کنترل علف های هرز در زمین های پسته(روش های مبارزه)

پسته شبیه سایر محصولات در انواعی از خاک ها، با روش های مختلف مدیریتی و آبیاری رشد می کند. به منظور تداوم تولید سود آور محصول، کشاورز باید مدیریت علف های هرز را جزء لازم برنامه کلی خود قرار دهد. قبل از کاشت درختان پسته بایستی یک طرح برای کنترل دائمی علف های هرز باغ در نظر گرفته شود.

از آنجایی که رقابت شدید علف های هرز، قدرت رشد اولیه و عملکرد درخت را کاهش می دهد. کنترل علف های هرز در سال های اولیه استقرار باغ از اهمیت بسیار زیادی برخوردار است. علف های هرز علاوه بر این که برای دستیابی به آب و غذا با گیاهان رقابت می کنند، تعدادی از آن ها میزبان چندین آفت مهم (مانند سنک های جنس Lygus سن های سبز، False chinch Bug)، بیماری ها (از جمله پژمردگی ورتیسیلیومی)، نماتدها و جوندگان هستند.

در باغ هایی که با آبیاری قطره ای دبی کم و میکرو آبپاش آبیاری می شوند، علف های هرز مختلف از جمله اویارسلام، لیتوکلوا و فرفیون رشد کرده، مانع توزیع آب شده و بازدهی آبیاری را کاهش می دهند. به دلیل این که فقط چند علف کش در باغ های پسته (بخصوص در باغ های بارده) توصیه شده، کشاورزان و کارشناسان باید با همه روش های موجود برای انتخاب مناسب ترین روش های مدیریت برای کسب نتیجه بهتر و موثر آشنا باشند. این روش ها شامل انتخاب مزرعه، شناسایی علف های هرز، ردیابی علف های هرز، اقدامات بهداشتی و روش های کنترل مکانیکی و شیمیایی می باشد.

کنترل علف های هرز

انتخاب مزرعه

زمانی که تمام توجهات صرف تصمیم گیری برای انتخاب زمین زراعی ما برای کاشت درختان پسته می شود، آگاهی از نحوه کنترل علف های هرز دائمی که با محل انتخاب شما در ارتباط است مهم می باشد. به منظور کاهش هزینه کنترل علف های هرز، بهتر است زمین های انتخاب شوند. که عاری بودن نسبی آن ها از علف های هرز یک ساله و دائمی مشخص شده باشد.

از انتخاب مزاری که در آن ها معاف های هرز دائمی شبیه اویارسلام، پیچک صحرایی، دالین گراس، قیاق و پنجه مرفی تاریخچه ای طولانی دارند اجتناب نمایید، زیرا ریشه کنی آن ها برای احداث باغ مشکل است.

اطلاع از علف های هرزی موجود در باغ های پسته

شناسایی علف های هرز

شناسایی صحیح علف های هرز برای اجرای مبارزه موثر بر علیه آن ها لازم است. آشنایی با علف های هرز موجود، به درک بهتر نحوه رشد و تکثیر آن ها کمک می کند. علف های هرز ویژگی ها و خصوصیات متفاوتی دارند که آن ها را از یکدیگر متمایز می سازد. آن ها چرخه زندگی متفاوتی دارند یک ساله، دو ساله و یا دائمی)، از نظر ساختار گیاهی تفاوت هایی دارند. (برگ پهن، علفی و یا Sedge)، به صورت راست یا پهن شده روی زمین رشد می کنند، به وسیله بذر و یا سایر اندام های تولید مثلی (ریزوم، غده، استولون و غیره) تکثیر می یابند و به درجات متفاوتی برای دستیابی به منابع مورد نیاز رقابت می کنند. شناسایی صحیح علف های هرز به ویژه برای انتخاب نوع علف کش، میزان مصرف و زمان کاربرد آن ها مهم است.

کتاب های جیبی گوناگونی در IPM دانشگاه کالیفرنیا و ادارات توسعه تعاونی استانی موجود است که دارای عکس ها و توصیفاتی در مورد علف های هرز می باشند. استفاده از نظر مشاورین محلی و متخصصین در شناسایی علف های هرز راهگشا است. اگر علف های هرز موجود در مزرعه خود را نمی شناسید، نمونه هایی از آن ها را جمع آوری کنید و برای شناسایی نزد اشخاص متخصص ببرید.

نمونه های علف های هرز باید در شرایط خنک نگهداری شوند و برای حفظ تمام نمونه، باید در یک کیسه پلاستیکی مهر و موم شده حمل شوند. برنامه های کامپیوتری موجود روی لوح فشرده، به آسانی شناسایی تاکسونومیکی علف های هرز را به شما آموزش می دهند. با یک کامپیوتر شخصی و یک برنامه شناسایی علف های هرز، اکثر علف های هرز در کمتر از هفت الی هشت مرحله شناسایی می شوند. برای کسب اطلاعات بیشتر راجع به برنامه های موجود با مشاوران محلی تان مشورت کنید.

شناسایی علف های هرز

نگهداری صحیح اطلاعات ثبت شده در مورد علف های هرز

ثبت اطلاعات به روز علف های هرز و نگهداری صحیح آن ها برای پیگیری توزیع علف های هرز در مزرعه مهم است؛ در ضمن این موضوع در انتخاب مناسب ترین روش (روش های کنترل) به ما کمک می کند. روش جمع آوری اطلاعات مربوط به علف های هرز، در زمین های سنگلاخی به صورت دقیق تنظیم نمی شود و اغلب از کشاورزی به کشاورز دیگر تفاوت دارد. یکی از این روش های ردیابی، انجام پنج مرحله ساده زیر می باشد.

  1.  قدم زدن در مزرعه، دو یا سه بار در هر سال (زمستان، بهار و تابستان) و شناسایی علف های هرز موجود
  2. ثبت مقدار هر یک از علف های هرز که با معیار ۱۰-۱  ارزیابی می شود.
  3. خیلی کم وجود دارند یا مشکل زا نیستند.
  4. تهاجم متوسط و تهاجم خیلی سنگین یا اینکه اکثر علف های هرز دیگر نیز غالب شده اند.
  5. یادداشت علف های هرزی که مبارزه مکانیکی و شیمیایی بر علیه آن ها صورت نگرفته است، علف های هرز جدید یا جایگزینی نوع علف های هرز
  6. رسم نقشه با ذکر محل های آلوده به علف های هرز جدید در باغ
  7. نگهداری این داده ها و اطلاعات ثبت شده در یک فایل یا کامپیوتر برای دسترسی راحت تر و به روز کردن آن ها. آشنایی با همه علف های هرز مزرعه و ردیابی آن ها مطلوب است. اگر گونه های خاصی کنترل و یا ردیابی نشوند به زودی در مزرعه غالب می شوند. در بعضی موارد، این علف های هرز به علف کش های معمول مورد استفاده مقاوم شده و روش های جدید دیگری برای کنترل آن ها نیاز می باشد. برای اجتناب از تغییر نوع علف های هرز، باید مزرعه به طور منظم ردیابی و علف کش های موثر، روش های مکانیکی یا سایر روش ها به طور متناوب استفاده گردند. ثبت درست داده ها، به شناسایی نقاطی از مزرعه که کنترل علف های هرز (پیچک صحرایی، ماهور، او یار سلام و غیره) آن مشکل است کمک می کند. شما با ردیابی عادی علف های هرز قادر خواهید بود برنامه استفاده از علف کش ها را عوض و بر اساس تغییر نوع علف هرز تنظیم کنید. صرف مدت زمان کمی برای ردیابی علف های هرز، در انتخاب علف کش های مناسب، میزان کاربرد آن ها و سایر روش های کنترلی برای کاهش هزینه های بلند مدت به شما کمک می کند.

اقدامات بهداشتی

بسیاری از علف های هرز یک ساله مزاحم (شبیه پیر بهار کرک دار، زلف پیر و Marestail) به وسیله باد منتشر می شوند و اغلب از خارج مزرعه وارد آن می گردند. این علف های هرز بیشتر در حاشیه مزرعه یا نزدیک نهرها و کانال های آب رشد می کنند. کنترل این علف های هرز با علف کش ها، دیسک زدن، کندن و سوزاندن آن ها، مانع تولید بذر در آن ها می شود.

برای این که کشاورز بتواند به خوبی علف های هرز مزرعه را کنترل کند باید زمان زیادی صرف کند اما با پاک سازی حوالی مزرعه، این زمان کاهش می یابد. حذف علف های هرز قبل از به بذر رفتن آن ها، برای کاهش و جلوگیری از تهاجم جدید آن ها به مزرعه ضروری است.

توسعه برنامه کنترل قابل قبول علف های هرز

اعمال یک نوع روش برای مدیریت علف های هرز در همه باغ های پسته عملاً ممکن نخواهد بود. عوامل محلی زیادی مانند توپوگرافی، بافت و ساختمان خاک، نفوذپذیری، نوع آبیاری، وجود وسایل، کارگر و علف کش، هزینه های کنترل و امکان دسترسی به باغ در زمان خیس بودن زمین، تصمیمات و برنامه های مدیریتی را تحت تاثیر قرار می دهند. روش (روش های خاص) کنترل علف های هرز از یک محل به محل دیگر فرق می کند اما معمولاً تلفیقی از روش های کنترل مکانیکی، زراعی و شیمیایی به کار گرفته می شود.

تیلر کردن علف های هرز در مقابل تیلر نکردن آن ها چه پیامد هایی دارد؟

تیلر کردن باغ های پسته معمولاً بین ردیف ها را در بر می گیرد. تیلر کردن درون ردیف در کاشت های جدید که لوله گذاری آبیاری تحت فشار انجام نشده یا در حال انجام است اجرا می شود. در باغ های احداث شده، از دیسک برای حذف علف های هرز بین ردیف ها استفاده می شود. معمولاً اندازه علف های هرز ارتباطی به بلندی و کارایی صفحات دیسک ندارد زیرا دیسک به اندازه کافی عمیق کار کرده و ریشه علف های هرز را قطع می کند؛ ولی علف های هرز کوچک تر راحت تر از بین می روند.

در باغ های تازه تاسیسی که لوله گذاری برای آبیاری انجام نشده عبور دیسک در عرض مزرعه، علف های هرز درون ردیف های درختان را از بین می برد. اما استفاده از دیسک عرضی درون ردیف ها سبب زخم درختان شده و این جراحات راه نفوذ عوامل مولد پوسیدگی طوقه را فراهم می کنند. برای صدمه ندیدن درختان باید خاک ۳۰ تا ۶۰ سانتی متری نزدیک آن ها دست نخورد.

برای کنترل علف های هرز نزدیک درختان می توان از علف کش های پس رویشی مانند گلیفوسیت، پاراکوات و سولفوسیت بصورت لکه ای استفاده نمود و یا آن ها را در طول فصل با دست کند. معایب دیگر دیسک کردن عبارتند از افزایش فرسایش خاک در زمین های شیب دار، فشردگی خاک، ایجاد گرد و غبار، کاهش نفوذ آب و کاهش کلی تولید محصول. به طور معمول کشاورزان فقط قسمت م یانی ردیف ها را دیسک می زنند و نوار ۱۲۲ تا ۱۸۳ سانتی متری خاک را در ردیف درختان دست نمی زنند.

این عمل آبیاری کرتی، غرقابی و دبی کم را آسان می سازد. دستگاه های کود پخش کن مکانیکی مجهز به مکانیسم های لغزشی (مثل ® K imco) برای حذف علف های هرز بلند به بلندی درختان که در روی ردیف روئیده و آن ها را محصور کرده اند استفاده می شوند. این دستگاه ها در عمق کم (2/5 تا 4 سانتی متری) بیشتر گیاهچه های علف های هرز یک ساله را نابود می کنند.

ریشه علف های هرز بلندتر از 7/5 تا 10 سانتی متر که به خوبی در خاک محکم شدند به راحتی از بین نمی روند. کنترل علف های هرز دائمی سخت است و اغلب کاربرد به موقع علف کش های پس رویشی لازم می شود. سم پاشی علیه علف های هرز جوان یک ساله در چندین قطعه مزرعه در طول فصل لازم است.

باغ هایی که با آبیاری دبی کم آبیاری می شوند، باید لوله گذاری آن ها کمی به تاخیر افتد تا بتوان از وسایل کشاورزی برای حذف علف های هرز استفاده نمود. از آنجائی که دیسک کردن، به درختان خسارت مکانیکی وارد می سازد نباید استفاده گردد. تیلر کردن کامل برای حذف علف های هرزی که در قسمت میانی بصورت یک پوشش سبز در آمده اند استفاده می شود.

این کار روشی بسیار خوب برای کاهش فرسایش خاک به خصوص در خاک های شیب دار می باشد. استفاده از یک علف چین نوع Flail پنج تا هفت بار در هر سال سبب پایین نگه داشتن رشد علف های هرز می شود. در ضمن این روش سبب دسترسی بهتر به مزرعه شده و فشردگی خاک را کاهش می دهد.

قطع علف های هرز از نزدیکی سطح خاک، ایجاد گرد و غبار می کند و باید از انجام آن خودداری نمود. یک گیاه پوششی را می توان برای ایجاد رقابت با علف های هرز در قسمت میانی ردیف ها کاشت. انتخاب نوع گیاه پوششی به هدف کشاورز( کنترل علف های هرز، گیاه تله، اصلاح خاک و …) و هزینه آن بستگی دارد. مدیریت علف های هرز زیر درختان نیز مهم است.

تیلر کردن زمین های پسته

علف کش ها برای کجا مناسب هستند؟

با این که تیلر کردن برای مدیریت علف های هرز مفید است منتها اغلب گران است، اما اگر علف کش ها به طور صحیح استفاده شوند با توجه به هزینه مصرفی، روش موثری برای کنترل علف های هرز در اکثر باغ های پسته می باشند. با این که علف کش های ثبت شده در باغ های پسته نسبت به علف کش های اکثر گیاهان دائمی دیگر (شبیه انگور یا بادام) کمتر هستند، اما همین تعداد برای مدیریت علف های هرز مهم هستند.

علف کش های ثبت شده در باغ های بارور نسبت به باغ های نابارور کمتر هستند، لذا کاهش علف های هرز تا حد امکان قبل از شروع باردهی درختان پسته مهیاست. به منظور انتخاب موثر ترین علف کش یا ترکیبی از علف کش ها، یک شخص باید ابتدا علف های هرز را شناسایی و حساسیت آن ها را به علف کش های گوناگون بداند.

علف کش های پیش رویشی برای فعال شدن نیاز به بارش باران یا آب آبیاری دارند و علف کش های رویشی برای گیاهسوزی کامل باید پوشش کاملی روی علف های هرز ایجاد کنند. علف کش های پیش رویشی توسط نور و فعالیت های میکروبیولوژیکی تجزیه می شوند بنابراین عوامل محلی نظیر نوع خاک، روش آبیاری با دور آبیاری و شرایط محیطی فاکتورهایی هستند که دوام و اثر علف کش ها را تحت تاثیر قرار می دهند.

علف کش های پیش رویشی باید روی زمین های فاقد برگ، خار و خاشاک پاشیده شوند. علف کش های پس رویشی که مستقیماً بر روی علف های هرز در حال رشد به کار می روند یا انتخابی هستند یا غیر انتخابی و اثر تماسی با سیستمیک دارند. علف کش های تماسی (نظیر پاراکوات) باید پوشش کامل و یکنواختی را در حین سم پاشی بر روی علف های هرز ایجاد نمایند تا موثر واقع شوند.

نحوه استفاده علف کش های پس رویشی متفاوت است و به گونه علف هرز، اندازه، قدرت رویشی یا رشد آن و یکنواختی کاربرد آن ها بستگی دارد. کنترل علف های هرز خشک، تحت تنش یا علف هرز هایی که برگ های کرک دار، آردی یا مومی دارند مشکل تر است. در زمان کاربرد علف کش های پس رویشی، علف های هرز باید کوچک (بلندی کمتر از ۱۰ سانتی متر) باشند.

اثر علف کش ها در روش های مختلف آبیاری

باغ های پسته کالیفرنیا با روش های مختلفی آبیاری می شوند که عبارتند از قطره ای دبی کم، خرد آبپاش میکرو آبپاش دبی کم، میکروجت یا مه پاش ها، جوی پشته ای، کرتی، سیستم بارانی با لوله های ثابت و سیستم بارانی با لوله های متحرک. سیستم آبیاری دبی کم، آبیاری معمول و غالب باغ های پسته است.

بر خلاف آبیاری جوی پشته ای، کرتی یا بارانی هوایی، سیستم آبیاری دبی کم، یکنواختی و کارایی آبیاری را افزایش داده و احتیاجات درختان را برآورده می سازد. به هر حال در باغ هایی که از سیستم آبیاری دبی کم استفاده می شود علف های هرز بیشتر در نواحی مرطوب نزدیک نازل ها رشد می کنند لذا باید رشد علف های هرز ردیابی شود و تا قبل از این که خیلی بزرگ شوند با آن ها مبارزه گردد.

برای استفاده حداکثر از نازل ها باید علف های هرز را با کاربرد مکرر علف کش های پس رویشی حذف نمود. علف های هرز در حال رشد نزدیک نازل ها، کنترل و بازدید سیستم آبیاری را نیز مشکل می سازند. استفاده زیاد از سیستم آبیاری دبی کم بر روی اثر و تجزیه علف کش های پیش رویشی تاثیر مهمی می گذارد.

در زمان انتخاب علف کش های پیش رویشی بایستی رفتار علف کش در بافت های مختلف خاک و روش های مختلف آبیاری در نظر گرفته شود. به طور کلی علف کش های پیش رویشی در خاک های سنگین تر نسبت به خاک های سبک تر ثبات بیشتری دارند و معمولاً در رطوبت های دوره ای خاک برای مدت طولانی تری باقی می مانند.

وقتی علف کش های پیش رویشی برای حذف علف های هرز به کار می روند و به وسیله بارش باران، آبیاری بارانی با روش های دیگر آبیاری فعال می شوند مدت کوتاهی بعد از تیمار اثر علف کش افزایش می یابد و تجزیه آن به وسیله نور ماوراء بنفش کاهش می یابد اما اگر آب خیلی استفاده شود، حذف علف کش از طریق تجزیه و آبشویی افزایش می یابد.

اثر علف کش ها بستگی به طول و دور آبیاری دارد؛ به طوری که علف کش اکسی فلورفن در شرایط غالباً مرطوب چندین ماه باقی می ماند و سایر علف کش ها نظیر ناپروپامید تحت همین شرایط، فقط یک سوم این دوره باقی می مانند. علف کش های پس رویشی متأثر از میزان رشد علف هرز در نواحی مرطوب نزدیک نازل ها هستند.

علف های هرز نزدیک نازل ها به شدت رشد می کنند در نتیجه زمان کاربرد علف کش علیه آن ها مهم است. معمولاً برای کنترل طولانی مدت آنها در طول فصل علف کش چندین بار مورد استفاده قرار می گیرد. کنترل علف های هرز کوچک تر آسان تر است.

علف کش هایی نظیر گلیفوسیت، ستوکسیدیم ، سولفوسیت و غیره باید در زمان مناسب استفاده شوند تا موثر واقع گردند. برای مثال علف هرز فرفیون سریعاً رشد کرده و در کمتر از ۳۰ روز به بذر می رود، بنابراین باید کمی پس از خروج آن از خاک سم پاشی صورت گیرد. علف های هرزی مانند Cudweed ، پیر بهار کرک دار، Marestail و ماهور که در پیرامون نواحی مرطوب، در حال رشد هستند ممکن است خشک گردند که در این صورت کنترل آن ها مشکل است. بنابراین باید کمی پس از خروج آن ها از خاک و قبل از این که تحت تنش قرار گیرند تیمار شوند. مدیریت علف های هرز در سیستم آبیاری دبی کم توجه خاصی می طلبد و برای کنترل موثر آن ها باید تیمار علف کش ها به موقع صورت گیرد.

استفاده از علف کش

انتخاب یک علف کش موثر

علف کش ها نقش مهمی در مدیریت علف های هرز باغ های پسته دارند. در صورتی که یک علف کش نتواند همه علف های هرز را کنترل کند برای ایجاد یک مزرعه نسبتاً عاری از علف هرز باید چند علف کش استفاده شود. شناسایی صحیح علف های هرز موجود در باغ، صرف نظر از نوع علف کش یا علف کش های مورد استفاده، دستیابی به بهترین نتیجه را برای ما ممکن می سازد.

قبل از استفاده علف کش (علف کش های پیش رویشی )بدون توجه به نوع علف کش باید برگ ها و سایر خار و خاشاک ردیف های درختان جمع آوری شوند تا تماس خوبی بین خاک و علف کش برقرار شود. در صورت حضور علف های هرز باید علف کش پس رویشی به تانک سم پاش اضافه گردد. گیاه سوزی علف های هرز خارج شده از خاک با علف کش های پس رویشی یا استفاده از دستگاه های پخش کن به طریق مکانیکی قبل از کاربرد علف کش های پیش رویشی به پخش بهتر علف کش در خاک به ویژه در جاهایی که علف کش های ناپروپامید یا اریزالین استفاده می شوند کمک می کند.

این دو علف کش به مواد آلی می چسبند؛ بنابراین جمع آوری علف های هرز و سایر خار و خاشاک، پیش از کاربرد آن ها به کنترل بهتر علف های هرز منتهی می شود. یک نکته مهم در انتخاب علف کش های پیش رویشی مدت زمانی است که آن ها بدون تجزیه روی سطح خاک باقی می مانند و در این مدت برای فعال شدن باید ترکیب شوند.

 علف کش ناپروپامید برای فعال شدن باید ۴ روز بعد از کاربرد با آب باران ترکیب شود. از این رو در مساحت های بزرگ تنظیم زمان تیمار مشکل است زیرا باید استفاده آن نزدیک به زمان ریزش باران باشد تا فعال گردد. دو علفکش اریزالین و اکسی فلورفن قادرند ثبات خود را برای مدت سه تا چهار هفته در روی سطح خاک و قبل از این که آبیاری با بارندگی صورت گیرد حفظ کنند.

یکی از مناسب ترین برنامه ها برای کاربرد علف کش در باغ های پسته بارور و غیربارور استفاده از اختلاط دو علف کش اریزالین و اکسی فلورفن در یک تانک و سم پاشی آن ها در پاییز بعد از برداشت و تکرار سم پاشی در زمستان قبل از تورم جوانه می باشد. اگر در زمان سم پاشی علف های هرز از خاک خارج شده باشند علف کش های گلیفوزیت، پاراکوات یا سولفوسیت به تانک سمپاش اضافه می گردند.

دو علف هرز پیر بهار کرک دار و Marestall به طور کامل توسط علف کش های اریزالین و اکسی فلورفن و ناپروپامید کنترل نمی شوند و لازم است که علف کش های پس رویشی نظیر گلیفوزیت و پاراکوات برای اثر بخش بودن سم پاشی به تانک سم پاش اضافه گردند. اگر علف هرز Cudweed در باغ به فراوانی وجود داشته باشد علف کش ناپروپامید بر علیه آن موثر خواهد بود.

با این که علف کش ناپروپامید بهتر از اریزالین است اما تعدادی از علف های زمستانه و گونه های آفتاب گردان را کنترل می کند اما معمولاً در آبیاری دبی کم دوام کمتری در سطح خاک نسبت به اریزالین دارد. علف کش اکسی فلورفن به همراه دو علف کش ناپروپامید و اریزالین تعداد زیادی از علف های هرز یک ساله تابستانه و زمستانه مانند علف پنیر، گندمک و شبدرها را کنترل می کند ( فقط کنترل پیش رویشی). اکسی فلورفن در مقادیر کم نیز برای کنترل علف های هرز پهن برگ یک ساله در زمان رشد شدید آن ها در مرحله گیاهچه ای استفاده می شود.

اکسی فلورفن در باغ های پسته بارور از اواسط فروردین تا هفت روز قبل از برداشت به کار می رود (1995 ,SLN). این زمان برای سم پاشی علف های هرز یک ساله زمستانه ای (مثل عطری وحشی، علف پنیر و غیره) که در هنگام و در بهار جوانه می زنند مناسب است، همچنین علف های هرز یک ساله تابستانی ( شبیه سلمه تره، کاهو خاردار و تاج ریزی و غیره) را نیز کنترل می کند.

استفاده از علف کش اکسی فلورفن نزدیک به زمان تورم جوانه ها یا خوشه بستن پسته باعث ایجاد خسارت می شود. علف کش پندیمتالین مانند اریز الین اکثر علف های هرز را کنترل می کند اما فقط برای باغ های نابارور ثبت شده است.

در باغ های نابارور کاربرد علف کش تیازوپیر در پائیز و تکرار آن در بهار علف هرز اویارسلام زرد را به خوبی کنترل می کند. علف کش تیازوپیر در مقادیر کم برای کنترل علف های هرز یک ساله حساس استفاده می شود. در مورد علف کش (علف کش های پیش رویشی) صرف نظر از نوع علف کش، ترکیب به موقع علف کش مهم است. در باغ هایی که سیستم آبیاری میکرو آب پاش با دبی کم استفاده می شود دو علف کش اریزالین و ناپروپامید از طریق سیستم آبیاری برای کنترل علف های هرز یک ساله تابستانه در حال رشد، نزدیک نازل ها به کار می رود.

علف کش هایی که به داخل سیستم آبیاری تزریق می شوند باید برچسب راهنما داشته باشند و در طول آبیاری به کار برده شوند و استفاده آن ها قبل از اتمام آبیاری برای جاری ساختن آب در سیستم آبیاری متوقف گردد. این روش سم پاشی نه تنها مقدار کلی علف کش به کار رفته را کاهش می دهد بلکه به قرار گیری علف کش در نقاط مرطوب که محل رشد و تکثیر علف های هرز یک ساله است کمک می کند.

کاربرد علف کش های پس رویشی انتخابی (کلتودیم ، فلو آزیفوپ پی بوتیک و ستو کسیدیم) با یک ترکیب مناسب کاهش دهنده کشش سطحی، علف های یک ساله موجود در باغ های نابارور را کنترل می کند اما علف هرز sedges یا علف های هرز پهن برگ را کنترل نمی کند. برای اثر بخش بودن این سم پاشی باید علف های یک ساله، شدیداً در حال رشد و در مرحله رشد گیاهچه باشند (قبل از تیلر کردن) و محل رویش آن ها به اندازه کافی مرطوب باشد.

برای کنترل مناسب علف های هرز سم پاشی با حجم حداقل ۲۸۰ لیتر در هکتار توصیه شده است. گونه های یک ساله چمن، علف پشمکی و فستوک فقط با علف کش کلتودیم کنترل می شوند و سم پاشی باید در مراحل ابتدایی رشد این علف های هرز صورت گیرد. کاربرد مجدد علف کش ها برای کنترل علف های دائمی نظیر قیاق که مجدداً از روی اندام های تولید مثلی (مثل ریزوم) رشد می کنند لازم خواهد بود. به طور کلی زمانی علف های دائمی به خوبی توسط علف کش کنترل می شوند که مجدداً به میزان ۱۲ تا ۲۵ سانتی متر رشد کرده باشند.

در این حالت کربوهیدرات های ذخیره شده در علف هرز قبل از سم پاشی استفاده شده و مقدار آن ها برای رشد مجدد کاهش می یابد. در صورت امکان بهتر است که قبل از تیمار، ریزوم های زیر زمینی به طریق مکانیکی خرد یا دیسک شوند تا ریشه ها به صورت تکه های کوچک تری در آیند. در صورتی که تعداد علف های هرز زیاد باشد، ذخیره غذایی کمتری نسبت به گیاهان اصلی خواهند داشت و راحت تر ریشه کن می شوند.

علف کش های به کار رفته از طریق وسایل سم پاش کم حجم پاش

سم پاش های استاندارد زمینی اغلب مقادیر زیادی آب (۱۸۷ تا ۲۳۳ لیتر آب در هکتار) برای کاربرد علف کش ها حمل می کنند (به طور کلی به علف کش های گلیفوزیت و سولفوسیت محدود می شود). به منظور کاهش مقدار آب مورد استفاده و گردش آن در سرتاسر مزرعه غالباً از قطره چکان های قابل تنظیم استفاده می شود.

این سیستم ها نازل هایی دارند که قطرات خیلی ریزی تولید کرده و از این طریق غلظت محلول افزایش و مقدار آب یا ماده حامل مورد نیاز کاهش می یابد. اکثر سم پاش های کم حجم باش برای پاشش کمتر از ۴۶ لیتر محلول در هر هکتار طراحی شده اند. قطره چکان های قابل تنظیم به راحتی روی یک ATV سوار می شوند و در زمانی که زمین مرطوب است، استفاده از این دستگاه ها برای حرکت در مزرعه بهتر از تراکتورهای سنگین تر است؛ در ضمن فشردگی خاک کاهش می یابد.

علف کش های بکار رفته با این روش در غلظت های بالاتری استفاده می شوند، ولی در هر حال باید محلول سم در محل مناسب قرار داده شود. از آنجایی که قطره چکان های قابل تنظیم نسبت به سم پاشی های استاندارد آب را به ذرات کوچکتری تبدیل می کنند لذا احتمالاً بادبردگی سم در این روش بیشتر می باشد.

علف کش های غیر انتخابی مثل گلیفوسیت، پاراکوات، سولفوسیت و توفوردی آمین در اثر تماس با برگ ها و بافت های جوان گیاه، گیاه سوزی شدیدی ایجاد می کنند. علائم از کلروز خفیف تا شدید به صورت ایجاد نوارهایی روی اندام گیاه ( در کاربرد گلیفوسیت، سولفوسیت)، نکروز شاخ و برگ (دیکو آتی پاراکوات) و تغییر فرم برگ و دمبرگ (توفوردی آمین) متغیر است و نتیجه آن کاهش قدرت رویشی، کاهش محصول و زوال کلی درختان است.

برای اجتناب از گیاه سوزی درختان، بهتر است علف کش ها در هوای آرام و با استفاده از سم پاش های کلاهک دار و سپردار به کار برده شوند. علف های هرز در حد متوسط با استفاده از علف کش های شیمیایی مدیریت می شوند. در این مورد علف کش های گلیفوزیت یا سولفوسیت در مقادیر کم به صورت ماهانه یا دو ماه یکبار برای پایین نگه داشتن قدرت رویشی علف های هرز در حال رشد به کار می روند. باید مراقب بود تا بعد از استفاده از این روش آن را برای جلوگیری از تغییر تراکم علف هرزی که برای بیش از یک دوره زمانی در معرض دوزهای زیر کشندگی آن بوده استفاده ننمود.

علف کش های زمین پسته

سایر فناوری های سمپاش ها

پیشرفت در فناوری سم پاش ها منجر به تولید سم پاش هایی شده که قادرند گیاه سبز را بدون پاشش خاک سم پاشی کنند. سم پاش های “Weed seeker” از یک منبع نوری برای فعال شدن سلونوئیدها و یک سری نازل استفاده می کنند و با دیدن بافت سبز گیاهی به سم پاش اجازه سم پاشی می دهند.

این سم پاش ها اگر با علف هرز کمی روبرو شوند ۳۰% یا مقدار بیشتری از محلول علف کش (معمولاً گلیفوسیت یا سولفوسیت) تهیه شده را در مقایسه با سم پاش های معمولی ذخیره می کنند. میزان ذخیره علف کش به مقدار پوشش علف هرز در مزرعه و متراژی از زمین که سم پاشی می شود بستگی دارد.

این سم پاش ها در مزارعی که کمتر از ۴۰٪ خاک با علف های هرز پوشیده شده تاثیر بهینه ای دارند. در جاهایی که علف های هرز مجتمع و متراکم هستند اثر سم پاش های مذکور بسیار خوب است. تحقیقات نشان داده است که استفاده از آن ها در یک باغ ۱۶۰ هکتاری با ۴۰٪ پوشش علف هرز در مقایسه با یک باغ ۴۰ هکتاری، در هر بار استفاده ۸۰۰ دلار یا بیشتر منفعت دارد.

به علاوه یک مزرعه دارای ۵٪ پوشش علف هرز در مقایسه با یک مزرعه با ۴۰٪ پوشش علف هرز سبب پس انداز ۴۰۰ دلار می شود به دلیل این که این سم پاش خود کالیبراسیون را انجام می دهد، کاربر می تواند ظرف مدت ۱۰ دقیقه آن را از مغازه به مزرعه انتقال دهد بدون این که نیازی به کالیبره کردن آن داشته باشد. این سم پاش در روشنایی و تاریکی یکسان عمل می کند؛ بنابراین می توان آن را در اوایل صبح یا در هنگام غروب زمانی که شرایط جوی آرام تر و بارندگی کمتر اتفاق می افتد به کار برد.

نتیجه

تولید کنندگان پسته در کالیفرنیا چندین ابزار شیمیایی و غیر شیمیایی برای مدیریت علف های هرز دارند که احتیاجات فردی آن ها را برآورده می کند. کنترل علف های هرز باغ های پسته با مصرف یا عدم مصرف علف کش ها به دست می آید. در زمان استفاده از علف کش ها، شناسایی صحیح علف هرز و استفاده درست علف کش، برای کنترل موثر علف هرز و کاهش هزینه امری ضروری است. اگر همه کشاورزان نوع علف هرز و تمامی ابزارهای موجود برای کنترل آن را بشناسند و به طریقی همه عوامل وابسته را از نظر اقتصادی و محیطی به طور دقیق بسنجند می توانند باغ های پسته نسبتاً عاری از علف های هرز تولید کنند.

انواع علف کش ها با توجه به شرایط محیطی و موارد استفاده:

منبع:

راهنمای تولید پسته

مترجمین:
مهندس ناصر صداقتی، مهندس زهرا شیبانی تذرجی، مهندس علی تاجآبادی پور، دکترحسین حکم آبادی،

مهندس معصومه حقدل و دکتر محمدعبدالهی عزت آبادی

برای مشاهده اخبار روز صنعت پسته و مطالب مفید کشاورزی و پسته به کانال پسته رفسنجان بپیوندید 

برای عضویت در کانال بر روی تصویر زیر کلیک کنید:

مشاهده محتوا بیشتر
ادامه مطلب مهندس مرتضی زینلی
بارگذاری بیشتر در آبیاری درخت پسته

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

همچنین ببینید

ویدیو آموزشی پیوند زدن نهال هیبریدی پسته

ویدیو آموزشی پیوند زدن نهال هیبریدی پسته تقدیم به شما همراهان گرامی       ب…