گیاهشناسی، فیزیولوژی و عوامل تاثیر گذار روی عملکرد درختان پسته آمریکایی

گیاهشناسی، فیزیولوژی و عوامل تاثیر گذار روی عملکرد درختان پسته آمریکایی

تاریخچه و منشاء پسته

پسته یکی از موفق ترین گیاهان وارد شده به آمریکا در قرن بیستم است. پسته، بومی آسیای غربی، آسیای صغير، مکانی که هنوز رویشگاه های بزرگ وحشی در شرایط گرم و خشک کشورهای لبنان، فلسطين، سوریه، ایران، عراق، هند و اروپای جنوبی و کشورهای بیابانی آسیا و آفریقا یافت می شوند، است.

پسته در اوایل شروع تاریخ میلادی به اروپا وارد شد. اولین معرفی پسته به آمریکا بوسیله USDA (سرویس شناسایی گیاه) در سال 1890 بود. در سال 1904، برای نخستین بار به کالیفرنیا در ایستگاه معرفی گیاه درچیکو کالیفرنیا در شمال دره ساکرامنتو وارد شد.

شناخت پسته

رده بندی گیاهشناسی

پسته تنها گونه، در میان 11 گونه جنس پسته می باشد که میوه خوراکی و تجارتی دارد. تمامی گونه های  پسته با خصوصیت توانایی آن ها به تراوش تربانتین و یا صمغ شناخته می شوند. چند تایی از آن ها با نام پسته شناخته می شوند ولی نام پسته عموما برای پسته خوراکی و تجارتی بکار می رود.

نام لاتین پسته Pistacia veral است که عضوی از خانواده Anacardiaceae (پسته سانان) می باشد. بنه، بادام هندی، عشقه و بلوط سمی، درخت فلفل و سماق از این خانواده هستند.

درخت پسته دارای برگ های شانه ای مرکب می باشد. در کنار هر برگ یک جوانه جانبی ساده وجود دارد. اکثر این جوانه های جانبی به آغازنده های گل آذین تغییر می یابند و در سال بعد میوه تولید می کنند. بنابراین پسته محصول خود را روی شاخه های یک ساله بصورت جانبی تولید می کند.

از لحاظ گیاهشناسی، پسته دارای میوه شفت همانند میوه های بادام، هلى زرد آلو، گیلاس و آلو می باشد. تمامی میوه های شفت دارای سه قسمت می باشند، یک برون برا و یک میان بر گوشتی و یک درون بر که مغز (بذر) را دربر می گیرد.

اختلاف این میوه های شفت در قسمت خوراکی می باشد. در پسته و بادام قسمت مغز (بذر) و در میوه های هسته دار قسمت میان بر مصرف خوراکی دارد. درخت پسته دو پایه می باشد، یعنی گل های نر روی یک درخت و گل های ماده روی درخت دیگر قرار دارند.

هم درختان نر و هم درختان ماده در تولید پسته نقش دارند. گل های ماده بدون گلبرگ و بدون شهد می باشند، بنابراین هیچگونه جذابیتی برای زنبورها ندارند. گرده بوسیله باد پخش می شود.

درختان پسته خزان دار هستند، آن ها برگ هایشان را در پاییز از دست داده و در تمام طول فصل زمستان خواب هستند. پسته از نظر عادت ریشه دهی، جزء درختان ریشه عمیق دسته بندی می شود که دارای سیستم ریشه گسترده و قوی بوده و به اعماق زمین فرو می رود.

بنابراین پسته به دوره های طولانی مدت خشکی سازگاری دارد. یکی دیگر از ویژگی های درخت پسته، دوره طولانی نونهالی می باشد و بعد از پنج سالگی مقدار کمی محصول تولید می کند.

درختان پسته در سن 10 تا 12 سالگی به باردهی کامل می رسند. درختان پسته دارای عادت رشد عمودی بوده که در اثر غالبيت انتهایی قوی و فقدان جوانه های جانبی رویشی در درختان بارور ایجاد می شود. بنابراین تربیت درخت، هرس درختان بارور و باز جوان سازی شاخه های بارده در درختان مسن ضروری می باشد.

پسته آمریکایی

نیازهای آب و هوایی درختان پسته

مناطق مساعد جهت تولید پسته دارای تابستان های گرم و خشک و طولانی و زمستان های نسبتا سرد هستند. پسته در نواحی با واحد حرارتی 2200 تا 2800 بهترین رشد را دارد.

عموما کاشت پسته نبایستی در ارتفاع بیشتر از 2500 فوت (762 متر) در جایی که دمای تابستان معمولا برای کامل شدن و توسعه مغز ناکافی است، انجام شود.

ارتفاع 200 فوت (61 متر) تا 800 فوت (244 متر) دره های مرکزی کالیفرنیا برای کاشت پسته ایده آل است. بارندگی دیر هنگام بهاره، یخ زدگی و بادهای خشک شدید گرده افشانی را تحت تاثیر قرار می دهند.

رطوبت بالا در طول فصل رشد، شیوع بیماری های قارچی را افزایش می دهند، این قارچ ها روی درختان ماده و نر زمستان گذرانی کرده و در فصل بعد درختان را بیمار می کنند.

وجود بادهای شدید، عموما برای هرس درختان جوان زیان آور می باشند. بطور معمول درختان ماده پسته رقم کرمان و نر رقم پیترز برای تولید خوب، شکفتن به موقع و همزمان، تولید خوشه گل طبیعی، داشتن دانه گرده زنده، میوه نشینی خوب و رشد رویشی طبیعی به حداقل 900 ساعت سرمای زیر 7/2 درجه سانتیگراد در کالیفرنیا احتیاج دارند.

هنگامی که ساعت های سرمای زیر 7/2 درجه سانتیگراد به 670 ساعت کاهش یابد، همانطوریکه در سال 1977 اتفاق افتاد، شکوفایی گل ها و برگ دهی نامنظلم همراه با تاخیر و دمبرگ های بدشکل و کاهش محصول دیده می شود.

درختان پسته بطور موفقیت آمیزی در انواع مختلفی از خاک ها قادر به رشد هستند. خاک های لومی شنی پاچکو در جنوب غربی دره سان جاکونین کالیفرنیا بهترین عملکرد را دارند.

در مناطق دارای خاک های لایه سخت سطحی و خاک های کم عمق، اندازه درخت و میزان تولید کاهش می یابد. درختان پسته بهترین رشد را در خاک های دارای زهکشی خوب داشته و به شرایط اشباع خاک مقاوم نمی باشد.

به نظر می رسد درختان پسته به قلیائیت و شوری خاک مقاومت خوبی داشته باشند. در ابتدا بیان شد که درختان پسته، خشکی دوست بوده و می توانند در آب و هوایی سخت، بدون آبیاری زنده بمانند. همچنین روزنه های برگ درختان پسته حساسیت کمی به از دست دادن آب در شرایط خشکی، نسبت به روزنه های بسیاری از درختان دیگر دارند.

بنابراین درختان پسته می توانند مقدار زیادی آب را در دره سان جاکوئين تبخیر و تعرق کتند. نتیجه اینکه این درخت دارای سازگاری خوبی برای بقا می باشد. اما برای تولید اقتصادی، آبیاری کافی لازم است.

اینکه آبیاری درختان پسته، چه مقدار و چه موقع و یا با چه روشی انجام گیرد، تاثیر زیادی روی تولید می گذارد. آبیاری درختان پسته اثر مهمی بر روی رشد و توسعه درختان جوان پسته، بیماری های خاکزی و هوازی، کمیت و کیفیت تولید (هم در سال جاری و هم در سال های بعدی) و رشد درخت دارد.

 

پسته آمرکایی

زیست شناسی درختان پسته

فنولوژی فصلی:

جوانه های گل روی شاخه های یک ساله در اوایل فروردین شروع به متورم شدن می کنند، در طول نیمه دوم فروردین 100 تا 300 گل در هر خوشه گل گرده افشانی می شود.

از اواسط فروردین تا اوایل خرداد پوست استخوانی درون بر شکل می گیرد. اما بذر هیچ گونه رشدی ندارد. در طول این دوره پوست استخوانی نرم و آسیب پذیر به حمله حشرات بوده و در اثر بارش باران شکاف بر می دارد.

در اواسط خرداد پوست استخوانی سخت می شود. از اوایل تیرماه مغز شروع به رشد کرده تا اواسط مرداد پوست استخوانی را پر می کند. در اوایل تا اواسط شهریور میوه ها شروع به رسیدن می کنند. سپس پوست استخوانی خندان می شود. پوست سبز شروع به اضمحلال نموده و ریزش بعضی از میوه از محور خوشه شروع می شود.

رشد شاخ و برگ همزمان با رشد پوست استخوانی می باشد. رشد رویشی در ماه فروردین شروع شده و در اواسط خرداد پایان می یابد. رشد رویشی جدید برگ های شانه ای مرکب همراه با جوانه های گل جانبی در محور برگ و یک جوانه رویشی انتهایی تولید می کند.

جوانه ها از اواسط فروردین ماه تا اواخر خرداد تمایز یافته و در ماه های تیر، مرداد و شهریور راکد هستند و مجددا در اواخر ماه مهر تمایز ادامه می یابد. بعضی اوقات جهش رشدی شاخ و برگ در اوایل تیرماه مشاهده می شود.

بر خلاف جهش رشدی بهاره که جوانه های گل تولید می کند، این رشد، دارای جوانه های رویشی جانبی اولیه است. در ماه های مرداد و شهریور برگ های نزدیک به خوشه های میوه، اغلب حالت تهی شدن از مواد غذایی و پیری را نشان می دهند.

بیشتر برگ ها در اوایل آذر ریزش می کنند و درخت تا اواخر اسفند در حالت رکود باقی می ماند. همزمان که درخت بالغ می شود، غالبيت انتهایی نیز شدیدتر می شود.

مسائل مربوط به فیزیولوژیکی پسته

درختان پسته سه مسئله فیزیولوژیکی مهم دارند، اولین مساله سال آوری، تولید محصول سنگین (زیاد) در یک سال و تولید محصول سبک (کم) در سال دیگر، دومین مساله، تولید میوه پوک با میوه های های نیم مغز و سومین مساله تولید پسته ناخندان (پسته هایی که پوست استخوانی آن ها شکاف برنداشته است)  می باشد.
این سه مسئله در نهایت با میزان محصول و رقابت در جذب قندها ارتباط دارند. اطلاعات کمی در خصوص مکانیزم هر یک از آن ها و ارتباط آن ها با میزان محصول در دسترس است.

پسته آمرکایی

سال آوری پسته چیست؟

همانگونه که بیان شد، میوه پسته بر روی چوب یکساله بصورت جانبی تولید می شود. با افزایش سن درخت، شدت سال آوری (محصول کم و زیاد) نیز افزایش می یابد. با وجود اینکه مکانیزم این پدیده دقيقه مشخص نشده است، مدارک نشان می دهد که این مشکل در اثر رقابت بر سر قندها و احتمالا بطور غیر مستقیم با تنظیم کننده های رشد ارتباط دارد.

در طول دوره پر شدن میوه در تیر ماه ، جوانه های گل نزدیک به خوشه میوه از بین رفته و ریزش می کنند. محصول زیادتر، ریزش شدیدتر جوانه ها را نیز به دنبال دارد. تلاش ها جهت تعدیل کردن این چرخه، با محلول پاشی عناصر غذایی و تنظیم کننده های رشد، موفقیت چندانی نداشته است.

به هر حال برخی موفقیت ها در تعدیل نوسانات تولید محصول با هرس جوان سازی درختان مسن حاصل شده است. در حال حاضر عملیات هرس تنها روش قابل دسترس به منظور تعدیل سال آوری است.

در مورد مضرات سال آوری برای درختان پسته گزارشی موجود نیست، فقط مسائل مربوط به بازار پسته را در پی دارد. سال آوری منحصر به درختان پسته نیست. چندین نوع از درختان میوه نیز دارای سال آوری هستند. به هر حال فقط درختان پسته دارای ریزش قبل از بلوغ جوانه های گل که ایجاد سال آوری می نماید، هستند.

مقدمه ای برای پسته های پوک و ناخندان

میوه های پسته دارای مغز می باشند که در یک پوسته سخت و نازک (درون بر) قرار گرفته و بوسیله یک پوست نرم و گوشتی (برون بر و میان بر) احاطه شده است. میوه از رشد مادگی گل های ساده بوجود می آید.

مادگی دارای یک تخمدان در قاعده است. دیواره تخمدان، میوه شامل پوست سبز و پوست استخوانی را تشکیل می دهد. در داخل تخمدان یک تخمک وجود دارد. تخمک دارای یک سلول ماده (تخم) است که به مغز خوراکی تبدیل خواهد شد.

تخمدان یک خامه سه قسمتی دارد که هر یک از قسمت ها به یک کلاله ختم می شود. زمانیکه گل باز می شود، سطح کلاله ها آمادگی پذیرش دانه گرده را دارند. میوه نشینی بعد از موفقیت در گرده افشانی ایجاد می شود.

میزان خندانی

گرده از گل های روی درختان نر آزاد شده و توسط هوا به کلاله های گل ماده حمل می شود. هنگامی که دانه های گرده روی سطح کلاله قرار گرفت، جوانه زده و به لوله گرده تبدیل می شود.

لوله گرده یک سلول طویل شده می باشد که از میان بافت کلاله و خامه به سمت تخمدان و به داخل تخمک حرکت می کند. لوله گرده سلول زایشی نر را به سلول تخم هدایت می کند. تعداد زیادی دانه گرده جوانه زده و در میان خامه رشد می کند، ولی تنها یکی از آن ها به تخمک می رسد. لوله گرده به داخل تخمک وارد می شود و محتویاتش را آزاد می کند. لقاح در اثر امتزاج سلول زایشی نر با سلول تخم صورت می گیرد.

بنابراین می توان مراحل زایشی که منجر به میوه نشینی در پسته می شود را در سه قسمت بیان نمود:

گرده افشانی

گرده افشانی درخت پسته :

انتقال دانه گرده به کلاله

رشد لوله گرده:

حرکت سلول زایشی تر از میان کلاله و خامه به سوی تخمک

لقاح:

امتزاج یا ترکیب سلول جنسی نر و ماده در تخمک

ترکیب سلول جنسی نر و ماده، سلول تخم را تولید می کند که سرانجام به یک جنین گیاهی تبدیل می شود. این جنین مغز را شکل می دهد. این مرحله در ابتدا به کندی شروع می شود.

اولین تقسیم سلول تخم در چند هفته اول بعد از گرده افشانی، در مدت زمان رشد دیواره تخمدان و رسیدن به اندازه نهایی خود، صورت نمی گیرد. بعد از اینکه رشد تخمدان کامل شد، مغز شروع به رشد کرده و محفظه تخمدان را پر می کند. این حالت یک الگوی غیر معمول رشد می باشد. متفاوت بودن زمان رشد تخمدان و مغز بر تولید میوه های پوک و خندانی تاثیر دارد.

میوه های پوک پسته

تولید میوه پوک ناشی از این است که میوه نشینی و رشد تخمدان انجام می شود ولی جنین قادر به رشد نیست، بنابراین میوه خالی یا پوک باقی می ماند. پوکی می تواند در دو مرحله مختلف از رشد میوه، میوه نشینی و رشد مغز، روی دهد که تحت تاثیر میزان محصول و مدیریت تولید می باشد.

پوکی در زمان میوه نشینی

به ترتیب زمان وقوع، اولین میوه های پوک در نتیجه وقایع زمان میوه نشینی ایجاد می شوند. این حالت می تواند در اثر مجموعه شرایطی، که گرده افشانی انجام می شود ولی لقاح صورت نمی گیرد، که یا به دلیل نرسیدن لوله های گرده به تخمک است و یا زمانی لوله های گرده به تخمک می رسند که تخمک از بین رفته است.

در چنین حالتی محرک گرده افشانی و یا رشد لوله گرده، برای میوه نشینی کافی است، اما عدم انجام لقاح موفق باعث می شود که جنین تشکیل نشود.

بنابراین جنین و مغزی جهت پر کردن میوه وجود ندارد. این پدیده تشکیل میوه بدون لقاح، پارتنو کارپی نامیده می شود که اساس تولید چندین نوع میوه بدون بذر همانند ارقام بدون بذر مرکبات است.

پارتنوکارپی یک پدیده معمول و مطلوب در گیاهان است. این پدیده در میوه هایی که دارای تعداد زیادی بذر هستند نسبت به میوه های تک بذری مانند پسته، طبیعی است. برخی مدارک و نتایج تحقیقاتی نشان می دهد که پارتنوکارپی ناشی از گرده افشانی یک مکانیزم بالقوه تولید میوه پوک در پسته است.

گل ها با گرده ای که در معرض اشعه گاما با دوز بالا قرار گرفته بود، گرده افشانی شدند. تیمار اشعه دهی در حدی بود که دانه های گرده جوانه می زدند اما از رشد کامل لوله گرده جلوگیری می شد.

در این آزمایش درصد زیادی میوه پوک تولید شد. تفسیر این است که محرک گرده افشانی که در گرده های اشعه داده شده وجود داشته، باعث میوه نشینی شده است، که بسیار شبیه به ایجاد سیگنال هورمونی که میوه نشینی را هدایت می کند، است.

اخیرا تحقیقی جهت تعیین اثر آن در مزرعه در حال انجام است. این شکل پوکی ممکن است در اثر کمبود بور نیز باشد. بور دارای چندین وظیفه مهم در بیولوژی زایشی گیاه همانند رشد لوله گرده و طول عمر تخمک می باشد که هر دو آن ها ممکن است نقشی در پارتنوکارپی تحریک شده یا گرده افشانی داشته باشد.

تحقیقات نشان داده است که در صورتیکه میزان بور برگ زیر PPM 120 وزن خشک (نمونه گیری از برگ در مرداد) باشد، افزایش درصد میوه های پوک را در زمان برداشت به دنبال دارد.

گرده افشانی

 

پوکی در زمان پر کردن میوه (رشد مغز پسته)

میوه های پوک ممکن است در ماه های تیر و مرداد در زمان رشد مغز، هنگامی که درصد قابل توجهی از جنین های تلقیح شده قادر به رشد و پر کردن میوه نباشند، افزایش یابند.

علت آن به درستی مشخص نیست. اما گمان می رود که ظرفیت کربوهیدرات ذخیره شده در درخت، اولین عامل تعیین کننده درصد میوه های پر شده می باشد.

این فرضیه با تنک کردن خوشه قبل از رشد میوه که باعث افزایش درصد میوه های پر شده روی خوشه های تنگ شده گردید، اثبات شده است. تعداد واقعی میوه های پر شده در خوشه های تنگ شده و تنگ نشده، بطور مجازی یکسان بود، اگر چه ممکن است، میوه ها در خوشه های تنک شده کمی بزرگتر باشند.

همچنین در آزمایشات هرس نیز این فرضیه اثبات شده است. پوکی نسبت به خندانی به آبیاری ناکافی بسیار حساس تر است. (آبیاری ناکافی اثر بیشتری بر روی تولید میوه های پوک نسبت به کاهش خندانی میوه دارد.)

اثرسال آوری روی پوکی پسته

تولید میوه های پوک بسیار تحت تاثیر سال آوری می باشد.درصد میوه های پوک معمولا در سال های کم بار بیشتر است. عقیده بر این است که وضعیت کربوهیدرات درخت، میزان میوه نشینی و میزان محصول درخت و توانایی آن را در طی کردن دوران بلوغ تا خندانی تعیین می کنند.

توجه آنکه رشد مغز بعد از رشد پوست استخوانی و رسیدن آن به اندازه نهایی خود شروع می شود. اولین خندان شدن پوست استخوانی در حدود زمان کامل شدن رشد مغز و پر شدن پوست استخوانی و در نتیجه فشار فیزیکی مغز ایجاد می شود.

با وجود تفاوت مشخصی که در میزان محصول در یک سال زراعی وجود داشت بلور مجازی دارای درصد میوه های پوک یکسانی بودند. برای مثال در سال 1989 درختان شاهد با 91 گرم محصول در هر درخت 19/1 درصد پوکی داشتند.

در صورتیکه درختان با هرس، سرزنی و حاشیه زنی با 5/2 کیلو گرم محصول در هر درخت، 16 درصد پوکی داشتند. با وجود اختلاف در میزان محصول، اختلاف معنی داری در درصد پوکی وجود ندارد.

نتیجه گیری

تاکنون اطلاعات خیلی کمی در خصوص عوامل تاثیر گذار روی درصد پوکی بدست آمده است. به هر حال افزایش میزان بور برگ بالای PPM 120 و آبیاری کافی و اجتناب از تنش آبی در طول فصل رشد از افزایش میوه های پوک جلو گیری می کند.

میوه های ناخندان پسته

پسته خوراکی بر خلاف گونه های مورد استفاده برای پایه، با خندان شدن پوست استخوانی در زمان بلوغ شناخته می شود. خندان شدن حدود اواسط مرداد، حداقل یک ماه قبل از بلوغ میوه، شروع شده تا اواخر شهریور ادامه می یابد.

همزمان با افزایش رشد مغز، بلوغ نهایی مغز با جدا شدن پوست سبز از پوست استخوانی مشخص می شود که با شکسته شدن رنگدانه های کلروفیل و ظاهر شدن رنگدانه های قرمز در پوست سبز همراه است.

بنابراین نشانه واضح خندان شدن پوست استخوانی، ظاهر شدن رنگ قرمز در پوست سبز است. پسته ممکن است در طول محور طولی و یا در نوک پوست استخوانی خندان شود.

خندانی می تواند در یک و یا دو طرف محور طولی پسته همراه و یا بدون شکاف در نوک و یا فقط در قسمت نوک روی دهد. بررسی آناتومی محل شکاف خوردن طولی و نوک ناحیه خندانی نشان می دهد که این قسمت های پوست استخوانی متفاوت با دیگر قسمت ها هستند که مکانیزم های متفاوتی ممکن است در جدا شدن و خندان شدن پوست استخوانی در هر قسمت دخالت داشته باشند.

خندان شدن پوست استخوانی به رشد مغز و توسعه آن در داخل پوست استخوانی مربوط است .اولین خندان شدن پوست استخوانی در حدود زمان کامل شدن رشد مغز و پر شدن پوست استخوانی و در نتیجه فشار فیزیکی مغز ایجاد می شود.

در این زمان پوست استخوانی بطور کامل چوبی شده است (سخت شده است) و سلول هایی که در ناحیه خندانی هستند، می میرند. به نظر می رسد که عوامل بیوشیمیایی متفاوت با یک عامل شیمیایی در کنترل مکانیزم خندان شدن و تسریع خندانی پوست استخوانی دخالت دارند، که بایستی کشف شوند.

بین نسبت مغز به پوست استخوانی و خندان شدن طولی پسته ارتباط وجود دارد. اندازه پوست استخوانی برای میوه کاملا خندان، بزرگتر از میوه های دارای خندانی نوک یا ناخندان است.
جالب آنکه اختلاف معنی داری بین میوه های دارای خندانی نوک و میوه های ناخندان وجود ندارد. یک یافته بر اساس نشانه های آناتومیکی نشان می دهد که پسته های نوک خندان و پسته دارای خندانی طولی دارای مکانیزم های متفاوتی هستند.

بعلاوه در میوه های کاملا خندان، نسبت مغز به پوست استخوانی در محور کوچک، یعنی عمود بر محل برآمدگی طولی، بلور ثابت بیشتر می باشد. بدین معنی که در میوه های کاملا خندان، اندازه مغز بزرگتر از اندازه پوست استخوانی، در جهتی که نیرو به قسمت داخلی پوست استخوانی وارد شده و متمایل به راندن و جدا کردن دو قسمت پوست استخوانی دارد، می باشد.

این همبستگی ها بر وجود نیروی مکانیکی ایجاد شده توسط رشد مغز بر دیواره پوست استخوانی بعنوان مکانیزم خندان شدن دلالت دارد. باید توجه داشت که مدارک آزمایشی جهت تائید این استنتاج وجود ندارد.

درختان پسته در کالیفرنیا

اثرات رقم ماده، منبع گرده و پایه روی میزان خندانی پسته

تحقیقات در 20 سال گذشته، اثرات رقم، منبع گرده و با شدت کمتر پایه را روی میزان خندانی اثبات نموده است. اختلافات در میزان خندانی در ارقام پسته خوراکی ثابت شده است، میزان خندانی اولین خصوصیت مهم در انتخاب ارقام جدید و همچنین انتخاب رقم کرمان بوده است.

انتخاب کرده از درختان نر پیترز و آسک درصد زیادتری پسته خندان نسبت به نر آتلانتیکا تولید می کند. مدرکی در خصوص تاثیر پایه های مختلف بر روی خندانی، موجود نیست.

آزمایشات پایه که اخیرا در کالیفرنیا انجام شده است،نشان داده که اختلاف معنی داری در درصد خندانی بین پایه های P . integrrima P . atlantica و تلاقی این دو پایه وجود ندارد.

خندانی پسته

اثرات عمليات قبل از برداشت بر روی خندانی پسته

عملیات به زراعی خاصی مانند زمان برداشت، مدیریت آبیاری ، تغذیه بور و هرس زمستانه بر روی خندانی تاثیر دارند. نتایج تحقیقاتی نشان داده است که بالاترین میزان خندانی در حالتیکه برداشت تا بیشترین تعداد شکاف خوردگی پوست سبز میوه و یا بیشترین جدا شدن پوست سبز از پوست استخوانی به تاخیر افتد، دیده شود.

خندانی در ابتدا با تغییر رنگ پوست سبز به قرمز شروع می شود. در این زمان نمونه گیری تصادفی از درخت برای بررسی میزان خندانی انجام می شود. جمع آوری تعداد 100 میوه از اطراف درخت، بخاطر داشته باشید که میوه های یک چهارم بالایی سمت جنوب غربی درخت در ابتدا می رسند، و تعيین درصد میوه هایی که پوست سبز آن ها به راحتی از پوست استخوانی جدا می شوند و خندان هستند، انجام می شود این عمل را روزانه تا زمان افزایش کند و آهسته میزان میوه های خندان ادامه دهید.

در این دوره بیشترین درصد وقوع خندانی دیده می شود که بایستی در مقابل تهدید آفت کرم ناف پرتقال (NOW) امکان سم پاشی قبل از برداشت تا زمان دسترسی به ماشین برداشت مراقبت شود.

تاخیر در برداشت تا زمان بیشترین میزان خندانی ممکن است باعث افزایش آلودگی به کرم ناف پرتقال و لکه دار شدن پوست استخوانی شود. تحقیقات دیگر نشان داده است که آبیاری ناکافی از اواخر مرداد تا اوایل شهریور بطور معنی داری درصد خندانی را کاهش می دهد.

داده های مقدماتی حاضر پیشنهاد می کند که برطرف نمودن کمبود آب آبیاری از اواخر اردیبهشت تا اوایل تیر ممکن است میزان خندانی را افزایش دهد. مطالعات نشان داده است که پاشش 2/24 تا 5/6 کیلوگرم در هکتار سولوبور” در زمان خواب و در زمان متورم شدن جوانه ها، بطور معنی داری درصد خندانی را افزایش می دهد که می تواند در تانکر به همراه عنصر روی نیز استفاده شود.

هرس زمستانه اثر ناچیزی روی درصد خندانی دارد. تغییرات در میزان محصول در اثر هرس زمستانه در جدول یک نشان داده شده است. آنچه از داده ها استنباط می شود این است که فقط هنگامی که هرس زمستانه باعث ایجاد اختلاف در میزان محصول در درخت شده، تغییرات در درصد خندانی معنی دار است (سالهای 1989 و 1991).

این اختلافات در اثر تیمارهای هرس در سال های چهار و هفت ایجاد شده است. تحقیقاتی بعدی نشان داده است که تقریبا نصف جوانه های گل یک درخت پسته می تواند حذف شود و درخت آن را با افزایش تعداد پسته در خوشه با همان درصد خندانی درختان هرس نشده، جبران خواهد کرد.

بنابراین هرس زمستانه، مگر اینکه شدید باشد، اثر محدود کننده ای روی درصد خندانی ندارد، چونکه هرس میزان محصول را تحت تاثیر قرار نمی دهد، بنابراین میزان خندانی را تحت تاثیر قرار نخواهد داد. گذشته از این همانطور که در قبل توضیح داده شد، میزان خندانی بسیار تحت تاثیر سال کم بار و پربار است تا میزان محصول تک تک درختان.

هیچ اطلاعاتی در کالیفرنیا جهت اثبات تاثیر کیفیت آب آبیاری روی میزان خندانی وجود ندارد. بنابراین در این بحث، نقش عملیات به زراعی بر آن در نظر گرفته نشده است.

با وجود این اطلاعات اولیه موجود در فلسطین نشان می دهد که شوری آب آبیاری 4000 میلی گرم در لیتر مواد جامد محلول (TSS)، بطور عمده سدیم (Na) و کلر (CI)، باعث کاهش میزان خندانی می شود. اخیرا آزمایشات در حال اجرای مربوط به پایه ها جهت تعیین میزان مقاومت به شوری پایه های

P. atlantica و P . integerrima و در تلاقی حاصل از این دو گونه به شوری، در دامنه ای از هدایت الکتریکی0/75 تا 8 می باشد.

اثرات عوامل پس از برداشت بر روی درصد خندانی پسته

تاکنون هیج عملیات پس از برداشتی که تاثیر بر روی درصد خندانی پسته داشته باشد، اثبات نشده است. با وجود این، چونکه پوست استخوانی پسته دارای مقدار زیادی رطوبت می باشد، هر زمان که پسته های حرارت در طول مرحله حمل و نقل و قبل از فرآوری قرار گیرند، باعث کاهش برداشت شده در معرض میزان رطوبت و چروکیدگی جزئی پوست استخوانی و افزایش عرض خندانی می شود.

بنابراین پسته ها در هنگامی که از باغ برداشت می شوند، دارای عرض خندانی کمتری نسبت به زمانی که به محل فرآوری می رسند، هستند. در طول فرآوری، افزایش در عرض خندانی در مرحله خشک کردن اولیه زیادتر شده و در دمای خشک کن از 48/9 تا 87/7 درجه سانتی گراد افزایش می یابد. این افزایش عرض خندانی ممکن است باعث بیرون افتادن مغز از پوست استخوانی نیز شود.

نتیجه گیری

عوامل قابل کنترلی که بر روی میزان خندانی تاثیر می گذارند عبارتند از: زمان برداشت، آبیاری و تغذیه بور، برای گرفتن بهترین درصد خندانی در رقم ماده کرمان و رقم نر پیترز بایستی زمان برداشت بر مبنای عوامل قابل کنترلی و نمونه گیری از درصد خندانی انجام شود، درختان نبایستی از اواسط آگست تا سپتامبر ظهور رنگ (اواخر مرداد تا اوایل مهر) دچار تنش آبی شوند، میزان بور برگ بایستی بالای ppm120 وزن خشک برگ در جولای باشد.

امید است در برنامه اصلاح ارقام و پایه ها که در جریان است، اطلاعات در رابطه با اثرات پایه و شوری روی درصد خندانی مشخص شود و همچنین ارقام ماده و گرده دهنده جدید در سال های نه چندان دور در دسترس باشد.

منبع:

راهنمای تولید پسته

( ترجمه )

مهندس ناصر صداقتی ، مهندس زهرا شیبانی تذرجی ،

مهندس علی تاج آبادی پور ، دکتر حسین حکم آبادی ،

مهندس معصومه حقدل و دکتر محمد عبدالهی عزت آبادی

 



برچسب‌ها:, , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,
برگشت به بالا