نویسنده: خانم دکتر بهاره رمضانلو

آیا تابه‌حال احساس خوب چیدن میوه‌های رسیده تابستانی را تجربه کرده‌اید؟ مطمئن باشید رشد و پرورش دادن درختان میوه تجربه‌ای به‌مراتب جذاب‌تر و زیباتر خواهد بود.

اما مانند همه موجودات زنده، درختان میوه نیاز به یک محیط سالم برای رشد و اغلب کمی تغذیه و مواد مغذی اضافه‌تر دارند تا به آن‌ها در تولید تمام میوه‌های آبدار کمک کند. کودهای درختان میوه می‌توانند مواد مغذی موردنیاز برای این کار را تأمین کنند. بیایید انواع مختلف موجود را بررسی کنیم.

[products p_ids=”441,499″]

انواع کود درختان میوه

از بین بهترین کودهای درختان میوه مسلماً انتخاب‌های برتر منحصراً بر کودهای طبیعی و ارگانیک است. دلیل این امر ساده است، درختان میوه واقعاً به محیط‌های خاکی که از مواد آلی تغذیه‌شده‌اند واکنش نشان می‌دهند. غیرازاین دلیل اصلی مسلماً خوردن میوه‌هایی که به‌جای مواد شیمیایی و مصنوعی با ترکیبات طبیعی بارورشده‌اند، برای ما نیز بهتر و کم‌ضرر تر است. قبول دارید؟

در بیشتر موارد، این کودهای آلی در سه نوع اصلی وجود دارند:

کودهای میخی (spikes) برای درختان میوه

اگر بیش از یک درخت میوه در باغ خوددارید، کودهای میخی با آزادسازی آرام کود، یکی از ساده‌ترین موارد برای استفاده هستند. از ویژگی‌های مثبت این نوع کودها، مقدار مشخص و اندازه‌گیری شده مواد کود، اندازه جمع‌وجور برای نگهداری آسان، عدم نیاز به مخلوط کردن با آب‌دارند. همچنین استفاده از این کودها، خطر سوختن ریشه در اثر احتمال کود دهی زیاد را بسیار کم می‌کند.

آبیاری بعد از استفاده از کودهای میخی ضروری نیست، زیرا مواد مغذی توسط میکروارگانیسم‌هایی که به‌طور طبیعی در خاک زندگی می‌کنند آزاد می‌شوند.

مزیت دیگر استفاده از این نوع کودها افزایش مقاومت در برابر بیماری درختان و آفات است.

کود دانه‌ای (granular)، کودهایی با انتشار آهسته

گرانول‌ها یکی دیگر از کودهایی هستند که به‌کندی تجزیه می‌شوند. مواد شیمیایی و ارگانیک کود درون آن‌ها به‌شدت متمرکزشده و تا 9 ماه می‌توان توسط آن‌ها درختان را تغذیه کرد. برای فعال شدن نیازی به آبیاری نیست و احتمال کمی وجود دارد که به آب‌های سطحی یا زیرزمینی نشت کند.

آن‌ها را به‌سادگی با پاشیدن اطراف درخت خود بمالید یا برای تغذیه سریع‌تر آن‌ها را در خاک قرار دهید. برای کاربردهای بزرگ‌تر در باغ، از یک بذرپاش می‌توان برای حجم کار کمتری استفاده کرد.

کود پودری (powdered fertilizer)، مستقیماً به خاک اضافه می‌شود

کودهای پودری را می‌توان مستقیماً به خاک اطراف درخت اضافه کرد یا آن‌ها را در آب رقیق کرد. این نوع برای کاربردهای بزرگ‌تر مانند باغ‌ها یا مزارع مناسب است. برای فضاهای کوچک‌تر به هنگام استفاده باید دقت بیشتری برای اندازه‌گیری مقادیر دقیق به کاربرد.

هشدار: درحالی‌که این نوع کودها نسبت به بقیه مقرون‌به‌صرفه تر هستند، اما در صورت عدم اندازه‌گیری دقیق مقادیر موردنیاز، خطر سوختگی ریشه را به همراه دارند.

کود مایع (liquid fertilizer)، صرفه‌جویی در آب و زمان

با استفاده از کودهای مایع می‌توان در مصرف آب و زمان صرفه‌جویی کرد. می‌توانید کودهای مایع را چندمنظوره انتخاب کنید تا هنگام آبیاری برای همه باغ خود از آن استفاده کنید. مواد مغذی از طریق خاک به سیستم ریشه منتقل می‌شوند که بیشترین فایده آن‌ها، سرعت رسیدن مواد مغذی به ریشه است.

کودهای مایع سطح pH را در خاک شما متعادل نگه می‌دارند. بااین‌حال، حتی استفاده بیش‌ازحد از یک کود خوب، می‌تواند باعث تغذیه بیش‌ازحد شود و ممکن است منجر به سوختگی ریشه شود؛ بنابراین همیشه دستورالعمل‌ها و مقادیر پیشنهادی سازنده را دنبال کنید.

انتخاب کود ارگانیک یا شیمیایی، دوراهی سخت

انتخاب کود آلی یا مصنوعی (معدنی) یک امر ترجیحی و جزو اهداف نهایی است. درک اساسی از تفاوت می‌تواند به شما در انتخاب نوع کود جامد کمک کند.

کودهای ارگانیک شامل کودهای گیاهی یا حیوانی و سایر مواد طبیعی هستند. کودهای شیمیایی یا معدنی با مواد معدنی و مواد شیمیایی مصنوعی تولید می‌شوند. غذاهای ارگانیک حاوی مقادیر کمتری از مواد مغذی هستند اما می‌توانند درختان میوه را برای مدت طولانی‌تری تغذیه کرده و درعین‌حال خاک را نیز بهبود بخشند. استفاده از کودهای معدنی می‌تواند منجر به عملکرد بیشتر و برداشت میوه‌های بزرگ‌تر شود. بااین‌حال، آن‌ها می‌توانند منابع آب مجاور را آلوده کنند.

آشنایی با نسبت غذای درخت میوه N-P-K

هنگامی‌که درختان میوه به ترکیب مناسب از درشت مغذی‌ها دسترسی داشته باشند، بسیار موفق‌تر می‌شوند و مسلماً باردهی بیشتر باکیفیت بیشتری نیز خواهند داشت. درشت مغذی‌ها یا ماکرو ارگانیسم‌ها نیتروژن (N)، برای شاخه‌ها و برگ‌های سالم، فسفر (P)، برای سیستم ریشه‌ای قوی و فراوانی شکوفه و پتاسیم (K)، برای مقاومت پایدار در برابر بیماری‌ها و آفات هستند.

هنگامی‌که کودهای مناسب را برای درختان میوه خود انتخاب می‌کنید، باید نیازهای درختان را نیز در نظر بگیرید: آیا خاک اطراف درخت نیاز به اصلاح دارد؟ آیا در باغ خود انواع مختلفی درخت‌دارید یا تنها یک نوع درخت خاص؟ آیا درختان در زمین هستند یا در گلدان؟ پاسخ به این موارد تعیین می‌کند که آیا نیاز به مقدار بیشتری نیتروژن دارید یا شاید مقدار بیشتری فسفر یا پتاسیم.

NPK دقیقاً چیست؟

هر برچسب کود سه عدد (X-X-X) را نشان می‌دهد. این اعداد به‌عنوان نسبت N-P-K آن کود شناخته می‌شوند که نشان‌دهنده نسبت نیتروژن، فسفر و پتاسیم موجود در آن است. به‌عنوان‌مثال: NPK 6-2-3 حاوی 6٪ نیتروژن، 2٪ فسفر و 3٪ پتاسیم است. هر گیاه و درختی برای رشد، فقط در نسبت‌های مختلف یا نسبت‌های NPK به این سه عنصر نیاز دارد.

هر نوع درخت میوه و آجیل برای تولید شاخ و برگ و میوه‌های سالم و خوش‌طعم، نیازهای N-P-K خاص خود را دارد. هنگام در نظر گرفتن میزان NPK برای خرید، شرایط محیطی خاصی نیز باید در نظر گرفته شود.

نحوه بارور کردن درختان میوه

وقتی با یک باغبان باتجربه صحبت می‌کنیم، می‌گوید هیچ‌کدام از درختان نیازهای یکسانی ندارند ولی بهترین زمان برای باروری درختان میوه فصل بهار است. در فصل بهار درختان به انرژی زیادی برای تولید جوانه و پرورش شکوفه‌های میوه نیاز دارند.

چگونگی بهتر بارور کردن درختان جوان میوه

هنگامی‌که درختان میوه برای اولین بار کاشته می‌شوند، اولویت تشویق آن‌ها به رشد ریشه با حفظ رطوبت خاک در خاک باکیفیت خوب است. هنگامی‌که درختان جوان کاملاً در خاک جای می‌گیرند که حدود یک تا دو سال پس از کاشت طول می‌کشد، می‌توانید کود دهی آن‌ها را برای رشد قوی و پایدار شروع کنید.

یکی از مهدهای پیشرو درختان میوه در ایالات‌متحده استفاده از کود نیتروژن بالا را که روی سطح خاک اطراف درختان اعمال می‌شود توصیه می‌کند، اما این روش دارای اشکالاتی است. علفی که در زیر درختان رشد می‌کند ممکن است بخش عمده‌ای از کود را بگیرد و باران‌های شدید ممکن است نیتروژن محلول را به نهرها یا حفره‌های زهکشی بفرستد و کود به یک آلوده‌کننده محیط‌زیست تبدیل شود.

نکته: برای غنی‌سازی خاک و سرکوب علف‌های هرز، باید زیر درختان میوه جوان را مالچ کنید.

تا زمانی که درختان میوه کوچک هستند، بهتر است از کود آلی همراه با کمپوست یا مالچ استفاده کنید. کودهای آلی با سرعت تجزیه‌وتحلیل کم، به‌طور آهسته در سطح خاک اطراف درخت پاشیده شده، به‌خوبی آبیاری شده و سپس با کمپوست و مالچ پوشانده شده و خاک را تغذیه می‌کند. درنهایت نیز درخت تغذیه می‌شود. این روش برای بارور کردن درختان میوه باعث افزایش فعالیت بیولوژیکی در خاک می‌شود که به درختان جوان کمک می‌کند تا با میکروب‌های مفید خاک ارتباط برقرار کنند تا به‌خوبی تغذیه شوند.

برای اطلاع از میزان مصرف کود، به برچسب محصول مراجعه کنید. من اغلب تغذیه درختان را تقریباً نصف مقدار توصیه‌شده روی بسته‌بندی انتخاب می‌کنم. هدف اصلی استفاده از کود، حمایت از رشد مداوم ریشه درخت جوان و درعین‌حال مقاومت در برابر حشرات و بیماری‌ها است.

تغذیه درختان بالغ میوه با بهترین کود

وقتی درختان بالغ می‌شوند، کف باغ از علف‌های هرز پوشیده می‌شود، به همین دلیل بهترین روش کود دهی به درختان، استفاده از کودهای میخی یا اسپایک ها است.

کودهای میخی چه از مواد شیمیایی و چه از مواد ارگانیک ساخته‌شده باشند، به‌راحتی نصب می‌شوند و مواد مغذی که آن‌ها ارائه می‌دهند، به‌جای اینکه گیاهان و علف‌های هرز سطح زمین را تغذیه کنند، مستقیماً به ریشه درختان می‌روند.

ایجاد حفره‌های عمیق با کودهای میخی کمی مضطرب کننده است، اما به همان اندازه مؤثر است. زمانی که خاک مرطوب است نیز می‌توانید کودهای میخی خشک را به‌راحتی وارد خاک کنید.

بهتر است هنگام کود دهی به درختان میوه که کاملاً بالغ هستند، بخیل باشید. نیتروژن اضافی می‌تواند باعث شود تا سیب‌هایی داشته باشید که خیلی قرمز نیستند.

کمبود مواد مغذی در درختان میوه

اگر درختان میوه باوجود هرس دقیق، تغذیه و محافظت دقیق از تنه دچار مشکل می‌شوند، اسپری تهیه‌شده از روغن مایع اولین درمانی است که باید امتحان شود. کمبود ریزمغذی‌ها در درختان میوه رایج است و اسپری‌های گیاهان دریایی یا جلبک دریایی حاوی بوفه‌ای از ریزمغذی‌ها ازجمله کلسیم و روی هستند.

به شکلی که درختان میوه می‌توانند آن‌ها را از طریق برگ‌های خود جذب کنند. بهترین زمان برای سم‌پاشی اواخر بهار، پس از ظاهر شدن برگ‌های جدید و دوباره در اوایل تابستان است که برگ‌ها رنگ سبز بالغ خود را نشان می‌دهند.

از کجا می‌توان بهترين کود براي گياهان آپارتماني را تهيه کرد؟

همه کودهای عمومی دارای درشت مغذی‌های اساسی موردنیاز گیاهان ازجمله نیتروژن، فسفر و پتاسیم هستند.

علاوه بر این درشت مغذی‌ها، کودهای باکیفیت دارای ریزمغذی‌هایی مانند بور، منیزیم و منگنز هستند. این کودها رشد سالم را تشویق می‌کنند. برچسب کود را مطالعه کنید تا مشخص شود حاوي کدام ماده مغذی است.

براي تهيه کود باکیفیت بالا می‌توانید به فروشگاه پسته رفسنجان مراجعه کنيد.

[product_category cat_id=”6″]

صیفی‌جات به محصولاتی گفته می‌شود که کاشت، داشت و برداشت آنها در فصول نسبتا گرم سال یعنی در بهار و تابستان انجام می‌شود. کاشت صیفی‌جات در تابستان شرایط ویژه خود را دارد که در این مقاله به آنها پرداخته شده است.

[products p_ids=”213,208″]

کدام صیفی‌جات را می‌توانیم در تابستان بکاریم؟

صیفی‌جات به محصولاتی گفته می‌شود که کاشت، داشت و برداشت آنها در فصول نسبتا گرم سال یعنی در بهار و تابستان انجام می‌شود. کاشت صیفی‌جات در تابستان شرایط ویژه خود را دارد که در این مقاله به آنها پرداخته شده است.

محصول سبزیجات برگ و ساقه گیاه است ولی محصول صیفی جات از گلدهی به دست می‌آید و میوه است مانند هندوانه، خربزه، لوبیا سبز، گوجه فرنگی، بادمجان، هویج، ذرت، خیار، فلفل، کدو تنبل، کدو سبز، کاهو و کلم بروکلی.

از آنجائیکه اغلب صیفی‌جات باید در فصل بهار بکاریم و در تابستان و یا اوایل پاییز برداشت کنیم، حال ممکن است برای شما سوال پیش آمده باشد که آیا میتوان بعضی از صیفی جات را در فصل تابستان کاشت؟

با ما همراه باشید تا با نحوه کاشت، داشت و برداشت برخی از صیفی‌جاتی که می‌توان آنها را در تابستان نیز کاشت، آشنا شوید.

لوبیا سبز

لوبیا سبز یکی از انواع صیفی‌جات است. اگر بخواهید بهترین و بیشترین محصول را داشته باشید، بهتر است لوبیا سبز را در فصل بهار و بعد از آخرین سرمای بهاری بکارید.

زمان کاشت لوبیا سبز

بهترین زمان کاشت لوبیا سبز، پس از آخرین سرمای بهاری است. بذرها را هنگامی که خاک حداقل تا 48 درجه فارنهایت (9 درجه سانتی گراد) گرم شده است، در فضای بیرون بکارید. بذرها را خیلی زود نکارید زیرا خاک سرد و مرطوب باعث به تأخیر افتادن جوانه زنی شده و می‌تواند باعث پوسیدگی بذر شود.

نکته: برای شروع کاشت ، ابتدا پلاستیک مشکی یا پارچه برزنتی را روی خاک باغچه خود قرار دهید تا خاک قبل از کاشت بذر گرم شود.

لوبیا سبز به دلیل داشتن ریشه‌های شکننده، نیازی نیست که بذرها را  از قبل در داخل خانه بکارید و سپس به باغچه منتقل کنید. به علاوه ، با توجه به سریع بودن رشد آنها، شروع کاشت آنها در خانه هیچ مزیتی ندارد.

انتخاب و آماده سازی محل کاشت لوبیا سبز

لوبیا بهتر است در خاکی که دارای زهکشی خوب و دارای باروری طبیعی است رشد کند. لوبیا معمولا به کود مکمل نیازی ندارد، زیرا نیتروژن خود را در خاک ثابت می کند. با این حال ، خاک فقیر هنوز باید با کمپوست در پاییز قبل از کاشت اصلاح شود (یا قبل از کاشت در بهار).

لوبیا، خاک کمی اسیدی و خنثی (pH: 6.0-7.0) را ترجیح می دهد.

قبل از کاشت، هر نوع تکیه گاه برای حبوبات را تنظیم کنید.

نحوه کاشت لوبیا

بذرهای لوبیای بوته ای را به عمق 1 اینچ و 2 اینچ با فاصله و در ردیف‌های 18 اینچ بکارید. در خاک‌های شنی کمی عمیق تر بکارید (اما نه خیلی عمیق).

می‌توانید لوبیا سبز را در کل تابستان برداشت کنید، به شرطی که هر 2 هفته یکبار بذر لوبیا را بکارید. اگر می خواهید دور باشید و قادر به برداشت نیستید ، از ریختن بذر مجدد صرف نظر کنید. لوبیا منتظر کسی نمی‌ماند!

برای جلوگیری از تجمع آفات و بیماری‌ها در یک نقطه، به صورت تناوبی، محصولات زراعی را بکارید (هر سال در یک منطقه محصولات مختلفی بکارید).

در ادامه مقاله کاشت صیفی‌جات در تابستان به نحوه مراقبت از لوبیا سبز و نحوه برداشت آن می‌پردازیم.

نحوه مراقبت از لوبیا سبز

خاک اطراف گیاهان لوبیا را مالچ بپاشید تا رطوبت را حفظ کند. لوبیا ریشه کم عمقی دارد ، بنابراین مالچ باعث خنک شدن آن می شود.

به طور منظم آبیاری کنید ، هر هفته حدود 2 اینچ در فوت مربع. اگر لوبیاها را به خوبی آب ندهید ، دیگر گل نمی دهد. در روزهای آفتابی آبیاری کنید تا شاخ و برگ گیاه خیس نشود ، که می تواند باعث تشدید بیماری شود.

در صورت لزوم کوددهی را پس از شکوفایی شدید و ظهور غلاف ها شروع کنید. از استفاده از کود با نیتروژن بالا خودداری کنید. در غیر اینصورت شاخ و برگهای سبز و لوبیای کمتری خواهید داشت. کمپوست یا کود کمپوست در نیمه فصل رشد جایگزین مناسبی برای کود مایع است.

برای جلوگیری از ایجاد مزاحمت در سیستم ریشه های کم عمق لوبیا ، با کمال دقت علفهای هرز را جدا کنید.

نوک ساقه های لوبیا را که به بالای تکیه گاه می رسند، کوتاه کنید. این کار آنها را مجبور می کند تا به جای آن، انرژی خود را برای تولید غلاف های بیشتر صرف کنند.

در گرمای زیاد از پوشش های ردیفی روی گیاهان جوان استفاده کنید. هوای گرم باعث ریزش شکوفه ها از گیاهان و کاهش برداشت می شود.

چگونه می توان لوبیا سبز را برداشت کرد

لوبیا ها را هنگام صبح که بالاترین سطح قند در آنهاست ، برداشت کنید.

لوبیای سبز قبل از رشد کامل دانه های درون غلاف چیده می شود.

لوبیا سبز های رسیده را هر روز انتخاب کرده و بچینید. هرچه بیشتر بچینید ، حبوبات بیشتر رشد می کنند.

به دنبال غلاف های محکم و به اندازه حدود یک مداد باشید.

با احتیاط مراقب باشید که گیاه پاره نشود ، حبوبات را از گیاه جدا کرده یا برش دهید. لوبیای تازه در هنگام چیدن باید به راحتی شکسته شود.

وقتی بعد از برداشت، دانه های داخل آن را بیرون بزند ، لوبیا سبز از اوج خود گذشته و سفت خواهد شد.

گوجه فرنگی

یکی دیگر از صیفی‌جات گوجه فرنگی است. در ادامه مقاله کاشت صیفی‌جات در تابستان به بررسی نحوه کاشت، داشت و برداشت گوجه فرنگی می پردازیم.

گوجه فرنگی را می‌توان در هر فصل و زمانی کاشت، فقط باید از سرمای زیاد و گرمای زیاد دور نگه داشته شود.

کاشتن گوجه فرنگی

مکانی را با آفتاب کامل و در حالت ایده آل ، فضایی را انتخاب کنید که در دو سال گذشته گوجه فرنگی (و اعضای خانواده آنها ، به خصوص بادمجان ، فلفل و سیب زمینی) رشد نکرده باشند.

خاک را به عمق حدود 1 فوت حفر کنید و با کودهای قدیمی و یا کمپوست مخلوط کنید. قبل از کاشت، دو هفته به خاک فرصت دهید تا کاملا تجزیه شود.

شروع کاشت گوجه فرنگی از بذر

به دلیل طولانی بودن فصل رشد برای محصول دهی با آب و هوای گرم ، بسیاری از باغبانان،نشاء گوجه فرنگی خریداری می کنند.

با این حال ، اگر دمای خاک حداقل 55 درجه فارنهایت باشد ، می توان گوجه فرنگی را بطور مستقیم در باغ کاشت. توجه داشته باشید که خاک 70 درجه فارنهایت برای حداکثر جوانه زنی ظرف 5 روز مطلوب است. مطمئن باشید که فصل رشد شما به قدری طولانی است که گیاهان در آن زمان بتوانند به بلوغ برسند. اولین تاریخ سرما زدگی را ببینید.

یا می توانید برای شروع بذر گوجه فرنگی را در داخل خانه بکارید. بذر را به عمق یک اینچ در سینی های کوچک، 6 تا 8 هفته قبل از میانگین تاریخ سرما در بهار گذشته بکارید.

نهال های خود را یک هفته قبل از کاشت در زمین بگیرید. روز اول آنها را در فضای دارای سایه قرار دهید. هر روز به تدریج مدت زمان ماندن در آفتاب مستقیم را افزایش دهید تا نهال سخت شده و برای گلدهی و ثمردهی آماده شود.

نهال ها یا نشاء های خود را حداقل در دمای 60 درجه فارنهایت در زمین بکارید.

زمان کود دهی گوجه فرنگی

وقتی نشاء گوجه فرنگی را داخل خاک قرار می دهید ، یک مشت کود گوجه فرنگی ارگانیک یا پودر استخوان (منبع خوبی از فسفر) به گودال کاشت اضافه کنید.

از کودهای ازت بالا مانند کودهایی که برای چمن ها توصیه می شود استفاده نکنید ، زیرا باعث تقویت شاخ و برگ های قوی و زیبا می شود اما باعث به تاخیر انداختن گلدهی و باردهی می شود.

نشاء ها را با فاصله 2 تا 3 فوت بکارید. تجمع بالای گیاهان باعث نرسیدن آفتاب کافی خواهد شد و ممکن است میوه ها به درستی نرسند.

به یاد داشته باشید که فضای کافی برای گسترش گیاهان فراهم کنید.

رشد و پرورش گوجه فرنگی در ظروف

از گلدان یا ظرف بزرگ (حداقل قطر 20 اینچ) با سوراخ های زهکشی در زیر آن استفاده کنید.

از خاک شل با زهکشی خوب استفاده کنید.

نوعی سینی باید در زیر گلدان قرار داده شود تا آب اضافی که ته آن را تخلیه می کند ، گرفته شود.

در هر گلدان یک گیاه گوجه فرنگی بکارید و هر روز حداقل 6 ساعت آفتاب بدهید.

خاک را مرطوب نگه دارید. ظروف با سرعت بیشتری نسبت به خاک باغچه خشک می شوند ، بنابراین روزانه بررسی کنید و در هنگام گرما ،آب اضافی تأمین کنید.

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد گوجه فرنگی به مقاله مراحل کاشت گوجه فرنگی، بررسی انواع و خواص آن مراجعه کنید.

کاهو

یکی دیگر از صیفی‌جات کاهو است. در ادامه مقاله کاشت صیفی جات در تابستان به بررسی نحوه کاشت، داشت و برداشت کاهو می پردازیم. کاهو را بهتر است بعد از اتمام سرمازدگی در زمین بکارید ولی برخی از اقلام کاهو میتوانند سرمازدگی خفیف را نیز تحمل کنند.

چه موقع باید  کاهو را بکارید؟

کاشت مستقیم در باغ را به محض اینکه زمین آماده شد، میتوانید انجام دهید. اگر محصول زودتری می خواهید ، می توانید 4 تا 6 هفته قبل از آخرین سرمازدگی بهاری بذر را در داخل خانه بکارید. برخی از نهال های کاهو حتی میتوانند یک سرمازدگی سبک را تحمل کنند.

کاهو را می توان پس از رسیدن خاک به 40 درجه فارنهایت (4 درجه سانتیگراد) کاشت، اگرچه بذرها در 55 تا 65 درجه فارنهایت (13 تا 18 درجه سانتیگراد) بهتر جوانه می زنند. نهال به طور معمول در 7 تا 10 روز ظاهر میشود.

پیوندهای خریداری شده باید در نزدیکی آخرین تاریخ بدون سرما برای منطقه در حال رشد کاشته شود. پیوندهایی که در داخل منزل شروع شده اند را می‌توانید 2 تا 3 هفته زودتر از زمان سخت شدن در زمین بکارید.

بعد از کاشت اولیه، هر 2 هفته یکبار بذر اضافی بکارید تا کاهو به طور مداوم تأمین شود.

در بیشتر مناطق، می توان محصول دوم کاهو را در پاییز یا حتی اوایل زمستان کاشت.

نکته: برای کاشت محصول پاییزه ، در ماه آگوست با مرطوب کردن زمین و پوشاندن آن با دسته کاه ، خاک خنک ایجاد کنید. یک هفته بعد ، خاک زیر گلدان حدود 10 درجه فارنهایت (6 درجه سانتیگراد) از بقیه قسمت های باغچه سردتر خواهد بود. هر دو هفته یک ردیف سه فوت بذر کاهو بکارید .

انتخاب و آماده سازی مکان کاشت کاهو

یک نقطه آفتابی را برای داشتن بهترین رشد انتخاب کنید. در حالت ایده آل، گیاهان باید حداقل 6 ساعت در روز آفتاب بگیرند، اگر کاهو کمتر از این مقدار باشد، هنوز رشد می کند.

خاک باید سست باشد و به خوبی زهکشی کند تا همواره بدون اینکه آبی درون آن بماند، مرطوب باقی بماند.

برای بارور نگه داشتن خاک، حدود یک هفته قبل از کاشتن بذر یا نشاء، از مواد آلی کمپوست شده استفاده کنید.

از آنجا که بذر بسیار ریز است، بستر مناسب کاشت بذر کاملاً ضروری است. سنگها و انبوهی از خاک باعث جلوگیری از جوانه زنی می شوند.

کاهو با علف های هرز رقابت خوبی ندارد.

در ادامه مقاله کاشت صیفی‌جات به بررسی نحوه کاشت کاهو می پردازیم.

چگونه گیاه کاهو را بکاریم؟

بذرها باید در عمق یک هشتم اینچ یا یک چهارم اینچ کاشته شوند. بذرهای کاهو برای جوانه زدن به نور احتیاج دارند ، بنابراین آنها را خیلی عمیق نکارید.

نشاءها باید قبل از کاشت در باغ 4 تا 6 برگ بالغ و سیستم ریشه ای رشد یافته داشته باشند.

برای هر کاهوی بذری یا پیوندی، بین هر ردیف کاشت 12 تا 15 اینچ فاصله بگذارید.

هنگام پیوند کاملاً آب دهید.

برای کنترل شته ها بین کاهو های خود ردیف های پیازچه یا سیر بکارید. آنها به عنوان “گیاهان سد” برای کاهو عمل می کنند.

در ادامه فیلم مربوط به کاشت، داشت و برداشت کاهو را ببینید.

کلم بروکلی

یکی دیگر از صیفی‌جات کلم بروکلی است. در ادامه مقاله کاشت صیفی‌جات در تابستان به بررسی نحوه کاشت، داشت و برداشت کلم بروکلی می پردازیم.

چه موقع می توان کلم بروکلی را کاشت؟

زمان برداشت کلم بروکلی در فصول خنک سال است، بنابراین کاشت آن باید در اواخر زمستان یا اوایل بهار (بسته به آب و هوا) برای داشتن محصول در اوایل تابستان یا در اواسط تا اواخر تابستان برای داشتن محصول در پاییز شروع شود. دمای بالا بر رشد سر کلم بروکلی (قسمت قابل برداشت) تأثیر خواهد گذاشت ، بنابراین هدف این است که کلم بروکلی قبل یا بعد از حداکثر دمای تابستان بالغ شود.

دانه‌های کلم بروکلی قادر به جوانه زنی در دمای خاک تا 40 درجه فارنهایت (4 درجه سانتیگراد) هستند ، اما خاک گرمتر ترجیح داده می شود و رشد آن را بسیار سرعت می بخشد.

برای کاشت‌های بهاری ، کاشت کلم بروکلی ممکن است چند هفته قبل از آخرین سرمای بهاری در داخل یا خارج از خانه شروع شود. به طور کلی:

6 تا 8 هفته قبل از آخرین سرمازدگی ،شروع به کشت بذر در داخل خانه کنید.

بذر را 2 تا 3 هفته قبل از آخرین سرمازدگی یا به محض اینکه خاک در بهار آماده کشت شد، در فضای باز بکارید.

برای کاشت‌های پاییزه (بهترین حالت در آب و هوای گرم) ، 85 تا 100 روز قبل از اولین سرمای پاییز ، زمانی که دمای خاک و محیط زیاد است ، بذر را بیرون از خانه بکارید.

آماده سازی مکان کاشت

کلم بروکلی به محلی نیاز دارد که حداقل 6 تا 8 ساعت به طور روزانه در معرض آفتاب کامل قرار گیرد. کمبود نور خورشید ممکن است باعث رشد ناقص کلم بروکلی شود.

در بستری از خاک مرطوب و حاصلخیز که زهکشی خوبی دارد بکارید.

pH خاک باید کمی اسیدی باشد ، بین 6.0 تا 7.0.

برای افزایش باروری قبل از کاشت ، در اوایل بهار ، یک لایه 2 تا 4 اینچ از کمپوست غنی یا یک لایه نازک کود روی خاک بریزید.

در ادامه مقاله کاشت صیفی‌جات، نحوه کاشت کلم بروکلی را بخوانید.

چگونه می توان کلم بروکلی را کاشت؟

اگر کاشت بذر را در فضای باز شروع کردید ، بذرهایی به عمق ½ اینچ و فاصله 3 اینچ بکارید.

هنگامی که نهال ها به ارتفاع 2 تا 3 اینچ رسیدند ، اطراف آنها را بچینید تا گیاهان در حدود 12 تا 20 اینچ از هم فاصله داشته باشند.

اگر کاشت بذر را در فضای داخلی شروع کردید، نهال‌هایی را بکارید که 4 تا 6 هفته از عمر آنها گذشته است (و 4 یا 5 برگ دارند). در فضای باز ، با فاصله 12 تا 20 اینچ، سوراخ‌هایی ایجاد کنید که عمق آنها از عمق ظرفی که بذر در آن رشد کرده و به نهال کوچک تبدیل شده، کمی بیشتر باشد.

حداقل فاصله بین ردیف های کلم بروکلی، باید 3 فوت باشد.

جدول زمان کشت صیفی‌جات

جدول زمان کاشت صیفی‌جات را در ادامه مقاله ملاحظه بفرمایید.

در ادامه میتوانید جدول زمان کاشت صیفی‌جات مختلف را ببینید.

نوع صیفی جات	زمان کاشت گیاه
لوبیا سبز	پس از آخرین سرمای بهاری-در ماه اردیبهشت
گوجه فرنگی	در همه فصول- مراقبت از یخ زدگی-دمای 18 تا 20 درجه سانتی گراد
بادمجان	پس از آخرین یخبندان- در ماه فروردین
هویج	پس از آخرین یخبندان- در ماه فروردین و اردیبهشت
ذرت	دو تا سه هفته بعد از آخرین سرمای بهاری- در فصل بهار
خیار	بعد از هفته اول یا دوم از سرمای بهاری-دمای روز 27تا29 و دمای شب 25 تا 27 درجه سانتی گراد- در مناطق سرد اول بهار-در مناطق گرم در پاییز و زمستان
فلفل	فلفلیک ماه پس از آخرین یخبندان-برای فلفل های شیرین و دلمه ای 21تا25 و برای فلفل های تند حداکثر دمای 30 درجه سانتی گراد
کدو تنبل	فصل بهار-در اواسط یا اواخر فصل بهار-پس از اتمام یخبندان
کدو سبز	کدو سبز3 هفته بعد از آخرین سرمای بهاری- در تابستان- حداقل دما 13 درجه سانتی گراد
کاهو	در بهار و اوایل تابستان
کلم بروکلی	دما بین 16 تا 20 درجه سانتی گراد-در مناطق جنوبی ایران 15 مرداد تا 15 آبان

کلام آخر

به پایان مقاله کاشت صیفی‌جات رسیدیم. امیدوارم بتوانید با استفاده از دستورالعمل‌های موجود در مقاله انواع مختلف صیفی‌جات را بکارید و بیشترین و با کیفیت ترین محصولات را برداشت کنید.

از میان صیفی‌جات، گوجه فرنگی و فلفل را می‌توانید در تابستان نیز بکارید. برخی از اقلام فلفل تند گرما دوست بوده و گرمای شدید را نیز می‌توانند تحمل کنند.

[product_category cat_id=”32″]

منابع

https://www.almanac.com/plant/beans

https://www.almanac.com/plant/tomatoes#

https://www.almanac.com/plant/lettuce

https://www.almanac.com/plant/broccoli