شما را نسبت به آبیاری کم می کنند و با خیال راحت می توانید آن ها را در منزل و یا در محیط کار نگهداری نمایید. این دسته از گیاهان برگ ها، ساقه و یا ریشه ای گوشتی دارند که توانایی ذخیره سازی آب را در خود دارند.

مقاوم به نور کم (سایه دوست) 

گیاهان از نظر نیاز به نور به دو دسته تقسیم می شوند: گیاهان سایه دوست (گیاهانی که نسبت به نور کم مقاوم هستند) و گیاهان آفتاب دوست (گیاهانی که باید در نور غیر مستقیم به مدت 7 ساعت نگهداری شوند).

برای گیاهان آپارتمانی که در محیط های بسته قرار می گیرند، فراهم کردن نور یکی از اصلی ترین دغدغه ها است. چرا که در معماری معاصر بخشی به نام پنجره که بتوان گلدان را در آن، با رعایت فاصله از شیشه ها، نگهداری کرد کم رنگ شده است.

یکی از بارزترین ویژگی گیاهان ضد گلوله، سایه دوست بودن آن هاست. این ویژگی به افراد این اجازه را می دهد که مناسب با چیدمان محیط گلدان را در مکانی مناسب قرار دهند.

به صرفه از نظر اقتصادی (ارزان در نگهداری)

گیاهان از نظر قیمتی در بازه گسترده ای قرار می گیرند. گیاهان ارزان قیمت غالبا نگهداری کم هزینه ای دارند، اما گیاهان نسبتا گران قیمتی وجود دارند که به دلیل شرایط ساده نگهداری هزینه زیادی را نباید برایشان پرداخت. گیاهان مقاوم از نظر اقتصادی نیز برای خریدار مقرون به صرفه اند و خرید آن ها جیب شما را خالی نخواهد کرد.

آشنایی با گیاهان ضد گلوله آپارتمانی

با برخی از ویژگی های گیاهان ضد گلوله و مقاوم آشنا شدید، اما سوال اینجاست که این ویژگی ها در کدام گیاهان وجود دارند؟ کدام گیاه است که با این شرایط رشد می کند و نابود نمی شود؟

در زیر نام تعدادی از این گیاهان همراه با نکاتی برای نگهداری از آن ها آورده شده است، که به شما کمک می کند تا اتاقتان را به زیبایی و بدون نگرانی پر از گل و گیاه نمایید.

گیاه ضد گلوله اول: سیکاس (Cycad)

نخل زینتی سیکاس، یک گیاه مقاوم است که می توان آن را در محیط باز و محیط بسته نگهداری کرد. این گیاه بومی ژاپن و مناطق استوایی است. برگ های سبز و کشیده این گیاه در اردیبهشت رشد می کنند و در صورت وجود شرایط مناسب در شهریور برگ های جوان به آن اضافه می شوند.

این گیاه از نظر شدت تابش نور مقاوم محسوب می شود. یعنی تابش نور زیاد را به راحتی تحمل می کند. نکته قابل توجه این است که گیاه را باید هر هفته به صورت 90 درجه چرخاند تا کج نشود (چرا که رشد گیاه به سمت نور است). در مورد آبیاری این گیاه اصلا نگران نباشید، چرا که به آب کم نیز مقاوم است. اما در آبیاری آن دقت نمایید که آب روی ساقه و برگ گیاه نریزد تا باعث بروز پوسیدگی در گیاه نشود.

گیاه ضد گلوله دوم: پاندانوس (Pandanus veitchii)

این گیاه که برگ های کشیده و تیزی دارد، به برگ خنجری نیز مشهور است. این گیاه شگفت انگیر، با کم و زیاد شدن میزان نور، تغییر رنگ می دهد؛ در محیط هایی با نور زیاد برگ های سبز به کرم و طلایی تغییر رنگ می دهد و در صورت کمبود نور برگ ها سبز می مانند.

این گیاه مقاوم با شرایط نگهداری در آپارتمان کاملا سازگار است و به خوبی رشد می کند و دارای برگ هایی به رنگ سبز تیره با لبه های خاکستری است.

گیاه ضد گلوله سوم: برگ عبایی (Aspidistra elatior)

گیاه برگ عبایی، گیاهی زینتی و بومی کشور چین است. این گیاه با ریشه های منشعب زرد رنگ، ساقه ندارد و برگ های آن روزی ریزوم های کوتاهی سوارند. برگ های پهن این گیاه چرمی و دارای دم برگ طویل هستند.

این گیاه ضد گلوله را الگوی مقاومت در گیاهان می دانند، چرا که با بی توجهی و عدم رسیدگی، می تواند مدت ها به خوبی زندگی کند. اما بهتر است همیشه هوای گیاهتان را داشته باشید تا از شادابی آن لذت ببرید. برگ عبایی همیشه سبز، گزینه مناسبی برای قرار دادن در پله ها است.

سرما و گرما چندان تاثیری بر رشد این گیاه سایه دوست ندارند و حشرات هم تمایلی به آسیب زدن به این گیاه را ندارند.

گیاه ضد گلوله چهارم: استرلیتزیا یا گل پرنده بهشتی (Sterlitzia spp)

استرلیتزیا گیاهی همیشه سبز است که نماد لس آنجلس می باشد. شکل ظاهری این گیاه با گلبرگ های خوش رنگ نارنجی بنفش خود، شبیه یک پرنده در حال پرواز است. فصل گل دهی این گیاه در زمستان تا اواخر بهار است.

این گیاه که مخصوص آب و هوای مرطوب است، امروزه در اقصی نقاط کشور تولید می شود و می توان آن را در آپارتمان نگهداری کرد. دو عامل دما و نور مهم ترین نقش را در نگهداری این گیاه دارند، چرا که این گیاه به دریافت حداقل 6 ساعت نور غیر مستقیم در روز نیاز دارد.

گیاه ضد گلوله پنجم: لیندا یا نخل دم اسبی (Ponytail palm)

گیاه لیندا یا نخل دم اسبی بومی جنوب غرب آمریکا و مکزیک است، که به زندگی بیابانی عادت دارد. برگ های این گیاه باریک و کشیده اند و حالت آویزان دارند. زیبایی این گیاه در ساقه کلفت آن است که به شکل ورم کرده می باشد.

این گیاه که نگهداری ساده ای دارد، از گیاهان مقاومی است که به سختی خراب و نابود می شود. تنها موردی که می تواند این گیاه را آزار دهد، سایه افتادن بر روی این گیاه نور دوست است.

گیاه ضد گلوله ششم: گیاه گندمی یا عنکبوتی (spider plant)

گیاه گندمی از ارزان ترین و مقاوم ترین گیاهان آپارتمانی است. این گیاه تصفیه کننده هوا، هم در محیط های بسته و هم در محیط های باز رشد می کند. این گیاه بسیار سریع رشد می کند و دارای برگ های کشیده ای با ریشه ای غده ای و به رنگ کرم است.

این گیاه که از گیاهان سایه دوست است، به علت داشتن برگ هایی آویزان غالبا به صورت آویز نگهداری می شود و ارتفاع آن در حالت معمولی به 25 تا 30 سانتی متر می رسد. در ایران، سه گونه از این گیاه ساده در نگهداری، پرورش داده می شوند که هرکدام دارای برگی خاص هستند: دارای برگ های کاملا سبز، دارای میان برگ سفید و حاشیه سبز، و دارای حاشیه برگ های سفید و میان سبز.

گیاه ضد گلوله هفتم: پاپیتال یا عشقه همیشه سبز (Common ivy)

گیاه همیشه سبز پاپیتال، گیاهی رونده است که در محیط های باز برای پوشاندن دیوارها و سردر ها استفاده می شود. این گیاه زیبا رشد سریعی دارد و در تمام طول سال زیبایی بخش محیط است. ناگفته نماند که این گیاه علاوه بر زیبایی خاصیت دارویی نیز دارد، مانند کاربرد آن در شربت پروسپان که دارویی ضد سرفه و گلو درد است.

گیاه پاپیتال از نظر تحقیقات ناسا، به عنوان یکی از بهترین گیاهان برای تصفیه هوای خانه و محیط کار معرفی شده است، که سمومی مانند فرمالدئید و بنزن را از محیط جذب می کند. از طرفی یکی از گیاهان ارزان قیمت به شمار می رود.

آشنایی با گیاهان ضد گلوله مناسب برای سرویس های بهداشتی

سرویس بهداشتی و حمام بخشی از خانه اند که به دلیل رطوبت بالا، دمای زیاد و نور کم، غالبا مکان مناسبی برای نگهداری انواع گیاه نیستند. اما افزودن گیاه به این قسمت ها، باعث دو چندان شدن زیبایی خانه می شود. برای نگهداری گیاه در این قسمت ها نیاز است تا شرایطی فراهم شود.

شرایط نگهداری گیاه در محیط هایی مانند حمام و سرویس بهداشتی

• نور: اینگونه محیط ها حتی برای نگهداری گیاهان مقاوم به نور کم یا سایه دوست مناسب نیستند. برای تامین نور مورد نیاز در این محیط ها بهتر است از نور مصنوعی (لامپ های فلوئورسنت) استفاده نمایید.
• رطوبت و دما: آب داغ در حمام، باعث ایجاد رطوبت و افزایش دما می شود، که قابل کنترل نیست. به همین دلیل بهتر است برای قرار دادن گیاه در این قسمت ها از انواع گیاهان مناسب مناطق استوایی استفاده شود.
• مکان مناسب: غالبا سرویس بهداشتی و حمام جز کوچک ترین بخش های خانه محسوب می شوند. به همین دلیل نمی توان آن ها را با گل ها و گیاهانی که بزرگ هستند پر نمود. بهترین انتخاب برای این بخش ها، گیاهانی هستند که بتوان آن ها را به صورت آویز نگهداری کرد.

معرفی انواع گیاهان مقاوم مناسب حمام و سرویس بهداشتی

گیاهانی مانند بامبو، می توانند در آب رشد کنند. نگهداری این گیاه در گلدان های شیشه ای در حمام یا گوشه سرویس بهداشتی منظره ای زیبا و مدرن می سازد. این گیاه سریع رشد می کند، و برای جلوگیری از رشد آن، بهتر است مانعی فیزیکی بر سر راه آن قرار دهید و یا اینکه به طور منظم آن را هرس نمایید.

ارکیده و اسپاتی فیلوم نیز از جمله گیاهانی هستند که در رطوبت به خوبی رشد می کنند و گل می دهند. وجود گل در این محیط ها سبب لوکس به نظر رسیدن آن ها می شود و لطافت خاصی به محیط می بخشد.

سایر انواع گیاهانی که می توان در حمام و سرویس بهداشتی نگهداری کرد، در زیر نام برده شده اند (با کلیک بر روی برخی از آن ها می توانید اطلاعات بیشتری کسب نمایید):

[product_category category = “164” products limit=”12″ columns=”6″ orderby = “date” order = “ASC operator” = “IN”]

تمام چیزهایی که باید درباره گیاه دیفن باخیا بدانید!

بهتر است قبل از پرداختن به نگهداری گیاه دیفن باخیا یک آشنایی اولیه با این گیاه مرموز داشته باشیم. دیفن باخیا، از خانواده گل شیپوریان (آراسه) است که یک گیاه بومی آمریکایی استوایی است. شاید برایتان جالب باشد اگر بدانید که گیاه دیفن باخیا توسط هاینریش ویلهلم شات، مدیر باغ گیاه‌شناسی در وین، به احترام سر باغبان خود جوزف دیفن باخ، نام‌گذاری شد.

احتمالاً اگر برای اولین بار گیاه دیفن باخیا را ببینید ترکیب رنگ کم نظیر سبز، سفید و زرد شاخ و برگ های آن توجه شما را جلب خواهد کرد زیرا دیفن باخیا یکی از زیباترین ترکیب رنگ ها را در میان گیاهان خانگی دارد.

اطلاعات کلی از گیاه دیفن باخیا 

گیاه دیفن باخیا گیاهی است با حداکثر رشد 6 فوت (180 سانتی متر) است.

این گیاه با نام های عصای لالی (متداول) و دیفن باخیا (گیاه شناسی) شناخته شده است.

مشخصات ظاهری گیاه دیفن باخیا

با شناخت مشخصات ظاهری این گیاه بهتر می توان به نگهداری گیاه دیفن باخیا پرداخت که این مشخصات عبارت اند از:

این گیاه دارای ساقه ای نرم و آبکی و برگ هایی پهن، بزرگ و بیضی شکل به ابعاد 30-15 سانتی متری است که به آسانی می شکنند پس باید در در نگهداری گیاه دیفن باخیا با هوشیاری بیشتری رفتار کرد.

رنگ برگ های این گیاه، سبز و کرمی رنگ است که یک طیف رنگی زیبا را شکل می دهد به این صورت که هر چه از حاشیه برگ ها به سمت مرکز برگ برویم رنگ سبز گیاه رو به کم رنگ تر شدن میرود و در مرکز برگ دیفن باخیا رنگ کرمی را مشاهده می‌کنیم. به این ترتیب میتوان گیاه دیفن باخیا را جزء گیاهان برگ زینتی به حساب آورد.

 نحوه نگهداری از گیاه دیفن باخیا

هر گیاهی برای رشد و نگهداری بهتر مستلزم انجام یک سری از کارها می باشد که گیاه دیفن باخیا نیز از این قاعده مستثنا نیست.

 خاک مناسب برای نگهداری گیاه دیفن باخیا

برای نگهداری گیاه دیفن باخیا بهتر است از خاکی استفاده کنید که هم بتواند آب مورد نیاز گیاه را در خود نگه دارد و هم قابلیت زهکشی مناسب داشته باشد اگر می خواهید برای نگهداری گیاه دیفن باخیا از خاک های استاندارد گلدان استفاده کنید حتماً به آن پرلیت یا شن درشت هم اضافه کنید چون خاک گلدان به تنهایی باعث سفتی خاک شده و به ریشه گیاه فشار وارد می کند.

[products ids=”33714&”]

مخلوط خاک مناسب برای نگهداری گیاه دیفن باخیا عبارت است از: خاک باغچه، هوموس، کمی آهک و پرلیت یا شن.

از آن جایی که گیاه دیفن باخیا عمدتاً در خانه زندگی می کند به یک مخلوط خاک خوب نیاز دارد تا بتواند از خاک گلدان خود که عمده ترین منبع غذایی برای رشد است مواد مغذی مورد نیازش را تامین کند.

 کود مناسب برای نگهداری گیاه دیفن باخیا

کود مصرفی برای رشد و نگهداری گیاه دیفن باخیا، به حالت مایع و به مقدار 30 گرم در لیتر، هر دو هفته یکبار در فصل رشد گیاه (از فروردین تا آبان) استفاده می شود و در طول ماه های زمستان نیازی به تغذیه ندارد.

[products ids=”58292″]

هشدار: کود مصرفی برای گیاه دیفن باخیا باید فاقد آهک باشد.

آبیاری مناسب برای نگهداری گیاه دیفن باخیا

گیاه دیفن باخیا خاک های خیس و خیلی مرطوب را دوست ندارد چون باعث پوسیدگی ریشه آن می شود.

بهترین زمان مناسب برای آبیاری گیاه دیفن باخیا موقعی است که خاک این گیاه نسبتا خشک شده باشد  ولی باید مراقب بود که به طور کامل خشک نشود.

هنگام آبیاری باید به این نکته توجه داشته باشیم که  گلدان ما دارای زهکشی مناسب باشد وگرنه باعث ایجاد پوسیدگی در ریشهٔ گیاه خواهد شد.

بهترین آب برای آبیاری این گیاه آبی سبک و بدون املاح است.

زمان آبیاری دیفن باخیا در تابستان 2 الی 3 بار در هفته و در زمستان هفته ای یکبار است.

دمای مناسب برای نگهداری گیاه دیفن باخیا

دیفن باخیا برای ادامه‌ی زندگی خود نیاز به گرمای کافی دارد و نمی تواند حدود دماهای زیر 10 درجه‌ی سانتیگراد را تحمل کند. این گیاه اسرار آمیز بیشتر محیط های گرم و به دور از سرما را دوست دارد.

دمای بین 18 تا 29 درجه‌ی سانتی گراد برای نگهداری گیاه دیفن باخیا ایده آل به نظر می رسد و خارج از این محدوده‌ دمایی، سرعت رشد آن به شدت کاهش می یابد. این گیاه در زمستان ها به دمای حداقل 15 درجه‌ی سانتی گراد احتیاج دارد تا شاداب به نظر برسد.

رطوبت مناسب برای نگهداری گیاه دیفن باخیا

سعی کنید به طور مداوم گلدان گیاه دیفن باخیای خود را مرطوب نگه دارید هر چند این گیاه مقام می تواند خشک شدن خاک را تحمل کند.

دیفن باخیای از رطوبت هوا خوشش می آید همان طور که از سرد شدن آن متنفر است.

در زمان هایی که گیاه دچار یک سرمای ناگهانی و رطوبت بیش از حد می شود ممکن است گرفتار یک بیماری قارچی معروف به آنتراکنوز شود. از علایم این بیماری لکه های تیره ای است که در مرکز برگ ها ایجاد می شوند و همچنین کناره ها و نوک برگ قهوه ای رنگ می شود و دوباره از بین می روند.

برای درمان دیفن باخیا در این حالت، برگ های آلوده به قارچ را جدا کرده و از بین ببرید و آن را در محلی با تهویه‌ی مناسب قرار دهید. برای جلوگیری از شیوع بیشتر این بیماری گیاهان سالم خود را با یک قارچ کش مناسب اسپری کنید.

نور مناسب برای نگهداری گیاه دیفن باخیا

اگر گیاه دیفن باخیا را در نور مستقیم قرار دهیم باعث آسیب رساندن به این گیاه می شویم پس بهتر است این گیاه را در مکانی قرار دهیم که نور به صورت غیر مستقیم در اختیار گیاه قرار داده شود یعنی در کنار پنجره ای که در ضلع جنوبی و یا شرقی قرار گرفته است. به این نکته هم توجه داشته باشید که باید گیاه خودمان را هرچند وقت یکبار بچرخانیم برای این‌که برگ های گیاهمان به یک طرف منحرف نشود.

اگر گیاهمان را در مکانی قرار دهیم که دارای نور کم باشد باعث رشد علفی آن می شود، و البته واریته هایی از این گیاه وجود دارند که به سایه مقاوم اند.

گل دادن گیاه دیفن باخیا

اگرچه دیفن باخیا گاهی اوقات جوانه هایی به طول حدود 12 سانتی متر تولید می کند اما این جوانه ها شانس خیلی کمی برای شکوفایی خواهند داشت که آن هم وابسته به این است که در شرایط محیطی عالی قرار گرفته باشند.

بسیاری از افراد به محض این که جوانه‌ی گیاه دیفن باخیا را می بینند آن را از بین می برند زیرا معتقدند که این جوانه ها باعث هدر رفتن انرژی گیاه می شوند. اگر شما هم این کار را انجام دادید فراموش نکنید که بلافاصله پس از اتمام کار، دستان خود را کاملاً بشویید تا سمی که از شیره های گیاه به دستتان منتقل شده است از بین برود.

هرس گیاه دیفن باخیا

گیاه دیفن باخیا نیازی به هرس ندارند ولی بهتر است برای رشد و شکل دهی بهتر آن را پیرایش کنیم.

چند نکته ی مهم برای هرس گیاه دیفن باخیا که حتماً باید رعایت شوند.

• هنگام هرس این گیاه حتماً از دستکش باغبانی استفاده کنید به این دلیل که اگر روی دست شما زخم و یا خراشی وجود داشته باشد ممکن است سم رافیدا در آن نفوذ کند و مشکلی برای شما به وجود آورد.
• ساقه ها باید در زاویه 45 درجه با یک چاقو یا قیچی استریل شده بریده شوند.
• پس از پایان عملیات هرس گیاه را آبیاری کنید.

[products ids=”33934&”]

گلدان مناسب برای نگهداری گیاه دیفن باخیا

اگر گیاهی که خریده اید گلدان کوچکی دارد در اولین فرصت اقدام به تعویض گلدان آن کنید و گلدان بزرگ‌تری برایش فراهم آورید تا بتواند به راحتی رشد کند.

همچنین سعی کنید هر 2 یا 3 سال یک بار و ترجیحاً در بهار دیفن باخیا را به گلدانی با ابعاد کمی بزرگ‌تر از قبلی منتقل کنید.

ریشه های گیاه دیفن باخیا از مجاورت با آب اضافی متنفرند بنابراین مطمئن شوید که گلدان آن سوراخ های مناسب و کافی برای خروج آب اضافی در انتهای خود دارد. ایجاد یک زهکش مناسب با لایه ای از سنگ ریزه ها نیز گزینه‌ی مناسبی برای اطمینان از عبور آب اضافی از پایین گلدان است.

انواع بیماری ها و راه درمان آن ها در گیاه دیفن باخیا

عوامل مختلفی باعث ایجاد بیماریهای گیاه دیفن باخیا می شود که در ادامه به معرفی برخی از مهمترین آنها می پردازیم.

زرد شدن قسمت های پایینی برگ و ایجاد لکه های قهوه ای رنگ در حاشیه برگ ها 

این بیماری به دلیل آبیاری بیش از حد گیاه است که باید صبر کرد تا خاک گلدان نسبتاً خشک شود و بعد آبیاری بعدی را انجام داد.

جمع شدگی و چروکیدگی برگ ها که ممکن است در اثر سرمازدگی یا بیماری باکتریایی به وجود آمده باشد 

اگر بیماری در اثر سرمازدگی رخ داده باشد، محل آسیب دیده در همان نقطه باقی می ماند و پخش نمی شود. اگر در اثر بیماری باکتریایی باشد ممکن است کل گیاه را آلوده کند که باید قسمت آسیب دیده را از گیاه جدا کرد و بهتر است از این گیاه برای قلمه گیری استفاده نشود.

به وجود آمدن زخم های سفید پنبه ای روی گیاه

این بیماری به دلیل وجود شپشک آرد آلود روی گیاه ایجاد شده و یکی از آفات دیفن باخیا به شمار می رود. در این صورت می توان هر 14 روز از حشره کش نفوذی برای درمان گیاه دیفن باخیا استفاده کرد یا این که پنبه ای را به آب و صابون آغشته کرده و آن را روی این حشرات کشید.

رشد نکردن گل گیاه دیفن باخیا 

زمانی که ما گلدان، خاک و یا مکان گیاه را عوض می کنیم گیاه دچار تنش می شود که ممکن است رشد گل دچار مشکل شود و یا برگ ها زرد و بی حال شوند که با گذشت زمان و عادت کردن گیاه به محیط جدید این مشکل بر طرف خواهد شد.

پوسیدگی ساقه دیفن باخیا 

این بیماری به دلیل وجود قارچی به نام بوتریتیس به وجود می آید که در اثر قرار گرفتن گیاه در هوای سرد و رطوبت زیاد ایجاد شده است در این صورت باید گیاه را در دمای 16 درجه سانتی گراد قرار داد و از قارچ کش و زهکش مناسب برای گیاه استفاده کرد.

خشک و پیچیده شدن برگ های پایینی گیاه به سمت داخل

این اتفاق به دلیل افزایش سن در گیاه دیفن باخیا رخ می دهد که کاملاً طبیعی است ولی بهتر است گیاه را به محیطی خنک تر منتقل کنیم.

خشک شدن و ریختن برگ ها

زمانی که گیاه دیفن باخیا در محیطی که دارای هوای خیلی گرم و خشک و با رطوبت کم قرار گیرد این اتفاق برایش رخ می دهد در این صورت باید گیاه را غبارپاشی کنیم و در مکان خنک تری قرار بدهیم و اگر نیاز به آبیاری دارد به گیاه آب بدهیم.

زرد شدن برگ های دیفن باخیا و تار عنکبوتی شدن سطح زیرین آن

این بیماری به دلیل وجود حشره ای به نام کنه قرمز اروپایی اتفاق می افتد و یکی از آفات گیاه دیفن باخیا به شمار می رود که باید از حشره کش برای درمان این بیماری استفاده کرد.

لکه های سوختگی برروی برگ های دیفن باخیا

ممکن است به دلیل غبارپاشی در زمان نامناسب رخ داده باشد که باید غبار پاشی در صبح و عصر در سایه انجام شود.

فواید گیاه دیفن باخیا!

 بر اساس مطالعات اخیر، هوای داخل خانه می تواند مانند هوای بیرون آلوده باشد و منجر به سردرد، سرگیجه، حالت تهوع و آلرژی شود. این آلودگی ها بر اثر موادی مانند چسب ها، رنگ ها و … در فضای خانه پخش می شوند.

نگهداری گیاه دیفن باخیا در خانه با انجام تهویه‌ی مناسب اثرات منفی این آلودگی ها را تا حدی کاهش می دهد. حضور یک دیفن باخیا در خانه می تواند ترکیبات سمی مانند تولوئن که باعث ضعف، بی خوابی و گاهی مشکلات شدیدی مانند آسیب به کلیه و کبد می شود را کاهش دهد.

یکی از اصلی ترین و جالب ترین مزایای نگهداری دیفن باخیا در خانه یا محل کار شما شکل و شمایل جذاب آن است که همواره مورد توجه طراحان داخلی بوده است و با شاخ و برگ های خوش رنگ و زیاد خود می تواند رنگ و لعاب خیره کننده ای به محیط اطراف ببخشد.

راه های تکثیر و نگهداری گیاه دیفن باخیا

پاجوش و قلمه زدن 2 راه تکثیر گیاه دیفن باخیا است که می توان با توجه به شرایطی که دارید یکی از این دو راه را انتخاب کنید.

چگونگی پاجوش زدن گیاه دیفن باخیا

تکثیر گیاه دیفن باخیا از روش پاجوش، یکی از آسان ترین روش های تکثیر این گیاه است. برای این کار باید کمی صبر کنیم تا پاجوش گیاه به اندازه‌ی کافی رشد کند و بعد آن را از گیاه مادری جدا کرده و در گلدان دیگر بکاریم.

نکاتی در مورد قلمه گیری از گیاه دیفن باخیا

برای قلمه زدن گیاه دیفن باخیا می توان از 4 روش استفاده کرد که در پایین به آن می پردازیم.

زمان قلمه زدن برای گیاه دیفن باخیا از اواسط بهار تا اوایل تابستان است.

برای انجام قلمه گیری، قلمه ها را باید در ارتفاع 12-8 سانتی متری از قسمت های پایینی بند (نه روی بند) از گیاه مادری جدا کنیم.

دقت داشته باشید هنگام تهیه ی قلمه از ساقه گیاه مادری، حدود 15 سانتی متر ارتفاع را برای گیاه مادری باقی بگذارید تا بتواند به رشد خود ادامه دهد و حتماً برای بریدن قلمه ها از چاقوی استریل شده استفاده کنید.

بهتر است محیط کشت برای قلمه ها ترکیبی از پیت ماس، شن یا ماسه و پرلایت باشد و برای این که سرعت ریشه زایی بالا رود می توان آن ها را در محلول ریشه زایی قرار داد.

روش اول قلمه زدن گیاه دیفن باخیا

در این روش قلمه ها باید حداقل یک جوانه روی خود داشته باشند و همچنین برگ ها از روی قلمه جدا شده باشند تا انرژی گیاه صرف ریشه زایی شود و در آخر نیز باید قلمه ها در محیط کشت کاشته شوند.

روش دوم قلمه زدن گیاه دیفن باخیا

در این روش باید قلمه ها را به صورت افقی در خاک قرار دهیم و آن ها را توسط خاک بپوشانیم و سپس قلمه ها را آبیاری کرده و با یک پلاستیک شفاف روی آن ها را بپوشانیم و برای این که هوا در داخل محیط کشت رد و بدل شود چند سوراخ روی پلاستیک به وجود بیاوریم.

بعد از مشاهده کردن جوانه در محیط کشت پلاستیک ها را برداشته و صبر کنیم تا جوانه بزرگ تر شود و در نهایت آن را به یک گلدان جدید منتقل کنیم.

روش سوم قلمه زدن گیاه دیفن باخیا

این روش نیز تا حدودی مانند روش دوم است با این تفاوت که باید قلمه ها را به صورت افقی و تا نصفه داخل محیط کشت قرار  دهیم و با پلاستیک روی محیط کشت را بپوشانیم و تا جوانه زدن قلمه سطح کشت را مرطوب  نگه داریم.

روش چهارم قلمه زدن گیاه دیفن باخیا

در این روش قلمه ها باید حداقل دارای یک جوانه باشند و آن ها را به صورت افقی تا حدود 3-2 سانتی متر داخل محیط کشت قرار دهیم. بعد از مدتی مشاهده می کنیم که قلمه های ما شروع به تولید برگ و جوانه جدید می کنند. حدود دو ماه بعد زمانی که گیاه ما ریشه می دهد موقع برداشتن پلاستیک و تغذیه مصنوعی است.

با این توصیف اگر شما هم مشتاق نگهداری گیاه دیفن باخیا شده اید خبر خوب این است که فراگیری اصول نگهداری این گیاه بسیار آسان است و می توانید خیلی سریع کار خود را شروع کنید.

یک روش خیلی آسان هم برای تکثیر گیاه دیفن باخیا وجود دارد به این صورت که ما می توانیم قلمه هایی را که تهیه کرده ایم داخل آب گذاشته تا ریشه بدهد و زمانی که ریشه دهی انجام شد آن را در گلدان جدید بکاریم.

 دیفن باخیا گیاهی سمی 

شاید این سؤال برایتان پیش آمده باشد که چرا گیاه دیفن باخیا با وجود سمی بودن به عنوان یک گیاه آپارتمانی به حساب می آید؟ دیفن باخیا یک گیاه مقاوم، همیشه سبز و چند ساله ای است که با کمترین توجه بهترین رشد را دارد.

هشدار: این گیاه به دلیل داشتن ترکیب سمی ای به نام رافید (کریستال های دو سر سوزنی) در برگ ها به عنوان یک گیاه سمی به شمار می رود که باعث تحریک اعضای بدن شده و باید دور از دسترس کودکان و حیوانات نگهداری شود و همچنین خود شما هم باید در هنگام نگهداری گیاه دیفن باخیا با احتیاط رفتار کنید.

پاسخ به چند سوال احتمالی

چه جایی از خانه برای نگهداری گیاه دیفن باخیا مناسب است؟

بهترین محل برای نگهداری گیاه دیفن باخیا نزدیک پنجره ای است که نور زیادی از آن عبور می کند اما در معرض نور مستقیم خورشید نیست زیرا این گیاه در برابر آفتاب بیش از حد، آسیب پذیر است. دیفن باخیای خود را هرگز در مجاورت منابع گرمازا مانند بخاری یا شوفاژ قرار ندهید.

یک نشانه برای این که گیاهتان به نور بیشتری احتیاج دارد این است که رنگ برگ های آن متمایل به سفید شوند.

چرا برگ های گیاه دیفن باخیای من آویزان شده اند؟

این مسئله می تواند به دلیل آب دادن زیاد به گیاه رخ دهد. هنگامی که سطح خاک گلدان خشک شد و حس کردید گیاهتان تشنه است اقدام به آب دادن دوباره به آن کنید. در حالت کلی اگر خاک گلدان مرطوب باشد و برگ ها آویزان باشند احتمالاً مشکل از آب زیاد، نور ناکافی یا دمای سرد است.

چه کار کنم تا گیاهم با ظاهری یکنواخت و متقارن رشد کند؟

یک ویژگی دیفن باخیا این است که در بازه های زمانی کوتاه، رشد و نمو هایجدید و زیادی دارد.

برای این که گیاهتان در زمان رشد از نور کافی و مناسب بهره مند شود، آن را به طور منظم بچرخانید زیرا دیفن باخیا به سمت منبع نور رشد می کند و شما با انجام مداوم این کار مانع از کم برگ شدن یک طرف و رشد بیشتر طرف دیگر آن می شوید.

هرس کردن گیاه به طور منظم نیز به یکنواخت شدن ظاهر آن کمک شایانی می کند.

البته حتماً برای هرس کردن دیفن باخیا از دستکش استفاده کنید و یا دستان خود را بلافاصله پس از اتمام کار بشویید و به هیچ وجه اجازه ندهید شیره‌ی آن با چشم یا دهانتان تماس پیدا کند.

[product_category category = “158” products limit=”12″ columns=”6″ orderby = “date” order = “ASC operator” = “IN”]

آشنایی با انواع فسیل های زنده کره زمین

مانند بسیاری از قدیمی ترین گونه های موجود در جهان، قدیمی ترین گیاهان “فسیل های زنده” محسوب می شوند. تقریباً همه گیاهان این لیست تنها گونه های باقی مانده در جنس، خانواده و حتی سن خود هستند. به علاوه، بیشتر این گیاهان نسبت به اجداد خود در پرونده های فسیلی تقریباً تغییری نکرده اند و دارای خصوصیات منحصر به فردی هستند که در هیچ گیاه دیگری در جهان وجود ندارد.

گیاهان باستانی موجود در این لیست برای میلیون ها سال وجود داشته است. گیاهانی که در ادامه با آن ها آشنا می شویم، 8 تا قدیمی ترین گیاهان روی زمین به شمار می آیند که هنوز وجود دارند و منقرض نشده اند.

1.گیاه آب کالتروپ یا سه کنجه خیز (Water Caltrop)

سن: 66 تا 145 میلیون سال

مکان رشد: بومی مناطق معتدل اوراسیا و آفریقا است اما در سراسر جهان یافت می شود.

موارد مصرف معمول: غذا، قابل سرخ كردن، خوردن خام، بو داده، آب پز، آب نبات و آسیاب شده  به صورت آرد برای نان و شيرينی.

گیاه آب کالتروپ یک گیاه آبزی شناور است که به راحتی توسط میوه های زینتی آن که حاوی دانه های خوراکی هستند، قابل تشخیص است. قدیمی ترین فسیل های شناخته شده گیاهان آب کالتروپ مربوط به کرتاسه آلاسکا (بین 66 تا 145 میلیون سال پیش) است و امروزه تنها سه گونه موجود وجود دارد. بسته به اینکه در کدام قسمت از جهان واقع شده باشد، گیاه آب کالتروپ یک نوع مهاجم است و به تدریج در معرض خطر قرار گرفته است.

آب کالتروپ ها به ویژه در آمریکای شمالی مهاجم دیده می شوند، زیرا در طول یک سال می توانند از یک زمین به یک زمین 100 هکتاری تبدیل شوند. گرچه کالتروپ ها خوراکی هستند و هزاران سال است که توسط فرهنگ های مختلف مورد استفاده قرار می گیرد، اما منابع موثق تمایلی به ذکر این موضوع ندارند که این گیاه قابل خوردن است، زیرا انواع فلزات سمی را به راحتی جمع کرده و می خورد.

این گونه گیاهان آبزی یک ساله در آب شناور هستند که تا عمق 5 متر در آب بسیار کند حرکت می کنند. آن ها میوه هایی به شکل تزئین شده دارند که شبیه سر گاو نر یا شبیه خفاش در حال پرواز است.  هر میوه حاوی یک دانه نشاسته ای بسیار بزرگ  می باشد. حداقل در 3000 سال در چین و قاره هند برای بذرهای خوراکی کشت شده است.

2.گیاهان قدیمی ولویچیا (Welwitschia)

سن: 100 تا 146 میلیون سال

مکان رشد: بومی کویر نامیب در نامیبیا و آنگولا است اما می تواند در سایر مناطق جهان رشد کند.

موارد مصرف معمول: غذا و گیاه باغ زینتی.

مانند بسیاری از گیاهان موجود در این لیست، گیاه  ولویچیا نیز تنها گونه زنده در رده، خانواده و جنس خود است. ولویچیا گیاهی منحصر به فرد و عجیب است که بومی کویر نامیب است. این گیاه به نام گیاه شناس و پزشک اتریشی فردریش ولویچ نامگذاری شده است که اولین اروپایی بود که گیاه را در سال 1859 توصیف کرد.

ولویچیا بزرگسال و بالغ از دو برگ، یک پایه ساقه و ریشه تشکیل شده است. این دو برگ دائمی هستند و برگ های اصلی از زمان کشت گیاه هستند. این یک ویژگی منحصر به فرد است که فقط  گیاه ولویچیا از آن برخوردار است. ولویچیا گیاهانی با عمر طولانی هستند که سن آنها از 500 تا 600 سال است. اما تخمین زده می شود که نمونه های بزرگ تر حدود 2000 سال باشد.

3.درخت کاج وولمیا یا وولمی (Wollemia)

سن: 200 میلیون سال

مکان رشد: بومی استرالیا است اما در سایر مناطق جهان قابل پرورش است.

موارد مصرف معمول: گیاهان زینتی باغ و جایگزین درخت کریسمس.

کاج وولمی یا وولمیا پیش از کشف در سال 1994، فقط از نظر فسیل شناخته شده بود. علیرغم نام آن، وولمیا یک کاج یا عضو واقعی از خانواده کاج نیست اما به گیاه آگاتیس، گیاه باستانی دیگر در این لیست مربوط است. وولمیا به خاطر پارک ملی Wollemi در استرالیا نام گذاری شد. جایی که اولین نمونه های زنده در آنجا یافت شد. کاج وولمی به شدت در معرض خطر است و در فهرست قرمز اتحادیه بین المللی برای حفاظت از طبیعت (IUCN) قرار دارد.

از سال 2006 یک برنامه تکثیر برای کمک به زنده ماندن این کاج اجرا شده است. در زادگاه خود استرالیا، گلدان این گیاه به عنوان جایگزینی برای درختان کریسمس فروخته می شود. علاوه بر این، باغ گیاه شناسی سلطنتی در سیدنی اطلاعاتی را در مورد نحوه کاشت کاج های وولمی از بذرهایی که از درختان جنگل برداشت شده اند منتشر کرده است.

شرایط نگهداری کاج وولمی

کاج وولمی در کشت بسیار مقاوم و متنوع است. علیرغم اینکه گونه ای در معرض انقراض است، رشد آن آسان است و به نگهداری نسبتاً کمی نیاز دارد. این سازه با طیف متنوعی از مناطق آب و هوایی سازگار خواهد بود و در آفتاب کامل تا موقعیت های نیمه سایه دار فضای بیرون رشد می کند. پس می توان تقریباً آن را به طور نامحدود در گلدان نگهداری کرد. بنابراین کاج وولمی محیط مناسب و زیبایی را برای پاسیو، ایوان و حیاط می سازد. از آنجا که تهویه مطبوع را تحمل می کند، می تواند به عنوان یک گیاه تزئینی در محیط داخلی استفاده شود. موارد زیر نیاز اساسی برای مراقبت از کاج وولمی می باشد.

• آبیاری کاج وولمی به محض خشک شدن خاک گلدان انجام می شود.
• در صورت مرطوب نگه داشتن بیش از حد، زنده نمی ماند.
•  اگر در محیط داخلی خانه می باشد، حتما آن را از نور مستقیم خورشید دور نگه دارید. در غیر این صورت برگ ها به رنگ زرد طلایی تبدیل خواهند شد.
•  کودهای  با مقدار کم فسفر و کود مایع برای رشد مطلوب این کاج پیشنهاد می شود.

4.درخت کاج چتر ژاپنی (Sciadopitys)

سن: 230 میلیون سال

مکان رشد: بومی ژاپن است اما در سایر مناطق جهان قابل پرورش است.

موارد مصرف معمول: گیاه باغ زینتی، تزیین، بونسای و محوطه سازی.

کاج چتر ژاپنی (که کویاماکی یا Sciadopitys verticillata نیز نامیده می شود) یک درخت مخروطی باستانی بومی ژاپن است.  این تنها گونه زنده در خانواده Sciadopityaceae می باشد. کاج چتر ژاپنی حدود 230 میلیون سال در رکورد فسیل بوده است. کاج چتر ژاپنی یک درخت مخروطی است و به آرامی رشد می کنند. به این معنی که رشد یک نهال به اندازه کافی بزرگ برای فروش ممکن است طولانی شود. به همین دلیل، کاج های چتر ژاپنی برای محوطه سازی گران، کمیاب و بسیار پرطرفدار هستند. در ژاپن این درخت کویاماکی نامیده می شود و یکی از پنج درخت مقدس این کشور است.

این یک درخت همیشه سبز است که می تواند تا ارتفاع 15 الی 27 متر رشد کند. شاخه های اصلی قهوه ای با پوشش سبز انعطاف پذیر به طول 7 تا 12 سانتی متر که شبیه برگ هستند و عملکرد آنها را انجام می دهند. در واقع از بافت های ساقه ای تشکیل شده اند.  مخروط های کاج ژاپنی 6 تا 11 سانتی متر طول دارند و تقریباً در طی 18 ماه بالغ می شوند و پوسته های صافی دارند که برای آزاد شدن بذرها باز می شوند.

5.درخت زینتی سیکاد (Cycads)

سن: 2880 میلیون سال

مکان رشد: مناطق نیمه گرمسیری و گرمسیری جهان. بیشترین میزان تمرکز در آمریکای جنوبی و مرکزی اما در مکزیک، جنوب شرقی ایالات متحده، استرالیا، میکرونزی، ژاپن، چین، آسیای جنوب شرقی، هند، سریلانکا، ماداگاسکار و جنوب آفریقا نیز یافت می شود.

موارد مصرف معمول: گیاهان زینتی باغ، غذا، استفاده های تشریفاتی و آیینی، درختان بونسای، دارو، آدامس، فیبر برای کلاه، حصیر، سبد و روغن.

قدمت فسیل های سیکاد حداقل به اوایل دوره زمین شناسی (حدود 280 میلیون سال پیش) برمی گردد، اما در مورد فسیل های قدیمی بحث شده است که ممکن است حدود 100 میلیون سال قبل از دوره زمین شناسی از منطقه کربونیفر آمده باشد. درختان سیکاد ژیمناپرم هستند. به این معنی که دانه های آن ها قابل مشاهده هستند و توسط دانه های درشت رشد کرده از تاج گیاهان به راحتی شناخته می شوند.

سیكادها علاوه بر این كه یكی از گیاهان باستانی هستند،  طولانی ترین عمر را در بین گیاهان دارا می باشند. آن ها بسیار آهسته رشد می كنند و می توانند تا 1000 سال زنده بمانند. سیكادها به دلیل ظاهر متمایز اغلب به عنوان گیاهان تزئینی باغ و گلخانه و همچنین بونسای استفاده می شوند.

شکل ظاهری و عجیب درخت سیکاد

درخت سیکاد دارای یک تنه استوانه ای شکل است که معمولاً منشعب نمی شود. برگ ها مستقیماً از تنه رشد می کنند و به طور معمول وقتی پیر می شوند می ریزند و در قسمت بالای آن تاجی از برگ ها باقی می ماند. برگ ها به صورت گل رز رشد می کنند، از قسمت بالا و مرکز تاج شاخ و برگ جدید بیرون می آید. ممکن است تنه در خاک دفن شود، در این حالت به نظر می رسد برگ ها از زمین رشد کرده و بیرون می آیند، بنابراین گیاه به نظر می رسد یک گل رز پایه است.

برگ ها به طور کلی متناسب با اندازه تنه بزرگ و گاهی حتی بزرگ تر از تنه هستند. برگ ها به صورت دو برگی در دو سوی برگدم (به شکل پر پرنده) می باشند. به طور معمول برگ ها یا مرکب بوده یا دارای لبه هایی برش خورده هستند. بعضی از گونه ها برگ هایی دو شاخه دارند، به این معنی که برگچه ها هر کدام زیر شاخه های مخصوص خود را دارند. هر برگچه روی برگچه دیگر که روی ساقه است، رشد می کند.

6.گیاهان قدیمی دم اسبی (Horsetail)

سن: بیش از 300 میلیون سال

مکان رشد: در سراسر جهان به جز قطب جنوب، اما بیشتر در نیمکره شمالی غیر گرمسیری متمرکز شده است.

موارد مصرف معمول: غذا، داروهای گیاهی، جلا دهنده چوب و دارو.

دم اسب یا Equisetum تنها جنس زنده در کل گروه گیاهان Equisetopsida است. در برهه ای از زمان تعداد و تنوع زیادی از گیاهان دم اسبی وجود داشت، اما امروزه فقط حدود 20 گونه دم اسب زنده مانده است. گیاه دم اسب بسیار باستانی می باشد که از سایر گیاهان آوندی بی بذر متمایز شده است. دم اسبی را می توان در سراسر جهان در درجه اول در مناطق مرطوب یافت.

اگرچه بسیاری از مردم گیاه دم اسبی را جزء علف های هرز می دانند، اما مردم زیادی در فرهنگ های مختلف از این گیاه برای غذا و دارو استفاده می کنند. همچنین توسط چرای حیوانات خورده می شود، اما بعضی از گونه های دم اسبی اگر برای مدت طولانی خورده شوند می توانند برای این حیوانات سمی باشند.

برگ های گیاه دم اسبی به صورت حلقوی هایی که در غلاف های گره ای قهوه ای رنگ هستند، با نظم خاصی مرتب شده اند. ساقه ها معمولاً سبز و فتوسنتزی بوده و با تعدادی درز و برآمدگی (حداقل دارای 3 برآمدگی، اما معمولاً 6 تا 40 رج) مشخص هستند.

7.درخت آگاتیس (Agathis)

سن: 298 تا 358 میلیون سال

مکان رشد: نیمکره جنوبی و جنوب شرقی آسیا

موارد مصرف معمول: رزین، ساخت بدنه قایق بادبانی، ساخت گیتار، کشتی سازی، ساخت خانه، ساخت قاب های چوبی، ساخت میز و صندلی و ریل های راه آهن.

آگاتیس که معمولاً کائوری یا دمار نامیده می شود، درختان مخروطی باستانی هستند که قدمت آن ها به دوران کربونیفر (298 تا 358 میلیون سال پیش) باز می گردد. چند گونه آگاتیس موجود در جهان تنها اعضای باقی مانده از خانواده درختان Araucariaceae هستند. سایر این گونه درخت در همان حادثه انقراض دسته جمعی که دایناسورها را از بین برد، عمدتا ناپدید شدند. در حال حاضر حدود 22 گونه آگاتیس پذیرفته شده در درجه اول در نیمکره جنوبی و آسیای جنوب شرقی در کشورهایی مانند استرالیا، نیوزیلند، گینه نو، مالزی و بورنئو وجود دارد. درختان بالغ آگاتیس به دلیل تنه های بزرگ که شاخه های بسیار کمی در زیر تاج دارند قابل توجه می باشند.

درختان بالغ دارای تنه های بزرگی هستند و یک تنه را تشکیل می دهند. در مقابل، درختان جوان به طور معمول مخروطی شکل هستند و با رسیدن به بلوغ یک تاج گردتر یا با شکل نا منظم تشکیل می دهند. برگ های بالغ بیضوی تا خطی، بسیار چرمی و کاملاً ضخیم بوده، اما برگ های جوان غالباً مایل به قرمز هستند.  مخروط های گرده نر معمولاً فقط پس از ظهور مخروط های بذر روی درختان بزرگ تر ظاهر می شوند در حالیکه مخروط های بذر ماده معمولاً در شاخه های جانبی کوتاه رشد می کنند و بعد از دو سال بالغ می شوند.

بذر برخی از درختان آگاتیس توسط کرم هایی از تیره Agathiphaga  (پروانه های کاوری نیز نامیده می شوند) که ابتدایی ترین گونه های پروانه های موجود است، خورده می شوند.

8.گیاهان قدیمی خزه (Moss)

سن: 470 میلیون سال

مکان رشد: در سراسر جهان بر روی سنگ ها، سطح خاک های معدنی، خاک های اسیدی، خاک های آهکی، صخره ها و آبشارها، کنار رودخانه ها، خاک مرطوب سایه دار، کنده ها و چوب های سوخته، تنه درختان و باتلاق ها.

موارد مصرف معمول: دارو، غذا، دکوراسیون منزل و باغداری.

همه ما گیاه خزه را می شناسیم، اما شاید قدمت تاریخی آن را ندانیم. خزه قدیمی ترین گیاهان جهان است که اجداد این گیاهان حدود 470 میلیون سال پیش زندگی می کردند. به دلیل نرم و شکننده بودن خزه، وجود آن در آثار فسیلی کمیاب و نادر است. برخی از قدیمی ترین فسیل های خزه مربوط به دوره کربنیفر (298 تا 358 میلیون سال پیش) است، اما شواهدی وجود دارد که نشان می دهد خزه خیلی زودتر ظاهر شده است. حدود 12000 گونه مختلف خزه وجود دارد که در زیستگاه های مختلف در سراسر جهان زندگی می کنند.

از نظر گیاهشناسی، خزه ها گیاهان بدون آوند، بسیار کوچک (چند سانتی متر) و علفی (غیر چوبی) هستند. خزه ها آب و مواد مغذی را به طور عمده از طریق برگ های خود جذب کرده و دی اکسید کربن و نور خورشید را برای ایجاد مواد غذایی توسط فتوسنتز برداشت می کنند. مانند بسیاری از گونه های گیاهی باستانی، خزه بذر تولید نمی کند و از طریق آزاد شدن هاگ گسترش می یابد. همچنین خزه فاقد گل است.

[product_category category = “158” products limit=”12″ columns=”6″ orderby = “date” order = “ASC operator” = “IN”]

برگرفته از: www.oldest.org

در باغبانی گیاهان آپارتمانی خود حرفه ای شوید!

امروزه گیاهان آپارتمانی نقش مهمی در زندگی افراد پیدا کرده اند. این گیاهان علاوه بر زیبایی و آرامشی که به همراه خود دارند، به تصفیه هوای محیط اطراف خود نیز کمک می کنند. نگهداری گیاهان آپارتمانی کاری لذت بخش و ساده است، به شرطی اطلاعات کافی در این زمینه داشته باشید.

دانستن برخی نکات و معنای برخی از لغات مربوط به نگهداری این گیاهان، از شما باغبانی حرفه ای در این زمینه خواهد ساخت.

نکاتی در مورد خاک گیاهان آپارتمانی

در نگهداری گیاهان آپارتمانی به خاک که جز اصلی ترین و مهم ترین بخش حیاتی در رشد یک گیاه است، باید توجه داشت. هر گیاه برای رشد و نمو خود، نیاز به خاک مخصوص دارد، بنابراین انتخاب خاک مناسب یکی از اصلی ترین امور در نگهداری گیاهان است. اگر خاک به درستی انتخاب نشود، باعث توقف رشد و یا حتی مرگ گیاه می شود.

نکته اول: زهکشی خاک و گلدان در نگهداری گیاهان آپارتمانی

خاکی که برای بستر گیاهان آپارتمانی استفاده می شود، بنا به نوع گیاه متفاوت است. اما نکته مشترک در مورد خاک برای اکثر گیاهان آپارتمانی زهکشی خاک است. زهکشی خاک به این معناست، که خاک توانایی عبور دادن آب اضافی را به هنگام آبیاری داشته باشد، چرا که بسیاری از گیاهان به دلیل غرقابی شدن، شادابی خود را از دست می دهند و از بین می روند.

برای به نتیجه رسیدن عملکرد زهکشی خاک، نیاز است گلدان نیز از زهکشی مناسبی برخوردار باشد، به این معنا که در کف گلدان سوراخی برای خارج کردن آب اضافه تعبیه شده باشد. البته این سوراخ نباید آنقدر بزرگ باشد که در هر بار آبیاری مقداری خاک از دست برود.

از کجا بفهمید خاک زهکشی دارد یا نه؟ برای فهمیدن اینکه خاک زهکشی دارد، کافی است مقداری خاک درون گلدان بریزید، سپس خاک را به خوبی آب دهید. هرچقدر آب اضافه سریع تر از زیر گلدان خارج شود، یعنی زهکشی خاک بهتر است.

نکته دوم: نوع خاک برای بستر گیاه 

حتما به هنگام خرید یا جست و جو برای پیدا کردن خاک مناسب گیاهتان با انواع خاک و کود برخورد کرده اید. در برخی سایت ها و یا گلفروشی ها برای تهیه خاک، فرمول ترکیب چند ماده را به شما می دهند، که اگر با آن ها آشنا باشید می توانید نگهداری گیاهان آپارتمانی خود را به بهترین شکل انجام داده و بستری مناسب برای رشد گیاهتان فراهم نمایید.

آشنایی با انواع خاک برای گیاهان

• خاک برگ: بقایا فاسد شده برگ گیاهان است، که هیچ ارزش غذایی ندارد و صرفا جهت زهکشی و سبک شدن خاک به گلدان اضافه می شوند.
• خاک کوکوپیت: الیاف پوست درخت نارگیل است، که به دلیل جذب زیاد آب در زمان تکثیر و قلمه زنی استفاده می شوند. این خاک فاقد مواد مغذی برای گیاه است.
• خاک باغچه: خاکی مغذی و سنگین است، که نباید به تنهایی به عنوان بستر برای نگهداری گیاهان آپارتمانی استفاده شود.

[products ids=”33714″]

• خاک لومی یا لیمونی: از بهترین انواع خاک برای نگهداری گیاهان آپارتمانی، به دلیل تخلخل بالا است. این خاک از ترکیب شن، ماسه و خاک رس تهیه می شود و برای گیاهانی که نیاز متوسطی به آب دارند، استفاده می شود.
• پرلیت: یک ترکیب معدنی است، که از سنگ های آتشفشانی و از اعماق زمین به  دست می آید. کاربرد آن در سبک سازی خاک و جذب کردن آب و در اختیار گذاشتن آن، به مرور، به گیاه است.
• ورمی کمپوست: این ماده خاک نیست! بلکه کودی مغذی و بی پوست، که دارای ترکیبی بسیار سبک است و می تواند آب زیادی را در خود نگه دارد. این کود دارای عناصری چون روی، مس، منگنز و آهن است.

[products ids=”33711″]

• هوموس: ترکیبی شیمیایی است، که از بقایای گیاهان و جانوران روی خاک تشکیل می شود و از آن به تنهایی به عنوان خاک نمی توان استفاده کرد، چراکه یک نوع کود آلی و مغذی به شمار می رود.
• پیت ماس: بقایای خزه ای به نام اسفاگنوم، جلبک ها و برگ های پوسیده است، که برای گیاهان اسیدی دوست مانند پتوس، قاشقی، سرخس، برگ انجیری، اریکا و … استفاده می شود.
• لیکا: نوعی دانه رس منبسط شده است، که در اندازه های متفاوت تولید می شود. این دانه های سبک و بی وزن، می توانند به زهکشی گلدان و خاک کمک کنند. برای این امر می توانید مقداری از دانه های لیکا را در کف گلدان ریخته و روی آن را خاک بریزید.

نکاتی در مورد نور مکان مناسب در نگهداری گیاهان آپارتمانی

یکی از گزینه های مهم در انتخاب بهترین مکان برای نگهداری گیاهان آپارتمانی میزان نور آن محیط است. هر ساختمان می تواند دارای پنجره های شمالی، جنوبی، شرقی و غربی باشد، اما ویژگی و تفاوت این مکان ها در چیست؟

مکان های دارای نور طبیعی

• پنجره های شرقی: این مکان دارای نور صبحگاهی، نور ملایم خورشید، تا ظهر است. این مکان یکی از مناسب ترین مکان ها برای نگهداری گیاهان سایه دوست یا مقاوم به نور کم است.
• پنجره های شمالی: این مکان دارای ضعیف ترین نور است، و مناسب برای نگهداری گیاهان سایه دوست. در تابستان ها که نور خورشید شدید و سوزان می باشد، گیاهان سایه دوست را در این مکان نگهداری می کنند، اما این مکان، مناسب برای نگهداری گیاه در فصل زمستان نیست.
• پنجره های غربی: این مکان دارای نور بعد از ظهر و عصرگاهی است، که البته در فصل تابستان شدیدتر می شود. یکی از مکان های مناسب برای نگهداری گیاهان آفتاب دوست می باشد.
• پنجره های جنوبی: پرنور ترین مکان است، که در تابستان برای نگهداری گیاه مناسب نیست. نور صبحگاهی این مکان برای نگهداری گیاه مناسب است، اما نور ظهر این مکان بسیار سوزاننده است و بهتر است با پرده فیلتر شود تا لبه های برگ گیاه را نسوزاند.

اندازه گیری شدت نور پنجره ها

در نگهداری گیاهان آپارتمانی برای اندازه گیری شدت نور و یافتن جهت پنجره، بهترین و ساده ترین کار بررسی سایه حاصل از نور است. برای این کار، یک شی بلند را در مقابل نور بگیرید. اگر سایه حاصل شده تیز و قوی بود و مرز واضحی داشته باشد، آن مکان پر نور است. اگر سایه تشکیل شده، کم رنگ و دارای مرز نا مشخصی باشد، این نور متمایل و این مکان کم نور است.

اگر سایه قوی و تیز باشد و حاصل تابش نور صبحگاهی باشد، پنجره جنوبی است، و اگر حاصل نور عصرگاهی باشد، پنجره غربی است.

اگر سایه کم رنگ و دارای مرز نامشخصی باشد، و حاصل تابش نور صبحگاهی باشد، پنجره شرقی، و اگر حاصل تابش نور عصرگاهی باشد، پنجره شمالی است.

نور مصنوعی برای گیاهان آپارتمانی

از نور مصنوعی در مکان هایی با نور کم، برای پرورش گیاهان استفاده می شود. این نور مناسب گیاهان سایه دوست (مقاوم در برابر نور کم) است. برای تامین نور مصنوعی، از لامپ های فلورسنت یا چراغ رشد گیاه استفاده می شود.

گیاه در محیط پرنور و بدون نور

اگر گیاه در محیط های بسته به اندازه کافی نور نداشته باشد، رشد شاخه های آن غالبا به صورت نازک و ضعیف خواهد بود، رنگ برگ ها کم رنگ می شود، برگ های جوان و تازه در اندازه بزرگ تر می رویند و برگ های قدیمی زرد می شوند. به طور کل، کمبود نور دارای معایب زیر است:

• کاهش سرعت فتوسنتز در گیاه
• ایجاد رقابت بین اندام های گیاهی برای دریافت نور
• تولید گیاهان ضعیف
• افزایش طول میان گره ها
• باریک شدن ساقه
• نازک شدن برگ ها
• کاهش کیفیت محصول
• افزایش شیوع بیماری
• طولانی شدن دوره رشد

در محیط های دارای نور بیش از حد، لکه هایی بر روی برگ ها به وجود می آید، برگ ها در ابتدای روز حالت پژمردگی دارند. برگ ها در ابتدا زرد و سپس قهوه ای می شوند.

اهمیت نور برای گیاه

نور از سه نظر برای گیاه اهمیت دارد:

1. ابتدا از نظر میزان تابش؛ یعنی تعداد فوتونی که در واحد سطح برگ گیاه دریافت می کند.
2. طول روز؛ گیاهان از نظر زمان نیاز به نور به سه دسته تقسیم می شوند: گیاهان روز کوتاه، روز بلند و بی تفاوت به طول روز(این عامل در گلدهی گیاه تاثیر دارد).
3. کیفیت نور(طول موج نور)؛ که برای مثال گیاه در اثر قرار گرفتن در طول موج قرمز، افزایش برگ و کاهش تعداد شاخه ها را خواهد داشت.

که در نهایت این سه عامل(میزان نور دریافتی توسط گیاه، مدت زمان دریافت نور، کیفیت نور) باعث رشد سالم و صحیح گیاه و در نهایت سبزی و شادابی آن خواهد شد.

نکاتی در مورد تامین رطوبت در نگهداری گیاهان آپارتمانی

برخی گیاهان آپارتمانی به رطوبتی بیش از رطوبت موجود در محیط نیاز دارند. برای تامین رطوبت این گیاهان رطوبت دوست راه های بسیاری وجود دارد، که به برخی از آن ها اشاره می کنیم:

ساخت جزیره (سینی سنگ ریزه و شن)؛ در زیر گلدانی خود، مقداری شن بریزید و روی آن را آب بریزید. سپس گلدان را روی آن قرار دهید، با این کار رطوبت مورد نیاز ریشه را تامین کرده اید. برای زیبایی کار می توانید از سنگ ریزه های رنگی یا شیشه ای استفاده نمایید.

قیم خزه ای؛ استفاده از قیم خزه ای برای گیاهان منعطف، و خیس کردن آن باعث تامین رطوبت گیاه به خصوص در فصل تابستان خواهد شد.

غبارپاشی (مه پاشی)؛ اسپری کردن آب ولرم و بدون کلر(آب معدنی هم نباشد) برای تامین رطوبت و تمیز کردن برگ برخی از گیاهان مناسب است.

نکته: غبار پاشی باید به شکلی انجام شود که روی برگ قطرات درشت آب تشکیل نشود. وجود این قطرات مانند ذره بین عمل می کنند و نور چند برابر را به گیاه می رسانند، که سبب خشک شدن آن می شود.

دستگاه بخور یا رطوبت ساز؛ استفاده از دستگاه بخور یا رطوبت ساز در محیطی که گیاه در آن قرار دارد، با فاصله مناسب، سبب تامین رطوبت هوا می شود.

قرار دادن گیاهان در کنار هم؛ تنفس گیاهان باعث می شود رطوبت محیط افزایش یابد و هوایی شبه گلخانه به وجود آید.

گذاشتن ظرف آب؛ می توانید یک ظرف آب در بین گیاهان قرار دهید. اگر جنبه زیبایی برایتان مطرح باشد می توانید از حوضچه های زینتی و یا آبنما استفاده نمایید.

جزیره(سینی سنگ ریزه و شن)

کمبود رطوبت در گیاهان

کمبود رطوبت در گیاهان زینتی سبب قهوه ای شدن حاشیه برگ ها، ریزش آن ها و پژمردگی گیاه می شود. در گیاهان گلدار، کمبود رطوبت باعث کوچک ماندن شکوفه ها و ریزش آن ها قبل شکوفا شدن و یا چروکیده شدن پس از شکوفا شدن و خشکی آن ها می شود.

نکاتی در مورد هرس کردن در نگهداری گیاهان آپارتمانی

هرس به معنای حذف شاخ و برگ اضافه یا مریض، به منظور بخشیدن شکل و فرمی زیبا به گیاه و یا حفظ سلامت گیاه، است. این فرایند بهتر است در فصل رشد گیاه انجام شود، تا امکان بازگردانی و رشد فراهم باشد. برای هرس استفاده از دستکش و ابزاری با تیغ تیز و تمیز (ضد عفونی شده با الکل) توصیه می شود.

چه زمانی نباید گیاه را هرس کرد؟

• قبل از شکوفه دادن؛ باعث از بین رفتن جوانه ها می شود.
• قبل از اتمام فصل گلدهی گیاه
• زمانی گیاه کوچک است.

انواع هرس در نگهداری گیاهان آپارتمانی

در نگهداری گیاهان آپارتمانی هرس هر گیاهی می تواند به اشکال متفاوت و در زمان های مختلف انجام شود. اما به طور کل سه نوع دسته بندی برای هرس گیاهان وجود دارد:

1. گیاهانی که ساقه ضخیم و مستقل ندارند و دارای شاخه های بسیار نازکی هستند. در این حالت فقط کافیست برک های اضافی و خراب را از گیاه جدا نمایید. البته می توانید شاخه های دراز و بد شکل را نیز کوتاه کرده و مطابق سلیقه خودتان شکل دهید.
2. هرس گیاهان گلدار، که سالی یک بار انجام می شوند. بهترین زمان برای این دسته از گیاهان، زمستان است.
3. دسته آخر گیاهانی هستند که زمان خاصی برای هرس ندارند و هر زمان که احساس کردید، گیاه نیاز به هرس دارد اقدام نمایید.

نکته: در هربار هرس بیش از یک سوم گیاه را هرس نکنید.

البته ناگفته نماند گیاهانی هستند که نیاز به  در هرس ندارند و در صورت هرس می میرند.

[products ids=”33934″]

نکاتی در مورد آبیاری در نگهداری گیاهان آپارتمانی

آبیاری یکی از حیاتی ترین کارها در نگهداری گیاهان آپارتمانی است، که بنا به شرایط و محیط و نوع گیاه متفاوت است. آبیاری بیش از حد و کم به یک اندازه دردسر آفرین هستند. بعد از شناخت نوع گیاه و میزان نیاز آن به آب، بهتر است نکات زیر را بدانید و انجام دهید:

عمق آبیاری در نگهداری گیاهان آپارتمانی

برای هر گیاه عمق آبیاری متفاوت است، اما به عنوان یک قانون کلی بهتر است آبیاری به شکلی انجام شود که مازاد آب از کف گلدان خارج شود. با این کار املاح اضافه خاک نیز دفع می شوند و گیاه بستر رشد بهتری را تجربه خواهد کرد.

برای استفاده بهتر گیاه از آب، بهتر است آب را به آرامی در گلدان بریزید، تا ریشه گیاه فرصت جذب آن را پیدا کند. به یک باره آب را پای گلدان ریختن باعث می شود که حجم زیادی از آن همراه با املاح و مواد معدنی خاک از کف گلدان خارج شود.

سنجش رطوبت خاک قبل از آبیاری

وجود آب زیاد در خاک و یا خیس ماندن خاک به صورت طولانی سبب پوسیدن ریشه ها و در نهایت نابودی گیاه می شود. به همین دلیل بهتر است که میزان خیس و یا خشک بودن خاک قبل از آبیاری سنجیده شود.

برای این کار، می توانید به اندازه یک بند انگشت (یک تا دو سانتی متر) انگشتتان را در خاک فرو کرده و میزان خشک یا خیس بودن خاک را بسنجید. اگر احساس خشکی کردید، گیاه را آبیاری نمایید.

بهترین زمان آبیاری گیاهان

ریشه گیاه در ابتدای صبح و شب، بیشترین جذب آب را انجام می دهد. به همین دلیل بهترین زمان برای آبیاری گیاه صبح ها قبل رسیدن اشعه های نور خورشید به گیاه، است.

در شب بهتر است گیاه آبیاری نشود، چرا که بخشی از آب تبخیر می شود و در نبود نور خورشید رو برگ ها و ساقه گیاه می نشیند. این امر سبب دچار شدن گیاه به انواع بیماری های قارچی از جمله کپک پودری می شود.

آب مناسب برای آبیاری گیاهان

از دادن آب سرد یا داغ، و دارای کلر به گیاه جدا خودداری نمایید. برای آبیاری گیاه بهتر است آب را یک ساعت قبل از آبیاری در محیط قرار دهید، تا هم کلر آب از بین برود، و هم اینکه با محیط هم دما شود. یکی دیگر از مزایای این کار این است که آب هم دما با محیط می شود، و گیاه را دچار شوک نمی کند.

پس از آبیاری، حتما مقدار آب اضافه که از کف گلدان خارج می شود و در زیر گلدانی می ریزد را دور بریزید. چرا که این آب دوباره جذب گیاه شده و ریشه را می پوساند. یادتان باشد که آبیاری را از یک طرف گلدان انجام ندهید و دور تا دور گیاه را آب بریزید که تمام قسمت های ریشه به آب دسترسی داشته باشند.

هشدار: برای آبیاری از آب معدنی استفاده ننمایید.

تغییر روند آبیاری با تغییر فصل

در فصل پاییز که هوا رو به سردی می رود و در زمستان، اکثر گیاهان به خواب می روند. در این زمان گیاه به کمترین میزان آبیاری نیاز دارد، چرا که میزان تبخیر نیز کمتر است.

در فصل تابستان و بهار که تبخیر آب زیاد است، بهتر است آبیاری به تعداد دفعات بیشتری انجام شود. البته این افزایش به معنای خیس کردن خاک گیاه نیست.

کدام قسم گیاه آبیاری شود؟

در نگهداری گیاهان آپارتمانی برای آبیاری بهتر است سطح خاک و ساقه آبیاری شوند. ماندن قطرات در روی برگ های گیاه مانند ذره بین عمل کرده و نور خورشید را با شدت چند برابر بیشتر به گیاه می رساند، که ممکن است باعث سوختن برگ گیاه شود.

برای تمیز کردن برگ ها نیز، بهتر است از اسفنج یا پنبه ای خیس استفاده شود تا اینکه برگ را با آب خیس نمایید.

آبیاری گیاه در زمان مسافرت

در زمان مسافرت می توانید بدون این که نگران آبیاری گیاهان خود باشید، به سفر بروید و لذت ببرید. برای آبیاری گیاهان در این زمان می توانید از بطری نوشابه استفاده نمایید. به این شکل که بطری را پر از آب کرده و بادست خود در آن را گرفته و در خاک فرو کنید، به طوری که به ساقه و ریشه گیاه آسیب وارد نشود.( این کار برای گلدان هایی با خاک شنی اصلا مناسب نیست)

می توانید در ظرفی آب ریخته و آن را در ارتفاعی بالاتر از سطح گیاه قرار داده  و توسط نخ های کاموایی یا هر نخی که آب را منتقل کند، آب را به خاک برسانید.

البته برای راحتی کار گلدان هایی که آبیار خودکار دارند و یک سری ابزار برای آبیاری در زمان سفر، مانند کیت های آبیاری وجود دارند که می توانید از آن ها استفاده نمایید.

[product_category category = “158” products limit=”12″ columns=”6″ orderby = “date” order = “ASC operator” = “IN”]

ویژگی ها و مشخصات ظاهری گل قاشقی

گیاه گل قاشقی بومی مناطق گرمسیری و نیمه گرمسیری جهان به ویژه آمریکای مرکزی است نام علمی آن “Desert privet” است. در انگلیسی با نام  “Peperomia magnoliaefolia”   و در فارسی پپرومیا یا گل قاشقی نامیده می شود. بیش از 1000 گونه شناخته شده از گل قاشقی وجود دارد، همه با برگ های ضخیم، گوشتی و آبدار که به تحمل خشکی و قدرت آنها کمک می کند. برگ ها ممکن است دارای بافت یا صاف باشند. قرمز، سبز، خاکستری یا بنفش؛ متنوع، بزرگ یا ریز، بیضی یا قلبی شکل. بعضی از آنها دارای ساقه های نازک، مانند نخ و برخی دارای ساقه های گوشتی و تنومند هستند.

گیاه گل قاشقی گیاهان شگفت انگیزی برای رشد در محیط داخلی هستند. زیرا ویژگی هایی دارند که آنها را به یک گیاه خانگی ایده آل تبدیل می کنند. آنها با تنوع زیادی از شاخ و برگ های زیبا و تحمل طیف وسیعی از شرایط رشد، برای هر کسی که بخواهد مجموعه گیاهان خانگی خود را گسترش دهد مناسب هستند. گیاهان گل قاشقی به طور معمول جمع و جور هستند و به ندرت در محیط داخلی بیش از 30 سانتی متر رشد می کنند. برای یادگیری همه چیزهایی که برای شاد و سالم نگه داشتن گل قاشقی باید بدانید ادامه مطلب را بخوانید.

شرایط نگهداری گل قاشقی در محیط داخلی

نحوه آبیاری گل قاشقی

گل قاشقی را زمانی آبیاری کنید که 1-2 سانتی متر بالای خاک کاملا خشک شده باشد. به طور معمول این گیاه هر 7 تا 10 روز یکبار به آب احتیاج دارد. علائم آبیاری بیش از حد گیاهان گل قاشقی می تواند ساقه های پوسیده، پژمرده یا زرد شدن برگ ها، گلدان سنگین و خاک غرق اب باشد.

نور مناسب گل قاشقی

گیاه گل قاشقی در نور زیاد و غیر مستقیم خورشید بهترین عملکرد را خواهد داشت. طاقچه پنجره رو به شرق یا غرب در بیشتر مواقع سال برای آنها ایده آل است. تنها چیزی که باید مراقب آن باشید این است که در طول ماه های تابستان بیش از حد نور دریافت نکند، زیرا این امر می تواند باعث سوختگی برگ ها شود.اگر گیاه برگ قاشقی  را در جایی قرار دهید که از نور کافی برخوردار نباشد، گیاه به سمت نور کشش پیدا می کند و آن قسمت گیاه که در معرض نور بیشتری بوده است بیشتر رشد می کند و ظاهر آن بهم ریخته می شود. اگر این اتفاق افتاد، می توانید به راحتی آن را هرس کنید تا ظاهر فشرده گیاه حفظ شود. فقط در صورت بروز چنین شرایطی گیاه را به مکان مناسب تری منتقل کنید.

رطوبت و دمای مورد نیاز گل قاشقی

اگرچه گل قاشقی رطوبت بالا را ترجیح می دهد، اما در اکثر انواع آن این مورد صدق نمی کند، بنابراین می تواند سطح رطوبت کم را نیز تحمل کند. همین امر آنها را به یک گیاه خانگی ایده آل تبدیل می کند، زیرا سطح رطوبت بسیاری از فضاهای داخلی نسبتاً کم است. با این وجود نیاز به رطوبت بسته به نوع گل قاشقی که شما دارید متفاوت خواهد بود. بهترین راهنما نگاه به برگ ها است. هرچه برگ ها ضخیم تر و شادتر به نظر برسند، گیاه سطح رطوبت کمتری را می تواند تحمل کند. گل قاشقی نمی تواند سرمای زیاد را تحمل کند. در زمستان حداکثر دما 15 درجه سانتی گراد و در فصل های گرم دمای 24 تا 30 درجه سانتی گراد برای این گیاه مناسب است.

خاک مناسب گل قاشقی

با توجه به اینکه آبیاری بیش از حد یکی از مشکلاتی است که باید از آن اجتناب شود، بنابراین خاک زهکشی شده که زمان آبیاری، آب بخوبی تخلیه شود برای برگ قاشقی ضروری است. مخلوط مساوی پیت ماس ​​و پرلیت یا ماسه درشت معمولاً گزینه خوبی است.

کود مناسب گل قاشقی

گیاهان گل قاشقی به کوددهی بسیار کمی احتیاج دارند و اگر کوددهی بیش از حد انجام شود دچار مشکل می شوند. بهتر است در  فصل رشد یکبار در ماه از کود محلول در آب 10-10-10 متعادل استفاده کنید.

هرس گل قاشقی

در مورد هرس گیاهان گل قاشقی نیازی به حساسیت زیاد نیست. آنها هرس را به خوبی تحمل می کنند، بنابراین جای نگرانی وجود ندارد .یکی از دلایلی که گل قاشقی را دوست داشتنی می کند ظاهر ظریف و جمع و جور آن است. علاوه بر ظاهر هدف دیگری که برای هرس گل قاشقی وجود دارد حفظ سلامت آن است. پس از فرصت استفاده کرده و با از بین بردن شاخ و برگ های ناسالم و بیمار از مشکلات بزرگتر پیشگیری کنید.

تعویض گلدان گل قاشقی

بیشتر گیاهان گل قاشقی به تعویض مکرر گلدان احتیاج ندارند و معمولا در گلدان های کوچک عملکرد بهتری دارند. بنابراین در صورت امکان گیاه را در گلدان موجود خود نگه دارید. می توانید گلدان را هر 2 تا 3 سال یکبار تعویض کنید تا ازفشرده شدن بیش از حد خاک گلدان که باعث کاهش زهکشی در اثر گذشت زمان می شود جلوگیری کنید. قبل از تعویض گلدان، گلدان جدید خود را با مخلوط خاک گلدان مناسب که در بالا توضیح داده شده است آماده کنید.

نیمی از مخلوط خاک را به گلدان جدید اضافه کرده و نیمه دیگر را کنار بگذارید. گل قاشقی را به آرامی از گلدان فعلی خارج کرده و با دقت هرچه بیشتر خاک گلدان قدیمی را از اطراف ریشه جدا کنید. گیاه را با احتیاط به گلدان جدید منتقل کنید و سپس باقیمانده مخلوط گلدان را اضافه کرده و در اطراف گیاه محکم کنید، اما زیاد آن را فشرده نکنید. در آخر، گیاه را کاملاً آبیاری کنید تا اطمینان حاصل شود که گیاه به خوبی در خانه جدید خود مستقر شده است.

نکته: خوشبختانه گل قاشقی برای انسان و حیوانات خانگی کاملاً بی خطر هستند. بنابراین می توانید با خیال راحت گل قاشقی را در هر جایی از خانه قرار دهید.

روش های تکثیر گل قاشقی

تکثیر گیاه گل قاشقی واقعا آسان است. بهترین زمان برای تکثیر این گیاه فصل بهار است. دو روش اصلی برای تکثیر گل قاشقی وجود دارد تکثیر از طریق برگ و از طریق ساقه. روشی که استفاده می کنید به نوع گل قاشقی و علاقه شما بستگی دارد. فقط نکته ای که باید به آن توجه داشته باشید این است که انواع متنوع این گیاه از طریق قلمه زدن ساقه بهتر تکثیر می شوند. زیرا با اطمینان بیشتری تنوع برگ را حفظ می کند.

 تکثیر گل قاشقی از طریق برگ

1. گلدان را با مخلوط مساوی خاک گلدان و پرلیت پر کنید.

2. اطمینان حاصل کنید که گلدان و کلیه وسایلی که استفاده می کنید تمیز هستند زیرا مهمترین نکته در تکثیر گل قاشقی بیماری قارچ است که می تواند باعث عدم موفقیت شما در تکثیر این گیاه شود.

3. یک برگ سالم از گیاه جدا کنید. برای این کار از یک قیچی تیز یا قیچی هرس استفاده کنید.

4. برای تکثیر می توانید از برگ های کامل استفاده کنید، اما توصیه می شود که برگ را از عرض به دو قسمت برش دهید.

5. لبه های بریده شده برگ را به پودر ریشه زا آغشته کنید. این کار باعث رشد ریشه های جدید می شود.

6. با چاقو یا قاشق یک حفره کوچک ( 1تا 2 سانتی متر) در محیط گلدان ایجاد کنید.

7. کمی از برگ را داخل حفره بگذارید و خاک اطراف آن را محکم کنید.

8. خاک گلدان را کاملا آبیاری کنید.

9. روی گلدان را یک پوشش پلاستیکی قرار دهید و چند سوراخ برای تهویه آن ایجاد کنید.
10. گلدان را در نور غیر مستقیم و روشن و در دمای معمولی اتاق بگذارید.

11. برای جلوگیری از تجمع رطوبت بیش از حد که خطر ابتلا به بیماری های قارچی را به همراه  دارد، هر چند روز یکبار برای چند ساعت پوشش پلاستیکی را بردارید.

12. اولین چیزی که ممکن است متوجه شوید، ایجاد ریشه های جدید از لبه بریده شده برگ است. به دنبال آن، شاخه جدیدی را مشاهده خواهید کرد و در نهایت برگ ها شروع به رشد می کنند. هنگامی که چندین برگ جدید رشد کرد می توان آنها را در گلدان های جداگانه ای قرار داد. اما توجه داشته باشید که گیاه گل قاشقی دارای ساختار ریشه ای کم عمق است، پس خیلی زود آنها را جدا نکنید.

تکثیر گل قاشقی از طریق ساقه

مراحل تکثیر گل قاشقی توسط ساقه همانند تکثیر آن از طریق برگ است.

1. یک ساقه سالم را از گیاه جدا کنید،( بهتر است سه جفت برگ روی آن باشد). برای این کار از یک قیچی تیز یا قیچی هرس استفاده کنید
2. برگ های پایین آن را جدا کنید و انتهای بریده شده ساقه را به پودر ریشه زا آغشته کنید.
3. یک حفره کوچک داخل گلدان ایجاد کنید
4. ساقه را داخل خاک قرار دهید و خاک اطراف آن را محکم کنید. گلدان را کاملا آبیاری کنید.

بیماری برگ های گل قاشقی

پژمردگی بر گ ها

گیاه گل قاشقی به دو دلیل پژمرده می شود. یکی آبیاری بیش از حد و دیگری آبیاری کم. گیاه برگ قاشقی کم آب دارای برگ های چروکیده، خشک و پژمرده است و ممکن است نوک برگ ها ترد و شکننده شوند. آبیاری بیش از حد آسیب های جدی تری به گیاه وارد می کند. آبیاری زیاد باعث پوسیدگی ریشه می شود که در نتیجه ریشه ها از بین می روند.
اگر مشکل خیلی شدید نیست، به راحتی آبیاری  گل قاشقی را متوقف کنید و بگذارید تا خاک گیاه خشک شود و هرگونه شاخ و برگ را که خیلی آسیب دیده است جدا کنید. اگر باز هم برگ های گل قاشقی به شدت پژمرده می شوند باید گلدان برگ قاشقی را عوض کنید. برای انجام این کار:

• ابتدا هر شاخ و برگ آسیب دیده گیاه را جدا کرده و گیاه را با دقت از گلدان خارج کنید.
• سعی کنید تا حد امکان خاک مرطوب را از ریشه گیاه جدا کنید.
• ریشه ها را با دقت بررسی کنید که کدامیک سالم و کدام یک از آنها به علت پوسیدگی بیمار هستند.
• ریشه های بیمار را با یک قیچی استریل شده بچینید.
• پس از اینکه تمام ریشه های بیمار را از بین بردید، گیاه را در گلدان جدید با مقادیر مساوی کمپوست گلدان و پرلیت مجدداً بکارید.
• پس از بارگیری مجدد، فقط گیاه را خیلی کم آبیاری کنید و آبیاری مجدد را حداقل یک هفته بعد انجام دهید. قبل از آبیاری خاک گیاه را با انگشت  بررسی کنید و اگر 1 تا 2 سانتی متر از خاک خشک بود به برگ قاشقی آب بدهید.

زرد شدن برگ ها

دلایل مختلفی برای زرد شدن برگ های گل قاشقی وجود دارد، از جمله آبیاری نامناسب، نور خورشید بیش از حد، یا واکنش به تغییر ناگهانی موقعیت یا دما. یکی از دلایل عمده زرد شدن برگ های گیاه گل قاشقی، نور زیاد خورشید است. در حالی که این گیاه در نور غیر مستقیم خورشید عملکرد خوبی دارد، اما در برابر نور مستقیم و طولانی مدت خورشید واکنش خوبی نشان نمی دهد. گیاهان گل قاشقی در زیستگاه طبیعی خود در زیر سایبان جنگل های گرمسیری و نیمه گرمسیری یافت می شوند، در نتیجه، آنها در معرض تابش مستقیم نور خورشید قرار ندارند، اگرچه محیط های گرم را دوست دارند. اگر گل قاشقی در طول روز میزان زیادی از نور خورشید را دریافت می کند یا اگر آن را نزدیک پنجره جنوبی قرار داده اید، وقت آن است که آن را به مکان دیگری منتقل کنید.

دلیل مهم دیگر زرد شدن برگ ها، آبیاری بیش از حد است. همانطور که تا الان متوجه شده اید، مهمترین نکته مراقبت از گل قاشقی نحوه آبیاری آن است. از روش هایی که در بالا در مورد آنها صحبت شده است استفاده کنید تا مطمئن شوید که گیاه شما بیش از حد آبیاری نشده است.

ریزش بر گ ها

ریزش برگ ها می تواند نشانه ای از الگوی رشد طبیعی گیاه گل قاشقی باشد یا می تواند نشانه مشکلات باشد. همانطور که یک گل قاشقی شاخ و برگ جدید تولید می کند، اغلب برخی از برگ های پایین تر و مسن تر می ریزند تا انرژی گیاه روی شاخ و برگ جدید متمرکز شود. این کاملا طبیعی است و جای نگرانی ندارد.
با این حال، اگر چندین برگ از نقاط مختلف گیاه می ریزد، این می تواند نشانه مشکلات عمده تری باشد. اگر گیاه خود را به تازگی خریداری کرده اید، ممکن است نشانه این باشد که گیاه در فروشگاه یا در حمل و نقل از آن به خوبی مراقبت نشده است. اگر اینگونه باشد، تنها کاری که می توانید انجام دهید این است که سعی کنید اکنون مراقبت را بهینه کنید و امیدوار باشید که با گذشت زمان گیاه بهبود می یابد. علاوه بر این ریزش برگ ها می تواند نشانه آبیاری بیش از حد گیاه نیز باشد. بنابراین بین آبیاری گیاه، خاک را به طور منظم بررسی کنید.

چند نکته مفید هنگام خرید گل قاشقی

• در مرحله اول، سعی کنید از یک فروشگاه یا مرکز گل و گیاه معتبر خریداری کنید. گیاه گل قاشقی به دمای پایین کمی حساس است. بنابراین حمل و نقل یا شرایط نگهداری نامناسب می تواند به گیاه آسیب برساند. اگر گل قاشقی اخیرا تحت شرایط نامناسبی قرار گرفته باشد ممکن است آسیبی به گیاه وارد شده باشد که هنوز در ظاهر گیاه آشکار نشده باشد.
• برگ ها را از نظر لکه های سیاه، زردی، پژمردگی یا علائم آسیب بدنی بررسی کنید. برای جستجوی بیماری قارچی و آفات حتماً نگاهی به رو و پشت برگ ها بیندازید.
• از فروشنده گیاه مدت زمان نگهداری، شرایط نگهداری و نحوه مراقیت از گیاه را بپرسید.

[product_category category = “158” products limit=”12″ columns=”6″ orderby = “date” order = “ASC operator” = “IN”]

منبع:

smartgardenguide.com