کنترل سن های جنس Phytocoris ، شپشک های نرم تن و کنه های گیاهی (پسته)

سن های جنس Phytocoris ، شپشک های نرم تن و کنه های گیاهی (پسته)سن پسته

Phytocoris جنسی از سن های حقیقی ( Hemiptera : Miridae ) می باشد که بیش از 400 گونه جهانی دارد.

160 گونه آن در شمال غربی آمریکا وجود دارند. این سن ها روی ارقام گوناگون میزبان هایی مانند درختان کاج، بلوط، بادام، به و آلو زندگی می کنند.

در سال 1985 اعلام شد دو گونه Phytocoris یعنیP . californicus knight و P . relativus knight به پوسته رویی پسته خسارت می زنند(Rice et al.1985) سم پاشی بر علیه این آفات با حشره کش پرمترین اکنون در دره مرکزی کالیفرنیا رایج است.

زمان کاربرد سم مدت کوتاهی بعد از میوه نشینی، از نیمه تا اواخر آوریل (اواخر فروردین – دهه اول اردیبهشت) می باشد یعنی زمانی که اولین سن ها و خسارت آن مشاهده می شود.

کارآیی حشره کش با آزمایشات مزرعه ای مشخص گردید ( 1986 ,.Bentley and Mockizuki, 1986 ; Rice et al). کاهش جمعیت هر دو گونه در نتیجه کاربرد حشره کش، منجر به کاهش معنی دار اضمحلال پوسته رویی نشد.نتایج تحقیقات اخیر نشان داد که بین Phytocoris و شپشک نرم تن ارتباط وجود دارد (1995 ;1994 ,.Beede et al).

 

توصیف و رشد و نمو فصلی سن های جنس Phytocoris (پسته)

گونه های Phytocoris به صورت تخم روی شاخه های بارده یک ساله زمستان گذرانی می کنند (Beede.1995 ,.et al) اکثر تخم ها در یک ساختار لوله ای شکل در بافت پوست گذاشته می شوند و سطح پوست را می پوشانند . تخم ها گاهگاهی در جوانه های برگ و میوه گذاشته می شوند.

گونه های Phytocoris چهار نسل در سال دارند (1995 ,.Beede et al). در سال های خیلی گرم ممکن است نسل پنجمی هم داشته باشند. پوره های سن اول در اولین هفته ماه مارس (نیمه اسفند) از تخم های زمستان گذران خارج می شوند و تا اول آوریل (نیمه فروردین) به حشره بالغ تبدیل می شوند.

پوره ها و حشرات بالغ خاکستری رنگ، دارای پاها و شاخک های بلند و کشیده می باشند. طول حشرات بالغ حدود 6/3 میلی متر می باشد. زمانی که احساس خطر کنند خیلی سریع به سوی یک پناهگاه حرکت می کنند.

بیشترین فراوانی سه نسل آخر آن ها در طول فصل رشد به ترتیب در آخر آوریل، ژولای و سپتامبر (دهه اول اردیبهشت، نیمه تیر – نیمه مرداد و نیمه شهریور – نیمه مهر) می باشد.

این نسل ها به دلیل تداخل نسل کاملا از یکدیگر مجزا نمی شوند. تخم گذاری نسل های آوریل (نیمه فروردین – نیمه اردیبهشت) و ژولای (نیمه تیر – نیمه مرداد) اصولا در بافت نرم دم خوشه و به میزان کمتری در دمبرگ برگ ها و سرشاخه های فصل جاری صورت می گیرد (1995 ,.Beede et al).

در ماه نوامبر (نیمه آبان – نیمه آذر) حشرات بالغ Phytocoris به پوست تنه درختان، که در آنجا تعداد زیادی پوره های سن دوم شپشک نرم تن وجود دارد مهاجرت می کنند (1995 ,.Beede et al) و احتمالا قبل از برگشت به روی چوب های یک ساله برای تخم گذاری از این شپشک های نرم تن تغذیه می کنند.

حشرات کامل نابالغ شپشک نرم تن (قبل از این که پوشش پوسته مانندشان را برای تخم گذاری تشکیل دهند) منبع غذایی اولین سنک های Phytocoris در طول ماههای آوریل و می (نیمه فروردین – نیمه خرداد) هستند.

بنابراین جمعیت Phytocoris متناسب با انبوهی جمعیت شپشک نرم تن می باشد( Beede.1995 ,.et al) بعد از این که حشرات بالغ شپشک نرم تن پوسته پوشش مانند حاوی تخم را تشکیل دادند گونه های Phytocoris به آسانی از تخم های این حشره که توسط باد از جای خود بیرون آمده اند تغذیه می کنند و یا با استفاده از قطعات دهانی سوزنی شکل خود تخم ها را در زیر پوسته تخم پیدا و از آن ها تغذیه می کنند.

تخم های کرم ناف پرتقال نیز منبع غذایی مهمی برای این سنک ها به شمار می روند. گونه های Phytocoris در حال تغذیه روی پوره های سن اول شپشک نرم تن که در بهار تازه از تخم خارج شده اند مشاهده نشده اند اما آن ها به راحتی از پوره سن دوم این آفت که در پاییز از برگ های به سوی سرشاخه های چوبی مهاجرت می کند تغذیه می نمایند (1995 ,.Beede et al).

گونه های Phytocoris هم از حشرات و هم از مواد گیاهی تغذیه می کنند (1987 ;1986 ,.Rice et al) بررسی های آزمایشگاهی روی تغذیه سنک های Phytocoris جمع آوری شده از مزرعه نشان داد که این سنک ها از تخم های سن بدبوی جنوبی و پوره های تازه تفریخ شده آن ها (پوره سن اول) و همچنین از تخم های کرم ناف پرتقال تغذیه می کنند و آن ها را به تخم های شپشک نرم تن میوه ترجیح می دهند( Rice.1987 ,.et al)سنک های Phytocoris هیچ علاقه ای به تخم سن های پابرگی نشان نمی دهند و دارای خاصیت همخواری بر روی افراد ضعیف خود می باشند.

سنگ های Phytocoris علاوه بر خصوصیت شکارگری از مواد گیاهی نیز تغذیه می کنند. تحقیقات ثابت کرده است که گونه های روی درختان پسته کالیفرنیا، برای بقاء خود باید از مواد گیاهی تغذیه کنند( Rice.1986 ,.et al) سنک های Phytocoris مکررا انتهای سرشاخه ها، برگ ها و بافت دم میوه را با قطعات دهانی مکنده و سوزنی شکل خود جستجو می کنند؛ قطعات دهانی در صورت عدم استفاده در سطح زیری بدن قرار می گیرند.

بافت های گیاهی احتمالا آب و کربوهیدرات های مورد نیاز Phytocoris را تامین می کنند و شپشک های نابالغ، تخم حشرات گوناگون و حشرات بالغ کوچکتر برای تامین پروتئین مورد نیاز استفاده می شوند.

در تحقیقات تغذیه ای Phytocoris مشخص گردید که آن ها به طور متوسط روزانه 25/6 تخم کرم ناف پرتقال را در پتری دیش تغذیه می کنند؛ در ضمن به طور متناوب مواد غذایی گیاهی به طور روزانه برای آن ها فراهم گردید.

زمانی که فقط تخم های کرم ناف پرتقال در اختیار آن ها قرار گرفت مصرف آن ها تا 40/5 تخم در روز افزایش یافت (1987 ,.Rice et al). حشرات بالغی که هم تخم و هم مواد گیاهی در اختیار داشتند 31/5 روز زندگی کردند در صورتی که آن هایی که فقط از تخم ها به تنهایی تغذیه کرده بودند فقط 6/5 روز زنده ماندند.

به نظر می رسد که سنک های Phytocoris در حین برآورده نمودن احتیاجات تغذیه ای و رژیمی خود باعث اضمحلال پوسته رویی پسته می شوند. در هر حال به نظر نمی رسد که Phytocoris به راحتی دو گونه سنک دیگر یعنی Neurocolpus longirostris و Calocoris norvegicus ایجاد خسارت نماید.

سن پسته

خسارت سن های جنس Phytocoris (پسته)

سنک های Phytocoris قادرند تا قبل از سخت شدن پوسته استخوانی به پوسته رویی پسته خسارت زنند و سبب کاهش دانه های پسته نابالغ شوند . بیشترین خسارت آن ها در آوریل (نیمه فروردین – نیمه اردیبهشت ) و مربوط به نسل اول می باشد.

خسارت به دانه های پسته به طور تصادفی صورت می گیرد، و تعداد آن ها خیلی سریع افزایش می یابد. تحقیقاتی که در طول این مدت در ایالت کینگ جنوب غربی انجام گرفت نشان داد که تعداد زیاد سنک های Phytocoris، یعنی پنج عدد در هر ضربه وارده باعث ایجاد خسارت می شود که بر حسب تعداد دانه های پسته در خوشه های حفاظت شده و حفاظت نشده از 20-15 % متغیر می باشد (1995 ,.Beede et al).

در هر حال هیچ رابطه ای بین درصد خسارت و عملکرد دانه های پسته پر شده در طول دو سالی که داده ها جمع آوری شد وجود نداشت (1995 ;1994 .Beede et al). این مطلب نشان می دهد که فاکتورهای دیگری غیر از سطح جمعیت و خسارت وارده به دانه ها در قبل از سخت شدن پوسته استخوانی بر عملکرد پسته تاثیر می گذارد.

تحقیقاتی که بر روی درصد خسارت و در مقابل آن درصد میوه نشینی صورت گرفته است نشان می دهد که درختان پسته می توانند کاهش میوه های آسیب دیده را تا قبل از سخت شدن پوسته استخوانی با میوه نشینی و پر کردن میوه های باقی مانده جبران کنند (1996 1995 ,.Beede et al).

این میزان جبران خسارت در درختانی که سال پربار آن هاست نمود بیشتری دارد. برداشت مصنوعی بیش از 80% پسته خوشه های انتخاب شده در ماه می (نیمه اردیبهشت – نیمه خرداد) هیچ تاثیری روی کل دانه پسته با تعداد دانه پسته پر شده خوشه در زمان برداشت در مقایسه با خوشه های شاهد نداشت.

جبران خسارت وارده، در مرحله سخت شدن پوسته استخوانی یعنی پایان زمان ریزش طبیعی دانه های پسته کم می شود، بنابراین کم شدن تعداد دانه ها باعث کاهش عملکرد می گردد. برداشت بیش از20% دانه های پسته بعد از سختی پوست استخوانی به میزان زیادی باعث کاهش دانه های پسته در زمان برداشت می شود.

راهنمای مدیریت سن های جنس Phytocoris (پسته)

چندین حشره و بند پا مانند انواع عنکبوت ها، سن های قاتل خانوده Zelus spp. ) Reduvidae ) و لارو بالتوری ها (بالتوری سبز، قهوه ای و گونه های Chrysopa) سنک های Phytocoris را روی درختان پسته شکار می کنند.

عنکبوت های بالغ در حال تغذیه از سنک های بالغ Phytocoris (همچنین در حال تغذیه از سن های بدبو و سن های پابر گی) مشاهده شده اند. این سن ها اغلب در تار آن ها دیده می شوند (Beede et.1995 ;1994 .al )بیشترین تعداد بالتوری ها، بعد از سخت شدن پوسته استخوانی پسته مشاهده می شوند که اغلب از پوره سن دوم شپشک نرم تن و پوره های سنک Phytocoris تغذیه می کنند.

کاربرد بهاره حشره کش پرمترین تاثیر بدی بر روی این حشرات و سایر حشرات مفید در بقیه نسل می گذارد. تعدادی از این حشرات مفید عبارتند از سن های چشم بزرگ (.Geocoris spp) که شکار گر فعال تخم سنک های Phytocoris و حشرات کوچک دیگر می باشند، سن های جنس .Orius spp و زنبورهای گوشت خوار که شپشک نرم تن را پارازینه می کنند.

به نظر می رسد Brachynema (سن بدبوی صفحه سخت خاکستری) یک سن مفید باشد زیرا هیچ گونه خسارتی بر روی پوسته رویی ایجاد نمی کند و جمعیت آن با کاربرد پرمترین به طور معنی داری کاهش می یابد (1995 ,.Beede et al). اهمیت اقتصادی از دست دادن این حشرات مفید در ابتدای فصل هنوز شناخته نشده است.

آفت سن پسته

کنترل سن های جنس Phytocoris (پسته)

اگر چه فرمون های خیلی موثری برای ردیابی حشرات بالغ وجود دارند اما هنوز تحقیقاتی در ارتباط با گیرندگی تله و خسارت اقتصادی صورت نگرفته است اما ردیابی سنک های Phytocoris نوعا با سینی ضربه پذیر صورت می گیرد.

از ویژگی های گوناگونی برای این نوع ردیابی استفاده شده است. یک ظرف غیر مستعمل سفید رنگ با قطر 46 تا 61 سانتی متر برای تهیه این تله کفایت می کند.

در پوش های StyTofoam کارتن و جعبه های انگور نیز گرچه خیلی بادوام نیستند اما برای این کار استفاده می شوند. اکثر افراد حرفه ای از یک قاب سیمی دایره ای به قطر 56 سانتی متر استفاده می کنند، این قاب دایره ای با دو قطعه متقاطع همان سیم به چهار قسمت تقسیم می شود.

یک لوله به طول 15 سانتی متر و قطر 2/5 سانتی متر به طور عمودی به مرکز قاب دایره ای جوش داده می شود و به عنوان دسته به کار می رود. حلقه سیم سپس با یک پارچه پنبه ای با نایلونی که خاصیت الاستیکی داشته باشد پوشانده می شود.

سینی ضربه پذیر در سطح قابل دید زیر میوه قرار می گیرد و کاربر قادر است هر آنچه را که روی سینی فرود می آید مشاهده کند. وارد کردن سه تا چهار ضربه سریع و دقیق به اندام گیاهی به ما کمک می کند.

بعد از آن سینی برای شمارش حشرات، سریعا به یک سطح ساکن منتقل می شود. بهتر است برای جلوگیری از پرواز زیاد حشره، ضربه زدن به تله در دمای 25 تا 27 درجه سانتی گراد صورت گیرد.

در ضمن از روش ضربه زدن برای تعیین زود هنگام مهاجرت حشراتی مثل سن های Lygus در حاشیه های باغ استفاده می شود. تقریبا 10 ضربه برای هر 16 هکتار پسته مناسب است.

کارشناسان آفات گیاهی این تعداد ضربه را برای باغ های با مساحت کمتر در زمانی که شمارش حشرات بالا می رود افزایش می دهند. هیچ داده ای در مورد آستانه اقتصادی برای سم پاشی علیه سنک های Phytocoris وجود ندارد.

کارشناسان آفات گیاهی هر هفته سطح خسارت دانه های پسته را مشاهده می نمایند. 3 عدد سنک در هر 10 ضربه خسارت پایین را نشان می دهد و اگر در هر 10 ضربه7 تا 10 عدد سنک وجود داشته باشد بایستی فورا علیه آن سم پاشی صورت گیرد.

حشره کش پرمترین به طور معنی داری جمعیت سنک های Phytocoris را کاهش می دهد. کاربرد آن باید در مرحله پورگی و قبل از بلوغ سنک ها یعنی در آوریل (نیمه فروردین – نیمه اردیبهشت) صورت گیرد تا از تخم گذاری و سم پاشی مجدد جلوگیری به عمل آید.

رعایت این موضوع به خصوص روی درختان بزرگ مشکل است به طوری که هر سم پاش در هر روز حدودا 16هکتار را سمپاشی می کند. تحقیقات بیانگر این است که سم پرمترین اضمحلال پوسته رویی را کاهش می دهد.

بازاریابی این پسته ها با درختان تیمار نشده اختلاف معنی داری ندارد. هنوز هیچ اطلاعی در مورد چگونگی تحمل خسارات بیشتر در مراحل مختلف رشدی پسته وجود ندارد.

توصیه می شود که آزمایشات در محل های کوچکی که علیه سنگ های Phytocoris سم پاشی نشده صورت گیرد و اثر آن ارزیابی شود. کاربرد سم کارباریل (سوین) و روغن در تناوب با سم پرمترین که در آوریل (نیمه فروردین – نیمه اردیبهشت) استفاده می شود، در طول دوره خواب صورت می گیرد. در نتیجه مقدار شپشک نرم تن به خوبی سنک های Phytocoris و به طور معنی داری کاهش می یابد.

انواع سن های پسته

شپشک های نرم تن (پسته)

توصیف و رشد و نمو فصلی

شپشک های نرم تن گروهی از حشرات خانواده Coccidae (از راسته Homoptera) هستند که با قطعات دهانی مکنده خود از شیره گیاهی تغذیه می کنند. چندین گونه آن ها به پسته حمله می کنند که عبارتند از:

(P . pruinosume ( Coq . ) ، Parthenolecanium corni ( Boucheو شپشک سیاه Saissetia oleae (Olivier).

هر سه گونه میزبان های متعددی در بین گیاهان زراعی و زینتی دارند. افراد ماده Parthenolecanium corni و P . pruinosum به رنگ قهوه ای روشن تا تیره و نیم دایره ای شکل هستند . قطر بدن آن ها 3/2 میلی متر است و دارای چین خوردگی های کم عمقی بر روی سطح بدن می باشند.

گونه P . pruinosum در هنگام بلوغ موم سفید رنگی بر روی بدن ترشح می کند و بزرگتر از افراد گونه Parthenolecanium corni است. افراد نر در جمعیت آن ها به ندرت دیده می شود.

هر دو گونه فقط یک نسل در سال دارند. . شپشک های نرم تن دارای بیولوژی نسبتا ساده ای هستند (1964 ,Bailey). افراد ماده به روش بکرزایی روی شاخه های میوه دهنده سال گذشته تولید مثل می کند.

ماده ها در آوریل (نیمه فروردین – نیمه اردیبهشت) 2000 تخم در زیر پوشش پوسته مانند خود می گذارند و سپس بدن آن ها چروکیده شده و می میرند. پس از تفریخ تخم ها در اواسط تا اواخر آوریل (اوایل تا نیمه اردیبهشت)، پوره های سن اول که به دلیل متحرک بودن پوره خزنده نامیده می شوند

از ماده های مرده جدا شده و به سوی برگ ها می روند و در ماه ژوئن (نیمه خرداد – نیمه تیر) ثابت می شوند و در طول فصل رشد از آنجا تغذیه می کنند . دمای نزدیک به 34 درجه سانتی گراد در فصل بهار سبب تلفات معنی داری در آن ها شده و به کنترل آن ها کمک می کند (1964 ,Bailey).

پوره های خزنده تولید عسلک می کنند. عسلک ماده ای شیرین و محیطی مناسب برای رشد کپک های دوده روی برگ ها و میوه می باشد. پوره های خزنده با توجه به زمان خروج از تخم و ثابت شدن، در اوایل ژوئن (نیمه خرداد) به پوره سن دوم تغییر جلد می دهند.

شپشک های نابالغ براق، پهن و به رنگ قهوه ای روشن تا نیمه شفاف هستند. در اوایل سپتامبر (نیمه شهریور) پوره های سن دو م به روی سرشاخه ها آن فصل می روند. تحقیقات نشان می دهد که این پوره ها سپس به صورت گروهی به تنه درختان مهاجرت نموده و تا اواخر دسامبر (دهه اول دی) در آنجا باقی می مانند (1995 ,.Beede et al).

شپشک های نابالغ بسته به دما و شرایط جوی سرتاسر زمستان را متحرک باقی می مانند. آن ها در ژانویه (نیمه دی – نیمه بهمن) به پوره سن سوم تغییر جلد داده و به روی چوب های یک ساله بر می گردند (1994 ,.Beede et al) و تا آخر فوریه (دهه اول اسفند) سریعا رشد کرده و کائوچو مانند می شوند.

این حالت نشان دهنده مرحله پیش تولید مثلی است . آن ها به زودی یک پوشش خارجی پوسته مانند بدون تغییر جلد تولید کرده و در این مرحله است که حشره بالغ شده و تخم هایش را می گذارد و سیکل یک نسل آن ها در هر سال، دوباره شروع می شود.

شپشک سیاه نیز یکی از آفات پسته است که به دلیل دارا بودن خطوط برجسته ای به شکل حرف H در روی سطح پشتی شپشک های نابالغ و بالغ از P . corni تشخیص داده می شود.

شپشک سیاه دامنه میزبانی وسیعی دارد اما به عنوان آفت اولیه مرکبات و زیتون شناخته می شود. این آفت در دره مرکزی کالیفرنیا یک نسل و در نواحی ساحلی دو نسل در سال دارد. عسلک تولید شده توسط این شپشک نرم تن در طول فصل روی میوه پسته دیده می شود. بیولوژی آن خیلی شبیه شپشک های Parthenolecanium corni و .P pruinosum می باشد.

شپشک های نرم تن (پسته)

خسارت شپشک های نرم تن (پسته)

تحقیقات نشان می دهد که تراکم زیاد وجود 30-10 پوره سن سوم شپشک نرم تن درهر 2/5سانتی متر در اوایل فوریه (نیمه بهمن) رشد سرشاخه ها و روی هم رفته قدرت رویشی و اندازه دانه پسته را به طور معنی داری کاهش می دهد (1995 ,.Beede et al).

شپشک های نرم تن خندانی پوسته استخوانی و سایر پدیده های فیزیولوژیکی بسیار حساس را در پسته کاهش می دهند. حذف شپشک Parthenolecanium corni از درختان پسته 12 ساله رقم کرمان به ترتیب در سال های کم بار و پربار، به میزان 50 و 17 ٪ باعث تولید سرشاخه های بلندتر می شود.

میوه نشینی و پر شدن مغز پسته به دلیل حساسیت کمتر، تحت تاثیر قرار نمی گیرد. این داده ها نشان داد که جمعیت زیاد شپشک با کاهش رشد سرشاخه های بارده جدید و کاهش کیفیت پسته سبب خسارت اقتصادی می شود.

راهنمای مدیریت شپشک های نرم تن (پسته)

سه گونهP . pruinosum Parthenolecanium corni و Saissetia oleae به وسیله چندین زنبور پارازینه می شوند (1964 ,Bailey). زنبورهای پارازیتوئید بسته به نوع گونه و فراوانی، قادرند شپشک های نرم تن را کنترل کنند، البته اگر توسط ترکیبات حشره کش کشته نشوند.

شپشک های بالغ پارازیته شده دارای یک سوراخ سنجاق مانند کوچک بر روی پوشش پوسته مانند خود هستند که محل خروج زنبورها می باشد. روی پوره های پارازیته شده نیز یک سوراخ خروجی دیده می شود.

تعدادی از پارازیتوئیدها فقط به مراحل رشدی خاصی از زندگی شپشک ها حمله می کنند. بنابراین برای یک مبارزه بیولوژیکی موفق حضور چند گونه زنبور پارازیتوئید لازم است.

در حال حاضر هویت و پراکنش زنبور های پارازیتوئید شپشک ها بر روی درختان پسته در نواحی مختلف شناخته نشده است. در تحقیقی که از سال 1994 تا 1995 انجام گرفت زنبور Metaphycus luteolus غالبترین پارازیتوئید Parthenolecanium corni روی پسته های ایالت کینگ غربی بود (1995 ;1994 ,.Beede et al).

شروع فعالیت این پارازیتوئید در ژانویه (نیمه دی – نیمه بهمن) است که سن سوم پورگی و حشرات کامل نابالغ شپشک را پارازیته می کند و این پارازیته کردن تا انتهای آوریل (دهه اول اردیبهشت) یعنی زمان خروج پوره های سن اول افزایش می یابد.

بررسی شپشک های پارازیته نشان داد که آن ها در مقایسه با هر شپشک ماده پارازیته نشده که 2500 تا 4500تخم می گذارد، هیچ تخم زنده ای تولید نکرده بودند.

زنبور M. luteolus به تنهایی قادر به کنترل بیولوژیکی Parthenolecanium corni نمی باشد زیرا به مراحل پورگی حمله نمی کند و پارازیت نمودن حشرات کامل نابالغ برای کنترل آفت کافی نیست.

از دو گونه زنبور Metaphycus bartletti و Coccophagous luteolus تعداد کمی روی درختان پسته دیده شده اند. اگرچه آن ها قادر به پارازیته نمودن سن دوم پورگی هستند اما M. bartletti بیشتر سن سوم پورگی تا شپشک های بالغ را پارازیته می کند. افراد ماده C. luteolus به دلیل این که سن اول پورگی را پارازینه می کنند اهمیت دارند.

به هر حال تعدادی که برای کنترل این شپشک ها ثبت شده اند کافی به نظر نمی رسد. افراد ماده C . luteolus هیپر پارازیت گونه های جنس Metaphycusمی باشند. گونه Metaphycus helvolus پارازیتوئید موثر و غیر فصلی دیگری است که هنوز روی درختان پسته دیده نشده است.

زنبورهای پارازیتوئیدی که بر علیه شپشک سیاه موثرند عبارتند از گونه های M .Metaphycus helvolus bartletti. زنبور M . californicus فعال ترین گونه علیه Parthenolecanium pruinosum می باشد.

باغ هایی که درختان قوی، سایه انداز انبوه و دمای خنک تری به علت آبیاری دبی کم دارند برای ظهور و شیوع شپشک نرم تن مستعدتر هستند. زمستان های ملایم باعث بقاء بیشتر شپشک های زمستان گذران می شود اما زمستان های خیلی سرد همراه با ریزش سنگین باران و وزش باد باعث کاهش قابل توجه جمعیت شپشک نرم تن می شود که در چنین شرایطی سم پاشی علیه آن ها ضروری نیست.

گزارش شده است که دمای بهاره بالای ۳۴ درجه سانتی گراد باعث تلفات معنی دار پوره های تازه تفریخ شده می شود. چندین شکارگر در باغ های پسته از شپشک های نرم تن تغذیه می کنند.

علاوه بر سنگ های Phytocoris، لارو بالتوری ها و کفشدوزک ها حریصانه از مراحل پورگی شپشک های نرم تن تغذیه می کنند. سن های چشم بزرگی در حال تغذیه از تخم آن ها مشاهده شده اند.

کاربرد حشره کش پرمترین بر علیه سنک های Phytocoris در ماه آوریل (نیمه فروردین – نیمه اردیبهشت)، اکثر پارازیت های خارج شده از شپشک ها را می کشد و جمعیت شکارگرها را کاهش می دهد.

شپشک های پسته

کنترل شپشک های نرم تن (پسته)

ردیابی شپشک با بازدید شاخه های بارده یک ساله در اوایل تا اواسط ژانویه (نیمه دی) انجام می پذیرد. سرشاخه های 30 سانتی متری در حال خواب را به طور تصادفی و دقیق برای شمارش شپشک های زنده و پارازیته شده انتخاب کنید.

به طور متوسط وجود 1 تا 5 عدد پوره خزنده زنده در هر 2/5 سانتی متر در اوایل فوریه (نیمه بهمن) نمایانگر جمعیت کم آفت می باشد و وجود 10تا 30عدد پوره در هر 2/5 سانتی متر بیانگر جمعیت زیاد آفت می باشد.

برای سم پاشی بر علیه این شپشک ها باید سن درخت، قدرت رویشی آن، شاخه های بارده و درصد خندانی میوه را در نظر گرفت. سم پاشی با
3/8 لیتر سوین XLR به اضافه 15 تا 22/8 لیتر روغن ولک از نیمه دسامبر تا نیمه فوریه (اواخر آذر – اواخر بهمن) بر علیه شپشک نرم تن و سنگ های Phytocoris زمستان گذران موثر است.

در انبوهی متوسط به خوبی با روغن تنها کنترل می شوند. برای کنترل بهینه P . pruinosumns باید سم پاشی قبل از گسترش پوشش مومی آن صورت گیرد. تیمار شپشک Lecanium بایستی قبل از رسیدن آن به مرحله کائوچویی ( لاستیک مانند) در آخر فوریه (دهه اول اسفند) صورت گیرد.

بسته به شرایط جوی و انبوهی شپشک، ممکن است سم پاشی مجدد برای سه تا پنج فصل لازم نباشد. در ضمن کاربرد روغن، خندانی و بلوغ دانه های پسته را 7 تا 10 روز جلو می اندازد.

تحقیقات نشان می دهد کاهش شپشک ها که منبع غذایی مرجح سنک های Phytocoris هستند سبب افزایش تغذیه تعداد بیشتری از این سنگ ها از دانه های پسته می شود.

عملکرد و کیفیت دانه های پسته درختان تیمار شده نسبت به درختان تیمار نشده بیشتر بود. حذف شپشک از درختانی که به شدت مورد هجوم قرار گرفته اند (10 تا 30عدد در هر 2/5 سانتی متر شاخه های یک ساله درختان در حال خواب) باعث افزایش معنی دار رشد سرشاخه ها شد. در ضمن اندازه میوه در سال کم بار بزرگتر بود.

کنه ها (پسته)

کنه پهن مرکبات (Brevipalpus lewisi McGregor( Acarina : Tenuipalpidae (پسته)معمولا از محور خوشه و بافت پوست رویی” دانه های پسته تغذیه می کند . این کنه ها در صورت عدم کنترل، سبب قهوه ای و خشک شدن دانه ها و خوشه های کامل پسته بر روی درختان می شوند.

همچنین دو کنه تار عنکبوتی ، یعنی کنه تار عنکبوتی دو نقطه ای Tetranychus articae koch و کنه تار عنکبوتی شرقی McGregor T . pacificus غالبا از پسته تغذیه می کنند. به هر حال حضور و خسارت آن ها بر روی شاخ و برگ پسته در مقایسه با سایر خشکبارها مانند بادام و گردو کم اهمیت است.

توصیف و رشد و نمو فصلی کنه پهن مرکبات به پسته

کنه پهن مرکبات معمولا روی مرکبات دیده می شود و اولین بار با مشاهده علائم جرب روی پوست لیمو . در نزدیکی پورترویل (ایالت تولاری) در سال 1942گزارش شد (1992 ,Flaherty) خسارت مشابه ی روی انار مشاهده شده که در نتیجه آن میوه ها شکاف برداشته و درصد ریزش آن ها افزایش می یابد.

خسارت این آفت به پسته توسط (1980) Rice در سال 1979در شمال غربی ایالت کرن شناسایی شد. کنه پهن مرکبات خیلی کوچک است و فقط به کمک لنزهای دستی با بزرگنمایی 10 قابل رویت است.

بدن کنه پهن مرکبات تا اندازه ای پهن و مستطیلی شکل است و قسمت نزدیک به سر آن، پهن تر می باشد. این که به آهستگی حرکت می کند و رنگ بدن آن از قهوه ای مایل به قرمز تا قرمز براق یا صورتی متغیر است. تخم های آن کوچک، تخم مرغی شکل و به رنگ قرمز براق هستند ,Elmer and Jeppson).1957)
براساس گزارش ها کنه پهن مرکبات به صورت حشره بالغ و به حالت کلنی در زیر پوسته شل درختان یا فلس های جوانه ها زمستان گذرانی می کند و در بهار در دمای 26درجه سانتی گراد از محل های زمستان گذران خارج و تغذیه خود را از میوه و دم میوه گیاهان میزبان شروع می کند. جمعیت آن ها به طور طبیعی تا ژولای یا آگوست (نیمه تیر – نیمه شهریور) خسارت زا نیست.

به نظر نمی رسد که دمای بالای تابستان از تغذیه آن ها جلوگیری نماید. تحقیقات نشان داده است که این کنه فقط یک نسل در سال دارد.(Weinberger et al., 1984)

کنه مرکبات

کنه های تار عنکبوتی (پسته)

کنه های تار عنکبوتی در نقطه ای و شرقی به صورت افراد ماده بالغ در زیر پوسته های سخت قاعده درخت میزبان، روی پوشش گیاهی و در خار و خاشاک کف باغ زمستان گذرانی می کنند. کنه های نر زمستان گذرانی نمی کنند و کمتر از کنه های ماده دیده می شوند.

افراد ماده بالغ 0/5میلی متر طول دارند و زمانی که تازه خارج شده اند فاقد علائم مشخص (لکه های غذایی) بر روی سطح پشتی خود هستند. بعد از شروع تغذیه، روی هر طرف سطح پشتی بدن کنه تار عنکبوتی دو نقطه ای یک لکه تیره ظاهر می شود و در کنه شرقی دو لکه بزرگ در ناحیه جلویی سطح پشتی و دو لکه کوچکتر در ناحیه عقبی ظاهر می شود.

در هر حال لکه ها اغب به زحمت دیده می شوند و یا ممکن است به هم بپیوندند و تشکیل لکه های تیره بزرگی را بدهند که در این حالت تشخیص دو گونه از هم مشکل است. رنگ آن ها از کسی کهربایی تا متمایل به سبز متغیر است و در طول فصل متمایل به قرمز می شود.

در بهار وقتی که هوا گرم شد، افراد ماده زمستان گذران فعال شده و تغذیه خود را با سوهان زدن سطح بافت گیاهی از طریق قطعات دهانی شروع می کنند، این عمل سبب خروج محتویات سلولی می شود.

سرانجام در صورت کم بودن تعداد شکارگرهای طبیعی به سمت قسمت بالایی درخت در قسمت سایه انداز حرکت می کنند. کنه تار عنکبوتی دو نقطه ای شروع به تخم گذاری کرده و تخم های خود را در سطح زیری برگ ها قرار می دهد تا این که جمعیت آن به سطوح بالاتر برسد.

افراد ماده کنه تار عنبکوتی شرقی تخم های خود را در هر دو سطح برگ قرار می دهد. تخم ها در ابتدا نیم شفاف هستند و قبل از این که به صورت کنه های نابالغ تفریخ شوند به رنگ مات با کدر در می آیند. در دما و تغذیه مناسب، کنه های تار عنکبوتی یک نسل را 7 روزه کامل می کنند. این کنه ها دامنه میزبانی فوق العاده وسیعی دارند.

خسارت کنه پهن مرکبات به(پسته)

خسارت کنه پهن مرکبات به پسته شبیه خسارتی است که به مرکبات و انار می زند( Elmer and.1957 ,Jeppson) تغذیه این که در تراکم پایین سبب ایجاد جرب کم اهمیتی در سطح بافت محور خوشه و دانه پسته به وسیله قطعات دهانی زننده مکنده می شود (1980 ,Rice and Weinberger).

سطح خسارت اولیه آن ها قابل توجه نیست ولی وقتی که تراکم جمعیت بالا می رود، این بافت ها به رنگ قهوه ای تغییر رنگ می دهند. در صورت عدم کنترل، کنه پهن مرکبات تغذیه خود را ادامه داده، بافت پوست رویی میوه خشک شده و خوشه ها به طور کامل آب خود را از دست می دهند.

این خسارت باعث کاهش قابلیت برداشت، ایجاد لکه های بزرگتر و افزایش درصد ناخندانی می شود. کنه پهن مرکبات به بافت برگ خسارت نمی زند بنابراین از کنه های تارتن تشخیص داده می شوند.

جمعیت کنه تارتن دو نقطه ای و شرقی در تابستان خیلی زیاد می شود به خصوص زمانی که شکارگرها به وسیله حشره کش های وسیع الطیفی مانند کاربامات ها و پیروتروئیدها کشته می شوند. کنه ها به سرعت در هوای خیلی گرم و غبار آلود و روی درختانی که دچار تنش آبی هستند تولید مثل می کنند.

اگر دمای هوا و تغذیه مطلوب باشد یک نسل جدید در طی  7 روز کامل می شود و 15-8 نسل در یک سال ایجاد می کنند. کنه ها از جاهایی که آلودگی سنگین است به وسیله باد به اطراف منتشر و پراکنده می شوند.

کنه های تارتن دو نقطه ای و شرقی سبب کاهش رنگ سبز برگچه های پسته می شوند (Beede et al.2000) ادامه تغذیه آن ها باعث ایجاد لکه های نکروتیک کوچکی همراه با مقداری تار روی برگ می شود.

همه مراحل رشدی کنه ها در این تارها قرار گرفته و تغذیه می کنند. وجود 3 تا 4 عدد کنه در هر برگچه باعث ریزش برگ های پسته می شود. در سایر محصولات ریزش برگ، بسته به جمعیت کنه و استرس ناشی از فقدان آب و شوری افزایش می یابد.

ممکن است باغ هایی وجود داشته باشند که این جمعیت کنه را بدون ریزش برگ تحمل کنند. کارشناسان با استفاده از مشاهدات خود اظهار می دارند که به نظر نمی رسد پسته یک میزبان مطلوب برای کنه ها باشد از آنجایی که جمعیت آن ها به سرعتی که در بادام و میوه های هسته دار افزایش می یابد در پسته زیاد نمی شود.

راهنمای مدیریت کنه پهن مرکبات (پسته)

تحقیقات روی کنه پهن مرکبات مشخص کرد که کنه های شکارگر فیتوزئیده (Metaseiulus mcgregori .Chant) در چندین محصول در سرتاسر کالیفرنیا حضور دارند.

(1963 ,Schuster and Pritchard) (1984 .Weinberger et al) تعداد این کنه های شکارگر در آگوست (نیمه مرداد – نیمه شهریور) شروع به افزایش می یابد و زمانی که کنه پهن مرکبات جمعیت بالایی دارد به بالاترین سطح خود می رسد، اما تحقیقات نشان می دهد که تعداد آن ها برای کاهش جمعیت کنه پهن و رساندن آن به زیر سطح زیان اقتصادی کافی نیست.

کنه های خانواده Tydeidae که از قارچ ها و گرده گلها تغذیه می کنند به تعداد کم بر روی پسته مشاهده شده اند (1984 ,.Weinberger et al). به نظر می رسد این کنه ها یک منبع غذایی متناوب برای کنه های فیتوزئیده باشند.

خسارت کنه های تار تن دو نقطه ای و شرقی با افزایش مصرف سموم پیروتروئید برای کنترل سن های گیاهی افزایش می یابد. بسیاری از علائم خسارت مانند ریزش شدید برگ و چروکیدگی محصول روی درختان دیده می شود.

کنه های شکار گری مانند کنه شکار گر غربی Typhlodromus occidentalis حتی در باغ هایی که مصرف حشره کش ها کم است فراوان نیستند. بهرحال مشاهده شده تریپس شش نقطه ای Scolothrips sexmaculatus یک شکارگر موثر در کاهش جمعیت آن هاست (2000 ,.Beede et al).

از آنجایی که جمعیت کنه های تارتن روی پسته خیلی کند افزایش می یابد، تریپس ها می توانند کنترل بیولوژیکی خیلی خوب و موثری را سبب شوند و مبارزه شیمیایی قابل توجیه نیست.

کنترل کنه پهن مرکبات (پسته)

کنه پهن مرکبات قبل از این که جمعیتش به خسارت اقتصادی برسد به آسانی با گرد یا پودر وتابل سولفور کنترل می شود. کاربرد 56100 گرم گرد یا 16830 تا 22440 گرم پودر و تایل سولفور در هر هکتار حتی در هوای گرم سبب گیاه سوزی نمی شود.

باغداران اعلام کرده اند که اضافه نمودن سولفور و تابل به پیروتروئیدها در آوریل (نیمه فروردین – نیمه اردیبهشت) برای سم پاشی علیه سن های گیاهی سبب کنترل طولانی مدت و فصلی کنه پهن مرکبات می شود.

آزمایشاتی با روغن 415 نشان داد که این روغن نیز مشابه سولفور عمل می کند (2001 ,.Beede et al). در درختانی که با 692 Orchex سم پاشی شده بودند جمعیت کنه های بالغ تا 72 % و تعداد تخم آن ها تا 74% در طی شش روز بعد از سم پاشی کاهش یافت.

10روز بعد از سم پاشی جمعیت کنه های بالغ و تخم آن ها تا 88% کاهش یافت. بعد از 17 روز فقط 4% جمعیت اصلی باقی ماند.

اگر سم پاشی علیه کنه های تار عنکبوتی لازم باشد سم پاشی با روغن 415 تاثیری مشابه با کنه کش های شیمیایی موجود در سال 2000 برای کاهش جمعیت کنه شرقی دارد(Beede et al. 2000 ) هیچ یک از روغن های مورد استفاده مانند روغن 470 و روغن ولک (روغن 476 ) علائم گیاه سوزی نشان ندادند. از سال 2000کنه کش های موثر اضافه شده بر علیه کنه های تارعنبکوتی برای پسته نیز ثبت شده اند.

منابع

راهنمای تولید پسته

 Bailey, S.F. 1964. A study of European fruit lecanium scale, Lecanium corni, on prune J. Econ. Entomology. 57(6):934-938.  Beede, R.H., D. Thomas, R.E. Rice, K.M.Daane J. Padilla and W.J. Bentley, 1994. Relation of Phytocoris relativus to lecanium scale infestation on pistachios. In Calif. Pistachio Ind. Ann. Rpt. pp. 89-99.  Beede, R.H., R.E. Rice, K.M. Daanę D.R. Thomas, J. Padilla, S. Soliman, W. Bentley and G. Weinberger. 1995. Relation of Phytocoris relativus to lecanium scale infestations on pistachios. In Calif. Pistachio Ind. Ann. Rpt. pp.107-118.  Beede, R.H., S. Soliman, J. Padilla, D.Thomas, D. Rose and A. Champlin. 1996.The effect of nut removal before and after shell hardening on the compensation capacity of pistachios. In Calif. Pistachio Ind. Ann. Rpt. pp.86-91.



برچسب‌ها:, , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,
برگشت به بالا